* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: THREE THOUSAND STITCHES
  • Availability : Available
  • Translators : LEENA SOHONI
  • ISBN : 9789387319936
  • Edition : 7
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 160
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : SHORT STORIES
  • Available in Combos :SUDHA MURTY AND N. R. MURTY COMBO BOOKS
Quantity
Buying Options:
  • Ebooks:
  • Print Books:
SO OFTEN, IT`S THE SIMPLEST ACTS OF COURAGE THAT TOUCH THE LIVES OF OTHERS. SUDHA MURTY-THROUGH THE EXCEPTIONAL WORK OF THE INFOSYS FOUNDATION AS WELL AS THROUGH HER OWN YOUTH, FAMILY LIFE AND TRAVELS-ENCOUNTERS MANY SUCH STORIES... AND SHE TELLS THEM HERE IN HER CHARACTERISTICALLY CLEAR-EYED, WARM-HEARTED WAY. SHE TALKS CANDIDLY ABOUT THE MEANINGFUL IMPACT OF HER WORK IN THE DEVADASI COMMUNITY, HER TRIALS AND TRIBULATIONS AS THE ONLY FEMALE STUDENT IN HER ENGINEERING COLLEGE AND THE UNEXPECTED AND INSPIRING CONSEQUENCES OF HER FATHER`S KINDNESS. FROM THE QUIET JOY OF DISCOVERING THE REACH OF INDIAN CINEMA AND THE ORIGINS OF INDIAN VEGETABLES TO THE SHALLOWNESS OF JUDGING OTHERS BASED ON APPEARANCES, THESE ARE EVERYDAY STRUGGLES AND VICTORIES, LARGE AND SMALL. UNMASKING BOTH THE BEAUTY AND UGLINESS OF HUMAN NATURE, EACH OF THE REAL-LIFE STORIES IN THIS COLLECTION IS REFLECTIVE OF A LIFE LIVED WITH GRACE.
लेखिकेस ज्या ज्या व्यक्तींनी त्यांच्या आयुष्याचे निरनिराळे पदर उलगडून दाखवले, आणि त्यांचा अनुभवाचा घडा ज्ञानानं भरला, त्या अनुभवांचे कथन त्यांनी या पुस्तकातून केले आहे. जसे की, ‘तीन हजार टाके’ या लेखातून त्यांनी देवदासींच्या आयुष्यातील समस्या व त्यांचे निराकरण करण्याचे ठरविल्यावर त्यांना काय अनुभव आले, त्याविषयी लिहिले आहे. सुरवातीला त्या देवदासींना मदत करण्यासाठी गेल्या असता, देवदासींनी त्यांच्यावर विश्वास ठेवला नाही. कारण सामाजिक कार्य यशस्वीपणे पार पाडण्यासाठी त्यांना सुसंवाद साधण्यासाठी लागणारी कौशल्यं आत्मसात करावी लागणार होती. आपला पेहराव, संभाषणची भाषा गरजू लोकांसारखी बदलायला हवी होती. पण या सर्वांहीपेक्षा जास्त महत्त्वाचं म्हणजे आपण करत असलेल्या कामावर मनापासून प्रेम करावं लागणार होतं याची जाणीव त्यांच्या वडिलांनी त्यांना करून दिली. त्याप्रमाणे त्यांनी स्वतःत बदल घडवले. त्यानंतर त्यांनी देवदासींची संघटना बांधून त्यांच्या मुलांच्या शिक्षणासाठी पैशाची सोय व वगैरे मार्ग काढले. याबद्दल त्यांचा गौरव करताना त्या देवदासी भगिनींनी आपल्या प्रेमाची ऊब देणारे टाके प्रत्येकीने विणून अशा तीन हजार टाक्यांचे भरतकाम केलेल्या गोधडीची भेट दिली. ‘मुलांवर मात’या लेखातून लेखिकेने त्यांच्या काळातील शैक्षणिक परिस्थितीत मुली इंजिनिअरिंगच्या शिक्षणापासून कशा दूर होत्या, त्यामुळे त्या कॉलेजमध्ये त्या एकट्याच असल्याने, मुले प्रथम कशी त्यांच्या