* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: ON THE WINGS OF EAGLES
  • Availability : Available
  • Translators : JYOTSNA LELE
  • ISBN : 8177664603
  • Edition : 2
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 340
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : BIOGRAPHY & TRUE STORIES
Quantity
ON WINGS OF EAGLES IS THE ACCOUNT OF AN INCREDIBLE RESCUE BY A GREEN BERET COLONEL AND A GROUP OF CORPORATE EXECUTIVES HASTILY TRAINED INTO A FIGHTING TEAM. WHEN ROSS PEROT, MILLIONAIRE HEAD OF THE DALLAS-BASED COMPANY EDS, DISCOVERED THAT TWO OF HIS KEY MEN IN IRAN HAD BEEN JAILED, HE TURNED TO THE ONE MAN IN AMERICA WHO COULD HELP. COLONEL ‘BULL’ SIMONS, FAMED WORLD WAR II AND VIETNAM COMMANDO, AGREED TO DO WHAT THE US GOVERNMENT COULD NOT – GO IN AND GET THE MEN OUT. THIS IS THE STUFF OF FOLLET’S FICTION – A SECRET PENETRATION INTO A DANGEROUS TERRITORY; A DRAMATIC JAILBREAK; A HARROWING OVERLAND ESCAPE TO THE TURKISH BORDER – AND ALL THE MORE EXTRAORDINARY BECAUSE IT IS FACT.
इराणमध्ये इलेक्ट्रॉनिक डाटा सिस्टीम कॉर्पोरेशन(इ.डा.सि.) या अमेरिकन कंपनीच्या दोन अधिकाऱ्यांना विनाकारण, विनाचौकशी तुरुंगात डांबले. जामीन ठोठावला. प्रचंड १३,०००,००० अमेरिकन डॉलर! ही वार्ता अमेरिकेत वणव्यासारखी पसरली. रॉस पेरो ह्या कंपनीच्या मालकाची, तळपायाची आग मस्तकाला पोहोचली. क्रांतीच्या अंदाधुंद वातावरणात सर्व सनदशीर मार्ग ठप्प झाले होते. आपल्या कर्मचाऱ्यांच्या सुरक्षेसाठी तळमळत असणाऱ्या ह्या आगळ्या वेगळ्या धन्यासमोर आता एकच धोकादायक मार्ग होता.`इराणच्या अभेद्य तुरुंगाला भगदाड पाडणे` ` ऑपरेशन हॉट फूट` ह्या धाडसी योजनेचा सूत्रधार होता निर्भेद, निवृत्त आर्मी कर्नल`बुल सायमन` योजना असफल झाल्यास दोनजणांऐवजी अनेकांना प्राण गमवावे लागणार! आणि वर अपरिमित नुकसान व मानहानी! सायमनने इ.डा.सि.च्याच अकरा कर्तबगार अधिकाऱ्यांना हाताशी धरले. ही योजना कशी आखली? अल्पशा काळांत सर्वांना प्रशिक्षण कसे दिले? तुरुंग फोडला का? ही चित्तथरारक, परमशौर्याची सत्यकथा आपल्यासमोर उलगडत जाते व उत्कंठा शिगेला पोहोचते. `सुटका पथकाच्या बारा जणांनी घेतलेली ही जबरदस्त गरुडझेप`
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
#MEHTAPUBLISHINGHOUSE #MARATHIBOOKS #TRANSLATEDBOOKS #ONLINEBOOKS #JYOTSANALELE #BIOGRAPHY &TRUESTORIES #ONTHEWINGSOFEAGLE #KENFOLLETT
Customer Reviews
  • Rating StarShailesh

    "स्वातंत्र्याचा अर्थ ते गमावेपर्यंत उमजत नाही" "जर तुम्ही सगळ्या वाईट गोष्ट घडतील, असा विचार करत बसाल तर तुम्हांला काहीच करावेसे वाटणार नाही" मला वाटतं या दोन ओळी पुरेशा आहेत हे पुस्तक वाचण्यास उद्युक्त करायला, नक्की वाचा मी तर पुन्हा एकदा वाणार आहे. ...Read more

