* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: PIZZA TIGER
  • Availability : Available
  • Translators : Sudhir Rashingkar
  • ISBN : 9789353172435
  • Edition : 1
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 340
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : AUTOBIOGRAPHY
Quantity
THE FOUNDER OF DOMINO`S PIZZA EXPLAINS HOW HE EXPANDED HIS BUSINESS INTO THE LARGEST PIZZA DELIVERY COMPANY IN THE WORLD, DISCUSSING HOW INGENUITY AND STRICT PERSONAL ETHICS HAVE MADE THE AMERICAN DREAM COME TRUE.
टॉम मोनाघन... डॉमिनोज पिझ्झा या आज जगभर विस्तारलेल्या पिझ्झाच्या फास्ट फूड साखळीचा संस्थापक... टॉमचं कष्टमय बालपण... ‘मरिन कोअर’मधील निवृत्तीनंतर झालेली आर्थिक फसवणूक... त्याच्या भावाने आणलेला पिझ्झा स्टोअर चालवण्याचा प्रस्ताव... हा व्यवसाय करतानाही अनंत अडचणींचा करावा लागलेला सामना... मात्र, त्या अडचणींना तोंड देत सुरू केलेलं पिझ्झा स्टोअर... त्यातून एका मोठ्या पिझ्झा-साखळीची झालेली निर्मिती...दर तीन तासांनी जगात कुठेतरी सुरू होणारी ‘डॉमिनोज’ची शाखा... अशा प्रकारे जगभर झालेला विस्तार... तर अशी आहे टॉमची यशोगाथा ‘पिझ्झा टायगर’... प्रेरणादायक आणि वाचनीय
Video not available
Keywords
# पिझ्झाटायगर # टॉममोनाघन # डॉ.सुधीरराशिंगकर # अनुवादितआत्मचरित्र #कहाणीमॅकडॉनल्ड्सची#मराठीपुस्तके#मराठीप्रकाशक#MARATHIBOOKS#ONLINEMARATHIBOOKS#TRANSLATEDMARATHIBOOKS#TBC#TRANSLATEDBOOKS@50%#PIZZATIGER # SUDHIRRASHINGKAR#KAHANIMACDONALDCHI
Customer Reviews
  • Rating StarSAMPADA JODANK OCT-NOV2019