खोड्या काढायची याविषयी लिहिले आहे. पण नंतर इंजिनिअरिंग हे पुरुषांचं क्षेत्र आहे, हे साफ खोटं असल्याचं सिद्ध करून दाखवलं. लेखिकेनं सगळा अभ्यास व्यवस्थित समजून केला, व त्यांच्याबरोबर शिकणाऱ्या मुलांपेक्षा अधिक गुण मिळवून त्यांच्यावर कशी मात केली, त्याविषयी वर्णन केले आहे. लेखिका एकदा सहजच मैत्रिणीच्या घरी गेली असता, फक्त मूळ भारतीय असलेल्या अन्नपदार्थांपासूनच श्राद्धाचा स्वयंपाक केला जातो, असं त्यांना कळलं. आपण ज्या गोष्टींना ‘भारतीय’ म्हणतो, त्यांपैकी अनेक गोष्टी भारतीय नाहीत. मिरची, ढबू मिरची, मका, शेंगदाणे, काजू, विविध प्रकारच्या शेंगा, बटाटा, पपई, अननस, सीताफळ, पेरू, चिकू या सर्व भाज्या आणि फळं दक्षिण अमेरिकेतून आपल्याकडे आल्याचं त्यांच्या मैत्रिणीच्या वनस्पतिशास्त्रज्ञ वडिलांनी त्यांना सांगितलं. त्याबद्दलच्या विस्मयकारक पौराणिक व वैज्ञानिक गोष्टीही त्यांनी लेखिकेस सांगितल्या. अशा तऱ्हेने जेवायला गेल्या असता वैचारिक खाद्यही त्यांना लाभले. ‘तीन ओंजळी पाणी’ या लेखात लहानपणी आजीबरोबर लेखिका गंगापूजनाला गेली असता, त्याविषयीची माहिती- ते का करतात, कसं करतात हे कळतं. काही वर्षांनी प्रत्यक्ष काशी-बनारसला गेल्यावर त्याविषयीचा तिचा अनुभव काय, याविषयी लेखिकेने या लेखात लिहिले आहे. ‘घरासारखं दुसरं काही नाही’ या लेखात लेखिकेला मध्यपूर्वेत महिला संघटनांच्या आमंत्रणावरून गेल्या असता, स्वतःजवळचे सर्व पैसे घालवून, अधिक पैसे मिळतात, या आशेने गेलेल्या महिलांवर तेथे गेल्यावर काय परिस्थिती ओढवते, व परत मायदेशी येणे किती मुश्किल होते, याविषयी लेखिका सजग करते. ‘खरा राजदूत’ या लेखात परदेशी गेल्यावर आपली हिंदी सिनेसृष्टी इतर देशांमध्ये आपल्या देशाविषयी, संस्कृतीविषयी कशी उत्सुकता निर्माण करते, तेथील लोकांशी जोडले जाण्याचा अनुभव देते, याची झलक दिसल्यावर चकित होते, त्याविषयी लिहिते. ‘रसीला आणि पोहोण्याचा तलाव’ या लेखात कर्नाटकातील हरिकथेत सांगितल्या जाणाऱ्या कृष्णाच्या आणि गोपिकांच्या रासलीलांच्या गोष्टी आपल्या परदेशातल्या नातींना लेखिका सांगते. याच गोष्टी परदेशी वातावरणाशी जुळवून त्यांच्या नाती त्यांना कशा मार्मिक रीतीने सांगतात, हे वाचणे खूपच रंजक आहे. ‘इन्फोसिस फाउंडेशनमधील एक दिवस’ या लेखात लेखिकेची मैत्रीण ‘तिला लेखिका निवांत भेटत नाही’ अशी तक्रार करते, तेव्हा त्या मैत्रिणीलाच आपल्या कामाच्या ठिकाणी बोलवते, व तिचा दिनक्रम कसा व्यस्त आहे, याचा अनुभव दिवसभर देते. ‘मला जमणार नाही; आपल्याला जमेल’ या लेखातून लेखिकेचा अचानकच व्यसनाधीनांच्या व्यसनांपासून सुटकेसाठी काम करणाऱ्या ‘अल्कोहोलिक अॅपनॉनिमस’ या संस्थेच्या संपर्कात आली. त्यांचे काम कसे चालते, याविषयीच्या मीटिंगला उपस्थित राहण्याची संधीही लेखिकेस मिळाली. त्याविषयीची समस्या सोडवण्यासाठी वाचकास जागृत करणारा, अंगावर शहारा आणणारा अनुभव लेखिकेने आपल्यासमोर ठेवला आहे. एकूणच समाजातील समस्या, माहिती, ज्ञान, चालीरीती अशा सगळ्या कंगोऱ्यांना स्पर्श करणारे रंजक पण विचार करायला भाग पाडणारे विषय लेखिकेने समर्थपणे हाताळले आहेत.

