* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: ANUSUAL
  • Availability : Available
  • Translators : SUPRIYA VAKIL
  • ISBN : 9789353172541
  • Edition : 1
  • Publishing Year : AUGUST 2019
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 164
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : BIOGRAPHY & TRUE STORIES
  • Sub Category : MEMOIRS, DIARIES, LETTERS & JOURNALS
Quantity
Buying Options:
  • Ebooks:
  • Print Books:
ANUP IS THE STORY OF ANU AGGARWAL, THE DUSKY DELHI GIRL WHO WENT TO BOMBAY AND BECAME AN INTERNATIONAL MODEL, AND THEN A STAR WITH HER VERY FIRST BOLLYWOOD MOVIE, AASHIQUI, ONLY TO CHUCK IT ALL UP AND JOIN A YOGASHRAM.COMING BACK TO BOMBAY, SHE WAS INVOLVED IN A HORRIFYING CAR CRASH THAT PUT HER IN A COMA FOR TWENTY-NINE DAYS. MIRACULOUSLY, THE GIRL WHO BROKE INTO A MILLION PIECES RECOVERED, AND PUT THE PIECES OF HER LIFE BACK TOGETHER, FIRST TAKING SANYAS AND THEN RETURNING TO BOMBAY TO TEACH YOGA. THIS FASCINATING STORY OF A WOMAN`S SELF-DISCOVERY, A NEAR-DEATH EXPERIENCE AND AMAZING RECOVERY IS TOLD IN A STRAIGHT-FROM-THE HEART, UNBUTTONED STYLE, INCLUDING DETAILS OF THE MEN IN HER LIFE, FROM MILLIONAIRE JET-SETTERS TO SUPERYOGIS. IN THE END, AS SHE SAYS, LOVE IS ALL THERE IS.
‘अनू’प ही विलक्षण आत्मकथा आहे अनू अगरवाल यांची. दिल्लीहून मुंबईला आलेल्या अनूचं अल्पावधीतच आंतरराष्ट्रीय मॉडेल बनणं...पहिल्याच `आशिकी` या सुपरडुपरहिट चित्रपटाद्वारे रातोरात `स्टार` बनणं...त्यानंतर ग्लॅमरचा त्याग करून योगाश्रमात राहणं... तिथून मुंबईला परत आल्यानंतर दुर्दैवी कार अपघात होणं... कोमात गेलेल्या आणि छिन्नविच्छिन्न झालेल्या अनू पुन्हा बऱ्या होणं... त्यांनी परत आत्मशोधासाठी सज्ज होणं... संन्यास घेणं आणि त्यानंतर मुंबईत योगाचे धडे द्यायला लागणं... अनू यांच्या आत्मशोधाची... मृत्यूचा उंबरठा शिवण्याच्या अनुभवाची आणि पुन्हा जीवनरसानं फुलणाऱ्या चमत्काराची ही कहाणी.

