* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: WHATEVER YOU DO, DONT RUN
  • Availability : Available
  • Translators : MANDAR GODBOLE
  • ISBN : 9788184986242
  • Edition : 2
  • Publishing Year : JANUARY 2015
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 232
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : MEMOIR
Quantity
Buying Options:
  • Ebooks:
  • Print Books:
A HILARIOUS, HIGHLY ORIGINAL COLLECTION OF ESSAYS BASED ON THE BOTSWANA TRUISM: “ONLY FOOD RUNS!” WITH A NEW INTRODUCTION AND NEW MATERIAL FROM THE AUTHOR IN THE TRADITION OF BILL BRYSON, A NEW WRITER BRINGS US THE LIVELY ADVENTURES AND BITING WIT OF AN AFRICAN SAFARI GUIDE. PETER ALLISON GIVES US THE GUIDE’S-EYE VIEW OF LIVING IN THE BUSH, CONFRONTING THE WORLD’S FIERCEST TERRAIN OF WILD ANIMALS AND, MOST CHALLENGING OF ALL, MANAGING HERDS OF GAPING TOURISTS. PASSIONATE FOR THE ANIMALS OF THE KALAHARI, ALLISON WORKS AS A TOP SAFARI GUIDE IN THE WILDLIFE-RICH OKAVANGO DELTA. AS HE SERVES THE WHIMS OF HIS WEALTHY CLIENTS, HE OFTEN HAS TO STOP THE IMPULSE TO RUN AS FAR AWAY FROM THEM AS HE CAN, AS THESE TOURISTS ARE SOMETIMES MORE DANGEROUS THAN A PRIDE OF LIONS. NO ONE COULD MAKE UP THESE OUTRAGEOUS-BUT-TRUE TALES: THE YOUNG WOMAN WHO REJECTED THE RECOMMENDED SAFARI-FRIENDLY KHAKI TO WEAR A MORE “FASHIONABLE” HOT PINK ENSEMBLE; THE LOST TOURIST WHO HAPPENED TO BE DRUNK, HALF-NAKED, AND A MEMBER OF THE BRITISH ROYAL FAMILY; ESTABLISHING A REAL FRIENDSHIP WITH THE CONTINENT’S MOST VICIOUS ANIMAL; THE JAPANESE TOURIST WHO REQUESTED A REPEAT PERFORMANCE OF ALLISON’S BEING CHARGED BY A LION SO HE COULD VIDEOTAPE IT; AND SPENDING A CRAZY NIGHT IN THE WILD AFTER BLOWING A TIRE ON A TOUR BUS, REVEALING THAT ALLISON HAS AS MUCH GOOD-NATURED SCORN FOR HIMSELF. THE AUTHOR’S HUMOR IS EXCEEDED ONLY BY HIS LOVE AND RESPECT FOR THE ANIMALS, AND HIS GOAL IS TO LIMIT ANY NEGATIVE EXPOSURE TO HUMANS BY PLANNING TRIPS THAT ARE MINIMALLY INVASIVE—UNFORTUNATELY IT DOESN’T ALWAYS WORK OUT THAT WAY! NEW STORY: PEOPLE OFTEN ASK SAFARI GUIDES ABOUT THE EXPERIENCE THAT FRIGHTENED THEM THE MOST. IN THIS STORY PETER ALLISON TELLS OF THE TIME HE BECAME AWARE OF UNSEEN DANGER, AND KNEW THAT SOMEWHERE WITHIN METERS OF HIM WAS A HUNTING LIONESS. PETER ALLISON IS ORIGINALLY FROM SYDNEY, AUSTRALIA. HIS SAFARIS HAVE BEEN FEATURED IN NATIONAL GEOGRAPHIC, CONDE NAST TRAVELER, AND ON TELEVISION PROGRAMS SUCH AS JACK HANNA’S ANIMAL ADVENTURES. HE TRAVELS FREQUENTLY TO SPEAKING APPEARANCES, AND SPLITS MOST OF HIS TIME BETWEEN BOTSWANA, SYDNEY, AND SAN FRANCISCO.