    डॉ. सुधीर राशिंगकर यांनी डॉमिनोज पिझ्झा या आंतरराष्ट्रीय पिझ्झा साखळी स्टोअर्सचा संस्थापक टॉम मोनाघन यांचे पिझ्झा टायगर हे आत्मचरित्र अनुवादित करून एका अमेरिकन उद्योजकाच्या धडपडीची आणि त्यातून निर्माण झालेल्या आंतरराष्ट्रीय उद्योजकाच्या धडपडीची आणि ्यातून निर्माण झालेल्या आंतरराष्ट्रीय उद्योगाची प्रेरणादायी चरित्रकहाणी मराठीत उपलब्ध करून दिली आहे. टॉमचा जन्म २५ मार्च १९३७ रोजी अमेरिकेच्या मिशिगन राज्यातील एका छोट्या गावात झाला. त्याच्या वयाच्या ४थ्या वर्षी त्याचे वडील वारले आणि टॉम आणि त्याचा धाकटा भाऊ जिम यांचे हाल चालू झाले. आईने गरीबीमुळे पैसे वाचवायचे म्हणून. दोघांना अगदी लहानपणी ६ वर्षे अनाथाश्रमात राहण्यासाठी पाठवले. तिथून परत आल्यावर घरी आईशी त्याची कडाक्याची भांडणे व्हायची म्हणून तिने टॉमला २-३ कुटुंबात आश्रित म्हणून रहायला पाठवले. तिथेच त्याचे शालेय शिक्षण झाले. नंतर तो कॉलेजच्या फीचे पैसे जमवण्यासाठी वृत्तपत्रे विकण्याचे आणि अन्य हलकी कामे करून लागला. पुढे तो सैन्यदलात मरीन म्हणून भरती झाला. त्याला जपान आणि फिलिपाइन्समध्ये पाठवण्यात आले. परतल्यावर त्याचे तिथे साठवलेले २००० डॉलर्स एका लबाड माणसाने ते लखाणीच्या व्यवसायात गुंतवण्यासाठी त्याला गळ घालून हडप केले. तो कंगल झाला. मग एका वृत्तपत्राच्या कचेरीत काम करून आणि नंतर स्वत:चे वृत्तपत्राचे दुकान काढून पैसे कमवू लागला. त्याच्या भावाने एक पिझ्झाचे दुकान विकाऊ होते ते भागीदारीत चालवण्यासाठी घेण्याचा प्रस्ताव त्याच्यापुढे मांडला आणि दोघांनी पैसे जमवून ते दुकान चालवायला विकत घेतले. काही महिन्याने भाऊ त्यातून बाहेर पडला. मग टॉमने पिझ्झा विक्री हे आपले जीवनध्येय ठरवून पिझ्झा साखळी दुकानांचे स्टोअर्स उघडणे १९६० साली चालू केले. त्यात जम बसल्यावर त्याचा विस्तार केला. ३० मिनिटात घरपोच पिझ्झा हे उद्दीष्ट ठेवून पुढील ३० वर्षात हजारो पिझ्झा स्टोअर्स त्याने देशभर आणि परदेशी उघडले. भारतातही ते आहेत. या कामात अनंत अडचणी होत्या. एका प्रसंगी तर कर्जाच्या ओझ्याखाली दिवाळे काढण्यापर्यंत वेळ आली होती, एकदा त्याचे संपूर्ण कार्यालय आगीच्या भक्ष्यस्थानी पडले, काही स्टोअर्सधारकांनी फसवले तर डॉमिनोज पिझ्झा या नावाच्या साधम्र्यामुळे डॉमिनोज शुगर नावाच्या मोठ्या कंपनीने कॉपीराईट कायद्याअंतर्गत खटला भरला. ५ वर्षांनी तो टॉमने जिंकला. पुढच्या काळात डॉमिनोज पिझ्झा इंटरनॅशनल ही कंपनी स्थापन करून डॉमिनोज पिझ्झा सर्वदूर लोकप्रिय केला. उत्तम ग्राहक सेवा, वाजवी दर आणि दर्जाची हमी या तत्त्वावर भर देऊन जगभर नेले. त्याचा प्रेमविवाह मार्गी या तरुणीशी झाला आणि तिच्यासाठी त्याने सिगारेट आणि मध्यपान कायमचे सोडले. तिने त्याला उद्योगात साथ दिली. टॉमने अनेक नवे उद्योजक स्टोअर्स चालवण्यासाठी विकसित केले. आपल्या गोदामांची घडी बसवली. त्यासाठी प्रशिक्षण संस्था काढली. पुढे कंपनी सार्वजनिक करून तो कोट्याधीश झाला, त्याने बेसबॉलचा टायगर हा प्रसिद्ध संघ आपल्या मालकीचा केला. कंपनीचे भव्य कार्यालय अन् आर्बर येथे बांधले. त्याला अनेक सन्मानही मिळाले... तो अलिशान पद्धतीने राहत होता. पण एका व्हॅटिकनच्या भेटीत त्याला उपरती झाली आणि त्याने समाजकार्यासाठी स्वत:ला वाहून घ्यायचे जीवनोद्दिष्ट ठरवले, आपला व्यवसाय त्याने १९९८ साली १०० कोटी डॉलर्सला विकला आणि आलेले पैसे या कामासाठी वापरले. त्यातून दक्षिण अमेरिकेत त्याने आरोग्य आणि शिक्षण या क्षेत्रात भरपूर काम केले. प्रत्येकाने आपल्या जीवनाची आध्यात्मिक, सामाजिक, मानसिक, शारीरिक आणि आर्थिक प्राधान्ये जीवनात ठरवायला हवीत असे ती म्हणतो. त्याने स्वत: ती पाळली. या संपूर्ण जीवनप्रवासाच्या दरम्यान त्याला आलेले अनेक अनुभव, उपलब्धी आणि अपयश याचे अनेक प्रसंग त्याने विस्ताराने आत्मचरित्रात मांडले आहेत. नवउद्योजकांना उपयुक्त अशा टिपणीही दिल्या आहेत. त्यातून यशस्वी उद्योगपतीलाही किती अडचणीतून मार्ग काढून यश संपादन करावे लागते याचे समग्र दर्शन या आत्मचरित्रात घडते. डॉ सुधीर राशिंगकर यांनी साध्या, सोप्या भाषेत अनुवाद केल्याने मूळ पुस्तकातील आशय चांगला राहिला आहे. ...Read more