No Records Found
No Records Found
Keywords
#‘अनूभव #अनूअगरवाल #सुप्रियावकील # आशिकी #रिक #आदित्य #स्वामीग्ली #डॅनियलखिस्तोफर #वेलिंग #लॉरन्ट #पॅट्स #गॅरी #ब्राउन #पॅट्रिक #रॉबर्टो #डॉकार्तिक #सुपरयोगी #तंत्र #ध्यानधारणा #आत्मशोध #कर्मयोगी #अनुफन #योगी #अदम्यजीद्द #धीरूभाईंसम #फाईव्हपॉईंटसमवन #आय डेअर #किनोटजेआरडीटाटा #माझीजीवनयात्रा #मिमलाला #मिसंपातपालगुलाबीसाडीवालीरणरागिणी #सेक्सवर्कर #दलास्टगर्ल #उत्सव #मराठीपुस्तके #मराठीप्रकाशक# ANUSUAL #ANU AGGARWAL #SUPRIYAVAKIL #AASHIQUI # RIC #AADITYA #SWAMIGLI #DANIELLE #CHRISTOPHER #WELLING #LAURENT #PATES #GARRY #BROWN #PATRIK #ROBERTO #DRKARTIK #SUPERYOGI #MEDITATION #TANTRA #SELF #DISCOVERY #KARMAYOGI #AGAPETO #ANUFOM #YOGA #ADAMYAJIDDA #DHIRUBHAISM #FIVEPOINTSOMEONE #IDARE #KEYNOTEJRDTATA #MAZIJIVANYATRA #MIMALALA #MISAMPATPALGULABISADIWALIRANARAGINI #SEXWORKER #THELASTGIRL #UTSAV #MARATHIBOOKS #ONLINEMARATHIBOOKS #TRANSLATEDMARATHIBOOKS #TBC #TRANSLATEDBOOKS@50%
Customer Reviews
  • Rating StarHemant Latkar

    `अनु` प हे अनु अगरवाल हिचे आत्मचरित्र काळा वर्ण असलेल्या मुलींनी जरूर वाचावे. आशिकी फेम अभिनेत्री. एक साधारण काळा वर्ण असलेली मुलगी माॅडेलच्या झगमगत्या क्षेत्रात चमकते. काही जण रॅम्पवाॅकसाठी नैसर्गिक "माॅडल्स वाॅक" असतात. महेश भट्ट दिग्दर्शित "शिकी" चित्रपटात अनु अगरवाल चमकली. चित्रपटाची कथा एका अनाथ मुलीच्या गायक/गिटारवादक तरूणावरच्या प्रेमावरची रोमान्स कथा आहे. ही मुलगी स्वत:च्या पायावर उभे राहण्यासाठी धडपड करते. या चित्रपटाच्या यशानंतर पिक्चर क्षेत्राच्या झगमगत्या वातावरणाला कंटाळून ती योगशास्त्राकडे वळली. मुंबईतील कार अपघातात तिच्या हाडांचा चक्काचूर होऊन ती कोमात गेली. या अपघातातून सावरल्यावर तिने संन्यासश्रम घेतला. ...Read more

  • Rating Starयशवंत गायकवाड

    अनू अग्रवाल - नव्वदच्या दशकात आषिकी,खलनायिका,क्लाऊड डोअर वगैरे चित्रपटात काम करून चांगल्यापैकी यश संपादन केलेली अभिनेत्री.तिचा राहूल राॅय बरोबरचा "आषिकी तर super-duper hit झाला.M टी.व्ही वरही तिने V.J. म्हणून काम केलेलं.तसंच Modelling क्षेत्रातही आतरराष्ट्रीय दर्जाची Model म्हणून तिनं चांगली प्रसिद्धी मिळवी.आषिकी व खलनायाका तील भुमिकेची तर अमिताभ सारख्या दिग्गज अभिनेत्यानेही तिची प्रशंसा केली होती.कित्येक बाॅलीवूड निर्मात्यांच्या offers तिला मिळाल्या होत्या. एकंदरीत अभिनय क्षेत्रातील तिचं चांगल्यापैकी आकार घेत असतांनाच ती या ग्लॅमरस दुनियेतून दुर गेली.दिल्ली विद्यापीठातून B.A.(Sociology) तर तिनं Gold Medal पटकावलं होतं.