* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: WISDOM SONG : THE LIFE OF BABA AMTE
  • Availability : Available
  • Translators : LEENA SOHONI
  • ISBN : 9788177669367
  • Edition : 7
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 268
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : BIOGRAPHY
Quantity
MURLIDHAR DEVIDAS AAMTE WAS BORN TO A RICH LANDLORD. HE WAS BASICALLY OF VERY AGGRESSIVE AND REVOLUTIONARY NATURE. HE WANTED TO LIVE HIS LIFE FULLY. BUT VERY SOON HE REALISED THE FACT THAT HIS LIFE WAS NOT FOR HIS OWN HAPPINESS. IT WAS FOR OTHERS, OTHERWISE THE RICHES, THE PROSPERITY, THE INTELLIGENCE THAT HE POSSESSED WOULD ALL BE IN VAIN. THIS THOUGHT GAVE RISE TO THE COLONY ESTABLISHED FOR THE SURVIVAL OF THE PATIENTS SURVIVING WITH LEPROSY. THE NEXT STEP WAS THE `BHARAT JODO ABHIYAN` TO SPONSOR THE NATIONAL INTEGRITY AND HARMONY BETWEEN THE NORTH AND THE SOUTH; THE EAST AND THE WEST. THE NEXT PROGRAMME ON HIS AGENDA WAS THE STAY IN THE NARMADA BASINS FOR OVER A PERIOD OF 10 YEARS. HE SUPPORTED THE FAMILIES AFFECTED BY THEIR DISPLACEMENT THROUGH THE HANDS OF THE GOVERNMENT ITSELF IN THE NAME OF ENVIRONMENT. IT WAS DURING THIS PERIOD THAT HE STARTED SUFFERING FROM INCURABLE DISEASE OF HIS SPINAL CORD. NOT ONLY BABA, BUT HIS NEXT TWO GENERATIONS HAVE DEVOTED THEIR LIVES IN THE WELL BEING OF THE PEOPLE. TOGETHER, THEY HAVE HELPED THOUSANDS OF PEOPLE IN MANY WAYS, THEY HAVE CHANGED PEOPLE FOR BETTERMENT. NOT ONLY THE EFFORTS OF THESE THREE GENERATIONS HAVE HELPED BUT THEIR WILL POWERS HAVE ALSO HELPED A LOT IN HELPING THESE PEOPLE. THIS AUTOGRAPHY IS ACTUALLY A VERY INFORMAL PICTURE OF BABA; IT INCLUDES MANY SCENES FROM HIS DAY-TO-DAY LIFE, THE INFORMAL MEETINGS AND DISCUSSIONS, THE INTERVIEWS NOT ONLY WITH HIS FAMILY MEMBERS BUT ALSO WITH HIS NEAR AND DEAR ONES. THIS AUTOGRAPHY GIVES JUSTICE TO THE EXTRA-ORDINARY NATURE OF THIS COUPLE, BABA AND HIS WIFE TAI.
सधन जमीनदारांच्या घरात जन्माला आलेले मुरलीधर देवीदास आमटे हे स्वभावत: बंडखोर वृत्तीचे, आयुष्य भरभरून जगण्याची इच्छा असलेले! पण आयुष्यात फार लवकर एका गोष्टीची त्यांना तीव्रतेने जाणीव झाली; आपल्याला जगायचंय ते स्वत:साठी नाही, तर दुस-यांसाठी. अन्यथा हे सारं वैभव, हा मानसन्मान, ही बुद्धिधमत्ता... हे सगळं फोल, तकलादू, बेगडी ठरेल. ...