* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: TRAVELLING TO INFINITY : MY LIFE WITH STEPHEN
  • Availability : Available
  • Translators : SUDARSHAN ATHAWALE
  • ISBN : 9788184984248
  • Edition : 2
  • Publishing Year : OCTOBER 2012
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 604
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : BIOGRAPHY
Quantity
Buying Options:
  • Print Books:
PROFESSOR STEPHEN HAWKING IS ONE OF THE MOST FAMOUS AND REMARKABLE SCIENTISTS OF OUR AGE, AND AUTHOR OF THE SCIENTIFIC BESTSELLER A BRIEF HISTORY OF TIME, WHICH SOLD OVER 25 MILLION COPIES ACROSS THE WORLD. IN THIS COMPELLING MEMOIR, HIS FIRST WIFE JANE RELATES THE INSIDE STORY OF THEIR EXTRAORDINARY MARRIAGE. AS STEPHENS ACADEMIC RENOWN SOARED, HIS BODY WAS COLLAPSING UNDER THE ASSAULTS OF MOTOR-NEURON DISEASE, AND JANES CANDID ACCOUNT OF TRYING TO BALANCE HIS TWENTY-FOUR-HOUR CARE WITH THE NEEDS OF THEIR GROWING FAMILY WILL BE INSPIRATIONAL TO ANYONE DEALING WITH FAMILY ILLNESS. THE INNER STRENGTH OF THE AUTHOR, AND THE SELF-EVIDENT CHARACTER AND ACHIEVEMENTS OF HER HUSBAND, MAKE FOR AN INCREDIBLE TALE THAT IS ALWAYS PRESENTED WITH UNFLINCHING HONESTY; THE AUTHORS CANDOUR IS NO LESS EVIDENT WHEN THE MARRIAGE FINALLY ENDS IN A HIGH-PROFILE MELTDOWN, WITH STEPHEN LEAVING JANE FOR ONE OF HIS NURSES, WHILE JANE GOES ON TO MARRY AN OLD FAMILY FRIEND. IN THIS EXCEPTIONALLY OPEN, MOVING AND OFTEN FUNNY MEMOIR,658~ CONFRONTS NOT ONLY THE ACUTELY COMPLICATED AND PAINFUL DILEMMAS OF HER FIRST MARRIAGE, BUT ALSO THE FAULTLINES EXPOSED IN A RELATIONSHIP BY THE PERVASIVE EFFECTS OF FAME AND WEALTH. THE RESULT IS A BOOK ABOUT OPTIMISM, LOVE AND CHANGE THAT WILL RESONATE WITH READERS EVERYWHERE.
`ब्रीफ हिस्ट्री ऑफ टाइम` या अडीच कोटी प्रतींच्या विक्रीचा विक्रम केलेल्या शास्त्रीय पुस्तकाचे लेखक प्रोफेसर स्टीफन हॉकिंग. त्यांची पहिली पत्नी जेन हिने या पुस्तकात त्यांच्या असाधारण वैवाहिक जीवनाचे अंतरंग उलगडून दाखवले आहे. स्टीफन आपल्या बुद्धिबळावर गगनाला गवसणी घालत असताना ‘मोटर-न्युरॉन’ या मज्जासंस्थांच्या महाभयंकर रोगाचे प्राणघातक हल्ले, मात्र त्याच्या शरीराला जखडून ठेवत होते. आपल्या विकलांग पतीची दिवस-रात्र, अष्टौप्रहर सेवा करणे आणि त्याच वेळी आपल्या वाढत्या कुटुंबाची काळजी वाहणे या दोन्ही कर्तव्यांचा समतोल राखण्यासाठी जेनने केलेले अथक परिश्रम, सोसलेले आघात यांचे तिने अतिशय प्रामाणिकपणे केलेले वर्णन; जे कुटुंब अशा प्रकारच्या रोगाशी सामना करीत असेल त्यांच्यासाठी अतिशय उपयोगी आणि त्यांचे मनोबल वाढविणारे, त्यांना स्फूर्ती देणारे ठरेल. पतीची असाधारण प्रज्ञा, प्रतिकूल परिस्थितीवर मात करीत त्याने पादाक्रांत केलेली यशशिखरे आणि त्यासाठी त्याला जेनने स्वत:च्या आंतरिक शक्तीचा दिलेला बळकट आधार यांची ही कहाणी खरोखरच अविश्वसनीय वाटावी अशीच आहे. त्यातून ती अत्यंत निडर अशा प्रामाणिकपणे सांगितलेली आहे. त्यांच्या पंचवीस वर्षांच्या वैवाहिक जीवनाची क्लेशकारक अशा घटस्फोटात झालेली परिणती, त्याच्या सेवेतील एका नर्ससाठी स्टीफनने जेनला दिलेली सोडचिठ्ठी आणि जेनने एका जुन्या मित्राशी केलेला विवाह – या सा-याच प्रसंगातून लेखिकेच्या स्पष्टवक्तेपणाचा प्रत्यय येतो.
