* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
Quantity
EVERY TIME, SHE SENT HIM A LETTER, SHE SENT A SMALL FLOWER OF `BAKUL` FOR HIM, WITHOUT FAIL. HER LETTER ALWAYS BROUGHT BACK SOME SPECIAL MEMORIES FOR SHRIDHAR. HE USED TO GET LOST IN THE MEMORIES WITH THE SMALL FLOWER IN HIS HAND. THE FLOWER REPRESENTED HER. HER MILD MANNERS, HER SIMPLICITY, THE FRAGRANCE AROUND HER, AND THE CHASTITY IN HER EYES ALONG WITH THE LOVE EVERY SINGLE TENDER THING WAS PRESENT IN THE FLOWER. HER PERSONALITY WAS DEVOID OF EGO. HE HAD COLLECTED EACH FLOWER FROM HER LETTER. HE HAD STORED ALL THOSE FLOWERS IN A SMALL BAG. EVERY DAY, HE KEPT THE BAG BENEATH HIS PILLOW. EVERY LETTER BROUGHT A NEW HOPE FOR HIM, SAYING THAT THE FLOWER WILL BE A LIFELONG PARTNER. SUDHA MURTHY, HAS PICTURED THIS VERY SENSITIVELY.
ती आपल्या प्रत्येक पत्राच्या घडीत एक नाजूकसं बकुळीचं फूल त्याला आठवणीनंं पाठवायची. तिचं पत्र आलं की, श्रीकांतच्या हृदयात एक अनामिक हुरहूर दाटून यायची. हातात ते बकुळीचं फूल घेऊन तो गोड आठवणींमधे रमून जायचा. जणू काही आत्ता श्रीमतीच आपल्या अगदी निकट येऊन उभी राहिली आहे, असा त्याला भास व्हायचा. तिचं सौम्य वागणं, तिच्या आसपास दरवळणारा मंद सुगंध, तिच्या स्वभावातला तो साधेपणा आणि तिच्या डोळ्यांतून ओसंडून वाहणारं निर्मळ प्रेम. तिच्या व्यक्तिमत्त्वाला कुठेही अहंकाराचा स्पर्शसुद्धा नव्हता. तिच्या प्रत्येक पत्रातून येणारं एकेक फूल त्यानं जमा केलं होतं. एका छोट्याशा पिशवीत अशी कितीतरी फुलं जमा झाली होती. ती पिशवी रोज त्याच्या उशीखाली दडलेली असायची. प्रत्येक पत्र त्याच्याकरता एक नवी उमेद घेऊन यायचं. या बकुळीच्या फुलाची साथसंगत आपल्याला जन्मभर असणार आहे, ही उमेद! सुधा मूर्ती यांच्या वैशिष्ट्यपूर्ण शैलीतील भावपूर्ण कलाविष्कार!
Video not available
Keywords
#SUDHA MURTY #N.R.NARAYANA MURTY #LEENA SOHONI #UMA KULKARNI #WISE & OTHERWISE #GOSHTI MANSANCHYA #PUNYABHUMI BHARAT #THAILIBHAR GOSHTI #SUKESHINI AANI ITAR KATHA #BAKULA #AYUSHYACHE DHADE GIRAVTANA #AAJICHYA POTADITALYA GOSHTI #MAHASHWETA #DOLLAR BAHU #SAMANYATALE ASAMANYA #PARIGH #PITRURHUN #ASTITVA #HARAVALELYA MANDIRACHE RAHASYA #TEEN HAJAR TAKE #SARPACHA SOOD #GARUDJANMACHI KATHA #TRISHANKU #A BETTER INDIA A BETTER WORLD #NARAYAN MURTY : MULYA JAPNARA EK ADWITIYA AAYUSHYA #सुधा मूर्ती #एन.आर.