* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Availability : Available
  • ISBN : 9789353174187
  • Edition : 1
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 488
  • Language : MARATHI
  • Category : FICTION
  • Available in Combos :VACHAN JAGAR
Quantity
Buying Options:
  • Ebooks:
  • Print Books:
‘ SHIVPUTRA RAJARAM’ IS A NOVEL IN MARATHI THAT CAN CREATE AN INSIGHT ABOUT LIFE OF KING RAJARAM, THE SECOND SON OF THE GREAT SHIVAJI MAHARAJ AND THE THIRD KING OF MARATHA EMPIRE. THIS WORK IS AN HUMBLE ATTEMPT TO ACCESS THE ACHIEVEMENTS OF MARATHA KINGDOM DURING REGIME OF KING RAJARAM IN PROPER PERSPECTIVE, MAKING USE OF ORIGINAL AND AUTHENTIC RESOURCES AND MATERIAL AVAILABLE TO THE WRITER. THUS PRESENTING A HISTORICAL NOVEL TO MARATHI READERS FOR THE FIRST TIME ABOUT A VALOROUS BUT UNNOTICED KING OF MARATHA DYNASTY.
मराठ्यांच्या राष्ट्रजीवनातील अत्यंत कठीण अशा काळात अकरा वर्षं नेतृत्व करणाऱ्या छत्रपती राजारामांची चरितकहाणी आहे ‘शिवपुत्र राजाराम.’ मराठी सरदार आणि मुत्सद्दी यांना एकत्र आणून बलाढ्य अशा मोगल साम्राज्याला टक्कर देण्यासाठी प्रेरित करणाऱ्या, त्यांच्या शौर्याला, आक्रमक वृत्तीला पूर्ण स्वातंत्र्य देणाऱ्या, उत्तरेपासून दक्षिणेपर्यंत, पश्चिमेपासून पूर्वेपर्यंत मराठी वीरांनी उभारलेल्या प्रखर स्वातंत्र्यलढ्याचं नेतृत्व करणाऱ्या राजाराम महाराजांची तेजस्वी जीवनगाथा.
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
#SHIVPUTRARAJARAM #DRPRAMILAJARAG #KADAMBARI #MARATHIBOOKS #ONLINEMARATHIBOOKS #TRANSLATEDMARATHIBOOKS #TBC #TRANSLATEDBOOKS@50% #शिवपुत्रराजाराम #डॉप्रमिलाजरग #कादंबरी #मराठीपुस्तके #मराठीप्रकाशक
Customer Reviews
  • Rating StarMadhavi Kishor Thanekar