समाजशास्त्रात तिनं MBA केलं होतं.थोडक्यात "BEAUTY WITH BRILLIANCE" अशाच दर्जाची ती स्री होती.असं सर्वकाही आलबेल असतांनाही तिनं केवळ आत्मशोधासाठी या सर क्षेत्रातून शिखरावर असतांना संन्यास घेतला. उत्तराखंडात गंगा नदीकाठी वसलेल्या देवगिरीवन येथे स्वामीग्ली यांच्या मार्गदर्शनाखाली तिनं योगविद्या, प्राणायाम( Maditation), मौनसामर्थ्याचं खडतर प्रशिक्षण पूर्ण केलं व जीवनात विरक्ती व त्यागी व संन्यासी व्रुत्ती स्विकारली केवळ आत्मशोध व समाजातील वंचित बालकांचं सांभाळ करण्यासाठी.एवढंच नव्हे तर आर्थिक मोहातून पूर्णपणे बाहर पडण्यासाठी तिनं आपली सर्व संपत्ती विकून समाजकार्यासाठी दान केली व स्वतःहासाठी काहीही ठेवलं नाही. वरील सर्व प्रसंग तिने लिहीलेल्या "Anusual" (Not Unusual) या आत्मकथेत कथन केला आहे.प्रसिद्ध पत्रकार सुमा वर्गीस यांनी तिला अनू या नावावरुनच Anusual (Unpredictable)हे बिरूद प्रदान केलं होतं.तेच नाव तिने आपल्या आत्मकथनाला दिलं.1999 मध्ये तिला भिषण अपघात झाला होता ईतका की मुंबईत Breach Candy Hospital मध्ये सलग 29 दिवस कोमात होती.यिची बरीच हाडे Fracture झालेली होती.तिच्यावर उपचार करणार्या डाॅक्टरानी सुद्धा तिच्या जगण्याच्या आशा सोडून दिलेल्या होत्या पण योगसामर्थाने मिळवलेल दुर्दम्य इच्छाशक्तीच्या जोरावर ती यातून वाचली.या प्रसंगी सोसलेल्या यातना तिन या पुस्तकात सांगितल्या आहेत.वरील घटनेमुळे तिचा जीवनाकडे बघण्याचा दृष्टीकोन पूर्णपणे बदलला.तिने Simple life style with mininmum needs स्विकरली. सध्या ती मुंबईत झोपडपट्टीतील एड्सग्रस्त मुलांसाठी काम करते तसंच कच्छमधील ध्यानकेंद्राचं व्यवस्थापनही बघते. "Anusual" मध्ये तिने आपल्या बाॅलीवूड व माॅडेलींग मधील दुनीयेत आलेले बरेवाईट अनूभव तसेच तिच्या वैयक्तीक आलेले देशीविदेशी पुरूष,त्यांच्याशी असलेले संबंध,त्यातील काही जणांनी तिची केलेली फसवणूक व स्वार्थासाठी केलेला वापर त्यांच्याबद्दल कोणतंही किल्मिष न ठेवता तिने खुल्या दिलानं मान्य केलाय.याबद्दल ती कुणालाही दोष देत नाही हे विशेष.योगविद्या शिकत असतांना गुरू स्वामीग्ली यांच्याशी आलेला संबंधही तिनं प्रामाणीकपणे कथन केलायं.थोडक्यात सांगायचं म्हणजे या आत्मकथनात तिने सर्व घटना पारदर्शकतेने (Trancperency) कुठल्याही सामाजिक बंधनाची तमा न बाळगता लिहीलेल्या आहेत.त्यामूळेच ते वाचनीय आहे. सदर आत्मकथनचा मराठीतून स्वैर अनुवाद सुप्रीया वकील यांनी अप्रतीम केला आहे.अगदी चूकवू नये असं काही असंच हे आत्मकथन आहे. अनू अग्रवाल फाऊडेशनसाठी मदत करणयाची ईच्छा असलेल्यांनी खालील संकेतस्थळांवर संपर्क साधावा. यशवंत गायकवाड, पनवेल ...Read more