नारायण मूर्ती #लीना सोहोनी #उमा कुलकर्णी #वाइज अँड अदरवाइज #गोष्टी माणसांच्या #पुण्यभूमी भारत #थैलीभर गोष्टी #सुकेशिनी #बकुळा #आयुष्याचे धडे गिरवताना #आजीच्या पोतडीतल्या गोष्टी #महाश्वेता #डॉलर बहू सामान्यांतले असामान्य #परीघ पितृऋण #अस्तित्व #हरवलेल्या मंदिराचे रहस्य #तीन हजार टाके #सर्पाचा सूड #गरुडजन्माची कथा #त्रिशंकू #अ बेटर इंडिया अ बेटर वर्ल्ड : नारायण मूर्ती #नारायण मूर्ती : मूल्यं जपणारं एक अद्वितीय आयुष्य
Customer Reviews
  • Rating Starनित नितेश

    बकुळीच्या झाडाखाली अगदी पहाटे, घरच्यांना माहिती न होऊ देता, त्यांचं प्रेम बकुळीच्या फुलासारखं सुगंधित होऊन बहरत गेलं. शिक्षणनिमित्त तो मुंबईला गेला असताना ती आपल्या प्रत्येक पत्रात एक नाजूकसं बकुळीच फुल पाठवत होती. तिच पत्र आलं की त्याच्या हृदयात एक नामिक हुरहूर दाटून यायची. हातात ते बकुळीच फुल घेऊन तो आठवणीत रमून जायचा. पुढे घरच्यांचा विरोध असतानाही त्या दोघांनी लग्न केलं. मुंबईला रूझु झाले. अपार मेहनत आणि कामावर निष्ठा ठेऊन त्याने, जे कमी वेळेत अशक्य ते यश संपादन केले. तीनेही पती निष्ठेने अगदी स्वतःच्या सर्वच इच्छांना तिलांजली दिली. नवऱ्याने आपल्यासाठी थोडा वेळ काढावा, थोडे कौतुकाचे शब्द बोलावेत एवढीच तिची माफक इच्छा होती, आपल्याला मूल असावं अशी इच्छा होती. परंतु काही काळानंतर जेव्हा तिला कळून चुकत कि आपल्या या त्यागाला नवऱ्याचा लेखी काही किंमत नाही. लग्न झाल्यानंतर फक्त रुपया, पद, प्रतिष्ठाच महत्वाची नसते. तर आपल्या जोडीदाराच्या इच्छा अपेक्षांचा विचार करून त्याप्रति आपली भागीदारी, सकारात्मक दृष्टीने निभावून संसार गाडा पुढे घेऊन जाणे तितकेच गरजेचे असते. पण तिच्या पुढे निराशाच आली. शेवटी ती सगळ सोडून आपली स्वप्न पुर्ण करायला कायमची परदेशी जाते. तेव्हा श्री च्या लक्षात येत की, आपल्या हातातलं `बकुळी` च फुल स्वतःच्याच चुकीने निसटून गेलेलं आहे. सर्वच प्रकरणं अशी नसतात पण करियरच्या मागे धावणाऱ्या काही जोडप्यांच्या डोळ्यांत अंजन घालणार पुस्तकं आहे. ...Read more

  • Rating StarLAXMI HARI SMRUTI NYASA LIBRARY MAGAZINE

    कौटुंबिक जिव्हाळ्याच्या परंतु स्त्रियांच्या प्रश्नावर आधारित कथा, कादंबऱ्या लिहून सुधा मूर्ती यांनी बरेच मोठे कार्य केले आहे. त्यांचे सर्व साहित्य कर्नाटक राज्यातील स्त्रियांच्या प्रश्नावर अधोरेखित असते. अजूनही त्या भागात तेथील ज्येष्ठ स्त्रियांच्या नावर जुन्या गोष्टींचा पगडा आहे. बकुळा ही कादंबरी पण त्याच पठडीतील आहे. मात्र दोन घराण्यांतील वैर दीर्घकाळ जपणाऱ्या अशिक्षित स्त्रियांचा विचार करताना त्याच दोन