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
"#मराठीपुस्तके#मराठीप्रकाशक #MARATHIBOOKS#ONLINEMARATHIBOOKS#TRANSLATEDMARATHIBOOKS#TBC#TRANSLATEDBOOKS@50% #TRANSLATEDFROMENGLISHTOMARATHI #SUDARSHANATHAWALE #JANEHAWKING #TRAVELLINGTOINFINITY:MYLIFEWITHSTEPHEN #ट्रॅव्हलिंगटूइन्फिनिटी #BIOGRAPHY"
Customer Reviews
  • Rating StarAarti Sandip Shukla

    केंब्रिज विद्यापीठातील नावाजलेला प्राध्यापक,प्रचंड बुद्धिमत्ता असलेला आंतरराष्ट्रीय कीर्तीचा वैज्ञानिक, आइंस्टाईन चा खरा वारसदार अशी ख्याती असलेल्या स्टीफन हॉकिंग च्या अर्धांगिनीच, जेन हॉकिंगच हे आत्मचरित्र. ऐन तारुण्यात `मोटर न्यू्रॉन` सारखया जीवघेण्या आजाराने, स्टीफनना व्हील चेअर ला कायमच खिळवून ठेवलं. पण तरीही दुर्दम्य इच्छाशक्तीने आणि प्रखर बुद्धिमत्तेने,त्यांनी भौतिकशास्र आणि विश्वउत्पत्तीशास्त्र ह्यात अतुलनीय कामगिरी केली. ह्या त्यांच्या संपूर्ण प्रवासात त्यांना सावली प्रमाणे साथ देणारी त्यांची पत्नी जेन म्हणजे स्री शक्तीचा, सोशिकतेचा मानदंडच म्हणावा लागेल.किती भूमिका जेन ने एका आयुष्यात निभावल्या याच राहून राहून आश्चर्य वाटत.विकलांग नवऱ्याची दिवस रात्र सुश्रुषा करणारी नर्स, त्याची ड्राईव्हर, सेक्रेटरी, टायपिस्ट, देशविदेशात प्रबंध/परिषदा/पुरस्कारांच्या निमित्त्याने नवऱ्या बरोबर जाणारी त्याची सहकारी ,तीन मुलांचं निगुतीने संगोपन करणारी आई, तुटपुंज्या पगारात घराचं आर्थिक नियोजन करणारी ते घर बदलताना वेळप्रसंगी घराचं रंगकाम करणारी रंगारी, घरी कायम होणाऱ्या वैज्ञानिक /शास्त्रज्ञा च्या पार्ट्याना, पार्टी ची संपूर्ण व्यवस्था बघणारी मॅनेजर . नवरा दिवस रात्र त्याच्या संशोधनात, कामा च्या व्यापात बुडालेला आणि इंग्लंड मध्ये घर कामाला मदतनीस मिळणे कठीण त्या मुळे एकटीने एवढ्या जवाबदाऱ्या पार पडताना त्यांची फार शारीरिक , मानसिक दमछाक व्हायची. हॉकिंग कुटुंबाला इंग्लंड च्या खडूस, कोत्या मनोवृतीच्या लोकांचा बराच त्रास सहन करावा लागला. अपंग स्टीफन साठी कामाच्या ठिकाणी छोट्या मोठ्या सोई सुविधा उपलब्ध होण्यासाठी, त्यांच्या कामाचं योग्य ते मानधन मिळवण्यासाठी खूप संघर्ष करावा लागला. त्यात स्टीफन कमालीचे लहरी आणि विक्षिप्त.नवऱ्या च्या तर्हेवाईक स्वभावाशी जुळवून घेताना जेन ना कठीण जायचं.पण त्याच्या असामान्य कर्तृत्वा कडे पाहून त्या निमूटपणे सहन करायच्या. एवढं सगळं करून,सोसून स्टीफन नी एका नर्सच्या प्रेमात पडून 25 वर्षाचा संसार मोडून टाकला तेव्हा मात्र जेन आतून फार दुखावल्या गेल्या,त्यांना फार मानसिक यातना झाल्या. हे पुस्तक जेन आणि स्टीफन ह्यांच्या सहप्रवासाच असल तरी माहितीचा खजाना सापडतो ह्यात. देशविदेशातील प्रसिद्ध स्थळे/शहरे , विद्यापीठे , वैज्ञानिक, नेते, संगीतकार, चित्रकार ह्यांचे उल्लेख आहेत.आपण शाळेत असताना वाचलेल्या /शिकलेल्या बऱ्याच गोष्टी आठवतात. एका आंतरराष्ट्रीय कीर्तीच्या वैज्ञानिका चा शारीरिक व्याधिंवर मात करत केलेला झुंजार प्रवास आणि एका स्त्री च्या कष्टाच,सहन शक्तीच्या परिसीमे च दर्शन घडवणार हे पुस्तक नक्कीच आपल्या संग्रही असाव. ...Read more

  • Rating StarShashikant Annadate

    अतिशय छान पुस्तक, स्टीफन हॉकिंगची सर्वांगीण माहिती व त्याचे कौंटुंबिक जीवन याची माहिती या पुस्तकातून मिळते.

  • Rating StarUrmila Tembhurne

    अप्रतिम पुस्तक आहे. अनुवाद खूप छान आहे. संग्रही ठेवावे असे पुस्तक आहे.

  • Rating StarLOKPRABHA 14-08-2015

    प्रांजळ आणि प्रामाणिक रुदन… असामान्य, अलौकिक, जगावेगळी बौद्धिक प्रतिभा असणाऱ्या आणि आपल्या विषयात सर्वोच्च सन्मान मिळवलेल्या अनेक व्यक्ती, त्यांचे चरित्र वा संशोधनाच्या रूपाने ते आपल्याला माहीत असतात. अशा व्यक्तींना या सर्वोच्च पदाला गवसणी घालताना कणकोणत्या शारीरिक, मानसिक आघाड्यांवर संघर्ष करावा लागला, त्या संघर्षात त्यांना कोणाचा मदतीचा हात मिळाला हे जाणून घेण्याची तर आपल्याला नेहमी उत्सुकता असते. जनसामान्यांना स्तिमित करणाऱ्या अशा असामान्य व्यक्तींच्या गगनभरारीला, त्यांच्या पंखात बळ भरायला जर त्यांच्या स्वत:च्या पत्नीनेच मदत केली असेल तर? अशा