  • Rating StarDAINIK SAKAL 13-10-1019

    ‘अनू’ची कहाणी... ‘आशिकी’ या सिनेमातून ग्लॅमर इंडस्ट्रीत पदार्पण केलेल्या अनू अगरवाल रातोरात स्टार बनल्या. त्यांचा पहिलाच चित्रपट सुपरडुपर हिट झाला आणि त्यांच्याकडे चित्रपटांची रांग लागली... पण त्यांनी वेगळाच रस्ता शोधला. त्या योगाभ्यासाकडे वळल्या आण त्यांच्या आयुष्याला वेगळेच वळण मिळाले. हा सर्व प्रवास त्यांनी ‘Unusual’ इंग्रजी पुस्तकात उलगडला आहे. या पुस्तकाचा मराठी अनुवाद सुप्रिया वकील यांनी केला असून तो ‘अनू’प या नावाने प्रसिद्ध झाला आहे. या पुस्तकातून आपल्याला अनू अगरवाल यांचे वेगळेच रूप दिसते. उच्च शिक्षित अनूंना समाजकार्याचाही अनुभव आहे. चित्रपटांतील भूमिकांबरोबर ‘सुपरमॉडल’ म्हणूनही त्या प्रसिद्धीच्या झोतात होत्या, त्यानंतर त्या योगाभ्यासाकडे वळल्या, योगाश्रमात राहू लागल्या. त्यानंतर त्यांचा भीषण कार अपघात झाला. त्यात त्या गंभीर जखमी झाल्या व कोमात गेल्या. त्यातून बऱ्या होऊन त्या पुन्हा त्यांच्या कामात सक्रिय झाल्या आहेत. या सर्व प्रवासातील तगमग, मन:शांतीचा शोध याबद्दलचे प्रामाणिक व पारदर्शी कथन या पुस्तकात आहे. स्वत:कडे त्रयस्थपणे बघण्याचा त्यांचा अनुभवही आपल्याला वेगळ्या प्रकारच्या वाचानाचा आनंद देतो. सुप्रिया वकील यांनी या पुस्तकात अगदी ओघवता अनुवाद केला आहे. आयुष्य उत्सव आहे व सर्वत्र फक्त प्रेमच आहे असे मानणाऱ्या अनूंचा हा प्रवास वाचकाला वेगळ्याच जगाची सफर घडवतो. –शिवानी वकील ...Read more

  • Rating StarDatta Chavan

    अनू` प वाचतोय, "सर्वत्र फक्त प्रेमच आहे" असं कुणी कसं म्हणू शकतं? हा प्रश्न पडला होता सुरूवातीला. ते कसं याचा प्रत्यय घेतोय पानोपानी. एका ज्ञानवंत सुंदर स्त्रीच्या वाट्याला आलेल्या आयुष्यातील खडतर प्रवासाची आणि तशातही साक्षात मृत्यूच्या उंबरठ्यापरयंत जाऊन घेतलेल्या आत्मशोधाची ही अत्यंत प्रेरक कथा मराठीत आणल्याबद्दल मनःपूर्वक अभिनंदन आणि आभारासह खूप खूप धन्यवाद... .... दत्ता चव्हाण ...Read more

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review
PLEASE SEND YOUR AUDIO REVIEW ON editorial@mehtapublishinghouse.com

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

I HAVE A DREAM
I HAVE A DREAM by RASHMI BANSAL Rating Star
Krishna Diwate

