* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: TU BHRAMAT AAHASI VAYA
  • Availability : Available
  • ISBN : 9788177663563
  • Edition : 13
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 96
  • Language : MARATHI
  • Category : FICTION
  • Available in Combos :V. P. KALE COMBO SET
Quantity
THIS BOOK CAN BE SAID TO BE THE FRUIT OF VA PU`S PENANCE OF LAST 40 YEARS. HE SEEMS TO COME AT A CONCLUSION OF ALL HIS FINDINGS ABOUT A HUMAN MIND. IT HAS THE BASE OF DNYANESHWARI. IT IS NOT A TYPICAL LOVE STORY; ON THE CONTRARY IT REVEALS A VERY FIRM MINDSET. IT IS THE STORY OF A CIRCLE CONTINUOUSLY MOVING AROUND THE CENTER POINT. IT IS A STORY OF LOVE WHICH KNOWS NO SELFISHNESS, NO RIGHTS. IT MAKES US REALISE FOR THE FIRST TIME, THAT AS THERE IS IMMENSE HAPPINESS BEYOND HAPPINESS, THERE IS ALSO IMMENSE HAPPINESS BEYOND EVERY SORROW, PAIN, AND ACHE. SAYARA, THE MAIN CHARACTER; SHE IS A MUSLIM BY BIRTH, BUT SHE CRAVES FOR THE PERFECTION OF HINDU RELIGION. SHE HERSELF IS OF A SECULAR MIND. SHE IS NEUTRAL ABOUT HERSELF. YET, SHE HAS LOST HERSELF IN HER OWN FRESHNESS. SHE DOES NOT ASK FOR ANYTHING, BUT SHE RECEIVES BEYOND IMAGINATION WHILE OTHERS WITH LOTS OF MONEY LOSE CONTINUOUSLY. IN THIS NOVEL, THE NARRATION, THE CHARACTERS, THE IMAGES AND THE WHOLE PLOT IS SO HARMONIOUSLY BLENDED TOGETHER THAT AFTER COMPLETING IT WE JUST FEEL THE WAVES OF SACRIFICE AND IMMENSE LOVE THROUGHOUT OUR BODY AND SOUL. MANDLIK, WHO IS SAYARA`S TEACHER, DOES HE REALLY EXIST? OR IS HE JUST AN IMAGINATION OF HER MIND? BUT SOMETIMES, THE PRESENCE PLAYS THE GAME WELL THAN THE ANALYSIS. SAYARA IS SOMEONE DIFFERENT; WE FEEL HER PRESENCE EVEN AFTER COMPLETING THE NOVEL. SHE LINGERS INTO OUR MINDS AND WE ENJOY IT. SHE CAPTIVATES OUR MIND. IT IS THE UNIVERSAL TRUTH THAT VA PU`S WRITING HAS THE POTENTIAL TO CAPTURE THE READERS, BUT THIS PRESENT WORK WORKS BEYOND HIS POTENTIALS. HIS WORDS REVEAL, `WHAT DO I SEE IN ONE FLOWER? I CANNOT FIND THE BEGINNING OR THE END OF THE FRAGRANCE THAT ORIGINATES FROM A FLOWER. THE GENTLE BREEZE CARRIES IT TO FAR AWAY DISTANCES; WIND IS THE MESSENGER ANNOUNCING THE UNIFICATION OF THE LAND AND THE SKY. I SEE THIS ALL IN ONE FLOWER.`
सुगंधाचा प्रारंभ आणि शेवट शोधता येत नाही म्हणून वाऱ्याचा एक हलकासा झोका त्याला जिथपर्यंत नेईल तिथपर्यंत त्याचं आकाश. वारा म्हणजे जमीन आणि आकाश ह्यांचं मिलन अंकुरित झालं हा संदेश माणसांपर्यंत नेणारा दूत. एका फुलात मला इतकं दिसतं.
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
25TH MARCH #SANVADINI #VAPU 85 #NAVRA MHANAVA AAPALA #MODEN PAN VAKNAR NAHI #ONE FOR THE ROAD #ZOPALA #MAYABAJAR #CHATURBHUJ #INTIMATE #GULMOHAR #VAPURVAI #HUNKAR #MI MANUS SHODHATOY #BAI BAYKO CALENDER #SWAR #BHULBHULAIYA #KA RE BHULALASI #VALAY #KARMACHARI #AIK SAKHE #GOSHTA HATATLI HOTI #TAPTAPADI #GHAR HARAVLELI MANASA #DOST #MAHOTSAV #KAHI KHAR KAHI KHOTA #SAKHI #RANG MANACHE #AAPAN SARE ARJUN #THIKARI #TU BHRAMAT AAHASI VAYA #HI VAT EKTICHI #PARTNER #DUNIYA TULA VISAREL #PREMAMAYEE #FANTASY EK PREYASI #PANPOI#NIMITTA #MAZA MAZYAPASHI? #PLEASURE BOX BHAG 1 #PLEASURE BOX BHAG 2 #KATHA KATHANACHI KATHA #VAPURZA #RANGPANCHAMI #SANGE VADILANCHI KIRTI #CHEERS #MANASA #JAPUN TAK PAUL #LALITKALECHYA SAHAWASAT #DAHAVYA RANGETUN #२५ मार्च #संवादिनी #वपु# ८५ # नवरा म्हणावा आपला #मोडेन पण वाकणार नाही #वन फॉर द रोड#झोपाळा #मायाबाजार #चतुर्भुज #इन्टिमेट #गुलमोहर #वपुर्वाई #हुंकार #मी माणूस शोधतोय #बाई, बायको, कॅलेंडर #स्वर #भुलभुलैय्या #का रे भुललासी #वलय #कर्मचारी #ऐक सखे #गोष्ट हातातली होती! #तप्तपदी #घर हरवलेली माणसं #दोस्त #काही खरं काही खोटं #सखी #महोत्सव #रंग मनाचे #आपण सारे अर्जुन #ठिकरी #तू भ्रमत आहासी वाया #"ही वाट एकटीची #(राज्य पुरस्कार १९७०-७१)" #पार्टनर #दुनिया तुला विसरेल #प्रेममयी #फॅण्टसी एक प्रेयसी #पाणपोई #निमित्त #माझं माझ्यापाशी? #प्लेझर बॉक्स भाग-१ #प्लेझर बॉक्स भाग-२ #कथाकथनाची कथा #वपुर्झा #रंगपंचमी #सांगे वडिलांची कीर्ती #चिअर्स #माणसं #जपून टाक पाऊल! # ललितकलेच्या सहवासातून #दहाव्या रांगेतून
Customer Reviews
  • Rating Starयोगेश उगले