घराण्यातील वैर असलेली मुले भरपूर शिक्षण घेऊन घरच्या लोकांच्या मनाविरूद्ध प्रेम विवाह करतात. या दोन उच्चशिक्षित तरुण-तरुणीची कथा सुधातार्इंनी अतिशय उत्तम रितीने रंगविली आहे. अर्थात यामध्ये अनुवादिका लीना सोहोनी यांचे श्रेय आहे. अनुवादीत कादंबरी न वाटता स्वतंत्र मराठी कादंबरी वाटते. इतकी छान भट्टी जमली आहे. कादंबरीचा नायक श्रीकांत व नायिका श्रीमती एकाच वयाची आहेत. एस.एस.सी. परीक्षेत बोर्डात श्रीमती पहिली येते तर श्रीकांत दुसरा येतो. प्रथम एकमेकांस प्रतिस्पर्धी मानणारे हे एकमेकांच्या प्रेमात पडतात. घरच्या लोकांच्या विरोधातही ते विवाह करतात. नंतर दोघेही नोकरी करतात. श्रीमती घरासाठी खूप कष्ट घेते. कुटंबाचे कर्ज फेडण्यास मदत करते. तरीही तिच्या सासूबाई व नणंद तिला स्वीकारत नाहीत. पुढे श्री मोठा होतो. पण पत्नीच्या त्यागाकडे दुर्लक्ष होते. अखेर आपली महत्त्वकांक्षा पूर्ण करण्यासाठी ती बाहेर पडल्यावर श्री च्या लक्षात येते. हे सर्व कथानक अतिशय उत्तम शब्दात व हृदयस्पर्शी आहे. काल्पनिक कथेतही वास्तवता आणण्याचा लेखिकेचा प्रयत्न यशस्वी होतो. ज्या वाचकांना कादंबरी वाचनाची आवड आहे त्यांना ही कादंबरी नक्की आवडेल. ...Read more

  • Rating Star DAINIK EKJOOT 24-11-2009

    ‘इन्फोसिस’सारख्या विश्वप्रसिद्ध संस्थेच्या उभारणीत मोलाचा वाटा असणाऱ्या सुधा मूर्ती यांच्या ‘बकुळा’ ही कादंबरीचा लीना सोहोनी यांनी केलेला अनुवाद प्रसिद्ध झाला आहे. अत्यंत बुद्धिमान असणाऱ्या श्रीमती आणि श्रीकांत या दांपत्याची ही प्रेमकहाणी आहे. या दोघंचं प्रेम शालेय वयापासूनच उमलत जातं. दोघांच्या कुटुंबियांमध्ये पूर्वापार वैर चालत आलेलं आहे. मात्र ते दोघे हळव्या प्रेमसंबंधांनी परस्परांशी बांधले जातात. दोघांच्या घरामध्ये असणारं बकुळीचं झाड त्यांच्या पे्रमाची साक्ष ठरतं. पुढे श्रीकांत आणि श्रीमती यांचा विवाह होतो. श्रीकांत उच्च शिक्षण घेऊन एका कंपनीच्या संचालकपदापर्यंत मजल मारतो. श्रीमती मात्र अत्यंत बुद्धिमान असूनही श्रीकांतच्या प्रेमाखातर स्वतःचं आयुष्य त्यालाच समर्पण करते. यामध्ये तिचं करिअर, स्वतःचं स्वतंत्र अस्तित्व श्रीकांतच्या महत्त्वाकांक्षेपायी विरून जातं. व्यवहारी मनाच्या श्रीकांतला पैसा, सत्ता, पदं हेच महत्त्वाचं वाटतं. पूर्वी आपल्यावर जीवापाड प्रेम करणारा श्रीकांत असा बदलला कसा असा प्रश्न श्रीमतीला पडतो. अखेर एका निर्णायक क्षणी श्रीमती एका निर्णयाप्रत येते. पूर्वायुष्यात मागे राहिलेला इतिहासाचा अभ्यास पूर्ण करण्याचा ती निर्धार करते. ते करण्यासाठी श्रीकांतला सोडून ती परदेशी निघून जाते. यामुळे श्रीकांत क्षणभर कोलमोडतो, पण दुसऱ्याच क्षणी सावरतो. लीना सोहोनी यांनी अत्यंत ओघवत्या भाषेत या पुस्तकाचा अनुवाद केला आहे. १४० पानांचे हे पुस्तक १२० रुपयांना उपलब्ध आहे. ...Read more