‘स्टे हंग्री स्टे फूलीश’ आणि ‘कनेक्ट द डॉटस’ या बेस्ट सेलर पुस्तकाच्या लेखिका ‘समाजातल्या परंपरागत समस्या सोडवण्याचा नवा मार्ग शोधून काढणार्‍या वीस सामाजिक उद्योजकांच्या प्रेरणादायी कहाण्या’ हे वाक्य पुस्तकाचे पहिले पान उघडले आणि दिसले. त्यामुळे माझ कुतुहल चाळवले आणि ते पुस्तक वाचायला सुरुवात केली. मनोगतात लेखिका म्हणतात की, आता नव्या दमाचे, डोक्याने आणि मनाने ही विचार करणारे काही जण एखाद्याच्या नजरेतील दुःख ओळखतात, पेटून उठतात; पण ते त्याच्यावर विचार एखाद्या उद्योजकाप्रमाणे करतात. म्हणून ते ‘सामाजिक उद्योजक.’ नफा मिळविण्याचा हव्यास नसला तरी ते बिझनेस मधील तत्वे वापरून ती गोष्ट साध्य करतात. हे काही तरी वेगळे आपण वाचत आहोत असे मला वाटले. त्यामुळेच ते पुस्तक वाचायला घेतले. ह्या मध्ये वीस लोकांची चरीत्रे आहेत. ते सर्व भारतीय, उच्चशिक्षित तरूण तरूणी आहेत. कोणी त्यातील शास्त्रज्ञ आहेत तर कोणी मरिन बायोलॉजिस्ट, आयआयटी, आयआयएम ग्रॅज्युएट आहेत पण कोणत्या कोणत्या सामाजिक प्रश्नाने ते अस्वस्थ झाले आणि नेहमीच्या मार्गाने न जाता वेगळीच वाट पकडली. पुस्तकात ‘रेनमेकर्स,’ ‘चेंजमेकर्स’ व ‘स्पिरिच्युअल कॅपिटॅलिस्ट’ असे तीन भाग आहेत. प्रत्येकात अनुक्रमे अकरा,सहा व तीन व्यक्तीमत्वांची ओळख करून दिली आहे. ‘सुलभ’ ही आधुनिक टॉयलेटस उभारणारे बिंदेश्वर पाठक ह्याच्या चरित्राने पुस्तकाची सुरुवात होते. जातीने बिहारमधील ब्राह्मण. पण लहानपणी टॉयलेटस साफ करणार्‍याला हात लावला त्यामुळे आजीने अक्षरशः शेण, गोमुत्र खायला लावले. पण त्याच बिंद्रेश्वरांनी अगदी योगायोगाने ह्याच क्षेत्रात काम करण्याचे ठरविले. अर्थात ही वाट निश्चितच सोपी नव्हती. अनेक हालअपेष्टा सोसत, जगाचे धक्के खात, अनेक समस्यांना तोंड देत आपले स्वप्न ‘सुलभ शौचालयाच्या’ माध्यमातून सुरु केले. तो सगळा खडतर प्रवास अर्थात पुस्तकातूनच वाचायला हवा. त्यासाठी त्यांनी केवळ ती यंत्रणा तयार केली नाही तर ती टॉयलेटस बांधून, त्यासाठी लागणारी प्रेरणा, शिक्षण, संभाषण, ट्रेनिंग, पाठपुरावा अशा सर्वच गोष्टी ‘सुलभ’ तर्फेच संभाळल्या जातात. सध्या ही संस्था स्वबळावर चालते. 100 ते 125 कोटी इतके तिचे वर्षाचे उपन्न आहे. इतकेच नाही पूर्वी जे लोक सफाईचे काम करत असत त्यांच्या मुलांच्या शिक्षणाचा खर्च संस्था करत आहे. ‘सुलभ पब्लिक स्कूल’ नावाने शाळा सुरु केली आहे. तरूणांसाठी व्होकेशनल क्लासेस चालवले जातात. म्हणजे मिळालेला नफा पुन्हा त्याच सफाई कामगारांच्या कल्याणासाठी वापरला जातो. टॉयलेटस बांधून भरपूर पैसा मिळवता येतो हे वाक्य पचायला जरा जडच जाते. अनिता आहुजा ही दिल्लीत सुखवस्तू कुटूंबात रहाणारी सामान्य स्त्री. पण कचरा वेचणार्‍या मुलांचे हाल पाहून त्यांच्यासाठी काही तरी करावे असे तिने ठरविले. तिने 1998 मध्ये कॉन्झर्व्ह नावाची संस्था उभी केली. व त्यातून पहिला प्रोजेक्ट सुरु केला तो म्हणजे आजुबाजूच्या परिसरातील कचरा उचलून त्याचे कंपोस्टखत तयार करणे. कचरा गोळा करण्यासाठी चांगल्या ढकलगाड्या आणल्या, युनिफॉर्म, आय कार्डची सोय केली. 