* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: RADHEYA
  • Availability : Available
  • ISBN : 9788177667462
  • Edition : 26
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 280
  • Language : MARATHI
  • Category : HISTORICAL
  • Available in Combos :RANJEET DESAI COMBO SET
Quantity
THE INTRINSICALLY TRAGIC STORY OF `KARNA` HAS ALWAYS INSPIRED CREATIVELY MANY A LITERATURERS. THIS IS ANOTHER SUCH OCCASSION. THE AUTHOR HAS ATTEMPTED TO UNIVERSALISE THE `KARMAKATHA` IN THIS NOVEL. HE TRIES TO SEE INTO IT THE ETERNAL PROBLEM OF VICTORY.
मी योद्धा आहे. जखमाची क्षिती बाळगून भागायचं नाही. जन्माबरोबरच सुरु झालेलं हे युद्ध अखेरच्या क्षणापर्यंत मला चालवलं पाहिजे. त्यातच माझ्या जीवनाचं यज्ञ सामावलं आहे.

No Records Found
Original LanguageTranslated LanguageTranslated ByWebsite
MARATHIENGLISHHARPERCOLLING PUBLISHERS INDIA https://harpercollins.co.in/product/karna/
MARATHIHINDIRADHAKRISHNA PRAKASHAN https://www.rajkamalprakashan.com/index.php/radha/radheya-2979
Keywords
#8 APRIL # SWAMI # SHRIMAN YOGI # RADHEYA # MAZA GAON # ABHOGI # BARI # PRATIKSHA # SAMIDHA # PAVANKHIND # LAKSHYAVEDH # SHEKARA # MORPANKHI SAVALYA # SANKET # ASHADH # MADHUMATEE # MEKH MOGARI # KATAL # ROOPMAHAL # MEGH # PRAPAT # VAISHAKH # KAMODINI # GANDHALI # BABULMORA # AALEKH # KANCHANMRUG # SHRIMANYOGI (NATAK)# SANGEET TANSEN (NATAK)# SAVALI UNHACHI (NATAK)# HE BANDH RESHMACHE (NATAK)# PANKH JAHALE VAIRI (NATAK)# DHAN APURE (NATAK)# RAMSHASTRI (NATAK)# LOKNAYAK (NATAK)# SWAMI (NATAK)# VAARSA (NATAK)# TUZI VAT VEGALI (NATAK)# PANGULGADA (NATAK)# GARUDZEP (NATAK)# SNEHADHARA (NATAK)# (NATAK)# SANCHIT (NATAK) #८ एप्रिल #स्वामी (राज्य पुरस्कार १९६२,ह.ना. आपटे पुरस्कार १९६३) #साहित्य अकादमी पुरस्कार १९६४) #श्रीमान योगी #राजा रविवर्मा #राधेय #माझा गाव #अभोगी #बारी #प्रतिक्षा #समिधा #पावनखिंड #लक्ष्यवेध #शेकरा #मोरपंखी सावल्या #संकेत #आषाढ #मधुमती #मेख मोगरी #कातळ #रुपमहाल #रुपमहाल #मेघ #प्रपात #वैशाख #कमोदिनी #गंधाली #बाबुलमोरा #आलेख #कांचनमृग #श्रीमानयोगी-नाटक #संगीत तानसेन-नाटक #सावली उन्हाची –नाटक #हे बंध रेशमाचे –नाटक #पंख जाहले वैरी –नाटक #रामशास्त्री –नाटक #धन अपुरे –नाटक #लोकनायक –नाटक #स्वामी –नाटक #वारसा –नाटक #तुझी वाट वेगळी –नाटक #पांगुळगाडा –नाटक #पांगुळगाडा –नाटक #गरुडझेप –नाटक #स्नेहधारा –नाटक #संचित -नाटक
Customer Reviews
  • Rating StarAditya Patil