No Records Found
No Records Found
Keywords
#SUDHA MURTY #N.R.NARAYANA MURTY #LEENA SOHONI #UMA KULKARNI #WISE & OTHERWISE #GOSHTI MANSANCHYA #PUNYABHUMI BHARAT #THAILIBHAR GOSHTI #SUKESHINI AANI ITAR KATHA #BAKULA #AYUSHYACHE DHADE GIRAVTANA #AAJICHYA POTADITALYA GOSHTI #MAHASHWETA #DOLLAR BAHU #SAMANYATALE ASAMANYA #PARIGH #PITRURHUN #ASTITVA #HARAVALELYA MANDIRACHE RAHASYA #TEEN HAJAR TAKE #SARPACHA SOOD #GARUDJANMACHI KATHA #TRISHANKU #A BETTER INDIA A BETTER WORLD #NARAYAN MURTY : MULYA JAPNARA EK ADWITIYA AAYUSHYA #सुधा मूर्ती #एन.आर.नारायण मूर्ती #लीना सोहोनी #उमा कुलकर्णी #वाइज अँड अदरवाइज #गोष्टी माणसांच्या #पुण्यभूमी भारत #थैलीभर गोष्टी #सुकेशिनी #बकुळा #आयुष्याचे धडे गिरवताना #आजीच्या पोतडीतल्या गोष्टी #महाश्वेता #डॉलर बहू सामान्यांतले असामान्य #परीघ पितृऋण #अस्तित्व #हरवलेल्या मंदिराचे रहस्य #तीन हजार टाके #सर्पाचा सूड #गरुडजन्माची कथा #त्रिशंकू #अ बेटर इंडिया अ बेटर वर्ल्ड : नारायण मूर्ती #नारायण मूर्ती : मूल्यं जपणारं एक अद्वितीय आयुष्य
Customer Reviews
  • Rating StarVaishali Patil Waghirkar