2002 पर्यंत एक पूर्ण वेळ काम करणारी मोठी संस्था बनली. त्याचवेळी त्यांनी प्लॅस्टीकच्या कचर्‍यावर प्रयोग सुरु केले. तिचे पती शलभ ह्यांनी बिटस पिलानी मधून इंजिनिअरींग केले आहे. त्यांच्या मदतीने तिने फॅक्टरी सुरु करण्याचे ठरविले. शलभने मोठ्या प्रमाणावर प्लॅस्टिक शीटस निर्मिती करू शकेल असे मशीन तयार केले. त्यासाठी अर्थातच अनेक प्रश्न समोर उभॆ राहिले. चुका झाल्या, ठोकरा खाल्या पण त्यातून वाट काढत त्यांनी चिकाटीने प्रयत्न सुरुच ठेवले. आज दोघे मिळून कचर्‍यातील प्लॅस्टिक पिशव्या वापरून आकर्षक अशा हॅडबॅगस तयार करण्याचा कारखाना चालवतात. जे लोक सुरुवातीला केवळ कचरा उचलण्याचे काम करत होते, त्यांच्या काही कौशल्य दिसले की त्यांना वेगळे काढून ट्रेनिंग दिले जाते. मशीनवर असिस्टंटचे काम करू लागतात त्यातून काही लोक तर ग्रुप लिडर ही झाले आहेत. कटींग करणॆ, क्वालिटी तपासणॆ, फिनिंशींग, पॅकिंग अशी सर्व महत्वाची कामे ते करतात. आता ते कामगार झाल्यामुळॆ त्यांना चांगला पगार, प्रॉव्हिडंट फंड, ओव्हरटाईम अशा सुविधा मिळू लागल्या त्यापेक्षा ही जास्त त्यांना समाजात प्रतिष्ठा मिळाली. त्यांच्या साठी हे नवीनच आहे. अनिता व शलभ दोघॆही मेहनत घेतात पण एनजीओ असून ही भरपूर पैसा कमावणे त्यांना चुकीचे वाटत नाही. कारण आज ह्या एका उद्योगामुळे कित्येक कुटूंबाची आर्थिक स्थिती बदलून गेली आहे. अशीच अजून एक प्रेरणादायी कथा दिल्लीतील रंगसूत्र कंपनी चालविणार्‍या सुमिता घोस ह्यांची. स्वतः ग्रॅज्युएशन पूर्ण केल्यावर मास्टर इन इकॉनॉमिक्स ची पदवी घेतल्यावर संजॉय घोस ह्या या आय आर एम मधून शिक्षण घेतलेल्या ध्येयवादी तरूणाशी लग्न केले. पण दुर्दैवाने आसाममध्ये काम करत असताना त्यांची 1998 मध्ये उल्फाच्या अतिरेक्यांनी हत्या केली. त्यानंतर अनेक टक्केटोणपे खात, दोन लहान मुलांचा संभाळ करत सुमिताने ‘रंगसूत्र’ नावाची कंपनी काढली. त्याच्या मार्फत ती खॆडॆगावातल्या लोकांकडून कापड, शोभॆच्या वस्तू, बनवून घेते आणि त्या फॅब ईंडीयासारख्या प्रसिध्द कंपन्यांना विकते. जैसलमेर, बारमेर जिल्ह्यातले कारागिर तिच्यासोबत काम करत आहेत. अजून एक अशीच ध्येयवादी तरूणी म्हणजे इशिता खन्ना. डेहराडून मध्ये जन्म झालेली एक सर्वसामान्य मुलगी. पण निसर्गसंवर्धन आणि भूगोल या विषयांची आवड असलेली. म्हणूनच तिने आपल्या ग्रॅज्युएशन नंतर टाटा इंन्स्टीट्यूट मधून मास्टर्स केले. पर्यावरण क्षेत्रातच काम करायचे आहे हे निश्चित ठरवून तिने काही वर्षे नोकरी केली. त्यानंतर 2002 मध्ये नोकरी सोडून आपल्या दोन मित्रांसोबत स्पिती व्हॅलीमध्ये मूस नावाची एन्जीओ सुरु केली. तेथील स्थानिक महिलांचे ग्रुपस करून त्यांना तिथे असणार्‍या सीबक थॉर्न ह्या फळांच्या लागवडीचे