* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: NOT WITHOUT MY DAUGHTER
  • Availability : Available
  • Translators : LEENA SOHONI
  • ISBN : 978817161673
  • Edition : 8
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 312
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : BIOGRAPHY & TRUE STORIES
Quantity
IN AUGUST 1984, MICHIGAN HOUSEWIFE BETTY MAHMOODY ACCOMPANIED HER HUSBAND TO HIS NATIVE IRAN FOR A TWO-WEEK VACATION. TO HER HORROR, SHE FOUND HERSELF AND HER FOUR-YEAR-OLD DAUGHTER, MAHTOB, VIRTUAL PRISONERS OF A MAN REDEDICATED TO HIS SHIITE MOSLEM FAITH, IN A LAND WHERE WOMEN ARE NEAR-SLAVES AND AMERICANS ARE DESPISED. THEIR ONLY HOPE FOR ESCAPE LAY IN A DANGEROUS UNDERGROUND THAT WOULD NOT TAKE HER CHILD...
१९८४ स्वत:च्या कुटुंबीयांशी भेट घडवून आणण्याच्या मिषानं बेट्टी महमुदीचा नवरा आपल्या पत्नीला आणि मुलीला इराणला घेऊन गेला. त्या तिथं सुखात असतील, अधिक सुरक्षित असतील आणि त्यांना पुन्हा हवं तेव्हा अमेरिकेला परतता येईल, असं त्यानं तिला आश्वासन दिलं होतं. पण ते सारं खोटं होतं. त्यानं फसवणूक केली होती.

No Records Found
No Records Found
Keywords
#MEHTAPUBLISHINGHOUSE #MARATHIBOOKS #TRANSLATEDBOOKS #ONLINEBOOKS #LEENASOHONI #BETTYMEHMOODY #NOTWITHOUTMYDAUGHTER #BIOGRAPHY & TRUE STORIES
Customer Reviews
  • Rating StarPravin Lohar