    सुधा मुर्ती यांच्या या कथासंग्रहातील सर्व कथा सत्य कथा आहेत.मानवी स्वभावाचं सौंदर्य आणि त्यांच घृणास्पद हे दोन्हीही उघड करुन दाखावणा-या या कथांमधुन आयुष्य सन्मानानं कसं जगता येत, हेच प्रतिबिंबित होत.त्यांची खास शैलीत त्यांच निरीक्षण नेमक्या शब्दात माडलेले आहे. ...Read more

  • Rating StarSarvesh Fadnavis

    माझं आवडतं पुस्तक. तशी मूर्ती मॅडमची सगळीच पुस्तक संग्रही आणि वाचनीय आहेत. साधी,सोपी आणि प्रवाही भाषाशैली हे पुस्तकाचं वैशिष्ट्य आहे.त्यांनी देवदासी समाजासाठी जे काम केलं ते वंदनीय आहे.देवदासी सारख्या निंद्य आणि घृणास्पद परंपरेतून त्यांनी ३००० स््रियांची मुक्तता केली. "तीन हजार टाके" म्हणजे प्रत्येक स्त्रीने गोधडीच्या नक्षीत तिचा लावलेला हात म्हणजेच एक टाका आहे असे हे तीन हजार टाके असलेली गोधडी त्या सर्व स्त्रियांनी सुधा मूर्तींना पतसंस्थेच्या तिसऱ्या वर्धापनदिनाच्या सोहोळ्या दिवशी भेट म्हणून दिली आहे आणि त्या म्हणतात,"मला आजवर मिळालेली ही सर्वांत सुंदर भेट आहे.!" आज याच प्रसंगचा व्हिडिओ बघायला मिळाला आणि पुन्हा सारं आठवलं.. Inspiring and very beautiful book just loved it.... ...Read more

