* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: POLITICS OF THE WOMB
  • Availability : Available
  • Translators : RESHMA KULKARNI-PATHARE
  • ISBN : 9789353170196
  • Edition : 1
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 352
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : HEALTHCARE & PSYCHOLOGY
  • Available in Combos :PINKI VIRANI COMBO SET OF 3 BOOKS
Quantity
"AMONG LIFE’S CHOICES IS TO HAVE CHILDREN OR REMAIN CHILDFREE. YET THOSE WHO WANT A CHILD AND FIND THEMSELVES UNABLE, LIVE THROUGH THE TRAUMA OF ‘INFERTILITY’—CRUELLY ATTRIBUTED AS ‘THEIR FAULT’—TO UNDERGO THE TRIBULATIONS OF ASSISTED REPRODUCTIVE TECHNOLOGY. BUT HOW SAFE IS AGGRESSIVE IVF, INVASIVE ICSI, EXPLOITATIVE OVARIAN HYPER-STIMULATION AND COMMERCIAL SURROGACY? POLITICS OF THE WOMB PROVES THAT THERE CAN BE BROKEN BABIES AND BREAKING MOTHERS; IT RIPS AWAY THE ROMANTICISM AROUND UTERUS TRANSPLANTS, WARNS OF GENETIC THEFT AND ‘DESIGNER BABIES’, AND POINTS TO THE HUMAN ELEMENT BEING SACRIFICED, AS ARTIFICIAL REPRODUCTION USES, REUSES AND RECYCLES THE WOMAN. PINKI VIRANI COMBINES INVESTIGATION WITH ANALYSIS TO QUESTION THOSE WHO LEAD THE WORLDWIDE ONSLAUGHT ON THE WOMAN’S WOMB IN THE NAME OF BABIES, AND SQUARELY CONFRONTS WHAT HAS BECOME THE BUSINESS OF BABY-MAKING BY A CHAIN OF SUPPLIERS THAT MANUFACTURES ON DEMAND. WRITTEN IN A MANNER ACCESSIBLE TO ALL, HERE FINALLY IS A PATH-BREAKING BOOK WHICH SPEAKS UP, IN NO UNCERTAIN TERMS, FOR THE RIGHT TO INFORMED CHOICE ON RESPONSIBLE REPRODUCTION. "
आयुष्यात आपण स्वतंत्रपणे काही निर्णय घ्यायचे असतात. त्या निर्णयांपैकी एक असतो, आपण मूल जन्माला घालायचं की नाही. आणि तरीही, ज्यांना मूल जन्माला घालायचं असतं, पण तसं करण्यासाठी ते नैर्सिगकरीत्या असफल ठरतात, अशा लोकांवर वंध्य असण्याचा क्रूर शिक्का लावला जातो. समाज या लोकांना टोचून बोलतो; त्यांच्यात काहीतरी कमी आहे, असं त्यांना सतत सांगत राहतो. मग या अवहेलनेच्या दुष्टचक्रामधून सुटण्यासाठी, ही माणसं प्रजनन साहाय्य तंत्रज्ञानाच्या आहारी जातात. मात्र आक्रमक आयव्हीएफ, आयसीएसआयसारख्या उपचार पद्धती; अंडाशयांना अतिउत्तेजित करून प्रजनन घडवून आणणं; आणि धंदेवाईक सरोगसी, या गोष्टी नेमक्या कितपत बिनधोक असतात? ‘पॉलिटिक्स ऑफ द वूम्’ हे सिद्ध करतं की सदर प्रजनन साहाय्य उपचार पद्धतींद्वारा मुख्यत्वे काय मिळतं, तर सव्यंग बाळं आणि कणाकणानं विखुरत जाणाऱ्या आया. गर्भाशय रोपणासारख्या पद्धतींकडे पाहण्याचा गुलाबी चष्मा काढणारं; डिझायनर बेबीजबद्दलचं सत्य सांगणारं; जनुकांची सर्रास होत असणारी चोरी दाखवून देणारं; आणि प्रजननाच्या बाजारपेठेत स्त्रीचा कसा वापर केला जाऊन बळी दिला जातो, याबद्दल परखड भाष्य करणारं असं हे पुस्तक आहे. सखोल अभ्यास, तपास आणि विवेचन या सर्व मार्गांमार्फत लेखिका पिंकी विरानी, प्रजननाच्या नावाखाली जगभरात चाललेल्या स्त्रीशोषणाला आवाज फोडते. जागतिक तज्ज्ञ-विशेषज्ज्ञांनी केलेल्या संशोधनांची ग्वाही देऊन, ‘मागणी तसा पुरवठा’ या निलाजऱ्या सबबीखाली भरवल्या जाणाऱ्या प्रजननाच्या बाजारपेठेतील व्यापाऱ्यांना रोखठोख जाब विचारते. सगळ्या वाचकांना समजेल अशा पद्धतीनं लिहिलेलं हे पुस्तक, कुठलीही कुचराई न करता, जबाबदार प्रजननासाठी प्रत्येकाला सुयोग्य माहिती मिळवण्याचा हक्क कसा आणि का आहे, याबद्दल सुस्पष्ट भाष्य करतं.