  • Rating StarSuvarna Dalvi

    Dec, 1978, two of EDS (One of the global IT major company) senior executives get jailed in Iran on false allegation. EDS Head tries all legal ways to get them out but failed. Finally he hires one retired colonel of US army for this work. He trains 7 mployees and then this team successfully get their colleges out of jail, out of burning Iran to US in mid Feb, 79. This is a real story. What touched me is how determined this great leader and the head of the organization...to bring back his employees safely to their home and country. ...Read more

  • Rating StarSANGEETA DESHMUKH

    मूळ लेखक,केन फोलेट, अनुवाद जोत्स्ना लेले.मेहता पब्लिशिंग चे हे पुस्तक, हे कथानक इराणमध्ये घडतं.(इ.डा.सि.) इलेक्ट्रॉनिक डाटा सिस्टीम या अमेरिकन कंपनीच्या , दोन अधिकार्‍यांना विनाचौकशी, विनाकारण तुरुंगात डांबून १३,०००,०००लाख अमेरिकन डॉलर चा जामिन ठोठावा जातो.ही बातमी वणव्याप्रमाणे अमेरिकेत पसरते.या कंपनीचा मालक रॉस पेरो याच्या तळपायाची आग मस्तकाला गेली.इराणमध्ये क्रांतीचे अंदाधुंद वातावरण, सर्व सनदशीर मार्ग ठप्प झाले होते.आपल्या कर्मचार्‍यांच्या सुरक्षिततेसाठी तळमळत असणार्‍या या मालकाला एकच मार्ग समोर दिसत होता.`इराणच्या अभेद्य तुरुंगाला भगदाड पाडणे` ऑपरेशन हॉट फूट , ठरवले जाते.या धाडसी योजनेचा सुत्रधार म्हणून निर्भिड , निवृत्त आर्मी कर्नल `बुल सायमन`ची निवड केली जाते.पुढे ही कथा कशा प्रसंगातून उलगडत जाते.चित्तथरारक , आणि तेवढ्याच शौर्याची ,ही सत्यकथा बारा जणांनी घेतलेली जबरदस्त गरूडझेप.नक्कीच हातातून सुटणार नाही असे पुस्तकं. ...Read more

  • Rating StarKiran Borkar

    इलेक्ट्रॉनिक डाटा सिस्टीम हि एक अमेरिकन कंपनी .या कंपनीत इराणमध्ये काम करीत असलेल्या दोन वरिष्ठ कर्मचाऱ्यांना अटक होते .इराणमध्ये शहा आणि खोमेनी यांचे युद्ध चालू आहे . दोन्ही कर्मचाऱ्यांना कोणतेही कारण दिले गेले नाही . कंपनीचा मालक पेरो हा स्वतः या गष्टीत जातीने लक्ष घालतो आहे . पण त्याचे सगळे कायदेशीर मार्ग खुंटले आहेत ,अमेरिकन सरकार हि त्यांना काही मदत करीत नाही. शेवटी पेरोनी एक धाडसी निर्णय घेतला ,तेहरानचा तुरुंग फोडून त्यांना पळवून आणायचे ,मग त्यासाठी वाटेल ती किंमत भोगावी लागली तरी चालेल. त्याने निवृत्त कर्नल सायमनला हाताशी धरले. सायमन हा या कामात हुशार आहे .ऑपरेशन हॉट फूट असे या योजनेचे नाव .हि योजना असफल झाली तर दोनऐवजी अनेकजणांना आपले जीव गमवावे लागतील.पेरो तर आयुष्यातून उठेल.सायमनने अकरा अधिकाऱ्यांना हाताशी धरून एक योजना बनवली आहे . होईल का तो त्यात यशस्वी??? एक उत्कंठा वाढविणारी सत्यकथा. ...Read more