    एक दुर्लक्षित छत्रपती ----------------------------------छत्रपती राजाराम राजे यांच्या आयुष्यावर लिहिलेले "शिवपुत्र राजाराम `हे Dr. आशा जरग यांनी लिहिलेले पुस्तकं नुकतेच वाचले. युगपुरुष पित्याचे दुसरे चिरंजीव, स्वराज्याचे तिसरे छत्रपती राजाराम राजे यंच्या उण्यापुऱ्या 32 वर्षाच्या आयुष्याचा पट ही कादंबरी मांडते... संभाजी राजा सारखा सावत्र पण प्रचंड माया प्रेम करणारा भाऊ, येसूबाई सारखी धीरोदात्त वहिनी, सोयराबाई सारखी अभिषिक्त पट्टराणी ही आई म्हणून लाभलेल्या राजाराम महाराजांची कारकीर्द तशी दुर्लक्षितच राहिली...अगदी त्यांची दुसरी पत्नी ताराराणी यांच्या इतकेही लक्ष आणि महत्व इतिहास पुरुषाने त्यांना दिले नाही... हे पुस्तक वाचण्यापूर्वी माझ्यासाठी ही हा राजा तसा अनोळखीच होता... त्यांची ओळख मला होती ती संभाजी राजांच्या चरित्रातून सोयराबाईंचे "राजमाता " पदाच्या स्वप्नातील एक प्यादे म्हणूनच... पण त्याहूनही हे स्वराज्याचे तिसरे अभिषिक्त छत्रपती खूप मोठ्या पात्रतेचे आणि योग्यतेचे होते हे निश्चित... वयाच्या 10व्या वर्षी पितृछत्र हरपले आणि सोयरामातोश्रींच्याराजकारणामुळे कोवळ्या वयात राजाराम महाराजांचे मंचकारोहण झाले. पण हे बंड फसले आणि संभाजी महाराज छत्रपती झाले. औरंगजेब स्वराज्यावर चालून आलाच. त्याच्याशी तब्बल 9 वर्ष संभाजी राजे झुंजले. पण अखेर 9 वर्षातच त्यांना दगाबाजी मुळे कैद झाली आणि त्यांचा महिन्या सव्वामहिन्याच्या अपरिमित छळ झाल्यानंतर निघृण वध झाला... त्याआधीच वेळेचा तकाजा लक्षात घेऊन येसूबाईंनी राजाराम महाराजांचा राज्याभिषेक केला होता... केवढं भयानक संकट होतं ते... औरंगजेबानेआधीचआदीलशाही, कुतुबशाही गिळंकृत केली होती... मराठ्यांच्या शूर छत्रपती ला ठार मारले होते... आणि बरोब्बर 15 दिवसात त्याच्या शूर पराक्रमी इतिकदखान नावाचा सरदार रायगडाला वेढा घालून बसला होता... तेवढी राजधानी ताब्यात यायची फुरसत की मराठ्यांचे साम्राज्य नष्ट झाल्यात जमा होते... औरंगजेबाला गगन ठेंगणे झाले होते... त्याच्या फौजेत तर जल्लोषाला सूरूवात झालीच होती... पण अशा कठीण प्रसंगी येसूबाई आपले दुःख विसरून कणखर पणे उभ्या राहिल्या... त्यांनी राजाराम राजाना वेढ्यातून निसटूनप्रतापगडाकडे पाठवले... त्यांच्या दोन पत्नी ताराराणी आणि राजसबाई यांच्यासह ..थोरल्याजानकीबाई येसूबाई बरोबरच राहिल्या, पुढे त्यांच्या बरोबरच औरंगजेबाच्या कैदेत सापडल्या आणि तिथेच निवर्तल्या... यावेळी राजाराम महाराज वेढ्यातून निसटले अगदी शिवाजी महाराज पन्हाळ्याहून निसटले तसेच... परिस्थिती त्याहूनही कठीण असतांना... राजाराम राजे प्रतापगडावर आहेत म्हटल्यावर त्याला मुक्रबखानने वेढा दिला. मग पुन्हा तिथून राजाराम राजे निसटले ते पन्हाळ्यावर...तिथून त्यांनी आपला कबिला पाठवला सुरक्षित अशा विशाळगडावर... लगेच राजाराम राजांनी स्वतःजिंजीच्या किल्ल्यावर निसटायचं ठरवलं... हा जिंजीचा (इंदीचा ) किल्ला आहे भारताच्या पूर्व किनाऱ्यावर साधारण पणेआत्ताच्यापाँडिचेरी जवळ... याठिकाणी शिवाजी महाराजांची दूरदृष्टी किती होती ते दिसते... दक्षिण मोहिमेवर असताना त्यांनी जिंजीचा अभेद्य किल्ला जिंकला होता.. आणि तिथे महाराजांची कन्या अंबिकाबाई हिचे पतीहरजीराजे महाडिक यांची नियुक्ती केली होती...किल्ला बेलाग होता हे खरच... मध्यभागी किल्ला, त्याच्या दोन्ही बाजूस दोन उंचावर किल्ले प्रत्येक किल्ल्याला तटबंदी खंदक आणि पुन्हा तिन्ही किल्ल्याना मिळून एक तटबंदी होती... त्यामुळे राजांना सुरक्षितता लाभणार होती पण. ... पण टप्पा खूप लांबहोता..जवळपास 600-800 किमी जायचे होतं मुघल साम्राज्यातून... पण पर्याय नव्हता... यावेळी या छत्रपती चे वय होते 18-19 वर्षाचेच... लिंगायत स्वामींच्या वेषात मोजक्या लोकांच्या बरोबर अपरिमित संकटाना तोंड देऊन राजे इन्दिच्या अलीकडे असलेल्या वेल्लोर ला पोचले...अगदी आग्र्याहून शिवाजी महाराजांची सुटका या प्रसंगाची आठवण करुन देणारा हा राजाराम राजांच्या आयुष्यातला प्रसंग... दरम्यानच्या काळात दोन दुर्दैवी घटना घडल्या.. एक कोणताही विरोध न होता राजकारण करुन औरंगजेबाने रायगड पदरी घेतला... राजाराम राजांच्या अटकेची आणि वधाची खोटी अफवा उठवून... येसूबाई, शाहूराजे, जानकीबाई यांना जीव न घेण्याच्या बोलीवर औरंगजेबाने ताब्यात घेतले... स्वराज्यात फक्त्त विशाळगड हा एकच किल्ला राहिला होता ज्यामध्ये राजांचा कुटुंब कबीला होता.. आणि दुसरी दुर्देवी गोष्ट म्हणजे ज्यांच्या जीवावर राजांनी एवढे मोठे साहस केले होते ते हरजीराजे मरण पावले होते आणि त्यांची पत्नी आणि मुलगा हे राजांच्या वर उलट चालून येणार होते. अशा अतिशय खडतर परिस्थितीत शांत चित्ताने राजकारण करुन, सैन्याची पुन्हा एकदा जमवाजमव करुन, आजूबाजूच्या छोट्या राजांना आपल्याकडेवळवून,औरंगजेबासारख्या सामर्थ्यशाली शत्रूला समर्थपणे सामोरे जाऊन ज्या तडफेने राजाराम राजे पुन्हा स्वराज्य उभे करतात हे खरंच मुळापासूनच वाचण्याजोगे... निव्वळ 2 किल्ल्यापुरते उरलेले स्वराज्य पुन्हा 225-250 किल्ले जिंकून समृद्ध बनवले... शिवाजी महाराजांच्या ताब्यात असलेला सगळा मुलुख परत मिळवला...पुन्हा एकदा महाराष्ट्रात येऊन साताऱ्याला राजधानी वसवली.. मराठेशाहीला परत एकदा गतवैभव मिळवून दिले... आणि हे सगळे फक्त 11 वर्षाच्या कारकिर्दीत... संभाजी राजांची कारकीर्द फक्त 9 वर्षांची होती... राजाराम महाराजांना `देवी ` या रोगामुळे अवघ्या 32 व्या वर्षी मरण आले... पण त्या पूर्वीच त्यांनी मराठेशाही पुन्हा मानाने उभी केली होती... संताजी घोरपडे आणि धनाजी जाधव या दोन शिलेदारानी औरंगजेबाला सळो की पळो करुन सोडले होते... भगव्याला पुन्हा मानाचे वैभव मिळवून देणाऱ्या या छत्रपतींना मनापासून त्रिवार मुजरा.... ...Read more