जंगल हे ठिकाण असे असते जिथे तुम्ही जरा चुकीचे वागल्यास कोनाच्या तरी तोंडचा घास होऊ शकता! कारण या जंगलात असतात, घातक शिकारी प्राणी, चिडलेले हत्ती आणि जगातले सर्वात बेभरवशाचे प्राणी - म्हणजे, बेलगाम पर्यटक आणि अविचाराने धाडस करणारे सफारी गाईड! या सगळ्यांचे चित्रण लेखकाने या पुरतकात केले आहे. अंगावर धावून येणार-या सिंहाचा लेखकाने दोन वेळा कसा सामना केला, ब्रिटिश राजघराण्यातून आलेल्या झिंगलेल्या अर्धनग्न पर्यटकांचा रात्रीच्या अंधारात कसा शोध घेतला, पर्यटकांनी भरलेली लँडरोव्हर गाडी पाणघोडे असलेल्या जलप्रवाहात घेऊन गेल्यावर कशी तारांबळ उडाली, आणि आफ्रिकेतल्या सर्वात धोकादायक प्राण्याला त्याने आपला पाळीव प्राणी कसे बनवले, असे विविध अनुभव लेखक गोष्टीरूपात सांगतो. नर्मविनोदी शैलीतले हे अनुभव वाचताना कधी भीतीने अंगावर काटा उभा राहतो, तर कधी कधी हसून-हसून पुरेवाट होते, तर कधी डोळ्यात पाणी उभे राहते. चला तर, आफ्रिकेतल्या जंगलातली शब्दसफरी अनुभवायला!
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
"#MARATHIBOOKS#ONLINEMARATHIBOOKS#TRANSLATEDMARATHIBOOKS#TBC#TRANSLATEDBOOKS@50% #SAFARIAFRIKETALI #WHATEVERYOUDODONTRUN #सफारीआफ्रिकेतली #MEMOIR #TRANSLATEDFROMENGLISHTOMARATHI #MANDARGODBOLE #PETERALLISON "
Customer Reviews
  • Rating StarDAINIK SAMANA 07-02-2016

    आफ्रिकेतल्या जंगलातलं थ्रिल!... पर्यटन हा माणसाचा आवडता छंद. मनोरंजनासाठी तर माणसे प्रवास करतातच. पण निसर्ग, वन्यजीवन यांच्या बदलाचे कुतूहल, आकर्षण व प्रेमही त्याला असते. याच ओढीमुळे निसर्गप्रेमी वन्यजीवन सफारीस जात असतात. अशा निसर्गप्रेमींसाठी पीटरअ‍ॅलिसन लिखित व मंदार गोडबोले अनुवादित ‘सफारी आफ्रिकेतली’ हे पुस्तक मार्गदर्शक व रोमांचक अनुभव देणारे ठरेल. लेखकाने आफ्रिकेत वन्यजीवन सफारीसीठी गाईड म्हणून अनेक वर्षे काम केले. सुरुवातीस सिंहाला पाहून त्याची भीतीने गाळण उडाली होती. पण कुत्री अंगावर आली तरी पळून जाऊ नये ही लहानपणाची शिकवण त्यास पुढे उपयोगी पडली. पर्यटकांना जंगलात सफारीस नेण्यासाठी सफारींचा लॅण्डरोव्हर गाडी चालवण्यास लेखक शिकला. पर्यटकांना घेऊन जंगल सफारीस जाताना कित्येकदा सिंह, चित्ते, हत्ती, गेंडे, रेडे यासयाख्या रानटी व हल्लेखोर प्राण्यांना तोंड द्यावे लागते. एकदा हत्तीला उंदीर समजण्याची चूक लेखकाने केली होती. अशा काही चुका त्याच्या हातून नकळत झाल्या होत्या. प्रचंड रेड्याने हल्ला केल्यावर कशावर तरी उंच चढायचे किंवा जमिनीवर पडून राहायचे हे माहित नसल्याने लेखक धावपळीत बाभळीच्या दाट झुडपात पडला व त्यामुळे वाचला असे काही प्रसंग त्याच्यावर आले. पण त्याला स्वत:च्या जीवापेक्षा पर्यटकांची अधिक काळजी होती. त्याने प्रसंगावधान राखून त्यातून निभावून