    हे पुस्तक वाचा फार छान आहे

  • Rating StarSujata Joshi Sohani

    #सुनिता कर्णिक पुस्तक परिक्षण स्पर्धा .. "मनुजा वाचनेनैव बोधन्ते विषयान् बहुन् दक्षा भवन्ति कार्येषु वाचनेन बहुश्रुताः" या श्लोकाला अनुसरुन वाचनाची आवड असलेल्या माझ्या हातात हे पुस्तक खरतरं योगायोगाने आले.एकिने अनुवादित साहित्य नको म्हणून ाली ठेवलेले हे पुस्तक मी हातात घेतले आणि अक्षरशः एका बैठकित वाचण्याचा प्रयत्न केला.नंतर कित्येक पारायण ही. ही बेट्टी मेहमुदी या अमेरिकन तरुणीची कथा.नवरा "मुडी" नावाप्रमाणेच सतत स्वभावाचे मुड बदलत असणाऱ्या या डाॕक्टर नवर्या ने फक्त पंधरा दिवस आपण "इराण" ला जाऊया,जिथे तुझ्यावर चादोर(बुरखा इ.)कोणतीही सक्ती असणार नाही असे सांगून मुलगी माहतोब सह इराणला आणले.पंधराव्या दिवशी पासपोर्ट काढून घेऊनआता आपण इथेच राहायचे असे सांगितले. मग सुरु झाले अनन्वित छळ,मार देणे यांचे सत्र.बकाल ,घाणेरडे वातावरण,चेहराही उघडा ठेवण्याचे स्वातंत्र्य नसणे, अगदी साध्या साध्या गोष्टी वरुन मारहाण,.. हे सगळं घडतं असताना बेट्टीची आशादायी वृत्ती .कधीतरी तरी चांगले घडेल ,नवरा अमेरिकेत जायला,आजारी बाबांना भेटायला परवानगी देईल ही अपेक्षा मनात घर करुन राहते."माग बार्ग अमेरिका"(अमेरिका मुर्दाबाद) या घोषणा ऐकायला लावणं,तुझ्या देशाचा या युद्धात पराभव होणार,तुझे मुलगे (आधीच्या नवर्याचे)मारले जाणारं हे मुडीकडून सतत सांगणं वाचकाचे मन बधिर करत.यातल्या एका प्रसंगाने तर मला हादरवून टाकले.संतती नियमन अमान्य असणे आणि तसे आढळल्यास त्वरित फाशी व त्याआधी बलात्कार हे ऐकून बेट्टी स्वतः "संतती प्रतिबंधक "काढून तुकडे करते.ते वाचुनही अंगावर शहारे येतात. आपण इथेच राहिलो तर आपल्या मुलीचे भविष्य उजाड होईल.कुणा सख्या,चुलत भावाबरोबर तिचे लग्न ,हेच नशिबी येईल या विचाराने ती `स्विस एंबसी`मधे लपून छपून जाते.जिथे तिला आता ती इराणी नागरिक आहे .मुली वर आधिकार फक्त वडिलांचाच असतो हे सांगतात.तू एकटी जाऊ शकतेस त्यासाठी मानवाधिकार मदत करेल सांगण्यात येते.तिथुन कथानकाला कलाटणी मिळते.ती निश्चय करते मी मायदेशी जाईनच पण"Not without my daughter " पळून जाण्याचे सर्व मार्ग आजमावताना "अमाल" नावाची व्यक्ती तिला मदत करण्यास तयार होते.कुर्ग म्हणजे तुर्कस्थान सरहद्द पार करुन,कधी मोटार गाडी,अॕम्ब्युलन्स,ट्रक,घोडा,चालत असा ती मुलीसोबत प्रवास करते.आपण जगु कि नाही या वातावरणात ती कणखरपणे संकटांवर मात करुन `व्हॕन`शहरामधे पोचते.