* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: SANGAVESE VATLE MHANUN
  • Availability : Available
  • ISBN : 9788177668797
  • Edition : 6
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 180
  • Language : MARATHI
  • Category : SHORT STORIES
  • Available in Combos :SHANTA SHELKE COMBO SET - 20 BOOKS
Quantity
WE ALL KNOW SHANTA SHELKE AS A POETESS AND AS A LYRICIST, BUT SHE HAS VERY SUCCESSFULLY HANDLED THE CREATIVE WRITING AS WELL, ON THE CONTRARY IT IS ONE OF HER FAVOURITES. SHE HAS BEEN A SUCCESSFUL COLUMNIST AND HAS WRITTEN FOR MANY NEWSPAPER COLUMNS. THIS COLUMN WRITING HAS FURTHER INITIATED HER TO HANDLE THE CREATIVE WRITING INDEPENDENTLY. THE MAIN IMPETUS TO HER CREATIVE WRITING HAS BEEN HER CURIOSITY ABOUT THE WORLD AROUND HER, HER MINUTE OBSERVATION OF THE HUMAN BEINGS AROUND HER, AND HER EAGERNESS TO INCLUDE EVERYONE IN HER EXPERIENCES. SHANTABAI HERSELF IS A GREAT READER. THIS HAS MADE HER VOCABULARY VERY RICH AND HAS WIDENED HER UNDERSTANDING CAPACITIES. SHE HAS MAINTAINED A RHYTHM IN HER WRITING, HER LOVE FOR LIFE IS ALSO REFLECTED THROUGHOUT, ALL THESE QUALITIES HAVE GIVEN A WONDERFUL DIMENSION TO HER CREATIVE WRITING MAKING IT MORE READABLE. THIS COLLECTION ADDS TO HER PREVIOUS WELL KNOWN CREATIVE WRITINGS SUCH AS `ANANDACHE ZAAD`, PAVSAADHICHA PAUS, "SANSMARANE`, "MADRANGI`, "EKPANI`, ETC. A FEW ARTICLES IN THIS COLLECTION TO NAME ARE "HEMALA MULGI ZALI`, "YAYATICHA VARSA`, "FASAVI DARE`, "SANTUSHTA`, "MADAM`, ETC. EACH AND EVERY ARTICLE IS UNIQUE, ENTERTAINING, AND ENLIGHTENING.
कविता आणि गीते यांच्याइतकाच ललितलेखन हाही शान्ताबार्इंच्या आवडीचा साहित्यप्रकार आहे. आतापर्र्यंत वेगवेगळ्या नियतकालिकांतून त्यांनी सदर लेखनाच्या निमित्ताने ललितलेख लिहिले आहेत, त्याप्रमाणे स्वतंत्रपणेही असे लेखन त्यांनी विपुल केले आहे. भोवतालच्या जगाविषयीचे अपार कुतूहल, मनुष्यस्वभावाचे कंगोरे न्याहाळण्याची आवड आणि स्वत:ला आलेले सूक्ष्मातिसूक्ष्म अनुभवही इतरांपर्यंत पोहोचवण्याची उत्सुकता या शान्ताबार्इंच्या ललितलेखनामागील प्रमुख प्रेरणा आहेत. भरपूर वाचनामुळे येणारी संदर्भसंपन्नता, काव्यात्म वृत्तीतून निर्माण होणारी शैलीची रसवत्ता आणि उत्कट जीवनप्रेम यांमुळे त्यांचे ललितलेख अत्यंत वाचनीय झाले आहेत. ‘आनंदाचे झाड’, ‘पावसाआधीचा पाऊस’, ‘संस्मरणे’, ‘मदरंगी’, ‘एकपानी’ या त्यांच्या ललितलेखसंग्रहांच्या परंपरेतलाच ‘सांगावेसे वाटले, म्हणून’ हा आणखी एक वैशिष्ट्यपूर्ण संग्रह. ‘हेमाला मुलगी झाली’, ‘ययातीचा वारसा’, ‘फसवी दारे’, ‘संतुष्ट’, ‘मॅडम’, ‘पुन्हा पुन्हा ज्यून इलाइझ’ या आणि यांसारख्याच इतर अनेक सुरेख लेखांनी वाचकांना तो जितका रंजक, तितकाच उद्बोधक वाटेल, यात शंका नाही...
