* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: A LIFE LESS ORDINARY
  • Availability : Available
  • Translators : MRUNALINI GADKARI
  • ISBN : 9788177669671
  • Edition : 2
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 152
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : AUTOBIOGRAPHY
Quantity
WHEN SHE WAS VERY YOUNG, BABY HALDER WAS ABANDONED BY HER MOTHER AND LEFT WITH A CRUEL, ABUSIVE FATHER. SHE WAS MARRIED OFF AT TWELVE TO A MAN TWICE HER AGE WHO BEAT HER. AT FOURTEEN, SHE WAS A MOTHER HERSELF. HER EARLY LIFE WAS MARKED BY OVERWHELMING CHALLENGES AND HEARTBREAK UNTIL, EXHAUSTED AND DESPERATE, SHE FLED WITH HER THREE CHILDREN TO DELHI, TO WORK AS A MAID IN SOME OF THE CITY`S WEALTHIEST HOMES. EXPECTED TO SERVE HER EMPLOYERS` EVERY DEMAND, SHE FACED A STAGGERING WORKLOAD THAT OFTEN LEFT HER NO TIME TO CARE FOR HER OWN CHILDREN. BUT SHE NEVER COMPLAINED, FOR SUCH IS THE LOT OF THE POOR IN MODERN-DAY INDIA. WRITTEN WITHOUT A TRACE OF SELF-PITY, A LIFE LESS ORDINARY IS A SHOCKING LOOK DEEP INSIDE A WORLD OF POVERTY AND SUBJUGATION THAT FEW OUTSIDERS KNOW ABOUT—AND AN INSPIRING TRUE STORY OF ONE REMARKABLE WOMAN`S STRENGTH, COURAGE, AND DETERMINATION TO SOAR ABOVE HER CIRCUMSTANCES.
जर तेरा वर्षं पूर्ण होण्यापूर्वीच, सातवीतूनच शाळेला रामराम ठोवूÂन, एका अडाणी, मंदबुद्धी आणि दुप्पट वयाच्या माणसाबरोबर तुझी गाठ बांधली गेली, अंगावर दूध पिणारं एक मूल असतानाच दुसNयाची चाहूल लागली आणि पाहता पाहता तीन मुलांची आई झालीस, पंचविशीतच शरीर आणि मन थकलं असतानाही मुलांसकट दूर एखाद्या अनोळख्या गावी जावं लागलं. पोटासाठी मोलकरणीचं काम करतानाच मुलांची दुखणी, अभ्यास, पैसा ह्यांची सतत काळजी वाहावी लागली आणि असं असतानासुद्धा, स्वत:च्या ह्या धकाधकीच्या आयुष्यात सर्व अडचणींना तोंड देत इथपर्यंत कसे आलो, हे सातवीपर्यंत शिकलेल्या मोडक्यातोडक्या पण अतिशय सरळ भाषेत सांगण्याची जिद्द तुझ्यात असेल, तर सखे, तुझं दुसरं नाव असेल बेबी हालदार. – जिच्या ‘आलो-आंधारि’ ह्या आत्मकथेनं साहित्य-जगतात खळबळ उडवून दिली.
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
"#MARATHIBOOKS#ONLINEMARATHIBOOKS#TRANSLATEDMARATHIBOOKS#TBC#TRANSLATEDBOOKS@50% #ALO-ANDHARI #ALIFELESSORDINARY #आलोआंधारि #AUTOBIOGRAPHY #TRANSLATEDFROMENGLISHTOMARATHI #MRUNALINIGADKARI #मृणालिनीगडकरी #BABYHALDER "
Customer Reviews
  • Rating Starमहाराष्ट्र टाइम्स २५ फेब्रुवारी २०१८

