* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: JAMAICA INN
  • Availability : Available
  • Translators : SNEHAL JOSHI
  • ISBN : 9788184980592
  • Edition : 2
  • Weight : 100.00 gms
  • Pages : 292
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : FICTION
Quantity
Buying Options:
  • Ebooks:
  • Print Books:
THE COACHMAN TRIED TO WARNHER AWAY FROM THE RUINED, FORBIDDING PLACE ON THE RAINSWEPT CORNISH COAST. BUT YOUNG MARY YELLAN CHOSE INSTEAD TO HONOR HER MOTHER`S DYING REQUEST THAT SHE JOIN HER FRIGHTENED AUNT PATIENCE AND HUGE, HULKING UNCLE JOSS MERLYN AT JAMAICA INN. FROM HER FIRST GLIMPSE ON THAT RAW NOVEMBER EVE, SHE COULD SENSE THE INN`S DARK POWER. BUT NEVER DID MARY DREAM THAT SHE WOULD BECOME HOPELESSLY ENNARED IN THE VILE, VILLAINOUS SCHEMES BEING HATCHED WITHIN ITS CRUMBLING WALLS OR THAT A HANDSOME, MYSTERIOUS STRANGER WOULD SO INCITE HER PASSIONS... TEMPTING HER TO LOVE A MAN WHOM SHE DARES NOT TRUST.
सावल्या त्या निर्जन जागेतून सरकल्या. घोड्याच्या टापांचे आवाज खालच्या दगडी रस्त्यावरून जोरात आले. ते पुन्हा आले होते... ते गूढ पाहुणे, जे अंधाराच्या स्तराखाली जमेका इनमध्ये यायचे. मेरी येलाननं त्यांनी पुटपुटलेल्या त्या शपथा आणि त्यांचं भेसूर हास्य घाबरून ऐकलं. हे कोण लोक होते? तिच्या काकांचा आणि त्यांचा कोणत्या भयानक उद्योग होता? ही कथा आहे अनुराग, फसवणूक आणि मृत्यूची. एका भयानक कारस्थानाच्या जाळ्यात अडकलेल्या एका सुंदर तरुण स्त्रीची आणि न आवरता येणारं तिचं एका पाजी माणसावर जडलेलं प्रेम. डॅफने द्यू मोरियेर ह्याच्या अशा इतर जगप्रसिद्ध कादंब-यांप्रमाणेच ह्या त्याच्या कथेतही तीच अनिश्चितता आणि उत्कंठा आहे.
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
#MARATHIBOOKS#ONLINEMARATHIBOOKS#TRANSLATEDMARATHIBOOKS#TBC#TRANSLATEDBOOKS@50% #JAMAICAINN #JAMAICAINN #जमेकाइन #FICTION #TRANSLATEDFROMENGLISHTOMARATHI #SNEHALJOSHI #स्नेहलजोशी #DAPHNEDUMAURIER
Customer Reviews
  • Rating StarBhalchandra Sandbhor

    मला असं वाटतं की लेखकाच्या साहित्याला देशांची कींवा त्यातील राज्यंची सीमा नसते. देश आणि भाषा कोणतीही असो साहित्य उत्तम असेल तर ते वेगवेगळ्या भाषामध्ये अनुवादित होत असतं आणि त्याची लोकप्रियता दिवसें दिवस जगभर वाढतच जाते. आता बरीच मराठी पुस्तेही वेगवेगळया भारतीय तसेच जागतीक भाषामध्ये अनुवादित झाली आहेत. ‘जमेका इन’ ही डॅफने दयु मोरियेर या लेखीकेची १९३६ मधे प्रकाशीत झालेली इंग्लिश कादंबरीचा मराठी अनुवाद नुकताच वाचला एक छान विषय आणी शेवटपर्यंत रंजक होत जाणारं कथानक, कादंबरीची नायिका