* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: 127 HOURS BETWEEN A ROCK AND A HARD PLACE
  • Availability : Available
  • Translators : RESHMA KULKARNI-PATHARE
  • ISBN : 9789353172626
  • Edition : 1
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 280
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : BIOGRAPHY & TRUE STORIES
  • Sub Category : MEMOIRS, DIARIES, LETTERS & JOURNALS
Quantity
ON SUNDAY APRIL 27, 2003, 27-YEAR OLD ARON RALSTON SET OFF FOR A DAY`S HIKING IN THE UTAH CANYONS. DRESSED IN A T-SHIRT AND SHORTS, RALSTON, A SEASONED CLIMBER, FIGURED HE`D HIKE FOR A FEW HOURS AND THEN HEAD OFF TO WORK. 40 MILES FROM THE NEAREST PAVED ROAD, HE FOUND HIMSELF ON TOP OF AN 800-POUND BOULDER. AS HE SLID DOWN AND OFF OF THE BOULDER IT SHIFTED, TRAPPING HIS RIGHT HAND AGAINST THE CANYON WALL. NO ONE KNEW WHERE HE WAS; HE HAD LITTLE WATER; HE WASN`T DRESSED CORRECTLY; AND THE BOULDER WASN`T GOING ANYWHERE. HE REMAINED TRAPPED FOR FIVE DAYS IN THE CANYON: HYPOTHERMIC AT NIGHT, DE-HYDRATED AND HALLUCINATING BY DAY. FINALLY, HE FACED THE MOST TERRIBLE DECISION OF HIS LIFE: BRAKING THE BONES IN HIS WRIST BY SNAPPING THEM AGAINST THE BOULDER, HE HACKED THROUGH THE SKIN, AND FINALLY SUCCEEDED IN AMPUTATING HIS RIGHT HAND AND WRIST. THE ORDEAL, HOWEVER, WAS ONLY BEGINNING. HE STILL FACED A 60-FOOT RAPPELL TO FREEDOM, AND A WALK OF SEVERAL HOURS BACK TO HIS CAR - ALONG THE WAY, HE MIRACULOUSLY MET A FAMILY OF HIKERS, AND WITH HIS ARMS TOURNIQUED, AND BLOOD-LOSS ALMOST CRITICAL, THEY HEARD ABOVE THEM THE WHIR OF HELICOPTER BLADES; JUST IN TIME, ARON WAS RESCUED AND RUSHED TO HOSPITAL. SINCE THAT DAY, ARON HAS HAD A REMARKABLE RECOVERY. HE IS BACK OUT ON THE MOUNTAINS, WITH AN ARTIFICIAL LIMB; HE SPEAKS TO SELECT GROUPS ON HIS ORDEAL AND RESCUE; AND AMAZINGLY, HE IS UPBEAT, POSITIVE, AND AN INSPIRATION TO ALL WHO MEET HIM. THIS IS THE ACCOUNT OF THOSE FIVE DAYS, OF THE YEARS THAT LED UP TO THEM, AND WHERE HE GOES FROM HERE. IT IS NARRATIVE NON-FICTION AT ITS MOST COMPELLING.
अॅरन हा साहसी गिर्यारोहक एकदा कॅन्यनलँड्स या वाळवंटात गिर्यारोहणासाठी गेलेला असताना एका दगडाखाली अडकतो. त्याचा उजवा हात मनगटापासून कोपरापर्यंत चिरला जातो. त्याचा तो जखमी हात दगडाखाली अडकतो. जवळ मोजकंच खाद्य आणि पाणी...अशा परिस्थितीत सुरू होतो वेदनामय संघर्ष...त्या दगडापासून हात सोडवण्यासाठी त्याचे चालू असेलेले विविध प्रयत्न... पूर्वी केलेल्या साहसी मोहिमांच्या मनात दाटलेल्या आठवणी... एका बाजूला प्रचंड वेदना... जवळ असलेल्या व्हिडिओ कॅमेऱ्याद्वारे आपल्या प्रियजनांबद्दल व्यक्त केलेल्या भावना... अॅरनच्या वेदनामय संघर्षाची थरारक, हलवून सोडणारी कहाणी ‘ते १२७ तास...’

