* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: PHUKAT
  • Availability : Available
  • ISBN : 9789386454935
  • Edition : 3
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 120
  • Language : MARATHI
  • Category : SHORT STORIES
  • Available in Combos :D.M.MIRASDAR COMBO SET - 25 BOOKS
Quantity
A COMPILATION OF STORIES; TRANSLATED AS WELL AS SOME OF HIS OWN. THE WRITER ONCE AGAIN SUCCEEDS IN MAKING US LAUGH OVER THE PURE HUMOUR. HIS STORY ‘SHIVAJI MAHARAJANCHI PATRAKARANSHI BATCHIT’- MEANING THE CONVERSATION THAT SHIVAJI MAHARAJ HAD WITH THE JOURNALISTS POINTS AT THE DISCREPANCIES THAT ARE SO PROMINENTLY SEEN IN POLITICS THESE DAYS. ANOTHER GOOD ONE IS THE STORY ‘TAGEWADE FESTIVAL’; THIS ELABORATES HOW ANY FESTIVAL HAS BECOME A FAD IN THE TOWN/VILLAGE OF TAGEWADI. THE STORY ‘MANTRYANWAR ODHAWLELA PRASANG’ PINPOINTS AT THE HOPELESS SITUATION OF LAW AND ORDER AND ALSO THE ELIGIBILITY OF OUR MINISTERS. HIS STORY ‘EKA SHOKSABHECHA VRUTTANT- A REPORT ON A CONDOLENCE MEETING’ PORTRAYS MANY PEOPLE AROUND US PERFECTLY WELL. ALL HIS STORIES TALK ABOUT THE VARIOUS CARICATURES WE SEE AROUND. THEY MAKE US LAUGH, AT THE SAME TIME, THEY ALSO MAKE US THINK ABOUT THE SOCIETY, THE TRENDS, OUR ROLE, ETC. HIS STORIES AIM AT PEOPLE FROM POLITICS, SOCIAL WORK, EDUCATION DEPARTMENT, POLICE DEPARTMENT ETC. A WONDERFUL COLLECTION OF STORIES HELPING YOU TO LAUGH AT YOUR HEART’S CONTENT WHILE HAVING THE POTENTIAL OF MAKING YOU THINK.
‘फुकट’हा द.मा. मिरासदारांच्या रूपांतरित आणि स्वतंत्र कथांचा संग्रह. अर्थातच त्यांच्या स्वतंत्र विनोदी कथा वाचकाचं लक्ष वेधून घेतात. ‘शिवाजी महाराजांची पत्रकारांशी बातचीत’या कथेतून मिरासदार आजच्या राजकीय विसंगतींवर बोट ठेवतात. तर ‘टगेवाडी फेस्टिव्हल’मधून फेस्टिव्हलच्या फॅडवर त्यांनी भाष्य केलं आहे. आजची ढिसाळ कायदा-सुव्यवस्था आणि मंत्र्यांची ‘योग्यता’याचं मार्मिक चित्रण ‘मंत्र्यांवर ओढवलेला प्रसंग’या कथेतून केलं आहे. तर ‘एका शोकसभेचा वृत्तांत’या कथेतून त्यांनी माणसांचे विविध नमुने टिपले आहेत. या चारही विनोदी कथा श्रोत्यांना मनमुराद हसवतात आणि अंतर्मुखही करतात. राजकारण, समाजकारण, शिक्षण खातं, पोलिस खातं या क्षेत्रांतील व्यक्तींचं अत्यंत खुमासदार पद्धतीने केलेलं प्रातिनिधिक चित्रण त्या त्या खात्यातील विसंगतीवर बोट ठेवतंच; पण वाचकांना खळखळून हसायला लावतं. तेव्हा वाचकांना खळखळून हसवणारा हा कथासंग्रह सगळ्यांनी अवश्य वाचला पाहिजे, असा आहे.
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
"#MARATHIBOOKS#ONLINEMARATHIBOOKS#TRANSLATEDMARATHIBOOKS#TBC#TRANSLATEDBOOKS@50% #PHUKAT #PHUKAT #फुकट #SHORTSTORIES #MARATHI #D.M.MIRASDAR #द.मा.मिरासदार "
Customer Reviews
  • Rating StarNEWSPAPER REVIEW