  • Rating StarGayatri Mukesh Pangarkar

    दिवसांपूर्वी KBC च्या कर्मवीर स्पेशल एपिसोड मध्ये सुधा मूर्ती जी आल्या होत्या.. तेव्हा अमिताभ त्यांच्या पाया पडून म्हणाला ‘हम गर्व से कहते हैं कि, हम उस देश के वासी हैं जिस देश में ‘सुधा मूर्ती’ रहती हैं”...अगदी यथार्थ वर्णन...ते पाहून आलेला काटा आत लिहितांना सुद्धा परत फुलला अंगावर.. कोण आहे असं ज्याला “इन्फोसिस” हे नाव माहिती नाहीये??? कुणाला खरं वाटेल की आज ज्याची उलाढाल कितीतरी कोटींची आहे ती कंपनी उभी करायची सुरवात केवळ 10,000 रुपयांपासून झाली होती.. आजच्या इन्फोसिस च्या उत्तुंग यशामागे सुधा ताई आणि नारायण मूर्ती यांचे अखंड परिश्रम आहेत..जरा विचार करा किती अवघड असेल हि वाट... आज सुधा मूर्ती या असामान्य व्यक्तिमत्वाबद्दल लिहायचं निमित्त झालं ते त्यांच्या हस्ते लिखित “तीन हजार टाके” हे वाचनात आलेलं पुस्तकं... रोजच्या आयुष्यतल्या सामान्य व्यक्तींच्या असामान्य जीवन प्रवासाच्या कथा आहे म्हणा, वर्णन आहे म्हणा किंवा अनुभव संकलन आहे म्हणा...काय नाहीये या पुस्तकात? या पुस्तकातील प्रत्येक प्रकरण आपल्याला एक नवीन गोष्ट शिकवतं, अंतर्मुख करत.. असं हे एक नितांत सुदंर पुस्तक मी एका बैठकीत वाचून संपवलं.. किती तरी गोष्टी शिकले मी यातून..सर्वप्रथम सुधा ताईंचा साधेपणा... त्यां घालत असलेली साडी हीच त्यांची ओळख आहे.. कधी कधी आपल्याला उगाचच वाटत राहतं कि आपले कपडे style मध्ये नाहीये..त्यातून मग inferiority complex yeto...पण हे वाचून समजत कि style हि inbuilt असावी लागते.. ती कपड्यात नसते... दुसरं म्हणजे सुधा ताईंचा आत्मविश्वास.. आणि तो मिळावंता येतो अखंड अभ्यास आणि परिश्रमानी.. there is no substitute to hard work...काम नाही जमलं कि कित्येक वेळा आपण स्वतःला excuses देत असतो.. सुधा ताईंचे अनुभव वाचून आपल्या या विचारसरणीत नक्की बदल व्हायला मदत होईल. ..आणि लास्ट बट नॉट लिस्ट, खूप खूप महत्त्वाची गोष्ट शिकायला मिळाली ती म्हणजे “ पालकत्व हि एक जवाबदारी आहे” सुधा ताई अशा घडल्या कारण त्यांना घडविणारे हात तसे होते..त्यांच्या वडिलांचा वेळोवेळी पुस्तकात उल्लेख आलेला आहे..तसेच आईचा आणि आजीचा सुद्धा आलेला आहे.. पालकत्वाची पुस्तक वाचून responsible पालक होता येत नाही... मदत जरूर होते.. पण प्रत्येक पालकत्वाची एक वेगळी व्यथा ही असतेच.. ज्याला त्या व्यथेची कथा करता आली तेच जवाबदार पालकत्व... पुस्तकाविषयी कितीही लिहिलं तरी कमीच आहे..कारण शिकण्यासारख्या इतक्या गोष्टी या समर्थ व्यक्तिमत्वाकडे आहेत... म्हणून एकदा तरी ‘तीन हजार टाके’ हे पुस्तक वाचा च....👌👌👌👌👌👌👌👌 ...Read more