Keywords
Customer Reviews
  • Rating StarDAINIK LOKSATTA (LOKRANG) 27-01-2019

    ‘मातृत्वा’च्या राजकारणाचा सखोल वेध... जगाची लोकसंख्या आज सातशे दहा (७१०) कोटी आहे व भारतासारख्या खंडप्राय देशात आज १३० कोटी लोक राहतायेत. २०५० साली जगाची लोकसंख्या दहा अब्जांहून अधिक आणि भारताची लोकसंख्या दीड अब्जाहून अधिक होईल! एकीकडे हे वास्तव आह, तर दुसरीकडे प्रजननाच्या तंत्रशास्त्रात होत असलेली प्रगती! या अनुषंगाने जागतिक स्तरावरील प्रजनन तंत्रशास्त्रातील विदारक सत्यावर परखड भाष्य करणारे ‘पॉलिटिक्स ऑफ द वूम्ब’ हे पहिलेच पुस्तक आहे. या पुस्तकाच्या लेखिका पिंकी विराणी अमेरिकेतील कोलंबिया विद्यापीठातून पत्रकारितेचा पदव्युत्तर अभ्यासक्रम पुरा करून गेली अनेक वर्षे वृत्तपत्रांतून लिहीत आहेत. प्रस्तुत पुस्तकाचा मराठी अनुवाद केला आहे तो रेश्मा कुलकर्णी-पाठारे यांनी! पुस्तकात एकूण बारा प्रकरणे आहेत. पुस्तकाच्या शीर्षकाप्रमाणेच या प्रकरणांच्या शीर्षकांचाही अनुवाद न करता ती मूळ भाषेतच ठेवली आहेत. उदा. ‘व्हजायना व्हर्सेस वूम्ब’, ‘अनप्रेग्नंट’, ‘बाय, बाय बेबी’, ‘एग्स्प्लॉयटेशन’, मिन ऑफ अदर फादर्स’, ‘प्रेग्नंट’, ‘मिल्क ऑफ काइंडनेस’, ‘इन कोल्ड डोमेन’, ‘हँच’, ‘मॅच डिस्मॅच! प्रस्तुत पुस्तक समजून घेण्यासाठी एक महत्त्वाचे विधान लक्षात ठेवायला हवे, ते आहे. ‘आपण अशा एका समाजाचे भाग आहोत, ज्याचा तंत्रज्ञान हा एक अविभाज्य भाग आहे. पण तरीही हे तंत्रज्ञान कशाशी खातात, हे सुद्धा बहुतांशी लोकांना ठाऊक नाही.’ विज्ञानाने स्त्रीला संततिनियमनाची विविध साधने देऊन मातृत्वाबद्दल स्वातंत्र्य दिले. परंतु आता त्याच विज्ञानामुळे तिच्या पायात ‘इन-विट्रो फर्टिलायझेशन’ अर्थात आयव्हीएफच्या बेड्या झपाट्याने टाकल्या जात आहेत. अनादिकाळापासून ‘स्त्री’च्या डोक्यावर समाजाने आणि संस्कृतीने एक बाब लादण्याचा प्रयत्न केला आहे. ते म्हणजे - स्त्री कितीही कर्तृत्ववान असली तरी तिच्या स्त्रित्वाचा खरा सन्मान आणि जीवनाचे खरे सार्थक तेव्हाच होणार जेव्हा ती एखादे तरी मूल जन्माला घालेल आणि आताही, जेमतेम वयाची अठरा वर्षे पूर्ण केलेल्या मुलीसुद्धा आयव्हीएफसाठी आपली बीजे देऊन मृत्युमुखी पडत आहेत. ‘अनप्रेग्नंट’ या शीर्षकाच्या प्रकरणात वंध्यत्वाविषयी विस्ताराने माहिती, तपशील देऊन विवेचन केले आहे. आयव्हीएफद्वारा जन्मलेल्या मुलांमध्ये ‘ऑटिझम’ अणि ‘मंदबुद्धीपणा’ यांचे प्रमाण अधिक असते. एका संशोधनाद्वारे असे दिसून आले आहे, की १९८२ ते २००७ या २५ वर्षांत जन्मलेल्या २.५ दशलक्ष मुलांपैकी ३०,९५९ मुले आयव्हीएफद्वारा जन्मली होती. ३१ डिसेंबर २००९ पर्यंत या सर्व मुलांची सतत पाहणी करण्यात आली. त्या निरीक्षणातून असा निष्कर्ष निघाला, की आयव्हीएफद्वारा जन्मलेल्या मुलांपैकी १०३ मुलांना ‘ऑटिझम’ होता, तर १८० मुले मंदबुद्धी होती वा त्यांना बौद्धिक विकलांगता होती. आयव्हीएफद्वारे जन्मलेल्या मुलांमधील कर्करोगाचे प्रमाण यासंबंधीही बरेच संशोधन झाले आहे. अशा मुलांना बालपणात कर्करोग होण्याची ३३ टक्के अधिक शक्यता असते. ‘ल्युकोमिया’ होण्याची ६५ टक्के अधिक शक्यता असते, तर मेंदू आणि मध्यवर्ती मज्जसंस्थेचा कर्करोग होण्याची २८ टक्के अधिक शक्यता असते. वंध्यत्वावर मात करण्यासाठी स्त्रीने केलेल्या औषधाचे सेवन आणि तिच्या मुलांमधील कर्करोगाचे प्रमाण या संशोधनाचे निष्कर्ष २०१३ सालच्या ऑक्टोबरमध्ये कोपनहेगन येथील ‘डॅनिश कॅन्सर सोसायटी रीसर्च सेंटर’च्या डॉ. मारी हारग्रीव्ह यांनी जाहीर केले होते. वर दिलेली आकडेवारी