Keywords
#ते१२७तास! #अ‍ॅरनराल्स्टन #अनुवादकरेश्माकुलकर्णी-पाठारे #कॅननलॅँड #अनुवादितसत्यकथा #सोन्जा #वुल्फक्रीक #‘ब्लूजॉन #अनुवादितसत्यकथा #पॉलिटिक्सऑफदवूम्ब #जियोलॉजिकटाईम #इन्क्लूड्सनाऊ #एकअनादिअनंतप्रेमकथा #मराठीपुस्तके #मराठीप्रकाशक#ANCHOR #CAMELBAK #CARABINER #DAISYCHAIN #PRAUSIKLOOP #RAPPELLING #WEBBING #HARNESS #SKLLNG #BIKING #HIKING #ARONRALSTON #RESHMAKULKARNI-PATHARE #EKANADIANANTPREMKAHANI #MARATHIBOOKS #ONLINEMARATHIBOOKS #TRANSLATEDMARATHIBOOKS #TBC #TRANSLATEDBOOKS@50%
Customer Reviews
  • Rating StarKIRAN BORKAR

    अँरन हा गिर्यारोहक आहे .अति आत्मविश्वास हा त्याचा दुर्गुणच आहे . त्यामुळे तो अनेक वेळा जिवावरच्या संकटात सापडला आणि नशिबाने वाचलाही.आताही तो कॅनियन बेटावर अतिशय दुर्गम भागात गिर्यारोहणासाठी निघालाय . त्याने आपल्या प्रवासाची माहिती कोणालाच दिली नाही .ा आधी ही त्याने असे केले होते .अचानक काही ठरविणे हा त्याच्या स्वभावाचा भाग होता. त्या भागात फिरताना अचानक तो एका खिंडीत पडला. त्याच्या उजवा हात 800 पौडच्या दगडाखाली अडकला आणि दगड घट्ट बसला . पण त्यापुढचे सहा दिवस त्याच्यासाठी फक्त नरकयातना देण्यासाठी ठरले . अन्न नाही ...पुरेसे पाणी नाही..एक हात दगडाखाली गच्च अडकलेला...आजूबाजूला लोकवस्ती नाही. दिवसा रणरणते ऊन तर रात्री हाड गोठवणारी थंडी.त्यावेळी त्याच्यस भयानक मनस्थितीचे वर्णन अंगावर काटा आणते. वेळ काढण्यासाठी त्याने आपल्या गतजीवनातील आठवणी जागवल्या . स्वतःचे व्हिडीओ शूटिंग केले . फोटो काढले . पण आता शेवटी अन्न पाणी संपल्यावर आपण इथेच अडकून मरणार ही जाणीव झाल्यावर अचानक आणि क्रूर पद्धतीने त्याने स्वतःची सुटका केली. शेवटी 127 तासाने तो मोकळा झाला .या घटनेवरून 127 अवर्स हा चित्रपट 2010 साली प्रदर्शित झाला होता . अंगावर काटा आणणारे आणि जगण्याची प्रेरणा देणारे पुस्तक . © किरण कृष्णा बोरकर ...Read more

  • Rating StarDAINIK SAMANA 22-12-2019

    जीवन-मृत्यूच्या सीमारेषेवरचा जबरदस्त संघर्ष एखाद्या माणसाच्या समोर मृत्यू उभा राहतो आणि तरीही नेटाने तो त्या मृत्यूच्या दाढेतून बाहेर पडायचा अटोकाट प्रयत्न करत असतो. प्रयत्न करत असतानाच तो कधी थकतो, कधी मृत्यूला शरण जाण्याच्या निर्णयाप्रत येतो. त्ाच्या डोळयांसमोर गत जीवनातील अनेक आठवणी तरळायला लागतात, प्रियजनांच्या आठवणीने तो व्याकूळ होतो. अगदी अशीच स्थिती झाली होती अ‍ॅरन राल्स्टन या तरुणाची. तब्बल १२७ तास तो मृत्यूशी झगडत होता. त्याच्या या संघर्षाचा थरारक अनुभव त्याने स्वत:च सांगितला आहे ‘127 Hours between Rock and Hard Place’ या पुस्तकातून. या पुस्तकाचा मराठीत अनुवाद केला आहे रेश्मा कुलकर्णी-पाठारे यांनी. या पुस्तकाचं मराठी शीर्षक आहे ‘ते १२७ तास.’ लहान वयापासून साहसी खेळांची आवड असलेला अ‍ॅरन, वयाच्या विशीपर्यंत गिर्यारोहण, स्कीर्इंग, रॅपलिंग इत्यादी साहसी खेळांमध्ये अगदी निपुण असा खेळाडू बनला. चौदा हजार फुटांचे पर्वत सर करणे हा त्याच्या डाव्या हाताचा मळ होता. आपल्या कामानिमित्ताने किंवा वैयक्तिक आवडीसाठी तो अनेकदा लहान-मोठी पर्वतशिखरे सर करायला जात असे. असाच एकदा तो उताह येथील ब्ल्यू जॉन कॅन्यन खिंडीच्या भटकंतीवर गेला. एरवी आपला सगळा कार्यक्रम आणि आपण कुठल्या मार्गाने जाणार आहोत हे सगळे कुणाला तरी व्यवस्थित सांगूनच सफर करायला निघणाऱ्या अ‍ॅरनने या वेळी मात्र कुणालाच सदर सफरीची माहिती दिली नाही. इतकेच नव्हे, तर आपण ठरवलेल्या मार्गाने न जाता, स्वतःच्या लहरीनुसार मार्ग बदलत सफर करत गेला. काय कारण झाले देव जाणे; पण नेमका याच वेळी नियतीने आपला डाव साधला आणि एका निमुळत्या खिंडीमधून जाताना उजवा हात खिंडीच्या भिंतीमध्ये आणि अचानकरीत्या वरून घरंगळत आलेल्या महाकाय दगडामध्ये अडकला. त्यापुढचे पाच दिवस आणि सात तास, स्वतःला सोडवण्यासाठी काय-काय प्रयत्न केले; त्या प्रयत्नांसाठी आणि एकूणच सदर प्रसंगामध्ये जिवंत राहण्यासाठी आपली शारीरिक व मानसिक शक्ती कशी जतन केली; पुरेशा अन्न-पाण्याअभावी, अगदी स्वतःची लघवी पिऊनसुद्धा जीव कसा तगवला; आणि अखेर, एका बोथट सुरीने आपला सडत चाललेला हात कापून काढून स्वतःची सुटका कशी करून घेतली, याची कथा म्हणजे ‘ते १२७ तास!’ सुटकेनंतर त्याला आपला एक हात कायमचा गमवावा लागला. जीवघेण्या वेदनांना सामोरं जावं लागलं; पण तरीही त्याच्या साहसी मोहिमा चालू राहिल्या. अ‍ॅरनने या पूर्वी केलेल्या साहसी मोहिमांचा तपशील या १२७ तासांमध्ये त्याच्या डोळयांसमोर तरळलेल्या त्या मोहिमांच्या आठवणींतून समोर येतो. प्रियजनांच्या आठवणीने व्याकूळ झालेला अ‍ॅरन, खडकांमध्ये अडकलेला असताना व्हिडिओ शूटिंगद्वारे आपल्या प्रियजनांच्या बद्दलच्या भावना व्यक्त करतो, ते प्रसंग अतिशय भावस्पर्शी झाले आहेत. मधून मधून जीवनाविषयीचं त्याचं चिंतनही प्रकटलं आहे. त्याचं हे चिंतन या पुस्तकाला वेगळ्या उंचीवर नेऊन ठेवतं. तर, अ‍ॅरनचा हा संघर्ष साध्या साध्या गोष्टींसाठी रडणाऱ्या माणसांच्या डोळयांत अंजन घालणारा आणि प्रेरणादायक आहे. त्याने या अनुभवाविषयी केलेलं भाष्य फार महत्त्वाचं आहे. तो लिहितो, ‘ब्लू जॉन कॅन्यनमध्ये माझं अडकणं हा अनुभव मला आध्यत्मिकदृष्ट्या खूप समृद्ध करून गेला. जर मी काळामध्ये परत जाऊ शकलो, तर मी पुन्हा मेगन आणि क्रिस्तीचा निरोप घेऊन पुन्हा त्याच ठिकाणी जाईन, याची मला खात्री आहे. मला तो पर्याय निवडल्याबद्दल कुठलीही खंत नाहीये. आपण या पृथ्वीतलावर येतो ते आपली स्वप्नं साकारायला, आपल्यासाठी नेमून दिलेली कार्यं करायला; जेणेकरून आपण त्याद्वारा इतर लोकांसाठी प्रेरणास्त्रोत ठरू. त्या दैवी कार्यापासून दूर पळण्यापेक्षा, त्याचा मनापासून स्वीकार केलेलं कधीही चांगलं असतं. मग त्यासाठी कुठल्यातरी महत्त्वाच्या गोष्टीचा त्याग करावा लागला, तरी. कारण शेवटी, त्याग करणं हीसुद्धा एका नव्या, जोमदार सुरुवातीची नांदी असते, हो ना?’ तेव्हा चाकोरीबद्ध आणि सुरक्षित जीवनाचा मार्ग सोडून जीवनातील संघर्षाला सामोरे जा, प्रत्यक्ष मृत्यू समोर उभा राहिला तरी घाबरू नका, असा संदेश देणारं हे पुस्तक नक्कीच वाचलं पाहिजे. -अंजली पटवर्धन ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

