* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: AAMAR MEYEBELA
  • Availability : Available
  • Translators : MRUNALINI GADKARI
  • ISBN : 9788177661057
  • Edition : 4
  • Weight : 310.00 gms
  • Pages : 308
  • Language : Translated From BENGALI to MARATHI
  • Category : AUTOBIOGRAPHY
  • Available in Combos :TASLIMA NASREEN COMBO OFFER – 9 BOOKS
Quantity
THIS BOOK PRESENTS TASLIMA NASREEN`S CHILDHOOD IN HER OWN WORDS.MUKTIVAHINI` IN BANGLADESH FOUGHT BRAVELY AND ULTIMATELY FOR THE FREEDOM, TASLIMA WAS JUST 9 YEARS OLD AT THAT TIME, BUT HAD A VERY SENSITIVE AND CONTEMPLATIVE MIND THEN. SHE HAD A PENETRATING GAZE AND SHARP MEMORY. HER FATHER WAS VERY INTELLIGENT BUT WAS DEVIATED. HER MOTHER WAS VERY LOVING AND RELIGIOUS, BUT SLOWLY SHE BECAME BLIND IN THE NAME OF RELIGION. HER BROTHER LOVED HER IMMENSELY. SHE WAS SEXUALLY HARASSED BY HER OWN RELATIVES, SHE CARRIED THE SHAME AND INSULT WITH HER THROUGHOUT HER LIFE DUE TO IT. SHE ALSO WITNESSED THE ATROCITY BY PEER AMIRULLAH IN THE NAME OF RELIGION. VERY BOLDLY, SHE HAS PUT ALL THIS INTO WORDS. HER WORDS ARE BRAVE AND HONEST. TILL NOW, WE HAVE PUBLISHED FIVE BOOKS BY THIS SAME AUTHOR, THEY ARE; LAJJA (NOVEL), PHERA (NOVEL), NIRBACHIT KALAM (STORIES), NIRBACHIT KAVITA (POEMS), AND NASHTA MEYER, NASHTA GADYA (STORIES). THIS NEW BOOK IS A NARRATION OF HER EXPERIENCES, THEY ALL ARE VERY GENUINE. ALL THE CHARACTERS ARE TRUE, NOT EVEN A SINGLE ONE IS FICTITIOUS. NO ONE IN BENGAL HAS DARED TO WRITE WITH SUCH HONESTY AND VIVIDNESS. HER SHARP AND BRIGHT LANGUAGE HAS AN AURA AROUND IT. SHE HAS CHARACTERIZED EACH ONE VERY LIVELY. HER PEN HAS A MAJESTIC TOUCH. HER WRITING HAS A RHYTHM IN IT. ALL THESE QUALITIES MAKE THIS AUTOBIOGRAPHY AN ASTONISHING JOURNEY.
तसलिमा नासरिन या बांगलादेशीय लेखिकेनं शब्दांत बांधलेलं हे तिचं लहानपण आहे. बांगलादेशात मुक्तिवाहिनीनं स्वातंत्र्यासाठी जो निर्वाणीचा लढा दिला, त्यावेळी तसलिमाचं वय होतं फक्त नऊ वर्षांचं; पण त्याही वेळी ती आताएवढीच चिंतनशील आणि संवेदनशील होती. तिची दृष्टी अतिशय तीक्ष्ण आणि शोधक होती. तिची स्मरणशक्ती तल्लख होती. स्वतंत्र प्रज्ञा असलेल्या बुद्धिवादी वडिलांचं स्खलन, ममताळू आणि धार्मिक आईचं धर्माच्या सोपानावरून हळूहळू अंधाNया खाईत उतरणं, दादाचं प्रेम, प्रौढ नातेवाइकाकडून तिचा झालेला लैंगिक छळ व त्यामुळं वाटणारी लाज आणि अपमान, धर्म आणि शास्त्र यांच्या नावांवर पीर अमीरुल्लाहांनी चालवलेला अत्याचार याचं तिनं धीट आणि थेट चित्रण या आत्मपर आणि कथात्म लेखनात केलं आहे. या अतिशय संवेदनशील आणि बंडखोर लेखिकेची आम्ही आतापर्यंत लज्जा (कादंबरी), फेरा (कादंबरी), निर्बाचित कलाम (लेखसंग्रह), निर्बाचित कविता (काव्य), नष्ट मेयेर नष्ट गद्य (लेखसंग्रह) अशी वेगवेगळ्या साहित्यप्रकारांतील पाच पुस्तकं प्रसिद्ध केली आहेत. यांतून तिचं समग्र व्यक्तिमत्त्व प्रक्षेपित झालं आहे. या नव्या पुस्तकातील तिनं निवेदन केलेली एकही घटना खोटी नाही. कुठलंही पात्र काल्पनिक नाही. असं प्रामाणिक, स्पष्ट आत्मवृत्त बंगालीत अजून कोणी लिहिलेलं नाही. धारदारतेजस्वी भाषा, जिवंत व्यक्तिचित्रण आणि लेखणीच्या जादूच्या स्पर्शानं गद्याला आलेलं काव्याचं सौंदर्य ह्यांमुळं ह्या आत्मचरित्राचं वाचन हा वाचकाच्या दृष्टीनं एक आश्चर्यकारक अनुभव ठरणार आहे.
जी.ए.कुलकर्णी पारितोषिक २०००
Video not available
Keywords
Customer Reviews
  • Rating StarMANTHAN