    दर्जेदार विनोदी कथांचा संग्रह... मराठीतील विनोदी कथांचं दालन समृद्ध करणाऱ्या लेखकांमध्ये द.मा. मिरासदार हे नाव अग्रस्थानी आहे. फुकट’हा द.मा. मिरासदारांच्या रूपांतरित आणि स्वतंत्र कथांचा संग्रह. अर्थातच या संग्रहातील त्यांच्या स्वतंत्र विनोदी कथा ल्ष वेधून घेतात. ‘शिवाजी महाराजांची पत्रकारांशी बातचीत’, ‘टगेवाडी फेस्टिव्हल’, ‘मंत्र्यांवर ओढवलेला प्रसंग’ आणि ‘एका शोकसभेचा वृत्तांत’ या चार कथांतून मिरासदारांच्या विनोदी कथेच्या दालनातील अग्रस्थानाचा प्रत्यय येतो. काही पत्रकार रायगडावर गेलेले असताना त्यांची शिवाजी महाराजांशी भेट होते आणि पत्रकार व शिवाजी महाराज यांच्यात प्रश्नोत्तररूपी जो संवाद होतो, तो आपल्या खास मिरासदारी शैलीत द. मां. नी रंगवला आहे. त्या प्रश्नोत्तरांच्या माध्यमातून द.मा. आजच्या राजकीय विसंगतींवर बोट ठेवतात. ‘टगेवाडी फेस्टिव्हल’मध्येही द.मां. नी राजकीय आणि सामाजिक विसंगतींवर बोट ठेवलं आहे. ‘पुणे फेस्टिव्हल’च्या धर्तीवर टगेवाडीत फेस्टिव्हल करायचं ठरतं. फेस्टिव्हलची तयारी कशी होते आणि प्रत्यक्षात फेस्टिव्हल कसा पार पडतो, याचं रंगतदार वर्णन द.मां. नी केलं आहे. ‘मंत्र्यांवर ओढवलेला प्रसंग’ ही त्याच वाटेवरची आणखी एक कथा. बाबूराव टोणग्यांचा गृहमंत्री पदापर्यंतचा प्रवास आणि गृहमंत्री झाल्यानंतर त्यांच्यावर ओढवलेला एक प्रसंग याचं खास मिरासदारी शैलीत द.मां.नी वर्णन केलं आहे. एका पेट्रोल पंपावर पेट्रोल भरण्यासाठी टोणगेंची लाल दिव्याची गाडी थांबते. ड्रायव्हर खाली उतरतो आणि टोणगे ड्रायव्हरच्या नकळत लघुशंकेसाठी उतरतात. टोणगे गाडीत बसले आहेत, असं समजून ड्रायव्हर गाडी घेऊन निघून जातो आणि नंतर जी धमाल उडते ती प्रत्यक्ष कथेत वाचताना हसून हसून मुरकुंडी वळते. ‘एका शोकसभेचा वृत्तांत’ ही अशीच खळखळून हसवणारी कथा आहे. एका नगराध्यक्षाला श्रद्धांजली वाहण्यासाठी मंडळी जमतात आणि मग तिथे माणसं कशी वागतात आणि कसं भाषण करतात याची हकिगत द.मा. खुसखुशीत शैलीत वर्णन करतात. ही कथाही अर्थातच मुळातून वाचण्यासारखी. तेव्हा या चारही कथांचा मनसोक्त आस्वाद घेऊन हसण्यासाठी ‘फुकट’ हा कथासंग्रह वाचलाच पाहिजे. त्यातील स्वभावनिष्ठ आणि प्रसंगनिष्ठ विनोदाचा अनुभव घेतला पाहिजे. यातील रूपांतरित कथा आणि ‘नेम’ ही आबाच्या विठ्ठलभक्तीची थोडी गंभीर वळणाने जाणारी स्वतंत्र कथाही वाचनीय आहेत. ...Read more