नेले. असे करताना मोठे धाडस करावे लागले. ते सारे भयंकर अनुभव लेखकाने सांगितले आहेत. एक उदमांजर व वॉर्टहॉग हे प्राणी पाळीव कसे बनले त्याची सुरसकथा लेखक सांगतो. अजिंक्य असलेल्या हत्ती बॅजर कोल्ह्याच्या आकाराच्या प्राण्यास गाईडही घाबरून असतात. एकदा सिंहाच्या कळपामागे जाण्यासाठी लेखकाने पाण्यातून, चिखलातून गाडी नेली. अखेर गाडी त्यात अडकली. सिंहाचा पाठलाग करण्याची मोठी चूक त्याने केली होती. लेखक पाण्यात उतरला तेव्हा मगरीपासून कशीबशी सुटका करून घेतली. कॅम्पवर जाऊन इतरांच्या मदतीने त्याने पर्यटकांची सुटका करून घेतली. असे अनेक प्रसंग, चुका घडल्या. पण तरी वरिष्ठांकडे त्याच्याबद्दल चांगले मत होत होते. वन्यजीवन सफारीचे, कठीण प्रसंगाचे वर्णन करताना लेखकाची हलकीफुलकी शैली असल्याचे जाणवते. काही वेळा हास्यास्पद प्रसंगही उद्भवले. बोटस्वानमधील अप्रतिम परिसरात वन्यजीवन तर आहेच, पण विविध प्रकारचे रंगाचे, विपुल संख्येने पक्षी पण आहेत. हा नवा छंद लेखकास जडला. पर्यटकांनाही प्राण्यांबरोबर पक्ष्यांच्या निरिक्षणास नेम लागला. कित्येक पर्यटकांना पक्षी निरिक्षणात विलक्षण रस असतो अशा पर्यटकांचे गट येत असतात. सफारीवर जाताना गाईड पर्यटकांना धोकादायक प्राण्यांची यादी व सूचनाही देतो. गाईड म्हणून रुळल्यानंतर अशा प्राण्यांचा मित्रच तो बनून जातो. पण तरीही कित्येकदा जिवावरच्या प्रसंगांना तोंड देताना, साहस करताना अत्यंत भीषण पद्धतीने आयुष्य संपू शकते याचीही जाणीव असते. लेखकालाही ही जाणीव होतीच तरी याच जीवनाची ओढ असल्याने त्याने ऑफिसमधील चाकोरीबद्ध नोकरी नाकारून आफ्रिकेत गाईड म्हणून पर्याय निवडला. आता फ्लोरिडातील आफ्रिका अ‍ॅडव्हेंचर कंपनी व सिडनीतील क्लासिक सफारी कंपनीद्वारे लेखक दरवर्षी आफ्रिकेस जातो.प्रस्तुत पुस्तक वाचून सफारी जीवन अनुभवण्याचा मोह पर्यटकांना होईल निश्चित. ...Read more

  • Rating StarMANOJ

    MAST

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review
PLEASE SEND YOUR AUDIO REVIEW ON editorial@mehtapublishinghouse.com

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

आबासाहेब कडू, अमरावती.

एकाच दमात छप्पन वेळा वाचावा असा काव्यसंग्रह* दै.सकाळच्या सप्तरंग पुरवणीत अ-अमिताभचा व दै.हिंदस्थान मधील `अमरावती सिरीज` चे स्तंभलेखक व अमरावती येथील प्रसिद्ध साहित्यिक श्री जी.बी.