IN JUNE 1939, SHORTLY BEFORE HER 11TH BIRTHDAY, VERA GISSING ESCAPED FROM OCCUPIED CZECHOSLOVAKIA, LEAVING BEHIND HER PARENTS, FAMILY, AND FRIENDS, TO SPEND SIX YEARS IN BRITAIN. THROUGHOUT THE WAR YEARS, VERA KEPT A DIARY, RECORDING HER DAY-TO-DAY EXPERIENCES, HER LONGING FOR HER PARENTS, HER HOPES, AND HER PRAYERS FOR THE FREEDOM OF HER COUNTRY. BY THE TIME SHE RETURNED TO PRAGUE TO SET UP HOME WITH HER AUNT IN 1945, SHE KNEW THAT BOTH HER PARENTS HAD DIEDXHER MOTHER IN BELSEN, HER FATHER ON A DEATH MARCH. SHE CAME BACK TO ENGLAND IN 1949 AND HAS LIVED THERE EVER SINCE. THE MEMORIES AND EMOTIONS REKINDLED BY A REUNION OF THE CZECH SCHOOL IN WALES WHERE SHE WAS EDUCATED ENCOURAGED VERA TO GO BACK TO HER DIARIES AND THE LETTERS FROM HER PARENTS THAT SHE HAD NOT TOUCHED FOR 40 YEARS, RESULTING IN THIS POWERFUL AND MOVING ACCOUNT OF THE LIFE OF ONE CHILD GROWING UP IN EXTRAORDINARY CIRCUMSTANCES.
दुस-या महायुद्धाचा काळ जून, १९३९. व्हेराचा अकरावा वाढदिवस जवळ आलेला असतानाच, अचानक तिला तिचा प्रिय देश सोडून जावं लागतं. आपलं कुटुंब, आई-वडील आणि मित्रमैत्रिणी यांना सोडून व्हेरा सहा वर्षं ब्रिटनमध्ये राहते. ब्रिटनमधल्या वास्तव्याच्या काळात व्हेरा डायरी लिहायला सुरुवात करते. आई-वडिलांपासून झालेली ताटातूट, त्यांच्या आठवणी, तिच्या आशाआकांक्षा, इच्छा आणि देशासाठी तिने केलेल्या प्रार्थना... असे सगळे ती डायरीत टिपत जाते. १९४५मध्ये ती मायदेशात परतते तेव्हा तिचे आई-वडील मरण पावलेले असतात. ती इंग्लंडला परतते; तेव्हा तिच्या मनात पुन्हा त्या आठवणी, त्या भावना आणि तो काळ जागृत होऊ लागतो. आणि ती पुन्हा वळते तिच्या डायरीकडे.... प्रतिकूल परिस्थितीमध्ये वाढणा-या एका मुलीची ही करुण, हृदय हेलावणारी भावनिक आंदोलनं म्हणजे हे ‘आठवणींचे मोती’!
संगमनेर इतिहास संधोधन मंडळातर्फे `अनंत फंदी साहित्य पुरस्कार २०१४`