त्याच संशोधनाच्या निष्कर्षांचा एक भाग होती. वंध्यत्वाच्या उपचारपद्धती, प्रजनन साहाय्य प्रक्रिया आणि जनुकांच्या कार्यपद्धतीमुळे हे होऊ शकते. त्यासंबंधी डॉ. हारग्रीव्ह म्हणतात, ‘सदर प्रक्रियेमुळे ज्या उपप्रक्रिया असतात आणि ज्या काही विशिष्ट परिस्थिती निर्माण होतात, त्यामुळे हे बदल घडून येतात. उदा. कृत्रिम संप्रेरके वापरणे, शुक्राणू तयार करणे, फलित अंडी थिजवणे. तसेच फलित अंडी कोणत्या वातावरणात वाढवली जात आहेत. रोपण प्रक्रिया किती कालांतराने केली जात आहे यावरही हे अवलंबून आहे.’ ‘फर्टिलिटी अ‍ॅण्ड स्टरिलिटी’ या नियतकालिकाने १९९० ते २०१० या काळात अमेरिका, ब्रिटन, डेन्मार्क आदी १२ विकसित देशांतील २५ अभ्यासांचा आढावा घेतला होता. या अभ्यास-प्रकल्पांमध्ये ज्या मुलांची पाहणी केली गेली होती, त्यापैकी बहुतेकांचा जन्म आयव्हीएफद्वारा झाला होता. तर उर्वरित मुलांचा जन्म ‘आयसीएमआय’ (इन्ट्रासायटोप्लाज्मिक स्पर्म इंजेक्शन) किंवा ‘आययूआय’ (इन्ट्रॉटेरिन इन्सेमिनेशन) या तंत्रांनी झाला होता. या अभ्यास-प्रकल्पांबद्दलही पुस्तकात वाचायला मिळते. जागतिक आरोग्य संघटनेच्या व्याख्येनुसार ‘आरोग्य’ म्हणजे केवळ शारीरिक स्वास्थ नसून त्यामध्ये मानसिक स्वास्थाचाही समावेश आहे. भारतात मानसिक विकार, अस्वास्थ्य यांना फारसे महत्त्व दिले जात नाही. उलट आपल्या कुटुंबात कुणाला मानसिक आजार असल्यास त्याबद्दल कधीच उघडपणे कबुली दिली जात नाही. जेव्हा एखाद्या व्यक्तीमधील दोष ठळकपणे दिसून येतात तेव्हा त्याला वेडा, मेंटल अशा सर्वसामान्य पद्धतीने संबोधले जाते. परंतु ‘स्किझोफ्रेनिया’सारखा जटिल मानसिक विकार इतक्या सहज पद्धतीने संबोधला गेल्यास त्यावर योग्य ते उपचार केले जाऊ शकत नाहीत. भारतात बऱ्याचदा स्किझोफ्रेनिया असलेल्या मुलाचे वा मुलीचे लग्न लावून दिले जाते. अशी दुभंगलेले व्यक्तिमत्त्व असलेली मुले वा मुली आपले आयुष्य आनंदाने, सुखाने घालवू शकत नाहीत. या पुस्तकात स्किझोफ्रेनियाशी निगडित काही अभ्यासांबद्दल वाचायला मिळते. उदा. न्यू यॉर्क येथील मानसोपचारतज्ज्ञ आणि पर्यावरणशास्त्राच्या प्राध्यापिका डॉ. डोलेरेस यांनी केलेला अभ्यास. त्यांच्या संशोधनात हे सिद्ध झाले, की स्किझोफ्रेनिया झालेल्या २५ टक्के अपत्यांमध्ये हा आजार होण्याचे प्रमुख कारण त्यांच्या जन्मावेळी असणारे त्याच्या पित्याचे प्रौढ वय हे होते. इतरही अनेक संशोधनांनुसार, स्किझोफ्रेनिया असलेल्या मुलांपैकी ५०-६२ टक्के मुलांच्या पालकांमध्ये स्किझोफ्रेनिया आणि निगडित व्याधी दिसून आल्या. परंतु ज्या पालकांना स्किझोफ्रेनिया नाही, त्यांच्या मुलांमध्येही स्किझोफ्रेनिया होण्याचे प्रमाण अधिक आहे. २०१२ मध्ये तर एका संशोधनात हे सिद्धच झाले आहे, की केवळ भारतातच नव्हे तर कुठल्याही देशातील प्रौढ वयाच्या पुरुषाचे शुक्राणू अपत्याला धोका पोहचवू शकतात आणि तसेच आईचे प्रौढ वयसुद्धा अपत्यासाठी हानिकारक ठरू शकते. मातृत्व संकल्पना आणि तिच्याशी निगडित सर्व अंगांचा वेध घेणाऱ्या या पुस्तकात जगभर चाललेल्या प्रजनन तंत्रशास्त्रातील संशोधनाबद्दल विस्ताराने लिहिले आहे. स्त्रीरोगतज्ज्ञ, प्रसूतिशास्त्रज्ञ व जनुकशास्त्रातील संशोधक - अभ्यासकांनी हे पुस्तक अवश्य वाचावे! –ज. शं. आपटे ...Read more

  • Rating StarAditya Shashikant Desai