    सायरा. विलक्षण. केवळ विलक्षण. फुलासारखी दरवळणारी. धुक्यासारखी ओघळणारी. वीजेसारखी तळपणारीही. वपुंच्या सिध्दहस्त लेखणीतून जन्माला आलेली या कादंबरीची नायिका सायरा म्हणजे एक वेगळं रसायन आहे. तिचे अवलोकन करणारा वाचक तिच्यात विरघळून जातो. आकलनाच्या मर्यादाओलांडून अनुभूतीच्या नव्या प्रदेशात सायरा आपल्याला घेऊन जाते. ही सायरा नक्की कोण आहे? तुमच्या-माझ्यासारखीच वाटत असणारी ही मुलगी क्षणात कबीराची प्रीती, ज्ञानेशाची भक्ती आणि ओशोची वृत्ती होऊन जाते, तेव्हा ती कुणासारखीच असत नाही. ती असते तिच्यासारखी. फक्त तिच्यासारखी. `पुढे स्नेह पाझरे.. मागे चालती अक्षरे..!` या ओवीला संजीवन देणारी आणि `ढाई अक्षर प्रेम का पढे सो पंडित होय` या दोह्याचा भावार्थ होणारी सायरा वाचकाला तिच्या प्रेमात पडायला भाग पाडते.. तिच्या आयुष्यात जो कुणी येईल, ती त्याच्यासारखी होऊन जाते. नंतर तो माणूस कधी सायरामय होऊन जातो, ते त्याचं त्यालाही कळत नाही. परिस्थिती कोणतीही असो, प्रत्येक वेळी सायरा आपला अंदाज खोटा ठरवते. तिचं दुःख पेलण्याचं सामर्थ्य जसं विलक्षण, तसंच तिचं रडणंही विलक्षण. तिचं फुलणंही विलक्षण. सदैव दरवळत राहणंही विलक्षण. म्हणून तिला आनंदाबरोबर अश्रूंचाही महोत्सव करता येतो. तिला प्रत्येक क्षण काठोकाठ जगता येतो. भावनांना कुरवाळता येतं. जिथे जाईल तिथे ती सुगंध घेऊन जाते. तिच्या सान्निध्यात येणारा माणूस भारावून जातो. तिच्या विचारांची उंची वेगळी आहे. तिचा जीवनाकडे बघण्याचा दृष्टिकोण जगावेगळा आहे. सायरा म्हणजे वस्तूंच्या सौख्यात रममाण होऊन `जगणं` विसरणाऱ्यांच्या जीवनात प्राण फुंकणारं संजीवन आहे.. वपुंच्या कादंबरीतील ही नायिका आदर्शवत वाटते म्हणून तिच्याकडे दुर्लक्ष करायला गेलं तर तेही शक्य होत नाही. कारण सायरा प्रत्येक वेळी मर्मावरच बोट ठेवते. आपल्याला आपल्या वर्तुळाबाहेर जाऊन विचार करायला भाग पाडते. बोलता बोलता ज्ञानेश्वर, कबीर, बुध्द, ओशो यांचे विचार पेरत जाते. सायरा कधी अंतर्मुख करते तर कधी अवाक् करते. `प्रतिक्षणी आनंदी राहण्याचा वसा घेतला तर कोजागिरी मावळत नाही` हे सांगणारी सायरा अगदी जवळची वाटते. तर `मित्रांपासून सख्ख्या नातेवाईकांपर्यंत आपण ज्यांना ज्यांना जवळचे मानतो किंवा जे जे आपल्याला जवळ करतात, ती निव्वळ गरजांची स्पर्धा असते` असं बोलणारी सायरा ज्ञानेश्वरांच्या `तू भ्रमत आहासी वाया` या ओवीच्या उंचीवर उभी असते. प्रत्येक ओळीतून सायरा मनापर्यंत पाझरत जाते. कादंबरी संपते. सायरा संपत नाही. सायरा काही मागत नाही. जागत राहून प्रत्येक क्षणातील सौरभ गोळा करण्याचा विचार पेरत जाते. पुस्तकाच्या पानांपासून प्राणांपर्यंत अंतर्बाह्य व्यापून उरते.. कादंबरी छोटी. त्यातील गोष्टही छोटीच. पण मोठी आहे ती या कादंबरीतील विचारगंगा. तो प्रवाह निर्मळ आहे. त्यात आपण आपलं प्रतिबिंब पाहू शकतो, तसेच नितळ पाण्याखालचा तळही पाहू शकतो. त्यातील जीवनरसाच्या आपल्याला हव्या तितक्या ओंजळी भरभरुन घेऊ शकतो. वपुंची प्रत्येक कादंबरी, प्रत्येक कथा आणि प्रत्येक प्रकारचं लेखन अतिशय उत्तुंग आहे. परंतु `तू भ्रमत आहासी वाया` ही कादंबरी म्हणजे निदान माझ्यासाठी गौरीशंकर आहे. प्रत्येकाने ही कादंबरी वाचावी, असं मी सांगणार नाही. पण प्रत्येक वाचणाऱ्याने ती अनुभवायला हवी.. © योगेश उगले 13.01.20 ...Read more

