* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: CHEAPER BY THE DOZON
  • Availability : Available
  • Translators : Mangala Nigudkar
  • ISBN : 9788177663334
  • Edition : 14
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 144
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : FICTION
Quantity
THIS A BIOGRAPHY BASED ON MR. FRANK GILBRETH WRITTEN BY HIS DAUGHTER AND HIS SON. IT IS VERY INTERESTING AND ENTERTAINING, YOU CANNOT LEAVE IT ASIDE UNLESS AND UNTIL COMPLETED. MR. FRANK WAS AN ENGINEER. HE WAS ALWAYS BUSY IN FINDING OUT VARIOUS METHODS AND WAYS TO SAVE TIME, AND TO UTILIZE TIME AT ITS BEST. HE ALWAYS TRIED OUT THE SOLUTIONS ON HIS CHILDREN. HIS WAYS INCLUDED UTILIZING TIME WHILE DOING DAILY CHORES. HE TAUGHT HIS CHILDREN THE FRENCH LANGUAGE BY MAKING THEM LISTEN TO THE CASSETTES WHILE TAKING BATH, HIS CHILDREN MASTERED THE LANGUAGE. THE FILM BASED ON THIS WAS SHOWN IN THE THEATERS OF AMERICA MANY A TIMES THEN. MANY FAMILIES WERE BENEFITTED BY HIS WAYS OF UTILIZING TIME WISELY. PEOPLE WERE ASTONISHED BY THE INNOVATIVE WAYS OF HIS TEACHING. I FIRMLY BELIEVE THAT THIS BOOK WITH ITS INNOVATIVE METHODS WILL BE IMMENSELY USEFUL TO ALL THE FAMILIES HERE.
फ्रंक गिलबर्ट या गृहस्थावर त्यांच्या एका मुलाने व मुलीने मिळूल लिहिलेले पुस्तक चरित्रवजा असूनही, ते इतके मनोवेधक व मनोरंजक आहे, की पूर्ण केल्याशिवाय खाली ठेववत नाही.हे गृहस्थ व्यवसायाने इंजिनीअर! कमीत कमी वेळात जास्तीत जास्त कामे कुशलतेने कशी करावीत, यावर ते संशोधन करत व त्याचे आपल्या मुलांवर प्रयोगही करुन पाहत. खास वेळ न खर्चता, स्नान करता-करता, फ्रेंच भाषेच्या टेप्स ऐकवून त्यांनी मुलांना उत्तम फ्रेंच बोलायला शिकविले होते. असे अनेक प्रयोग त्यांनी आपल्या मुलांवर केले होते. त्यांची फिल्म त्या वेळी अनेक अमेरिकन चित्रपटगृहांत दाखवली जात असे. इतके तिथल्या लोकांना त्यांच्या शिक्षणपद्धतीचे कौतुक वाटत असे.आपल्याकडील जास्तीत जास्त लोकांनी ते वाचावे व अमलात आणावे, असे वाटले, म्हणूनच त्याचा हा अनुवाद सिद्ध करून सुज्ञ वाचकांसमोर ठेवला आहे.