मेरी येलान चे वडील आणी त्यानंतर होणाऱ्या आईच्या मृत्यू नंतर तिने आईला दिलेल्या वचनानुसार तिचं मुळ आवडत गाव हेलफोर्ड सोडून तिच्या मावशीकडे बोडमीन या गावी जमेका इन या खानावळीत रहायला येते. जमेका इनमधे रहायला आल्यानंतर लवकरच मेरीला समजते की ‘जमेका इन’ ही एकेकाळी नावजलेली खानावळ सध्या मालकाच्या मंजे तिच्या काकांच्या जॉस मेरलीन च्या जहाज तस्करी करणाऱ्या टोळीच्या सावटाखाली आहे. तिच्या मावशीवर तिचा पती मंजे काकांकडून होणारे आत्याचार, तस्करी मालाची गुप्तपणे खानावळीतिल होणारी साठवणूक, यामधून तिच्या मावशीला सोडवण्यासाठी मेरी ऐकटी निर्भीस्तपणे शेवटपर्यंत या तस्करी टोळीशी लढा देते पण तिच्या मावशीला वाचवू शकत नाही. तिच्या मावशीचा शेवटी या लढ्यात दुखत अंत होतो पण ‘जमेका इन’ परत एकदा मोकळा श्वास घेते. आजही ही खानावळ इंग्लंडमधे बोडमीन या ठिकाणी भुकेलेल्या प्रवाश्यासाठी खुली आहे. कादंबरी वाचून झाल्यावर कधी इंग्लंड ला गेलो तर बोडमीनला जाऊन ‘जमेका इन’ ला भेट द्यावी ही ईछ्या मनात पिंगा घालत राहते एवढं मात्र नक्की. ...Read more

  • Rating StarDAINIK SAMANA 20-6-2010

    मेरी येलान ही तरुण मुलगी अनाथ झाल्यामुळे आपलं मूळ गाव सोडून इंग्लंडमधल्या कॉर्नवॉल भागात बॉडमिन इथे राहायला येते, तिथे तिची मावशी पेशन्स आणि मावसा जॉस मेरलिन हे ‘जमैका इन’ नावाची प्रसिद्ध खाणावळ चालवत असतात. लवकरच मेरीला कळून चुकतं की, ‘जमैका इन’ला ोक घाबरतात. कारण जॉस मेरलिन हा एक गुन्हेगारी टोळी चालवतोय. हे टोळीवाले कॉर्नवॉलच्या किनाऱ्यावर अंधाऱ्या रात्री प्रवासी गलबतांना चुकीचे इशारे देतात. परिणामी ती गलबतं खडकांवर आपटून फुटतात. मग हे टोळीवाले त्या गलबतांवरच्या सर्व माणसांना ठार मारून सगळा माल लुटतात. मेरी भयभीत होते. आपली मावशी तिच्या नवऱ्याच्या या भयंकर कारस्थानांमध्ये पुरती फसली आहे; आपणच तिला वाचवायला हवं असं समजून त्या दिशेने प्रयत्न करणाऱ्या मेरीला एक दिवस असंही कळतं की, जॉस मेरलिन या टोळीचा मुख्य बॉस नाही. स्वत: जॉस त्या अज्ञात बॉसच्या हातातलं खेळणं आहे. मग कोण असेल तो खरा खलनायक? बॉडमिनच्या मैलोगणती पसरलेल्या माळावर फिरताना मेरीला आणखी तीन व्यक्ती परिचित होतात. जॉसचा धाकटा भाऊ जेम मेरलिन, जमीनदार बसात आणि दयाळू पाद्री डेव्ही, जॉस काका आणि पेशन्स मावशी यांचा खून होतो. मेरीच्या नको तिथे कडमडण्यामुळे अखेर खलनायकाचं भांडं फुटतं, तो मेरीला ओलीस धरून समुद्रमार्गे स्पेनला पळून जाऊ पाहतो, पण अखेर जेम मेरलिनच्या गोळीला बळी पडतो. अशा तोंडावल्याची असंख्य कथानकं आपण गेल्या पन्नास-साठ वर्षांत विविध रहस्य कादंबऱयांमध्ये वाचली आहेत किंवा रुपेरी पडद्यावर पाहिली आहेत. त्यामुळे खरा खलनायक कोण असेल हे आपण तर्काने नक्कीच जाणलं असेल. मूळ इंग्रजी कादंबरी १९३६ साली लिहिली