  • Rating StarSAPTAHIK SAKAL 1-5-2010

    सुधा मूर्ती हे नाव संगणक विशेषज्ञ, कन्नड आणि इंग्रजी भाषेत विपूल लेखन करणाऱ्या लेखिका, लोकप्रिय यशस्वी कादंबरीकार, ‘इन्फोसिस टेक्नॉलॉजीज’ या कंपनीतील त्यांचा महत्त्वाचा सहभाग, संवेदनशील सामाजिक जाण असणारी व्यक्ती म्हणून सर्वांना ठाऊक आहे. ‘बकुळा’ ही ुधा मूर्ती यांची कादंबरी लीना सोहोनी यांनी अनुवादित केली आहे. श्रीमती आणि श्रीकांत यांच्या प्रेमाची साक्ष हे या छोट्याशा कादंबरीचे वैशिष्ट्ये आहे. शाळकरी वयात रूजलेलं श्रीमती आणि श्रीकांत यांचं प्रेम. त्यातला कोवळा, अल्लड भाव, नंतरची तारूण्यातील उत्कटता, गोड हुरहूर प्रेमविवाहातील साथसंगत, परस्परांसाठी केलेला त्याग, समजुतदारपणा, दुसऱ्याच्या उत्कर्षामध्ये आनंद-समाधान शोधणे, हे सर्व प्रेमभावनेचे पैलू ‘बकुळा’ या कादंबरीत व्यक्त झाले आहेत. परस्परांच्या सहवासात, समजूतदार साथसंगत असूनही दोन व्यक्तींच्या भावविश्वं अलग होत जातात. त्याची किंवा तिची साथसंगत आपल्याला जन्मभर पुरणार आहे, या उमेदीला आणि विश्वासाला तडा जातो. साथसोबत असताना तिला आणि त्यालाही स्वत:चं स्वतंत्र, स्वायत्त विश्व असणं ही जगण्याची गरज होऊन बसते. परस्परसामंजस्य, संवाद आणि एकमेकांचे स्वातंत्र्य मानण्याची जपण्याची प्रगल्भ जाण नसेल, तर नात्यामध्ये दुरावा, तुटलेपणा, एकटेपणा येणं अटळ असतं, हे सुधा मूर्ती यांच्या ‘बकुळा’ या कादंबरीतून सूचित होतं. स्वत:चं ‘स्वायत्त जग’ शोधताना, उभं करताना व्यक्ती आत्मकेंद्रित, स्वार्थी होते. हे आजच्या जीवघेण्या स्पर्धेच्या, यश आणि पैसा महत्त्वाच मानण्याऱ्या जगातलं कटुसत्य ‘बकुळा’मधून अधोरेखित होतं. लोकप्रिय कादंबरीमध्ये अनुभवाच्या आधारे शोध घेण्याची प्रक्रिया जाणवत नाही. परिणामी, टक्केटोणपे खात स्वत:च्या जगण्याच्या अर्थ शोधणं, अर्थ लावणं, तो शोधताना त्या-त्या प्रसंगी येणारी व्याकुळता, वेदनादायक जाणीव लोकप्रिय साहित्यातील व्यक्तिरेखांमधून, आशयातून व्यक्त होत नाही. ‘संथ वाहते कृष्णामाई’ या न्यायाने संथ, सरळ रेषेत व्यक्तिरेखेचा आणि कथानकाचा प्रवास ही वैशिष्ट्ये लोकप्रिय कादंबरीत दिसून येतात. ही सारी वैशिष्ट्ये सुधा मुर्ती यांच्या ‘बकुळा’ या अनुवादित कादंबरीत आलेली आहेत. म्हणून तिला लोकप्रिय कादंबरीत दिसून येतात. ही सारी वैशिष्ट्ये सुधा मूर्ती यांच्या ‘बकुळा’ या अनुवादित कादंबरीत आलेली आहेत. म्हणून तिला