* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: AMRUTVEL
  • Availability : Available
  • ISBN : 9788177666281
  • Edition : 31
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 160
  • Language : MARATHI
  • Category : FICTION
  • Available in Combos :V.S KHANDEKAR COMBO OFFER - 119 BOOKS
Quantity
THE CREEPER IN THIS PICTURE IS IN FULL BLOSSOM, THE MANY COLOURFULL FLOWERS ARE ITS PROOF. LOVE IS ALSO LIKE THIS CREEPER. LOVE IS NOT JUST THE LUST OR DESIRE INEVITABLE AT THE YOUNG AGE. I DO NOT CONSIDER DESIRE AS VALUELESS, ACTUALLY IT SUPPORTS THE LIVING ALL OVER. WHEN THIS VERY DESIRE IS COMBINED WITH FEELINGS FROM THE BASE OF YOUR HEART THEN IT TAKES THE FORM OF LOVE AND IT BECOMES DIVINE AND RESEMBLES THE NECTAR. THE CREEPER THEN DELIVERS COMPASSION, BLOSSOMS INTO FRIENDSHIP. TO UNDERSTAND THE MEANING OF LOVE WE WILL HAVE TO BECOME ONE WITH THE WORLD OUTSIDE. WE WILL HAVE TO BREAK THE TOUGH SELFISHNESS. WE WILL HAVE TO OVERCOME THE "ME`. TO UNDERSTAND THE WORLD OUTSIDE WE WILL NEED ABSOLUTE INVOLVEMENT WITH IT, THEN WE WILL UNDERSTAND THE DIVERSITY IT HAS. THE WORLD IS A COMBINATION OF PLEASANT AND DREADFUL NATURE, GOOD AND BAD PEOPLE, ARTS FROM LITERATURE TO MUSIC AND PLACES OF PILGRIMAGES LIKE THE SCIENTIFIC INVENTIONS TO NURSING THE PATIENTS SUFFERING WITH LEPROCY. BUT IF THIS LOVE IS SELFCENTERED THEN...? IF IT STARTS WORSHIPPING ONLY THE SOUL WITHIN IT THEN...? SUCH PERSON BECOMES THE ENEMY OF OTHERS AND OF HIMSELF. THE VINE THEN BEARS POISONOUS FLOWERS.
‘... या चित्रातल्या वेलीवर नाना रंगांची फुलं उमलली आहेत. प्रीतीही या वेलीसारखीच आहे, बाळ. प्रीती म्हणजे केवळ यौवनाच्या प्रेरणेतून उद्भवणारी वासना नव्हे! त्या वासनेची किंमत मी कमी मानत नाही. साया संसाराचा आधार आहे ती! पण या वासनेला जेव्हा खोल भावनेची जोड मिळते, तेव्हाच प्रीती ही अमृतवेल होते. मग या वेलीवर करूणा उमटते, मैत्री फुलते. मनुष्य जेव्हाजेव्हा आत्मप्रेमाचे कवच फोडून बाहेरच्या विश्वाशी एकरूप होतो, तेव्हा – प्रीतीचा खरा अर्थ त्याला जाणवतो. या बाहेरच्या विश्वात रौद्ररम्य निसर्ग आहे, सुष्टदुष्ट माणसं आहेत, साहित्यापासून संगीतापर्यंतच्या कला आहेत, आणि महारोग्याच्या सेवेपासून विज्ञानातल्या संशोधनापर्यंतची आत्म्याची तीर्थक्षेत्रं आहेत. ‘पण हीच प्रीती नुसती आत्मकेंद्रित झाली, आत्मपूजेशिवाय तिला दुसरं काही सुचेनासं झालं, म्हणजे मनुष्य केवळ इतरांचा शत्रू होत नाही; तो स्वत:चाही वैरी बनतो! मग या वेलीवर विषारी फुलांचे झुबके लटकू लागतात...’