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

CHOUNDAKA
CHOUNDAKA by RAJAN GAVAS Rating Star
Vijay Saravate

हि कथा आहे एका देवदासी प्रथेवर. देवदासी म्हणजे देवाला अर्पित. पण खरा अर्थ आहे `गावाला अर्पित`..... म्हणजे त्या व्यक्ती वर कुणाचा ठाम अधिकार नाही तर ती व्यक्ती सर्व गावाची, कुणी यावं आणि भोगावं .... म्हणजे वेश्या ... किंबहुना त्याहून वाईट ... साधारणपण, मुलांना (मुलगा वा मुलगी) काहीही कळत नसतं त्यावेळी कधीतरी त्यांना देवाला वाहील जातं आणि एकदा का हा विधी झाला कि मग त्यातून सुटका नाही, अगदी मरेपर्यंत. ही प्रथा अडाणी आणि गरीब लोकांमध्येच पाळली जाते. तरी सुदैवाने, आता या प्रथेवर कायद्याने प्रतिबंध लावले आहेत. परंतु, आजही हजारो जोगते - जोगतिणी आहेत आणि अत्यंत वाईट परिस्थितीत जगत आहे आणि आजूबाजूचा सधन समाज त्यांचे लचके तोडतोच आहे. मुळात, देवदासी संस्कृतीची परंपरा ७ व्या शतकात, कदाचित चोल, चेला आणि पांड्या यांच्या काळात दक्षिण भारतात सुरु झाली असावी. त्यावेळी समाज त्यांच्याशी चांगली वागणूक व आदरभाव ठेवून होता आणि त्यांनी समाजात उच्च सामाजिक प्रतिष्ठा होती. त्यांना धार्मिक विधीस उपस्थित राहण्यास वा करण्यास कसलाच मज्जाव नव्हता. देवदासी, देवरडीयार, जोगतिणी, जोगते वगैरे म्हणजे `देवाचे सेवक`. हे लोक देवसमर्पित असत आणि त्यांचा देवासोबत विवाह केला जात असे, म्हणजेच ते कोणत्याही ‘नश्वर व्यक्ती’ बरोबर लग्न करू शकत नाहीत. तथापि, विवाहित आणि अविवाहित पुरुषांपैकी कुणालाही भागीदार निवडण्यास ते स्वतंत्र होते. ही नाती दीर्घ व स्थिर असू शकतात किंवा फक्त थोड्या काळासाठी असू शकतात. परंतु कोणत्याही प्रकारे या महिला त्यांच्या भागीदारांवर आर्थिकदृष्ट्या अवलंबून नव्हत्या. त्यांना संगीत आणि नृत्य, आणि सुमारे ६४ प्रकारच्या कला शिकल्या जात. ते मंदिरात किंवा राजसभेत नृत्य-गायन करीत व बक्षीस म्हणून सोने व जमीन मिळवत असत. काहींनी स्वत:ला फक्त देवाला समर्पित करणे निवडले आणि संपूर्ण आयुष्यभर भागीदाराशिवाय राहिले. पण, कालौखात, हे सर्व मागे पडत गेले आणी त्याला आजचे हे अगदी ओंगळ स्वरूप प्राप्त झाले. म्हणजे आजही यांना गोंधळ वगैरे साठी बोलावून बरंच काही नको ते केलं जातं. चौंडकं कथा: एक गरीब परिवार, सुबान, त्याची पत्नी बायजा, मुलगी सुली आणि म्हातारी आई असे कसेबसे करून खात असतात. त्यांना खूप समस्या असतात आर्थिक आणि शारीरिक, पण त्यातून त्यांना बाहेर काही पडता येत नाही. त्यातच, सुलीच्या केसात एक जट आढळते आणि गावातील जोगतीण सुलीला यल्लम्मा या देवाला तिला सोडायचा सल्ला देतात. हि जोगतीण सुली पुढं मोठी होते, बबन्याच्या प्रेमजालात अडकते, त्यातून तिला दिवस जातात आणि सरळ साध्या कुठूम्बाची पूर्ण वाताहात होते. विजय सरवते ...Read more

