* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: SARTYA SARI
  • Availability : Available
  • ISBN : 9788177662627
  • Edition : 4
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 80
  • Language : MARATHI
  • Category : SHORT STORIES
  • Available in Combos :V.S KHANDEKAR COMBO 119 BOOKS
Quantity
V. S. KHANDEKAR WAS BLESSED WITH THE RARE GIFT, HE WAS BLESSED WITH A SENSITIVE MIND. HE HAD THE ABILITY TO SEE EVERYTHING. HIS SIGHT REACHED THE PLACES WHERE EVEN THE SUN RAYS FAILED TO REACH.THIS BOOK IS THE COLLECTION OF HIS STORIES WHICH WERE NOT PUBLISHED. THESE WERE WRITTEN BETWEEN 19741976. THEY ARE SYMBOLIC, EMOTIONAL, PIOUS AND SUBTLE. THEY ARE FULL OF COMPASSION, SYMPATHY TOWARDS THE MANKIND. WRITER HAS SEEN THEM THROUGH HIS INNER EYES. THEY ARE NOT JUST WORDS PUT TOGETHER, THEY CREATE A CONSCIOUSNESS. THEY BRING THE BRIGHT LIGHT FOR THE LIFE BUT ALSO BRING THE PLEASANT MOONLIGHT. THESE STORIES HAVE AN ABILITY TO KEEP THE MARATHI LITERATURE ALIVE EVEN AFTER THE DEATH OF HUMANITY.
जे न देखे रवि..... अशी अलौकिक प्रतिभा लाभलेले कथाकार वि. स. खांडेकर. `सरत्या सरी’ हा त्यांचा असंकलित कथांचा अंतिम संग्रह. १९७४ ते १९७६ या उत्तर काळातील कथांत सांकेतिकता, भावुकता, तरलता नि जीवनलक्ष्यी वृत्ती दिसून येते. माणुसकीच्या गहिवरांनी ओंथबलेल्या या कथा लेखकानी प्रज्ञाचक्षूंनी जीवन न्याहाळत लिहिल्या. कथा केवळ शब्दप्रभू असता कामा नये, तर ती संवेदनगर्भ हवी, अशी प्रचिती आल्यानंतर लिहिलेल्या या कथा लेखकाच्या प्रतिभेच्या सरत्या सरी. त्या जीवनाचा विद्युत प्रकाश घेऊन येतात नि ढगाआडच्या चांदण्यांची शीतलताही ! या `सरत्या सरी’नी माणुसकीच्या नंदादीपाची सांजवात विझली, तरी मराठी शारदेचा गाभारा तिच्या विचार दरवळांनी मात्र नेहमीच सुगंधित राहील.
Video not available
Keywords
# 11TH JANUARY #YAYATI #AMRUTVEL #RIKAMA DEVHARA #SONERI SWAPNA- BHANGALELI #SUKHACHA SHODH #NAVI STRI #PAHILE PREM #JALALELA MOHAR #PANDHARE DHAG #ULKA #KRAUNCHVADH #HIRVA CHAPHA #DON MANE #DON DHRUV #ASHRU #SARTYA SARI #ABOLI #SWAPNA ANI SATYA #PHULE AANI KATE #JEEVANKALA #PAKALYA #USHAAP #SAMADHIVARLI PHULE #VIKASAN #PRITICHA SHODH #DAVABINDU #CHANDERI SWAPNE #STREE AANI PURUSH #VIDYUT PRAKASH #PHULE ANI DAGAD #SURYAKAMLE #SURYAKAMLE #DHAGAADACHE CHANDANE #DHAGAADACHE CHANDANE #PAHILI LAT #HASTACHA PAUS #SANJVAT #AAJCHI SWAPNE #PRASAD #CHANDRAKOR #KALACHI SWAPNE #ASHRU ANI HASYA #GHARTYABAHER #KAVI #MURALI #BUDDHACHI GOSHTA #BHAUBIJ #SURYASTA #ASTHI #GHARATE #MADHYARATRA #YADNYAKUNDA #SONERI SAVLYA #VECHALELI PHULE #KALIKA #MRUGAJALATIL KALYA #KSHITIJSPARSH #SUVARNAKAN #VANDEVATA #DHUKE #KALPALATA #MANDAKINI #AJUN YETO VAS FULANA #TISARA PRAHAR #VASANTIKA #RANPHULE #AVINASH #HIRWAL #MANJIRYA #SANJSAVLYA #MUKHAVATE #VAYULAHARI #MANZADHAR #CHANDANYAT #SAYANKAL #ZIMZIM #PAHILE PAN #ADNYATACHYA MAHADWARAT #VANHI TO CHETVAVA #GOKARNICHI PHULE #DUSARE PROMETHEUS : MAHATMA GANDHI #RANG ANI GANDH #RESHA ANI RANG #VAMAN MALHAAR JOSHI : VYAKTI ANI VICHAR #GOPAL GANESH AGARKAR : VYAKTI ANI VICHAR #KESHAVSUT : KAVYA ANI KALA #RAM GANESH GADAKARI : VYAKTI ANI VANGAMAY #PRADNYA ANI PRATIBHA #SAHITYA PRATIBHA : SAMARTHYA ANI MARYADA #GADHAVACHI GEETA ANI GAJRACHI PUNGI #SASHACHE SINHAVALOKAN #PAHILI PAVALA #EKA PANACHI KAHANI #RUTU NYAHALANARE PAN #SANGEET RANKACHE RAJYA # V. S. KHANDEKARANCHI KAVITA #TEEN SAMELANE #SAHA BHASHANE #ABHISHEK #SWAPNASRUSHTI #TE DIVAS TEE MANASE #SAMAJSHILPI #JEEVANSHILPI #SAHITYA SHILPI # AASTIK #SUSHILECHA DEV #RAGINI #MUKYA KALYA #INDRADHANUSHYA #ANTARICHA DIVA #NAVE KIRAN #AGNINRUTYA #KAVYAJYOTI #TARAKA #RANGDEVTA #ययाति # (ज्ञानपीठ पुरस्कार १९७६) #अमृतवेल #रिकामा देव्हारा #सोनेरी स्वप्नं-भंगलेली #सुखाचा शोध #नवी स्त्री #पहिले प्रेम #जळलेला मोहर #पांढरे ढग #उल्का #क्रौंचवध #हिरवा चाफा #अश्रू #सरत्या सरी
Customer Reviews
  • Rating StarDAINIK TARUN BHARAT 08-06-2003

    मराठीतील पहिले ज्ञानपीठ पुरस्कार विजेते लेखक वि. स. खांडेकर हे यांच्या लघुकथांचा ‘सरत्या सरी’ हा शेवटचा लघुकथासंग्रह. विविध दिवाळी अंकांत पूर्वप्रसिद्ध असलेल्या या कथा डॉ. सुनीलकुमार लवटे यांनी संपादित करून पुस्तकरूपाने वाचकांना उपलब्ध करून दिल्या आहत. पुस्तकाला दिलेलं शीर्षक खांडेकरांनीच सुचवलेलं. प्रस्तावनेत लेखकाने शीर्षकातलं लालित्य उलगडून दाखवलं आहे तसंच कथांचाही धांडोळा घेतला आहे. मुखपृष्ठही लालित्याच्या विवेचनाला साजेसं, प्रसन्न आहे. खांडेकरांच्या कथांत कलादृष्टीपेक्षाही अर्थगर्भ व सखोल जीवनानुभूती असते. त्या दृष्टीने त्यांच्या सर्वच कथा उद्बोधक आणि सांकेतिक आहेत. त्यातही ‘काजवा’ आणि ‘मुलाखत’ या कथा आजच्या स्त्री जीवनातील दाहक विसंगती टिपणाऱ्या असल्याने त्या लक्षात राहतात. मालतीबाई संस्कृत घेऊन पहिल्या वर्गात एम. ए. झाल्या पण लग्नानंतर चाकोरीतल्या स्त्रीच्याच आई, पत्नी भूमिका त्यांच्या वाट्याला आल्या. माधवरावांच्या