  • Rating StarJaywant Bhabhad

    सामान्य व्यक्ती असून असामान्य जीवन जगणाऱ्या सुधा मूर्ती यांचे लीना सोहोनी यांनी अनुवादित केलेले हे पुस्तक आहे. सुधामूर्ती यांचा जन्म १९५० साली कर्नाटक राज्यातील शिगवि येथे झाला. त्या विख्यात सामाजिक कार्यकर्त्या, कुशल लेखिका आहेत. सुधा मूर्ती या "इनफोसिस फाउंडेशन"च्या अध्यक्षा आहेत. त्यांच्या असामान्य योगदानाबद्दल "राजलक्ष्मी पुरस्कार", २००६ मध्ये भारत सरकारतर्फे "पद्मश्री पुरस्कार" पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले. सहा डॉक्टरेट्स मिळाल्या त्यातील दोन महाराष्ट्रातील आहेत. "तीन हजार टाके" हे पुस्तकाचे नाव बघितल्यावर प्रथमतः या नावाबद्दल आणि पुस्तकाच्या मुखपृष्ठावर ग्रामीण भागात पांघरण्यासाठी आजीच्या किंवा आईच्या वापरलेल्या लुगड्यांमध्ये अडगळीत पडलेल्या जीर्ण कापडे वापरून बनविलेल्या गोधडींचे चित्र बघून कुतूहल निर्माण होते. पण पहिलयाच प्रकरणात त्याचे उत्तर मिळते. सुधा मूर्ती यांच्या अथक प्रयत्नातून ३००० देवदासी शरीरविक्रयाच्या व्यवयासातून बाहेर पडून अनेक उदयोग करत, मुलांना चांगल्या दर्जेचे शिक्षण देत स्वतःची पतसंस्था काढतात. आणि बँकेच्या तिसऱ्या वर्धापन दिनानिम्मित सुद्धा मूर्ती यांना प्रमुख पाहुण्या म्हणून आमंत्रित करतात. त्यावेळी ३००० देवदासींनी थोडी थोडी कलाकुसर, भरतकाम केलेली गोधडी भेट देतात. या कथासंग्रहातील प्रत्येक कथा ही सत्यकथा आहे. मानवी स्वभावचं सौंदर्य आणि त्याचं घृणास्पद रूप हे दोन्हीही उघडं करून दाखवणाऱ्या या कथांमधून आयुष्य सन्मानानं कसं जगता येतं, हेच प्रतिबिंबित होतं बऱ्याच वेळा हिंमत आणि धैर्य दाखवून केलेल्या लहानश्या गोष्टी इतरांचं जीवन स्पर्शून जातात. इन्फोसिस फाउंडेशचं काम करत असताना सुधा मूर्ती यांनी केलेल्या दूरदूरच्या प्रवासांमध्ये तसंच त्यांच्या स्वतःच्या तरुणपणी जे अनुभव आले त्या प्रत्येक अनुभवातून काही कहाण्यांचे पट त्यांच्या समोर उलगडत गेले. या कथासंग्रहातून त्यांनी त्यांच्या नेहमीच्या साध्या, स्वच्छ, निर्मळ आणि प्रवाही शैलीत ह्या हृदय कहाण्या आपल्यापुढे मांडल्या आहेत. त्यांनी देवदासी समाजासाठी जे काही काम केले आहे, त्यांच्या परिणामांविषयी त्या बोलतात. इंजिनिअरिंग कॉलेजात शेकडो मुलांमध्ये एकुलती एक मुलगी म्हणून शिकतांना त्यांना कोणत्या अडचणींचा सामना करावा लागला, त्याविषयी कथन करतात. आपल्या वडिलांचा प्रेमळ स्वभाव , बॉलीवूड चित्रपटांच्या संदर्भात परदेश प्रवासात आलेले सुंदर अनुभव, भारतीय भाज्यांचे मूळ, असे अगदी सोपे विषय हाताळणाऱ्या या कथांमधून दैनंदिन जीवनातील संघर्ष आणि यश त्या अत्यंत परिणामकारकरित्या आपल्यासमोर उलगडतात. ...Read more