लोकप्रिय लघुकादंबरी म्हणता येते. परस्परसामंजस्य, संवाद आणि एकमेकांचे स्वातंत्र्य मानण्याची–जपण्याची प्रगल्भ जाण नसेल, तर नात्यामध्ये दुरावा, तुटलेपणा, एकटेपणा येणं अटळ असतं, हे सुधा मुर्ती यांच्या ‘बकुळा’ या कादंबरीतून सूचित होतं. स्वत:चं ‘स्वायत्त जग’ शोधताना, उभं करताना व्यक्ती आत्मकेंद्रित, स्वार्थी होते, हे आजच्या जीवघेण्या स्पर्धेच्या यश आणि पैसा महत्त्वाच्या मानणाऱ्या जगातलं कटुसत्य ‘बकुळा’ मधून अधोरेखित होतं. ...Read more

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

सरोज काळे

#पुस्तकाचं शीर्षक वाचूनच अस वाटलं की यात काहीतरी वेगळं असेल...म्हनून वाचायला घेतलं ...सुरुवात रावणाच्या युद्धा तील अंताने होते...नंतर फ्लॅशबॅक ने (मराठी शब्द सापडला नाही ) कथा पुढे जाते ...रावण हा राक्षस कुळातील असला तरी महर्षी विश्रवाचा पुत्र आणि मर्षी पुलस्तीचा नातू असल्याने ज्ञानी होता..त्यामुळे युद्धाच्या शेवटी रावण मरणोन्मुख अवस्थेत असताना रामाने लक्ष्मणाला सांगितले की,दशाननाचा शिष्य होऊन त्याच्यापासून ज्ञान प्राप्त करून घे,नाही तर आपला जन्म वाया गेल्या सारखे आहे...त्याच्या बरोबर त्याचे ज्ञान लुप्त झाले तर आपण अपराधी ठरू,त्याचे ज्ञान समग्र मानव जातीला वंदनीय आहे, म्हणून लक्ष्मण रावणाकडे गेला आणि त्याला ज्ञान सांगण्यास सांगितले ,पण रावणाने ज्ञान सांगण्यास नकार दिला,लक्ष्मण परत रामकडे आला तेव्हा रामाने विचारले की,"तू कुठे उभा होतास" लक्ष्मण म्हणाला रावणाच्या चेहर्या जवळ,"नाही ज्ञान घेताना गुरुपदी लिन व्हावे म्हणून तू त्याच्या पायथ्याकडे उभा रहा आणि विनंती कर"त्याप्रमाणे धर्मानुसार लक्ष्मण याने हातात दर्भ घेतला आणि दशननाचा पायथ्याशी उभे राहून ज्ञान देण्याची विनंती केली,तेव्हा रावणाने धर्मनीती,अर्थनीती,आणी राजनीती याबद्दल ज्ञान सांगितले... रावणाची ही दुसरी स्वच्छ बाजू याच पुस्तकात वाचायला मिळाली नाहीतर आपण सीतेला पळविणारा दुष्ट रावणा बद्दल वाचलेले आहे 🌼🌼 #१) #राजनीती हाच मूलभूत सिद्धांत आहे की,जोवर देहात जीव आहे,तोवर शत्रुत्वाचा अंत झाला असे समजणे भोळेपणाचे ठरेल ... कधीही कोणावरही विश्वास ठेवायचा नसतो...हाच राजनीतीचा सर्वात पहिला पाठ आहे...पिता, पुत्र,भ्राता हे एकही नाते विश्वास ठेवण्याजोगे नसते *** #सुग्रीव हा वालीचा भ्राता होता आणि बिभीषण हा रावणाचा,पण दोघानि भावांना दगा देऊन राज्य सिहासन मिळविले.. राजनीतीमध्ये स्वहिता पलीकडे दुसरे काहीच नसते, आणि त्या हिताच्या रक्षणा साठी जे काही केले जाते तोच धर्म तोच न्याय,तीच नीती ठरते 🏵️🏵️ 2)#अर्थनीती श्रीलंका सोन्याची आहे,जेव्हा की रावण राक्षस होता, अधर्म,अन्याय,अनितीचा अवतार होता...