* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: LETTERS FROM PRISON
  • Availability : Available
  • Translators : V. S. KHANDEKAR
  • ISBN : 9788171616336
  • Edition : 6
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 152
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : ESSAYS
  • Available in Combos :V.S KHANDEKAR COMBO OFFER - 119 BOOKS
Quantity
ERNST TOLLER WAS A GERMAN LEFT-WING PLAYWRIGHT, BEST KNOWN FOR HIS EXPRESSIONIST PLAYS. HE SERVED IN 1919 FOR SIX DAYS AS PRESIDENT OF THE SHORT-LIVED BAVARIAN SOVIET REPUBLIC, AND WAS IMPRISONED FOR FIVE YEARS FOR HIS ACTIONS. DURING HIS DAYS IN THE PRISON TOLLER WROTE LETTERS TO HIS FRIENDS WHICH ARE EXCLUSIVE LITERARY PIECE . THESE LETTERS FROM TOLLER ARE TRANSLATED BY V.S.KHANDEKAR .
‘मी एका ज्यू आईच्या पोटी जन्माला आलो. जर्मनीनं माझ्या शरीराचं पालनपोषण केलं. युरोपनं माझ्या आत्म्याला संस्कारसंपन्न बनवलं. धरणी हेच माझं घर आणि सारं जग हीच माझी पितृभूमी...’ अशा गौरवपूर्ण शब्दांत स्वत:विषयी प्रांजळ निवेदन करणाऱ्या अन्स्र्ट टोलरनं तुरुंगातून लिहिलेल्या छोट्या छोट्या पत्रांचा हा स्वैर अनुवाद. मागच्या पिढीतल्या एका प्रतिभासंपन्न, ध्येयवादी आणि असामान्य अशा कलावंत क्रांतिकारक आत्म्यानं लिहिलेल्या या पत्रांमध्ये कवित्व आणि कर्तृत्व या दोन्ही दृष्टींनी प्रतिबिंबित झालेलं त्याचं व्यक्तित्व जेवढं कलापूर्ण, तेवढंच जीवनदर्शीही आहे. भोग आणि त्याग, प्रतिभा आणि प्रज्ञा, विचार आणि आचार, कठोरपणा आणि कोमलपणा यांच्या संगमात न्हाऊन निघालेल्या टोलरच्या व्यक्तित्वाचं समग्र दर्शन या पत्रांतून वाचकांना घडेल.
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
# 11TH JANUARY #YAYATI #AMRUTVEL #RIKAMA DEVHARA #SONERI SWAPNA- BHANGALELI #SUKHACHA SHODH #NAVI STRI #PAHILE PREM #JALALELA MOHAR #PANDHARE DHAG #ULKA #KRAUNCHVADH #HIRVA CHAPHA #DON MANE #DON DHRUV #ASHRU #SARTYA SARI #ABOLI #SWAPNA ANI SATYA #PHULE AANI KATE #JEEVANKALA #PAKALYA #USHAAP #SAMADHIVARLI PHULE #VIKASAN #PRITICHA SHODH #DAVABINDU #CHANDERI SWAPNE #STREE AANI PURUSH #VIDYUT PRAKASH #PHULE ANI DAGAD #SURYAKAMLE #SURYAKAMLE #DHAGAADACHE CHANDANE #DHAGAADACHE CHANDANE #PAHILI LAT #HASTACHA PAUS #SANJVAT #AAJCHI SWAPNE #PRASAD #CHANDRAKOR #KALACHI SWAPNE #ASHRU ANI HASYA #GHARTYABAHER #KAVI #MURALI #BUDDHACHI GOSHTA #BHAUBIJ #SURYASTA #ASTHI #GHARATE #MADHYARATRA #YADNYAKUNDA #SONERI SAVLYA #VECHALELI PHULE #KALIKA #MRUGAJALATIL