Ashwini Surve

कथा परिणामकारकतेनं कथन करता येणं ही एक कला आहे. ही कला एखाद्या व्रतासारखी जोपासताना आलेल्या अनुभवांचं कथन म्हणजेच वपुंच ‘कथाकथनाची कथा’ हे पुस्तक. प्रसिद्ध कवी ‘प्रवीण दवणे’ यांनी त्यांच्या फेसबुक वॉल वर सांगितलेला हा ‘वपुं’चा एक किस्सा.. कॉलेजमध्ये असताना एका वर्षाला, ‘प्रवीण दवणे’ सर, त्यांच्या कॉलेजच्या मराठी वाङमय मंडळाचे प्रमुख होते; तेव्हा सर्व मुलांनी ‘वपुं’ना कार्यक्रमाला आणण्याचा आग्रह धरला. कथाकार आणि कथाकथनकार म्हणून वपुंनी लोकप्रियतेचे शिखर काबीज केले होते (अर्थात, अजूनही वपु तितकेच लोकप्रिय आहेत आणि राहतील). तर, दवणे सरांनी, वपुंना कार्यक्रमाला बोलविण्यासाठी प्रयत्न करायचे ठरवले. त्यांनी वपुंना फोन करून कार्यक्रमाबद्दल सांगितलं. वपुंचे मानधन कॉलेजला परवडणारे नसेल याची त्यांना भीती होतीच; आणि ती भीती खरी ठरली. मानधन अपेक्षेपेक्षा १० पटीने अधिक होते! कॉलेजला तर ते अशक्यच होते! दवणे सर वपुंना एवढेच म्हणाले, “वपु, विद्यार्थ्यांना मला लेखकातील हिमालय दाखवायचेत, आपण नाही आलात तर ते स्पीडब्रेकरला हिमालय समजतील!” १० सेकंदांचा विराम गेला; नि एकदम वपु म्हणाले, “मी येतो! तयारीला लागा”. दवणे सर पुढे लिहितात, मित्रहो; त्या दिवशी आम्ही वपूर्वाई अनुभवली! खरंच, काय लिहिलंय प्रवीण सरांनी! “स्पीडब्रेकर ला हिमालय समजतील”! अगदी, सर्वांच्या मनातले भाव व्यक्त केलेत. ‘वपु आहेतच हिमालय!’ असे अनुभव वाचताना, अंगावर काटा येतो! आपल्या आवडत्या लेखकाला भेटणं, त्यांचे अनुभव ऐकता येणं, ही खरंच भाग्याची गोष्ट आहे. इथे सांगायचं मुद्दा हा की, प्रत्यक्षरित्या नाही पण वपुंच्या ‘कथाकथनाची कथा’ या पुस्तकामधून असाच अनुभव मला ही मिळाला. अगदी योगायोगाने हे पुस्तक हाती आलं आणि एखादा खजिना सापडल्यासारख झालं. आमचा ‘येथे कविता लिहून मिळतील‘ हा कार्यक्रम सादर करण्यासाठी या पुस्तकामुळेच बळ मिळालंय. या पुस्तकात वपुंनी, त्यांच्या ‘कथाकथन’ कार्यक्रमानिमित्त त्यांना आलेले चांगले वाईट-अनुभव अगदी दिलखुलासपणे मांडले आहेत. त्यानिमित्ताने, वपुंच्या आयुष्यातील मोठमोठ्या व्यक्तींची, त्या व्यक्तींच्या विचारांशी आपलीही ओळख होते; आणि एखाद्या कलेसाठी स्वतःला “झोकून देणे” म्हणजे काय, हे कळतं. तुम्ही कथाकथनकार, कवी, लेखक किंवा कलाकार असाल, तर हे पुस्तक एकदा तरी वाचाच. सामान्य वाचक म्हणून देखील आपल्या आवडत्या लेखकाच्या आयुष्यातील हे अनुभव तुम्हाला हसवतील, अंतर्मुख करतील, कलाकाराने स्टेजमागे खाल्लेल्या टक्केटोणप्यांची जाणीव करून देतील आणि तुमचं अनुभवविश्व समृद्ध करतील. कलेच्या क्षेत्रात काम करताना येणाऱ्या विविध परिस्थितींना कसं सामोरं जायचं, वातावरणनिर्मिती कशी करावी, एखादा कार्यक्रम करताना काय खबरदारी घ्यावी, कथा कशी निवडावी, ती सादर कशी करावी अशा अनेक प्रश्नांची उत्तरं उदाहरणांसहित यात मिळतील. त्यांच्या पहिल्याच तिकीट लावून झालेल्या प्रयोगाला, ‘वसंताचा कार्यक्रम रुपया देऊन कसला ऐकायचा?’ असं म्हणत मित्रमंडळी आली. त्यातल्या एका मित्राने रुपया दिला पण दोन दिवसांनी, “परवा काही एवढी मजा नाही आली बुवा; रुपया वाया गेला” म्हणत तो रुपया पण परत घेतला. गावोगावी प्रवास करताना, तिकीटांच्या सोयीपासून, राहण्याची व्यवस्था, बुडवलेले मानधन, काही आयोजकांचा तर्हेवाईकपणा, फुकटात प्रयोग करत नाहीत म्हणून किंवा असूयेने पसरवलेल्या अफवा यांबद्दल सांगतानाच, श्रोत्यांकडून भरभरून मिळालेल्या दानाबद्दलही ते मोकळेपणाने लिहितात. वपु म्हणतात, “आपला श्रोता हाच आपला देव. बालगंधर्वांप्रमाणे मी जरी ‘मायबाप हो’ अशी हाक मारली नाही, तरी मनात भाव तोच आहे”. ‘कथाकथनाने काय दिलं?, असं विचारलं की वपु म्हणतात, ते शब्दात कसं मोजता येईल ?’ पण कृष्णामाईच्या चार हजारांवर श्रोत्यांची उपस्थिती असलेल्या उत्सवात, ‘आपण प्रचंड मोठा मंडप उभारू शकतो, हा इथल्या कार्यकर्त्यांचा गर्व तुम्ही उतरवलात’, असे सांगत एका वृद्ध गृहस्थाने व्यक्त केलेला आनंद, वपुंची ‘गार्गी’ कथा ऐकल्यानंतर, ‘माझ्या मुलाला मराठी माध्यमाच्या शाळेत घातलं, ह्याचा मला अभिमान वाटतो’, हे सांगताना एक डॉक्टरच्या चेहऱ्यावरचा आनंद ,’तुम्ही स्त्रीला ज्या उंचीवर नेऊन ठेवलंय, तसं इतर कोणीच करू शकत नाही’, हा एका स्त्रीचा अभिप्राय, एका टॅक्सीवाल्याने दिवसभर ऐकवलेल्या वपुंच्याच कथा, एका दुकानदाराने वपुंसमोरच, त्यांना न ओळखता, “तुम्ही अगदी वपुंसारखे बोलता’ ही दिलेली दाद त्याचसोबत थोरामोठ्यांची संगत, त्यांनी दिलेली शाबासकीची थाप, अशा अनेक आठवणी या पुस्तकातून आपल्याला भेटतात आणि दवणे सरांना वपु ‘हिमालय’ का वाटले हे कळतं. जेवढ्या व्यक्ती तेवढ्या प्रवृत्ती, हे म्हणतात ते खरंच आहे. एखादी व्यक्ती कशी आहे, हे फक्त वरवर पाहून कसं कळणार? वपुंच्या शब्दात सांगायचं तर, ‘माणूस जन्माला येतो तो कोरी पानं घेऊन. त्या पुस्तकाला रॅपर्स चढवली जातात. एकदा हे बुक-जॅकेट चढलं की पोशाखी जगात मुखपृष्ठाकडे पाहूनच ग्रह करून घेतले जातात. पुस्तकाची पुष्कळशी पानं इतरांसाठीच राखून ठेवलेली असतात. स्वतःला हवा तोच मजकूर लिहिण्याचं भाग्य कोट्यवधी माणसांत एखाद्याचंच’. अशाच अनेक पुस्तकांपैकी ‘वपु’ एक पुस्तक. आपल्याला त्यांना वाचता येतंय हे आपलं भाग्यच म्हणायचं,नाही का? तुमच्या आहेत का अशा, आवडत्या लेखकांच्या भेटीच्या आठवणी? जमलं तर खाली कॉमेंटमध्ये सर्वांसोबत शेयर करा. ...Read more