गेली आणि प्राचंड गाजली. दॅफ्ने द्यु मॉरिए या ब्रिटिश लेखिकेची ही चौथी कादंबरी होती. दॅफ्ने द्यु मॉरिएने यात चितारलेला इंग्लंडमधल्या कॉनवॉल भागातला निसर्ग, विशेषत: बॉडमिनच्या अफाट माळाची वर्णनं वाचकाला खिळवून ठेवतात. १९३९ साली या कादंबरीवर याच नावाचा चित्रपट रहस्यचित्र सम्राट आल्फ्रेड हिचकॉक याने काढला. त्यात चार्ल्स लॉटन या त्यावेळच्या प्रख्यात नटाने खलनायाकाची भूमिका केली होती. मात्र स्वत: दॅफ्ने द्यु मॉरिएला चित्रपट पसंत पडला नव्हता. कारण चार्ल्स लॉटनने मूळ कथानक स्वत:च्या पसंतीनुसार बदलून घेतलं होतं. ब्रिटनमध्ये ख्यातनाम पुरुषांना राजघराण्यातर्फे ‘सर’ ही पदवी दिली जाते. तशीच ख्यातनाम स्रियांना ‘डेम’ ही पदवी दिली जाते. डेम म्हणजे बाईसाहेब. डॅफ्ने द्यु मॉरिए आणि अ‍ॅगाथा खिस्ती या दोन महान रहस्यकथा सम्राज्ञींना इंग्लंडच्या राणीने ‘डेम’ ही पदवी दिली होती. डेम दॅफ्ने द्यु मॉरिएच्या प्रस्तुत ‘जमैका इन’चा मराठी अनुवाद मात्र अगदी सपक झाला आहे. मूळ इंग्रजीतल्या निसर्गवर्णनांचा प्रभावी प्रलय मराठीत अनुभवाला येत नाही. मांडणी, मुखपृष्ठ, निर्मिती अगदी तांत्रिक अंगे सुबक. ...Read more

  • Rating StarDAINIK PUNYANAGARI 8-11-2009

    डॅफने द्यू मोरियेर यांच्या ‘जमेका इन’ या पुस्तकाचा अनुवाद स्नेहल जोशी यांनी केला आहे. ही कथा आहे अनुराग, फसवणूक आणि मृत्यूची एका भयानक कारस्थानाच्या जाळ्यात अडकलेल्या एका सुंदर तरुणीची. ही सुंदरी एका पाजी माणसाच्या प्रेमात आकंठ बुडते आणि त्याचा परिणा म्हणून स्वतःवर अनेक संकटं ओढवून घेते. डॅफने द्यू मोरियेर यांच्या इतर जगप्रसिद्ध कादंबऱयांप्रमाणेच या कथेतही तीच अनिश्चितता आणि उत्कंठा आहे. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

SHRIMAN YOGI
SHRIMAN YOGI by RANJEET DESAI Rating Star
Sacchit Erande

श्रीमान योगी.... हे नक्की चरित्रलेखन आहे की आत्मकथन असा पानोपानी प्रश्र्न पडावा इतक्या मधूर आणि आत्मीय शब्दसंपन्नतेत सखोल मांडणी तेही भावनीक ओल कुठेही हलू न देता. एखाद्याच्या डोक्यावरची सगळी कर्जे फिटली तरी महाराजांनी हिंदू म्हणून जगण्याचे सौभा्य मिळवून दिले त्याचे ऋण फेडणं कोणांसही केवळ अशक्य! आणि ते कदाचित फिटूही नये... नपेक्षा ते फेडण्याची अवकात असलेला या भुमंडलावर अवतारित होऊच शकत नाही! 🚩🚩🚩🚩🚩 ...Read more

BARI
BARI by RANJEET DESAI Rating Star
Prasad Natu