KALYA #KSHITIJSPARSH #SUVARNAKAN #VANDEVATA #DHUKE #KALPALATA #MANDAKINI #AJUN YETO VAS FULANA #TISARA PRAHAR #VASANTIKA #RANPHULE #AVINASH #HIRWAL #MANJIRYA #SANJSAVLYA #MUKHAVATE #VAYULAHARI #MANZADHAR #CHANDANYAT #SAYANKAL #ZIMZIM #PAHILE PAN #ADNYATACHYA MAHADWARAT #VANHI TO CHETVAVA #GOKARNICHI PHULE #DUSARE PROMETHEUS : MAHATMA GANDHI #RANG ANI GANDH #RESHA ANI RANG #VAMAN MALHAAR JOSHI : VYAKTI ANI VICHAR #GOPAL GANESH AGARKAR : VYAKTI ANI VICHAR #KESHAVSUT : KAVYA ANI KALA #RAM GANESH GADAKARI : VYAKTI ANI VANGAMAY #PRADNYA ANI PRATIBHA #SAHITYA PRATIBHA : SAMARTHYA ANI MARYADA #GADHAVACHI GEETA ANI GAJRACHI PUNGI #SASHACHE SINHAVALOKAN #PAHILI PAVALA #EKA PANACHI KAHANI #RUTU NYAHALANARE PAN #SANGEET RANKACHE RAJYA # V. S. KHANDEKARANCHI KAVITA #TEEN SAMELANE #SAHA BHASHANE #ABHISHEK #SWAPNASRUSHTI #TE DIVAS TEE MANASE #SAMAJSHILPI #JEEVANSHILPI #SAHITYA SHILPI # AASTIK #SUSHILECHA DEV #RAGINI #MUKYA KALYA #INDRADHANUSHYA #ANTARICHA DIVA #NAVE KIRAN #AGNINRUTYA #KAVYAJYOTI #TARAKA #RANGDEVTA #ययाति # (ज्ञानपीठ पुरस्कार १९७६) #अमृतवेल #रिकामा देव्हारा #सोनेरी स्वप्नं-भंगलेली #सुखाचा शोध #नवी स्त्री #पहिले प्रेम #जळलेला मोहर #पांढरे ढग #उल्का #क्रौंचवध #तुरुंगातील पत्रे
Customer Reviews
  • Rating StarDAINIK PUDHARI 02-02-1997

    अंत:करणाचा ठाव घेणारी पत्रे… अन्सर्ट टोलरने तुरुंगातून लिहिलेल्या छोट्या छोट्या पत्रांचा स्वैर अनुवाद वि. स. खांडेकर यांनी ‘तुरुंगा’तील पत्रे या तीन भाग एकत्रित केलेल्या पुस्तकात केलेला आहे. पहिल्या भागात ३९, दुसऱ्या भागात ३५ व तिसऱ्या भागात २३ अशी कूण ९७ पत्रे खांडेकरांनी अनुवादीत केलेली आहेत. अंत:करणाचा ठाव घेणारे कितीतरी प्रसंग या पुस्तकात अनुभवयास मिळतात. त्याचबरोबर विचारांना वेगाने चालना देणारे उद्गार स्मरणात येतात. कल्पना आणि भावना फुलविण्याचे प्रचंड सामर्थ्य या पत्रातून अनुभूतीस येते. आजच्या जगातल्या आणि जीवनातल्या अनेक कटू प्रश्नांची प्रभावीपणे उत्तरे या पुस्तकातून वाचकास मिळतात. कला आणि क्रांती यांचा संगम किती मनोहर होऊ शकतो. याचा विरळ असलेला अनुभव ही पत्रे वाचताना मिळतो. भोग आणि त्याग, प्रतिभा आणि प्रज्ञा विचार आणि आचार, कठोरपणा आणि कोमलपणा यांच्या संगमातून न्हाऊन निघालेल्या टोलरच्या व्यक्तिमत्त्वाचे विलक्षण श्रेष्ठ कला आजच्या माणसाप्रमाणे उद्याच्या मानवतोही आवाहन देत असते. चालू क्षणाबरोबर अनंत काळालाही ती प्रफुल्लीत करू इच्छिते. टोलरने ‘तुरुंगवास हीच ज्ञानाची गुरुकिल्ली आहे’ असे म्हटले आहे. तुरुंगात