मग सुरुवात झाली ती आनंदवनात कुष्ठरुग्णांसाठी उभारलेल्या वसाहतीने. त्यानंतर राष्ट्रीय एकात्मता आणि सलोखा यांचा पुरस्कार करण्यासाठी भारताच्या पूर्व-पश्चिम आणि उत्तर-दक्षिण टोकांना जवळ आणणारं भारत जोडो अभियान झालं. त्यापुढचं पाऊल म्हणजे बाबांचं नर्मदा खो-यातील दहा वर्षांचं प्रदीर्घ वास्तव्य. सरकारने पर्यावरणाचा योजनाबद्ध विनाश चालविला होता, त्यामुळे होरपळून निघणा-या कुटुंबांच्या पाठीशी, बाबा उभे राहिले. हे सर्व करीत असताना पाठीच्या कण्याच्या असाध्य व्याधीने त्यांच्या शरीराला ग्रासून टाकले होते. बाबांच्या ध्येयस्वप्नांची व्याप्ती किती मोठी आहे, याचं तळपतं उदाहरण म्हणजे बाबा आमटे यांच्या मुला-नातवंडांच्या तीन पिढ्यांनी आजवर हजारो लोकांची आयुष्यं आमूलाग्र बदलून टाकली आहेत. बाबांच्या स्वप्नांची पूर्तता होण्यामागे त्यांच्या आणि त्यांच्या कुटुंबीयांच्या अदम्य इच्छाशक्तीचाही फार मोठा वाटा आहे. बाबांशी तासन्तास मारलेल्या मनमोकळ्या, अनौपचारिक गप्पा, त्यांच्या कुटुंबीयांच्या आणि निकटवर्तीयांच्या मुलाखती या सर्वांमधून निर्माण झालेलं बाबांचं हे चरित्र म्हणजे बाबांना ओळखणा-या असंख्य माणसांची सामूहिक स्मरणगाथाच आहे. सहवेदना, करुणा, निरपेक्ष बुद्धीने केलेली सेवा, या सर्वांचं जितंजागतं प्रतीक असणाNया आपल्या काळातील व्यक्तींचं – ताई आणि बाबांचं – हे यथार्थ चित्रण आहे!
Video not available
Keywords
BABA AMTE, YUDDHKALATIL AASECHA KIRAN, VEDYA AAICHA VEDA MULGA, UTAVIL TARUN, VAYAT YENA,VARSA, AANDAVAN, SOMNATH, HEMALKASA, MAHAROGI SEVA SAMITI, JANASAMANACHE VAKIL,ENCHAMPALI, BHOPALPATTANAM, BHART JODO, KANYAKUMARI, KASHMIR, PANJAB, PAKISTAN, LIKHIT ANI MOKIKH SHABDHA, KHARYAKHURYA VIKASACHA SWAPNA
Customer Reviews
  • Rating StarLOKRANG 21 JUNE 2009

    ‘पहिल्या भारत जोडो अभियनाच्या वेळी श्रीनगरजवळील हिरापाल येथे बाबा अत्यंत थकले होते. आपली शेवटची इच्छा एका पत्रात लिहून आपण ते पत्र काळ्या सुटकेसमध्ये ठेवलं असल्याचं त्यांनी विलास मनोहर यांना सांगितलं. त्यानंतर ते म्हणू लागले, ‘असं आई गं....मी आता मरणर!’ अखेर विलास उठले आणि ती काळी सुटकेस उघडू लागले, ‘तुम्ही हे काय करताय? असं बाबांनी विचारताच ते म्हणाले, ‘अहो, तुम्ही सारखं आपण मरणार आहोत,असं म्हणताय ना? मग म्हटलं, तुम्ही मरण्यापूर्वी तुमची अखेरची इच्छा तरी वाचून ठेवावी’ त्यानंतर मात्र बाबांचं ते विव्हळणं, आपल्या आईची आठवण काढून आपण मरणार असल्याचं मोठ्यांदा सांगणं लगेच थांबलं. ‘मी काही बाबांची चेष्टा करण्यासाठी म्हणून तुम्हाला ही गोष्ट सांगत नाही,’ विलास म्हणाले, उलट एखादा असामान्य माणूससुद्धा किती सामान्य माणसासारखा वागू शकतो, हे पाहून मलाच कुठेतरी मनातून बरं वाटतं. माझ्या मनात आशा निर्माण होते.’ हा प्रसंग वर्णन केलेला आहे ‘अमरगीत’ या पुस्तकात. होय हे बाबा आमटे यांचं जीवनचरित्र आहे. बाबा आमटे यांच्या व्यक्तिमत्त्वात ज्या परस्परविरोधी गोष्टी होत्या त्या, त्यातील गुंतागुंत वाचकांपर्यंत पोचवण्यात लेखिका यशस्वी होतात याचा अनुभव वर वर्णन केलेल्या प्रसंगातून येतो, आणि तो संपूर्ण पुस्तकातूनही वारंवार जाणवत राहतो. या पुस्तकाच्या मूळ लेखिका निशा मीरचंदानी यांची दृष्टी चरित्रकार म्हणून अतिशय स्वच्छ व निर्लेप आहे, अभ्यास आहे. ती दृष्टी आपल्यापर्यंत व्यवस्थितरीत्या पोचवण्याचे श्रेय मराठी अनुवाद समर्थपणे करणा-या लीना सोहनी यांचं आहे. या पुस्तकाचं शीर्षक आहे ‘अमरगीत’. बाबा आमटे आयुष्यभर ज्या पद्धतीने जगले, झगडले त्यामुळे ते अमर झाले आहेत पण त्याचबरोबर त्यांच्या आयुष्याचं गाणंही यात आहे. आयुष्याच्या एका क्षणी त्यांना सच्चा सूर, ताल गवसला आहे. हा त्यांच्या आयुष्यातील सच्चा सूर ताल शब्दात पकडण्यात लेखिकेचे सामर्थ्य आहे. वस्तुत: बाबा आमटे यांचं आयुष्य खूप विरोधाभासांनी भरलेलं आहे. एकीकडे वकिलीचं उत्तम शिक्षण घेणं, दुसरीकडे जंगलात वाघसिहांशी मुकाबला करणं, एकीकडे समृद्ध घरात जन्माला येणं, दुसरीकडे कुष्ठरोग्यांसाठी आडरानात जाऊन स्वत:ला त्यांच्या कार्यासाठी वाहून घेणं, एका बाजूने संस्थाचालक म्हणून हिशोबीपणा, काटकसरीपणा, दुसऱ्या बाजूने बेफाम जगणं हे सारे परस्परविरोधी कंगोरे शब्दांत पकडणं, मांडणं हे खरं तर अवघड काम होतं. पण लेखिकेने ते स्वीकारलं आणि यशस्वी करून दाखवलं. त्यासाठी लेखिकेने घेतलेली मेहनत जाणवते. लेखिका मीरचंदानी बाबांना भेटल्याच पण त्यांच्या भोवतालच्या, सहवासातील महत्त्वाच्या माणसांना भेटल्या, त्यातून व इतर अनेक पद्धतीने त्यांनी चरित्रलेखनाची सामुग्री गोळा केली, ही सामुग्री अतिशय प्रवाहीपणे शब्दांत मांडून वाचकांपर्यंत पोचवली आहे. एका बाजूने बाबांमधले असामान्यत्व लेखिकेने अधोरेखित केले आहे. त्यासाठी नेमके प्रसंग, तपशील दिले आहेत. दुस-या बाजूने विशेष म्हणजे बाबा आमटे यांचे विरोध, टीकाकार यांचीही मतं, विचार दिले आहेत. लेखिका या दोन्ही बाजू आपल्यासमोर मांडते, सुजाण वाचकाला त्यातून नेमका समजायचा तो अर्थ समजतो. हेच या चरित्राचं वैशिष्ट्य म्हणता येईल. बाबा आमटे यांचं काम, क्षेत्र इतकं बोलकं आहे की ते समोर मांडून त्यातून वाचकाला विचारप्रवृत्त करणं हे एका अर्थी म्हटलं तर सोपं होतं कारण या व्यक्तिमत्त्वाला अनेक परस्परविरोधी रंग आहेत. ज्यामुळे हे चरित्र खुलतं. दुसऱ्या बाजूने हे चरित्र लिहिणं ही अवघड गोष्ट होती कारण बाब आमटे यांच्या आयुष्यात इतके विलक्षण प्रसंग, अनुभव आहेत की त्यातून नेमका भाग घेणं, इतर वगळणं हे समुद्रमंथनातून रत्न निवडण्यासारखं होतं. पण लेखिकेने ते सफल करून दाखवलं आहे. बाबा आमटे एक असामान्य कर्मयोगी आणि बाबा आमटे एक सामान्य, सच्चा माणूस या दोहोंचा मेळ पुस्तकात व्यवस्थित घातला आहे. या पुस्तकाच्या मूळ लेखिका निशा मीरचंदानी या अमेरिकेतील एक व्यावसायिक आहेत. पण त्यांची स्वत:ची एक सेवाभावी संस्थाही आहे. त्यांची ही