* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: GOTAVALA
  • Availability : Available
  • ISBN : 9788184984101
  • Edition : 11
  • Weight : 150.00 gms
  • Pages : 156
  • Language : MARATHI
  • Category : FICTION
  • Available in Combos :ANAND YADAV COMBO SET - 33 BOOKS
Quantity
THE FARMSTEAD LOOKED AS IF IT WAS UNWELL… EVERYTHING LOOKED BARREN DASH; NOT A SINGLE TREE, NOR ANTHILL, NOR AN OUTCROP… HOW WOULD CATTLE COME THERE, OR ANY CHILDREN? COME ON! ENOUGH IS ENOUGH. BETTER NOT STAY HERE ANY LONGER. LET ME GATHER ALL THAT IS MINE AND MOVE, FROM ONE MOOR, TO ANOTHER. LOOKING FOR A FARMSTEAD. THERE IS NOTHING HERE TO HOLD ME BACK.
जिवाला बंर नसल्यागत मळा दिसत हुता... सबंध माळावर कुठं झाड, डगरी, वारूळ काय बी दिसत नव्हतं... आता माळावर ढोरं कशाला येतील नि पोरं तरी कशाला येतील?... चला! रग्गड झालं आता. आता नगंच रह्यायला... समदा गोतावळा घेऊन असंच मळानं माळ हुडकत जाऊ. माळ हुडकत जाऊ. हितं आता कोण हाय आपल?

No Records Found
No Records Found
Keywords
#झोंबी #(महाराष्ट्र राज्य शासन पुरस्कार १९८८-८९) #(महाराष्ट्र राज्य शासन पुरस्कार १९८८-८९) #(दि फेडरेशन ऑफ इंडियन पब्लिशर्स -उत्कृष्ट ग्रंथनिर्मिती पुरस्कार १९८९) #(मारवाडी संमेलन पुरस्कार १९९०) # (साहित्य अकादमी पुरस्कार १९९०) #(प्रवरानगर - विखेपाटील पुरस्कार १९९१) #(संजीवनी साहित्य पुरस्कार, कोपरगाव १९९४) # नांगरणी # (रोहमारे ग्रामीण पुरस्कार १९९०) #घरभिंती #काचवेल #माऊली # (कालीमाता साहित्य पुरस्कार १९८६ #परिमल लेखन पुरस्कार १९८६ # नटरंग #(महाराष्ट्र राज्य पुरस्कार १९८२) # गोतावळा # शेवटची लढाई #(राज्य पुरस्कार २००१-०२) #भूमिकन्या #झाडवाटा # उगवती मने #(राज्य पुरस्कार २००२-०३) # आदिताल # डवरणी #माळावरची मैना # घरजावई #खळाळ #उखडलेली झाडं #सैनिक हो, तुमच्यासाठी... #मळ्याची माती #मायलेकरं #साहित्यिकाचा गाव #मातीखालची माती #स्पर्शकमळे #पाणभवरे #साहित्यिक जडण-घडण # ग्रामसंस्कृती #(रा. ना. सबनीस वाङ्मयपुरस्कार २००२) # मराठी लघुनिबंधाचा इतिहास #साहित्याची निर्मिती प्रक्रिया #ग्रामीणता : साहित्य आणि वास्तव आत्मचरित्र मीमांसा #"ग्रामीण साहित्य : स्वरूप व समस्या #(राज्य पुरस्कार १९८३) # मराठी साहित्य - समाज आणि संस्कृती #१९६० नंतरची सामाजिक स्थिती आणिसाहित्यातील नवे प्रवाह # डॉ. आनंद यादव - एक साहित्यिक प्रवास #ZOMBI #NANGARNI #GHARBHINTI #KACHVEL #MAULI #NATRANG #GOTAVALA #SHEVATCHI LADHAI #BHUMIKANYA #ZADVATA #UGVATI MANE #AADITAL #DAVARNI #MALAVARCHI MAINA #GHARJAWAI #KHALAL #UKHADLELI ZADE #SAINIK HO TUMACHYASATHI #MALYACHI MATI #MAI LEKARA #SAHITYIKACHA GAON #MATIKHALCHI MATI #SPARSHKAMALE #PANBHAVARE #SAHITYIK JADAN-GHADAN #GRAMSANSKRUTI #MARATHI LAGHUNIBANDHACHA ITIHAS #SAHITYACHI NIRMITI PRAKRIYA #GRAMINTA SAHITYA ANI VASTAV #AATMACHARITRA MIMANSA #GRAMIN SAHITYA : SWARUP ANI SAMASYA #1960 NANTARCHI SAMAJIK STHITI ANI SAHITYATEEL NAVE PRAVAH #DR. ANAND YADAV EK SAHITYIK PRAVAS
Customer Reviews
  • Rating StarSandip R Chavan

    छान आहे

  • Rating StarShradha Gangatirkar

    अप्रतिम गोष्ट!