वटवृक्षाच्या छायेत स्वत:ची सावली दिसू न देता आणि स्वत:चे स्वत्त्व जपून जेव्हा अशा व्यक्तीच्या पत्नीचे आत्मचरित्र हाती लागते, तेव्हा ते वाचायची उत्कंठा लागते. ‘ट्रॅव्हलिंग टू इन्फिनिटी - माय लाइफ विथ स्टीफन’ या पुस्तकाचा मराठी अनुवाद वाचल्यानंतर त्याचा रोकडा अनुभव मिळतो. एका बैठकीत वाचून या पुस्तकाचा फडशा पाडता येत नाही, मात्र एकापाठोपाठ एक सर्व भाग वाचण्याची उत्सुकता नक्कीच लागते. या पुस्तकाची मूळ लेखिका, महान वैज्ञानिक स्टीफन हॉकिंग यांची प्रथम पत्नी जेन हॉकिंग या असून, त्याचा मराठी अनुवाद सुदर्शन आठवले यांनी केला आहे. समकालीन युगातील जगविख्यात वैज्ञानिकांच्या यादीत स्टीफन हॉकिंग यांचे नाव वरच्या क्रमांकावर आहे. त्यांनी लिहिलेले काळाच्या इतिहासाचा संक्षिप्त मागोवा (अ ब्रीफ हिस्ट्री ऑफ टाइम) हा विज्ञाननिष्ठ ग्रंथ इतका लोकप्रिय झाला की, त्याच्या अडीच कोटींच्या वर प्रती विकल्या गेल्या. अशा महान प्रतिभावान आणि बहुआयामी व्यक्तिमत्वाचे धनी असणाऱ्या स्टीफन हॉकिंग यांची पत्नी जेन यांनी त्यांच्या सहजीवनाबद्दल लिहिलेले सडेतोड पण हृदयस्पर्शी अनुभवकथन म्हणजे ट्रॅव्हलिंग टू इन्फिनिटी - माय लाइफ विथ स्टीफन (माझा अनंतापर्यंतचा प्रवास... स्टीफनबरोबरचे माझे जीवन) हे पुस्तक. जेन यांच्या या आत्मकथनाची १९६० च्या दशकातील ही कहाणी. जेनचे शालीय जीवन, त्या शाळेतच शेजारच्या वर्गात शिकणारा सोनेरी, रेशमी केसांची झुलपं सतत डोळ्यांवर येणारा, निळ्या डोळ्यांचा,स्वत:च्याच तंद्रीत राहणारा मुलगा स्टीफन, नंतर त्याच्याशी ओळख, काही दिवसांतच त्याला जडलेल्या भयंकर आजाराची माहिती होणं पण त्याने न डगमगता स्टीफनबरोबरच विवाह करण्याचा स्वत:च्या नि:श्चयावर ठाम राहून तो कृतीत आणणं, विवाहानंतरच्या खडतर मार्गावर आजारी स्टीफनची दिवसरात्र सेवा करता करता आणि सांसरिक जबाबदाऱ्या पेलताना सतत ठेचकाळत राहणं, या सर्वांवर कडी म्हणजे २५ वर्षांच्या वैवाहिक जीवनाची परिणती घटस्फोटात होणं, आणि कालांतराने जेनने आपल्या जुन्या मित्राबरोबर विवाह करणं या घटनाक्रमावर येऊन थांबते. स्टीफन यांना मज्जासंस्थेवर हल्ला करणारा ‘मोटार न्यूरॉन` हा महाभयंकर आजार अगदी लहान वयातच जडतो. शारीरिक विकलांगता आणणारा आणि अशा विकलांगतेमुळे मनोबल खच्ची करणारा हा आजार आजही स्टीफन यांना ग्रासून आहे. मात्र प्रबळ इच्छाशक्तीच्या जोरावर आजही व्हीलचेअरला खिळलेले स्टीफन, परग्रहावरील जीवनसृष्टीच्या शोधासाठी रशियातील अब्जाधीश युरी मिलनर यांच्या पुढाकाराने ‘ब्रेकथू लिसन` या प्रकल्पात मदत करण्याची महत्त्वाकांक्षा बाळगून आहेत. आपल्यापेक्षा अधिक बुद्धिवान जीव या ब्रम्हांडात असणे शक्य आहे फक्त त्याची खात्री करून घेणे गरजेचे आहे आणि तो पूर्णत्वास गेल्यास स्टीफन यांचे त्यात फार मोठे योगदान राहणार आहे. स्टीफन यांच्या या आजाराचे निदान होण्याआधीच जेन यांचे त्यांच्या जीवनात आगमन होते. तो काळ होता १९६० च्या दशकातला. इंग्लंडमध्ये सेंट अल्बान्स या मुलींच्या शाळेत जेन शिकत होती. दुसऱ्या वर्गात मागच्या बेंचवर भिंतीला लागून बसायचा एक शांत, सोनेरी मुलायम केसांचा आणि निळ्या डोळ्यांचा आपल्याच भावविश्वात रमणारा स्टीफन. खरं तर तेव्हाच तो तिला तिच्या स्वप्नातील बाहुला भासला. हळूहळू त्यांची मैत्री होऊ लागली आणि १९६५ मध्ये जेनच्या वयाच्या २१ व्या वर्षी या मैत्रीची परिणती विवाहात झाली. खरं तर स्टीफनच्या वडिलांनी जेनला त्याच्या आजाराची आणि त्याच्या भयंकर परिणामांच्या दु:स्वप्नाची स्पष्ट चाहूल दिलेली असते. ती स्वत: आणि कुटुंबाच्या मन:स्थितीवर त्याचे काय परिणाम होऊ शकतात याचीही तिला जाणीव करून दिलेली असते. तिने स्वत:च स्टीफनच्या या आजाराची लक्षणे अधूनमधून अनुभवलेली असतात. विवाहवेदीवर काठीचा आधार घेऊन स्टीफन चढला होता, अगदी तेव्हाही जेनचाही निर्धार पक्का होता. लग्नानंतरच्या सहजीवनात मात्र जेनची खरी स्वत्त्वपरीक्षा सुरू होते. लग्नाला काही वर्षे लोटल्यानंतर धर्म आणि विज्ञान यांच्यातील निरंतर झगडा जेनच्याही आयुष्यात डोकावू लागतो. अत्यंत बुद्धिवान, त्यात एखाद्या असाध्य आजाराने ग्रासलेल्या व्यक्तीचा, विक्षिप्तपणा हा बहुधा अंगभूत गुणधर्म असतो. जेन पावलोपावली त्याचा