सेवाभावी सच्ची, वृत्ती त्यांच्या या चरित्रलेखनातून प्रतिबिंबित होते. एकीकडे लेखिका म्हणून सहजपणे येणारी तरल संवेदनशीलता दुसरीकडे चरित्रलेखनात आवश्यक ती तटस्थ दृष्टी या दोन्हीतील तोल पुस्तकात व्यवस्थित सांभाळला आहे. या पुस्तकाची सुरुवात बाबा आमटे यांची जडणघडण या भागाने (प्रकरणाने) होते. चरित्रलेखनाचा रूढ क्रम इथे लेखिकेने पाळला आहे. या पहिल्या भागातील वेड्या आईचा वेडा मुलगा हे उपप्रकरण खूप हृदयंगम आहे. बाबा आमटे व त्यांची आई यांच्यातले सूक्ष्म, गहिरे भावबंध यातून आपल्याला जाणवतात. पुस्तकातील दुसऱ्या भागाचे नाव बाबा आमटे यांचा वारसा; कार्य आहे. हा पुस्तकातील एक महत्त्वाचा भाग आहे. यात बाबांनी त्यांच्या कुटुंबाने उभारलेले, चालवलेले आनंदवन, सोमनाथ, हेमलकसा प्रकल्प, महारोगी सेवा समिती यांची माहिती येते. हे प्रकल्प उभे करतेवेळी आलेले अनुभव, त्यात कुटुंबाचे-त्यातही साधनाताई, डॉ. प्रकाश, डॉ.विकास यांचे योगदा, इतरही अनेक नाव नसलेल्या सामान्य पण समर्पित व्यक्ती यांचं चित्रं त्यातून डोळ्यांसमोर साकारतं. या पुस्तकातील तिसरा भाग ‘बाबा आमटे यांचा वारसा वकिली’ असा आहे. यात जनसामान्यांचे वकील म्हणून बाबांचं चित्र रेखाटलं आहे. तसंच भारत जोडो १ व २ पंजाब शांतता यात्रा, नर्मदा बचाओ आंदोलन यांचं सविस्तर वर्णन आहे. त्यातही भारत जोडो अभियान इतवंâ प्रभावीपणे मांडलं आहे (सिद्धार्थ काक यांचा यावरील माहितीपद संदर्भासाठी यात घेतला आहे) की सध्याच्या अस्थिर, दहशतवादी कारवायांच्या पार्श्वभूमीवर ते अधिकच मोलाचं, महत्त्वपूर्ण ठरतं. ‘भारत जोडो’ या भागामुळे (प्रकरणामुळे) वाचकांच्याही मनात अखंड भारताविषयी तशी भावना जागवण्यात लेखिका यशस्वी ठरते. याच्या मुळाशी बाबा आमटे यांची विलक्षण तळमळ आहे, पण ती तळमळ पोचवण्यासाठी लेखिका माध्यम ठरली आहे. पुस्तकातील चौथा भाग ‘बाबा आमटे यांची विद्वत्ता असा आहे. यात बाबा आमटे यांच्या लेखनाचे विशेष मांडले आहेत. त्यांच्यातील एक लेखक, एक परिणामकारक कवी, वक्ता आपल्याला त्यातून उमगतो. तसेच यातील एक उपभाग म्हणजे ‘खऱ्याखुऱ्या विकासाचे स्वप्न’ आहे, ज्याने पुस्तकाचा समारोप होतो. पण लेखिकेने पु.ल.देशपांडे यांच्या शब्दांत म्हटल्याप्रमाणे ‘एकदा का बाबा आमट्यांनी तुमच्या मनाचा कब्जा घेतला की तुम्ही परत पहिल्यासारखे होऊच शकत नाही.’ बाबा, त्यांच्या खऱ्या अर्थाने सहचारिणी साधनाताई यांच्या कौटुंबिक व सामाजिक कार्यातील महत्त्वाची छायाचित्रे पुस्तकात समाविष्ट आहेत, ज्यांनी हे चरित्र अधिकच बोलकं केलं आहे. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

ASHI MANASE YETI
ASHI MANASE YETI by VASANT JOSHI Rating Star
DAILY LOKSATTA LOKRANG 13.1019