तिथून अंकारा या स्थानी पोचून अखेर एंबसीच्या मदतीने अमेरिकेत पोचते. या पुस्तकात "इच्छा तिथे मार्ग "हा तिच्या वडिलांचा मंत्र ती जपत राहते.आलेल्या परिस्थिती ला शरण न जाता त्यावर मी मात करेन आणि यशस्वी होईन हे वाचकाला अंतर्मुख करते. आपण खूप छोट्या छोट्या गोष्टींचा बाऊ करतो.कुठलीही गोष्ट मनापासून करण्याचा प्रयत्न केला तर कठिण नसते.त्याबरोबरच आत्ताच्या लाॕकडाऊनच्या काळात मनोधैर्य वाढवायला आणि या परिस्थितीवर मात करायला हे पुस्तक नक्की मदत करेल असे मला वाटते, ...Read more

  • Rating StarMahesh Hande

    #नॉट विदाऊट माय डॉटर लेखिका- बेट्टी महमूदी मस्ट रीड यादीतील हे पुस्तक आज वाचून पूर्ण झाले त्याविषयी... आपली फसवणूक झाली झाली आहे आणि परिस्थितीतीतून बाहेर पडण्यासाठी लेखिकेने केलेले प्रयत्न व त्या प्रयत्नांना बळ देणाऱ्या प्रचंड इच्छाशक्तीचे दर्शनआपल्याला हे पुस्तक घडविते. पुस्तकात मांडलेलं वास्तव इतके भयानक आणि रोमांचकारी आहे की आपल्यातील काहींना ते काल्पनिक वाटू शकते.आपल्या मातृभूमी पासून दूर अडकून पडलेल्या लेखिकेची व्यथा वाचताना आपल्याला सावरकरांच्या `ने मजसी परत मातृभूमीला` या ओळी आठवल्या शिवाय राहत नाही.आजूबाजूची भौतिक स्थिती कितीही नकारात्मक असो किंवा आपल्या शरीराची कितीही हानी झालेली असो तरी आपलं धैर्य, आत्मविश्वास, जिद्द यांना धक्का लागला कामा नये हा सकारात्मक संदेश संपूर्ण पुस्तकभर पसरलेला आहे.स्वातंत्र्याचं महत्व ते हिरावल्या शिवाय समजत नाही,आणि तेच स्वातंत्र पुन्हा मिळविण्यासाठी माईलेकींनी केलेली धडपड आपल्याला बरच काही शिकवून जाणारी ठरते यात मात्र शंका नाही. एका आई व मुलीचा संयुक्त संघर्षात आपल्या लहान मुलीचा काहीही दोष नसताना तिला सोसाव्या लागणाऱ्या यातना व त्यातून आईच वेळोवेळी उचंबळून येणार वात्सल्य मन हेलावून टाकत.लेखिकेची लहान मुलीचा समजूतदारपणा आणि तीच लहान वय यांचा मेळ बसविण्यासाठी आपल्याला एक गोष्ट लक्षात घ्यावी लागते ती म्हणजे माणसाला वय नाही तर परिस्थिती प्रौढ बनविते. कठीण परिस्थितीतीतून बाहेर पडण्यासाठी,सतत चालू असणाऱ्या संघर्षात सकारात्मकता ठेवण्यासाठी आई व मुलीकडून सातत्याने ईश्वराची प्रार्थना केली जाते.प्रार्थनेमुळं वाढणार मनोबलच शेवटी त्यांची सुटका करणार ठरत. १९८० च्या दशकातील अमेरिका इराण संघर्ष, इराण मधील सार्वजनिक जीवन,शियापंधीय मुस्लिम समाजातील रूढी,परंपरा यांचे तपशील थोडक्यात पण गरजेनुरूप येतात.असो पुस्तकाचं भाषांतर ओघवत आहे.कुठेही शाब्दिक अतिसार नाही त्यामुळे अपचनाचा प्रश्नच नाही. माझ्या ब्लॉग ची लिंक खाली देत आहे... ...Read more