ट्रेनिंग दिले. त्यावर प्रक्रिया करायला शिकवले. ही झाडॆ मातीला धरून ठेवतात त्यामुळे धूप रोखली जाते, शिवाय नायट्रोजन ही धरून ठेवत असल्याने जमिनीचा पोत सुधारतो. त्यामुळे ह्या फळांवर लक्ष केंद्रित केले. त्यामुळे तिथल्या बायकांना चांगला रोजगार मिळू लागला. त्याचबरोबर तिने स्थानिक तरूणांना पर्यटकांना ट्रेक किंवा जीप सफारीसाठी नेणे, कॅम्प लावणे, गरज पडल्यास प्रथमोपचार करणे ही कामे ही करायला शिकवले. कारण हळूहळू तिथे पर्यटन वाढू लागले. ते इको-फ्रेंडली करण्याकडॆ तिच्या इकोस्पियर संस्थेचा भर आहे. आता दरवर्षी पर्यटनातून 35 ते 40 लाखाचे उत्पन्न मिळते.आणि त्यातून नफा ही मिळतो. इकोस्पियर संस्थेने शेजारच्य़ा ‘लाहुल’ व्हॅलीमध्ये ही विकास कामे सुरु केली आहेत. पर्वतावर तयार होणार्‍या कचर्‍याच्या समस्येवरही तिला काहीतरी करायचे आहे. तिची संस्था लोकांना मुद्दाम तिथले लोक किती अवघड परिस्थितीत रहातात हे दाखवते. अतिशय थंडीत तिथे तापमान मायनस 35 पर्यंत खाली गेल्यावर हॅंडपंपने पाणी काढणे सुध्दा किती कठीण होते हे सांगितले जाते. तेव्हा आपल्यासारख्य़ा पर्यटकांना काय काय करता येईल याबद्दल ती जागरूकता निर्माण करते. मूळात हे पुस्तक 2012 साली लिहिलेले आहे. त्यामुळे आता ह्या वेगवेगळ्या प्रकारचे काम करणार्‍या संस्थेचे काम या दहा वर्षात खूपच वाढले असेल यात काही शंका नाही. दीनबंधू साहू हे मरिन बायोलॉजिस्ट आहेत पण ते प्रयोगशाळेतून बाहेर पडून समाजासाठी काम करतात. ‘प्रोजेक्ट चिलका’ ह्या त्यांच्या संस्थेमार्फत ओरिसातील लोकांना समुद्राची शेती करायला शिकवतात. ओरिसा मधील पुरी येथे जन्म झालेल्या दीनबंधूनी अतिशय हलाखीच्या परिस्थितीत शिक्षण घेतल्यानंतर दिल्लीत एमएसीला ॲडमिशन घेतली. परंतु योगायोगाने १९८७ मध्ये अंटार्क्टिक वर जाण्याची संधी मिळाली. नंतर पीएचडी पूर्ण केल्यानंतर अनेक देशांमध्ये नोकरी निमित्ताने फिरले. पण तरीही शेवटी दिल्ली युनिव्हर्सिटी मध्ये प्रोफेसर म्हणून काम सुरू केले. त्यांना समुद्री वनस्पती बद्दल विशेष आस्था होती; पण त्या बद्दल आपल्या देशात फारशी जागरूकता नव्हती. ही लागवड पर्यावरण पूरक असते शिवाय त्यातून स्थानिक लोकांना उत्पन्नाचे साधन मिळते. त्यासाठी डिएसटीने निधी मंजूर केला. मग त्यांनी चिल्का सरोवराची पहाणी केली, त्यामध्ये वाढू शकतील अशा चार जातींची निवड करून स्थानिक लोकांना समजेल अशा सोप्या भाषेत माहिती दिली. प्रात्यक्षिके दाखवली, वर्कशॉप्स घेतली. त्यामुळे तेथील शेतकऱ्यांना रोजगार मिळू लागला. यातूनच पर्यावरण संरक्षण ही होऊ लागले. यातून त्यांना प्रत्यक्ष कांहीं आर्थिक फायदा होत नसला तरी ते म्हणतात, की आम्हाला दोघांना दिल्लीत चांगली नोकरी आहे. त्यामुळे