  • Rating StarVYAPARI MITRA - OCT-NOV, 2019

    ‘पिझ्झा टायगर’ हे डॉमिनोज पिझ्झा या आज जगभर पसरलेल्या पिझ्झाच्या फास्टफूड साखळीचा संस्थापक टॉम मोनाघन यांचे आत्मचरित्र आहे. व्यापारी मित्राचे लेखक डॉ. सुधीर राशिंगकर यांनी ‘‘पिझ्झा टायगर’’ हे आत्मचरित्र अनुवादित करून एका अमेरिकन उद्योजकाच्या धडपडीतूननिर्माण झालेल्या आंतरराष्ट्रीय उद्योगाची प्रेरणादायी चरित्रकहाणी मराठीत उपलब्ध करून दिली आहे. वयाच्या ४थ्या वर्षी वडील वारले. टॉम आणि त्याचा भाऊ जिम यांचे हाल सुरू झाले. गरीबीमुळे आईने दोघांना ६वर्षे लहानपणीच अनाथाश्रमात राहण्यासाठी पाठविले. पुढे परत आल्यावर आईशी भांडण झाले. तिने २-३कुटुंबात आश्रित राहण्यास त्याला पाठविले तिथे शालेय शिक्षण झाले. कॉलेज शिक्षणासाठी पैसे जमविण्यासाठी वृत्तपत्रे विकणे व अन्य हलकी कामे त्यांनी केली. सैन्यदलात मरीन म्हणून भरती झाला. तिथे साठवलेले २००० डॉलर्स एका लबाड माणसाने व्यवसायासाठी मागून हडप केले. तो कंगाल झाला. त्याच्या भावाचे पिझ्झाचे दुकान विकाऊ होते ते भागीदारीत चालविण्यासाठी घेण्याचा प्रस्ताव मांडला आणि दोघांनी मिळून ते दुकान चालवायला विकत घेतले. काही महिन्यांनी त्यातून भाऊही बाहेर पडला. टॉमने पिझ्झा विक्री हे आपले जीवन ध्येय ठरवून पिझ्झा साखळी दुकानांचे स्टोअर्स उघडणे १९६०साली चालू केले. जम बसल्यावर विस्तार केला. ३० मिनिटात घरपोच पिझ्झा स्टोअर्स देशभर व परदेशी उघडले. या व्यवसायातही पुढे अडचणी आल्या. कॉपीराईट अंतर्गत खटल्याला तोंड द्यावे लागले. या सर्व प्रसंगी त्याने आपली प्रगती कशी केली याचा सविस्तर वृत्तांत वरील पुस्तकात एकूण २१ प्रकरणातून उत्तमप्रकारे मांडला आहे. पुढे कंपनी सार्वजनिक करून तो कोट्याधीश झाला. समाजकार्यासाठी स्वत:ला वाहून घ्यायचे जीवनोद्दिष्ट ठरवले. १९९८साली त्याने आपला व्यवसाय १००कोटी डॉलर्सला विकला व आलेले पैसे सामाजिक कार्यासाठी वापरले. दक्षिण अमेरिकेत त्याने आरोग्य व शिक्षण क्षेत्रात भरपूर काम केले आहे. प्रत्येकाने आपल्या जीवनाची आध्यात्मिक, सामाजिक, मानसिक, शारीरिक आणि आर्थिक प्राधान्ये जीवनात ठरवायला हवीत असे तो म्हणतो व त्याने ती स्वत: पाळली. या आत्मचरित्रात नवउद्योजकांना उपयुक्त अशा टिपणीही दिल्या आहेत, यामधून यशस्वी उद्योगपतीलाही किती अडचणीतून मार्ग काढून यश संपादन करावे लागते याचे समग्र दर्शन या आत्मचरित्रात घडते. त्यामुळे प्रत्येक नवउद्योजकांनी तसेच उद्योजकांनी हे अवश्य वाचावे. डॉ. सुधीर राशिंगकर यांनी साध्या, सोप्या अत्यंत सुरेख भाषेत अनुवाद केल्याने मूळ पुस्तकातील आशय चांगला राहिला आहे. ...Read more