Video not available
Keywords
#आंधळी#कॅथरिन ओवेन्स पिअर#कादंबरी# शान्ता ज.शेळके#मराठीपुस्तके#मराठीप्रकाशक #MARATHIBOOKS#ONLINEMARATHIBOOKS#TRANSLATEDMARATHIBOOKS#TBC#TRANSLATEDBOOKS@50%#THE HELENKELLERSTORY #CATHERINEOWENSPEARE #SHANTAJ.SHELKE #ANDHALI #ANDHALYACHE DOL #ANOLAKH #ANUBANDH #CHAUGHIJANI #GAVATI SAMUDRA #GONDAN #KAVITA SMARANATALYA #KINARE MANACHE #LEKHAK ANI LEKHANE #MEGHDUT #NIMITTA NIMITTANE #PAVSAAADHICHAPAUS #PURVASANDHYA #RANGRESHA #RESHIMREGHA #SANGAVESEVATALEMHANUN #SANSMARNE #SUVARNAMUDRA #VARSHA
Customer Reviews
  • Rating StarDAINIK KESARI 29-09-2002

    आशयगर्भ विषयांचा आविष्कार… ‘सांगावेसे वाटले, म्हणून’ हा शांता शेळके यांच्या एकोणतीस ललित लेखांचा संग्रह आहे. विविध वृत्तपत्रांतून सदर लेखनाद्वारे आणि स्वतंत्रपणे प्रसिद्ध झालेले असे काही लेख यात समावेश केले गेले आहेत. वृत्तपत्रासाठीच्या लेखनामुळे वषयांना वैविध्यता येते, पण लेखन मर्यादित शब्दात करावे लागते. ‘सांगावेसे वाटले, म्हणून’ यात लेखन मर्यादेचे पथ्य पाळावे लागले तरी कुठलाही लेख अपुरेपणाची उणीव राहू देत नाही. उलट आपल्या सिद्धहस्त शैलीदार लेखनाद्वारे शांताबाई वाचकांशी हितगुज करीत आपल्या नि आपल्या मित्रपरिवाराच्या, मसजातील अबालवृद्धांच्या सुख-दु:खांचे पट हळूवारपणे उलगडून दाखवायला लागतात. त्यावेळी वाचकही त्या सुख-दु:खात केव्हा सामावून जातो, हे त्याचे त्याला कळत नाही. बाष्कळ बडबड करण्यापेक्षा मौन जास्त बोलके असते. नुसत्या स्मिताने, डोळ्यांनी, स्पर्शाने, रंग-गंधाच्या भाषेतसुद्धा शब्दांची ताकद भरून असते. शब्दाशिवाय असलेली भाषाच आपण विसरून चाललो आहोत, हे ‘शब्द शब्द शब्द’ या पहिल्याच लेखात मार्मिकतेने त्यांनी सांगितलेले आहे. पूर्वग्रहांनी पछाडलेले आणि निरागस अशी दोन व्यक्तिमत्त्वे प्रत्येकाच्या ‘मी’मध्ये दडलेली असतात. आनंद यात्रेला जाण्यापूर्वी आनंदावर विरजण टाकणाऱ्या ‘मी’ला फेकून द्यावे असे ‘जेथे जातो, तेथे’ मध्ये त्यांनी स्पष्ट महत्त्व यामुळेच वर्णिलेले आहे, हे ‘एकांत’मध्ये मोठ्या मार्मिकतेने सांगितलेले आहे. संग्रहातील ‘हेमाला मुलगी झाली’, ‘ययातीचे वारस’ हे आणखीन अप्रतिम लेख आहेत. कुणा अनामिक स्त्रीकडून फोनवर ‘आमच्या हेमाला मुलगी झाली. ती गोंडस, देखणी गोरी आहे,’ अशी वार्ता समजते. ही हेमा कोण, कुठली ही माहिती मिळायच्या आधी फोन बंद होतो. क्षणभर गंमत वाटणाऱ्या अशा घटना नेहमीच घडत असतात. आनंद, क्रोध, दु:ख अपमान अशा नाना विकारांचे उद्रेक सतत होत असतात. इच्छा असो नसो, त्याचे चार शिंतोडे आपल्यावर उडत असतात. ‘जेथे जातो, तेथे’ मध्ये त्यांनी स्पष्ट सांगितले आहे. ‘सलगी’मध्ये व्यक्तीचा दर्जा, प्रसंग, परिस्थिती यानुरूप वागले तर ते सुसंस्कारितपणाचे लक्षण ठरते. ‘तुमच्या सहवासात आलेल्या कुठल्याही माणसाला अवघडल्यासारखे वाटता कामा नये तरच तुम्ही खरे सुसंस्कृत!’ ही पंडितजींची सुसंस्कृत माणसाची व्याख्या ‘सलगी देणे’ मधून चपखलतेने अनुभवायला मिळते. अनुकरण काही वयापर्यंत, काळापर्यंत ठीक असते; आवश्यकही असते. पण कधीती ते सोडून देऊन आपल्या स्वयंभू व्यक्तिमत्त्वाचा शोध घेणे गरजेचे असते, हे ‘सावल्या’ या लेखाद्वारे स्पष्ट केले आहे. समोरच्या व्यक्तीला हिणवण्यापेक्षा त्याची मानसिकता जाणून घेऊन त्याच हळूवारपणे वागण्याची तारतम्यता दाखवणे हे खरे माणुसकीचे लक्षण आहे हे ‘लाखेचे मणी’मध्ये अगदी सहजतेने सांगितले आहे. ‘ती हळवी दुसरी जागा’ हा अप्रतिम असा लेख आहे. अतिशय नाजूक, किंमती पेले एका डॉक्टरीणबार्इंनी रोजच्या वापरासाठी काढलेले असतात. सहामधील एक पेला फुटलेला असतो. या टणक पेल्याला कुठंतरी अशी हळवी दुसरी जागा आहे. एरवी तो वाटेल ते धक्के सोसू शकतो, असं डॉक्टरीणबाई सांगतात. आपल्यातील प्रत्येकजणाची या पेल्यासारखीच अवस्था असते. प्रत्येक व्यक्तिमत्त्वाला, मग ते कितीही कणखर असो, हळवी, दुखरी जागा असतेच. एका अर्थाने आपण सगळेच काचेचेच पेले आहोत, असे अगदी सहजपणे त्या बोलून जातात. एकांत काही वेळा नकोसा वाटला तरी एकाकी अवस्थेतच आपली स्वत:ची खरी ओळख पटते. साधु-संतांनीही एकांताचे इच्छा असो नसो, त्याचे चार शितोंडे आपल्यावर उडत असतात. त्याचा स्वीकार करून समोरच्या उद्रेकी मनाला बिनबोभाट शांत राहू देणे उचित असते, हे शांताबार्इंनी इतरहि उदाहरणे देऊन छान पटवून दिले आहे. ‘फसवी दारे’, ‘थबकलेली वये’, ‘संवाद’, ‘मानवी प्राणांचे मोल’ हे लेखही मुळातून वाचावे असे मानवी स्वभावाच्या गाभ्याला स्पर्श करणारे आहेत. आंतरराष्ट्रीय बालकवर्षानिमित्त बालकांच्या विविध मनोवृत्तींवर प्रकाश टाकणारे जगभरातील बालकांचे चिंतन ‘होईल का असे जग?’ मध्ये रेखाटलेले आहे. ‘पोरकी पुस्तके’ मध्ये रक्ताचे पाणी करून आयुष्यभर जमवलेली मौल्यवान पुस्तके त्या व्यक्तीच्या पश्चात्त देणगी दिली गेली तरी कशी पोरक्या अवस्थेत पडतात, हे विदारक सत्य पुस्तकप्रेमींच्या जीवाची घालमेल करते. हे सगळे लेख वाचल्यावर वाटते की, शांताबार्इंचे ललित लेख हे केवळ ललित आणि मनोरंजनापुरते राहत नाहीत. मानवी मनाची ‘फसवी दारे’ शोधत, मनुष्य स्वभावाचे कंगोरे न्याहाळीत, आपल्या अनुभवसंपन्न व शैलीदार शब्दात, उत्कटरितीने वाचकांसमोर ठेवताना त्या स्वत:लाही हरवून बसतात. या त्यांच्या हरवण्यातूनच वाचकालाही काही छान वाचल्याची पावती आणि समाधान मिळून जाते. मुळातच शैलीदार लेखन, त्यात प्रकाशकांनी पुस्तक सजवण्यात कुठलीही कमतरता इेवलेली नाही. यामुळे ‘सांगावेसे वाटले, म्हणून पुस्तक तुम्हालाही वाचावेसे वाटणार, यात शंका नाही. -मोहन जोशी ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