राहिल्यामुळेच तुरुंगातील कामगारवर्गाच्या खऱ्याखुऱ्या जीवनाचे, भावनांचे ज्ञान त्या तुरुंगावासामुळे मिळाले त्या सत्याचे दर्शन अनेक पत्रातून होते. टोलरची पत्रे हृदयस्पर्शी अनुभवावी आणि प्रभावी विचारांनी नटलेली आहेत. या पत्रातून टोलरचे कवित्व आणि कर्तृत्व या दोन्ही दृष्टीनी त्यात प्रतिबिंबित झालेले व्यक्तिमत्त्व फार मोठे आहे ते जितके कलापूर्ण आहेत तितकेच जीवनदर्शी आहे असा अनुभव प्रत्येक पत्राच्या वाचनाच्यावेळी येतो. पत्रातील आशय संवेदनशील मनाला भुरळ पाडणारा असा असून वाचकांच्या विचारांना चालना, भावनांना धार, कल्पनेला उल्हासितपणा, मनास प्रसन्नपणा हा सारा अनुभव अगदी विरळ किंबहुंना अपूर्व असा आहे. पाकोळ्याच्या जोडप्याने बांधलेले यांच्या संगमातून न्हाऊन निघालेल्या टोलरच्या व्यक्तिमत्त्वाचे, विलक्षण दर्शन पत्रातून होऊन टोलरविषयी तीव्र आकर्षण वाचकास वाटू लागते. अनुवादक वि. स. खांडेकर यांना तर टोलरची पत्रे प्राणप्रिय वाटली असून ते टोलरचे प्रथमदर्शनी भक्त बनले. ‘तुरुंगातील पत्रे’ मराठीत अनुवादीत करून अन्सर्ट टोलरच्या प्रभावी, प्रामाणिक व वैचित्र्यपूर्ण अशा व्यक्तिमत्त्वाची ओळख मराठी जगताला वि. स. खांडेकर यांनी करून दिली. मी एका ज्यू आईच्या पोटी जन्माला आलो. जर्मनीत माझ्या शरीराचे पालनपोषण केलं. युरोपनं माझ्या आत्म्याला संस्कारसंपन्न बनवलं. धरणी हेच माझं घर आणि सारं जग हीच माझी पितृभूमी अशा गौरवपूर्ण शब्दात स्वत:विषयी प्रांजळ निवेदन अन्सर्ट टोलरने आपल्या आत्मकथेत केले. यावरून त्याचे व्यक्तिमत्त्व किती आकर्षक होते याची प्रचिती वाचकास येते. मानवी मनाच्या विलक्षण गुंतागुंतीवर नवा प्रकाश टाकणे हे कलेचे मुख्य कार्य आहे. श्रेष्ठ कला जगाला निद्रेतून जागृत करीत असते. विरळ किंबहुंना अपूर्व असा आहे. पाकोळ्याच्या जोडप्याने बांधलेले घरटे, कला व प्रचार याविषयी ठाम मत असणारी पत्रे वाचकास अविस्मरणीय ठरतात. जग सुधारू पाहणाऱ्या मनुष्याचे हात रक्ताने माखल्याशिवाय कुठलाही बदल होऊ नये असाच सृष्टीचा संकेत आहे? बहुजन समाज ध्येयापेक्षा भूक आणि दारिद्र्य यांनीच कार्यप्रवण होतो हा नित्याचा अनुभव आहे असे अनेक मानसिक संघर्ष असणारे प्रसंग पत्रातून आढळतात. टोलरचे लिखाण हे जीवनाच्या एखाद्या महत्त्वाच्या प्रश्नावर भेदक प्रकाश टाकणाऱ्याचे मार्मिक विचार अनेक पत्रातून प्रत्ययास येतात. थोडक्यात संपूर्ण निवडक ९७ पत्रांमधून अन्सर्ट टोलरच्या व्यक्तिमत्त्वाचं समग्रदर्शन या पत्रातून वाचकास सहज घडते. -प्रा. युवराज दीक्षित ...Read more

  • Rating StarNEWSPAPER REVIEW