    पॉलिटिक्स ऑफ द वूम्ब-मातृत्वाच्या बाजाराचे भेदक चित्रण दहा वर्षे मूल होत नसलेल्या लेस्ली ब्राऊन ची डॉ.रॉबर्ट एडवर्ड्स व डॉ.पॅट्रिक स्टेपको या जोडगोळीशी ओळख झाली.त्यांनी विज्ञानाचा एक आविष्कार घडवला व 25 जुलै 1978 ला *लुईस* या पहिल्या टेस्ट ट्यूब बबी चा जन्म झाला.ही IVF किंवा In-Vitro Fertilization या तंत्रज्ञानाची सुरुवात होती. IVF म्हणजे काय? In-Vitro म्हणजे शरीराच्या बाहेर एखादया पेट्री डिशमध्ये(प्रयोगशाळेतील छोटी ताटली) प्रक्रिया करणे.Fertilization म्हणजे फलन प्रक्रिया. पुरुषांच्या वीर्यातील शुक्राणू व स्त्रीच्या अंडाशयातून( किंवा ovary) स्त्रीबीजे(अंडी)छोट्या शस्त्रक्रियेद्वारे काढून प्रयोगशाळेत त्याचे फलन केले जाते.ते जर यशस्वी झाले तर ती फलित अंडी पुन्हा स्त्रीच्या गर्भाशयात वाढीसाठी सोडली जातात.अशी ही साधारण पद्धत आहे. मग हे तर किती सोपं वाटतंय नाही का? पण यातील प्रत्येक टप्प्यावर स्त्रीला भोगावा लागणारा मानसिक,शारीरिक,आर्थिक त्रास किती असतो,यात सर्व गोष्टींचा धंदा कसा चालतो,लाखोंची उलाढाल कशी होते यांसारख्या कित्येक प्रश्नांची उत्तरे हवी असल्यास पिंकी विराणी यांचे `*पॉलिटिक्स* *ऑफ* *द**वूम्ब* हे पुस्तक प्रत्येकाने वाचलेच पाहिजे.विवाहित-अविवाहित स्त्री-पुरुष या सर्वांनीच. मातृत्व म्हणजे कोणत्याही स्त्रीसाठी एक अत्यानंदाची भावना असते.त्याच भावनेचा गैरफायदा हे फर्टिलीटी क्लिनिक्स घेत असतात. सुरुवात होते ती स्त्रीबीजे वाढीचा वेग वाढण्यासाठी वेगवेगळी इंजेक्शन्स,गोळ्या देणे ज्यात स्त्रियांना त्रास सहन करावा लागतो. ती एकदा वाढलीत की छोटया शस्त्रक्रियेद्वारे काढली जातात.मग शुक्रजंतुंबरोबर त्याचे फलन केले जाते.इथे जर योग्य प्रकारे हाताळणी झाली नाही तर ते यशस्वी होत नाही, मुले अपंग किंवा आजाराने पीडित अशी जन्माला येऊ शकतात.कधीकधी तर या आयव्हीएफ ची गरज नसते,मात्र चुकीच्या पद्धतीने हे केल्यास वंध्यत्व येऊ शकते. काही वेळा स्त्रीची गर्भधारणा क्षमताच नसते तरी क्लिनिक त्यांना मातृत्वाची खोटी स्वप्ने दाखवतात आणि पैसे लुटण्याचा कार्यक्रम चालू ठेवतात.बिचारे दांपत्य आशा लावून बसते. पिंकी विराणी म्हणतात की,"या प्रक्रियेमध्ये स्त्रीच्या प्रत्येक नाजूक अवयवाची अवहेलना केली जाते.रोजची इंजेक्शन्स,असंख्य रक्तचाचण्या,लघवीच्या चाचण्या,संप्रेरकांच्या चाचण्या यांचा रतीब लागतो." या इंजेक्शन्स मुळे स्त्रीच्या शरीराचे खूप हाल होतात. गंमत म्हणजे काही स्त्रियांना वाटत असते की आपल्याला लग्नाशिवाय जर अशी मुले होत असतील तर त्यात गैर ते काय? बरं या अंड्यांचा फार मोठा व्यापार चालतो.त्याचे दलाल असतात.स्त्री जर चांगली उंच व छान देहाची असेल तर तिच्या अंड्यांना चांगला भाव मिळतो. या धंद्यात झोपडपट्टीपासून ते चांगल्या घरातील स्त्रिया आहेत. समलिंगी जोडपी किंवा इतर अनेक ठिकाणी या अंड्यांना मोठी मागणी असते.यासाठी जास्तीत जास्त अंडी मिळावीत म्हणून खूप संप्रेरकांची इंजेक्शन्स दिली जातात.पैसेसुद्धा बक्कळ मिळतात. या सर्व गोष्टींत लोक जन्मणारे मूल निरोगी असेल का याचा विचार करत नाहीत.त्यांना आई-वडील असा कपाळावर शिक्का हवा असतो,समाजात ताठ मानेने वावरण्यासाठी. त्यात गरज नसताना त्यांच्यावर असले उपचार लादले जातात. पिंकी विराणी यांनी या पुस्तकात मांडलेले विषय इतक्या थोडक्यात सांगणे अशक्य आहे. अगदी वंध्यत्व म्हणजे काय, आयव्हीएफ खरोखरचं यशस्वी ठरते का?त्यातले सत्य काय आहे ? त्यातून जन्मणाऱ्या मुलांचे जन्मजात विकार,गर्भाशयरोपण, स्त्रीच्या दुधाचा बाजार,अंड्यांचा बाजार यांसारखे जबरदस्त विषय पुस्तकात मांडले आहेत तेसुद्धा प्रचंड वैद्यकिय अभ्यास करूनच.अगदी फेलोपियन ट्यूब वगैरे अनेक शब्द संज्ञा यात आहेत,त्यामुळे वाचताना कदाचित थोडं अवघड वाटू शकेल.पण समांतर शरीराची आकृती पाहिली तर सहज कळू शकेल. पिंकी विराणी यांचे अरुणाची गोष्ट,कैलासवासी मुंबई यानंतरचे मी वाचलेले तिसरे पुस्तक. अप्रतिम ताकदवान लिखाण!! ...Read more