  • Rating StarDAINIK SAKAL 09-07-2017

    द.मा. मिरासदार यांची पुस्तकं म्हणजे आनंदठेवाच फुकट आणि अंगतपंगत या त्यांच्या पुस्तकांच्या पुढच्या आवृत्त्या प्रकाशित करण्यात आल्या आहेत. अंगतपंगत हे त्यांनी लिहिलेल्या एका सदराचं पुस्तक आहे. भविष्याच्या नादापासून डॉक्टरांपर्यंत अनेक विषयांवर त्ांनी खुशखुशीत भाष्य केलं आहे. फुकट या संग्रहात कथांचा समावेश आहे. त्यात काही भाषांतरित कथा आणि दमांच्या काही कथांचा समावेश आहे. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

DHUMARE
DHUMARE by MADHAVI DESAI Rating Star
Prasad Salunkhe

धुमारे - माधवी देसाई म्हणतात ना `don`t judge a book by its cover` तसं काहीसं या पुस्तकाबाबत झालं. पुस्तक घेऊन फार दिवस झाले पण वाचायचा योग काही येत नव्हता. एक तर छोटं पुस्तक आहे नंतर वाचून काढू असं करत ते मागे राहिलं. आणि दुसरं म्हणजे त्याचं ओकंबों मुखपृष्ठ. ते पाहून उगाच गैरसमज होतो की काहीतरी उदासीभरं आहे हे प्रकरण. त्यात माधवी देसाईंचं `नाच गं घुमां` आधी वाचलेलं त्याचा ठसा मनावर निश्चित होता, त्या वातावरणात काही पूर्वग्रह किंवा अपेक्षा ठेवून मला हे पुस्तक हाती घ्यायचं नव्हतं. नंतर एकदोन ठिकाणी लोकांना या पुस्तकाबद्दल भरभरून बोलतांना, लिहितांना पाहिलं आणि चूक माझ्या लक्षात आली. मग पुढच्या एक दिवसात हे पुस्तक वाचून काढलं. `धूमारे` या पुस्तकात गोयच्या भूमीवर लिहिलेले पंधरा लेख आहेत. गोवा म्हणजे फेसाळती बियर, उघडेबागडे फोरेनर्स एवढंच मर्यादित नाहीये याची आपल्याला नव्याने जाणीव हे पुस्तक करून देतं. आपण गोव्याच्या अंतरंगात माधवी ताईंचं बोट धरून शिरतो. त्यांच्या संवेदनशील नजरेने इथला निसर्ग, इथली माणसं आपण पाहतो. हे सरधोपट प्रवासवर्णन असं नाहीये. एखाद्या ठिकाणी आपण बराच काळ राहिलो तर त्या भूमीशी त्या वास्तूंशी आपले बंध तयार होतात, तिथे आपली मूळं आपसूक रुजतात, तिथल्या झाडापेडांशी आपलं हितगूज सुरू होतं. आपुलकीची जी माणसं भेटतात आपण त्यांना आणि ती आपल्याला अंतर्बाह्य ओळखत असतात, त्या डोळ्यात स्नेह असतो, आपलं एक पान त्या डोळ्यात दडलेलं असतं, नुसतं डोळ्यात पाहून आपण स्वतःला वाचू शकतो. गाईडच्या भूमिकेत एखादी वास्तू, निसर्ग, तारीखवार इतिहास सांगणं वेगळं आणि आपल्या मनातील या साऱ्या सभोवतालाविषयीचे प्रामाणिक भाव व्यक्त करणं वेगळं. १९९० साली म्हणजे जवळपास तीस वर्षांनी माधवी ताई त्यांच्या बांदोडा या गावी परतल्या. जागा तीच पण वयाच्या १६ व्या वर्षी पाहिलेलं गोवा आणि साठीत समजलेलं गोवा या दोन्ही गोष्टी त्यांनी कुतुहलाने