मान्यवरांची उल्लेखनीय व्यक्तिचित्रणे हृदांच्या सहवासातून समृद्ध होण्याचा अनुभव जोशी यांनी या लेखांतून मांडला आहे. लेखक व संशोधक अशी ओळख असलेल्या दिवंगत डॉ. वसंत जोशी यांनी ‘अशी माणसे येती’ या व्यक्तिचित्रणपर पुस्तकाच्या माध्यमातून महाराष्ट्रातील नावंत बुद्धिजीवी व्यक्तिमत्त्वांच्या आठवणींना उजाळा दिला आहे. दत्तो वामन पोतदार, प्रा. ना. सी. फडके, रणजित देसाई, तपस्वी संशोधक डॉ. भाऊसाहेब कोलते, प्रा. राम शेवाळकर, डॉ. श्रीधर कुलकर्णी, तंजावरचे तुळेंद्रराजे भोसले अशा व्यक्तिमत्त्वांवरील उत्तम लेख या पुस्तकात वाचायला मिळतात. ही सारी मंडळी महाराष्ट्राच्या साहित्य, संशोधन, अध्यापन क्षेत्रात मोठे योगदान दिलेली अशी आहेत. जोशी यांना यापैकी अनेक मान्यवरांचा सहवास लाभला. या सुहृदांच्या सहवासातून समृद्ध होण्याचा अनुभव जोशी यांनी या लेखांतून मांडला आहे. ...Read more

TARANG
TARANG by KALYANIRAMAN BENNURWAR Rating Star
DAINIK SAMANA 13-10-2019

काही कोरलेली स्मरणशिल्पे... ‘तरंग’ हा कल्याणीरमण यांचा आठवणींवर आधारित कथासंग्रह आहे. कल्याणीरमण यांचे सामाजिक व सांस्कृतिक जीवन सतत कार्यमग्न असल्यामुळे अत्यंत समृद्ध आहे. लेखकाने चरित्र, कथा, कादंबरी, बालसाहित्य असे विपुल लेखन केले असून त्यांच्या तर भाषांमध्ये अनेक आवृत्त्याही निघाल्या आहेत. लेखकाच्या भावविश्वातल्या विविध आठवणींच्या पदरांमधून हे ‘तरंग’ उमटलेले आहेत. यात काही कडूगोड क्षण आहेत, काही समर्पित तर काही वैचित्र्यपूर्ण व्यक्तिचित्रे आहेत. काही प्रसंग काही आठवणी आणि काही गोष्टी आहेत. ‘पीआयएल.’ ‘पाच नंबर सिंगल रूम’ या कथांची भट्टी उत्तम जमली आहे. पुरावा ही कथा एक जोरदार धक्का देते. ‘नाडीपरीक्षा’, ‘गौरीहार’ या फसवणुकीच्या कथा असूनही त्यांचा पोत मात्र भिन्न आहे. ‘बडा साब’चा राउंड’, ‘दिवसा पण खेळ चाले’ या कथा तुम्ही विश्वास ठेवा किंवा ठेवू नका, पण जगात भुते आहेतच असे सहज सांगून जातात. ‘पावलीची कोपरी’ चटका लावणारी कथा. खरंच असे कधी होते का? असा एक जिव्हारी लागणारा खडा सवालही टाकते. ‘श्रमही निमाले’मधील आणि ‘पावलीची कोपरी’मधील आईचा मृत्यू ही घटना कशी सुन्न करते याचा गहिरा अनुभव देते. ‘अश्रू’मधील हरिपंत चापेकरांची व्यक्तिरेखा भावुकता आणि कठोर वास्तव यांच्या सीमेवरील अश्रूंची किंमत सांगते. मयूर गोरे हे पात्र अगदी अस्सल साकारले आहे त्याचा दुर्दैवी शेवट हा त्याच्याच कर्माने झालेला असूनही हे पात्र सगळ्यांना गुतवून ठेवते हे त्याचे यश आहे. बालय्या स्वामी हे आपल्या विचारशक्तीच्या आणि कल्पनाशक्तीच्या मर्यादा ओलांडून पांढरपेशा समाजातील अपरिचित असा जीवनपट उलगडत जाते. ‘सिंगल रूम’मधील संघर्ष वास्तववादी आहे, पण शेवट मात्र धक्का नक्की देतो. ‘पीआयएल’मधील ‘पोएटिक जस्टीस’ एक पाठ देते तर ‘कर्मयोगी’मधील अनंत राव एक उत्तम वस्तुपाठ घालून देतात. ‘पाच नंबर’मधील नायिकेची घालमेल आपली कधी होऊन जाते ते कळतच नाही म्हणूनच हे ‘तरंग’ अवश्य अनुभवण्यासारखे आहेत. ...Read more