  • Rating StarDAINIK LOKMAT 08-03-2020

    राजाराममहाराजांची शौर्यगाथा... छत्रपती शिवाजीमहाराजांच्या देदीप्यमान कामगिरीनंतर संभाजीमहाराज यांनी आपल्या पराक्रमी कर्तृत्वाने कळस चढविला. परंतु संभाजीमहाराजांच्या यातनादायी मृत्यूनंतर खऱ्या अर्थाने मराठा साम्राज्य अडचणीत आले होते. त्याच वेळी शिवाजमहाराजांचे दुसरे चिरंजीव आणि मराठी साम्राज्याचे तिसरे सेनापती असलेल्या राजाराममहाराजांनी स्वराज्य रक्षणाची जबाबदारी ओळखून आव्हानात्मक परिस्थितीला तोंड देत कौतुकास्पद लढा देत मुघल साम्राज्याचे स्वराज्य काबीज करण्याचे स्वप्न धुळीस मिळवले. ‘शिवपुत्र राजाराम’ या पुस्तकात उत्तरेकडील माळव्यापासून, कर्नाटक, तामिळनाडू, कोकणच्या विस्तीर्ण भूभागावर स्वराज्याच्या शिलेदारांनी दिलेल्या पराक्रमी लढ्याचे यथार्थ वर्णन आहे. - दिपक कुलकर्णी ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