देशमुख ह्यांचा छप्पन कवितांचा समावेश असलेल्या अमरावतीच्या वस्तू,वास्ू आणि माणसाच्या वैशिष्ट्यावर आधारित `अमरावतीचे छप्पन स्वभाव` हे पुस्तक मी विकत घेतले. घरी गेल्यावर त्यातील छप्पनही कविता एकाच दमात वाचून काढल्या अन् पैसा वसूल झाल्याचे समाधान झाल्यावर त्यावर चिंतन करावेसे वाटले, म्हणून हा लेखनप्रपंच. वाचक हा अमरावतीकर असेल तर `अमरावतीतल्या गमती` ही पहिलीच कविता त्याच्या मनाचा ठाव घेते आणि `याटोत` बसवून परकोटातल्या मुर्गी मठासह अख्खी अमरावती फिरवून आणते. गांधीचौकात गांधी नाही मालटेकडीवर माल नाही.. खेटरे झाली ब्रँडेड सगळी मोची गल्लीत मोची नाही.. तपोवनात तपस्वी नाही कल्याणनगरात कल्याण नाही… लेखकाच्या भारदस्त शब्दशक्तीचा इथेच विजय होतो आणि मग अमरावतीची एकेक वैशिष्ट्ये पादाक्रांत करित छप्पनीकडे वाटचाल करीत जातो. ही काव्यात्मक रुपातील वैशिष्ट्ये वाचतांना अमरावतीचा पन्नाशितला वाचक देहभान विसरुन गतकाळात रममाण होतो. त्याचे मन नकळत सुखावते, गात्रे जागृत होतात, मेंदू रिचार्ज होतो तर तरुण वाचकाच्या मनात अमरावती शहराविषयी कुतुहल निर्माण होते. तोही मग त्यातील खाणाखुणा शोधायचा प्रयत्न करत बसतो. या संग्रहातील प्रत्येक कवितेवर एकेक निबंध तयार होऊ शकतो. स्वभाव हा शब्द सहसा मनुष्याशी जोडून उपयोगात आणला जातो पण इथे तर लेखकाने निर्जीवातही प्राण फुंकले आहे. अमरावतीच्या याटोत बसून ह्यातील सजीवता आपल्याला अनुभवता येईल. मग तो बेनाम चौक असो, कुथे बस स्टॉप असो, अनेक नावांचे कापसाचे जीन असो, वालकट कम्पाउंड असो, हनुमान आखाडा असो, इर्विन, डफरीन दवाखाने असो, `अमरावतीतल्या विहिरी` असो नाहीतर मोर्शी रोडवरील थोर महात्म्यांचे पुतळे असो. अमरावतीच्या शब्दकळा, अमरावतीच्या हाका, अमरावतीच्या वल्ली, अमरावतीच्या टॉमीची पाॅटी, अमरावतीचे सुपरस्टार, अमरावतीचा बागुलबोवा, अमरावतीचे वेडे एकदमच बेस्ट. अमरावतीच्या रेल्वे ब्रीजचे तर ते भरभरुन कौतुक करतात. चारी बाजूनं उतरणारा पूल फक्त जपानमध्ये आहे अन् सिंगापूरच्या नंतर नंबर आपल्याच पुलाचा आहे कारण हा पूल आहेच कौतुक करण्याजोगा, मलाही ह्या पूलाचे कौतुक याच्याकरिता आहे की ह्या पूलाचे बांधकाम माझ्या पेठ मांगरुळी गावच्या अभियंत्याच्याच देखरेखीखाली झाले आहे. अमरावतीशी प्रत्यक्ष संबंध आला तो १९७५ सालापासून,पण काही अपवाद वगळता लेखकाच्या छप्पनीतील अनेक वैशिष्ट्ये मी अनुभवलेली आहेत. ह्याच रेल्वेपुलावर रोज संध्याकाळी एक भोळसट मुलगा गाणे गायचा,लोक त्याला प्रेमाने शाहरुख म्हणायचे,कारण तो स्वतःला शाहरुख खानंच समजत असे. अमरावतीच्या कॉलेजमधील तरुणांचे भावविश्व मांडतांना लेखकाने हात आखडता घेतला नाही. इंजिनिअरिंग कॉलेज व व्ही.एम.व्ही. ही त्यावेळची आघाडीवरची कॉलेजेस होती. त्यामधील कॉलेजियन्सचे दर्द लेखकाने मिश्कीलपणे मांडले त्या `अमरावतीचा दर्द` ह्या कवितेतील ओळी आताच्या पेन्शनरांना त्या काळात घेऊन जातील. तरुण मंडळींनी तो आनंद पुस्तक वाचून घ्यावा. अमरावतीचा आद्य मॉल म्हणजे फक्त महिलांसाठीच राखीव असलेली बाजारपेठ अशी ओळख असलेलं `जोशी मार्केट`, `अमरावतीची नवरात्र`, `अमरावतीचे जेष्ठ नागरिक` ह्या पूरक कविताही त्याच प्रेमाच्या विश्वात घेऊन जातात.. `अमरावतीचा भुलभुलैय्या` मधील