पैसे कमावणे हा उद्देश नाही; पण अजून तीस वर्षांनंतर मला मी काही तरी काम केलेले दिसेल. असे जर काहीच तुम्हाला दिसणार नसेल तर जगायचे कशाला? भूषण पुनानी हे असेच अत्यंत बुध्दीमान विद्यार्थी. मेडीकलची ॲडमिशन हुकल्यामुळे डेअरी कोर्ससाठी ॲडमिशन घेतली. तिथे ही विद्यापीठात प्रथम क्रमांक मिळविला. नंतर पीएचडी केले. ग्रामविकास शिकण्यासाठी आयआयएम मध्ये एमबीए केले. हे झाल्यावर 1979 मध्ये ब्लाईंड स्कूल मध्ये दोन वर्षांसाठी नोकरी सुरु केली ती सुधा ह्याच हेतूने की मॅनेजमेंट शिकताना जी थेअरी शिकलो ती विकासाच्या क्षेत्रात वापरता येईल का? हळूहळू त्यांना अनेक लोक मिळत गेले. सर्वांनी मिळून आज संस्था खूप मोठी केली आहे.त्यांनी काम सुरु केले तेव्हा फक्त एक कॅपस होता, आज गुजरात मध्ये आठ कॅपस आहेत. दहा लाख मूल्य असलेली संस्था आज दोन कोटी रुपयांची आहे. अपंग लोकांनी स्वावलंबी व्हावे ह्यासाठी संस्था काम करते. दृष्टीहीन मुली ब्यूटी पार्लरसारखे कोर्स चालवतात, फिजिओथेरपी शिकून सेंटर मध्ये काम करतात. विकास साधण्यासाठी योग्य व्यवस्थापनेची गरज असते हे त्यांनी दाखवून दिले आहे. हजारो लोकांच्या आयुष्यात नवा प्रकाश निर्माण करून त्यांना सामान्य आयुष्य जगण्याची संधी मिळवून दिली आहे. अशी ही एकापेक्षा एक वेगवेगळ्या प्रकारची माणसे. कोणत्या तरी ध्येयाने पछाडलेली . सामाजिक कार्य करत असतानाच त्या लोकांचे कल्याण कसे होईल असा विचार करणारी. लेखिकेने त्या सर्वांच्या प्रत्यक्ष मुलाखती घेतल्या आहेत, त्यांचे काम प्रत्यक्ष पाहून जाणून घेतले आहे. त्यामुळे सर्व माहिती व्यवस्थित गोळा करून आपल्यासमोर मांडली आहे. त्यामुळेच त्या मनोगतात म्हणतात, ‘तुमचं आयुष्य कसे ही असले तरी इतरांसाठी एखादा क्षण द्या. इतरांना प्रेम, आनंद, चांगुलपण द्या. जितकं द्याल तितकं तुम्हाला परत मिळेल.’ हेच वाक्य मलाही अतिशय उर्जा देऊन गेले. माझ्याकडे जे आहे, जे मला देणे शक्य आहे ते निरपेक्षपणे ज्यांना गरज आहे त्याला देणे ह्या सारखा आनंद अजून काय असणार? ह्याच वाक्याने मी आपली ह्या आठवड्यात रजा घेते. उद्या पासून सुरु होणार्‍या नवीन सत्रासाठी सारिका ताईंना हार्दिक शुभेच्छा. ...Read more

ANUWADATUN ANUSARJANAKADE
ANUWADATUN ANUSARJANAKADE by LEENA SOHONI Rating Star
Dr. Aparna Patil

Just finished reading Anuwadatun Anusarjanakade....a very fine collection of experiences as a Translator which can be a bright guiding light for the beginners and also for them who are already into it...the technical part covered can prove as a textbok for translators...precise as well as comprehensive ..Pleasure reading it. ...Read more