NAGKESHAR
NAGKESHAR by VISHWAS PATIL Rating Star
Rahul Patwardhan

विश्वास पाटील याचे लेखणीतून उतरलेली सत्तासंघर्ष कुटुंबातही कसे थैमान घालतो या ज्वलंत व जळजळीत विषयावरील कादंबरी. काल्पनिक पात्रे सत्ताधीश,जेते,योद्धे आदींच्या लढाया, डावपेच, मोहिमा करत नाहीत.ती सत्ता, प्रतिष्ठा, पैसा, प्रभाव कसही करून काबी करण्याच्या जीवघेण्या स्पर्धेतील प्यादी आहेत. भले वजीर,हत्ती,घोडे,उंट नसतीलही; पण तोच झगडा करतात.तसेच वागतात.तसाच खुनशीपणा करतात.तशीच लालसा बाळगतात.तसेच छुपे डावपेच आखतात. तशीच उघड ईर्षा करत मत्सराचे फुत्कार सोडत एकत्र रहातात.तशीच बेपर्वाई दाखवत जीवन जगतात.आणि तितक्याच कोडगेपणे परिणामांना सामोरे जातात. मानवी जीवनातील खेळते प्रवाह व सुप्त अंतःप्रेरणा शेवटी एकच आहेत हे सूत्र मनावर बिंबवतात. काम,क्रोध,मद,मोह इत्यादि षड्रिपू यांनी प्रत्येकाचा भावनिक पिंड बनलेला आहे. कोणी बाह्यजगाने बहाल केलेली पद व सत्ता ही कवचकुंडलांचे आड या तमोगुणांना झाकतो. कोणी यांची ढाल वापरून आपली लालसा व कामना पूर्ण करतो.कुणी या कवचांनी लादलेली जबाबदारी गुंडाळतो व लोक,नोकरवर्ग, कामगार,शेतकरी,मतदार यांना दारीही उभा करत नाही. आणि आपली स्वप्ने व हाव यांचे दावणीला बांधतो. माणस शहरी असोत वा खेडूत , सभ्यता व संस्कृती यांचा किमान सामाजिक बुरखा संपत्ती व ऐयाशी हा भुलभुलैया प्राप्त करणेकरता कसा टरटरा फाडतात याचे बिनधास्त वर्णन "नागकेशर"मध्ये आहे ...Read more

KALAY NAMAH
KALAY NAMAH by EVA HOFFMAN Rating Star
Shrikant Adhav

KALAY NAMAH by EVA HOFFMAN काळ ही संकल्पना सर्वसामान्य माणसाला फारच ढोबळमानानं ठाऊक असते. ‘काल-आज-उद्या’ एवढ्याच खंडित परिमाणांमध्ये काळाकडं पाहिलं जातं. मात्र, माणसाचं शरीर, मन-मेंदू, संस्कृती यांना काळ कसा घडवतो (आणि बिघडवतोही!) यासंबंधीचं वेगळय पद्धतीचं विवेचन या पुस्तकात ाचायला मिळतं. इव्हा हॉफमन यांच्या ‘टाइम’ या मूळ इंग्लिश पुस्तकाचा हा अनुवाद केला आहे प्रा. पुरुषोत्तम देशमुख यांनी.‘काळ’ ही मानवाला नेहमीसाठीच मिळालेली एक श्रेष्ठ देणगी आहे. अस्तित्वात असलेलं हे वास्तव नाकारताही येत नाही किंवा टाळताही येत नाही; पण जगलेल्या काळाचं स्वरूप नाट्यपूर्ण रीतीनं बदलत चाललं आहे. वैद्यकीय प्रगतीमुळे आपली आयुर्मर्यादा वाढते आहे, तर डिजिटल साधनं छोट्या छोट्या घटकांमध्ये काळ दाबून-दडपून बसवतायत. सध्या आपण एकाच वेळी अनेक काल प्रदेशात राहू शकतो; पण काळाच्या कमतरतेची लागण आपल्याला झाली आहे. सध्या आपण खूप वेळ काम करतो. इतकं की, काम आणि विश्रांती यांमधल्या सीमारेषा धूसर झाल्या आहेत. अनेक लोकांच्या आयुष्यात पैशापेक्षा वेळ ही अधिक मौल्यवान चीज झाली आहे. अशा सगळ्या परिस्थितीत आपल्या समजांवर आणि आपल्या स्वत:वर काय परिणाम होतोय? कॉम्प्युटर्स, व्हिडिओ गेम्स आणि तत्काळ संदेशवहन अशांसारख्या अतिवेगवान तंत्रज्ञानाचा आपल्या एकाग्रतेच्या आणि चिंतनाच्या क्षमतांवर काय परिणाम होतो? एकाच वेळी अनेक कामं आणि काळाची शकलं करणारी भावनिक अस्वस्थता गेल्या काही दशकांनी अनुभवली आहे. शरीरविज्ञानशास्त्र आणि बोधावस्थेचं निरीक्षण आपण अधिक सूक्ष्म पातळीवर करतो, तेव्हा आपल्या मनावर आणि शरीरावर होणाऱ्या काळाच्या प्रक्रियांपासून आपण काय शिकतो आहोत?नैसर्गिक मानवी कालिकता अशी काही चीज आहे का, जिच्या पलीकडे जाण्याचं साहस आपण केलं, तर आपला विनाश ओढवेल? जीवशास्त्र ते संस्कृती आणि मनोविश्लेषण ते चेतामानसशास्त्र अशा जीवनातल्या विस्तीर्ण आणि शब्दातीत असलेल्या तत्त्वांचं मूलगामी संशोधन करणारी इव्हा हॉफमन विचारते : आपल्याला जाणवतं तसं, आपण काळाच्या शेवटाकडे जातोय का? ...Read more