Video not available
Keywords
Customer Reviews
  • Rating StarPrasad Phatak

    `छोटा परिवार सुखी परिवार`, `कुटुंब लहान सुख महान`, `हम दो हमारे दो` वगैरे सरकारी घोषणा स्थिरावूनसुद्धा आता खरंतर भरपूर वर्षं झाली आहेत. आता शून्य किंवा एक अपत्य अशा `बायनरी` संख्येची उदाहरणंही पुष्कळ दिसू लागली आहेत. पण तरीही एकूण कुटुंबसंस्थेच्या वाचालीचा विचार करता तो कालावधीही नगण्य आहे. आपल्या नात्यागोत्यात एखाद्-दोन पिढी अगोदरपर्यंत पाच-सात अपत्यं असणं अगदी सर्वसामान्य होतं. घरातली सात-आठ माणसं शिवाय आला-गेला, पै-पाहुणा सगळेच धरायचे म्हटलं तर घर म्हणजे गोकुळच असायचं. आजही सणासुदीच्या निमित्ताने मुलामुलींचं आणि त्यांच्या विस्तारित कुटुंबाचं एकत्र येणं झालं की मगच आजी-आजोबांना घर भरल्यासारखं वाटतं. पण हे सगळं झालं आपल्या आजूबाजूच्या समाजातलं. आपल्या अशा कुटुंबव्यवस्थेबद्दल पाश्चात्त्यांना कुतूहल वाटत असल्याचं आपण ऐकतो. पण मग तिथल्या समाजात कुटुंबसंस्था कधी आपल्यासारखी होती का, असा प्रश्न आपल्याला पडणं साहजिक आहे. जुन्या अमेरिकन कुटुंबावर प्रकाश टाकणारं पण आजही अगदी तजेलदार असणारं एक पुस्तक वाचनात आलं, ज्याचं नाव आहे `चीपर बाय द डझन`. मिस्टर फ्रॅंक आणि मिसेस लिलियन गिलब्रेथ दांपत्य आणि त्यांच्या तब्बल एक डझन मुलांची ही खरीखुरी गोष्ट. शतकभरापूर्वी अमेरिकेत घडलेली. त्याकाळी अमेरिकेत अपत्यांची संख्या अगदी मर्यादित नसली तरी बारा मुलं असणं हे तेव्हाही दुर्मिळच होतं. त्यामुळे गिलब्रेथ कुटुंबाबद्दल आजूबाजूचे नागरिक, तसंच ते कुटुंब फिरायला निघाले की त्यांना न्याहाळणारे लोक या सगळ्यांच्या डोळ्यांत प्रचंड कुतूहल असायचं. त्यांचे अनोखे अनुभव वाचणं हे आपल्यासाठीही मेजवानी आहे. कुटुंबातलं `मॅनेजमेंट` फ्रॅंक गिलब्रेथ हे यशस्वी व्यावसायिक होते. `हालचाली आणि गती` या विषयाचा दांडगा अभ्यास होता. या अभ्यासातून त्यांनी बांधलेले ठोकताळे वापरून स्वतः च्या व्यवसायात वृद्धी तर केली होतीच. शिवाय इतर उद्योगांसाठीही सल्लागार म्हणून काम करून त्यांच्या उत्पादनातही भर घातली होती. `जे व्यवसायात करता येतं ते कुटुंबात आणि जे कुटुंबात करता येतं ते व्यवसायात करून पाहण्याचा त्यांचा आग्रह असायचा. व्यवसायात अधिक संख्येने असणाऱ्या माणसांना हाताळण्याचं कौशल्य घरातल्या गोतावळ्यासाठीही उपयोगी पडेल असा विश्वास त्यांना होता. त्यांनी घरी अनेक प्रयोग केले. संकटसमयी सर्वांना एकत्र येण्यासाठी कमीत कमी वेळ लागावा यासाठी शिट्टीच्या संकेतावर ताबडतोब हजर राहण्याची सवय आपल्या मुलामुलींना लावली. पुढे एकदा घरी बाका प्रसंग उद्भवला तेव्हा याच तंत्रामुळे सर्वांचे जीव वाचले. एवढ्या सर्वांची कामे पटापट उरकावीत म्हणून कुटुंबात सर्वांना जबाबदाऱ्या वाटून