तोलून पहिल्या, आणि मांडल्याही. गोवा म्हणजे विविध संस्कृतीची सरमिसळ. त्याचे समाजावर झालेले बरेवाईट परिणाम या पुस्तकात मांडले आहेत. परकीय राजवट असून आणि आता स्वतंत्र घटक राज्य असून जपलेल्या चालीरीती, समाजात परकीय राजवटीमुळे आलेला एक मोकळेपणा सारं त्यांच्या लेखणीतून झरझर उतरतं. त्यांचं लिखाण समुद्राच्या पाण्यासारखं नितळ, ओघवत्या शैलीचं, गजाली गप्पांच्या लाटाच जणू. म्हणून पुस्तक एकदा वाचायला घेतलं की खाली ठेववत नाही. देवचार, कोपेल, पायलट, तळी, पालखी, फुलराणी लेखांच्या नुसत्या नावावर नजर फिरवली तरी काहीतरी वेगळेपणा असणार लेखात हे कळतं. गमतीची बाब म्हणजे सलमान, संजय दत्त, चंकी पांडे, दिव्या भारती विषयी त्याकाळी भाबड्या लोकांना असलेलं आकर्षण, गजालीत सिनेमा, राजकारण, दाऊद इब्राहिम हे आलेले विषय, तिथल्या लोकांची त्यावर गमतीदार टिपण्णी हे सारं वाचायला मस्त वाटतं. डोना पॉला ची प्रतिक्षा त्यांनी आपल्या शब्दात मांडली आहे. गोवन स्त्रियांमधला काळानुरूप झालेला बदल काही ठिकाणी त्या अधोरेखित करतात. पूर्वीचं गावपण कसं मागे पडत गेलं हे त्या सांगतात, तरी जे काही शिल्लक आहे ते निराशाजनक निश्चित नाही अन्यथा त्यांच्या जीवनाच्या अंतिम टप्प्यातील विश्वासाने विसवायचं ठिकाण म्हणून त्यांनी हे गाव निवडलं नसतं. इथल्या भाषेतली मौजेची गोलाई आणि माधुर्य माधवी ताई न टिपतात तर नवल. पुस्तक वाचून झालं तरी काय बरं ते गाणं होतं म्हणून पानं पुन्हा चाळली जातात आणि गुणगुणायचा प्रयत्न होतो. ... आलयली डोलयली पंटी पालयली सांग गे बाये, तुका कोणे चोरून वेल्यान गो बाये ... आंव तुजो सदाच मोग करतलो गे बाये आणि तुका हाव केन्नाच विसरचो ना गे बाये - प्रसाद साळुंखे ...Read more

THE GUNS OF NAVARONE
THE GUNS OF NAVARONE by ALISTAIR MACLEAN Rating Star
Mahesh S

दुसऱ्या महायुद्धात ‘खेरोस’ या छोट्या बेटावर १२०० ब्रिटिश सैनिक अडवून पडले होते. हे बेट तुर्कस्तानच्या जवळ होते. त्यांना सोडवायला जाणाऱ्या बोटींना नॅव्हारन बेटावरील महाकाय तोफांचा अडथळा होता. त्या तोफा त्यांच्या समोरच्या समुद्रातील कोणतेही जहाज सहज बुवू शकत होत्या. नॅव्हारनवर एक भक्कम किल्ला होता. तिथे जर्मन व इटालियन सैन्य होते. अशा या तोफा नष्ट करायला मूठभर माणसांची तुकडी बेटाच्या मागच्या कड्यावरून चढून वर पोचली. खेरोस बेटावरील सैनिकांना सोडविण्यास येणारे ब्रिटिश आरमार, तोफांचे त्यावर धरले जाणारे नेम आणि त्या नष्ट करण्यासाठी पुढे सरकलेली ती मूठभर घातपात्यांची तुकडी यांच्यात शर्यत लागली. शेवटी कोण जिंकले? ...Read more