पण राम हा न्यायाने वागणारा होता,मग अयोध्या गरीब कशी काय?समृध्दीला काही कारण लागत नाही...लक्ष्मी अति चंचल असते,ती केव्हा कुठे वास करील आणि केव्हा तिथून निघून जाईल हे कोणीच सांगू शकत नाही, लक्ष्मी चंचलतेचे उदाहरण म्हणजे आपल्या बुद्धी कौशल्यामुळे आणि अविश्रांत परिश्रमामुळे लक्ष्मीची प्राप्ती झाली असे जे मानतात ते निव्वळ बुद्धीहीन,गर्विष्ठ असतात ... उलट आपल्या दुर्भाग्यमुळे लक्ष्मी प्राप्त झाली नाही असे म्हणणारे निषफलता झाकण्याचा दुर्बळ आणि निर्बुद्ध प्रयत्न करतात, कोणीही ,कधीही लक्ष्मीचा स्वामी होवू शकणार नाही...देवाच्या संपत्तीचा कुबेर जसा देवलोकच्या कल्याणासाठी वापर करतो,स्वतः त्या संपत्तीचा उपभोग घेत नाही, तसेच समाजातही समृद्धी जपणार्यांनी तिचा विनियोग "बहुजन हिताय , बहुजन सुखाय "या पद्धतीने केला पाहिजे...रावणाने सांगितलेले हे ज्ञान मात्र आत्ताच्या काळात पुरेपूर लागू होते,लंकेने ही नीती अनुसरली होति म्हणून लंका सोन्याची होती 🌷🌷 #रावणाचे हे ज्ञान लक्ष्मणाच्या कल्पने पलीकडचे अतर्क्य होते, रावण महान योद्धा होता, शिवभक्त होता, लंकेत रोज प्रभातकाली यज्ञवेदीमध्ये मंत्रोच्चारासह आहुती दिली जात असे *** १)#तिसरे ज्ञान धर्मनीती -निर्भेळ असा धर्म आजपर्यंत कोणाला उपलब्ध झाला नाही,स्वतःचा प्रत्येक हेतू न्याय्य ठरविण्यासाठी आणि व्यापक जनसवर्धन मिळवण्यासाठी समर्थ माणूस धर्माचा आश्रय घेत असतो,धर्माचा अर्थ केवळ एकच, माझ्या कार्यात ज्यावेळी मला हे साहाय्यभूत ठरेल त्याचे समर्थन शोधून काढणे म्हणजे धर्म। 💐💐 #४)#मनुष्यनीती एक व्यक्ती एकाच माणसाशी एकदा जसा व्यवहार करते,ती दुसऱ्या वेळीही अगदी तसाच व्यवहार करेल असे मानणे व्यर्थ आहे,येथे कोणी कोणाचा स्वजन नाही. खरे तर माणूस स्वतःही स्वतःला ओळखू शकत नाही...आपण सदैव एकाच प्रकारचे वर्तन करू असे कोणीच ठामपणे सांगू शकत नाही ही झाली मनुष्यनीती 🌸🌸 #सुमाली हा राक्षस कुळातील होता त्याने विश्वकर्मा कडून सोन्याची लंका तयार करून घेतली ,परंतु देवांना ते आवडले नाही,त्यांनी लंकेवर स्वारी करून ती उध्वस्त केली,सुमाली वनात राहायला लागला,तेव्हा वनात फिरत असताना त्यांना महर्षी विश्रवा यांचा आश्रम दिसला,आपल्या मुली साठी हे योग्य वर आहेत असा त्यांचा मनात विचार आला,त्यांची मुलगी केकसी हिने विश्रवाना विनांती केल्यावरून त्यांनी तिच्याशी विवाह केला...त्यांची पहिली पत्नी देववर्णीचा पुत्र वैश्रव ण होता,आता केकसी पासून त्यांना एक मुलगा झाला...