    रणजित देसाई हे नाव मराठी वाचकाला काही नवीन नाही . रणजित देसाईंच मी वाचलेलं हे तिसरं पुस्तक . ह्याआधी स्वामी आणि श्रीमान योगी वाचलं . तस पाहायला गेलं तर स्वामी ही पेशवेकालीन कादंबरी , श्रीमान योगी ही शिवकालीन आणि त्यातल्यात राधेय ही पौराणिक महाभारतकालन कादंबरी , पण तरीही तीनही काळात रणजित देसाई आपल्याला अगदी सहजपणे,नकळत उचलून घेऊन जातात . त्यामुळे रणजित देसाई ह्यांची लिखाणावरील पकड जाणवते . महाभारतातील उपेक्षित पात्रांपैकी एक म्हणजे ` कर्ण ` . ज्येष्ठ कौंतेय असतानाही ज्याला आपले आयुष्य राधेय म्हणून कंठावे लागले असा महारथी . क्षत्रिय असुन ही नीच कुळातील वागणूक सहन करावी लागली असा ज्येष्ठ कौंतेय . साक्षात सुर्यपुत्र असूनही जो सूतपुत्र म्हणून वाढला असा कर्ण . ज्याच्या कर्तुत्वाला साक्षात इंद्रालाही याचकांच्या रांगेत उभं राहावं लागलं असा श्रेष्ठ दान वीर . मृत्यू डोळ्या समोर असूनही ज्याने आपल्या मैत्रीसाठी मृत्यूला कवटाळले असा मित्र . कर्तृत्व आणि दातृत्व ज्याच्या ठायी वसलं आहे असा पराक्रमी , दिग्विजयी वीर. ह्या कर्णाची कथा म्हणजेच ` राधेय ` . मृत्युंजय वाचल्यावर कर्णाबद्दल आणखी काही वाचेल अस वाटलं नव्हतं . पण हा गैरसमज रणजित देसाईंच्या राधेय ने खोडून काढला . मृत्युंजय वाचून अगदी भारावून झाल्यानंतर सुरुवातीला राधेय वाचताना जरा पकड सैल झाली होती पण पाना मागे पानं सरताना मी ही हस्तीनापुर , कुरुक्षेत्रावर आहे अस जाणवायला सुरुवात झाली . लेखकांनी कादंबरीला युद्धातील कर्ण पर्वा पर्यंत अतिशय वेगवान घटनाक्रम दिला आहे . द्युत व द्रौपदी वस्त्रहरण वगळता कोणतीही घटना किवा प्रसंग जास्त लांबवला नाही . शिशुपाल वध , कीचक वध , गंधर्व युद्ध , विराट युद्ध , पांडवांचा वनवास व अज्ञातवास सगळंच अगदी कमी ओळींत व पानांत संपवलं आहे . कादंबरी कर्णाबद्दल असल्यामुळे लेखकांचे तसं करणही योग्य आहे . कर्णा बद्दल घडलेल्या गोष्टींना अधिक उजाळा देण्याचा काम केलं आहे . कर्णाच्या पात्राची उंची वाढवण्यासाठी इतर पात्रांची उंची कुठे तरी कमी केली आहे अस उगीच जाणवते . पण लेखकांची प्रतिभासंपन्न लेखणी त्या बद्दल दुमत जाणवू देत नाही . कादंबरी वाचल्यावर कर्ण हा महाभारता पुरता मर्यादित न राहता तो आपलासा वाटतो . तो आपल्या आजूबाजूला आहे असच कायम जाणवत राहतं . प्रत्येकाच्या आतमध्ये एक कर्ण दडलाय अस वाटतं . तो कर्ण कायम उपेक्षित राहिला , जातीव्यवस्थेने ग्रासलाय अस भासतं . कादंबरीची सुरुवात होते ती चंपनगरी पासून जिथे कृष्ण - कर्ण भेट घडते . मग त्या पुढे द्रौपदी स्वयंवर , इंद्रप्रस्थ राज्य , मय सभा , द्यूत , वनवास सगळ सुरू होतं . कादंबरीतील काही वाक्य रचना अगदीच सुंदर आहे .