अनुभव आजही अनेकांना येतो, मलाही अनेकदा आला, त्याकरिता ही पूर्ण कविताच वाचणे आवश्यक आहे. अमरावतीचा अंबानाला, त्यानुषंगाने मास्तराने दिलेली `पदवी`, अमरावतीचे भोंगे, अमरावतीच्या उन्हाच्या चटक्यातील गरम चहाचे घोट थेट लंडनच्या थंड हवामानातल्या आईस्क्रीमलाही थंड करुन टाकतात ही तुलना मनाला भावून जाते. ब्लॅक अँड व्हाईट फोटोग्राफीतली मजा आताच्या डिजीटल फोटोग्राफीत नाही. त्यावेळी अमरावतीत मोजक्याच असलेल्या फोटो स्टुडिओची नावे लेखकाने दिलेली आहेत.त्यांनीही आता डिजीटल फोटोग्राफीच्या युगात प्रवेश केलेला आहे.त्यावेळेस काढलेले ब्लॅक अँड व्हाईट फोटो अनेकांनी जपून ठेवले असावे. लेखक मणीबाई गुजराती शाळेत शिकत होते त्यामुळे त्या शाळेचे व गुरुजनांचे गुणगान, स्वभाववैशिष्ठ्ये हे पुस्तकात येणे स्वाभाविकच आहे, मास्तराला पाणी पाजता पाजता त्यांचा वर्गमित्र पाणी पुरवठा विभागात कार्यकारी अभियंत्यापर्यंत कसा पोचला हा मनोरंजक किस्सा `अमरावतीची गुरुवाणी` कवितेतून खुसखुशीत भाषेत रेखाटला आहे. अमरावतीच्या टाकीजा, त्यांची वैशिष्ट्ये तर आहेतच पण दर गुरुवारी नवे सिनेमे अमरावतीत सर्वात पहिल्यांदा प्रदर्शित होत होते हे आज अनेकांना सांगूनही पटणार नाही पण तो मान अमरावतीला मिळत होता हा इतिहास आपल्याला अचंबित करुन जातो, सिनेमाचे अनेक डिस्ट्रीब्युटर हे अमरावतीतच होते, जवाहर रोडवरील जुन्या इमारतीवर ते बोर्ड तेव्हा हमखास दिसत, काळाच्या ओघात त्या जागी नवीन ईमारती उभ्या झाल्या, परंतु अजूनही एक-दोन ठिकाणी ते बोर्ड दिसतात.असे अनेक अचंबित करणारे किस्से या पुस्तकात काव्यरुपात लेखकाने अत्यंत खुमासदार व मनोरंजक पद्धतीने रेखाटून त्यात जीवंतपणा आणला आहे. हा काव्यसंग्रहातील ठेवा पुढील पीढीसाठी वारसा ठरेल यात मला तीळमात्रही शंका वाटत नाही. खवैयेगीरीत म्हणाल तर विनायकराव तायडेच्या गड्डा हॉटेलचा आलुबोंडा ज्या अमरावतीकरांनी आणि इतरांनीही खाल्ला असेल त्याला जगातल्या कुठल्याही हॉटेलातील आलुबोंडा आवडत नाही, अन् खाल्लाही असेल तर खातांना त्याला विनायकरावाचे आतिथ्य व तर्रीची आठवण आल्याशिवाय रहात नाही. अमरावती जिल्ह्यातील मंडळी लग्नबस्ता खरेदी करायला आली की खरेदी झाल्यावर वर वधूकडील मंडळीचे फराळपाण्याचे हे आदराचे स्थान होते. कॉलेजमध्ये शिकत असतांना मनीऑर्डर हातात पडली की प्रभात चौकातील `गौ दुग्ध सागर` ही विद्यार्थ्यांची पहिली पसंती असे. `जीडीएस` म्हणून ते फेमस होते. साऊथ इंडियन डिशेश मिळणारे जिल्ह्यातील ते एकमेव ठिकाण होते. राजकमल चौकालगतच्या टी स्टॉलवरच्या बोर्डावर चहाचे नावंच `स्पेशल चहा`, `बादशाही चहा`, `यादगार चहा` अन साब को `एक शिंगल मलाई मारके` असा आपुलकीचा चहा तेव्हा अमरावतीकरांनी यथेच्छ रिचवला. आता ह्या सर्व चहांचा मिळून एकच चहा मिळतो. पण ह्या चहात ती लज्जत नाही. मग तुम्ही त्या स्टॉलला `प्रेमाचा चहा` हे नांव ठेवा किंवा अजून काही. हरेक शहराला एक संस्कृती असते, वस्तू-वास्तू वारसा असतो, त्यातून जगण्यातली नजाकत शोधावी लागते. ती नजाकत `अमरावतीचे छप्पन स्वभाव` ह्या काव्यसंग्रहातून अनुभवावयास मिळते.