तो जन्मला तेव्हा त्याच्या बारशाच्या दिवशी महाराणी चित्रदेवी भेटायला आली, तिच्या गळ्यात नवरत्नजडीत हार होता तो तीने बाळाच्या गळ्यात घातला,त्याक्षणी त्या रत्नांची प्रभा बाळाच्या मुखावर पडून प्रत्येक रत्नांचे रंगीबेरंगी प्रतिबिंब दिसू लागले...बाळाची जणू एक ऐवजी दहा मुखे असावीत असा संभ्रम निर्माण झाला ...नऊ प्रतिबिंबाच्या मध्यभागी त्याचा स्वतःचा मोहक असा चेहरा असावा असे भासत होते म्हणून त्या बाळाचे नाव दशानन ठेवण्यात आले 🌼🌼 #वैश्रवन हा पुलस्तीकडे ज्ञान घेऊन आल्यावर त्याच्या मुखावर तेज दिसायला लागले,हे पाहून दशाननाच्या मनात वादळ उठले, परंतू दशननाने पिता विश्रवा कडून ज्ञान संपादन केले होते,पण त्यावर त्याचे समाधान झाले नव्हते, दशाननाला दोन भाऊ कुंभकर्ण आणि बिभीषण आणि बहीण शूर्पणखा हे होते 🌹🌹 #विश्रवाणे लंका वैश्रवनाला दिली पण ती अन्याय समजून दशननाने ती परत घेतली,कारण त्याचे आजोबा सुमाली याने लंकेची निर्मिती केली होती,ती दशाननाने हस्तगत केली,ज्या नितिशून्य व्यवस्थेने हे वर्णभेद निर्माण केले त्या वर्णभेदा विरुद्ध मीही आता निव्वळ पाशवी बळाचाच वापर करेन, न्याय,नीती,धर्म केवळ शस्त्र बळानेच प्रस्थपित होणार असतील तर मीही पाशवी बळाचाच वापर करीन ,भ्रष्ट मापदंड प्रमाण मानणाऱ्या एकूण एकाला त्यांच्या भाषेत प्रत्युत्तर द्यायला मी मागेपुढे पाहणार नाही ,त्यासाठीच मी कटिबद्ध आहे असा दशाननाचा निर्णय झाला ** #तो राजांचा पराभव करीत सुटला पराजित राजांना आपले दास्य स्वीकारायला लावण्यात त्याला धन्यता वाटू लागली,ऋषींच्या यज्ञात जाऊन तिथे विध्वंस करणे यात त्याला समाधान वाटायला लागले, त्यातच वनात असताना शूर्पणखाने रामाकडे लग्नाची मागणी केली, त्याला नकार मिळताच ती चिडली लक्ष्मणाने रागाने तिचे नाक,कान कापून पाठवले,त्याचा राग येऊन ती रावणाकडे गेली व रामाचा सूड म्हणून त्याने कपटाने सीताहरण केले...रामाने सुग्रीव,बिभीषण व इतर वानर यांच्या मदतीने लंकेवर हल्ला केला आणि पापी रावणाचा वध करून सीतेची सुटका केली , तिने अग्निपरीक्षा दिली परंतु रामाचे मन शांत नव्हते...तेव्हा ते ऋषी वाशिष्ठकडे गेले व त्याचे कारण विचारले,ते म्हणाले "रामा तू म्हणालास त्याप्रमाणे तू केलेला रावनवध म्हणजे अधर्माशी, अनितीशी दिलेला लढा होता,लोक एव्हढेच समजतात की,आपली पत्नी परत मिळविण्यासाठी रामाने हजारो सैनिकांचे प्राण घेतले. परंतू हे पूर्ण सत्य नाही,याची तू लोकांना प्रचिती आणून दे,त्यासाठी तुला सीतेचा त्याग करावा लागेल, त्या प्रमाणे लक्ष्मण सीतेला वनात सोडून आला 💐💐 #पण लक्ष्मणाला तो आपला अपराध वाटला,आणि त्याने शरयू नदीत आपला देह अर्पण केला आणि त्यानंतर रामाने सुद्धा शरयू नदीत आपला देह अर्पण करून आपले अवतार कार्य संपविले ...Read more