  • Rating StarDileep Shrungarputle

    मराठीतील अस्सल कलाकृती !

  • Rating StarSandip Chavan

    गोतावळा कथेतील नायक #नारबा हा एका मळ्यात वीस वर्षे सालगडी म्हणून राहणारा...फक्त दोन टाईम जेवण, वर्षांतून एखाद्या वेळी कापडं यावरच अपार कष्ट करुन मालकाचा मळा फुलवणारा, पिकवणारा...अगदी लहान वयात कामाला जुंपून घेऊन अकाली प्रौढ बनलेला, अशिक्षित,अडाणी, आ-बा, भाऊ- बहीण, बायको-पोर नसलेला एकटा-एकाकी.... दिवसभर ढोर मेहनत करुन मालकाच्या घरुन आलेला जेवणाचा डबा खाऊन मळ्याच्या वस्तीला खोपित राहणारा... कुणाशी दोन शब्द बोलाव म्हणलं तरी आजूबाजूला एक माणूस नाही...आजारी पडलं, कष्टानं हात पाय दुखलं तर बोलणार कुणाला आणि कुणाशी?? कामात कसूर करेल म्हणून मालकाने लग्न लाऊन दिलं नाही, यंदा करू, पुढल्या साली बघू, अस करुन लग्न झालं नसलेला ...शारीरिक, मानसिक कुचंबणा सहन करून अंतरीच दुःख मनात तसच दाबून ठेवणारा, जिवाभावाचं एकही माणूस साथीला नसल्यामुळं मुक्या प्राण्यावर अतोनात जीव लावणारा , प्रेम करणारा.....नारबा! कोंबडा, कोंबडी, पिल्लं, गाय, बैल, म्हैस, रेडे, शेळी, बकरे, करडू, कुत्रा, कासव, मांजर, घोडा, ससा, धामण, मोर, लांडोर, कावळे, घुबड्, मधमाश्या, कोल्हे, गाढवं, खंड्या, खेकडे, यांच्या सानिध्यात राहणारा व त्यातील मालकाच्या दावणीला असणाऱ्या पण मुलासारखं प्रेम करून वाढवलेल्या गुरांढोरांना आपलं गणगोत मानणारा नारबा आपले माणूसपण विसरत नाही कधीकधी तर त्याला वाईट वाटते स्वतःच्या माणूस असण्याबद्दल!! पाच बैल त्यापैकी एक म्हातारा म्हालिंग्या, दोन मध्यम वयस्क तर दोन तरुण खोंड, दोन रेडे, यांना शेतीच्या कामाला सांभाळून कमी खर्चात जास्त कष्ट करुन शेती कशी पिकेल हा हिशेब मालकाचा...अजून दावणीला म्हैस, गाई(पाडी), शेरड आहेत. यातील सर्व गुरं कमी करुन मालकाला ट्रॅक्टर घ्यायचा आहे...मालक व्यवहारिक दृष्ट्या त्याच्या जागी बरोबर आहे..यांत्रिक शेतीशिवाय पर्याय नाही हे त्याला सत्तरच्या दशकात समजलंय... पण नारबाचा जीव मुक्या गुराढोरांत अडकलाय तोही त्याच्या जागी बरोबर आहे..अशी ही कथा वाचत जाईल तशी फुलत जाणारी....