Video not available
Keywords
# 11TH JANUARY #YAYATI #AMRUTVEL #RIKAMA DEVHARA #SONERI SWAPNA- BHANGALELI #SUKHACHA SHODH #NAVI STRI #PAHILE PREM #JALALELA MOHAR #PANDHARE DHAG #ULKA #KRAUNCHVADH #HIRVA CHAPHA #DON MANE #DON DHRUV #ASHRU #SARTYA SARI #ABOLI #SWAPNA ANI SATYA #PHULE AANI KATE #JEEVANKALA #PAKALYA #USHAAP #SAMADHIVARLI PHULE #VIKASAN #PRITICHA SHODH #DAVABINDU #CHANDERI SWAPNE #STREE AANI PURUSH #VIDYUT PRAKASH #PHULE ANI DAGAD #SURYAKAMLE #SURYAKAMLE #DHAGAADACHE CHANDANE #DHAGAADACHE CHANDANE #PAHILI LAT #HASTACHA PAUS #SANJVAT #AAJCHI SWAPNE #PRASAD #CHANDRAKOR #KALACHI SWAPNE #ASHRU ANI HASYA #GHARTYABAHER #KAVI #MURALI #BUDDHACHI GOSHTA #BHAUBIJ #SURYASTA #ASTHI #GHARATE #MADHYARATRA #YADNYAKUNDA #SONERI SAVLYA #VECHALELI PHULE #KALIKA #MRUGAJALATIL KALYA #KSHITIJSPARSH #SUVARNAKAN #VANDEVATA #DHUKE #KALPALATA #MANDAKINI #AJUN YETO VAS FULANA #TISARA PRAHAR #VASANTIKA #RANPHULE #AVINASH #HIRWAL #MANJIRYA #SANJSAVLYA #MUKHAVATE #VAYULAHARI #MANZADHAR #CHANDANYAT #SAYANKAL #ZIMZIM #PAHILE PAN #ADNYATACHYA MAHADWARAT #VANHI TO CHETVAVA #GOKARNICHI PHULE #DUSARE PROMETHEUS : MAHATMA GANDHI #RANG ANI GANDH #RESHA ANI RANG #VAMAN MALHAAR JOSHI : VYAKTI ANI VICHAR #GOPAL GANESH AGARKAR : VYAKTI ANI VICHAR #KESHAVSUT : KAVYA ANI KALA #RAM GANESH GADAKARI : VYAKTI ANI VANGAMAY #PRADNYA ANI PRATIBHA #SAHITYA PRATIBHA : SAMARTHYA ANI MARYADA #GADHAVACHI GEETA ANI GAJRACHI PUNGI #SASHACHE SINHAVALOKAN #PAHILI PAVALA #EKA PANACHI KAHANI #RUTU NYAHALANARE PAN #SANGEET RANKACHE RAJYA # V. S. KHANDEKARANCHI KAVITA #TEEN SAMELANE #SAHA BHASHANE #ABHISHEK #SWAPNASRUSHTI #TE DIVAS TEE MANASE #SAMAJSHILPI #JEEVANSHILPI #SAHITYA SHILPI # AASTIK #SUSHILECHA DEV #RAGINI #MUKYA KALYA #INDRADHANUSHYA #ANTARICHA DIVA #NAVE KIRAN #AGNINRUTYA #KAVYAJYOTI #TARAKA #RANGDEVTA #ययाति # (ज्ञानपीठ पुरस्कार १९७६) #अमृतवेल #रिकामा देव्हारा #सोनेरी स्वप्नं-भंगलेली #सुखाचा शोध #नवी स्त्री #पहिले प्रेम #जळलेला मोहर #पांढरे ढग #उल्का #क्रौंचवध #अमृतवेल
Customer Reviews
  • Rating StarPrem Jaiswal