महाभारतकालीन छोट्या छोट्या प्रसंगातून आजच्या मानव जीवनाचे वास्तविक दर्शन व तत्वज्ञानाची सांगड लेखकांनी घालून दिली आहे . महाभारत लेखी क्षुल्लक असणारे पात्र वृषाली , अधिरथ , चक्रधर हे सुद्धा महत्वाचे भासतात . मृत्यूंजय व राधेय वाचल्यानंतर काही प्रसंगाची वेळ मागेपुढे झाल्यासारखे वाटते . द्रौपदी वस्त्रहरण प्रसंग झाल्यानंतर कृष्ण तिथे उपस्थित होता का ? राधेय मधे ह्यांच उत्तर ` हो ` असं तर मृत्युंजय मधे ` नाही ` असं मिळतं . पण तुलना न करता वाचल्या तर दोन्हीही कलाकृती ह्या साहित्याच्या उत्कृष्ट नमुना आहेत हे जाणवतं . कर्ण कितीही पराक्रमी , श्रेष्ठ , दान वीर असला तरीही तो अधर्माची कास धरणारा होता . आणि अधर्माचा शेवट हे त्रिकालसत्य आहे . धर्माच्या प्रस्थापने साठी अधर्माने लढल्या गेलेल्या धर्मयुद्धात कर्ण खर्ची पडला ते केवळ आपल्या मैत्री निष्ठेसाठी . युद्धात पांडवांचा साथ देऊन हस्तीनापुरचा सम्राट होणं , जिच्या अहंकाराचा जो कायम शिकार झाला अशा द्रौपदीला स्वतःची पत्नी बनवणं त्याच्यासाठी कठीण नव्हत. पण मैत्री निष्ठेने त्याला अधर्मा ची साथ द्यावी लागली . जन्मतः ज्या आईने त्याला पाण्यात सोडलं त्या आईने युद्धाच्या चाहुलीने आपल्या मुलांच्या जीवाचं दान मागितलं . ज्या दान वीराने आपल्या दातृत्वाने इंद्रालाही आपला याचक बनवलं तो दान वीर आईला कसं दाना पासून परावृत्त करेल . त्या विराने तुझे ५ पुत्र जिवंत राहील असे दान दिलं . पण युद्ध भूमीत ज्येष्ठ कौंतेय हा पांडव कसा होईल ह्या कल्पनेने त्याने अर्जुना समोर शरणागती पत्करली . आई तुझे पाच पांडव सुखरूप आहेत , ज्येष्ठ कौंतेय हा पांडव नाही तो शेवट पर्यंत ` राधेय ` च असुदे म्हणत ह्या सूर्याचा अस्त झाला . कर्ण ही केवळ एक व्यक्तिरेखा नसून एक मनोवृत्ती आहे . आयुष्याच्या शेवटपर्यंत जो उपेक्षित राहिला , साक्षात सूर्याचं तेज घेऊन जन्मणारया त्या सुर्यपुत्राला कायम उपेक्षितरुपी अंधारात च जीवन अर्पण करावं लागलं . शेवटाला सूर्य सुद्धा अस्त होतो पण तो पुन्हा नव्याने उगवण्या साठी . कर्ण कुरुक्षेत्राच्या जमीनीवर जरी चिरकाल निद्रा घेत असेल तरीही तो आज लाखो प्रतिकूल परिस्थितीत आयुष्य जगणाऱ्या कर्णांच्या मनात एक आदर्श म्हणून ठान मांडून आहे . अशी महान कर्णकहाणी सांगणाऱ्या ह्या ` राधेय ` ला शतशः नमन 🙏 ...Read more