दिल्या. घरामध्ये कौटुंबिक समिती बनवून त्यात प्रत्येक सदस्याला सहभागी करून घेतलं, विविध गोष्टींवर चर्चा केली आणि बहुमत लक्षात घेऊन ठराव पास केले. दुसऱ्याचं म्हणणं ऐकून घेण्याच्या या संस्कारांमुळे मुलं लोकशाही आपल्या कुटुंबातच शिकली ती अशी ! शिक्षणाचे अनोखे प्रयोग मुलांनी सहजपणे जास्तीत जास्त गोष्टींचं ज्ञान मिळवावं यासाठी त्यांनी अनेक प्रयोग केले. उदा. न्हाणीघरात एक ग्रामोफोन ठेवला होता. त्यावर वाजवण्यासाठी जर्मन/फ्रेंच तबकड्या आणल्या आणि आंघोळ करताना त्या तबकड्या वाजवायला सांगितल्या. हा हा म्हणता मुलं फ्रेंच आणि जर्मन शिकली. मुलांसाठी टाईपरायटर आणून मुलांना वेगवेगळी आव्हानं देऊन वेगाने टायपिंग शिकायला उद्युक्त केलं. घरातल्या भिंतींवर मोर्सकोडच्या खुणा लिहिण्याचा प्रयोग इतका यशस्वी झाला की जेवणाच्या टेबलावर आपल्या ताटल्यांवर चमचे वाजून मुलं त्या सांकेतिक भाषेत बोलू लागली. मोठमोठ्या संख्यांचे गुणाकार करण्यासाठी अत्यंत सोप्या पद्धतीही त्यांनी मुलांना शिकवल्या. या अभिनव पद्धतींनी मुलांना शिकवताना त्यांनी हे सगळं घरच्या कॅमेऱ्यात चित्रित करून ठेवल्यामुळे त्याचं छान दस्तावेजीकरण झालं आणि त्या फिल्म्स प्रसिद्ध झाल्यामुळे अनेकांना त्यातून अभ्यास करता आला. शिवाय वेगवेगळ्या कामांच्या चित्रीकरणातून फ्रॅंक यांनी गती आणि हालचालींचं निरीक्षण करून कमी वेळात जास्त परिणामकारकतेने करण्याच्या युक्त्याही शोधून काढल्या ज्याचा अनेकांना उपयोग झाला. जुनं, तरीही समकालीन एकत्र कुटुंबपद्धती किंवा मोठी कुटुंबं या गोष्टी सध्याच्या काळात जवळपास नाहीशा झाल्या आहेत. पण तरीही हे पुस्तक पूर्णपणे कालबाह्य ठरवता येणार नाही. कारण गिलब्रेथ कुटुंबाच्या आकाराशी संबंधित तपशिलांच्या थोडंसं पुढे जाऊन पाहिलं तर यात काही अतिशय महत्वाच्या गोष्टी आढळतात ज्या आजच्या काळातही महत्वाच्या आहेत. पुस्तकभर जाणवत राहतो तो फक्त कुटुंबीयांबद्दलच नाही तर एकूणच कुटुंब व्यवस्थेविषयीचा ओलावा. आधीच छोटी असणारी कुटुंबं आणखी विभाजित होत अणुमात्र होताना दिसण्याच्या आजच्या काळात अशा कुटुंब व्यवस्थेविषयी सकारात्मक लिखाणाचं महत्व निश्चितच आहे. घरातल्या व्यक्तींचे आपापसांतले बंध घट्ट असतील तर मोठ्या अडचणींना तोंड देण्यासाठी फायद्याचं ठरतं हे यातून अधोरेखित होतं. सध्याच्या काळात विद्यार्थ्यांवरचं वाढत जाणारं अभ्यासाचं, परीक्षांचं ओझं, त्यावर उतारा शोधण्यासाठी चालणारी पालकांची धडपड आणि त्यातूनच विविध ट्युशन्स, ट्रेनिंग्जचं वाढत गेलेलं प्रस्थ, या सगळ्या धबडग्यात मुलांना शिक्षण आवडतंय का आणि त्यातून त्यांचं कुतूहल जागृत होऊन नवनवीन गोष्टी स्वतःहून शिकाव्याश्या वाटताहेत का हे प्रश्न अनुत्तरितच राहतात. अशा वेळी फ्रॅंक गिलब्रेथ यांनी मुलांचं शिकणं हसत खेळत