    काही तरी चांगलं वाचावं म्हणून खूप दिवसांपूर्वी हे पुस्तक विकत घेतलं होतं. तीन चार पान वाचल्यानंतर मोहात पडावं असं काही वाटलं नाही मग सहा महिने पुस्तक कपाटात पडून होतं. आपलंच काही तरी चुकतंय असं समजून बाजूला ठेवून दिलं. काल हे पुस्तक पुन्हा हातात घेतल आणि पूर्वग्रह बाजूला सारून वाचायला सुरुवात केली. सुरुवातीला कच्च्या रस्त्यावर धीम्या गतीने गाडी चालावी तसा अनुभव आला. थोडं पुढे वाचत गेल्यावर मात्र गाडी गडकरींच्या एक्सप्रेस वेला लागल्यासारखा अनुभव आला. ७ तासात संपूर्ण १५० पान वाचून पुस्तक हाता वेगळं केलं. श्रीमंतांच्या घरात न बघलेल बरं, श्रीमंतांच्या घरात न बोललेलं बरं, श्रीमंतांचे उपद्व्याव न ऐकलेले बरे अशा काही घटना या पुस्तकात आहेत. मुख्यतः दुःख, प्रेम, भावना, वासना आणि तुटलेला संसार या विषया भोवती हि कादंबरी फिरते. जो पर्यंत आपण दुसऱ्याचे दुःख अनुभवत नाही तो पर्यंत आपण आपले दुःख चघळत बसतो, हा हि बोध या पुस्तकातून होतो. तसं ज्ञानपीठ पुरस्कार प्राप्त वि.स.खांडेकरांच्या कादंबरीबद्दल अभिप्राय देऊन आमच्या सारख्या पामरानी अकलेचे तारे न तोडलेले बरे. मला भाषा खूपच आवडली, काहीसा मृत्युंजय वाचल्यासारखा अनुभव होतो. सर्वांनी वाचावं अशी कादंबरी. ...Read more

  • Rating StarPrashant Avhad

    आयुष्यात शाश्वत जर काही असेल, तर ते आहे दुःख. तापलेल्या जमिनीला काही काळ ओलावा देणाऱ्या पावसाच्या चार थेंबांइतकंच काय ते स्थान सुखाचं असावं. `अमृतवेल` ही वसुंधरा, देवदत्त आणि नंदा यांची कहाणी. कहाणी सुखाची आणि दुःखाची. आई-वडिलांच्या प्रेमास मुकलेी वसुंधरा जन्मभरासाठी जोडीदाराची साथ-संगत मिळेल या आशेने देवदत्तशी लग्न करते. परंतु केवळ तिच्या सौंदर्याचं देणं असलेलं हे नातं तिच्या दुःखातच भर घालणारं ठरतं. वसुंधरेकडे सहानुभूतीची साद घालणाऱ्या, तिच्याकडे मदतीचा हात मागू पाहणाऱ्या देवदत्तला तिच्या दुःखाची यत्किंचितही जाणीव नसते. सुखाबरोबर दुःखातही साथ देणारी माणसंच जगण्याची उमेद कायम ठेवतात. दुर्दैवाने देवदत्त आणि वसुंधरेच्या आयुष्यात अशी माणसं नव्हती. जिथे स्वतःचं दुःख पचवणंच कठीण तिथे ते पचवून दुसऱ्याच्या दुःखात भागीदार होण्याचा मोठेपणाही त्यांच्या अंगी नव्हता. देवदत्त आणि वसुंधरेच्या आयुष्यात जणू त्या दोघांना जोडणारा दुवा म्हणून नंदा येते. ऐन तारुण्याच्या उंबरठ्यावर उभे राहून भावी संसाराचे स्वप्न पाहणाऱ्या नंदाचे सुख नियतीनेे, अलगद हिरावून घेतलेले असते. परंतु देवदत्त आणि वसुंधरेशी ओळख झाल्यानंतर नंदाचा स्वतःकडे तसेच इतरांकडेही पाहण्याचा दृष्टीकोन बदलतो.स्वतःच्या दुःखाआडच लपून बसलेल्या सुखाचा तिला नव्याने शोध लागतो. आणि, शेवटी वसुंधरा, देवदत्त आणि नंदा या तिघांना एका आशादायी वळणावर आणून `अमृतवेल` संपते. ...Read more

  • Rating StarDAINIK SAKAL (SAPTAHIK) 08-02-2020