अनुभव घेऊ लागते. दिवसांमागून दिवस जात होते, रॉबर्ट, ल्युसी आणि टीम यांच्या रूपाने जेन आणि स्टीफन यांची संसारवेल बहरून आली होती. वैज्ञानिक संशोधनात जगन्मान्यता पावत चाललेला पती, त्याचा जीवघेणा आजार, लहान मुले, स्टीफनसह त्यांचे पालनपोषण, स्टीफनची २४ तास शुश्रूषा, निरनिराळ्या कार्यक्रमांच्या निमित्ताने स्टीफनबरोबरची तिची भटकंती याद्वारे पत्नी, आई या नात्याने सर्व आघाड्यांवरची भूमिका बजावताना तिने साधलेल्या समतोलाचे वर्णन अत्यंत भावस्पर्शी आहे. अगदी छोट्या छोट्या प्रसंगांतून स्वत: जेनच आपल्याला त्याची माहिती करून देते. आपल्या अनुभवविश्वाचे पदर तिने ज्या पद्धतीने वाचकांसमोर उलगडले आहेत, त्यातून जेनची आंतरिक स्त्रीशक्ती, स्वयंसिद्ध चारित्र्य आणि स्टीफनने मिळवलेलं अलौकिक यश यांना एका माळेत गुंफले आहे. मनात किंतु-परंतु येऊ न देता जेनने स्टीफनकरता खर्ची घातलेल्या तिच्या उमेदीच्या वर्षांचा रोखठोक पण प्रामाणिक हिशोब मांडला आहे. स्टीफनची बुद्धिमत्ता ११ त्रिमितीमध्ये वावर करू शकणारी असली तरी जेनने मात्र अनेकानेक मितींमधून स्टीफनवर प्रेम केले. तिचे जीवन स्टीफनच्या आयुष्याचा केंद्रबिंदू बनले होते. तिच्या या बाह्यरूपी दिसणाऱ्या संघर्षात तिच्या मनाचा आक्रोश मात्र ठळकपणे दिसत असतो. ‘शादी एक ऐसा लड्डू है, जो खाये तो पछताए ना खाये तो भी पछताए` असं नेहमीच म्हटले जाते. विवाहबंधन स्वीकारल्यानंतर वेळ, काळ यांचे संदर्भ कसे बदलत जातात. विशेष म्हणजे ज्या स्त्रीने स्वत:ला कुटुंबाच्या परिघात झोकून दिलेलं असते अशा स्त्रीच्या स्वअस्तित्वाचे काय ‘वक्त नही बदलता अपनो के साथ, पर अपने जरूर बदल जाते है वक्त के साथ` याची जेनला हळूहळू प्रचिती येऊ लागते. जेनच्या बाबतीत तर विवाहातील भौतिक फायदे-तोटेही स्वत:च्या अत्यंत खासगी विश्वात तिला बांधून घ्यावे लागतात. या संपूर्ण परिस्थितीचा कडेलोट होतो तो २५ वर्षांच्या स्टीफनबरोबरच्या वैवाहिक आयुष्याची अखेर घटस्फोटात होते तेव्हा. स्टीफन त्याची सेवा-शुश्रूषा करणाऱ्या एका एलन मॅसन या परिचारिकेबरोबर विवाह करतो. त्यानंतर जेनही आपल्या जोनाथन या जुन्या, परिचित कौटुंबिक मित्राबरोबर लग्न करते. स्टीफनबरोबर घटस्फोटानंतरचे आघात एवढ्यावर थांबत नाहीत. जेन ज्या परोपकारी संस्थाबरोबर काम करत असतात त्या संस्थांनी घटस्फोटित व्यक्ती कामावर ठेवून संस्थेची प्रतिष्ठा धोक्यात आणायची नाही असे सांगून तिला झिडकारतात, त्याचवेळी स्टीफन मात्र यशाच्या अत्युच्च शिखरावर असल्यामुळे त्यांना वगळणे संस्थेला परवडणारे नसते, तेव्हा जेनला उमगते ती स्वत:ची मर्यादित ओळख. स्टीफनची पत्नी एवढीच आपली ओळख असल्याचे तिला समजून चुकते, त्यानंतर काही दिवसांनी स्टीफनमुळे मिळालेले घर सोडावे लागल्याने एक वेगळेच निराधारपण येते, त्यातच ‘ब्रीफ हिस्ट्री ऑफ टाईम` पुस्तकाच्या मानधनाच्या चौकशीचा ससेमिरा मागे लागतो. अशा भग्न मन:स्थितीतून जेन यांचा त्यांच्या जिव्हाळ्याच्या मित्र-मैत्रिणी बाहेर काढतात. मोठ्या आत्मियतेने सावरतात. स्टीफनच्या स्वास्थ्यासाठी आजवर खर्ची घातलेली उर्जा दुसऱ्या एखाद्या सर्जनशील कार्यासाठी उपयोगात आणता येईल हे पटवून देतात. या सर्वामुळे १९९४ मध्ये त्यांचे ‘अ‍ॅट होम इन फ्रान्स` व त्यानंतर १९९९ मध्ये ‘म्युझिक टू मुव्ह द स्टार्स` ही पुस्तके प्रसिद्ध झालीत. त्या आधुनिक भाषांचे अध्यापन करायला लागल्या. गायन आणि वृंदगान हे त्यांचे छंद नव्याने जोपासू लागल्या. या शोकांतिकेची हाताळणीसुद्धा स्टीफनविषयी तसूभरही द्वेष, सूड, वैरभावना, पश्चात्ताप किंवा असूया यापैकी कुठल्याही भावनेचे जेन यांनी ना प्रगटीकरण केले आहे ना त्यांच्या कथनात कुठेही कडवटपणा डोकावतो. दिसतो तो फक्त त्यांचा प्रामाणिक स्पष्टवक्तेपणा. या अपवादात्मक हृदयस्पर्शी, खुल्या व बऱ्याचदा विनोदी अंगाने जाणाऱ्या आठवणीची मांडणी करताना जेन यांनी केवळ स्वत:च्या अनुभवातील क्लिष्ट व वेदनादायी द्विधा मन:स्थितीचेच वर्णन केले नाही तर पैसा आणि प्रसिद्धी मिळाल्यानंतरच्या नात्यामध्ये आलेला दुरावा, सार्वत्रिक दुष्परिणामांवरही सहज भाष्य केले आहे. त्याच्याच परिणामस्वरूप सदर पुस्तक हे प्रत्येक वाचकाला स्वत:च्याच जीवनाभूतीचे साधम्र्य