  • Rating Starआदित्य श.देसाई

    पॉलिटिक्स ऑफ वूम्ब-मातृत्वाच्या बाजाराचे भेदक चित्रण दहा वर्षे मूल होत नसलेल्या लेस्ली ब्राऊन ची डॉ.रॉबर्ट एडवर्ड्स व डॉ.पॅट्रिक स्टेपको या जोडगोळीशी ओळख झाली.त्यांनी विज्ञानाचा एक आविष्कार घडवला व 25 जुलै 1978 ला *लुईस* या पहिल्या टेस्ट ट्यूब बेब चा जन्म झाला.ही IVF किंवा In-Vitro Fertilization या तंत्रज्ञानाची सुरुवात होती. IVF म्हणजे काय? In-Vitro म्हणजे शरीराच्या बाहेर एखादया पेट्री डिशमध्ये(प्रयोगशाळेतील छोटी ताटली) प्रक्रिया करणे.Fertilization म्हणजे प्रजनन. पुरुषांच्या वीर्यातील शुक्राणू व स्त्रीच्या अंडाशयातून( किंवा ovary) स्त्रीबीजे(अंडी)छोट्या शस्त्रक्रियेद्वारे काढून प्रयोगशाळेत त्याचे फलन केले जाते.ते जर यशस्वी झाले तर ती फलित अंडी पुन्हा स्त्रीच्या गर्भाशयात वाढीसाठी सोडली जातात.अशी ही साधारण पद्धत आहे. मग हे तर किती सोपं वाटतंय नाही का? पण यातील प्रत्येक टप्प्यावर स्त्रीला भोगावा लागणारा मानसिक,शारीरिक,आर्थिक त्रास किती असतो,यात सर्व गोष्टींचा धंदा कसा चालतो,लाखोंची उलाढाल कशी होते यांसारख्या कित्येक प्रश्नांची उत्तरे हवी असल्यास पिंकी विराणी यांचे `*पॉलिटिक्स* *ऑफ* *द**वूम्ब* हे पुस्तक प्रत्येकाने वाचलेच पाहिजे.विवाहित-अविवाहित स्त्री-पुरुष या सर्वांनीच. मातृत्व म्हणजे कोणत्याही स्त्रीसाठी एक अत्यानंदाची भावना असते.त्याच भावनेचा गैरफायदा हे फर्टिलीटी क्लिनिक्स घेत असतात. सुरुवात होते ती स्त्रीबीजे वाढीचा वेग वाढण्यासाठी वेगवेगळी इंजेक्शन्स,गोळ्या देणे ज्यात स्त्रियांना त्रास सहन करावा लागतो. ती एकदा वाढलीत की छोटया शस्त्रक्रियेद्वारे काढली जातात.मग शुक्रजंतुंबरोबर त्याचे फलन केले जाते.इथे जर योग्य प्रकारे हाताळणी झाली नाही तर ते यशस्वी होत नाही, मुले अपंग किंवा आजाराने पीडित अशी जन्माला येऊ शकतात.कधीकधी तर या आयव्हीएफ ची गरज नसते,मात्र चुकीच्या पद्धतीने हे केल्यास वंध्यत्व येऊ शकते. काही वेळा स्त्रीची गर्भधारणा क्षमताच नसते तरी क्लिनिक त्यांना मातृत्वाची खोटी स्वप्ने दाखवतात आणि पैसे लुटण्याचा कार्यक्रम चालू ठेवतात.बिचारे दांपत्य आशा लावून बसते. पिंकी विराणी म्हणतात की,"या प्रक्रियेमध्ये स्त्रीच्या प्रत्येक नाजूक अवयवाची अवहेलना केली जाते.रोजची इंजेक्शन्स,असंख्य रक्तचाचण्या,लघवीच्या चाचण्या,संप्रेरकांच्या चाचण्या यांचा रतीब लागतो." या इंजेक्शन्स मुळे स्त्रीच्या शरीराचे खूप हाल होतात. गंमत म्हणजे काही स्त्रियांना वाटत असते की आपल्याला लग्नाशिवाय जर अशी मुले होत असतील तर त्यात गैर ते काय? बरं या अंड्यांचा फार मोठा व्यापार चालतो.त्याचे दलाल असतात.स्त्री जर चांगली उंच व छान देहाची असेल तर तिच्या अंड्यांना चांगला भाव मिळतो. या धंद्यात झोपडपट्टीपासून ते चांगल्या घरातील स्त्रिया आहेत. समलिंगी जोडपी किंवा इतर अनेक ठिकाणी या अंड्यांना मोठी मागणी असते.यासाठी जास्तीत जास्त अंडी मिळावीत म्हणून खूप संप्रेरकांची इंजेक्शन्स दिली जातात.पैसेसुद्धा बक्कळ मिळतात. या सर्व गोष्टींत लोक जन्मणारे मूल निरोगी असेल का याचा विचार करत नाहीत.त्यांना आई-वडील असा कपाळावर शिक्का हवा असतो,समाजात ताठ मानेने वावरण्यासाठी. त्यात गरज नसताना त्यांच्यावर असले उपचार लादले जातात. पिंकी विराणी यांनी या पुस्तकात मांडलेले विषय इतक्या थोडक्यात सांगणे अशक्य आहे. अगदी वंध्यत्व म्हणजे काय, आयव्हीएफ खरोखरचं यशस्वी ठरते का?