कारखान्याची भरभराट होण्यासाठी बड्या माणसांना खुश ठेवायला हवं! मग पाहुण्यांना आवडणारी पुरणपोळी बरोबर अकरा वाजता तयार हवी असं फर्मानं बायकोकडे सुटतं. नोकरचाकर वेळेवर हजर नाहीत, मुलाचे बालहट्ट वगैरे अडचणी पार होऊनही पाहुणे खुश होतात. पैसा हेच सर्वस्व मानणारा पुरुष आणि हवी-नकोशी कर्तव्ये पार पाडताना उच्चशिक्षित, संवेदनशील स्त्रीच्या मनाची होणारी बेफिकीर कुचंबणा हे सर्व हाताळतानाच पार्वतीबाई, सखुबाई अशा कष्टकरी स्त्रियांची आयुष्येही थोड्याफार फरकाने मालतीबार्इंपेक्षा वेगळी नाहीत. हे खांडेकरांनी कौशल्याने चित्रित केले आहे. ‘मुलाखत’ या कथेला आंतरराष्ट्रीय महिला वर्षाची पार्श्वभूमी असून ही कथा खांडेकरांनी टिकात्मक अंगाने विकसित केली आहे. दैनिक ‘सर्वोदय’च्या संपादकांनी यशस्वी स्त्रियांच्या मुलाखती घेण्याची योजना आखून पिंपळगावातील साखर कारखान्याच्या एका संचालकाच्या पत्नी यशोगाथा शब्दांकित करण्यासाठी एका नवख्या तरुण वार्ताहराची निवड केली. हा तथाकथित प्रकार आटोपला. वार्ताहराने परतीच्या सुरू केलेल्या प्रवासात स्वत:च्या वैयक्तिक आणि व्यावसायिक जीवनात संघर्षाशी दोन हात करणारी शिक्षिका तसेच लिंबोळ्यांवर चरितार्थ चालवणारी म्हातारी त्याला भेटते. त्याच वेळी दोन भिन्न प्रवाहांतील स्त्री जीवनातील विसंगतीची भीषण जाणीव आल्याला होते. ‘पोकळी’ ही अशीच स्त्रीजीवनातील तरल भावुकता टिपणारी कथा. कथानायिका माई या आडगावातील एका शाळेतल्या मुख्याध्यापिका. अनेक विद्यार्थीनींना घडविताना त्या कृतार्थ आयुष्य जगल्या. आपल्या ध्येयपूर्तीसाठी अविवाहित राहिल्या. निवृत्त होण्याचा, सत्कार होण्याचा दिवस उजाडतो. त्यावेळी सुखद गतस्मृतीत त्या जश रमतात तशा त्यांच्या भळभळत्या, उरी जपलेल्या जखमाही उबदार लागतात. चाळिशीनंतर हाडामांसाच्या जोडीदाराची भासलेली उणीव, एकटेपणाच्या वेदना त्यांना सैरभैर करत अखेरीस त्या म्हणतात, ‘आम्हा ध्येयवादी माणसांचा आयुष्यभर आटापिटा चालतो तो आपलं कच्चं मडकं पक्क ... हे दाखवण्याचा.’ माई हेही कबूल करतात. आपल्या पूर्वीच्या मोलकरणीच्या नातीला नोकरीच्या मिषाने आता मॅट्रिकपर्यंत शिकायला प्रवृत्त करूनही तिला नोकरी मिळवून देण्यात अयशस्वी ठरलो. मार्इंच्या मनातील भावतरंगांचे सूक्ष्म छटा खांडेकरांनी छायाचित्रकाराच्या कौशल्याने टिपल्या आहेत. मानवी स्वार्थाचे बरेच नमुनेही खांडेकरांच्या या संग्रहात येतात. काका हे स्वातंत्र्यपूर्वकाळ अनुभवलेले सार्वजनिक कार्यकर्ते, मोतीबिंदूंची व्याधी जडलेले पण लष्कराच्या भाकऱ्या भाजण्याची हौस शिल्लक असलेले. १९७२ च्या महाराष्ट्रातील दुष्काळात सारंगपूरसारख्या भागात समाजकार्य करताना त्यांच्या उत्साहावरही ‘पाणी पडतं’, पुष्पाताई या ‘समाजकार्यकर्ती’ साही दुष्काळापेक्षा महिला मंडळाची सौंदर्य स्पर्धा व नियोजित साधुपुरष महत्त्वाची असते. पाळलेल्या कुत्रीची राजपुत्राप्रमाणे बडदास्त ठेवणारी ही मंडळी त्याचा मासिक वाढदिवस साजरा करते वगैरे. दुसरीकडे अशिक्षित खेडूत, गरीब लोक मात्र दुष्काळ निधीसाठी आपापल्या परीने हातभार लावतात. आपल्या सेनापतीच्या स्वार्थाचा बळी होऊन कांचनपूरच्या युवराजाला अंधत्व येते व अखेर जंगलात भटकणे नशिबी येते. अशावेळी देवळात मिठ्ठास सूर आळवणाऱ्या कुरूप वासंतीशी त्याचा परिचय होतो. ते ऐकमेकांत परस्परांचा आधार शोधू पाहत असता आणि एके दिवशी प्रसन्न होऊन आदीशक्तीने स्वप्नात येऊन तिला तिची मनोकामना विचारली. तिने आंधळ्या हेमंतला दृष्टिलाभ होण्याची विनंती केली. लगेच तिला आपण आपल्या स्वार्थ न पाहिल्याचा पश्चात्तापही झाला. दृष्टिलाभ होऊन हेमंत मात्र वासंतीकडे पाठ फिरवतो. वासंतीला मात्र ‘दृष्टिलाभ’ होतो. या कथेचे नाव आहे ‘दृष्टिलाभ’. खांडेकरांची घर’ ही कथा विस्थापिताची वेदना सांगते. .... ही रामायणातील प्रसंगावर बेतलेली पत्नीप्रेमाची सुंदर भावकथा आहे. सामान्य माणूस म्हणून जिव्हाळ्याचं अतूट नातं आपल्याला वाचनानंद देतो. खांडेकरांच्या कथा संपादक-प्रकाशकाने जशाच्या तशा छापल्या आहेत का नाही. मुद्रित-शोधनाच्या बऱ्याच चुका पुस्तकात आहेत. खांडेकरांचे लेखन जसेच्या तसे छापले असल्यास हे चुकीचे ठरेल. -उषा रामवा ...Read more

  • Rating StarDAINIK SAKAL (NASIK) 29-05-2003

    वि. स. खांडेकर यांचा सरत्या सरी हा असंकलित कथांचा अंतिम संग्रह १९७४ ते १९७६ या उत्तर काळातील कथांमध्ये सार्कतिकता, भावुकता, तरलता व जीवनलक्ष्मी वृत्ती दिसून येते. माणुसकीच्या गहिवरांनी ओथंबलेल्या या कथा लेखकाने प्रज्ञाचक्षूंनी न्याहाळत लिहिल्या. कथा ेवळ शब्दसंपन्न असता कामा नये, तर ती संवेदनगर्भ हवी याची प्रचीती आल्यानंतर लिहिलेल्या या कथा आहेत. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

BENJAMIN FRANKLIN
BENJAMIN FRANKLIN by BENJAMIN FRANKLIN Rating Star
दैनिक सामना १७-११-१९

प्रेरणादायी चरित्र... काही माणसं अशी असतात की, जीवनाची निश्चित अशी रूपरेषा त्यांनी आखलेली नसते. जीवन जसं समोर येईल त्या पद्धतीने ती वागत जातात; पण जीवनाशी अशी टक्कर देताना ती बहुआयामी होतात. बेंजामिन फ्रँकलिन हे अशा लोकांपैकीच एक. ‘बेंजामिन फ्रँकलन’ हे त्यांचं आत्मचरित्र त्यांच्या बहुआयामित्वाचं दर्शन घडवतं. लेविस लिअरी यांनी हे आत्मचरित्र वाचकांसमोर आणलं आहे. मराठीत अनुवाद सई साने यांनी केला आहे. बेंजामिन फ्रँकलिन यांचा जन्म १७०६ मध्ये बोस्टन येथे झाला. त्यांचे वडील साबण, मेणबत्त्या इत्यादी तयार करत असत. बेंजामिन हे