    अमृतवेल-न सुटलेल्या निरगाठी... वि.स. खांडेकरांची ‘दोन ढग’ ही रूपककथा पाठ्यपुस्तकात वाचली होती. ‘अमृतवेल’ कादंबरी पहिल्यांदा नकळत्या वयात आठवीत असताना वाचली होती. या एका कादंबरीसाठी खांडेकर तत्कालीन कथाकारांपेक्षा काकणभर अधिक आवडत राहिले आहेत. कारण इर कथा-कादंबरीकारांच्या नायक-नायिकेच्या नात्यात पडलेली सुरगाठ शेवटच्या प्रकरणात लीलया सुटून शेवट गोड होतो. खांडेकरांच्या या कादंबरीत नायक-नायिका-इतर पात्रांच्या नात्यातली निरगाठ सुटायला कठीणच आहे. ‘ययाति’मध्ये कच एखाद्या बॉलिवूडपटातल्या सहनायकाप्रमाणे येऊन सर्व गुंते सोडवतो. पण ‘अमृतवेल’मध्ये तसे होत नाही. ती आजदेखील आजची कादंबरी आहे. त्यातील नायक, नायिका, इतर पात्रे अटळ शोकांताकडे फरफटत जातात. नंदा प्रगल्भ आणि कणखर आहे. ती दु:खांचे आघात सहन करूनही अचल राहते. तिची समंजस प्रेमळ प्रतिमा वाचकाला जवळची हवीहवीशी वाटते. ज्याच्याशी लग्न ठरलेले आहे तो शेखर अपघातात निधन पावल्यानंतर ती दु:ख विसरण्यासाठी स्वत:ला संस्कृत-आंग्ल कलाकृतींमध्ये गुंतवण्याचा प्रयत्न करते. जिवलग मैत्रिणीने कॉलेजात असताना गायलेल्या लता मंगेशकरांच्या ‘ओ सजना, बरखा बहार आयी’ गाण्याचे सूर तिला हळवे करतात आणि दिलासादेखील देतात. दादांना नंदाच्या खोलीत हॅम्लेटची प्रत, सावित्रीचे आख्यान आणि रोजनिशीत एलिझाबेथ ब्राउनिंगची प्रेमकविता आढळते. ही १९६७ मधली कादंबरी अतिशय धीट आहे. काळाची चौकट ओलांडून पुढे पाऊल टाकू बघते. नंदाचे प्राध्यापक दासबाबू तिला समजावतात, की सावित्री आणि हॅम्लेटची आई या दोघी खऱ्या आहेत. एका चर्चेच्या ओघात म्हणतात, ‘‘वासनेची किंमत मी कमी मानत नाही. साऱ्या संसाराचा आधार आहे ती. पण तिला जेव्हा खोल भावनेची जोड मिळते तेव्हा तिची अमृतवेल होते.’’ ‘ययाति’कार किंवा ‘सुखाचा शोध’कार खांडकर असे अनेकदा त्यांच्या पात्रांच्या तोंडून बोलतात! नवऱ्याशी बिनसलेल्या वसुंधरेला सोबत म्हणून नंदा तिच्याकडे राहायला जाते. तिची मुलगी मधुरा आजारी आहे. पती देवदत्त मद्यपी, शिकारी आणि कविमनाचा आहे. अतिशय मनस्वी आहे. स्वत:च्या दिवंगत आईबद्दल नको ते समजल्यामुळे हॅम्लेटप्रमाणेच आई या संकल्पनेपासूनच पूर्ण दुरावला आहे. नंदा दोघांतला पूल व्हायचा प्रयत्न करताना नकळत गुरफटत जाते. गुंता अधिक वाढतो. पहिल्या भेटीत देवदत्त तिला नंदाताई संबोधतो. पण त्यांचे सूर मित्र-मैत्रिणींप्रमाणे जुळत जातात. देवदत्तला हॅम्लेटची कथा, हेमिंग्वेची मनस्वी वृत्ती आणि बेधडक आत्महत्या, विवेकानंद यांच्याविषयी अपार आकर्षण आहे पण मित्र म्हणून जवळ यायला दोघांना वाव नाही. दोघांमध्ये मैत्री व्यक्त करण्याचे अगदी मोजके क्षण येऊन जातात. दोघे जवळ येऊ लागतात. ज्या काळात मराठी साहित्यात समवयस्क तरुण-तरुणीत प्रियकर-प्रेयसी किंवा मानलेले भाऊ-बहीण असलीच नाती जास्त करून रंगवली जात, त्या काळात खांडेकरांनी ही मैत्री कुठेही अतिशयोक्ती न करता रंगवली आहे. कादंबरीत अनेकदा दादा आणि नंदा, देवदत्त आणि नंदा एकमेकांशी समोरासमोर न बोलता पत्र रूपाने संवाद साधतात. एका प्रसंगी देवदत्तने लिहिलेले एक स्वैर चिंतन नंदा वाचते. उत्तररामचरित वाचून देवदत्त म्हणतोय, ‘सीता रावणाच्या कैदेत असताना यज्ञाच्या वेळी वशिष्ठ ऋषी सीतेची सुवर्ण मूर्ती करून घेतात. ती पाहून रामाला काय वाटलं असेल?’ एका चिंतना ‘वसू माझ्या जीवनात येण्याआधी नंदा का आली नाही?’ असे देवदत्तने लिहिलेले वाक्य नंदाच्या वाचनात येते. नंदासाठी तो मद्यपान सोडतो. पण पुन्हा सुरू करतो तेव्हा नंदाची माफी मागतो. देवदत्त आणि नंदाची मैत्री, सलगी वसुंधराला सहन होत नाही. ती नंदाची हकालपट्टी करते. रागाच्या भरात वसुंधरा देवदत्तने पाळलेल्या हरणीला विष पाजून ठार करते. तो सूड घेण्यासाठी तिच्या अंगावर धावून जातो. बाकीचे लोक तिला वाचवतात. पण नंतर ती आत्महत्येचा प्रयत्न करते. रुग्णालयात दाखल होते. भेटायला आलेल्या नंदाला हाकलून लावते. देवदत्तचा निरोप घेताना तो तिला विचारतो, ‘तुझं माझ्यावर प्रेम आहे?’ ती होकार देताना पुढे म्हणते, ‘स्त्री-पुरुषांच्या शुद्ध मैत्रीची कल्पना ज्यांना करता येत नाही अशा समाजाच्या समाधानासाठी मी तुम्हाला वाऱ्यावर सोडून जाऊ? ते शक्य नाही’ पण पुढे नंदा लगच म्हणते, ‘मी माझ्या वाटेने पुढे जाईन. कुणाच्या प्रेमात पडले तर त्याच्याशी लग्न करीन... मुलगी झाली तर तिचं नाव मधुरा ठेवीन. एखाद्या भाऊबिजेला तुम्हाला आग्रहानं बोलावीन. आणि तुमच्यापाशी अशा ओवाळणीचा हट्ट धरीन.’ रात्री देवदत्त अज्ञात स्थळी निघून जातो. सकाळी नंदा त्याचे निरोपाचे पत्र घेऊन घरी परतायला निघते. वसुंधरा, देवदत्त, मधुरा... कोणाचेच गुंते सुटलेले नाहीत. सगळ्या निरगाठी तशाच आहेत. खांडेकरांनी नंदाला पंख दिले आणि ऐन भरारी घेताना असे अडवले. शुद्ध प्रेमाची आणि मैत्रीची भावना बोलून दाखवतानाच ती देवदत्तला घाईघाईने भाऊबिजेचे आमंत्रण देऊन ठेवते. त्या काळाची ती गरज असू शकते. पण तरी अमृतवेल ही माझ्या अतिशय आवडत्या कादंबऱ्यांपैकी एक आहे. नंदामध्ये गौरी देशपांडे आणि आशा बगे यांच्या नायिकांच्या गडद छटा जाणवतात, म्हणून असेल कदाचित. – विजय तरवडे ...Read more

  • Rating StarSavita Ghule

    `अमृतवेल`...वि स खांडेकर 20 वर्षानन्तर पुन्हा कादंबरी वाचत असताना ,नव्याने वाचत असल्यासारख वाटल जीवनात पुलाखालून बरच पाणी वाहून गेल असल्याने 20 वर्षा च्या आपल्या विचारांचा ,भावनाचा नव्याने विचार केला शिवाय वि स न ची पुस्तक वचल्याने त्यांच्या शैलीचा ी अभ्यास झाल्यासारख वाटल शेवटी समदुःखि जीव अथवा समविचारी जीवांच्या तारा लवकर जुळतात आनि त्यातून सुरेल धुन तयार होते ...Read more

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

SANVADU ANUVADU
SANVADU ANUVADU by UMA KULKARNI Rating Star
Govind Kulkarni