दाखवून देण्यास भाग पाडते. स्टीफनचा जीवनसंघर्ष तर एखाद्या हिरोला शोभेल असाच आहे, पण जेननेसुद्धा तिच्या तीव्र मानसिक वेदनांचे शब्दचित्रण अत्यंत समर्थपणे वाचकांसमोर मांडलं आहे. या पुस्तकांत गॅलिलिओ, कोपरनिकस आदीसारख्या अव्वल वैज्ञानिकांचीही माहिती मिळते. इंग्लंडच्या आजूबाजूचे देश, तेथील तत्कालीन सामाजिक, राजकीय परिस्थिती याचीही आपल्याला माहिती होते. जेन यांची मुले, स्टीफन व इतर कुटुंबियांबरोबरचे फोटो पुस्तकात असल्यामुळे तिचे आत्मकथन वाचताना तिच्या संपर्कात आलेल्या सर्वांची माहिती होते. जेनची सत्त्वपरीक्षा पाहणारे काही कडू, गोड प्रसंग, स्टीफनचे घवघवीत यश या सर्वांना स्पर्श करत मराठी अनुवाद केलेले जेन हॉकिंग यांचे हे आत्मकथन हृदयस्पर्शी बनले आहे. मात्र काही ठिकाणी प्रसंगांमधील सातत्य साधले गेले नसल्याचेही जाणवते. हे प्रसंग छोट्या छोट्या वाक्यरचनेतून अधिक प्रभावीपणे वाचकांना समजावून घेणे जास्त सोपे झाले असते. इंग्लंडमध्ये एका लायब्ररीत हे इंग्रजी पुस्तक अनुवादाकाच्या हातात पडल्यानंतर त्यांना मराठी वाचकांसाठी त्याचा अनुवाद करावा असं मनापासून वाटल्यामुळे प्रथम स्वत: ते जेनला इंग्लंडमध्ये केम्ब्रिजला प्रत्यक्ष भेटल्यामुळे त्यांचे व्यक्तिमत्वाचे अनेकानेक पैलू अधिक चांगल्या प्रकारे समजून घेऊ शकले, या भेटीमुळेच ते जेन यांच्या आत्मकथनाला न्याय देऊ शकले, त्यामुळेही जेनच्या लिखाणातील शक्तिस्थळे त्यांना अनुवादात अचूकपणे हेरता आली. त्यांच्या लिखाणाची अचूक नस सापडल्यामुळेच अनुवादाची भाषा प्रवाही झाली आहे. जेन यांनी हे आत्मकथन लिहून पूर्ण केल्यानंतर स्टीफन अनंतातील यशस्वी गरूडभरारी पूर्ण करून परतले होते. संपूर्ण जगाने त्यांचे हे यश ‘याची देही याची डोळा` अनुभवले. जेन यांना तर आनंदाश्रू अनावर झाले. स्टीफनच्या या यशोशिखराच्या मार्गावर बराच मोठा काळ त्यांनाही स्वत:चे पंख हलवण्यास मिळाले याबद्दलही त्या स्टीफन यांच्याप्रती सात्विक कृतज्ञता व्यक्त करतात. रॉयल सोसायटीचे अत्यंत प्रतिष्ठित ‘कोपले मेडल` प्रदान समारंभासाठी चक्क जेन यांना निमंत्रण येते, तेव्हा तर त्यांचा आनंद गगनात मावत नाही. जेन यांनी या सर्व प्रसंगांचे रसभरित सुंदर वर्णन केले आहे. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review
PLEASE SEND YOUR AUDIO REVIEW ON editorial@mehtapublishinghouse.com

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

HATUMUTUCHA CHANDRA
HATUMUTUCHA CHANDRA by FARUK KAZI Rating Star
परेश जयश्री मनोहर

मराठी बालसाहित्याचा गेल्या काही दशकांचा अवकाश हा सातत्याने प्रबोधनपर, उद्बोधनपर आणि कोणत्याही कथेच्या शेवटी एका वाक्यात तात्पर्य सांगणाऱ्या बाळबोधकथांचा राहिलेला आहे. या बाल साहित्यामध्ये प्रामुख्याने येणारे पात्र ही मध्यमवर्गीय, उच्च जातीय मराठी घरतील मुलं मुली असतात आणि जेव्हा केव्हा वंचित समाजातील, शोषित समाजातील, गरीब ग्रामीण घरातील मुलांचे चित्रण येतं तेव्हा ते अति दुःखी आणि बिचारे, ज्यांना मदतीची गरज आहे आणि अशी मदत करण्याची जबाबदारी मोठ्या घरातील उच्चवर्णीय, उच्चवर्गीय नायक मुला मुलींची असते. त्यातूनही प्रामुख्याने काय करावे काय करू नये किंवा तत्सम उपदेशच प्रामुख्याने कथेच्या शेवटी केलेले दिसतात. आणि हा लेखक वर्ग ही प्रामुख्याने पुणे मुंबई भागात स्थिरावलेला राहणारा तिथल्या अनुभूती आणि तिथल्या जगण्याचा अवकाश सोबत घेऊन येणारा असतो. अशा सगळ्या पार्श्वभूमीवरती सोलापूर जिल्ह्यातल्या सांगोला तालुक्यात अनकढाळ सारख्या एका छोट्या गावात राहणारा फारुक काझी हा लेखक जेव्हा गेलं दशकभर कवितांमधून, कथांमधून बालविश्व चितारण्याचा प्रयत्न करतो तेव्हा ते जास्त करून ग्रामीण भागातील मातीशी जोडलेलं असतं. आपल्या भोवतालच्या खऱ्याखुऱ्या मुलांमुलींच्या भावविश्वाच्या जवळ जाणारं चित्रण त्याच्या कथांमधून आपण सातत्याने बघत असतो. त्याचे "शिकण्याच्या वाटेवरील आनंदवन" हे पहिले पुस्तक एका प्रयोगशील शिक्षकाच्या शाळेतील अनुभवांवर आधारलेले आहे. त्यांचे आजवर मित्र, प्रिय अब्बू, चुटकीचे जग हे कथासंग्रह प्रकाशित झालेले आहेत. या सगळ्याच पुस्तकातून त्याने सातत्याने ग्रामीण, निमशहरी भागातील