  • Rating StarMOHINI KARANDE

    जीवनाचं तत्त्वज्ञान सांगणारी आवडलेली कादंबरी.

  • Rating StarMALVANKAR SIDDHU

    मला हेच म्हणायचं होतं पण मला शब्दच सापडले नाही. हे न सापडलेले शब्द म्हणजे व.पु.काळे याचे लेखन. व.पु.काळेंची प्रत्येक कलाकृती वाचताना याचा प्रत्यय आल्याशिवाय राहत नाही. व.पु.काळे यांनी कथा फार लिहिल्या, त्या तुलनेत कादंबरी बोटावर मोजण्याइतक्याच लिहल्या. त्यातीलच एक म्हणजे `तू भ्रमत आहासी वाया` ही कादंबरी. ही म्हणजे वपुंच्या सर्वोत्तम कलाकृतीचा नमुनाच म्हणजे आजकाल मराठीत म्हणतात तसं मास्टरपीसच म्हणा ना! माला फेरके जुग भयो, पंडित हुआ न कोय ढाई अक्षर `प्रेम` का पढे सो पंडित होय कबीरांच्या या दोह्याची प्रचिती `तू भ्रमत आहासी वाया` वाचल्यावर जाणवली नाही तर नवलच. आता जरा कादंबरी कडे वळतो. कादंबरीची सुरुवात होते ती `सायरा` आणि प्रा. मंडलिक यांच्या संवादापासुन. सायरा हे कादंबरीच एक मध्यवर्ती पात्र आहे. सायराचा प्रेमभंग कादंबरीच्या सुरुवातीला होतो. ती पंजक वरती प्रेम करते. पण नंतर पंकज तिला नकार देतो. त्यामुळे हे दुःख ती प्रा. मंडलिक सांगताना म्हणते, "माझ्याशी लग्न करशील का?" हे पंकजनं नजरेत डोकावून विचारलं आणि, "माझं लग्न ठरलं आहे." हे त्यानं नजर चुकवून सांगितलं. अशाप्रकारे सायराची समजुत काढताना प्रा. मंडलिक जीवनाच तत्वज्ञान मांडतात. तत्वज्ञानाच्या माध्यमातून सर्व पात्र संवाद साधताना आपल्याला कादंबरीभर पाहायला मिळते. पण हे संवाद कुठेही रटाळ होत नाहीत, उलट कादंबरी एका विशिष्ट उंचीवर नेण्यास हे संवाद कारणीभूत ठरतात. कादंबरीच्या कथानकात सायरा एका कंपनीत स्टेनो म्हणून काम करते. ओंकारनाथ त्या कंपनीचे बॉस असतात. ते तिचं प्रेमभंगाच्या काळातील सायराचं वागणं पाहत असतात. हळुहळू सायरा प्रेमभंग स्वीकारुन आयुष्य जगण्याचा प्रयत्न करु लागते. ती रोज नविन फुलं घेते. ती फुलं तिच्या टेबलावरील फुलदाणीत ठेवते त्या फुलांच्या सुगंधात दिवसभर काम करते. संध्याकाळी काम संपलं की सकाळची फुलं आता कोमेजून जात असत. ती कोमेजली फुलं घेऊन सायरा त्यांना समुद्रात जलसमाधी देत असे. उलट आपल्या बॉसच्या टेबलावर खोटी फुलं होती ती कधीच कोमेजून जात नसतं. पण त्या फुलांना गंध नाही त्यामुळे तिला वाईट