व्हावं यासाठी वापरलेल्या क्लृप्त्या उपयुक्त ठरू शकतात. ‘चीपर बाय दी डझन’ भावण्याचं महत्वाचं कारण म्हणजे त्यातली वैश्विकता. एका परक्या देशातल्या लोकांच्या राग, लोभ, प्रेम या मूलभूत भावना आपल्याहून यत्किंचितही वेगळ्या नाहीत; तसंच गिलब्रेथ दांपत्याची कुटुंबाबद्दलची पितृत्वाची भावना, त्यांचं भलं व्हावं यासाठीची सततची धडपड, वयात येणाऱ्या मुलींबद्दलची चिंता, त्यांना वाईट नजरांपासून वाचवण्यासाठी पंखाखालीच ठेवण्याची धडपड आपण स्वतः च्या, आसपासच्या कुटुंबांत बघतो तशीच आहे. हे असं काही दिसतं तेव्हा पृथ्वीच्या दोन टोकांना असणाऱ्या समाजांमधलं अंतर क्षणात नाहीसं होतं आणि गिलब्रेथ कुटुंबाची ही आनंदयात्रा आपल्याला अगदी जवळची वाटायला लागते. हसरं विश्व गिलब्रेथ आई-बाबांना एवढी मुलं सांभाळताना अडचणी तर आल्याच असणार. पण कुठल्याही गोष्टीचा बाऊ न करता हसत-खेळत कसं जगता-वाढता येऊ शकतं याचा परिपाठच गिलब्रेथ आईवडिलांनी घालून दिला. आपलं एवढं मोठं मोठं लटांबर कुठेही घेऊन गेले तरी लोक कुतूहलाने त्यांना "एवढी मुलं तुमची आहेत ?" किंवा "तुम्हाला बारा मुलं आहेत?" असं विचारायचे तेव्हा फ्रॅंक गिलब्रेथचं उत्तर असायचं "हो, कारण डझनावर घेतली की कुठलीही गोष्ट स्वस्त पडते!" बहुदा वडिलांकडून आलेल्या अशा मिश्किल वारश्यामुळेच पुस्तकाचा सूर अतिशय खेळकर आहे. छोट्याछोट्या प्रसंगांतून विनोद शोधण्याची आणि तो फुलवण्याची लेखनशैली पुस्तक रंजक करते. सकारात्मक बाजूंसोबतच मुलांना शिकवण्याच्या भावनेने पछाडलेले वकील कसे वाहवत जात यावरही मार्मिकपणाने बोट ठेवलं आहे. उदा. काहीवेळा वेळ वाचवण्याच्या अट्टहासात मि. गिलब्रेथ यांनी दोन्ही हातांनी दाढी करण्याचा प्रयत्न केला आणि त्यात त्यांच्या गालाला जखम झाली, त्यावर "४० सेकंद वेळ वाचवायच्या प्रयत्नात झालेल्या जखमेवर मलमपट्टी करण्यात त्यांची २ मिनिटं वाया गेली" अशी टिप्पणी केली आहे. मुलांना काही गोष्टी शिकवण्याचा प्रयत्न त्यांच्याच अंगाशी कसा आला हे वाचताना ओठांवर हसू आल्याशिवाय राहत नाही. पुस्तकाचा मूड प्रसन्न ठेवण्याचं श्रेय जातं ते गिलब्रेथ कुटुंबाचेच सदस्य असणाऱ्या लेखकद्वयीला. मंगला निगुडकर यांनी ते मराठीत इतकं चपखलपणे आणलंय की वाचताना आपण अनुवाद वाचतोय असं जाणवतही नाही. ...Read more

  • Rating StarBhooshan Bapat

    आजकालच्या धकाधकीच्या जीवनात वेळ ही सगळ्यात महाग गोष्ट झाली आहे. "बाकी काहीही मागा पण वेळ मागु नका" असे प्रत्येक जण बोलत असतो. फ्रँक गील्बर्ट हे व्यवसायाने इंजिनीअर. कमीतकमी वेळात अधिकाधिक कामे कशी करता येतील यावर त्यांचा कटाक्ष असे. ह्या प्रयोगाचीसुरवात त्यांनी आपल्या घरापासून केली. त्यांनी मुलांना अभ्यासाबरोबरच वेगवेगळी कौशल्ये कशी शिकवता येतील याचे केलेले प्रयोग अद्भुतच आहेत. या पुस्तकात त्यावर सविस्तर प्रकाश टाकला आहे. ...Read more