    अर्न्स्ट टोलर हा जर्मन कवी व नाटककार. तो ज्यू होता. जुलमी राजसत्तेविरुद्ध बंड केल्यामुळे त्याला कारावासात डांबले होते. तुरुंगातील वास्तव्यात त्याने आपल्या संपादकाला, मित्रांना, व नातलगांना पत्रे लिहिली. त्यांचा संग्रह प्रसिद्ध झाला. त्याने शेवटी आत्मत्या करून जगाचा निरोप घेतला. योगायोगाने खांडेकरांचा टोलरची ही ‘तुरुंगातील पत्रे’ मिळाली. त्यापैकी काही निवडून त्यांनी तरी मराठीत आणली. एका क्रांतिकारक कलावंताचा आत्म्याशी त्या पत्रांमुळे जवळीक साधली. भोग आणि त्याग, प्रतिभा आणि प्रज्ञा, विचार आणि आचार यांच्या संगमात न्हाऊन निघालेल्या टोलरच्या व्यक्तिमत्त्वाने खांडेकर विलक्षण भारखून गेले. या पत्रांची क्रमवारी ठरवताना खांडेकरांनी त्या योगे आपोआप टोलरचे चरित्र व विचार समजत जावे अशी दक्षता घेतली आहे. १९१९ साली तुरुंगातून पळून जाण्याची संधी मिळूनही तिचा फायदा घेण्याचे त्याने नाकारले. अन्यायावर विजय मिळविण्यासाठी पाशवी शक्तीचा वापर करायचा नाही अशा ध्येयनिष्ठांना सेंट फ्रॅंन्सिसचा आत्मार्पणचा, आत्मक्लेशाचा मार्गच काय तो मोकळा असतो, या मॅक्स वेबरच्या वचनाचे स्मरण अन्स्र्ट टोलर देतो. ‘मासेस अँड मॅन’ या नाटकात त्याने व्यक्तीची नीतिमूल्ये आणि समाजाची नीतिमूल्ये यांच्यातला संघर्ष रंगवला आहे. तुरुंगात रात्री नऊ वाजता दिवे मालवले जात. मेणबत्तीच्या प्रकाशात चोरून त्याने हे नाटक रात्ररात्र जागून पूर्ण केले. पॅरिसमधील एका प्रकाशन संस्थेने त्याचा कवितासंग्रह काढला. रोमा रोलाची त्याला प्रस्तावना होती. त्याची तुरुंगातून मुक्तता व्हावी म्हणून जर्मनीतील विचारवंतांनी मागणी केली. तेव्हा मला मुक्तते ऐवजी मेणबत्ती मिळाली तरी पुरे - असे त्याने म्हटले. तुरुंगात त्याने अर्थशास्त्र - राज्यशास्त्र वगैरे विषयांचा अभ्यास केला. तो कारावासात असताना त्याच्या अनेक नाटकांचे प्रयोग जर्मनीत होत होते. गाजत होते. तिसावा वाढदिवस तुरुंगात त्याने साजरा केला. प्रिय टेसाला त्या दिवशी लिहिले. ‘‘क्रोध हा कलात्मक सौंदर्याचा शत्रू असेल, पण ज्यांना आपलं दुख प्रकट करण्याचं अन्य साधन उपलब्ध नाही, त्यांच्या विषयी मौनव्रत धारण करणे हा गुन्हाच नाही का माझं कर्तव्य मला केलंच पाहिजे. या एकान्तवासात पशू, पक्षी, माणसं किंवा सारं चराचर जग याच्याशी एकरूप व्हायला माणूस शिकतो.’’ दुसऱ्या एका पत्रात तो लिहितो. ‘‘टेसा, तू कोण आहेस मी कोण आहे आपल्या दोघांच्या जीवनाचा अर्थ काय आहे माझ्या अनेक चाहत्यांनी कल्पनेने माझी एक दिव्य मूर्ती घडवली आहे. ते त्या मूर्तीची पूजा करायला उत्सुक आहेत. पण प्रत्यक्ष पाहिल्यावर ही देवाची मूर्ती नाही, हा माणूस आहे असं कळून येताच ते चाहाते काय करतील ’’ तुरुंगातील चिंतनानंतर आपण कुठल्याही एका पक्षाचा अनुयायी होणे दुरापास्त आहे असे त्याला पटते. आपण साहित्यिक आहोत, राजकीय पुढारी नाही. लोकप्रिय घोषणेपेक्षा जीवनावर