लेखकाच्या बहारदार लेखणीतून उतरलेले ही काव्यमय वैशिष्ट्ये वाचतांना अमरावती बाहेरील वाचकही मग आपल्या शहरातील वैशिष्ट्ये शोधत बसतो ही हे या पुस्तकाचे वैशिष्ट्य आहे. तसेही छप्पन ह्या शब्दाला फार महत्व आहे, `छप्पन इंची छाती`, `अब तक छप्पन` हा सिनेमा, छप्पन भोग, छप्पन छुरी अन् पिव्वर वऱ्हाडातली वर्ल्ड फेमस धमकी म्हणजे `तुह्यासारखे त म्या सतराशे छप्पन पाह्यले बे, तुह्याकुन जे हुईन थे करुन घे.` छप्पन ह्या शब्दाचा पूरेपूर करुन घेतलेला वापर म्हणजे जी.बी.देशमुख सारख्या दिलखुश लेखकाने लिहिलेले हे खुमासदार,रसभरीत,टवटवीत प्रफुल्लित अन मिश्कील काव्य. आणि शेवटी……….. मणुश्याचे हे शरीर अणित्य आहे आतमा-णित्य आहे हा श्रद्धांजलीपर आवाज ज्याने हिंदू स्मशानभूमीत ऐकला नसेल त्याने ह्या जन्मात तरी तो ऐकेपर्यंत मरु नये. हे शब्द ऐकूनही त्याकडे कानाडोळा केला असेल तो माणूस करंटा पण हे करंटेपण लेखकाने घेतले नाही. लहानपणापासून अमरावतीत वावरतांना `डफरीन` (लँडीग पोर्ट) ते ही `वरची जागा` ह्यातील अत्यंत बारकाईने केलेले निरिक्षण लाजबाबच म्हणावे लागेल,त्याला तोड नाही. हे पुस्तक वाचतांना प्रत्यक्ष यमराज जरी द्वारी आला तरी त्याला "हे पुस्तक वाचेपावतर जराकसा थांबतं काय रे बॉ." अशी म्हणण्याची हिम्मत वाचकात येते हे मात्र नक्की. अमरावतीच्या वस्तू,वास्तू आणि माणसांच्या वैशिष्ट्यावर आधारित आपल्या बालमित्रांना समर्पित केलेला व मेहता पब्लिशिंग हाऊस ह्यानी प्रकाशित केलेला हा अमूल्य ठेवा आपणा सर्वांना नक्कीच आवडेल ह्याची खात्री आहे. ...Read more

बाबाराव घोरमाडे, अमरावती

प्रथम दर्शनी कविता लेखन असले तरी गद्य आणि पद्य सोबत सोबत चालल्यासारख्या लेखन शैलीचा भास जाणवतो. अमरावती शहरातील 70..80 व नंतरच्या दशकातील गुणवैशिष्ट्ये मार्मिक नर्म विनोदी शैलीत सुंदर रीतीने विषद केली आहेत. लेखकाची सुक्ष्म निरीक्षण शैली काव्य चना स्वरूपात पुस्तक रूपाने सादर करण्यात लेखक यशस्वी झाले आहेत. इजाफा,रूतबा, हिरव्या देठाचे,कैलहीचा मौहोल, ढगांचा,इत्यादी जुने वऱ्हाडी शब्द वापरल्यामुळे जुन्या आठवणींना उजाळा मिळाला. लेखकाने अमरावती शहरातील जुन्या जाणत्या, गुणवान, असामान्य अशा व्यक्तींची दखल घेतली......पण काहींची दखल राहून गेली आहे असे माझे मत आहे. उदा. सुरेश भट, मधुकर केचे व त्यांची सायकल , अमरावतीचे दहा दिवसांची गणपती उत्सव सजावट..... प्रत्येकाने वाचावे असे हे पुस्तक, विनोदी पण शेवटी असलेली कारूण्याची किनार अंतर्मुख करुन जाते. ...Read more