शिक्षण, तंत्रज्ञान ग्रामीण भागात पोचलं नव्हतं त्यावेळी शेतीची कामे कशी चालत या बद्दल सखोल माहिती आहे.. ज्यांचा कधीही शेतीशी व ग्रामीण जीवनाशी संबध आला नाही त्यांना समजायला अवघड वाटेल पण समजली तर सर्व घटना आपल्या समोरच घडत आहेत असं चित्र डोळ्यासमोर उभं राहतं... रोज एक कोंबडीच पिल्लू मुंगूस पळवून न्हेतय म्हणून मालकीणीन त्यांचा बाजार केला...कोंबडी आधीच मेलेली व पिल्लं विकली गेलेली, मग मागे राहिला म्हसोबला सोडलेला कोंबडा...अगदी एकटा... नारबा सारखा...मग तो आक्रमक झाला व कुत्र्या पेक्षा तोच मळ्याचा राकणदारी झाला...कोणा तिरायत माणसाला खोपिकड फिरकू द्यायचा नाही. रोज सकाळी नारबाचा अलार्म तो कोंबडाच..कोंबड्याने बांग दिली की नारबाचा दिवस चालू....एक दिवस त्यालाही म्हसोबाला कापायचं ठरतं व त्याला जाळं टाकून पकडायची जबाबदारी नारबावर येते...मुलासारखं वाढवलेल्या कोंबड्याच मटण खान नारबाच्या जीवावर येत...सकाळी कोंबडा पोटातच आरवतोय असा भास त्याला होतो... कुत्री जखमी होऊन मरते...शेळ्या, बोकड विकली जातात, दोन रेडे व दोन बैल विकले जातात...म्हालिंग्या बैल मरणाच्या दारात असताना झाडं तोडायला आलेल्या श्रमिकांना खायला दिला जातो...दावणीची गाई एका महाराजांच्या आश्रमात सोडायची जबाबदारी नारबावरच येते...जड अंतकरणारे तो गाईला निरोप देतो...भरगच्च भरलेली दावन व खोप पार मोकळी होते...बांधावरील झाडं व मोकळ्या माळावरील भला मोठा पिंपळ तोडला जातो....कापला जातो...सगळा मळा व मोकळा माळ नारबाला ओसाड वाटतो..खायला उठतो...त्यातच नवीन ट्रॅक्टर व त्याचा ड्रायव्हर येतो...बैलांच्या जागी ट्रॅक्टर लावला जातो...राहिलेल्या बैल जोडीतील एकाने लाथ मारली म्हणून ड्रायव्हर बैलाला खूप मारतो...याचा संताप, चीड नारबाला येते ....मालकापशी तक्रार करतो पण मालक ड्रायवरची बाजू घेतो...नारबाच काळीज तुटून विदीर्ण होत...जिथे आयुष्यच्या जडणघडणीची वीस वर्षे घालवली तिथे आता आपली किंमत नाही हे त्याच्या लक्षात येतं... आणि तिथून निघायचा निर्णय नारबा घेतो...पण कुठं जाईल?? ना घर, ना दार , ना गण, ना गोत, वर आभाळ खाली धरती या शिवाय कोणी नाही...होता तो गोतावळा संपला...एकटा नारबा..एकटाच राहिला. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