वाटे. असं ती एकदा ओंकारनाथांना सांगतेही, पण ओंकारनाथाना तिचं हे बोलणं पटतं नाही. पुढे हळुहळू सायरा आणि ओंकारनाथांमध्ये बर्याच विषयाच्या चर्चा होतात. प्रा. मंडलिकांबरोबरही सायराच्या बर्याच चर्चा होतात. एकदा सायरा प्राध्यापकांना विचारते की, "पुरुषाचं वस्तुनिष्ठ चित्रण करणं शक्य आहे का?" प्राध्यापक म्हणतात, "निसर्गानं स्त्री आणि पुरुष असे दोनच घटक निर्माण केले. ह्या दोघा घटकांचं वस्तुनिष्ठ चित्रण करण्यासाठी तिसरा घटक हवा होता तर योग्य उत्तर मिळेल." ते पुढे उदाहरण देतात, `बाई नॉर्मली म्हणेल पुरुष लंपट असतातच आणि पुरुष सांगू लागला तर ते समर्थन ठरेल. ह्या व्यतिरिक्त कोणी दुसरी प्रतिक्रिया सांगू शकणार नाही.` पुढे सायरा आणि ओंकारनाथांची मैत्री होते. तेव्हा ते एकदा समुद्र किनार्यावर जातात. तिथे एक संवाद त्यांच्यात होतो. सायरा म्हणते, "अॉफिस म्हणा, घर म्हणा तिथं वास्तुपेक्षा आपण मोठं असतो. मालकिचा अहंकार तिथं बोलतो. आपण क्षुद्र आहोत ह्याची जाणीव स्वतःला करुन देण्यासाठी समुद्राजवळ बसायचं असतं." त्यावर ओंकारनाथ सायराला विचारतात, "निसर्गाची प्रत्येक निर्मिती भव्यच असते. तरीसुद्धा, तुमच्या मते अतिभव्य काय?" सायरा उत्तर देते, "माणूस." ओंकारनाथ आश्चर्यचकित होऊन विचारतात, "आता एवढ्यात तर तुम्ही माणूस क्षुद्र आहे म्हणालात." त्यावर सायरा म्हणते, "हा महासागर, ते क्षितिज, आकाश मोजता येणार नाही. पण आपल्या एवढ्याशा डोळ्याला ते दिसतं." "मेंदू हेच एक प्रचंड विश्व आणि त्याच्याही पलीकडे मन." ओंकारनाथ दिवसेंदिवस सायरामुळे प्रभावित होत राहतात. कधी ते व्यथितही होतात. ओंकारनाथांकडे पैसे असतात. बायको असते. या जीवनात सुख ज्या मापदंडानी मोजतात, ती सर्व मापदंडे ओंकारनाथांकडे मुबलक प्रमाणात उपलब्ध असतात. तरी ते सुखी नसतात. या कादंबरीत ओंकारनाथांच्या बायकोची ही एक बाजू असते. शिवाय ओंकारनाथांचा एक जुना विश्वासु सहकारी याचीही एक गोष्ट आहे. तसेच सायरा आणि प्रा. मंडलिकाच्या नात्याची कहाणी सुद्धा या कादंबरीत उलगडते. या सर्व गोष्टी कादंबरीला अजुन सशक्त करतात. कादंबरीतीत पुढे ओंकारनाथ आणि सायराचं काय होतं हे वाचनीय आहे. त्यामुळे ही कादंबरी आपाल्याला एक सुंदर वाचनानंद देते यात शंका नाही. ...Read more