कनिष्ठ मध्यमवर्गीय आणि गरीब कुटुंबातील बहुजन आणि वंचित घटकातील, मुस्लिम कुटुंबातील मुलांच्या नजरेने दिसणाऱ्या गोष्टी टिपण्याचा प्रयत्न केलेला आहे. यात कुठेही गरिबीचे गोडवे नाहीत की काठोकाठ पसरलेलं बिचारेपण नाही. तर या आर्थिक दृष्ट्या नागवलेल्या लोकांच्या घरातील मुलांच्या कथा आहेत, ज्यात प्रेम, उत्सुकता, जिद्द, समजून घेणे आणि अनुभवातून आलेलं शहाणपण हे प्रामुख्याने जाणवते. अभावग्रस्तता, एखाद्या गोष्टीचे नसणे, तरीही नातेसंबंधांवरील विश्वास, प्रेम आणि एकमेकांबद्दलचा आदर, काळजी घेऊन जपणारी कुटुंबं फारुकच्या लिखाणात सातत्याने येत राहतात. त्याचा आत्ता आलेला हाटूमुटूचा चंद्र हा एक अफलातून कथासंग्रह आहे. यामध्ये फारुकने वेगवेगळे प्रयोग केलेले आहेत जे त्याच्या नेहेमीच्या लेखन शैलीपेक्षा जरा वेगळ्या अंगाने जाणारे आहेत आणि ते उत्तम जमून आलेले आहेत. या दहा कथांमधल्या पहिल्या तीन कथा या मुलांच्या नजरेतून होणारा पर्यावरण विनाश, निसर्गाची भाषा समजून घेण्याचा मुलांचा प्रयत्न आणि नुसते समजून घेणे नाही तर मुलानी आपले हे जग आपण नीट ठेवण्यासाठी केलेले प्रयत्न असे ही आहे. यात आनंद शोधण्याचे मार्ग, जबाबदारीचे असणारे भान आणि काल्पनिक ग्रहाची भेट करवून आणणारी समायरा आपल्याला भेटते, तर मोकळ्या हवेत असणारा आनंद भरुन कसा घेणार असा प्रश्न विचारणारा अर्पित ही भेटतो आणि तसेच टेकडी स्वच्छ करण्यासाठी न थकता प्रयत्न करणारे ओजस आणि रेहान ही भेटतात. लहानपणी न कळत्या वयात चिंचेवरच्या माकडाला तोटा फेकून मारणारा आणि त्या माराची मनावर झालेली जखम मोठा झाल्यावरही मनावर कोरलेला योगेश, आपल्या लाडक्या लहानग्या मैत्रिणीसाठी व्याकुळ होऊन रोज दारावर धडका देणारे शाहताब अस्वल आपल्याला अस्वस्थ करुन जातात. एका कथेत तर चक्क सायकल ही कथेची नायिका आहे आणि तिच्या सुखाच्या आणि नाराज होण्याच्या अनुभवातून आपणही तिच्यासोबत प्रवास करतो. इथे आपण बाबांच्या अपघाताने अस्वस्थ असणाऱ्या सारंगा सोबत त्या दवाखान्याच्या बाहेर येरझारा घालत असतो आणि अमृताच्या मैतरासोबत मेंढक्या बनून रानावनात चालत असतो. गावात फिरताना, गावाला पडणारं हिरवं स्वप्न अनुभवणारा मंदार आपल्या भेटतो आणि सोबतच गावात राहणारी आणि तुमच्या शहरालाही स्वप्न पडतच असेल की रे? काय असेल ते स्वप्नं? असा प्रश्न विचारणारी चंदा हाच प्रश्न आपल्यालाही विचारते असा भास आपल्याला होतोच होती. शाळेच्या ट्रीपला जायला हजार रुपये नाहीत म्हणून रुसलेल्या साक्षीला बघताना आपणही आपल्या लहानपणी अशा बुडालेल्या शाळेच्या सहली, आणि त्यावेळी आपल्या आईबाबांनी आपल्याला काय सांगितलं होतं आणि कशी आपली समजूत काढलेली हे आठवून आपलेही डोळे ओलसर होताना अनुभवतो. पण याही कथेत निंबोणीच्या पानांमधून दिसणारा, भासणारा तो चंद्र जो हाटूमुटूचा आहे पण त्याला बघून होणारा आनंद मात्र अस्सल आणि खराखुरा आहे. या सगळ्या कथांमधून फारुक ने आजच्या मुलामुलींना आपल्यासमोर उभं केलं आहे, त्यांचे प्रश्न, त्यांच्या विचार करण्याच्या पद्धती आणि त्याचं अस्वस्थ असणं अगदी नेमकेपणाने आपल्यासमोर येतं. ही मुलं कोणत्याही एका शहरातली, एका भागातली किंवा एकसारख्या घरातली नाहीत पण त्यांचे जगणे हे आजच्या मुलांचे जगणे आहे. फक्त एक प्रश्न मनाला पडतो की आपल्या भोवतालच्या प्रश्नांनी, आपल्या गरिबीने किंवा अभावाने काळवंडलेली मुलं जेव्हा समजूतदारपणे स्वतः शहाणे बनत पुढे निघतात तेव्हा, ही सगळं कोणामुळे, आणि माझ्याच वाट्याला का? याचे जबाबदार कोण असा एखादा प्रश्न एकाही मुलाला पडू नये याची काळजी वाटते. येत्या काळात फारुक च्या कथांतील ही मुलं तुम्हाला मला हे प्रश्न विचारतील याची खात्री आहे आणि मी त्या दिवसाची वाट ही बघतो आहेच. या पुस्तकातील चित्रांचा विशेष उल्लेख करणे फारच महत्वाचे आहे. चंद्रमोहन कुलकर्णी ज्या ताकदीने कथेची भावना नेमक्या कुंचल्यात पकडतात ते बघताना आपण निव्वळ थक्क होतो. इतकी सुंदर आणि मनाला धरुन ठेवणारी चित्रं या पाना आपल्याला भेटत राहतात. इतक्या ताकदींच्या कथांचे पुस्तक मेहता प्रकाशनाने अत्यंत प्रेमाने आणि उत्तम निर्मितीमूल्य जपत काढलेले आहे. आज आपला भोवताल इतका जातधर्म, पर्यावरणीय नाश आणि भविष्याच्या चिंतांनी कुरतडलेला असताना अशा खऱ्याखुऱ्या मुलांच्या कथा आपल्यासमोर येणं हाच आपल्याला दिलासा देणारा आपला हाटूमुटूचा चंद्र आहे...हा असाच राहो... परेश जयश्री मनोहर ...Read more