  • Rating StarDAINIK LOKMAT 20-10-2019

    पिझ्झा किमयागाराची यशोगाथा... पिझ्झा म्हटले, की सर्वप्रथम डोळ्यांसमोर येतो तो डॉमिनोज पिझ्झा. एखाद्या पदार्थाशी संबंधीत एखाद्या कंपनीशी नाव जोडले जाणे, ही तशी निश्चितच सोपी गोष्ट नाही. त्या यशोगाथेचा प्रवासदेखील तितकाच संघर्षमय असतो. डॉमिनोज पिझ्झा ंपनीचे संस्थापक अर्थातच सर्वेसर्वा असलेले टॉम मोनाघन यांचे आत्मचरित्र म्हणजे ‘पिझ्झा टायगर’ हे पुस्तक होय. त्यांची ३० मिनिटांत घरपोच पिझ्झा ही संकल्पना अतिशय प्रभावी आणि खवय्यांची मने जिंकण्यात यशस्वी ठरली. या किमयागाराचे पितृछत्र वयाच्या चौथ्या वर्षी हरपले. त्यांचे बालपण, नंतर अनाथाश्रमात गेले. वयाच्या २२व्या छोट्याशा गावातून सुरू केलेला पिझ्झा विकण्याचा व्यवसाय जागतिक पातळीवर पोहोचविला. त्याची ही जबरदस्त आणि प्रेरणादायी कहाणी. -दीपक कुलकर्णी ...Read more

  • Rating StarMAHARASHTRA TIMES 06-10-2019

    हल्ली घराघरात पिझ्झा खाण्याचे प्रमाण वाढले आहे. हा विदेशी पदार्थ कधी आपलास झाला, हे कुणालाही कळले नाही. ऑर्डर दिल्यापासून अवघ्या तीस मिनिटांत घरपोच येणारा हा पदार्थ सर्वतोमुखी करण्याचा मान ‘डॉमिनोज पिझ्झा’चे संस्थापक टॉम मोनाघन यांना जातो. अत्यंत हलाीच्या परिस्थितीत वाढलेल्या टॉम यांचा ‘पिझ्झा टायगर’पर्यंतचा प्रवास मोठा रंजक आणि खिळवून ठेवणारा आहे. त्याच्या जीवनात आलेल्या चांगल्या, वाईट अनुभवांची शिदोरी म्हणजे हे पुस्तक असून, अपयशाच्या कहाण्याही त्यांनी विस्ताराने मांडल्या आहेत. या शिवाय नवउद्योजकांना उपयुक्त ठरतील, अशा टिप्सही आहेत. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