  • Rating StarManoj Chandrakala Vasantrao Mohale‎

    `तू एकदा रडून घे.तुला बर वाटेल.` तिन चमकून प्रा.मांडलीकडे पाहल.ते त्याच्या शांत,धीरगंभीर आवाजात म्हणाले,रडणं म्हणजे दुबळेपणाच लक्षण नव्हे.मोकळेपणी रडायला धैर्य लागतं.. माणूस स्वतःच्या वयला घाबरतो.सायरा अस तीच नावं..अजुन कुठल्या शब्दात तुम्हाला ह्या छट्या कादंबरी विषयी अजून कस काय बरं सांगु ? वपुकाळे माझे.आवडते लेखक..वाचतांना अस काही होत कि Ak 47 गोळी सारखी नाही एक सारखी गोळी धाड धाड झाळत असेल.तसं वपु लिहितात वाचतांना..मला सारख होत.चागलाच श्वास वर खाली होतो..अप्रतिम लिखाण..सायरा बदल अजुन वाचावं वाटत जस काही ओंकारनाथ याना जे वाटत तसच होत अजून सायरा विषयी जाणून घ्यावं वाटत..पंकज बदल सुद्धा तसच होत बर का..जेव्हा आपण वाचलं तेव्हा आपल्याला समजेल😉 तर मग वाट नका पाहू नक्की वाचून काढा..फार कमी 84 पान आहेत पण एक एक पानावर..काळजाला भिडणारे शब्द आहेत नेहमी प्रमाणे..समजलं😋..नाही तर ..तू भ्रमात आहासी वाया..समजेल नाही..याच भ्रमात राहाल..धन्यवाद 🙏.... ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

Suhas Birhade

सूधा मूर्ती यांची पुस्तकं मला आवडतात. ती पुस्तके हलकी फुलकी असतात. जीवनात आलेले अनुभव लहान मोठ्या प्रसंगातून ते उलगडवून दाखवतात. स्वत:चे अनुभव सांगताना त्यात कुठे बडेजाव नसतो. हे अनुभव बरंच काही शिकवून जातात. "आयुष्याचे धडे गिरवताना" हे मूर्ती यांचे शाच पठडीतले एक पुस्तक. हे पुस्तक देखील एका दिवसात वाचून संपवलं. या पुस्तकात २३ लहान प्रकरणं आहेत. लेखिकेला विविध टप्प्यांवर भेटललेली माणसं काहीतरी शिकवून जातात. जी मरगळ दूर करते आणि जीवनाचे पैलू उलगडवून दाखवते. मेहता प्रकाशनने हे पुस्तक प्रकाशित केलं असून लीना सोहोनी यांनी अनुवाद केला आहे ...Read more