जोशुआ फ्रँकलिन यांच्या १७ अपत्यांपैकी १५ वे अपत्य होते. अगदी लहान वयातच त्यांना त्यांच्या भावाच्या- जेम्स यांच्या- मुद्रणालयात शिकाऊ उमेदवार म्हणून काम करावे लागले; परंतु भावाशी न पटल्यामुळे त्यांनी ती नोकरी सोडून दिली आणि ते फिलाडेल्फियाला निघून गेले. भावाच्या वृत्तपत्रात त्यांनी थोडे लेखन केले. ती त्यांची वृत्तपत्रलेखनाची सुरुवात होय. फिलाडेल्फियाला गेल्यावर त्यांनी सॅम्युएल किमर नावाच्या माणसाकडे नोकरी धरली. तिथे त्यांच्या अनेक ओळखी झाल्या. तरुण फ्रँकलिनच्या वृत्तीची धडाडी आणि चमक गव्हर्नरच्या नजरेत भरली आणि त्यांनी लहान वयातच फ्रँकलिनला स्वत:चा छापखाना काढण्याची कल्पना सुचवली. त्यासाठी लागेल ती मदत आपण करू असेही सुचवले. फ्रँकलिनच्या वडिलांचा त्यांच्या लहान वयामुळे या गोष्टीला विरोध होता. तरीही फ्रँकलिन इंग्लंडला गेले आणि तिथे गेल्यावर त्यांच्या लक्षात आले की, गव्हर्नर साहेबांनी त्यांना फसवले. तिथे त्यांनी एका मुद्रकाकडे नोकरी केली. १७२६ मध्ये डनहॅम नावाच्या आपल्या ज्येष्ठ मित्राबरोबर त्यांचा व्यापार सांभाळावा या कल्पनेने ते परत आले; परंतु लवकरच डनहॅमचे निधन झाल्यावर त्यांनी परत किमरकडे नोकरी धरली. दोन वर्षांनी किमरचे पॅनसिल्व्हानिया गॅझेट ताब्यात घेऊन त्यांनी ते वृत्तपत्र यशस्वीरीत्या चालवले. त्यांची जुनी प्रेयसी डेबोरा रीड हिच्याशी त्यांनी विवाह केला. त्यांना दोन मुले होती. पहिला मुलगा विल्यम यालाच उद्देशून या आत्मचरित्राचा पहिला भाग लिहिला आहे. १७३० च्या दशकात फ्रँकलिन यांनी अनेक छोटी-मोठी पदं भूषवली. सरकारचे छपाईचे काम त्यांच्याकडे होते. त्याच वेळी त्यांनी आपल्या ‘पुअर रिचर्ड्स अ‍ॅलमनॅक’ लिहायला सुरुवात केली. ते फिलाडेल्फियाचे पोस्टमास्तर बनले. या दशकाच्या शेवटी त्यांनी फ्रँकलिन स्टोव्हची निर्मिती केली. १७४० च्या दशकात त्यांनी अनेक कामं हातात घेतली, ज्यात अग्निशमन दल, पोलीस खातं, पॅनसिल्व्हानिया विश्वविद्यालय, रस्तेसफाई अभियान आणि इतर छोट्या सार्वजनिक कामांचा समावेश आहे. १७४८ मध्ये ते मुद्रणाच्या व्यवसायातून निवृत्त झाले आणि त्यांनी विद्युतशक्तीच्या वैज्ञानिक प्रयोगांवर आपले लक्ष केंद्रित केले. १७५३ मध्ये त्यांना हार्वर्ड आणि येल विद्यापीठांकडून मानद पदव्या मिळाल्या. ते अमेरिकेचे पोस्टमास्तर जनरल बनले. पुढल्या वर्षी जेव्हा इंग्लंड आणि फ्रांस यांच्यातील युद्ध सुरू झाले. (फ्रेंच आणि इंडियन युद्ध), तेव्हा वसाहतींच्या संरक्षणाकरता लागणारा निधी कसा गोळा करता येईल, त्याची योजना फ्रँकलिन यांनी आखायला सुरुवात केली. प्रत्यक्ष युद्धातही त्यांचा सहभाग मोठा आहे. सैन्य जमवणे, प्रशिक्षित करणे, तोफखाना, किल्ले बांधणी इत्यादी अनेक गोष्टींत