    ‘आमार मेयेबेला’ हे तसलिमा नासरिन या प्रसिद्ध स्त्रीवादी लेखिकेचं आत्मचरित्र आहे. परंपरा अन् प्रथांना आव्हान देण्याचा तसलिमाचा स्वभाव आता वाचनविश्वाला चांगला परिचित झाला आहे. ‘कुवारपण’ सांगतांना देखील ती आपल्या स्वभावगुणाला जागली आहे. तसलिमाचं लिखाण वचलं म्हणजे हटकून असं वाटतं की, कोणत्याही अतिरेकी प्रवृत्तीचा सूड उगविला जाण्याची एक विशिष्ट वेळ असते. मुस्लीम सनातनवाद अन् बुरख्याला सुद्धा अशा तऱ्हेनं ‘तसलिमा’ च्याच लेखणीतून जबाब मिळावा हा अजब न्याय म्हटला पाहिजे. तसलिमा आपलं कुवारपण... बालपणापासून तारुण्याकडे नेणारी अवस्था विदीत करते... पण हळुवारपणे नव्हे... तर आक्रमकतेने सांगते... तिच्या निवेदनात भोवतालची सगळ्या प्रकारची, स्वभावाची पात्र येतात... रुढ चालीरिती... अंधश्रद्धा, समज अपसमज, वातावरण... सगळंच चित्रण येतं... पण हळुवारपणे नव्हे तर अक्षरश: येऊन आदळतं. कारण या अनुभवांच्या प्रगटीकरणात अस्सलता आहे. कुणाला त्यात अतिशयोक्ती वाटली तर तो दोष लेखिको नव्हे तर तिच्या वाट्याला आलेल्या परिस्थितीचा आहे. पुरुषप्रधान समाज व्यवस्थेचा आहे. स्त्रीयांच शोषण हाच स्थायीभाव असलेल्या समाजाच्या मनोवृत्तीचा आहे. ...Read more

  • Rating StarArchana, Mumbai

    I have read your autobiography part I and II recently. Since then, I have become your fan and waiting for Marathi translation of your other books and next parts of your autobiography. I am a women of your age, but surely I had much more freedom. I ca understand it now. You are a very strong woman, fighting for your principles and I take this opportunity to salute you. I also hope that one day you will surely be in your priya matrubhumi ...Read more