AAVARAN
AAVARAN by DR. S. L. BHYRAPPA Rating Star
Sushant Choudhary

तनिश्क ची जाहीरात ..... व माझ वाचून संपलेल कन्नड लेखक डॉ. भैरप्पा लिखीत व उमा कुलकर्णी यांनी अनुवादित केलेली "अवरण" कादंबरी संपवली व fb वर व्यक्त व्हायचा मोह अवरला नाही......तनिश्क च्या जाहीरातीवर केलेली टिका....पुरोगाम्यांना जिव्हारी लागत असेल तर ... अवरण वाचा मग react व्हा..... कधि कधि इतिहास पण वाचला पाहीजे व समजुन पण घेतला पाहीजे.... कादंबरीची नायिका "लक्ष्मी" उर्फ रझिया, तिचा नवरा "आमिर", दोघांचा धर्माच्या चालिरीती चे सिंमोलंघन करुन (लक्ष्मी ने बरका) लग्न केले.... लक्ष्मी चे वडील "अप्पाजी", त्यांची एकुलती एक कन्या.... आप्पाच्या तथाकथित बुरसटलेल्या विंचाराचा चक्का चूर करुन विवाह.... कादंबरीचा काळ १९९० नंतरचा विशेषतः बाबरी पाडल्याच्या पार्श्वभूमीवर केंद्राने सामाजिक सलोखा तयार करणे साठी अमीर वर Documentary बनवन्याचे काम सोपलेले असते....script लिहन्याचे काय रझियाचे.....पण हंपी चे भग्न अवशेश पाहून तिला अस्वस्थ होते व सत्याच्या शोधात जाते.... आप्पाजी वारतात त्यांचे तीस वर्षे कसलेही संबंध राहत नाहीत पण ती त्यांचे काही विधी करते व आप्पा नी जमा केलेली ग्रंथ संपदा अभ्यासते. बाबर, अकबर, हुमांयू, शहाजहान व औरंगजेबा.... मंदीरांचा झालेला विनाश व सरकारने चालवलेले इतिहास बदलाचे कारस्थान यांची संदर्भासाठी केलेली एकत्र गुंफण कादंबरीची परिणामकारकता वाढवते. एखाद्या ऐतिहासिक पात्राचे उद्दातीकरन कस केले जाते याचे मुर्तीमंत उदाहरण म्हणजे म्हैसूर चा टिपू सुलतान त्याला राष्ट्र अभिमानी दाखवताना त्याने केलेल्या हिंदू समाजाच्या कत्तली तसेच त्याने हिंदुस्थानाला काफीरां (हिंदू ) पासून मुक्त करण्यासाठी अफगाणी सुलतानांना पाठवलेली आमंत्रण ह्याचा कुठेही उल्लेख नसने. ह्याचा संदर्भ देऊन केलेले लिखान अगदी मन सुन्न करुन सोडते..... संपूर्ण हिंदुस्थानचा समृद्ध धार्मिक, सांस्कृतिक वारसा, ज्ञानकेंद्रे आणि त्याचा चौदाव्या व त्या पुढील शतकापासून बाहेरील आक्रमकांकडून झालेला विध्वंस हा कादंबरीचा मुख्य गाभा आहे. धर्माच्या मागासलेल्या रुढी, परंपरा, दुराभिमान, अशिक्षित मनोवृत्ती आणि जीवनपद्धती, असहिष्णुता यावर नायिकेच्या तर्फे लेखक प्रहार करतात. तत्कालीन राजकारण, समृद्ध आणि सहिष्णु परंपरेचा स्वार्थासाठी इतिहास बदलण्याचा समकालीन पुरोगामी आणि बुद्धिवादी लोकांचा अट्टाहास, त्यासाठी झालेली एकजूट, वाचकांना चीड आणल्याशिवाय रहात नाही.पुरोगामी व सेक्युलर वद्यांच्या सनसनित चपराक, वर्षानुवर्षे चांगले दडपण्यासाठी चाललेले, जनकल्याणाचे सोनेरी आवरण घातलेले कपटी कारस्थान वाचकांसमोर उघड होते. बुद्धिवादी, सेक्युलर म्हणवणाऱ्या लोकांचा मुखवटा टराटरा फाडते. लेखकाने प्रत्येक गोष्टीची केलेली मांडणी हि संदर्भ घेऊन केलेली तसेच कादंबरी चे लिखान पूर्णतः सत्य संदर्भावर आधारलेली आहे. संदर्भ ग्रंथांची यादी कादंबरीत लेखकाने समाविष्ट केली आहे त्यामुळे कादंबरीला वास्तवाचा भक्कम आधार आहे. संदर्भ ग्रंथ वाचल्यावर तिची झालेली अवस्था व जगाला दाखवन्या साठी मुद्दाम हुन केलेले प्रयत्न ह्यात फार अंतर असते हे दाखवून देनारी कादंबरी. डॉ. भैरप्पा यांचे वाचलेले हे चौथे पुस्तक..... पर्व, सार्थ, तडा व अवरण.... प्रतेक पालकाने (विशेष करुन मुलींच्या पालकाने) अवश्य वाचावी अशी कादंबरी.... ॲड. सुशांत चौधरी, उच्च न्यायालय औरंगाबाद. ...Read more