प्रकाश टाकणारा प्रामाणिक विचार व मूलगामी कल्पना अधिक महत्त्वपूर्ण होय असे तो म्हणतो. स्टिफन झ्वाइगला लिहिलेल्या पत्रात तो लिहितो, ‘‘तुरुंग हा भोग नाही, भाग्य आहे असे मी मानतो. येथून बाहेर पडताना माझ्या मनोवृत्तीत अश्रद्धा, तिरस्कार, कडवटपणा वा माणूसघाणेपणा यांचा लवलेशही असणार नाही अशी माझी खात्री आहे. मानवतेच्या मंगलमूर्तीचे पावित्र्य दूषित करणाऱ्या राक्षसांविरुद्ध लढणाऱ्या सैनिकांपैकी मी एक आहे.’’ दुसऱ्या एका पत्रात हिकमॅन या नाटकाची जन्मकथा त्यांनी दिली आहे. केवळ तीन दिवसात त्याने ट्रॅन्सफिगरेशन हे दुसरे नाटकही लिहिले. ‘‘ज्यू आई, जर्मनीचं ऋण, युरोपने केलेले संस्कार यामुळे हे विश्वचि माझे घर’’ अशा भावनेने तो या कारावासातही स्वतचे आत्मबळ वाढवत जगला. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

DHUMARE
DHUMARE by MADHAVI DESAI Rating Star
Prasad Salunkhe

धुमारे - माधवी देसाई म्हणतात ना `don`t judge a book by its cover` तसं काहीसं या पुस्तकाबाबत झालं. पुस्तक घेऊन फार दिवस झाले पण वाचायचा योग काही येत नव्हता. एक तर छोटं पुस्तक आहे नंतर वाचून काढू असं करत ते मागे राहिलं. आणि दुसरं म्हणजे त्याचं ओकंबों मुखपृष्ठ. ते पाहून उगाच गैरसमज होतो की काहीतरी उदासीभरं आहे हे प्रकरण. त्यात माधवी देसाईंचं `नाच गं घुमां` आधी वाचलेलं त्याचा ठसा मनावर निश्चित होता, त्या वातावरणात काही पूर्वग्रह किंवा अपेक्षा ठेवून मला हे पुस्तक हाती घ्यायचं नव्हतं. नंतर एकदोन ठिकाणी लोकांना या पुस्तकाबद्दल भरभरून बोलतांना, लिहितांना पाहिलं आणि चूक माझ्या लक्षात आली. मग पुढच्या एक दिवसात हे पुस्तक वाचून काढलं. `धूमारे` या पुस्तकात गोयच्या भूमीवर लिहिलेले पंधरा लेख आहेत. गोवा म्हणजे फेसाळती बियर, उघडेबागडे फोरेनर्स एवढंच मर्यादित नाहीये याची आपल्याला नव्याने जाणीव हे पुस्तक करून देतं. आपण गोव्याच्या अंतरंगात माधवी ताईंचं बोट धरून शिरतो. त्यांच्या संवेदनशील नजरेने इथला निसर्ग, इथली माणसं आपण पाहतो. हे सरधोपट प्रवासवर्णन असं नाहीये. एखाद्या ठिकाणी आपण बराच काळ राहिलो तर त्या भूमीशी त्या वास्तूंशी आपले बंध तयार होतात, तिथे आपली मूळं आपसूक रुजतात, तिथल्या झाडापेडांशी आपलं हितगूज सुरू होतं. आपुलकीची जी माणसं भेटतात आपण त्यांना आणि ती आपल्याला अंतर्बाह्य ओळखत असतात, त्या डोळ्यात स्नेह असतो, आपलं एक पान त्या डोळ्यात दडलेलं असतं, नुसतं डोळ्यात पाहून आपण स्वतःला वाचू शकतो. गाईडच्या भूमिकेत एखादी वास्तू, निसर्ग, तारीखवार इतिहास सांगणं वेगळं आणि आपल्या मनातील या साऱ्या सभोवतालाविषयीचे प्रामाणिक भाव व्यक्त करणं वेगळं. १९९० साली म्हणजे जवळपास तीस वर्षांनी माधवी ताई त्यांच्या बांदोडा