HUMOUR AND SATIRE ARE CORE OF HINDI LITERATURE. MANY AUTHORS ARE FAMOUS FOR THEIR HUMOROUS AND SATIRICAL WRITING. AMONGST THOSE WRITERS THE MOST PROMINENT IS HARISHANKARJI. SOME OF HIS WRITING IS TRANSLATED BY UJJWALA KELKAR WHICH IS A REAL GIFT TO ALL THOSE MARATHI READERS WHO LOVE QUALITY READING BUT ARE STOPPED MIDWAY BECAUSE OF THE LANGUAGE BARRIER. TODAY, WE SEE THAT EACH AND EVERY ELEMENT OF INDIA IS CORRUPTED. GONE IS THE PURITY AND SANCTITY. IT IS REPLACED BY TURBIDITY AND DOUBT. THE AUTHOR SUCCEEDS IN BRINGING THESE SHARP, PUNGENT COLOURS TO OUR NOTICE THROUGH HIS WRITING. HE DOES NOT SKIP ANY AREA. HE INCLUDES POLITICS, DEMOCRACY, ELECTIONS, LITERATURE, ADMINISTRATION, EDUCATION, POLICE DEPARTMENT AND EVEN SPIRITUALITY. HIS WRITING OPENS OUR EYES AND EARS CLEARLY AND MAKES US UNDERSTAND THE TRUE MEANING OF THE HAPPENINGS ALL AROUND US. IT IS TRUE THAT HIS SARCASM IS SHARP, HIS DISDAIN AND CYNICISM IS RUDE YET HIS ANTAGONISM ABOUT THE DISLOYALTY OF THE SOCIETY IS TRUE TO THE CORE. SOMETIMES HE USES MYTHS, SOMETIMES CURRENT AFFAIRS. BUT HIS INTENTIONS ARE QUITE CLEAR. HIS WRITING MAKES EVERYONE PAUSE, THINK AND RESHUFFLE BELIEFS AND BEHAVIOUR. HIS WRITING HAS A WONDERFUL MEANING. THOUGH IT APPEARS QUITE SIMPLE IT IS DIFFICULT TO TRANSLATE IT. UJJWALA KELKAR HAS FULFILLED THIS HERCULEAN TASK WITH EASE.
हिंदीत पुष्कळ लेखक व्यंगलेखन करतात. त्यांच्यातले सर्वोत्कृष्ट म्हणजे हरिशंकर परसाई होत, असे म्हटले तर ती अतिशयोक्ती ठरणार नाही. हरिशंकरजींच्या काही उत्कृष्ट व्यंगरचनाच्या मराठी अनुवादांचा हा संग्रह ही श्रीमती उज्ज्वला केळकर यांनी मराठी वाचकांना दिलेली एक नावीन्यपूर्ण भेट आहे. भारतीय समाजजीवनाची सर्वच अंगे भ्रष्ट झाली आहेत. त्यांचे स्वरूप पूर्णपणे गढूळ झाले आहे. या सार्वत्रिक गढूळपणाचे विदारक दर्शन तीक्ष्ण उपहासाद्वारे लेखकाने आपल्या व्यंगलेखनातून घडविले आहे. त्यातूनच कोणतचे क्षेत्र सुटलेले नाही. लोकशाही, निवडणुका, राजकारण यांच्यापासून साहित्य, सरकारी पुरस्कार, प्रशासन, पोलीसयंत्रणा, शिक्षण आणि अध्यात्मसुद्धा! अशी सर्वच क्षेत्रे उपहासाच्या धारदार सुरीने सोलून काढून, नागडीउघडी करून लेखकाने वाचकांसमोर ठेवली आहेत. हरिशंकरजींचा उपहास झोंबरा आहे, व्यंग बोचरे आहे. पण सार्वत्रिक गढूळपणाबद्दलची खंत आणि चीड अस्सल आहे. उपहासासाठी त्यांनी कधी पुराणकथांचे विडंबन केले आहे तरी कधी मार्मिक अभिप्रायांतून वाचकांना हसताहसता विचार करायला लावले आहे. हरिशंकरजींच्या हिंदीतील व्यंगलेखनाचे तेवढेच धारदार मराठीकरण करण्याचे कठीण काम श्रीमती केळकर यांनी समर्थपणे पार पाडले आहे.