THE LAST GIRL
THE LAST GIRL by NADIA MURAD Rating Star
Sangeeta Deshmukh-Deshpande

इराकच्या छोट्याशा गावात राहणारी नादिया , समाधानी व आनंदी असते.यजुदी धर्माचे काही कुटुंब कोचो नावाच्या गावात राहात असतात.ती १३/१४वर्षांची असतानाच,इसिस ने त्यांचे गाव ताब्यात घेऊन पुरूषांना गोळ्या घालून ठार करतात.तर मुलींना सेक्स गुलाम म्हणून विकतात, ब्षीस देतात.अतोनात छळ केला जातो.या सगळ्या दुष्ट चक्रात , नादिया व तिच्या मैत्रिणी, बहिणी अडकतात, काय, किती भंयकर वास्तव बघायला आणि सहन करावे लागते.त्या सगळ्यातून सुटका कशी करून घेते.हा अंगावर काटा आणणारा ,तिचा प्रवास या पुस्तकात शब्दबद्ध केला आहे. ती संयुक्त राष्ट्रसंघाची सदिच्छा दूत आहे. मेहता पब्लिशिंग हाऊस ने ,हे पुस्तक प्रकाशित केलेलं आहे. ...Read more

DAINIK SAKAL 23-02-2020

आचार्य अत्रे आणि विविध गावं यांच्या नात्याचा वेध... आचार्य अत्रे म्हणजे महाराष्ट्राचं अष्टपैलू व्यक्तिमत्व. साहित्य, नाटक, चित्रपट, पत्रकारिता, वक्तृत्व, राजकारण, शिक्षण, समाजकारण आदी विविध पैलूंद्वारे त्यांनी आपली वेगळी छाप उमटवली आहे. महाराष्ट्राच ‘सांस्कृतिक राजदूत’ अशीच त्यांची ओळख होती. संयुक्त महाराष्ट्राची चळवळ, नाट्य संमेलन, साहित्य संमेलन, व्याख्यानं, चित्रीकरण, नाटकांचे दौरे आदी कारणांमुळे पायाला भिंगरी लावल्यासारखा त्यांनी महाराष्ट्र पिंजून काढला. इतकंच काय; पण देश-परदेशांतही ते अनेकदा गेले. या निमित्त त्यांचा विविध शहरांशी-गावांशी संबंध आला. त्यातून त्यांचे अनेक ठिकाणांशी ऋणानुबंध जुळले. नेमक्या या नात्यांचा वेध अ‍ॅड बाबुराव कानडे यांनी ‘आचार्य अत्रे - बारा गावचं पाणी’ या पुस्तकांद्वारे घेतला आहे. बेळगाव, गोवा, रत्नागिरी, कोल्हापूर, कऱ्हाड, सातारा, वाई, तुळजापूर, पुणे, मुंबई, नगर, औरंगाबाद, नागपूर, दिल्ली आदी शहरांशी आचार्य अत्रे यांचे नातेसंबंध यात उलगडून दाखवण्यात आले आहेत. ‘बेळगाव - महाराष्ट्राचे हृदय’ या लेखात बेळगावविषयी वाटणारी आत्मियता आणि जिव्हाळा आहे. सन १९४६ मध्ये तिथं झालेल्या साहित्य संमेलनाद्वारे संयुक्त महाराष्ट्राच्या लढ्याचं रणशिंग अत्रे यांनी फुंकलं. ‘बेळगाव महाराष्ट्राचे हृदय आहे आणि मुंबई मस्तक आहे,’ असं म्हणत एखाद्या शूर शिलेदारासारखं लेखणी आणि वाणीद्वारे आचार्य अत्रे यांनी केलेल्या रोमहर्षक लढ्याचं वर्णन यात आहे. महाराष्ट्राच्या मर्मबंधातली ठेव म्हणून गोव्याला ओळखलं जातं. गोव्यावर अत्रे यांचं नि:स्सीम प्रेम होतं. गोव्याच्या स्वातंत्र्यलढ्यात अत्रे यांनी उडी घेतली. त्यासाठी त्यांची लेखणी ‘नवयुग’मधून आग ओकत होती. त्यांच्या