SPEEDPOST
SPEEDPOST by SHOBHAA DE Rating Star
Trupti Kulkarni

शोभा डे लिखित, अपर्णा वेलणकर अनुवादित ‘स्पीडपोस्ट’ या मेहता पब्लिशिंग हाऊस (पुणे) यांनी प्रकाशित केलेल्या या पुस्तकातल्या ‘पेज थ्री आई’ या पात्राला ‘प्रणव कुलकर्णी’ यांनी लिहिलेले पत्र. _________________ झगमगत्या दुनियेतून मुलांच्या भावविश्वात अगद उतरता येणाऱ्या पेज थ्री पण तितक्याच हळव्या आईस, तब्बल सहा मुलांचं नेटानं संगोपन करताना वेगवेगळ्या टप्प्यांवर पत्ररूपानं त्यांच्यासमोर तू अनुभवांची शिदोरी खुली केलीस. ही पत्रं तुला प्रकाशित का करावीशी वाटली माहीत नाही; पण ती केलीस हे उत्तम झालं. कसंय, अडनेडी वयातल्या प्रत्येकालाच कधीतरी वाटतं की `आई आपल्याला पुरेसा वेळच देत नाही आणि आपल्यावर तिचं मुळी थोडंफारही प्रेम नाहीये. इतरांच्या आया बघा.` तुलनेचं हे वादळ आई आणि मुलाच्या नात्यात आलं की जहाजावर कितीही रसद असली तरी आपल्याला सुखी ठेवण्यासाठी झटणाऱ्या फूटभर अंतरावरल्या चेहऱ्यावरच्या गाजदार लाटाही मग, मन ओळखेनासं होतं. नात्यांमधले अडथळे असो वा नातं सुशेगात वल्हवणारी वल्ही, दुनियेत सगळीकडे थोड्याफार प्रमाणात सारखीच असतात; पण बंडखोर वयात हे सांगणार तरी कोण आणि कसं? तू लिहिलेली पत्रं केवळ तुझ्या सहा मुलांपुरती मर्यादित न राहता कितीतरी टीनएजर्सच्या मनांचा अचूक ठाव घेतात ती तू हे सांगतेस म्हणूनच. सतत चेहऱ्यावर मेकअपची मागणी करणारं जग, लेखिका म्हणून सगळी व्यवधानं विसरून वाचकांना आवडणाऱ्याच साच्यात शाई ओतायला सांगणारा कागद, वैवाहिक आयुष्याच्या स्वतःच्या म्हणून असलेल्या स्वतंत्र अपेक्षा आणि या सगळ्याला पुरून उरत मुलांना पत्रांतून आयुष्य उत्फुल्लपणे जगायला शिकवणारी तू. आमच्या आया पेज थ्री कल्चरच्या नसतीलही, स्वतःच्या मनातलं कागदावर मुक्तपणे लिहिणं त्यांना कदाचित कॉलेजनंतर जबाबदाऱ्यांच्या धबडग्यात जमलंही नसेल, पण म्हणून त्यांनी आमच्यासाठी आयुष्यासोबत केलेल्या तडजोडीचं महत्त्व थोडीच कमी होतं? `स्पीडपोस्ट` वाचताना प्रत्येकजण आईसोबतच्या आपल्या नात्याचे अर्थ पानापानांवरच्या अवकाशात शोधत राहतो. प्रत्यक्ष ओळीं इतकंच बिटविन दि लाईन्स लिहिणाऱ्या तुझ्या लेखणीचं हे खरं यश. मुलांपाशी व्यक्त होताना तू इतका कमालीचा मोकळेपणा कसा राखू शकतेस याचं कॉलेजात हे पुस्तक वाचल्यावर प्रचंड आश्चर्य वाटलेलं (पुढं `स्पाउज`सारख्या पुस्तकांतून मात्र तुझ्या जगण्याची फिलॉसॉफी गवसली). जे विषय बोलताना आम्हीही संकोचतो तेसुद्धा तू किती सुंदरपणे हाताळले आहेत. जबाबदारीपूर्ण जगण्यासाठी मुलांची मानसिक बैठक घडवताना कुठलाच विषय तू गौण मानला नाहीस. जगण्याबद्दल तू आमच्या भाषेत बोललीस आणि कितीतरी गुंते झरझर सुटले. स्वतःच्याच विश्वात मुलं हरवलेली असताना आई म्हणून खंबीर स्टँड मांडलास आणि जाणवू देत नसली तरी आईचंही स्वतंत्र आयुष्य असतं हे मान्य करायला शिकवलंस तू आणि हेही शिकवलंस की स्वतंत्र आयुष्य असूनसुद्धा मुलंच तिच्या आयुष्याचा ड्रायव्हिंग फोर्स असतात. असंख्य टिनएजर्सच्या मनांतलं द्वंद्व शांत करत आयुष्याला स्थिरत्व आणि दिशा देणाऱ्या तुझ्या या दीपस्तंभरूपी `स्पीडपोस्ट`ला म्हणूनच हे प्रतिपत्र. आयांवर कितीही रुसलो तरी त्यांच्याशी असलेले अतूट बंध जाणणारी आम्ही मुलं ...Read more

FAR FAR VARSHAPURVI
FAR FAR VARSHAPURVI by NIRANJAN GHATE Rating Star
Shrikant Adhav