  • Rating StarRavji Lute

    डझनाच्या भावात स्वस्त पडते”(चीपर बाय दी डझन) असं म्हणणारे फ्रँक गिलब्रेथ (१८६८-१९२४) हे ‘टाईम अँड मोशन स्टडीज’ या संकल्पनेचे जनक म्हणून प्रसिद्ध पावलेले अमेरिकी इंजिनियर होते. अभियांत्रिकी अभ्यासक्रमात त्यांचे काळ आणि वेळ विषयक नियम त्यांच्या स्पेलिंची अक्षरे Gilbreth उलट्या क्रमाने घेतल्यास होणाऱ्या Therbligs (१८ प्रकारच्या हालचाली) या शब्दाने ओळखले जातात. कमीत कमी वेळामध्ये जास्तीत जास्त कामे कशी करावीत याबद्दल औद्योगिक क्षेत्रातील कामगारांना, दुसऱ्या महायुद्धावेळी अमेरिकी सैन्याला मार्गदर्शन करणारे गिलब्रेथ आपल्या डझनभर मुलांवर असे शैक्षणिक प्रयोग करत असत. त्यांच्या बारा मुलांपैकी(६मुली,६मुले) एका मुलाने व एका मुलीने (मूळ लेखक) मिळून गिलब्रेथ यांनी केलेले बहुतांश प्रयोग ‘चीपर बाय दी डझन’ या पुस्तकात मांडले आहेत. बारा मुलांना स्वावलंबी होण्यासाठी, वेगवेगळ्या भाषा येण्यासाठी, गणित, भूगोल, खगोलशास्त्र समजण्यासाठी फ्रँक गिलब्रेथ यांनी त्यांच्या घरी, सहलीला गेल्यावर, अंघोळ करताना, अगदी जेवतानासुद्धा मुलांवर विविध प्रयोग केले. मानसशास्त्र पदवीधर असलेल्या त्यांच्या पत्नीने (लिलीयन गिलब्रेथ) त्यांना या कामात कशाप्रकारे साथ दिली. त्याचप्रमाणे बारा मुलांच्या गमतीजमती. इत्यादी माहिती पुस्तकातून वाचावयास मिळते. चीपर बाय दी डझन हे पुस्तक जवळपास शंभर वर्षांपूर्वी घडलेल्या सत्य घटनेवर आधारित आहे. त्यातील काही गोष्टी आज कालबाह्य वाटत असल्या तरी सर्वच पालकांसाठी हे पुस्तक उपयोगी आहे. आजच्या घडीला एवढ्या मोठ्या संख्येने मुलं जन्माला घातली जात नाहीत. एक किंवा दोन मुलं असणाऱ्या नॅनो आवृत्तीमधील कुटुंबात मुलांच्या ‘फ्युचरची’ अति काळजी करून कायमच मुलावर चिडणाऱ्या/ डाफरणाऱ्या आणि त्यांना तणावाखाली ठेवणाऱ्या तरुण पालक वर्गाला ‘चीपर बाय दी डझन’ मधून नक्कीच काही शिकता येईल. 【फ्रँक गिलब्रेथ यांच्या मृत्यूनंतर त्या कुटुंबाचे काय झाले? असा प्रश्न माझ्या मनात पडल्याने मी या कुटुंबाबद्दल गुगुलवर शोध घेतला. त्यावेळी "बेलेज ऑन देअर टोज" या पुस्तकाबद्दल थोडी माहिती वाचली. ही माहिती इंग्रजीमधून आहे, सदर माहिती मराठीतुन वाचायला मिळाली नाही. फ्रँक गिलब्रेथ यांच्या मृत्यूनंतर त्यांची पत्नी लिलीयन गिलब्रेथ मोठ्या हिमतीने त्याचा व्यवसाय कसा सांभाळते, तिला काय अडचणी येयात, आणि आपल्या अपत्यांना ती कसे सांभाळते हा उत्तरार्ध असलेले पुस्तक "बेलेज ऑन देअर टोज" फ्रँक बंकर गिलब्रेथ (ज्यु.) आणि अर्नेस्टाइन गिलब्रेथ कॅरे याच दोन मुलांनी लिहिले आहे.】 ...Read more

  • Rating Starमंजुषा दीक्षित

    मनात पारिजात फुलवणारे पुस्तक.