एक वस्तुपाठ आत्मकथनाचा : "संवादू अनुवादु ". लेखिका:डॉक्टर उमा कुलकर्णी. मित्रहो नमस्कार, आजच आजच डॉक्टर उमा कुलकर्णी ह्यांच आत्मकथन `संवादु अनुवादु` हे वाचून झालं. काय सांगावं?अत्यंत प्रामाणिक व अभ्यासपूर्ण पणे लिहिलेलं आत्मकथन. त्यांच्या बेळगावच्ा बालपणापासून तर आत्ताच्या जीवन प्रवासाबद्दल आत्मीयतेने लिहिलेलं आहे. माझ्याकडे जवळपास २५ आत्मकथेची चरित्र आहेत पण ह्या पुस्तकाने कांही वेगळंच शिकवलं आहे मला. असो. त्यांचे बालपणीचे संस्कार,कोठल्याही प्रकारची सक्ती नाही आणि त्यात त्यांनी स्वतःच निवडलेली व आत्मसात केलेली अनेक गोष्टी. चित्रकला हा विषय अभ्यासून शिकणे आणि आयुष्याला "अनुवादक" ह्या शब्दाला प्रतिष्ठा प्राप्त करून देणे हा सर्व प्रवास थक्क करणारच आहे. एकदा पुस्तक हातांत घेतल्यावर त्यांचं प्रवाही लेखन आपल्याला वाचनातच गुंतवून टाकतं आणि ही बौद्धिक गुंतवणूक वाचकाच्या कायमस्वरूपी लक्षांत राहते. त्यांच्या ह्या संपूर्ण प्रवासात त्यांचे इंजिनिअर पति आदरणीय विरुपाक्षजी ह्यांची सुद्धा साथ तितकीच मोलाची आहे आणि त्याचा उल्लेख सुद्धा आपल्याला वाचतांना येत राहतो. उमा कुलकर्णीनीं ५५ पेक्षा उत्तोमोमत्तम कन्नड पुस्तकांचे मराठीत अनुवाद केले आहेत तसेच ई टीव्हीवर त्यावेळी येणारी `सोनियाचा उंबरठा ही मराठी मालिका सुद्धा लिहिली आहे. त्यांच्या लिहिण्यात मला त्यांचं मला भावलेलं त्यांचं सखोल चिंतन खूप आवडलं. मग ते परिस्थिती निहाय, व्यक्ती निहाय किंवा प्रसंग निहाय असुद्या ते चिंतन आपल्याला मानसिकतेच्या वेगळ्याच प्रवाहाच दर्शन घडवतं. मग तो त्यांच्या `वॉचमन वाचन संस्कृतीचा बळी`असुद्या किंवा वरणगावाला असतांना सहकारी वर्गाशी झालेला विशिष्ट संवाद असुद्या. त्यांचा संबंध अनेक प्रतिष्ठित व्यक्तींशी आलेला आहे. तो मग कधी संवाद रूपाने,कधी सरळ सरळ अनुवादक म्हणून.उदा. ज्ञानपीठ पारितोषिक प्राप्त शिवराम कारंथ,अनंतमूर्ती,सौ.व श्री.पु.ल. देशपांडे, डॉक्टर अनिल अवचट,सरस्वती सन्मानप्राप्त श्री. भैरप्पा, गिरीश कार्नाड, पूर्णचंद्र तेजस्वी असें अनेकजण. त्यांच्या लिखाणातून कधी कधी अनुवादकाला मिळणारी दुय्यम वागणूक सतावून जाते.पण तितक्यापुरतच. असो. मला वाटतं `वादक` आणि `अनुवादक` हे त्यांच्यापरीने श्रेष्ठच असतात. कारण वादक सुरांना न्याय देतो तर... अनुवादक लेखकाच्या शब्दांना,न्याय तर देतोच पण त्यातच अनुवादकाला सृजनशीलतेला भरपूर वाव असतो.