या गावी परतल्या. जागा तीच पण वयाच्या १६ व्या वर्षी पाहिलेलं गोवा आणि साठीत समजलेलं गोवा या दोन्ही गोष्टी त्यांनी कुतुहलाने तोलून पहिल्या, आणि मांडल्याही. गोवा म्हणजे विविध संस्कृतीची सरमिसळ. त्याचे समाजावर झालेले बरेवाईट परिणाम या पुस्तकात मांडले आहेत. परकीय राजवट असून आणि आता स्वतंत्र घटक राज्य असून जपलेल्या चालीरीती, समाजात परकीय राजवटीमुळे आलेला एक मोकळेपणा सारं त्यांच्या लेखणीतून झरझर उतरतं. त्यांचं लिखाण समुद्राच्या पाण्यासारखं नितळ, ओघवत्या शैलीचं, गजाली गप्पांच्या लाटाच जणू. म्हणून पुस्तक एकदा वाचायला घेतलं की खाली ठेववत नाही. देवचार, कोपेल, पायलट, तळी, पालखी, फुलराणी लेखांच्या नुसत्या नावावर नजर फिरवली तरी काहीतरी वेगळेपणा असणार लेखात हे कळतं. गमतीची बाब म्हणजे सलमान, संजय दत्त, चंकी पांडे, दिव्या भारती विषयी त्याकाळी भाबड्या लोकांना असलेलं आकर्षण, गजालीत सिनेमा, राजकारण, दाऊद इब्राहिम हे आलेले विषय, तिथल्या लोकांची त्यावर गमतीदार टिपण्णी हे सारं वाचायला मस्त वाटतं. डोना पॉला ची प्रतिक्षा त्यांनी आपल्या शब्दात मांडली आहे. गोवन स्त्रियांमधला काळानुरूप झालेला बदल काही ठिकाणी त्या अधोरेखित करतात. पूर्वीचं गावपण कसं मागे पडत गेलं हे त्या सांगतात, तरी जे काही शिल्लक आहे ते निराशाजनक निश्चित नाही अन्यथा त्यांच्या जीवनाच्या अंतिम टप्प्यातील विश्वासाने विसवायचं ठिकाण म्हणून त्यांनी हे गाव निवडलं नसतं. इथल्या भाषेतली मौजेची गोलाई आणि माधुर्य माधवी ताई न टिपतात तर नवल. पुस्तक वाचून झालं तरी काय बरं ते गाणं होतं म्हणून पानं पुन्हा चाळली जातात आणि गुणगुणायचा प्रयत्न होतो. ... आलयली डोलयली पंटी पालयली सांग गे बाये, तुका कोणे चोरून वेल्यान गो बाये ... आंव तुजो सदाच मोग करतलो गे बाये आणि तुका हाव केन्नाच विसरचो ना गे बाये - प्रसाद साळुंखे ...Read more

THE GUNS OF NAVARONE
THE GUNS OF NAVARONE by ALISTAIR MACLEAN Rating Star
Mahesh S

दुसऱ्या महायुद्धात ‘खेरोस’ या छोट्या बेटावर १२०० ब्रिटिश सैनिक अडवून पडले होते. हे बेट तुर्कस्तानच्या जवळ होते. त्यांना सोडवायला जाणाऱ्या बोटींना नॅव्हारन बेटावरील महाकाय तोफांचा अडथळा होता. त्या तोफा त्यांच्या समोरच्या समुद्रातील कोणतेही जहाज सहज बुवू शकत होत्या. नॅव्हारनवर एक भक्कम किल्ला होता. तिथे जर्मन व इटालियन सैन्य होते. अशा या तोफा नष्ट करायला मूठभर माणसांची तुकडी बेटाच्या मागच्या कड्यावरून चढून वर पोचली. खेरोस बेटावरील सैनिकांना सोडविण्यास येणारे ब्रिटिश आरमार, तोफांचे त्यावर धरले जाणारे नेम आणि त्या नष्ट करण्यासाठी पुढे सरकलेली ती मूठभर घातपात्यांची तुकडी यांच्यात शर्यत लागली. शेवटी कोण जिंकले? ...Read more