HATUMUTUCHA CHANDRA
HATUMUTUCHA CHANDRA by FARUK KAZI Rating Star
बालाजी मदन इंगळे

संवेदनशीलतेने लिहिलेल्या तरल बालकथा : हाटुमुटूचा चंद्र मराठीमध्ये जाणीवपूर्वक आणि विचारपूर्वक बालसाहित्य लिहिणाऱ्यांची संख्या खूप कमी आहे. बालसाहित्य आणि बाल मानसशास्त्र यांचा विचार करून आपली प्रतिभा त्यासाठी वापरणाऱ्या मोजक्या बालसाहित्यिकांमध्य फारूक एस. काझी यांचे नाव समाविष्ट करावे लागेल. त्यांच्या नुकत्याच प्रकाशित झालेल्या मुलांसाठीच्या ‘हाटूमुटूचा चंद्र’ या कथासंग्रहातून ही बाब ठळकपणे अधोरेखित होते. कथा म्हणजे केवळ प्रसंगानंतर प्रसंग किंवा घटनेनंतर घटना मांडणे नसते. त्यामध्ये लेखकाच्या प्रतिभेने वास्तव आणि कल्पना यांचा सुरेख संगम घडवून आणावा लागतो. कुठलीही कथा लेखकाला त्याच्या अनुभव विश्वातूनच सापडलेली असते. पण ते अनुभव विश्व मांडत असताना त्यात आपल्या प्रतिभेने काही साहित्य गुण समाविष्ट करावे लागतात. तेव्हा ती कथा साहित्यिकदृष्ट्या अभिजात व साहित्य गुणांनी युक्त अशी कथा होते. या संग्रहातील कथांमध्ये अशा साहित्यिक प्रतिभांच्या बऱ्याच जागा आहेत. आणि म्हणूनच फारूक एस. काझी यांच्या कथा रोजच्या जगण्यातीलच असल्या तरी त्यातील साहित्य गुणांमुळे या कथा आपले वेगळेपण सिद्ध करतात. कथेमध्येही काव्यात्मकता असते. प्रतिकात्मकता असते. आणि त्यामुळेच ती कथा वैश्विक ठरत असते. हे सर्व गुण ‘हाटुमूटुचा चंद्र’ मधील कथांमध्ये आढळून येतात. म्हणून ही कथा महत्त्वाची आहे. अद्भुतरम्यता, काल्पनिकता आणि धक्का तंत्र याने लिहिलेल्या कथा नेहमीच मुलांना आवडतील असे नाही. आपल्याच अवतीभवती घडणाऱ्या घटना इतक्या सुंदर असू शकतात हे मुलांना वाचायला आवडते. नेमके तेच या कथांमध्ये आहे. या बालकथा या मातीतल्या आहेत. या संस्कृतीतल्या आहेत. म्हणून त्या महत्त्वाच्या आहेत. या संग्रहात एकूण दहा कथा आहेत. सर्वच कथा सुंदर आणि हृदयस्पर्शी आहेत. ‘फिकर नॉट’ या कथेमध्ये दोन मित्रांचे काही प्रसंग आहेत. रेहान आणि त्याचा मित्र अर्पित. दोघे एका टेकडीवर जातात. रेहानसाठी टेकडीवरील अनुभव नवीन असतो. दोघे खूप गप्पा मारतात. तळ्यात पाय सोडून बसतात. तिथे बसल्यानंतर त्या तळ्यातील काही मासे आपण बाटलीत घेऊन जावे असे रेहानला वाटते. पण अर्पित त्याला सांगतो की आपण या टेकडीवरून काय घेऊन जायला हवं तर या टेकडीवरील वातावरण, टेकडीवरील दृश्य, इथे आपण घेतलेला आनंद हे सगळे मनात भरून घेऊन जायला हवे. असं मुक्या प्राण्यांना त्रास द्यायचा नाही, हे नकळतपणे तो रेहानला सांगतो. रेहानलाही ते पटतं आणि मग तो खोल श्वास घेऊन इथल्या सगळ्या आनंदाच्या आठवणी मनात भरून घेतो. आणि निघतो. एखादा कोणी अन्य बालकथा लेखक असता तर या दोघांचं बोलणं, टेकड्यावरील वर्णन, दोघांनी केलेली मज्जा, त्यांनी केलेल्या गमती याचे वर्णन करून कथा संपवली असती पण फारूक काझी यांनी इथून काय घेऊन जायचं? हे लिहून जे एक नवीन वळण कथेला दिलेले आहे, इथेच या कथेतील साहित्यगुणाची जागा आहे. तिथेच कथा लेखक म्हणून फारूक काझी यांची प्रतिभा आपल्याला दिसून येते. आणि बालसाहित्यिक म्हणून त्यांचं वेगळेपणही इथेच आपल्याला दिसतं. ‘कर के देखो’ या कथेमध्ये ट्रेकला गेलेली मुले स्वच्छता दूत कशी बनतात हे मुळातून वाचण्यासारखे आहे. ‘जखम’ या कथेमध्ये इयत्ता तिसरीत शिकत असताना एका माकडीनीला आपण इजा पोहोचवल्याचं मोठं झाल्यावर कथेतील नायकाला आठवतं. आणि तो मोठा असूनही लहानांसारखं रडत रडत ती चूक आपल्या आईकडे कबूल करतो. ही कथा वाचताना पाषाणहृदयी माणूसही भावनिक होऊन जातो. कडूनिंबाच्या झाडाचे खाली पडलेले पान चंद्राची प्रतिमा म्हणून म्हणजेच हाटुमूटुचा चंद्र म्हणून कथेत वापरणे. आणि तो चंद्र कथेतील साक्षीच्या चेहऱ्यावर आनंदाचे प्रतिक म्हणून येणे. आणि त्याद्वारे सहलीला जाण्यासाठी पैसे न मिळाल्याच्या दुःखातून स्वतःला सावरणे ही सगळीच मांडणी भन्नाट झाली आहे. अशा भरपूर जागा या पुस्तकांमध्ये आहेत. ‘हिरवं सपान’ या कथेमध्ये शहरातला मंदार गावाकडे