  • Rating StarDAINIK TARUN BHARAT 02-06-2002

    यथासांग व प्रभावी अनुवाद... आपल्या लेखनामुळे बांगला देशातच नव्हे तर इतरत्रही खळबळ उडविणाऱ्या तसलिमा नसरिन यांचे हे पुस्तक. बालपण ते वयात येण्यापर्यंतच्या काळातल्या बऱ्या-वाईट आठवणी म्हणजेच आमार मेयेबेला. आपल्या बालपणातील आठवणीमध्ये आपले घर, घराती माणसे, आई वडील, भाऊ-बहिणी तसेच जवळचे नातेवाईक यांच्या विषयीचे चांगले-वाईट अनुभव लेखिकेने मांडले आहेत. देखणे, शिक्षणाला महत्त्व देणारे डॉक्टर असलेले तरीही अहंकारी विषयासक्त आणि आपल्या मुलांना शिकवून मोठे करण्याचे स्वप्न बाळगणारे वडील, कुरूप, साधी, शिक्षणाबद्दल नावड दर्शवणारी, धर्मवेडी आणि नवऱ्याबद्दल सतत संशय बाळगणारी आई, प्रेमळ मोठा भाऊ, बंडखोर धाकटा भाऊ व लहान बहीण यांचे सांगोपांग वर्णन लेखिकेने केले आहे. तसलिमाच्या तेरा, चौदा वर्षापर्यंतच्या काळात तिच्या स्वातंत्र्यावर तिच्या मनाविरुद्ध वागण्याची केलेली सक्ती, बंधने, त्यामुळे येणारे अस्वस्थपणे, वैफल्यग्रस्त, धर्मवेड्या आईने तिच्यावर केलेली धार्मिक सक्ती, वडिलांकडून शिकण्यासाठी होणारे प्रयत्न, न ऐकल्यास आई वडिलांकडून मिळणारा मार यामुळे तिचे बालपण भयग्रस्त आणि असुरक्षित झाले. धर्म, परंपरा याविषयी पडणारे प्रश्न पण त्याची न मिळणारी उत्तरे, विचारल्यास मार व धमकी यामुळेही तिच्या बालमनावर परिणाम होत होता. याशिवाय जवळच्या नातेवाईक व्यक्तीकडून तिच्यावर झालेला शारीरिक, लैंगिक छळ तो सांगू बोलू न शकल्याने झालेली मानसिकता कुचंबणा याचे लेखिकेने केलेले स्पष्ट व धीट निवेदन यात चित्रित झाले आहे. या पुस्तकातील सर्व पात्रे व घटना सत्य असल्याने व जे जसे आहे तसे, विनासंकोच लिहिल्याने आजच्या बंडखोर, वादग्रस्त, वादळी व्यक्तिमत्त्वाच्या लेखिकेचे मूळ या आठवणीत सापडते. तसलिमाचे असुरक्षित, अस्थिर, बालपणच तिच्या या पुस्तकामुळे आपल्यापुढे उलगडत जाते व तिच्या ओघवती स्पष्ट, सरळ भाषेमुळे आपणही तो काळ तिच्याबरोबर अनुभवतो. मृणालिनी गडकरी यांनी बंगाली भाषेतील अनुवाद मराठीत अगदी यथातथ्य व प्रभावी भाषेत केला आहे. -सौ. शशिकला प्रभावळकर ...Read more