  • Rating StarSantoshkumar Waghmare

    अत्यंत ओघवत्या शैलीत आपण लिहता. कथानक डोळ्यासमोर येत. आपल्या लेखणीला सलाम. आपल्या अनेक कलाकृती अजून वाचायच्या आहेत. नॉट विदाऊट माय डॉटर ने आम्ही संपूर्ण कुटुंबीय आपले चाहते झालो आहोत. आमच्या परिवारातर्फे आपणांस मनोमन सदिच्छा.

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

DHUMARE
DHUMARE by MADHAVI DESAI Rating Star
Prasad Salunkhe

धुमारे - माधवी देसाई म्हणतात ना `don`t judge a book by its cover` तसं काहीसं या पुस्तकाबाबत झालं. पुस्तक घेऊन फार दिवस झाले पण वाचायचा योग काही येत नव्हता. एक तर छोटं पुस्तक आहे नंतर वाचून काढू असं करत ते मागे राहिलं. आणि दुसरं म्हणजे त्याचं ओकंबों मुखपृष्ठ. ते पाहून उगाच गैरसमज होतो की काहीतरी उदासीभरं आहे हे प्रकरण. त्यात माधवी देसाईंचं `नाच गं घुमां` आधी वाचलेलं त्याचा ठसा मनावर निश्चित होता, त्या वातावरणात काही पूर्वग्रह किंवा अपेक्षा ठेवून मला हे पुस्तक हाती घ्यायचं नव्हतं. नंतर एकदोन ठिकाणी लोकांना या पुस्तकाबद्दल भरभरून बोलतांना, लिहितांना पाहिलं आणि चूक माझ्या लक्षात आली. मग पुढच्या एक दिवसात हे पुस्तक वाचून काढलं. `धूमारे` या पुस्तकात गोयच्या भूमीवर लिहिलेले पंधरा लेख आहेत. गोवा म्हणजे फेसाळती बियर, उघडेबागडे फोरेनर्स एवढंच मर्यादित नाहीये याची आपल्याला नव्याने जाणीव हे पुस्तक करून देतं. आपण गोव्याच्या अंतरंगात माधवी ताईंचं बोट धरून शिरतो. त्यांच्या संवेदनशील नजरेने इथला निसर्ग, इथली माणसं आपण पाहतो. हे सरधोपट प्रवासवर्णन असं नाहीये. एखाद्या ठिकाणी आपण बराच काळ राहिलो तर त्या भूमीशी त्या वास्तूंशी आपले बंध तयार होतात, तिथे आपली मूळं आपसूक रुजतात, तिथल्या झाडापेडांशी आपलं हितगूज सुरू होतं. आपुलकीची जी माणसं भेटतात आपण त्यांना आणि ती आपल्याला अंतर्बाह्य ओळखत असतात, त्या डोळ्यात स्नेह असतो, आपलं एक पान त्या डोळ्यात दडलेलं असतं, नुसतं डोळ्यात पाहून आपण स्वतःला वाचू शकतो. गाईडच्या भूमिकेत एखादी वास्तू, निसर्ग, तारीखवार इतिहास सांगणं वेगळं आणि आपल्या मनातील या साऱ्या सभोवतालाविषयीचे प्रामाणिक भाव व्यक्त करणं वेगळं. १९९० साली म्हणजे जवळपास तीस वर्षांनी माधवी ताई त्यांच्या बांदोडा या गावी परतल्या. जागा तीच पण वयाच्या १६ व्या वर्षी पाहिलेलं गोवा आणि साठीत समजलेलं गोवा या दोन्ही गोष्टी त्यांनी कुतुहलाने तोलून पहिल्या, आणि मांडल्याही. गोवा म्हणजे विविध संस्कृतीची सरमिसळ. त्याचे समाजावर झालेले बरेवाईट परिणाम या पुस्तकात मांडले आहेत. परकीय राजवट असून आणि आता स्वतंत्र घटक राज्य असून जपलेल्या चालीरीती, समाजात परकीय राजवटीमुळे आलेला एक मोकळेपणा सारं त्यांच्या लेखणीतून झरझर उतरतं. त्यांचं लिखाण समुद्राच्या पाण्यासारखं नितळ, ओघवत्या शैलीचं, गजाली गप्पांच्या लाटाच जणू. म्हणून पुस्तक एकदा वाचायला घेतलं की खाली ठेववत नाही. देवचार, कोपेल, पायलट, तळी, पालखी, फुलराणी लेखांच्या नुसत्या नावावर नजर फिरवली तरी काहीतरी वेगळेपणा असणार लेखात हे कळतं. गमतीची बाब म्हणजे सलमान, संजय दत्त, चंकी पांडे, दिव्या भारती विषयी त्याकाळी भाबड्या लोकांना असलेलं आकर्षण, गजालीत सिनेमा, राजकारण, दाऊद इब्राहिम हे आलेले विषय, तिथल्या लोकांची त्यावर गमतीदार टिपण्णी हे सारं वाचायला मस्त वाटतं. डोना पॉला ची प्रतिक्षा त्यांनी आपल्या शब्दात मांडली आहे. गोवन स्त्रियांमधला काळानुरूप झालेला बदल काही ठिकाणी त्या अधोरेखित करतात. पूर्वीचं गावपण कसं मागे पडत गेलं हे त्या सांगतात, तरी जे काही शिल्लक आहे ते निराशाजनक निश्चित नाही अन्यथा त्यांच्या जीवनाच्या अंतिम टप्प्यातील विश्वासाने विसवायचं ठिकाण म्हणून त्यांनी हे गाव निवडलं नसतं. इथल्या भाषेतली मौजेची गोलाई आणि माधुर्य माधवी ताई न टिपतात तर नवल. पुस्तक वाचून झालं तरी काय बरं ते गाणं होतं म्हणून पानं पुन्हा चाळली जातात आणि गुणगुणायचा प्रयत्न होतो. ... आलयली डोलयली पंटी पालयली सांग गे बाये, तुका कोणे चोरून वेल्यान गो बाये ... आंव तुजो सदाच मोग करतलो गे बाये आणि तुका हाव केन्नाच विसरचो ना गे बाये - प्रसाद साळुंखे ...Read more

THE GUNS OF NAVARONE
THE GUNS OF NAVARONE by ALISTAIR MACLEAN Rating Star
Mahesh S

दुसऱ्या महायुद्धात ‘खेरोस’ या छोट्या बेटावर १२०० ब्रिटिश सैनिक अडवून पडले होते. हे बेट तुर्कस्तानच्या जवळ होते. त्यांना सोडवायला जाणाऱ्या बोटींना नॅव्हारन बेटावरील महाकाय तोफांचा अडथळा होता. त्या तोफा त्यांच्या समोरच्या समुद्रातील कोणतेही जहाज सहज बुवू शकत होत्या. नॅव्हारनवर एक भक्कम किल्ला होता. तिथे जर्मन व इटालियन सैन्य होते. अशा या तोफा नष्ट करायला मूठभर माणसांची तुकडी बेटाच्या मागच्या कड्यावरून चढून वर पोचली. खेरोस बेटावरील सैनिकांना सोडविण्यास येणारे ब्रिटिश आरमार, तोफांचे त्यावर धरले जाणारे नेम आणि त्या नष्ट करण्यासाठी पुढे सरकलेली ती मूठभर घातपात्यांची तुकडी यांच्यात शर्यत लागली. शेवटी कोण जिंकले? ...Read more