त्यातले सत्य काय आहे ? त्यातून जन्मणाऱ्या मुलांचे जन्मजात विकार,गर्भाशयरोपण, स्त्रीच्या दुधाचा बाजार,अंड्यांचा बाजार यांसारखे जबरदस्त विषय हाताळले पुस्तकात मांडले आहेत तेसुद्धा प्रचंड वैद्यकिय अभ्यास करूनच.अगदी फेलोपियन ट्यूब वगैरे अनेक शब्द संज्ञा यात आहेत,त्यामुळे वाचताना कदाचित थोडं अवघड वाटू शकेल.पण समांतर शरीराची आकृती पाहिली तर सहज कळू शकेल. पिंकी विराणी यांचे अरुणाची गोष्ट,कैलासवासी मुंबई यानंतरचे मी वाचलेले तिसरे पुस्तक. अप्रतिम ताकदवान लिखाण!! ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

सरोज काळे

#पुस्तकाचं शीर्षक वाचूनच अस वाटलं की यात काहीतरी वेगळं असेल...म्हनून वाचायला घेतलं ...सुरुवात रावणाच्या युद्धा तील अंताने होते...नंतर फ्लॅशबॅक ने (मराठी शब्द सापडला नाही ) कथा पुढे जाते ...रावण हा राक्षस कुळातील असला तरी महर्षी विश्रवाचा पुत्र आणि मर्षी पुलस्तीचा नातू असल्याने ज्ञानी होता..त्यामुळे युद्धाच्या शेवटी रावण मरणोन्मुख अवस्थेत असताना रामाने लक्ष्मणाला सांगितले की,दशाननाचा शिष्य होऊन त्याच्यापासून ज्ञान प्राप्त करून घे,नाही तर आपला जन्म वाया गेल्या सारखे आहे...त्याच्या बरोबर त्याचे ज्ञान लुप्त झाले तर आपण अपराधी ठरू,त्याचे ज्ञान समग्र मानव जातीला वंदनीय आहे, म्हणून लक्ष्मण रावणाकडे गेला आणि त्याला ज्ञान सांगण्यास सांगितले ,पण रावणाने ज्ञान सांगण्यास नकार दिला,लक्ष्मण परत रामकडे आला तेव्हा रामाने विचारले की,"तू कुठे उभा होतास" लक्ष्मण म्हणाला रावणाच्या चेहर्या जवळ,"नाही ज्ञान घेताना गुरुपदी लिन व्हावे म्हणून तू त्याच्या पायथ्याकडे उभा रहा आणि विनंती कर"त्याप्रमाणे धर्मानुसार लक्ष्मण याने हातात दर्भ घेतला आणि दशननाचा पायथ्याशी उभे राहून ज्ञान देण्याची विनंती केली,तेव्हा रावणाने धर्मनीती,अर्थनीती,आणी राजनीती याबद्दल ज्ञान सांगितले... रावणाची ही दुसरी स्वच्छ बाजू याच पुस्तकात वाचायला मिळाली नाहीतर आपण सीतेला पळविणारा दुष्ट रावणा बद्दल वाचलेले आहे 🌼🌼 #१) #राजनीती हाच मूलभूत सिद्धांत आहे की,जोवर देहात जीव आहे,तोवर शत्रुत्वाचा अंत झाला असे समजणे भोळेपणाचे ठरेल ... कधीही कोणावरही विश्वास ठेवायचा नसतो...हाच राजनीतीचा सर्वात पहिला पाठ आहे...पिता, पुत्र,भ्राता हे एकही नाते विश्वास ठेवण्याजोगे नसते *** #सुग्रीव हा वालीचा भ्राता होता आणि बिभीषण हा रावणाचा,पण दोघानि भावांना दगा देऊन राज्य सिहासन मिळविले.. राजनीतीमध्ये स्वहिता पलीकडे दुसरे काहीच नसते, आणि त्या हिताच्या रक्षणा साठी जे काही केले जाते तोच धर्म तोच न्याय,तीच नीती ठरते 🏵️🏵️ 2)#अर्थनीती श्रीलंका सोन्याची आहे,जेव्हा की रावण राक्षस होता, अधर्म,अन्याय,अनितीचा अवतार होता...पण राम हा न्यायाने वागणारा होता,मग अयोध्या गरीब कशी काय?समृध्दीला काही कारण लागत नाही...लक्ष्मी अति चंचल असते,ती केव्हा कुठे वास करील आणि केव्हा तिथून निघून जाईल हे कोणीच सांगू शकत नाही, लक्ष्मी चंचलतेचे उदाहरण म्हणजे आपल्या बुद्धी कौशल्यामुळे आणि अविश्रांत परिश्रमामुळे लक्ष्मीची प्राप्ती झाली असे जे मानतात ते निव्वळ बुद्धीहीन,गर्विष्ठ असतात ... उलट आपल्या दुर्भाग्यमुळे लक्ष्मी प्राप्त झाली नाही असे म्हणणारे निषफलता झाकण्याचा दुर्बळ आणि निर्बुद्ध प्रयत्न करतात, कोणीही ,कधीही लक्ष्मीचा स्वामी होवू शकणार नाही...