त्यांचा सक्रिय सहभाग होता. त्यांच्या काळातील ते एक उत्तम राजनैतिक मुत्सद्दी होते. हे आत्मचरित्र १७५७ च्या घटनांपाशी येऊन अचानकच थांबतं. ते अपूर्णच राहिलं. हे आत्मचरित्र तीन वेगवेगळ्या काळात फ्रँकलिननी लिहिलं– १७७१ मध्ये इंग्लंड येथे, १७८३ मध्ये फ्रांस मध्ये आणि १७८८ मध्ये अमेरिकेत. ते पूर्ण करण्यापूर्वीच फ्रँकलिन यांचा १७९० मध्ये मृत्यू झाला. एक माणूस किती प्रकारची कामं करू शकतो, त्याचा प्रत्यय हे आत्मचरित्र वाचल्यावर येतो. अर्थातच हे आत्मचरित्र प्रेरणादायक आहे. - अंजली पटवर्धन ...Read more

SANCTUS
SANCTUS by SIMON TOYNE Rating Star
Kiran Borkar

टर्कीमधील रुईन शहरातील डोंगराळ भागात एक अतिशय पुरातन शक्तीपीठ आहे.हे शक्तीपीठ पूर्ण स्वायत्त असून कोणत्याही राष्ट्राची त्यावर सत्ता नाही .सॅम्युअल हा शक्तीपीठातील उच्च श्रेणीतला संन्यासी . त्याने नुकतीच एक अतिशय खडतर अशी अंतिम दीक्षा घेतली आहे . पण अानक तो शक्तीपीठाच्या डोंगरावर चढून गेला आणि टी आकाराचा क्रॉस करून स्वतःला झोकून दिले. त्याचे खाली पडणे ही एक विशिष्ट क्रिया होती . सर्व जगाने आपली ही कृती पहावी म्हणून तो चार तास त्या एकाच ठिकाणी टी आकार बनवून उभा होता . जगाला ही एक विचित्र आत्महत्या वाटली . पण तिथे असेही काही लोक होते त्यांना ती घटना म्हणजे एक संकेत होता ज्याची ते प्रदीर्घ काळ वाट पाहत होते . शक्तीपीठात राहून आपली ओळख लपवणाऱ्या विशिष्ट पोशाख घालणाऱ्या अतिशय गुप्तता बाळगत काम करणाऱ्या या महासत्तेचा अंत होण्याचे हे लक्षण होते . पण पोलिसांना अजूनही सॅम्युअलची ओळख पटलेली नाही . पोस्टमार्टेम करताना त्याच्या शरीरात एक चामड्याचा पट्टा सापडतो त्यावर एक फोन नंबर लिहिलेला असतो. तो फोन नंबर त्याच्या बहिणीचा आहे . गुन्हे पत्रकार असलेली त्याची बहीण लिव्ह भावाचे शव ताब्यात घ्यायला रुईन शहरात पोचते. पण विमानतळावरच तिच्यावर हल्ला होतो . शक्तीपीठ आपल्या पूर्ण ताकदीनिशी तिच्या आणि सॅम्युअलच्या शवामागे लागते .ते सॅम्युअलचे शव पळविण्यात यशस्वी होतात पण प्रत्येकवेळी लिव्ह वाचते . तिला वाचवणाऱ्या लोकांना शक्तीपीठाचा अंत होणार हे ठाऊक आहे .आणि त्याला कारणीभूत लिव्ह ठरणार हेही माहीत आहे . असे कोणते रहस्य शक्तीपीठाने लपवून ठेवले आहे ..?? कोणते भयानक विधी त्या ठिकाणी चालतात..?? ज्याच्यासाठी शक्तीपीठ आपल्या मार्गात येणाऱ्या प्रत्येकाचा नाश करते . एक रहस्य वाचविण्यासाठी भयानक असे खूनचक्र रुईन शहरात चालू झाले आहे . लिव्हशी संबंध येणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीचा यात बळी पडणार आहे .मग तो जगाच्या पाठीवर कुठेही असो . प्रत्येक पानावर उत्कंठा वाढविणारे एक थरारक रहस्य . ...Read more