  • Rating StarDAINIK SAMANA 25-3

    तत्कालीन स्त्रीचे प्रातिनिधिक चित्रण... ‘तस्लिमा नसरीन’ ही बांगलादेशाची गाजलेली लेखिका. ढाक्याच्या वर्तमानपत्रातून व मासिकांतून स्त्रियांच्या प्रश्नाबाबत सुरुवातीला स्तंभलेखन करणारी. पण त्याचबरोबर कवयित्री, कादंबरीकार म्हणूनही आज सर्व जगाला सुपरिचि आहे. ‘लज्जा’ ही तिची कादंबरी अनेक दृष्टीने गाजली. ‘आमार मेयेबेला’ या तस्लिमाच्या पुस्तकाचा मराठी अनुवाद मृणालिनी गडकरी यांनी केला आहे. ‘आमार मेयेबेला’ हे आत्मचरित्रात्मक पुस्तक आहे. मुलगीपणाचा काल असे अनुवादक मृणालिनी गडकरी यांनी सुरुवातीला मनोगतात नमूद केले आहे. मुखपृष्ठावर ‘आमार मेयेबेला’ या नावाखाली कंसात ‘माझं कुंवारपण’ असे छापले आहे. या पुस्तकात लेखिकेने आपला तेरा-चौदा वर्षांतला काळ चितारला आहे. त्या काळातील आठवणी, घटना, प्रसंग व्यक्ती त्या व्यक्तींचे एकमेकातील नातेसंबंध, तत्कालीन समाज, समाजातील चालीरिती, धर्मांधता,अंधश्रद्धा शिक्षणपद्धती, स्त्रियावर होणारे अत्याचार या साऱ्यांचा आढावा लेखिका स्वत:च्या जडण-घडणीच्या चित्रणात सहजपणे घेऊन जाते. देखणे, उच्चशिक्षित डॉ. वडील व शिकण्याची इच्छा आणि शिक्षणात गती असूनही शिकायला न मिळालेली वडिलांच्या तुलनेत अगदीच असुंदर आई! अशा विजोड जोडप्याच्या संसारात होणारे आक्रस्ताळी झगडे! वडिलांचा बाहेरख्यालीपणा, त्यामुळे सदोदित आईच्या हृदयात संशयाग्नी पेटलेला! मुलांना शिक्षित करावे, आपल्यासारखे डॉक्टर बनावे यासाठी झटणारे वडील करड्या शिस्तीचे हुकूमशहा होतात तर संसारात असमाधानी असलेली आई खोटे-नाटे बोलून सिनेमाचा छंद जोपसणारी, धर्मांध पीरबाडीवरच्या अमीरुल्लाहाच्या नादी लागणाऱ्याच्या ताफ्यातील एक बनून जाते. संसारातील तिचे लक्ष पुरेच उडते. अशा घरात वाढत असताना, ते बरे-वाईट प्रसंग त्या नासमझ वयात येतात. त्याचे वर्णन प्रामाणिकपणे लेखिकेने केले आहे. लेखिकेला प्रत्येक गोष्ट आपल्या मनाविरुद्ध बळजबरीने करावी लागते. मग तो शाळेचा अभ्यास असो, अगदी जवळच्या नातेवाईकाने केलेला लैंगिक छळ असो, नाही तर सक्तीने पीरबाडीवर जाऊन सवाब (पुण्य) मिळविण्याच्या वेडात अमीलल्लाहाच्या कफ, थुंकीचे सेवन करणाऱ्या बायकांच्या घोळक्यात सामील होण्याची सक्ती असो. शक्य तितक्या निग्रहाने ती काही गोष्टी नाकारते. त्यातूनच तिची खूपशी सहनशील पण बंडखोर वृत्ती फोफावते. दोन पूर्णत: भिन्न व्यक्तिमत्त्वाच्या आई-वडिलांकडून कळत-नकळत संस्कार घडत असतात. पवित्र दिवशी जन्मलेली तस्लिमा लहानपणापासूनच नाना तार्किक प्रश्न विचारणारी! एरव्ही अल्ला आकाशातून सगळं पाहतो, निवाडे करतो म्हणून नमाज पढा. कयामतीतून सुटका करून घ्या असे सांगणाऱ्या आईने शबबारातच्या दिवशी अल्ला खाली येऊन दुनियेत कोण काय करतेय हे पाहतो, असे सांगताच विचारायची, ‘‘सात आकाशात राहून नाही का अल्लाला पाहता येत? खाली कशाला यावं लागतं?’’ यावर अल्ला अद्वितीय आहे. त्याच्यावर दुसरं कुणी नाही असे उत्तर देणारी आई तिला नानीकडच्या पिंजऱ्यातल्या मैनेसारखी वाटायची. सुरा, निसा, लाहाब... म्हणजे काय ते समजून घेण्यासाठी कुराणाचा अनुवाद वाचणाऱ्या तस्लिमाला अनेक प्रश्न पडायचे. ‘नजर काढणे’, ‘भूतबाधा’ हे प्रकार ती पाहात, ऐकत होती. घरकाम करणारी मोलकरीण मणी म्हणजे हलक्या जातीची, दारी बांधलेला रॉकेट कुत्रा म्हणजे फरिश्ता घरात येण्यातली अडचणच... अशासारखे संस्कार लेखिकेवर घरच्यांच्या वागणुकीतून होत होते. परंतु ते पाहून लेखिका अधिकच बुद्धिप्रामाण्यवादी बनत गेली. तिच्या मनात उच्च-नीचतेच्या कल्पना रुजण्याऐवजी असमानता, अन्यायाचा प्रतिकार करण्याचे बीज रोवले गेले. प्राणिमात्रांबद्दल सहृदयता निर्माण झाली. छोट्या दादाने हिंदू मुलीशी लग्न केल्यावर घरात झालेला संताप, त्याचे मन वळविण्याचे प्रयत्न, ऐकत नाही असे पाहताच बाबांनी त्याला चाबकाने फोडून काढणे, चार दिवस उपाशी ठेवणे हे सारे अघोरी प्रकार असहाय्यतेने पाहण्याशिवाय लेखिका काहीच करू शकत नव्हती. लाल मुंग्या म्हणजे हिंदू म्हणून त्या वेचून वेचून माराव्या असे समजणारा दादा हिंदू मुलीच्या प्रेमात कसा पडतो हे तिला समजत नाही. तीच हिंदू मुलगी धर्म बदलून मुसलमान झाल्यावर बाबांच्या अपरोक्ष चोरून घरात आलेली आईला चालते हे देखील कोडेच! स्वत:चे नाव नसणारी फुलबहारीची आई, स्वयंपाकात मीठ नाही म्हणून गुरासारखी मार खाणारी व तलाख मिळालेली गेंतूची माँ, आधीच तीन लग्न झालेल्या तोंडाचं बोळकं झालेल्या सत्तरीच्या म्हाताऱ्याशी फुलबहारीचं झालेलं लग्न, लग्नानंतर म्हाताऱ्या नवऱ्याने तिचा तिचा गळा दाबून जीव घेणं... या साऱ्या घटना व स्त्रिया म्हणजे स्त्री अत्याचाराची प्रातिनिधिक रूप तिच्या मनावर कोरली जातात. जवळच्या नात्यातील पुरुषांकडून स्त्रियांचा होणारा लैंगिक छळ ती स्वत: अनुभवते. तसेच आजूबाजूच्या स्त्रिया, मुली यांचाही होताना पाहते. एकंदरीत वाट्याला आलेल्या अनुभवांचे निखळ चित्रण लेखिका करते. -शैला हळबे ...Read more

