THE STORY OF YASHODHARA DOES NOT FOLLOW THE USUAL CHRONOLOGICAL ORDER. SHE INCARNATES IN THE SELF-ABSORBED AND REJUVENATING STYLE OF ATMA VISHKARA. THIS INVENTION OF HERS MOVES FORWARD FROM THE SMALL AND NATURAL EVENTS THAT HAPPEN AT THAT TIME. TWO CHARACTERS IN A STORY EASILY MEET OR ENCOUNTER EACH OTHER AND A DIALOGUE BEGINS BETWEEN THEM. THE AUTHOR DOES NOT REFER BACK AND FORTH TO THOSE CHARACTERS.
यशोधराची कथा रूढ असलेल्या कालक्रमनिष्ठ पद्धतीने अवतरत नाही. ती अवतरते आत्माविष्काराच्या आत्ममग्न टवटवीत शैलीत. तिचा हा आविष्कार त्या त्या वेळी घडणाऱ्या आणि स्वाभाविक वाटणाऱ्या लहानमोठ्या घटना-प्रसंगांतून पुढे सरकत असतो. कथेतील दोन पात्रे एकमेकांना सहज भेटतात किंवा सामोरी येतात आणि त्यांच्यात संवाद सुरू होतो. त्या पात्रांचा मागचापुढचा संदर्भ लेखिका तिथल्या तिथे देत नाही. त्यामुळे पात्रांच्या नात्याला वाचकांच्या दृष्टीने धूसरता प्राप्त होते. त्यांची कथा वाचकाला आरंभापासूनच खिळवून ठेवते. त्यातूनच वाचकाची जिज्ञासा वाढत जाते आणि ती कथा पूर्ण वाचायची ओढच त्याला लागते.
* भैरू रतन दमाणी पुरस्कार २०१७ .
* साहित्य समन्वय संस्था पुरस्कार, धारवाड २००९.