SANVADU ANUVADU
SANVADU ANUVADU by UMA KULKARNI Rating Star
Govind Kulkarni

एक वस्तुपाठ आत्मकथनाचा : "संवादू अनुवादु ". लेखिका:डॉक्टर उमा कुलकर्णी. मित्रहो नमस्कार, आजच आजच डॉक्टर उमा कुलकर्णी ह्यांच आत्मकथन `संवादु अनुवादु` हे वाचून झालं. काय सांगावं?अत्यंत प्रामाणिक व अभ्यासपूर्ण पणे लिहिलेलं आत्मकथन. त्यांच्या बेळगावच्ा बालपणापासून तर आत्ताच्या जीवन प्रवासाबद्दल आत्मीयतेने लिहिलेलं आहे. माझ्याकडे जवळपास २५ आत्मकथेची चरित्र आहेत पण ह्या पुस्तकाने कांही वेगळंच शिकवलं आहे मला. असो. त्यांचे बालपणीचे संस्कार,कोठल्याही प्रकारची सक्ती नाही आणि त्यात त्यांनी स्वतःच निवडलेली व आत्मसात केलेली अनेक गोष्टी. चित्रकला हा विषय अभ्यासून शिकणे आणि आयुष्याला "अनुवादक" ह्या शब्दाला प्रतिष्ठा प्राप्त करून देणे हा सर्व प्रवास थक्क करणारच आहे. एकदा पुस्तक हातांत घेतल्यावर त्यांचं प्रवाही लेखन आपल्याला वाचनातच गुंतवून टाकतं आणि ही बौद्धिक गुंतवणूक वाचकाच्या कायमस्वरूपी लक्षांत राहते. त्यांच्या ह्या संपूर्ण प्रवासात त्यांचे इंजिनिअर पति आदरणीय विरुपाक्षजी ह्यांची सुद्धा साथ तितकीच मोलाची आहे आणि त्याचा उल्लेख सुद्धा आपल्याला वाचतांना येत राहतो. उमा कुलकर्णीनीं ५५ पेक्षा उत्तोमोमत्तम कन्नड पुस्तकांचे मराठीत अनुवाद केले आहेत तसेच ई टीव्हीवर त्यावेळी येणारी `सोनियाचा उंबरठा ही मराठी मालिका सुद्धा लिहिली आहे. त्यांच्या लिहिण्यात मला त्यांचं मला भावलेलं त्यांचं सखोल चिंतन खूप आवडलं. मग ते परिस्थिती निहाय, व्यक्ती निहाय किंवा प्रसंग निहाय असुद्या ते चिंतन आपल्याला मानसिकतेच्या वेगळ्याच प्रवाहाच दर्शन घडवतं. मग तो त्यांच्या `वॉचमन वाचन संस्कृतीचा बळी`असुद्या किंवा वरणगावाला असतांना सहकारी वर्गाशी झालेला विशिष्ट संवाद असुद्या. त्यांचा संबंध अनेक प्रतिष्ठित व्यक्तींशी आलेला आहे. तो मग कधी संवाद रूपाने,कधी सरळ सरळ अनुवादक म्हणून.उदा. ज्ञानपीठ पारितोषिक प्राप्त शिवराम कारंथ,अनंतमूर्ती,सौ.व श्री.पु.ल. देशपांडे, डॉक्टर अनिल अवचट,सरस्वती सन्मानप्राप्त श्री. भैरप्पा, गिरीश कार्नाड, पूर्णचंद्र तेजस्वी असें अनेकजण. त्यांच्या लिखाणातून कधी कधी अनुवादकाला मिळणारी दुय्यम वागणूक सतावून जाते.पण तितक्यापुरतच. असो. मला वाटतं `वादक` आणि `अनुवादक` हे त्यांच्यापरीने श्रेष्ठच असतात. कारण वादक सुरांना न्याय देतो तर... अनुवादक लेखकाच्या शब्दांना,न्याय तर देतोच पण त्यातच अनुवादकाला सृजनशीलतेला भरपूर वाव असतो.