  • Rating StarSrikant Birajdar

    राधेय......कर्ण परिणाम हे कर्णाला सुद्धा माहीत होते, पण मित्राला (दुर्योधन) दिलेल्या शब्दाला तो बळी गेला. शंभर कौरव आणि पाच पांडव यांना पुरुन उरणारा हा राधेय, कौतेय, सुर्य पुत्र कर्ण या महापुरुषाला नमन.

  • Rating StarMayur Budhkar

    साध्या सोप्प्या भाषेतील अप्रतिम लेखन.. खूप काही शिकण्यासारखे.. हे जीवन हीच एक मयसभा नाही का? स्नेहाचा ओलावा शोधायला जावं, तिथं स्नेहाऐवजी कटुता पदरात पडावी.. ज्याला मित्र मानव तोच वैरी बनवा, वरासाठी तपश्चर्या करावी आणि शाप पदरात पाडावेत, भग्याचा दिवस समजावा आणि तोच जीवनाचा अंत ठरावा 🙏🙏 ...Read more

  • Rating StarRupesh Choudhari

    फार वर्षांपूर्वी शिवाजी सावंत यांचे मृत्युंजय वाचलेलं असल्याने कर्णाची बऱ्यापैकी चांगली ओळख झाली होती. तरी सुद्धा कर्णा बद्दल मला फार कुतूहल असल्याने कर्णा वर आणखी काही पुस्तकं आहेत का याचा शोध मी घेत होतो. तेव्हा अजय कुंभार दादाने मला "राधेय" ही कादबरी वाचण्यासाठी सांगितले. ही कादंबरी वाचत असताना कर्णाचे एक वेगळेच रूप या कादंबरीतून मला ज्ञात झाले. " राधेय " ही रणजित देसाईंची मला सर्वात जास्त आवडलेली कादंबरी. कर्णाचे दातृत्व इतके महान होते की देव इंद्राला देखील याचक म्हणून त्याचाकडे यावे लागले होते. हा दातृत्व गुण सर्व ज्ञात असला तरी त्याचा जीवन प्रवास किती कठीण होता हे या कादंबरीतूनच समजते. ही कादंबरी वाचत असताना आपण अचानक कर्णाचा व्यक्तिरेखेत हरवून जातो. कर्णाचा अंगी असलेल्या सुप्त गुणांनी आपण हळूवार पणे त्याचाकडे आकर्षिले जातो. वृषाली वर असलेलं त्याच एक पत्नी प्रेम असो , दुर्योधनावर असलेलं मित्रप्रेम असो किंवा श्रीकृष्णाशी नकळत पणे जडलेला स्नेह असो, अशा सर्वच नात्यांचं वर्णन अतिशय सहज आणि भावनिक स्वरूपात लेखकाने या कादंबरी मध्ये मांडल आहे. अंगराजाला सर्वश्रेष्ठ योद्धा असून देखील सुतपुत्र म्हणून पदोपदी सहन करावा लागणारा अपमान, आपल्या जीवनाचा माहीत नसलेला अर्थ, जन्माचे रहस्य माहीत नसल्याने मनाची होणारी घालमेल असे अनेक क्षण वाचताना आपण कर्णाचा भूमिकेत असल्याचा भास होतो. आपण ज्येष्ठ कौंतेय आहे हे कळल्यानंतर देखील मित्रस्नेहासाठी राधेय राहण्यात समाधान मानणाऱ्या, आपल्या दातृत्वाला धर्म मानून आपली कवच कुंडले देखील देव इंद्राला बहाल करणाऱ्या, कौरवांचा पराजय निश्चित आहे आणि आपला मृत्यू देखील हे माहीत असताना सुद्धा खऱ्या अर्थाने वीर योध्यासारखा लढणाऱ्या कर्णाचा आपल्याला आपोआपच अभिमान वाटायला लागतो. धर्म आणि अधर्म यातला नक्की फरक काय हे उदाहरणासहित क्षणोक्षणी ही कादंबरी आपल्याला सांगते. या कादंबरीचा शेवट जसा जवळ येतो तसे बरेच क्षण वाचताना आपल्या डोळ्यांत आपसुकपणे अश्रू तरळून जातात मग ते श्रीकृष्ण आणि कर्णामधील संभाषण असो, कुंती आणि ज्येष्ठ कौंतेया (कर्णा) मधील संवाद असो किंवा अंगराज (कर्ण) आणि वसु (वृषाली) मधील शेवटचा भावनिक क्षण. या कादंबरी मधील बऱ्याच वाक्यरचना मला आवडल्या. पण त्यातलं सर्वात जास्त आवडलेल आणि वास्तविक जीवनात लागू होणार वाक्य म्हणजे - " सुटल्या किनाऱ्याची ओढ धरून जीवन प्रवास कधी होत नसतो." असा हा कर्ण आपल्या सर्वांमध्ये क्षणोक्षणी वावरतो याची जाणीव हे पुस्तक वाचल्यावर होते. गुण संपन्न अशा राधेयाला (कर्णाला) आणि ही कलाकृती निर्माण करणाऱ्या लेखकाला माझा त्रिवार प्रणाम!🙏 धन्यवाद अजय कुंभार दादा मला हे पुस्तक सुचावल्याबद्दल!🙏 ...Read more

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

ARDHADASHAK
ARDHADASHAK by MILIND MAHANGADE Rating Star
Rajendra Jadhav

Milind, absolutely great, you have touched all thoughts and feelings of those who are preparing for competitive exams. This book never let the reader to divert their mind. I think each reader can recall their past. This book will definitely help to tink, for those who are willing to appear for such competitive exams and their parents too. Once again congratulations and all the best. ...Read more

COMA
COMA by ROBIN COOK Rating Star
Sumit Deshmukh

सत्तरच्या दशकातली ही कथा आहे. बोस्टन शहरातील `मेमोरियल` हे एक प्रतिष्ठित व भव्य रुग्णालय. दरवर्षी प्रमाणे त्यावर्षी सुद्धा मेडिकल च्या पाच विद्यार्थ्यांचा एक समूह तिथे प्रशिक्षणासाठी येतो. त्यांतलीच एक म्हणजे कथेची नायिका - सुसान. तिथे तिला अज्ञातव रहस्यमय कारणाने कोमात गेलेल्या रुग्णांच्या काही केसेस पाहायला मिळतात. बुद्धिमान सुसान तशी अभ्यासू असल्यामुळे व तसेच काही रुग्णांबद्दल वाटणाऱ्या सहानुभूतीमुळे तिच्या मनात अशा अज्ञात कारणाने कोमात जाणाऱ्या रुग्णांच्या केसेस बद्दल कुतूहल निर्माण होतं. आणि मग ती त्या प्रकरणांचा छडा लावायचा कसा प्रयत्न करते, तिला कोणकोणते अडथळे येतात आणि शेवटी भीषण वास्तव कसं समोर येतं ते सांगणारी ही रंजक कथा. कथेतील बरेच प्रसंग हे थरारक असले तरी पुढे काय होईल त्याचा अंदाज लागतो. तसेच मलपृष्ठावरील परिचय देणाऱ्या मजकुरामुळे रुग्ण कोमात का जातायत त्याचा थोडा अंदाज वाचकाला आधीच आलेला असतो. त्यामुळे रहस्याचा घटक थोडा कमी झालेला आहे. अनुवाद नेहमीप्रमाणे उत्तम. एकदा नक्कीच वाचण्यासारखी कादंबरी. अभिप्राय- 3.5/5 #थरारकथा ...Read more