FOUR SEASONS
FOUR SEASONS by SHARMILA PHADKE Rating Star
ASHUTOSH DIWAN

-"फोर सीझन्स ही कादंबरी वाचून संपली.अलिकडे वाचलेली ही मला सर्वात जास्त आवडलेली कादंबरी आहे. मानवी मनाचे(मुलगी-स्त्री जास्त करुन)खोल गुंते उलगडण्याचा यात एक बय्रापैकी यशस्वी प्रयत्न केला आहे. निसर्गाची,व चित्रकलेची वर्णने यात या कादंबरीचा एक आशयाची रज या अर्थाने जैव भाग म्हणून आहेत.इतर वेळा दिसतात तशी उपयोगी ठिगळे म्हणून येत नाहीत. पर्यावरण संवर्धन(व त्याची नितांत गरज) व मानवी जगण्याच्या गरजा(व गरजा बनत चाललेल्या सुखसोयी) यांच्यातील संघर्ष व त्याच्या अपरिहार्य पणाचे आयाम ही कादंबरी बय्राच प्रमाणात शोधू पाहते. निसर्गाच्या सानिद्ध्यात एकरूप होऊन जगण्याने आयुष्यांच्या अवघड प्रश्नांची उकल होण्याचा मार्ग सापडतो,आपण वास्तवाला उघड्या डोळ्यांनी व खुल्या मनाने सामोरे जातो असे सुचवले जाते. ही एक बय्रापैकी काॅन्शसली,कसब वापरुन रचलेली कादंबरी आहे.मानसीक प्रक्रीयांचा खोल अनुभव शारिरीक वर्णनातून(म्हणजे नुसत्या मनुष्य शरिराच्या नव्हे,दृश्य ज्ञानेंद्रियांना कळणाय्रा)पोचवण्याची त्यांची क्षमता प्रचंड आहे.इतकी प्रचंड मनस्वीता कशी अशी काठावर उभारुन वर्णता येते याचा विस्मय वाटतो. अश्या अनेकच गोष्टी आहेत.सगळ्या लिहत नाही.आपल्या आपण प्रत्यय घेतल्यास नवेनवेच कोणाकोकोणाला दिसेल. एकंदरीत फारच वाचनीय व महत्वाची कादंबरी आहे हे नक्की. जाता जाता काही त्रूटी वाटल्या पण त्या अगदीच नगण्य आहेत. मागे माझे अत्यंत आवडते लेखक मकरंद साठे यांना मी एक पत्र लिहून,काय तुमची यमू?,स्टाॅकींग करणाय्रा बाईला कटवायला “बाई”कडे जायचे हा उपाय!वगैरे विचारले.त्यांनी पत्र लिहीले की तुम्ही गोष्ट पाहताय.त्यामागचा आशय विचारात घ्या.खरे आहे(म्हणजे असावे).या कादंबरीची गोष्टही कोणाला कमी वाटू शकेल. थोडी रिपीटीशन जाणवत राहते.समजा सरकारी यंत्रणांची अनास्था वगैरे. शेवटच्या वीसएक पानात सगळे थोड्या प्रयत्नाने गुंडाळल्यासारखे वाटते.ते कदाचीत थोडे आधी स्पेस करुन शेवटचा फोकस थोडा जास्त शार्प करता आला असता.निरवानिरवीची कुरतड फार प्रतिकात्मक वाटते(विहान).वगैरे. सारांश-एकतर आपल्या खास मराठी भावनादी गोष्टी दुसय्रा भाषेत अनुवादीत करता येतच नाहीत.मुद्दाम दुसय्रा भाषेत लिहीणारे आपले एक्झाॅटीक शो करुन विकण्याच्या प्राथमिक भानगडीत असतात.आणी वर आपल्याकडे मराठी इंग्रजी अनुवाद कला नाहीच.या कादंबरीचा चांगला इंग्रजी अनुवाद बुकर साठी शाॅर्टलीस्ट तरी नक्की होईल असे वाटत राहते. ...Read more