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

ZOMBI
ZOMBI by ANAND YADAV Rating Star
Dr.Bhushan Phadke

शालेय अभ्यासक्रमात कदाचित नववीत किंवा दहावीत आनंद यादव यांच्या आत्मचरित्रातील काही भाग धडा म्हणून अभ्यासाला होता, तेव्हाच ही आत्मचरित्रात्मक कादंबरी वाचण्याची ओढ निर्माण झाली. वयाच्या एकविशित पहिल्यांदा ही कादंबरी वाचली तेव्हा अनेकदा रडलो, वयाच्या चािशीत पुन्हा जेव्हा ही कादंबरी वाचली तेव्हाही डोळ्याच्या कडा पाणावल्या पण अनेक प्रसंगात विषण्णता आणि असहाय्यता,अनुभवली आहे. आनंदा यादवांच्या "झोंबी" या आत्मचरित्रात्मक कादंबरीपासून मराठी साहित्याचा एका वेगळ्या दिशेने प्रवास सुरू झाला हेच म्हणणे संयुक्तिक ठरेल. या आत्मचरित्राला महाराष्ट्रभूषण, महाराष्ट्र दैवत "पु ल देशपांडे" यांची प्रस्तावना लाभली आहे. झोंबी या आत्मचरित्राचे, नांगरणी आणि घरभिंती हे पुढचे भागही प्रकाशित झाले आहेत. झोंबी च्या अर्पणपत्रिकेत लेखक आनंद यादव पु ल देशपांडे यांचा उल्लेख तीर्थरूप म्हणून का करतात हे वाचकांना झोंबी चा पुढचा भाग नांगरणी वाचल्याशिवाय कळणार नाही. पुलंनी `बाल्य हरवलेले बालकाण्ड` असे झोंबी चे वर्णन केले आहे. आत्मचरित्र असूनही कुठेही आत्मप्रौढी जाणवत नाही. लेखकाने शिक्षणासाठी दारिद्र्याशी केलेली लढाई म्हणजेच "झोंबी". अनेकांनी गरिबी पाहिली असेल, पण दारिद्र्याचे चटके सोसत जीव जगत ठेवणाऱ्या एका पोराच्या हाती पाटी-पेन्सिल आल्यापासून ते मॅट्रिकची परीक्षा पास होईपर्यंत कराव्या लागणाऱ्या झोंबीची ही कहाणी कहाणी वाचकाला अंतर्मुख करते. आनंद यादव यांचे वडील रतनू, आणि आई तारा यांच्या विवाहाच्या वर्णनापासून कादंबरीची सुरुवात होते. रतन आठ-दहा वर्षाचा तर तारा एक वर्षाची. विवाह चे वर्णन करताना लेखक लिहितात, "एक वर्षाच्या ताराच्या गळ्यात बांधलेल काळभोर मण्यांचे मंगळसूत्र, डोरलं मोठे चमत्कारिक दिसत होत, चिमुरड्या पोरीचा कुंकू मळवट भरला होता. मंगळसूत्र घातलेला एक तांब्या धरून रतनची एकट्याचीच घोड्यावरून वरात निघाली, एक वर्षाची पत्नी इकडे पाळण्यात गाढ झोपी गेली.तिला यातलं काहीही माहीत नव्हतं. तिकडे तिची नियती परस्पर ठरवली जात होती. सासू-सासरे, विहीणबाई आपली हौस भागवून घेत होते" काय हे वर्णन. लेखकाची आई तारा सात-आठ वर्षाची झाल्यानंतर सासरी नांदावयास (राहायला) आली तेव्हा तिच्यावर होणारे अत्याचार वाचतांना वाचक दुःखी होतो आणि असहाय्यता अनुभवतो. तारा ची आई म्हणजेच लेखकाची आजी लवकरच गेली, तिला तेव्हा एक वर्षाचा मुलगा होता त्या वेळेचे वर्णन करताना आनंद यादव लिहितात, "आईच्या मढावरचं (प्रेतावर) तो तिच शेवटचा दुध प्यायला. बायका ताराला म्हणाल्या, पाज पोरी त्याला, हे शेवटच, त्याला पाजलं आणि मढ हलवल." आनंद यादवांनी शिक्षणासाठी भोगलेल्या व्यथा या कादंबरीत तर आहेच पण त्यासोबतच ग्रामीण जीवन, अशिक्षितपणा, दारिद्र्य, केवळ मार देणे म्हणजे शिकवणे असे मास्तरांचे स्वभाव याचे वर्णन आहे. या वर्णना सोबत आई वर होणारे होणारे अत्याचार, त्याबद्दल लेखकाची असहायता, शिकणं म्हणजे चैन आणि ती दारिद्र्यात कशी काय परवडणार म्हणून वडिलांनी लाथाबुक्क्यांनी मारणे, पुन्हा आईला होणारे अनेक मुलं आणि त्या मुलांचे अपमृत्यू, गावातल्या जत्रा, उरूस याचे वर्णन या कादंबरीत आहे. आपल्या दारिद्र्याचे हालअपेष्टांचे शिक्षणासाठी घेतलेल्या मेहनतीचे कुठेही भांडवल करण्याचा लेखकाचा हेतू नाही. आपल्याला सहानुभूती मिळावी हा सुद्धा लेखकाचा हेतू कुठेही जाणवत नाही. ग्रामीण जीवन चे काही शब्द शहरी वाचकांना नवीन असले, तरीही वाचक या कादंबरीत रंगून जातो. वाचकाला अंतर्मुख करण्याचे सामर्थ्य आनंद यादव यांच्या लेखणीत आहे. ज्या बाल्यावस्थेत वडिलांचे प्रेम, आईची माया अनुभवायचे असते त्या वयात यादवांनी उपरे पणा अनुभवला आहे. शिक्षणासाठी, पुस्तकांच्या वाचनाच्या गोडीपाई कधीकधी लेखकाने लहान सहान चोरी केल्याचा उल्लेख कुठलाही आडपडदा न ठेवता लेखकाने केला आहे. वडिलांचा शिक्षणाला टोकाचा विरोध म्हणून घर सोडून कोल्हापुरात गेले तेव्हा पोट भरण्यासाठी हरभऱ्याचा पाला आणि कचराकुंडी तील लोकांनी टाकलेल्या केळीच्या साली खाउन, शिकण्याच्या तळमळीमुळे आनंद यादव घडलेत. दहावीचा फॉर्म भरण्यासाठी लेखकाची तगमग त्यासाठी जमवलेले 35 रुपये, त्यासाठी एका मास्तरांनी केलेली मदत, आणि शेवटी दहावीत मिळालेले उज्ज्वल यश.... आत्मचरित्राचा पहिला भाग संपतो. शिक्षणासाठी एवढ्या हालअपेष्टा सोसाव्या लागू शकतात त्या सोसून जिद्दीने दारिद्र्याशी झोंबून त्यावर मात करत आनंद यादवांना सारखा एक ज्ञानी, ज्ञानयोगी कर्तबगारीने पुढे येतो आणि समाजाला दिशा देण्याचे, आपल्यासारख्या शोषितांचे जीवनमान सुधारण्याचे कार्य करतो. कादंबरी पूर्ण झाल्यावर वाचक निशब्द होतो. ...Read more

SWAMI
SWAMI by RANJEET DESAI Rating Star
Hitesh Pargaonkar

संताजी हे पुस्तक वाचल्यामुळे या पुस्तकात तेच असेल अस वाटला होता. पण पुस्तक छान लिहिलाय. उत्तरार्धात जास्त रंगत येते. jinji किल्ला सोडण्याची तयारी, नियोजन, हे खरच इंटरेस्टिंग आहे. त्या veles मराठे आणि raj परिवार किती अवघड परिस्थिती मधून गेले याची कल्पा येते. पुस्तक मध्ये त्या veles चा नकाशा पाहीजे होता. Jinji वर असताना बाकी कारभारी यांची बाजू जास्त समोर येत नाही. बाकी पुस्तक चांगले आहे. ...Read more