DEMOCRACYS XI
DEMOCRACYS XI by RAJDEEP SARDESAI Rating Star
नीतिन आरेकर

राजदीपजी, नमस्कार, मी प्राध्यापक नीतिन आरेकर. तुम्ही क्रिकेट खेळत होता तेव्हाही तुम्हाला पाहिलं होतं, अकाली क्रिकेट का सोडलंत तो प्रश्न मनात ठेवून मी तुमचे विविध शोज नेहमीच पाहात होतो. आज तुमचं डेमॉक्रसीज इलेव्हन हे पुस्तक वाचून पूर्ण केलं. हा कवळ क्रिकेटचाच नव्हे तर भारतीय लोकशाहीचा घेतलेला धांडोळा आहे. प्रत्येक खेळाडूला अभ्यासताना तुम्ही समकालीन सांस्कृतिक, राजकीय, सामाजिक घडामोडी यांचा अर्थ भारतीय मानसाशी लावण्याचा जो प्रयत्न केला आहे, तो खूप महत्त्वाचा आहे. संस्कृतीच्या विविध क्षेत्रांशी जवळीक असल्याने व स्वतः क्रीडापटू असल्याने तुम्हाला हे सर्व अतिशय चांगल्या रीतीने तपासता आलं. भारतात अशी पुस्तकं लिहिली जात नाहीत. तुम्ही ती उणीव भरून काढलीत, मनःपूर्वक अभिनंदन व धन्यवाद!! ...Read more