मला आठवते आहे, 2011-14 या काळांत आम्ही कोल्हापूरला होतो,तेव्हाची गोष्ट. मी बँक ऑफ इंडियाच्या कोल्हापूर मुख्य शाखेला वरिष्ठ प्रबंधक (कर्ज विभाग) होतो. “हॉटेल कृष्णा” चे प्रपोजल आमच्या कडे आले होते. त्या निमित्ताने स्वामीकार रणजीत देसाई ह्यांचे मेव्हण श्री.उदयसिंह शिंदे आणि त्यांचे सुपुत्र श्री. सिद्धार्थ शिंदे ह्यांचा परिचय झाला.आपले समूहाचे कर्ताधर्ता श्री. कृष्णा दिवटे सर ह्यांचा कोल्हापूर मधे कुणाशी परिचय नसेल अशी व्यक्ति भिंग घेऊन शोधावी लागेल.एक दिवस ते मला म्हणाले, स्वामीकार रणजीत देसाई यांचे गांव कोवाडला चलता का.शनिवारी,संध्याकाळी कार्यक्रम आहे.रणजीत देसाई यांची पुण्यतिथि होती. प्रसिद्ध गायक राहुल देशपांडे देखिल येणार आहेत.त्यांचा कार्यक्रम देखील होईल.साहित्य आणि संगीत असा दुर्मिळ योग एकत्र येणं हे मोठ्या भाग्याचे.मी लगेच जाऊया म्हटले.त्या प्रमाणे साधारणतः संध्याकाळी 4.00 कडे मी,माझी पत्नी सौ भावना आणि श्री दिवटे सर आणि सौ. वहिनी असे चौघे आम्ही गेलो.तिथे बऱ्याच नवीन गोष्टी समजल्या.जसे रणजीत देसाई आणि प्रसिद्ध गायक वसंतराव देशपांडे ह्यांची घट्ट मैत्री होती.दरवर्षी कोवाड येथे त्यांचे येऊन रहाणे हे कळले.रणजीत देसाई ह्यांचे घर बघायले मिळाले,ज्याचे स्मारकांत रूपांतर झाले,त्यांचे साहित्य,त्यांचे हस्त-लिखित,राहुल देशपांडे यांच्याशी झालेली वैयक्तिक ओळख.हे सारे कधी विसरता येणार नाही.श्री.शिंदे ह्यांनी मला साहित्याची आवड म्हणून स्वामीकारांची 2-3 पुस्तके मला भेट म्हणून दिली.त्यातले एक पुस्तक म्हणजेच “बारी”.रणजीत देसाई ह्यांची पहिली कादंबरी.कथाकार म्हणून सुरुवात केलेल्या देसाई यांची ही पहिली कादंबरी. ह्या कादंबरीस प्रसिद्ध साहित्यिक श्री.वि.स.खांडेकर ह्यांची प्रस्तावना लाभली आहे. रणजीत देसाई ह्यांनी कादंबरीचा विषय त्यांच्या दृढ परिचयात असलेला भूभाग निवडला.कोल्हापूर ते बेळगाव रस्त्यावर सुतगट्टी नावाचे गांव लागते.तिथून 15-20 किमी आंत काकती नावाचे गावं लागते.ह्या गावापर्यंत अगदी गहिऱ्या जंगलाने वेढलेली वाट ही सुतगट्टीची बारी म्हणून ओळखली जाते.त्या जंगलात गुजराण करणाऱ्या बेरड जमातीची ही कथा आहे.ही कादंबरी लिहिण्यासाठी त्यांनी ह्या भागात राहणाऱ्या बेरड जमातीचे जीवन अगदी जवळून पूर्ण सहानुभूतीने पाहिले.ही कादंबरी वाचतांना हे पदोपदी लक्षात येतं की शहरातल्या आलीशान बंगल्यात बसून चितारलेले हे ग्रामीण जीवन नाही.त्यातील प्रत्येक प्रसंगात जिवंतपणा आढळतो. कारण रणजीत देसाईनी जवळपास 3-4 वर्ष ह्या भागात राहून त्या जीवनाचा जवळून अभ्यास केला. आपल्या समोरच सारे घडते आहे असे वाटू लागते.मला आठवते आहे की ही कादंबरी मी जेंव्हा पहिल्यांदा वाचली.त्यातील पात्रांची निवड,त्यांचे स्वभाव दर्शन, निसर्ग चित्रण, तेथील समस्या आणि स्वातंत्र्यानंतर बदलत चाललेले जीवनमान.हयात कुठेही काल्पनिकपणा वाटत नाही. वि.स.खांडेकर ह्यांनी लिहिलेली प्रस्तावना त्यांच्या साहित्यिक विद्वतेचा परिचय करून देणारी आहे.सर्वसाधारणपणे आपण पुस्तक चाळतो तेंव्हा आपण प्रस्तावनेकडे दुर्लक्ष करतो.पण मित्रांनो, प्रस्तावना देखील अवश्य वाचा.ही कादंबरी तेग्या ह्या नायकाच्या अगदी तरुण वयापासून ते म्हातारपणा पर्यन्तची कहाणी आहे.