वाणीला धार चढली होती. गोव्यासंबंधीच्या त्यांच्या भाषणांचा आणि लेखांचा एक मोठा ग्रंथ होईल, एवढं त्यांचं योगदान आहे. या साऱ्या बाबी गोव्यावरच्या लेखात आहेत. पुण्याविषयी अत्रे यांना मोठी आत्मीयता होती. नगरसेवकपदापासून ते लोकसभेपर्यंतच्या अनेक निवडणुका अत्रे पुण्यात लढले. भांबुर्डाचं शिवाजीनगर तर रे मार्केटचे महात्मा फुले मार्केट असं नामकरण करण्यात त्यांनी पुढाकार घेतला होता. लोकसभेची निवडणूक पुण्यात ते हरले. त्याचवेळी विधनसभेची निवडणूक ते मुंबईतून जिंकले. त्यावेळी ‘आईने मारले; पण मावशीने तारले’ असे उद्गार त्यांनी काढले होते. पुण्याविषयी अशा अनेक आठवणी ‘पुणे- माझी आई - सांस्कृतिक कर्मभूमी’ या लेखात जागवल्या आहेत. आचार्य अत्रे यांचं कोल्हापूरशी नातं चित्रपटांमुळे आणखी दृढ झालं. ‘ब्रह्मचारी’, ‘वसंतसेना’, ‘महात्मा फुले’ या चित्रपटांसंदर्भातल्या अनेक आठवणी सांगितल्या आहेत. तसंच बाबुराव पेंढारकर, वि. स. खांडेकर, बाबा कदम, शिवाजी सावंत आदींविषयीच्या आठवणींनाही उजाळा ‘कोल्हापूर नव्हे कलापूर’ या लेखात देण्यात आला आहे. सासवडमध्ये अत्रे यांचं बालपण गेलं. त्यावेळच्या अनेक आठवणी, गंमतीजमती आहेत. उनाडक्या, चेष्टा, चकाट्या, नकला यांना ऊत आला होता. त्यावर ‘शक्ती आणि भक्तीचा संगम - सासवड जन्मभूमी’ या लेखात प्रकाश टाकण्यात आला आहे. ‘मी लहानसहान मंडळींशी मैत्री करत नसतो. खंडाळ्यांच्या डोंगर आणि मुंबईचा सागर हीच माझी खरी मित्रमंडळी,’ असं आचार्य अत्रे म्हणत. त्यामुळंच खंडाळा इथला राजमाची बंगला हे त्यांचं एक आवडतं ठिकाण होतं. इथं रंगलेल्या मैफली, नवोदित साहित्यकांचा मेळा, मान्यवरांच्या गाठीभेटी यामुळं हा बंगला अत्रे यांच्या जीवनात उत्साहाचा झरा होता. एका बंगल्याविषयीच्या आठवणी खूप रंजक झाल्या आहेत. आचार्य अत्रे यांचे अभ्यासक अशी अ‍ॅड. कानडे यांची ओळख आहे. खरं तर आचार्य अत्रे यांना ते आपलं दैवतच मानतात. त्याच अनुषंगानं त्यांनी हा लेखनप्रपंच केला आहे. अत्रे यांचा अनेक गावांशी - शहरांशी ऋणानुबंध जुळला. तिथल्या आठवणींना कानडे यांनी एका धाग्यात गुंफलं आहे, हा अतिशय स्तुत्य प्रयोग आहे. खरं तर ही गावंच आचार्य अत्रे यांच्या आठवणी सांगत आहेत, असा भास आपल्याला होतो, इतकं प्रत्ययकारी लेखन कानडे यांनी केलं आहे. मात्र, हे करत असताना आचार्य अत्रे यांच्याशी ज्यांचे वादविवाद झाले, त्यांनाही कानडे यांनी झोडपून काढलं आहे. अत्रे यांच्या नजरेतून त्यांनी पाहिलं असल्यामुळं हे झालं असावं, असं वाटतं. मात्र, त्यांनी हे टाळायला हवं होतं, असं वाटतं. अत्रे यांच्यावर प्रेम करणाऱ्यांनी तर हे पुस्तक वाचावंच, शिवाय ज्यांना महाराष्ट्राची सांस्कृतिक चळवळ, संयुक्त महाराष्ट्र यांविषयी यांविषयी आत्मियता आहे, त्यांनीही हे पुस्तक आवर्जून वाचलं पाहिजे. अत्रे यांच्या अष्टपैलू व्यक्तिमत्त्वाची ओळख आपल्याला या पुस्तकातून निश्चित होते, एवढं नक्की! – सु. ल. खुटवड ...Read more