हे बर्याच लेखकांनी कबूल केलं आहे. त्यामुळेच मूळ लेखकाचं म्हणणं वाचकापर्यंत चांगल्या प्रकारे पोहचविले जातं. कारण अनुवादक लेखकाच्या `आशयाशी`अत्यंत प्रामाणिक असतो असं उमा कुलकर्णींच्या अनुवादातून प्रतीत होत जातं. त्यामुळेच अनुवादक ह्या शब्दाला त्यांनी मोठी प्रतिष्ठा प्राप्त करून दिली आहे. त्याच अजून एक कारण असू शकेल ते मला वाटतं`प्रत्येक लेखकाच्या शब्दांच्या पोताचं लेखिकेने केलेलं मानसिक विश्लेषण. त्यामुळेच त्यांची पुस्तकं वाचतांना ती आपल्याला आपलीच वाटत राहतातच पण वेगळाच भरपूर वाचन संस्कृतीचा ठेवा आपल्याला मिळाल्याचा आनंद होतो. मी त्यांची जास्तकरून भैरप्पांची अनुवादित पुस्तकं वाचलीत. मग ते पर्व,आवरण (एका वर्षात ३४ आवृत्या निघाल्यात),वंशवृक्ष, तंतू,पारखा, कांठ वगैरे. आतां त्यांचं सीताकांड वाचत आहे.असो. पण संवादु अनुवादु हे आत्मकथन वाचतांना त्यांच्या आयुष्यातील अनेक दालनात आपल्याला मोकळेपणाने वावरायला होतं. आणि आपल्याला त्या पुस्तकाच्या वेगळ्याच आयामाची प्रचिती येते. स्वतःचेच स्वतः त्रयस्थपणे लिहिलेलं आयुष्यात आलेल्या अनेक व्यक्तींची,प्रसंगाची त्यानिमित्तानं पडलेल्या प्रश्नांची उकल खूपच प्रभावित करते.हे सर्व करत असतांना मानसिक त्रास होणारच.पण त्याला सुद्धा वैचारिकतेने समजून घेतलं. त्यांची सतत शिकण्याची वृत्ती मानसिक बळ देऊन जाते. डॉक्टर अनिल अवचट ह्यांच सतत त्यांच्याकडे अजूनही जाणं येणं आहे. त्यांच्याकडून ओरोगामी शिकणं. तसंच त्यांच्याकडे मुक्कामाला येणारे शिवराम कारंथ, भैरप्पा, कमल देसाई अजून बरेचजण. कां कोणास ठाऊक कांही व्यक्तींचं बलस्थान कांही विशेषच असावं तसंच आदरणीय उमा कुलकर्णी व आदरणीय विरुपाक्ष कुलकर्णींच्या सहवासाचं असावं. त्यांच्यासमोर आपलं मन मोकळं करावं असं वाटत असावं. कामवाली बाई अशीच संवाद साधते विशेष म्हणजे समारोपात त्यांनी आई व वडिलां विषयी लिहिले आहे. त्याच वेगळ्याच प्रकारे विश्लेषण केलेलं आहे. एवढं सगळं विचार करणारी लेखिका पति विषयी ईतर नातेवाईकांच्या संबंधीसुद्धा तितकंच प्रांजळपणे लिहिते. तुम्हाला वाटेल त्यांत काय असं?पण तसं नाही.त्यांचा आत्तापर्यंतचा प्रवास आणि अनुवादक होण्याची जोरदार भूमिका साकारण्यात, आतां त्याला भूमिका सुध्दा म्हणता येणार नाही. कारण विशेष कार्य संपल्यावर `भूमिका` हा शब्द तात्पुरता वाटतो.. पण लेखिकेच्या बाबतीत त्यांचा स्थायीभाव वाटतो. माझ्यासारख्या वाचकाला नेहमीच `स्फूर्तिदायी किंवा प्रेरणा` ह्याच शब्दांचं बलस्थान ठरलेला आहे. मला पक्की खात्री आहे ज्यांना असं अनुवादित साहित्य आपल्या मराठीत वाचावं वाटतं त्यांनी हे जरूर वाचावं. कारण... हा एक नुसता अनुवादकाचा प्रवास नाही किंवा आत्मकथन नाही तर "अनुवाद" ही प्रक्रिया कशी जन्मते आणि आपल्यासारख्या पर्यंत पोहचते त्याचा एक आदर्श वस्तुपाठच आहे. त्यांनी अनुवाद करतांना त्या त्या साहित्य कृतीचा अभ्यास करतांनाच आपल्यापुढे जीवनाचं एक वेगळंच मनोगत म्हणा आशय मांडला आहे. ते आपल्याला आपलं मन मोकळेपणाने स्वीकारतं. आणि हो मागे पुण्याला गेलो असतांना आम्हांलाही त्यांचा सत्संग लाभला. असो आतां थोडंस थांबण्याचा प्रयत्न करतो. आपला स्नेही,💐🙏😊 गोविंद कुलकर्णी. बेंगलोर. ०८-०४-२०२०. ...Read more