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

BENJAMIN FRANKLIN
BENJAMIN FRANKLIN by BENJAMIN FRANKLIN Rating Star
दैनिक सामना १७-११-१९

प्रेरणादायी चरित्र... काही माणसं अशी असतात की, जीवनाची निश्चित अशी रूपरेषा त्यांनी आखलेली नसते. जीवन जसं समोर येईल त्या पद्धतीने ती वागत जातात; पण जीवनाशी अशी टक्कर देताना ती बहुआयामी होतात. बेंजामिन फ्रँकलिन हे अशा लोकांपैकीच एक. ‘बेंजामिन फ्रँकलन’ हे त्यांचं आत्मचरित्र त्यांच्या बहुआयामित्वाचं दर्शन घडवतं. लेविस लिअरी यांनी हे आत्मचरित्र वाचकांसमोर आणलं आहे. मराठीत अनुवाद सई साने यांनी केला आहे. बेंजामिन फ्रँकलिन यांचा जन्म १७०६ मध्ये बोस्टन येथे झाला. त्यांचे वडील साबण, मेणबत्त्या इत्यादी तयार करत असत. बेंजामिन हे जोशुआ फ्रँकलिन यांच्या १७ अपत्यांपैकी १५ वे अपत्य होते. अगदी लहान वयातच त्यांना त्यांच्या भावाच्या- जेम्स यांच्या- मुद्रणालयात शिकाऊ उमेदवार म्हणून काम करावे लागले; परंतु भावाशी न पटल्यामुळे त्यांनी ती नोकरी सोडून दिली आणि ते फिलाडेल्फियाला निघून गेले. भावाच्या वृत्तपत्रात त्यांनी थोडे लेखन केले. ती त्यांची वृत्तपत्रलेखनाची सुरुवात होय. फिलाडेल्फियाला गेल्यावर त्यांनी सॅम्युएल किमर नावाच्या माणसाकडे नोकरी धरली. तिथे त्यांच्या अनेक ओळखी झाल्या. तरुण फ्रँकलिनच्या वृत्तीची धडाडी आणि चमक गव्हर्नरच्या नजरेत भरली आणि त्यांनी लहान वयातच फ्रँकलिनला स्वत:चा छापखाना काढण्याची कल्पना सुचवली. त्यासाठी लागेल ती मदत आपण करू असेही सुचवले. फ्रँकलिनच्या वडिलांचा त्यांच्या लहान वयामुळे या गोष्टीला विरोध होता. तरीही फ्रँकलिन इंग्लंडला गेले आणि तिथे गेल्यावर त्यांच्या लक्षात आले की, गव्हर्नर साहेबांनी त्यांना फसवले. तिथे त्यांनी एका मुद्रकाकडे नोकरी केली. १७२६ मध्ये डनहॅम नावाच्या आपल्या ज्येष्ठ मित्राबरोबर त्यांचा व्यापार सांभाळावा या कल्पनेने ते परत आले; परंतु लवकरच डनहॅमचे निधन झाल्यावर त्यांनी परत किमरकडे नोकरी धरली. दोन वर्षांनी किमरचे पॅनसिल्व्हानिया गॅझेट ताब्यात घेऊन त्यांनी ते वृत्तपत्र यशस्वीरीत्या चालवले. त्यांची जुनी प्रेयसी डेबोरा रीड हिच्याशी त्यांनी विवाह केला. त्यांना दोन मुले होती. पहिला मुलगा विल्यम यालाच उद्देशून या आत्मचरित्राचा पहिला भाग लिहिला आहे. १७३० च्या दशकात फ्रँकलिन यांनी अनेक छोटी-मोठी पदं भूषवली. सरकारचे छपाईचे काम त्यांच्याकडे होते. त्याच वेळी त्यांनी आपल्या ‘पुअर रिचर्ड्स अ‍ॅलमनॅक’ लिहायला सुरुवात केली. ते फिलाडेल्फियाचे पोस्टमास्तर बनले. या दशकाच्या शेवटी त्यांनी फ्रँकलिन स्टोव्हची निर्मिती केली. १७४० च्या दशकात त्यांनी अनेक कामं हातात घेतली, ज्यात अग्निशमन दल, पोलीस खातं, पॅनसिल्व्हानिया विश्वविद्यालय, रस्तेसफाई अभियान आणि इतर छोट्या सार्वजनिक कामांचा समावेश आहे. १७४८ मध्ये ते मुद्रणाच्या व्यवसायातून निवृत्त झाले आणि त्यांनी विद्युतशक्तीच्या वैज्ञानिक प्रयोगांवर आपले लक्ष केंद्रित केले. १७५३ मध्ये त्यांना हार्वर्ड आणि येल विद्यापीठांकडून मानद पदव्या मिळाल्या. ते अमेरिकेचे