हे बर्याच लेखकांनी कबूल केलं आहे. त्यामुळेच मूळ लेखकाचं म्हणणं वाचकापर्यंत चांगल्या प्रकारे पोहचविले जातं. कारण अनुवादक लेखकाच्या `आशयाशी`अत्यंत प्रामाणिक असतो असं उमा कुलकर्णींच्या अनुवादातून प्रतीत होत जातं. त्यामुळेच अनुवादक ह्या शब्दाला त्यांनी मोठी प्रतिष्ठा प्राप्त करून दिली आहे. त्याच अजून एक कारण असू शकेल ते मला वाटतं`प्रत्येक लेखकाच्या शब्दांच्या पोताचं लेखिकेने केलेलं मानसिक विश्लेषण. त्यामुळेच त्यांची पुस्तकं वाचतांना ती आपल्याला आपलीच वाटत राहतातच पण वेगळाच भरपूर वाचन संस्कृतीचा ठेवा आपल्याला मिळाल्याचा आनंद होतो. मी त्यांची जास्तकरून भैरप्पांची अनुवादित पुस्तकं वाचलीत. मग ते पर्व,आवरण (एका वर्षात ३४ आवृत्या निघाल्यात),वंशवृक्ष, तंतू,पारखा, कांठ वगैरे. आतां त्यांचं सीताकांड वाचत आहे.असो. पण संवादु अनुवादु हे आत्मकथन वाचतांना त्यांच्या आयुष्यातील अनेक दालनात आपल्याला मोकळेपणाने वावरायला होतं. आणि आपल्याला त्या पुस्तकाच्या वेगळ्याच आयामाची प्रचिती येते. स्वतःचेच स्वतः त्रयस्थपणे लिहिलेलं आयुष्यात आलेल्या अनेक व्यक्तींची,प्रसंगाची त्यानिमित्तानं पडलेल्या प्रश्नांची उकल खूपच प्रभावित करते.हे सर्व करत असतांना मानसिक त्रास होणारच.पण त्याला सुद्धा वैचारिकतेने समजून घेतलं. त्यांची सतत शिकण्याची वृत्ती मानसिक बळ देऊन जाते. डॉक्टर अनिल अवचट ह्यांच सतत त्यांच्याकडे अजूनही जाणं येणं आहे. त्यांच्याकडून ओरोगामी शिकणं. तसंच त्यांच्याकडे मुक्कामाला येणारे शिवराम कारंथ, भैरप्पा, कमल देसाई अजून बरेचजण. कां कोणास ठाऊक कांही व्यक्तींचं बलस्थान कांही विशेषच असावं तसंच आदरणीय उमा कुलकर्णी व आदरणीय विरुपाक्ष कुलकर्णींच्या सहवासाचं असावं. त्यांच्यासमोर आपलं मन मोकळं करावं असं वाटत असावं. कामवाली बाई अशीच संवाद साधते विशेष म्हणजे समारोपात त्यांनी आई व वडिलां विषयी लिहिले आहे. त्याच वेगळ्याच प्रकारे विश्लेषण केलेलं आहे. एवढं सगळं विचार करणारी लेखिका पति विषयी ईतर नातेवाईकांच्या संबंधीसुद्धा तितकंच प्रांजळपणे लिहिते. तुम्हाला वाटेल त्यांत काय असं?पण तसं नाही.त्यांचा आत्तापर्यंतचा प्रवास आणि अनुवादक होण्याची जोरदार भूमिका साकारण्यात, आतां त्याला भूमिका सुध्दा म्हणता येणार नाही. कारण विशेष कार्य संपल्यावर `भूमिका` हा शब्द तात्पुरता वाटतो.. पण लेखिकेच्या बाबतीत त्यांचा स्थायीभाव वाटतो. माझ्यासारख्या वाचकाला नेहमीच `स्फूर्तिदायी किंवा प्रेरणा` ह्याच शब्दांचं बलस्थान ठरलेला आहे. मला पक्की खात्री आहे ज्यांना असं अनुवादित साहित्य आपल्या मराठीत वाचावं वाटतं त्यांनी हे जरूर वाचावं. कारण... हा एक नुसता अनुवादकाचा प्रवास नाही किंवा आत्मकथन नाही तर "अनुवाद" ही प्रक्रिया कशी जन्मते आणि आपल्यासारख्या पर्यंत पोहचते त्याचा एक आदर्श वस्तुपाठच आहे. त्यांनी अनुवाद करतांना त्या त्या साहित्य कृतीचा अभ्यास करतांनाच आपल्यापुढे जीवनाचं एक वेगळंच मनोगत म्हणा आशय मांडला आहे. ते आपल्याला आपलं मन मोकळेपणाने स्वीकारतं. आणि हो मागे पुण्याला गेलो असतांना आम्हांलाही त्यांचा सत्संग लाभला. असो आतां थोडंस थांबण्याचा प्रयत्न करतो. आपला स्नेही,💐🙏😊 गोविंद कुलकर्णी. बेंगलोर. ०८-०४-२०२०. ...Read more