पण ही कहाणी केवळ तेग्याची नसून त्याच्या भोवती फिरणाऱ्या आणि गुंफलेल्या बेरड जमातीची कथा आहे. रणजीत देसाई यांची ही पहिली कादंबरी आहे हे कुठेच जाणवत नाही. कादंबरी वाचतांना लक्षात येते की,कोल्हापूर ते बेळगाव रस्त्यावर येणाऱ्या जाणाऱ्या वाहतुकीवर रात्रीच्या वेळेस दरोडा घालून आणि जंगलातून लाकडे तोडून ती विकणारी,आणि त्यावर गुजराण करणारी ही बेरड जमात.स्वातंत्र्य मिळण्याच्या आधी पासून ते स्वातंत्रोत्तर काळात ह्या जमातीच्या सामाजिक आणि आर्थिक जीवनावर झालेल्या बदलांचे खूप सुरेख वर्णन ह्या कादंबरीत चितारले आहे.तेग्या हा गावचा नाईक असतो आणि ही वाटमारी किंवा दरोडे त्याच्या नेतृत्वाखाली घातले जातात.गावात ह्या तेग्याचा मोठा दरारा.कादंबरीच्या सुरुवातीलाच असे दाखविले आहे की,तेग्या जंगलातून वस्तीच्या रोखाने परतत असतांना,त्याला नदीच्या पाण्यात काही खळबळत असल्याची चाहूल लागते.त्याला वाटते कुणी तरी जंगली जनावर असावे.म्हणून तो शिकारीच्या उद्देश्याने तिकडे वळतो.तर नदीच्या काठाला एक व्यक्ति उभी असल्याचे त्याला दिसते.ती व्यक्ति त्याच्या भात्यातले मासे आपल्या स्वतःच्या घोंगडीच्या खोळीत टाकताना दिसते.तो त्या व्यक्तीस तसे करण्यापासून आडवायला जातो.तर त्याच्या लक्षात येत की,ती व्यक्ति म्हणजे एक स्त्री आहे.ती 15-16 वर्षाची एक तरुणी असते.ती सहजासहजी त्याचे मासे परत देत नाही.तिच्याशी झटापट करताना,त्या तरुणीच्या लक्षांत येते की,तेग्याची फरशी (हल्ला करण्यासाठीचे शस्त्र) ही झाडांत अडकली आहे.ती शिताफीने ती फरशी मिळविते आणि तेग्यावर उगारते.मी चेन्नटी गावच्या कल्लूची नात आहे अशी आपली ओळख देत, ती त्याची फरशी नदीत फेकून दिसेनाशी होते. तेग्या काही काळ तसाच उभा रहातो.तो बेरवाडीचा नायक असतो,म्होरक्या असतो.त्याला एका तरुणीने फसवावे आणि डोळ्या समोर त्याची फरशी घेऊन जावे.हे त्याला फारसं रुचत नाही.तो बेरडवाडीत येतो.तिथे तो त्याचा मामा मल्ला सोबत रहात असतो.घरी पोहोचल्यावर त्याचा मामा फरशी बद्धल विचारतो.(ती त्याच्या वडिलांकडून आलेली वारसाने फरशी असते) तो खोटच सांगतो की चंद्रोजीस दिली.ते मामाला पटत नाही. तेग्या विचार करीत असतो की,आई गेल्यावर गेल्या काही वर्षात घरात कुणी बाई माणूस नाही.तो मामाला म्हणतो त्याला लग्न करायचे आहे.तो घडलेली सगळी हकीकत त्याला सांगतो आणि चेन्नटी गावची कल्लूची नात आहे. तिच्या बाबत काही माहिती आहे का विचारतो.मामा त्याला तिच्याशी लग्न करण्यापासून परावृत्त करण्याचा प्रयत्न करतो.कारण तिच्या भांडकुदळ स्वभावाची मामाला कल्पना असते.पण तेग्या हट्ट धरून असतो की तरी त्याला तिच्याशीच लग्न करायचे आहे.ते दोघे चेन्नटीला जातात.कल्लूला मागणी घालतात.कल्लू तेग्याच्या वडिलांचा खास मित्र असतो.कल्लू लग्नाला तयार देखिल होतो.