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

EKLAVYA
EKLAVYA by SHARAD DALVI Rating Star
Santosh Rangapure

महाभारता वरची बरीच पुस्तके वाचली आहेत परंतु एकलव्याची बाजू संपूर्ण पणे वाचावे असे बरयाच दिवसांपासुन डोक्यात होते आणि शरद दळवी लिखित `एकलव्य` पुस्तक सापडले आणि पुस्तकाने अक्षरशः झपाटून सोडले. एका शिष्याची गुरूप्रती अगाध, अगम्य श्रद्धा आणि तेही गुरू अनयाय करतोय हे माहीत असून देखील हे सर्व अक्षरशः थक्क करणारे आहे. एकलव्याने गुरुदक्षिणा म्हणून अंगठा दिला इथपर्यंत आपणा सर्वांनाच माहीत आहे परंतु अंगठा नसून देखील एकलव्य अर्जुन आणि कर्ण यांच्यापेक्षा उत्कृष्ट धनुर्धर होता युद्धात त्याने अर्जुनाला सळो की पळो करून सोडले हे वाचणे खूपच उत्कंठावर्धक आहे शिवाय एकलव्य निषादांचा राजा होता आणि आपले राज्य त्याने खूपच संतुलित पद्धतीने चालवून एक आदर्श निर्माण केला होता. अनेक माहित नसलेल्या गोष्टींचा उलगडा केल्याबद्दल लेखकाचे मनःपूर्वक आभार... मित्रांनो नक्कीच वाचा हे पुस्तक महाभारता मधील एक वेगळाच पैलू अनुभवायला मिळेल. ...Read more

GHARPARTICHYA VATEVARTI
GHARPARTICHYA VATEVARTI by SAROO BRIERLEY Rating Star
Divya Marathi 07.12.19