पोस्टमास्तर जनरल बनले. पुढल्या वर्षी जेव्हा इंग्लंड आणि फ्रांस यांच्यातील युद्ध सुरू झाले. (फ्रेंच आणि इंडियन युद्ध), तेव्हा वसाहतींच्या संरक्षणाकरता लागणारा निधी कसा गोळा करता येईल, त्याची योजना फ्रँकलिन यांनी आखायला सुरुवात केली. प्रत्यक्ष युद्धातही त्यांचा सहभाग मोठा आहे. सैन्य जमवणे, प्रशिक्षित करणे, तोफखाना, किल्ले बांधणी इत्यादी अनेक गोष्टींत त्यांचा सक्रिय सहभाग होता. त्यांच्या काळातील ते एक उत्तम राजनैतिक मुत्सद्दी होते. हे आत्मचरित्र १७५७ च्या घटनांपाशी येऊन अचानकच थांबतं. ते अपूर्णच राहिलं. हे आत्मचरित्र तीन वेगवेगळ्या काळात फ्रँकलिननी लिहिलं– १७७१ मध्ये इंग्लंड येथे, १७८३ मध्ये फ्रांस मध्ये आणि १७८८ मध्ये अमेरिकेत. ते पूर्ण करण्यापूर्वीच फ्रँकलिन यांचा १७९० मध्ये मृत्यू झाला. एक माणूस किती प्रकारची कामं करू शकतो, त्याचा प्रत्यय हे आत्मचरित्र वाचल्यावर येतो. अर्थातच हे आत्मचरित्र प्रेरणादायक आहे. - अंजली पटवर्धन ...Read more

SANCTUS
SANCTUS by SIMON TOYNE Rating Star
Kiran Borkar

टर्कीमधील रुईन शहरातील डोंगराळ भागात एक अतिशय पुरातन शक्तीपीठ आहे.हे शक्तीपीठ पूर्ण स्वायत्त असून कोणत्याही राष्ट्राची त्यावर सत्ता नाही .सॅम्युअल हा शक्तीपीठातील उच्च श्रेणीतला संन्यासी . त्याने नुकतीच एक अतिशय खडतर अशी अंतिम दीक्षा घेतली आहे . पण अानक तो शक्तीपीठाच्या डोंगरावर चढून गेला आणि टी आकाराचा क्रॉस करून स्वतःला झोकून दिले. त्याचे खाली पडणे ही एक विशिष्ट क्रिया होती . सर्व जगाने आपली ही कृती पहावी म्हणून तो चार तास त्या एकाच ठिकाणी टी आकार बनवून उभा होता . जगाला ही एक विचित्र आत्महत्या वाटली . पण तिथे असेही काही लोक होते त्यांना ती घटना म्हणजे एक संकेत होता ज्याची ते प्रदीर्घ काळ वाट पाहत होते . शक्तीपीठात राहून आपली ओळख लपवणाऱ्या विशिष्ट पोशाख घालणाऱ्या अतिशय गुप्तता बाळगत काम करणाऱ्या या महासत्तेचा अंत होण्याचे हे लक्षण होते . पण पोलिसांना अजूनही सॅम्युअलची ओळख पटलेली नाही . पोस्टमार्टेम करताना त्याच्या शरीरात एक चामड्याचा पट्टा सापडतो त्यावर एक फोन नंबर लिहिलेला असतो. तो फोन नंबर त्याच्या बहिणीचा आहे . गुन्हे पत्रकार असलेली त्याची बहीण लिव्ह भावाचे शव ताब्यात घ्यायला रुईन शहरात पोचते. पण विमानतळावरच तिच्यावर हल्ला होतो . शक्तीपीठ आपल्या पूर्ण ताकदीनिशी तिच्या आणि सॅम्युअलच्या शवामागे लागते .ते सॅम्युअलचे शव पळविण्यात यशस्वी होतात पण प्रत्येकवेळी लिव्ह वाचते . तिला वाचवणाऱ्या लोकांना शक्तीपीठाचा अंत होणार हे ठाऊक आहे .आणि त्याला कारणीभूत लिव्ह ठरणार हेही माहीत आहे . असे कोणते रहस्य शक्तीपीठाने लपवून ठेवले आहे ..?? कोणते भयानक विधी त्या ठिकाणी चालतात..?? ज्याच्यासाठी शक्तीपीठ आपल्या मार्गात येणाऱ्या प्रत्येकाचा नाश करते . एक रहस्य वाचविण्यासाठी भयानक असे खूनचक्र रुईन शहरात चालू झाले आहे . लिव्हशी संबंध येणाऱ्या प्रत्येक व्यक्तीचा यात बळी पडणार आहे .मग तो जगाच्या पाठीवर कुठेही असो . प्रत्येक पानावर उत्कंठा वाढविणारे एक थरारक रहस्य . ...Read more