    अवघ्या १३व्या वर्षी आई झालेली एक मुलगी नवऱ्याच्या छळाला कंटाळून घर सोडते काय...,मोलकरीण म्हणून काम करते काय ...,तिथं पुस्तकांचा सहवास लाभूने ‘बेस्ट सेलर ‘ आत्मचरित्र लिहते काय आणि लेखिका बनते काय , सगळंच अतकर्य ! पण हे प्रत्यक्षात घडले आहे ,आताच्य नामवंत लेखिका बेबी हालदार यांच्या बाबतीत. काश्मीरमध्ये जन्मलेल्या बेबी यांचे जीवन जितके संघर्षमय ,तितकेच प्रेरणादायी आहे वयाच्या चौथ्या वर्षी आई घर सोडून निघून गेली. वडील आणि सावत्र आई यांचा जाच सहन करत बेबी यांचे बालपण गेले . आर्थिक अडचणीमुळे बेबी यांना इयत्ता सहावीत शाळा सोडावी लागली. दुप्पट वयाचा माणसाशी त्यांचे लग्न लावून देण्यात आले .तेराव्या वर्षी त्यांच्या पदरात पहिले मूल होते आणि काही वर्षांतच आणखी दोन मुलांना जन्म दिला . नवराच्या जाचाला कंटाळून एके दिवशी २५ वर्षांची बेबी तीन मुलांसह घराबाहेर पडली . घराबाहेर पडल्यानंतर बेबी यांनी मोलकरीण म्हणून काम स्वीकारले . मुन्शी प्रेमचंद यांचे नातू प्रबोध कुमार यांचाकडे त्या काम करू लागल्या . त्यांनी बेबी यांची पुस्तकांविषयी असणारी आवड हेरली . एके दिवशी त्यांनी बेबी यांच्या हातात तस्लीमा नसरीन यांचे ‘आमार मायेबेला’ हे पुस्तक दिले आणि वही-पेन देत तिलाही लिहण्यास प्रवृत्त केले . इतक्या वर्षं सहन केलेल्या घुसमटीला त्यांनी पानांवर वाट करून दिली आणि त्यांच्या ‘आलो अंधारी’ आत्मचरित्राचा जन्म झाला . प्रबोध कुमार यांनी बेबी यांनी लिहलेल्या लिखाणात थोडया –फार सुधारणा सुचवल्या . त्यानंतर पुस्तक प्रकाशनासाठी धडपड सुरु केली . प्रकाशनानंतर अवघ्या काही महिन्यांतच हे पुस्तक बेस्ट सेलर ठरलं . १२ भारतीय आणि १३ जागतिक भाषांमध्ये ‘आलो अंधारि’ चा अनुवाद करण्यात आला . ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