फार वर्षांपूर्वी म्हणजे सुमारे लाखो व कोटी वर्षांपूर्वीची ही गोष्ट आहे. एका गोष्टीत रहस्य आहे, गुढ आहे, विज्ञान आहे, संशोधन आहे शिवाय उत्तरही आहेत. निरंजन घाटे यांचे हे पुस्तक अशाच लाखो-करोडो वर्षांपासून पडलेल्या विविध प्रश्नांची वैज्ञानिक उत्तरेपल्याला देतं. निरंजन घाटे हे हाडाचे विज्ञानलेखक. त्यामुळे विज्ञानाच्या दृष्टिकोनातून त्यांनी लिहीलेले सर्वच लेख आपल्याला मानववंशशास्त्र, पुराणवास्तुशास्त्र, हवामान शास्त्र व इतिहासाची माहिती करून देतात. पृथ्वीचा इतिहास हा करोडो वर्षांचा असला तरी बहुतांशी तो फक्त मागील दोन हजार वर्षांचाच पुस्तकात मांडलेला दिसतो. परंतु, तत्पूर्वी मनुष्य जीवन कसे होते? व त्यांनी प्रगतीची पावले कशी पुढे टाकली? याचे वर्णन निरंजन घाटे यांनी या पुस्तकात केले आहे. मानववंशशास्त्र व पुरातनवास्तूशास्त्र या विज्ञानशाखा किती सखोल आहे, त्याची प्रचिती हे पुस्तक देतं. संशोधन कसं करावं व त्याला किती विविध पैलू असू शकतात? या प्रश्नांची उत्तरेही आपल्याला विविध घटनांतून मिळतात. पुस्तकातील काही महत्त्वाच्या मुद्द्यांना याठिकाणी मांडत आहे. पुरातन काळी मनुष्य हा मांसाहारी, शाकाहारी होता की प्रेताहरी? याचं सप्रमा स्पष्टीकरण त्यांनी या पुस्तकात दिलं आहे. आदिमानवाचा शेती विषयक, पर्यावरण विषयक, आरोग्यविषयक प्रवास कशा प्रकारे झाला? समुद्रात शेकडो मैलांवर असणाऱ्या इस्टर आयलँड वरील पुतळ्यांचं गूढ काय? चंद्रावती नावाचं अतिसुंदर शहर भारतात होतं. परंतु परकीय आक्रमकांनी त्याची नासधूस करून विद्रूप करून टाकलं. उत्खननात सापडलेली हाडे ही मानवशास्त्रात अभ्यास करण्यासाठी सर्वात मोठा पुरावा मानले जातात. त्यांचे महत्त्व व रोमांचकारी इतिहास इथे मांडला आहे. चिली व दक्षिण अमेरिकेत अनेक प्राचीन कलाकृती आहेत. माया संस्कृतीत बनवलेल्या या कलाकृतींचे रहस्य काय? ऑस्ट्रेलियातील डायनासोर्स संशोधन. डायनासोर, ट्रायनोसॉर म्हणजे काय? चीनमधल्या ड्रॅगनच्या हाडांच्या शोधामागचा रोमांचकारी प्रवास. युरोपातल्या प्राचीन अटलांटिस शहराच्या समृद्धीतेची वर्णने आजही केली जातात. ते पाण्याच्या तळाशी स्थित आहे. वृक्षवर्तुळावरून वृक्षांचे वय व त्या काळची हवामान स्थिती ओळखण्याची अचूक शास्त्र. व्हिएतनाम, कंबोडिया मध्ये एकेकाळी हिंदू राजे राज्य करीत होते. परंतु परकीय आक्रमकांमुळे त्यांची संस्कृती लयास गेली. आजही त्यांच्या सांस्कृतिक पाऊलखुणा दोन्ही देशात सापडतात. मानवशास्त्रज्ञ डग्लस औसली यांनी आजवर सर्वाधिक अचूकतेने या विज्ञानाचा वापर करून दाखवला आहे. रेण्विक पुरानशास्त्र म्हणजे काय? त्याचा वापर कसा करता येतो? आदिमाता अर्थात आपल्या सर्वांच्या एकमेव मातेचा शोध कसा घेतला गेला याची कहाणी. आपण सारे होमोसेपियन एकाच आईची लेकरे आहोत. पण आज लाख वर्षानंतर आपापसात कितीतरी भेदभाव तयार झालेत. आफ्रिके पासून अलिप्त असणाऱ्या अमेरिका खंडात मानव पोहोचला कसा? याचे शास्त्रीय उत्तर. अशा विविध प्रकारची माहिती व त्याची उत्तरे निरंजन घाटे यांनी या पुस्तकात दिली आहेत. पारंपरिक इतिहास व विज्ञानापलीकडे जाऊन वाचण्यासारखे हे निश्चितच वेगळे पुस्तक आहे. ...Read more