एका मुलाचे हृदयस्पर्शी, भावस्पर्शी अनुभवकथन… आत्मकथन किंवा अनुभवकथन हा वाचकप्रिय साहित्यप्रकार आहे. कथनकाराचं जीवन जवळून अनुभवण्याचा आनंद हा साहित्यप्रकार देतो. सर्वसाधारणपणे वृद्धत्वाकडे वाटचाल सुरू झाली, की माणसं आत्मकथन किंवा अनुभवकथनाचा मार्ग अुसरतात; पण एखाद्या व्यक्तीचं जीवन इतकं वादळी किंवा जगावेगळं असतं, की तारुण्यातच त्याला असं वाटतं, की आपल्या जीवनातील अनुभव लोकांसमोर मांडावेत. तीसवर्षीय सरू ब्रायर्लीलाही असंच वाटलं आणि त्याने आपले अनुभव ‘अ लाँग वे होम’मधून मांडले. हे अनुभव मराठीत अनुवादित केले आहेत लता प. रेळे यांनी ‘घरपरतीच्या वाटेवरती...’ या शीर्षकासह. सरू मूळचा भारतातल्या मध्य प्रदेशातील खांडव्याचा. लहानपणी आपल्या मोठ्या भावाबरोबर ट्रेनमधून जात असताना तो हरवतो व कोलकत्त्याला अनाथाश्रमात पोहोचतो. तिथे असताना १९८७मध्ये एक ऑस्ट्रेलियन दांपत्य त्याला दत्तक घेते. आपल्या ऑस्ट्रेलियातील नव्या कुटुंबाबरोबर आनंदात राहत असूनसुद्धा भारतातल्या कुटुंबाबद्दलच्या त्याच्या आठवणी त्याला नेहमीच अस्वस्थ करत राहतात. पंचवीस वर्षांनी सरू आपल्या लहानपणीच्या पुसट आठवणींच्या जोरावर, ‘गुगल अर्थ` व ‘फेसबुक`च्या मदतीने भारतातील आपले गाव, घर शोधून काढतो. भारतात येतो व आई, भावंडांशी आपले संबंध पुनप्र्रस्थापित करतो. ही कथा अद्भुत पण खरीखुरी आहे. त्याच्या गरिबीत काढलेल्या दिवसांची, हरवल्यानंतरची आणि कोलकात्याच्या अनाथाश्रमातील खडतर अनुभवांची, ऑस्ट्रेलियातल्या जीवनाची, आपले भारतातले मूळ गाव व कुटुंब शोधण्याच्या ध्यासाची, धडपडीची आणि अविरत प्रयत्नांची आणि हे सगळं करत असताना मनात उठलेल्या विचारांच्या कल्लोळाची! ही धडपड होती, आपण कोण आहोत, कुठून आलो, आपल्या भावाचं काय झालं ते शोधून काढण्याची व भारतातील कुटुंबीयांना तो अजून जिवंत आहे हे सांगण्यासाठी! त्याचा हा संघर्ष म्हणजे कठीण परिस्थितीतून मार्ग काढण्यासाठी मिळेल ती संधी साधत, हार न मानता सतत प्रयत्न चालू कसे ठेवावेत, याचा वस्तुपाठच आहे. या अनुभवकथनाच्या शेवटी सरू लिहितो, ‘कसंही पाहिलं तरी, माझं भारतात परत येणं व माझ्या आई-भावंडांचं जीवन डोळ्यांनी पाहणं, हा वैयक्तिक व सांस्कृतिकदृष्ट्या संपन्न करणारा अनुभव आहे. विशेषतः मी माझ्या बहीण-भावाकडे बघतो, तेव्हा कुटुंबावर व नातेसंबंधांवर लक्ष केंद्रित करण्याच्या त्यांच्या पारंपरिक दृष्टिकोनाचं मला कौतुक वाटतं. शब्दांत सांगणं कठीण आहे; पण मला वाटतं, की उपनगरात अलिप्तपणे राहून व वैयक्तिक स्वातंत्र्यावर भर देता देता आपण पाश्चिमात्य देशांत काहीतरी हरवून बसलो आहोत.’ सरूचे हे विचार चिंतनीय आहेत. त्याचं कुटुंबाविषयीचं प्रेम मनाला स्पर्शून जाणारं आहे. सरूचं हे आत्मकथन मुळातून वाचण्यासारखं आहे. लता रेळे यांचा अनुवाद उत्तम. ...Read more