देवाच्या संपत्तीचा कुबेर जसा देवलोकच्या कल्याणासाठी वापर करतो,स्वतः त्या संपत्तीचा उपभोग घेत नाही, तसेच समाजातही समृद्धी जपणार्यांनी तिचा विनियोग "बहुजन हिताय , बहुजन सुखाय "या पद्धतीने केला पाहिजे...रावणाने सांगितलेले हे ज्ञान मात्र आत्ताच्या काळात पुरेपूर लागू होते,लंकेने ही नीती अनुसरली होति म्हणून लंका सोन्याची होती 🌷🌷 #रावणाचे हे ज्ञान लक्ष्मणाच्या कल्पने पलीकडचे अतर्क्य होते, रावण महान योद्धा होता, शिवभक्त होता, लंकेत रोज प्रभातकाली यज्ञवेदीमध्ये मंत्रोच्चारासह आहुती दिली जात असे *** १)#तिसरे ज्ञान धर्मनीती -निर्भेळ असा धर्म आजपर्यंत कोणाला उपलब्ध झाला नाही,स्वतःचा प्रत्येक हेतू न्याय्य ठरविण्यासाठी आणि व्यापक जनसवर्धन मिळवण्यासाठी समर्थ माणूस धर्माचा आश्रय घेत असतो,धर्माचा अर्थ केवळ एकच, माझ्या कार्यात ज्यावेळी मला हे साहाय्यभूत ठरेल त्याचे समर्थन शोधून काढणे म्हणजे धर्म। 💐💐 #४)#मनुष्यनीती एक व्यक्ती एकाच माणसाशी एकदा जसा व्यवहार करते,ती दुसऱ्या वेळीही अगदी तसाच व्यवहार करेल असे मानणे व्यर्थ आहे,येथे कोणी कोणाचा स्वजन नाही. खरे तर माणूस स्वतःही स्वतःला ओळखू शकत नाही...आपण सदैव एकाच प्रकारचे वर्तन करू असे कोणीच ठामपणे सांगू शकत नाही ही झाली मनुष्यनीती 🌸🌸 #सुमाली हा राक्षस कुळातील होता त्याने विश्वकर्मा कडून सोन्याची लंका तयार करून घेतली ,परंतु देवांना ते आवडले नाही,त्यांनी लंकेवर स्वारी करून ती उध्वस्त केली,सुमाली वनात राहायला लागला,तेव्हा वनात फिरत असताना त्यांना महर्षी विश्रवा यांचा आश्रम दिसला,आपल्या मुली साठी हे योग्य वर आहेत असा त्यांचा मनात विचार आला,त्यांची मुलगी केकसी हिने विश्रवाना विनांती केल्यावरून त्यांनी तिच्याशी विवाह केला...त्यांची पहिली पत्नी देववर्णीचा पुत्र वैश्रव ण होता,आता केकसी पासून त्यांना एक मुलगा झाला...तो जन्मला तेव्हा त्याच्या बारशाच्या दिवशी महाराणी चित्रदेवी भेटायला आली, तिच्या गळ्यात नवरत्नजडीत हार होता तो तीने बाळाच्या गळ्यात घातला,त्याक्षणी त्या रत्नांची प्रभा बाळाच्या मुखावर पडून प्रत्येक रत्नांचे रंगीबेरंगी प्रतिबिंब दिसू लागले...बाळाची जणू एक ऐवजी दहा मुखे असावीत असा संभ्रम निर्माण झाला ...नऊ प्रतिबिंबाच्या मध्यभागी त्याचा स्वतःचा मोहक असा चेहरा असावा असे भासत होते म्हणून त्या बाळाचे नाव दशानन ठेवण्यात आले 🌼🌼 #वैश्रवन हा पुलस्तीकडे ज्ञान घेऊन आल्यावर त्याच्या मुखावर तेज दिसायला लागले,हे पाहून दशाननाच्या मनात वादळ उठले, परंतू दशननाने पिता विश्रवा कडून ज्ञान संपादन केले होते,पण त्यावर त्याचे समाधान झाले नव्हते, दशाननाला दोन भाऊ कुंभकर्ण आणि बिभीषण आणि बहीण शूर्पणखा हे होते 🌹🌹 #विश्रवाणे लंका वैश्रवनाला दिली पण ती अन्याय समजून दशननाने ती परत घेतली,कारण त्याचे आजोबा सुमाली याने लंकेची निर्मिती केली होती,ती दशाननाने हस्तगत केली,ज्या नितिशून्य व्यवस्थेने हे वर्णभेद निर्माण केले त्या वर्णभेदा विरुद्ध मीही आता निव्वळ पाशवी बळाचाच वापर करेन, न्याय,नीती,धर्म केवळ शस्त्र बळानेच प्रस्थपित होणार असतील तर मीही पाशवी बळाचाच वापर करीन ,भ्रष्ट मापदंड प्रमाण मानणाऱ्या एकूण एकाला त्यांच्या भाषेत प्रत्युत्तर द्यायला मी मागेपुढे पाहणार नाही ,त्यासाठीच मी कटिबद्ध आहे असा दशाननाचा निर्णय झाला ** #तो राजांचा पराभव करीत सुटला पराजित राजांना आपले दास्य स्वीकारायला लावण्यात त्याला धन्यता वाटू लागली,ऋषींच्या यज्ञात जाऊन तिथे विध्वंस करणे यात त्याला समाधान वाटायला लागले, त्यातच वनात असताना शूर्पणखाने रामाकडे लग्नाची मागणी केली, त्याला नकार मिळताच ती चिडली लक्ष्मणाने रागाने तिचे नाक,कान कापून पाठवले,त्याचा राग येऊन ती रावणाकडे गेली व रामाचा सूड म्हणून त्याने कपटाने सीताहरण केले...