DHUMARE
DHUMARE by MADHAVI DESAI Rating Star
Prasad Salunkhe

धुमारे - माधवी देसाई म्हणतात ना `don`t judge a book by its cover` तसं काहीसं या पुस्तकाबाबत झालं. पुस्तक घेऊन फार दिवस झाले पण वाचायचा योग काही येत नव्हता. एक तर छोटं पुस्तक आहे नंतर वाचून काढू असं करत ते मागे राहिलं. आणि दुसरं म्हणजे त्याचं ओकंबों मुखपृष्ठ. ते पाहून उगाच गैरसमज होतो की काहीतरी उदासीभरं आहे हे प्रकरण. त्यात माधवी देसाईंचं `नाच गं घुमां` आधी वाचलेलं त्याचा ठसा मनावर निश्चित होता, त्या वातावरणात काही पूर्वग्रह किंवा अपेक्षा ठेवून मला हे पुस्तक हाती घ्यायचं नव्हतं. नंतर एकदोन ठिकाणी लोकांना या पुस्तकाबद्दल भरभरून बोलतांना, लिहितांना पाहिलं आणि चूक माझ्या लक्षात आली. मग पुढच्या एक दिवसात हे पुस्तक वाचून काढलं. `धूमारे` या पुस्तकात गोयच्या भूमीवर लिहिलेले पंधरा लेख आहेत. गोवा म्हणजे फेसाळती बियर, उघडेबागडे फोरेनर्स एवढंच मर्यादित नाहीये याची आपल्याला नव्याने जाणीव हे पुस्तक करून देतं. आपण गोव्याच्या अंतरंगात माधवी ताईंचं बोट धरून शिरतो. त्यांच्या संवेदनशील नजरेने इथला निसर्ग, इथली माणसं आपण पाहतो. हे सरधोपट प्रवासवर्णन असं नाहीये. एखाद्या ठिकाणी आपण बराच काळ राहिलो तर त्या भूमीशी त्या वास्तूंशी आपले बंध तयार होतात, तिथे आपली मूळं आपसूक रुजतात, तिथल्या झाडापेडांशी आपलं हितगूज सुरू होतं. आपुलकीची जी माणसं भेटतात आपण त्यांना आणि ती आपल्याला अंतर्बाह्य ओळखत असतात, त्या डोळ्यात स्नेह असतो, आपलं एक पान त्या डोळ्यात दडलेलं असतं, नुसतं डोळ्यात पाहून आपण स्वतःला वाचू शकतो. गाईडच्या भूमिकेत एखादी वास्तू, निसर्ग, तारीखवार इतिहास सांगणं वेगळं आणि आपल्या मनातील या साऱ्या सभोवतालाविषयीचे प्रामाणिक भाव व्यक्त करणं वेगळं. १९९० साली म्हणजे जवळपास तीस वर्षांनी माधवी ताई त्यांच्या बांदोडा या गावी परतल्या. जागा तीच पण वयाच्या १६ व्या वर्षी पाहिलेलं गोवा आणि साठीत समजलेलं गोवा या दोन्ही गोष्टी त्यांनी कुतुहलाने तोलून पहिल्या, आणि मांडल्याही. गोवा म्हणजे विविध संस्कृतीची सरमिसळ. त्याचे समाजावर झालेले बरेवाईट परिणाम या पुस्तकात मांडले आहेत. परकीय राजवट असून आणि आता स्वतंत्र घटक राज्य असून जपलेल्या चालीरीती, समाजात परकीय राजवटीमुळे आलेला एक मोकळेपणा सारं त्यांच्या लेखणीतून झरझर उतरतं. त्यांचं लिखाण समुद्राच्या पाण्यासारखं नितळ, ओघवत्या शैलीचं, गजाली गप्पांच्या लाटाच जणू. म्हणून पुस्तक एकदा वाचायला घेतलं की खाली ठेववत नाही. देवचार, कोपेल, पायलट, तळी, पालखी, फुलराणी लेखांच्या नुसत्या नावावर नजर फिरवली तरी काहीतरी वेगळेपणा असणार लेखात हे कळतं. गमतीची बाब म्हणजे सलमान, संजय दत्त, चंकी पांडे, दिव्या भारती विषयी त्याकाळी भाबड्या लोकांना असलेलं आकर्षण, गजालीत सिनेमा, राजकारण, दाऊद इब्राहिम हे आलेले विषय, तिथल्या लोकांची त्यावर गमतीदार टिपण्णी हे सारं वाचायला मस्त वाटतं. डोना पॉला ची प्रतिक्षा त्यांनी आपल्या शब्दात मांडली आहे. गोवन स्त्रियांमधला काळानुरूप झालेला बदल काही ठिकाणी त्या अधोरेखित करतात. पूर्वीचं गावपण कसं मागे पडत गेलं हे त्या सांगतात, तरी जे काही शिल्लक आहे ते निराशाजनक निश्चित नाही अन्यथा त्यांच्या जीवनाच्या अंतिम टप्प्यातील विश्वासाने विसवायचं ठिकाण म्हणून त्यांनी हे गाव निवडलं नसतं. इथल्या भाषेतली मौजेची गोलाई आणि माधुर्य माधवी ताई न टिपतात तर नवल. पुस्तक वाचून झालं तरी काय बरं ते गाणं होतं म्हणून पानं पुन्हा चाळली जातात आणि गुणगुणायचा प्रयत्न होतो. ... आलयली डोलयली पंटी पालयली सांग गे बाये, तुका कोणे चोरून वेल्यान गो बाये ... आंव तुजो सदाच मोग करतलो गे बाये आणि तुका हाव केन्नाच विसरचो ना गे बाये - प्रसाद साळुंखे ...Read more

THE GUNS OF NAVARONE
THE GUNS OF NAVARONE by ALISTAIR MACLEAN Rating Star
Mahesh S

दुसऱ्या महायुद्धात ‘खेरोस’ या छोट्या बेटावर १२०० ब्रिटिश सैनिक अडवून पडले होते. हे बेट तुर्कस्तानच्या जवळ होते. त्यांना सोडवायला जाणाऱ्या बोटींना नॅव्हारन बेटावरील महाकाय तोफांचा अडथळा होता. त्या तोफा त्यांच्या समोरच्या समुद्रातील कोणतेही जहाज सहज बुवू शकत होत्या. नॅव्हारनवर एक भक्कम किल्ला होता. तिथे जर्मन व इटालियन सैन्य होते. अशा या तोफा नष्ट करायला मूठभर माणसांची तुकडी बेटाच्या मागच्या कड्यावरून चढून वर पोचली. खेरोस बेटावरील सैनिकांना सोडविण्यास येणारे ब्रिटिश आरमार, तोफांचे त्यावर धरले जाणारे नेम आणि त्या नष्ट करण्यासाठी पुढे सरकलेली ती मूठभर घातपात्यांची तुकडी यांच्यात शर्यत लागली. शेवटी कोण जिंकले? ...Read more