DAINIK SAKAL 26-01-2020

‘मालगुडी’च्या पुनर्भेटीचा प्रत्यय... काही वर्षांपूर्वी ‘दुरदर्शन’वर ‘मालगुडी डेज’ नावाची मालिका प्रसारित व्हायची. खासगी वाहिन्या, दैनंदिन मालिका नसलेल्या त्या काळात ही मालिका प्रचंड लोकप्रिय झाली होती. दक्षिण भारतातल्या मालगुडी या काल्पनिक; पण समृद् गावातल्या साध्याभोळ्या लोकांच्या दैनंदिन जीवनातल्या घटनांवरील कथांवर आधारित ही मालिका होती. प्रसिद्ध लेखक आर. के. नारायण यांनी सन १९३५ मध्ये लिहिलेल्या या कथा मानवी स्वभाव, भावभावनांचं दर्शन घडवणाऱ्या आणि वास्तववादी असल्यानं प्रेक्षकांना भावल्या होत्या. आर. के. नारायण यांच्याच लेखणीतून साकारलेला ‘वडाच्या झाडाखाली आणि इतर कथा’ हा कथासंग्रह वाचताना ‘मालगुडी डेज’ची आठवण नक्कीच होते. या पुस्तकातल्या कथांनाही मालगुडी गाव आणि परिसराची पार्श्वभूमी लाभलेली आहे. कथेतली पात्रं साधीभोळी, काहीशी चित्रविचित्र स्वभावाची; पण तरीही आपलीशी वाटणारी आहेत. जगण्याची लढाई लढत असताना सामोऱ्या जाव्या लागणाऱ्या वेगवेगळ्या घटनांवर आधारित या कथा आहेत. कथांचं मूळ हे वैयक्तिक अनुभव, निरीक्षण आणि ऐकलेलं एखादं संभाषण यात असल्याचं लेखकानं प्रस्तावनेत म्हटलं आहे. या कथांमध्ये कुठंही मोठं नाट्य नाही, की धक्कादायक शेवट नाही... पण तरीही लेखकाची भाषा, ओघवती शैली यामुळे त्या गुंतवून ठेवतात. कथेतल्या पात्राच्या सुखदु:खाशी नकळतपणे वाचकाला जोडून घेतात. पुस्तकात एकूण २८ कथा आहेत. कथेतली पात्रं ही छोटी मुलं, तरुण, ज्येष्ठ अशी विविध वयोगटांतली आहेत, त्याचबरोबर शेतकरी, मेंढपाळ, व्यापारी, शिक्षक, पहारेकरी, मजूर, भिकारी अशी वेगवेगळ्या सामाजिक स्तरांतली आहेत. एका कथेत तर कुत्रा हीच मुख्य व्यक्तिरेखा आहे. अंधश्रद्धेविरुद्ध बंड करणारा नित्या आहे, तसाच आत्महत्या करणाऱ्या मुलीला आपण त्यापासून परावृत्त करू शकलो, ही खंत बाळगणारा आणि अनेक वर्षांनंतर ती जिवंत असल्याचा साक्षात्कार झालेला पहारेकरी आहे. जातीय दंगलीत होरपळणारा मित्र आहे. शेखरला सत्य बोलण्याची किंमत चुकवावी लागते, तर अनावश्यक बोलणं टाळून शास्त्री वाईट ग्रहांवर विजय मिळवतो. पैशांच्या लालसेनं दुकानमालकाला फसवून देशोधडीला लावणाऱ्या रामूला त्याच्या कर्माची फळं भोगावी लागतात, तर मालकाप्रती कर्तव्यदक्ष राहूनही शंकर चोरीच्या आरोपानं होरपळतो. एकटा झोपायला घाबरणारा छोटा स्वामी आणि पैसे कमावण्यासाठी वेगवेगळे प्रयोग करणारा आठ वर्षांचा दोडू... या दोघांच्या कथांतून छोट्यांची मानसिकता दिसते. भाषेच्या गोंधळामुळे एका परदेशी व्यक्तीला गावातल्या घोड्याचा पुतळा विकणाऱ्या मुनीची कथा मजेशीर आहे. मुनी त्या व्यक्तीला दोन बकऱ्या विकत देतो, प्रत्यक्षात ती व्यक्ती घोड्याच्या पुतळ्याचा व्यवहार करून त्याला पैसे देते. बकऱ्या मुनीच्या मागं पुन्हा घरी येतात, तेव्हा त्याची पत्नी त्याच्यावर अविश्वास दाखवून चोरी केल्याचा संशय घेते. असाच संशय रंगाची पत्नीही घेते, जेव्हा तो एका श्रीमंत कुटुंबाला त्यांचा विहिरीत पडलेला मौल्यवान हंडा काढून देऊन पैसे मिळवतो. या दोन्ही कथांमध्ये नायक जास्त पैसे मिळवण्याचे स्वप्न पाहत असतो, त्याचवेळी त्यांच्या बायका मात्र अचानक धनप्राप्ती अशक्य आहे, असा वास्तववादी विचार करत असतात. मालगुडी शहराला ऐतिहासिक वारसा आहे, हे सिद्ध करण्याचा खटाटोप करणाऱ्या संशोधकाची कथाही मजेशीर आहे. चिप्पीची कथा प्राण्यांच्या भावभावनांचं दर्शन घडवते. मालकानं दुसरा छोटा कुत्रा आणला म्हणून चिडून हा चिप्पी घरातून निघून गेलेला असतो. मुका सामीच्या कथेतलं माकड त्याला अर्थार्जनासाठी मदत करत असतं. माकडाचे खेळ करून सामी पैसे मिळवतो; पण तेच माकड संधी मिळताच स्वत:ची सुटका करून घेऊन त्याला सोडून निघून जातं. डोळ्यांच्या ऑपरेशननंतर परिचारकाच्या मदतीनं परावलंबी जिणं लेखकाला जगावं लागतं. त्या दिवसांतले अनुभव लेखकानं ‘सैतानाचा श्वास’ कथेत लिहिले आहेत. बंगल्यावर अनेक वर्षं पहारेकरी, माळी म्हणून कामाला असलेल्या अण्णामलाईचं व्यक्तिचित्र त्यांनी रेखाटलं आहे. शेवटची कथा आहे वडाच्या झाडाखाली गोष्ट सांगणाऱ्या म्हाताऱ्याची... थांबावं कधी आणि कुठं हे सांगणारी... साऱ्या कथा साध्याच; पण माणसाच्या स्वभावाचे कंगोरे टिपणाऱ्या, भोवतालच्या परिस्थितीचं सूक्ष्म निरीक्षण करणाऱ्या, प्रसंगी उपरोधिक भाष्य करणाऱ्या... कथांचा काळ जुना आहे. तसे अनेक संदर्भ ओघानं येतात; पण तरीही ती कथा आजची, तितकीच ताजीतवानी वाटते. नंदिनी देशमुख यांनी अनुवाद करताना लेखकाची शब्दांची गुंफण आणि ओघवती शैली कायम ठेवल्यानं या कथा खिळवून ठेवतात. – नयना निर्गुण ...Read more