DIARY OF ANNE FRANK
DIARY OF ANNE FRANK by Anne Frank Rating Star
Santosh Rangapure

अॅन फ्रॅन्क ची डायरी हे पुस्तक खूप दिवसांपासून वाचायचे डोक्यात होते आणि सध्या चालू असलेल्या lockdown मुळे हा योग जुळून आला. याला पुस्तक म्हणण्यापेक्षा एका कोवळ्या 13 वर्षाच्या जीवाने लिहिलेले अत्यंत भावनिक आणि संवेदनशील आत्मकथन च म्हणता येईल. दुसर्‍ा महायुद्धाच्या काळात हॉलंड मधील अॅमसटरडॅम येथे जन्म घेतलेली फक्त 13 वर्षाची अॅन जन्माने ज्यु असल्याने सर्वसामान्य आयुष्य जगू शकत नाही. हॉलंड वर नाझी सैन्याचा कब्जा असल्याने अनेक ज्यु कुटुंब भूमीगत होतात किंवा अज्ञातवासात तरी जातात. अॅन चे कुटुंबीय देखील अशाच एका आडजागेत सहारा घेतात आणि एकाच घरात तब्बल दोन वर्षे बाहेरच्या जगाचा कुठलाही संपर्क नसताना कुढत काढतात. असामान्य बुद्धीमत्ता आणि वाचन लेखनाची प्रचंड आवड असलेल्या अॅन ला रोजनिशी लिहायची सवय असते आणि याच रोजनिशी द्वारे ती व्यक्त व्हायचा प्रयत्न करते. स्वतः ची होणारी घुसमट, प्रचंड कोंडमारा, जगण्याची नसलेली खात्री त्यामुळे होणारी तगमग, नातेसंबंधातील ताणतणाव, तारूणय सुलभ भावना हे सर्व तिने इतक्या सुंदर पद्धतीने मांडले आहे कि वाचताना आपण हरवून जातो आणि भान हरपून जाते. तिचे नाजूक वय पाहता तिने लिहिलेल्या गोष्टींमधे निरागसता आणि सच्चाई जाणवते त्यात राजकारण नसून केवळ साधे जीवन जगण्याची धडपड दिसते. महायुद्ध संपल्यानंतर हि रोजनिशी प्रसिद्ध होऊन पुस्तक रूपात लोकांच्या समोर आले आणि त्या काळात ज्यु धर्मीयांनी सोसलेल्या हालअपेष्टांची सर्व जगाला जाणीव झाली,अॅन च्या भावनिक लिखाणाने लोक अक्षरशः हादरून गेले. सदर पुस्तक 60 पेक्षा अधिक भाषेत अनुवादित झाले असून नाझी काळातील सर्वोत्तम लिखाण म्हणून याची गणना होते. मित्रांनो आज आपण सर्व सुखसोयी असताना आपल्या स्वतःच्या घरात फक्त काही काळ काढायचा असताना कुरकुर करतो मग अॅन सारख्या 13 वर्षाच्या कोवळ्या मनाला सतत हॉलोकासट च्या दडपणाखाली मृत्यूच्या छायेत राहून काय वाटले असेल? तिची पण सामान्य मुलींसारखी स्वतंत्र जीवनाची लहान लहान स्वप्नं असतात पण त्याला ती मुकते पण अशाही धीरगंभीर परिस्थितीत मनाचा तोल न ढळू देता सकारात्मक दृष्टिकोन ठेवून ती आयुष्य जगते. स्वतःच्या अल्प कारकीर्दीत अॅन ने केवळ रोजनिशी द्वारे सकारात्मक जगण्याचा फार मोठा संदेश जगासमोर ठेवला आहे असे मला वाटते. आवर्जून वाचावे, नक्की वाचावे, पुन्हा पुन्हा वाचावे असे हे अनमोल पुस्तक हा अनमोल ठेवा मी वाचू शकलो, अनुभवू शकलो म्हणुन स्वतः ला खूप भाग्यवान समजतो. 🙏🏼🙏🏼🙏🏼 ...Read more