रामाने सुग्रीव,बिभीषण व इतर वानर यांच्या मदतीने लंकेवर हल्ला केला आणि पापी रावणाचा वध करून सीतेची सुटका केली , तिने अग्निपरीक्षा दिली परंतु रामाचे मन शांत नव्हते...तेव्हा ते ऋषी वाशिष्ठकडे गेले व त्याचे कारण विचारले,ते म्हणाले "रामा तू म्हणालास त्याप्रमाणे तू केलेला रावनवध म्हणजे अधर्माशी, अनितीशी दिलेला लढा होता,लोक एव्हढेच समजतात की,आपली पत्नी परत मिळविण्यासाठी रामाने हजारो सैनिकांचे प्राण घेतले. परंतू हे पूर्ण सत्य नाही,याची तू लोकांना प्रचिती आणून दे,त्यासाठी तुला सीतेचा त्याग करावा लागेल, त्या प्रमाणे लक्ष्मण सीतेला वनात सोडून आला 💐💐 #पण लक्ष्मणाला तो आपला अपराध वाटला,आणि त्याने शरयू नदीत आपला देह अर्पण केला आणि त्यानंतर रामाने सुद्धा शरयू नदीत आपला देह अर्पण करून आपले अवतार कार्य संपविले ...Read more

FOUR SEASONS
FOUR SEASONS by SHARMILA PHADKE Rating Star
ASHUTOSH DIWAN

-"फोर सीझन्स ही कादंबरी वाचून संपली.अलिकडे वाचलेली ही मला सर्वात जास्त आवडलेली कादंबरी आहे. मानवी मनाचे(मुलगी-स्त्री जास्त करुन)खोल गुंते उलगडण्याचा यात एक बय्रापैकी यशस्वी प्रयत्न केला आहे. निसर्गाची,व चित्रकलेची वर्णने यात या कादंबरीचा एक आशयाची रज या अर्थाने जैव भाग म्हणून आहेत.इतर वेळा दिसतात तशी उपयोगी ठिगळे म्हणून येत नाहीत. पर्यावरण संवर्धन(व त्याची नितांत गरज) व मानवी जगण्याच्या गरजा(व गरजा बनत चाललेल्या सुखसोयी) यांच्यातील संघर्ष व त्याच्या अपरिहार्य पणाचे आयाम ही कादंबरी बय्राच प्रमाणात शोधू पाहते. निसर्गाच्या सानिद्ध्यात एकरूप होऊन जगण्याने आयुष्यांच्या अवघड प्रश्नांची उकल होण्याचा मार्ग सापडतो,आपण वास्तवाला उघड्या डोळ्यांनी व खुल्या मनाने सामोरे जातो असे सुचवले जाते. ही एक बय्रापैकी काॅन्शसली,कसब वापरुन रचलेली कादंबरी आहे.मानसीक प्रक्रीयांचा खोल अनुभव शारिरीक वर्णनातून(म्हणजे नुसत्या मनुष्य शरिराच्या नव्हे,दृश्य ज्ञानेंद्रियांना कळणाय्रा)पोचवण्याची त्यांची क्षमता प्रचंड आहे.इतकी प्रचंड मनस्वीता कशी अशी काठावर उभारुन वर्णता येते याचा विस्मय वाटतो. अश्या अनेकच गोष्टी आहेत.सगळ्या लिहत नाही.आपल्या आपण प्रत्यय घेतल्यास नवेनवेच कोणाकोकोणाला दिसेल. एकंदरीत फारच वाचनीय व महत्वाची कादंबरी आहे हे नक्की. जाता जाता काही त्रूटी वाटल्या पण त्या अगदीच नगण्य आहेत. मागे माझे अत्यंत आवडते लेखक मकरंद साठे यांना मी एक पत्र लिहून,काय तुमची यमू?,स्टाॅकींग करणाय्रा बाईला कटवायला “बाई”कडे जायचे हा उपाय!वगैरे विचारले.त्यांनी पत्र लिहीले की तुम्ही गोष्ट पाहताय.त्यामागचा आशय विचारात घ्या.खरे आहे(म्हणजे असावे).या कादंबरीची गोष्टही कोणाला कमी वाटू शकेल. थोडी रिपीटीशन जाणवत राहते.समजा सरकारी यंत्रणांची अनास्था वगैरे. शेवटच्या वीसएक पानात सगळे थोड्या प्रयत्नाने गुंडाळल्यासारखे वाटते.ते कदाचीत थोडे आधी स्पेस करुन शेवटचा फोकस थोडा जास्त शार्प करता आला असता.निरवानिरवीची कुरतड फार प्रतिकात्मक वाटते(विहान).वगैरे. सारांश-एकतर आपल्या खास मराठी भावनादी गोष्टी दुसय्रा भाषेत अनुवादीत करता येतच नाहीत.मुद्दाम दुसय्रा भाषेत लिहीणारे आपले एक्झाॅटीक शो करुन विकण्याच्या प्राथमिक भानगडीत असतात.आणी वर आपल्याकडे मराठी इंग्रजी अनुवाद कला नाहीच.या कादंबरीचा चांगला इंग्रजी अनुवाद बुकर साठी शाॅर्टलीस्ट तरी नक्की होईल असे वाटत राहते. ...Read more