पण त्याची नात,नागी तिचं नांव असते,ती त्याला विरोध करते.ते दोघेही कल्लूला खूप खूप बोलून निघून जातात.कल्लू त्यांचा गावाच्या वेशी पर्यन्त पाठलाग करतो आणि म्हणतो की तुम्ही तिला रात्री पळवून घेऊन जा.कारण ती तशी तयार होणार नाही.माझी काही तक्रार नाही.दोघांना ते पटते.ते दोघे आणि चंद्रोजी असे तिघेही तिला चेन्नटीला जाऊन पळवून घेऊन येतात.दुसऱ्या दिवशी सकाळी ती घरात दिसत नाही तेव्हा ती पळून गेली असे वाटते.कारण ती घरांत कुठेच नसते.तेग्या आणि मल्ला शोधाशोध करू लागतात.तेग्या आणि मल्ला चेन्नटीला जाऊन कल्लूला विचारतात की तिथे आली कां,पण ती तिथे नसते. तेग्या घरी येतो तर ती घरांत असते.ती त्याला स्वयंपाक करण्यासाठी लाकडे आणायला गेली होती असे सांगते.शेवटी ते दोघे एकमेकांना स्वीकारतात. काळू हा खबऱ्या असतो.तो वाटमारीसाठी सावज आल्याची खबर देत असतो.एकदा चुकीची खबर आणल्याने तेग्याच्या मालकाच्या,इनामदाराच्या बैलगाड्यावर दरोडा टाकला जातो.त्यात इनामदाराची पत्नी असते.तिला पाहून तेग्या त्यांचा लुटलेला ऐवज परत करतो. इनामदारास न सांगण्याचे वचन घेतो.पण त्यांचा गडी बाळू सावकारास सर्व सांगतो. दसऱ्याला,तेग्या नेहमी प्रमाणे इनामदारास बिदागी मागण्यास जातो.इनामदार त्याला हाकलून देतात.तो माफी मागतो पण इनामदार एका अटीवर तयार होतो.तो म्हणतो सरोळीचा पाटील माझा वैरी आहे,त्याचा काटा काढ.तो तयार नसतो. कारण त्याचा जिगरी मित्र चंद्रोजी,पाटलाकडे कामाला असतो.पण तेग्या शेवटी तयार होतो.तो पाटलाचा खून करतो.इनामदार शब्द फिरवितो.त्याला वाचवत नाही आणि रु.5000/- ही देत नाही.त्याला पोलिस पकडून नेतात.त्याचा मित्र काळू त्याच्या साठी वकील करून त्याची फाशी टाळतो.पण तरी जन्मठेप होतेच.त्याची बायको नागी गर्भार असते.तो तिकडे जेल मधे असतांना,इकडे नागी मुलाला जन्म देते.13 वर्षाने तेग्या सुटून येतो तो पर्यन्त मुलगा ईश्वरा मोठा झालेला असतो. तेग्या घरी येतो.तेव्हा बरेच काही बदललेले असते. तो परत आल्या नंतर काही महिन्यातच नागी जळून मरण पावते. देशाला स्वातंत्र मिळालेले असते.त्यामुळे वाटमारीला आळा बसतो.वन विभागाचे काम सुरू होते. वृक्षतोड ऐवजी वृक्षसंवर्धनावर जोर दिला जातो.तेग्याचा मुलगा गावात एक गुरुजी असतात.त्यांच्या संपर्कात येतो.त्यांचे शिष्यत्व पत्करून त्याचे परंपरागत व्यवसाय बंद करतो.हळूहळू त्या गावातील सर्व परंपरागत व्यवसाय बंद होत जातात.लोक उदरनिर्वाहासाठी गावं सोडून बाहेर गांवी जातात. ह्या कादंबरीचा शेवट हा विशेष असा twist and turn वगैरे असलेला नाही. पण माझी इच्छा आहे की ही कादंबरी तुम्ही जरूर जरूर वाचली पाहिजे ह्या साठी शेवट सांगत नाही. मला खरोखर आश्चर्य वाटते की, ह्या कादंबरीवर आधारित एखादा चित्रपट कसा आला नाही किंवा आला असेल तर मला माहित नाही.मित्रांनी प्रकाश टाकावा. ...Read more