येतो. आणि गावातील चंदा सोबत शेत-शिवारात फिरतो. या शेत-शिवारातील भरपूर झाडे पाहून बी, रोपटं, मग त्याचं झाड ही क्रिया किती महत्त्वाची आहे. आणि या क्रियेचं स्वप्न नेहमीच गावाला पडतं. तसंच हिरवं स्वप्न शहराला का पडत नाही? हा प्रश्न खरंतर लहान-मोठ्या प्रत्येक वाचकाला अस्वस्थ करून जातो. ‘स्वप्न’ ही आणखी एक सुंदर कथा या संग्रहामध्ये आहे. माणसाला अभावातूनच वस्तूंची किंमत कळत असते. ज्याच्याकडे सर्व काही आहे अशा मुलाकडे जेव्हा सायकल येते, तेव्हा तिची काळजी घेतली जात नाही. पण स्वप्नातही ज्याच्या कधी सायकल मिळेल असं वाटत नव्हतं अशा अंकितला जेव्हा सायकल मिळते, तेव्हा तो तिची किती काळजी घेतो आणि हेच त्या सायकलचे स्वप्न होते. आणि अंकितचेही तेच स्वप्न होते ही स्वप्नांची सरमिसळ वाचकांना खूपच आवडून जाते. ‘मैतर’ ही आणखीन एक अनोळखी नातेसंबंध घट्ट करणारी कथा. फक्त काही दिवसांसाठी आलेल्या मेंढक्या काकाची आणि अमृत ची मैत्री होते. आणि ती मैत्री त्या दोघांमध्ये इतकी घट्ट होते की, मेंढक्या काका आपली मेंढरं घेऊन परत निघाल्यावर दोघांनाही एकमेकांचा निरोप घ्यावा असे वाटत नाही. निरोपावेळी दोघांच्याही डोळ्यात पाणी येते. दोघेही निरोपावेळी एकमेकांना भेटवस्तू देतात. हा प्रसंग लेखकाने स्थानिक संदर्भ, संस्कृती, भाषा आणि चित्रदर्शी स्वरूपात असा उभा केला आहे की, वाचक कथा संपली तरी त्या मेंढरांच्या कळपामध्ये आणि अमृतच्या घराच्या आसपासच घुटमळत राहतो. ‘जाऊ दे त्याला’ ही आणखीन एक भावस्पर्शी कथा. जंगली प्राण्यांनाही जीव लावला तर ते माणसांशी प्रेमाने वागतात हे सांगणारी ही कथा वाचकाच्या काळजाचा ठाव घेते. निधी आणि फॉरेस्ट ऑफिसर असलेले तिचे बाबा यांची ही कथा जंगलाच्या दुनियेत वाचकाला घेऊन जाते. पण तिथेही मानवी भावना कशी श्रेष्ठ ठरते हे अतिशय रंजक पद्धतीने लेखकाने लिहिले आहे. ‘बाबांची भाषा’ ही आणखी एक हृदयाला स्पर्श करणारी कथा! शाळेत शिकणारा सारंग अपघातात ऐकणं आणि बोलणं कायमचं गमावलेल्या आपल्या बाबांसाठी हातवाऱ्याची भाषा शिकून घेतो. हे जेव्हा वाचकाला कळतं तेव्हा वाचक जागच्याजागी स्थिर होऊन जातो. ‘एस पी १३’ ही आधुनिक तंत्रज्ञानात घेऊन जाणारी कथा! छोटीशी समायरा स्पेसशीप घेऊन एका नव्या प्लॅनेटवर जाते. आणि त्या नव्या प्लॅनेटवर असलेली माणसं कशी निसर्गाची काळजी घेतात हे पाहून समायरा तिथेच राहण्याचा निर्णय घेते. तेव्हा तिच्या सायंटिस्ट मामासह वाचक ही अचंबित होऊन जातात. निसर्ग आणि आधुनिक तंत्रज्ञान यांचा सुरेख आणि अफलातून संगम या कथेमध्ये लेखकाने घडवून आणला आहे. या पुस्तकाची महत्त्वाची बाजू म्हणजे यातील चित्रे! चंद्रमोहन कुलकर्णी यांची चित्रे या कथेला एक वेगळा आणि नवा आयाम देतात. ही चित्रे या कथेशी एवढी एकरूप झालेली आहेत की ही चित्रे वेगळी काढली तर या कथा अपूर्ण वाटतील! कथेला अनपेक्षित वळण देण्यामध्ये लेखक पटाईत आहेत. हे प्रत्येक कथेतून आपल्याला जाणवतं. आपण सरळ कथा वाचत जातो. आणि कथा देखील आता सरळ या वाटेने जाईल असे वाटत असताना ती कथा असं काही वळण घेते की वाजक स्तंभित होऊन जातो. आणि हीच खरे तर फारूक एस. काझी यांची खरी ताकद आहे. त्यांच्या सर्व कथांमधील पात्र आणि त्यांची नावे पाहिली तर ती विशिष्ट अशी पात्रे किंवा नावे नाहीत. तर सर्वसमावेशक अशी सर्व पात्रे आहेत. त्यामुळे किती तीव्र सामाजिक भान लेखकाला आहे हेही आपल्याला जाणवते. आजच्या सोशल मीडियाच्या काळात नातेसंबंध दूरावत असताना, नातेसंबंध दृढ करणाऱ्या या कथा प्रत्येक वाचकांपर्यंत पोहोचल्या पाहिजेत. या कथांमध्ये कल्पनाशक्ती आहे. वास्तवता आहे. पण याच्या जोडीला कथालेखक म्हणून जी एक संवेदनशीलता लागते, जी एक तरलता लागते आणि मुलांच्या कथांमध्ये जो एक हळुवारपणा आणि नाजूकता आवश्यक असते ते सगळे गुण या कथेमध्ये ओतप्रोत भरलेले आहेत. म्हणून या कथा फक्त लहानच नाही तर मोठ्यांनाही गुंतवून ठेवणाऱ्या आहेत. स्थळ आणि काळानुसार बदलणारी भाषा आणि प्रसंगानुसार बदलणारं वर्णन या कथेच्या जमेच्या बाजू आहेत. यामुळे या कथा वाचकाला पकडून ठेवतात. आणि काही एक सामाजिक भान आणि साहित्यिक जाण या कथा देतात. आणि हेच या कथेचे मोठे यश आहे. - बालाजी मदन इंगळे ...Read more