DIARY OF ANNE FRANK
DIARY OF ANNE FRANK by Anne Frank Rating Star
Santosh Rangapure

अॅन फ्रॅन्क ची डायरी हे पुस्तक खूप दिवसांपासून वाचायचे डोक्यात होते आणि सध्या चालू असलेल्या lockdown मुळे हा योग जुळून आला. याला पुस्तक म्हणण्यापेक्षा एका कोवळ्या 13 वर्षाच्या जीवाने लिहिलेले अत्यंत भावनिक आणि संवेदनशील आत्मकथन च म्हणता येईल. दुसर्‍ा महायुद्धाच्या काळात हॉलंड मधील अॅमसटरडॅम येथे जन्म घेतलेली फक्त 13 वर्षाची अॅन जन्माने ज्यु असल्याने सर्वसामान्य आयुष्य जगू शकत नाही. हॉलंड वर नाझी सैन्याचा कब्जा असल्याने अनेक ज्यु कुटुंब भूमीगत होतात किंवा अज्ञातवासात तरी जातात. अॅन चे कुटुंबीय देखील अशाच एका आडजागेत सहारा घेतात आणि एकाच घरात तब्बल दोन वर्षे बाहेरच्या जगाचा कुठलाही संपर्क नसताना कुढत काढतात. असामान्य बुद्धीमत्ता आणि वाचन लेखनाची प्रचंड आवड असलेल्या अॅन ला रोजनिशी लिहायची सवय असते आणि याच रोजनिशी द्वारे ती व्यक्त व्हायचा प्रयत्न करते. स्वतः ची होणारी घुसमट, प्रचंड कोंडमारा, जगण्याची नसलेली खात्री त्यामुळे होणारी तगमग, नातेसंबंधातील ताणतणाव, तारूणय सुलभ भावना हे सर्व तिने इतक्या सुंदर पद्धतीने मांडले आहे कि वाचताना आपण हरवून जातो आणि भान हरपून जाते. तिचे नाजूक वय पाहता तिने लिहिलेल्या गोष्टींमधे निरागसता आणि सच्चाई जाणवते त्यात राजकारण नसून केवळ साधे जीवन जगण्याची धडपड दिसते. महायुद्ध संपल्यानंतर हि रोजनिशी प्रसिद्ध होऊन पुस्तक रूपात लोकांच्या समोर आले आणि त्या काळात ज्यु धर्मीयांनी सोसलेल्या हालअपेष्टांची सर्व जगाला जाणीव झाली,अॅन च्या भावनिक लिखाणाने लोक अक्षरशः हादरून गेले. सदर पुस्तक 60 पेक्षा अधिक भाषेत अनुवादित झाले असून नाझी काळातील सर्वोत्तम लिखाण म्हणून याची गणना होते. मित्रांनो आज आपण सर्व सुखसोयी असताना आपल्या स्वतःच्या घरात फक्त काही काळ काढायचा असताना कुरकुर करतो मग अॅन सारख्या 13 वर्षाच्या कोवळ्या मनाला सतत हॉलोकासट च्या दडपणाखाली मृत्यूच्या छायेत राहून काय वाटले असेल? तिची पण सामान्य मुलींसारखी स्वतंत्र जीवनाची लहान लहान स्वप्नं असतात पण त्याला ती मुकते पण अशाही धीरगंभीर परिस्थितीत मनाचा तोल न ढळू देता सकारात्मक दृष्टिकोन ठेवून ती आयुष्य जगते. स्वतःच्या अल्प कारकीर्दीत अॅन ने केवळ रोजनिशी द्वारे सकारात्मक जगण्याचा फार मोठा संदेश जगासमोर ठेवला आहे असे मला वाटते. आवर्जून वाचावे, नक्की वाचावे, पुन्हा पुन्हा वाचावे असे हे अनमोल पुस्तक हा अनमोल ठेवा मी वाचू शकलो, अनुभवू शकलो म्हणुन स्वतः ला खूप भाग्यवान समजतो. 🙏🏼🙏🏼🙏🏼 ...Read more