* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: SWAMI
  • Availability : Available
  • ISBN : 9788177666441
  • Edition : 37
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 436
  • Language : MARATHI
  • Category : HISTORICAL
  • Sub Category : INDIAN
  • Available in Combos :RANJEET DESAI COMBO SET - 42 BOOKS
Quantity
"SWAMI (MASTER) THE MARATHA (NON MUSLIM) EMPIRE ESTABLISHED IN MAHARASHTRA BY CHHATRAPATI SHIVAJI MAHARAJ (D. 1680) AGAINST ALL ODDS LATER PASSED INTO THE HANDS OF THE PESHWAS (PRIME MINISTER) WHO BECAME THE SUPREME LORDS. THE MARATHA EMPIRE WHICH STRETCHED ACROSS A SIZEABLE PORTION OF WESTERN, CENTRAL AND NORTHERN INDIA SUFFERED A SEVERE SETBACK WHEN THE MARATHAS LOST THE (THIRD) BATTLE OF PANIPAT IN 1761. IT WAS AN IMMENSE LOSS OF MEN, MONEY, AND MATERIAL. THE THEN PESHWA NANASAHEB COULD NOT BEAR THE BRUNT OF THE CASUALTIES WHICH INCLUDED HIS ELDEST SON AND YOUNGER BROTHER, AND SOON PASSED AWAY. FOR THE SIXTEEN YEAR OLD MADHAVRAO WHO SUCCEEDED NANASAHEB, IT WAS NOT A PIECE OF CAKE. THE COFFERS WERE EMPTY, THE ROYAL COURT WAS FRAUGHT WITH INTERNAL DISSENSIONS. MADHAVRAO COULD NOT GO ALONG WITH HIS UNCLE, RAGHUNATHRAO, WHO WANTED TO BE THE PESHWA, AND WENT TO ANY EXTENT INCLUDING LOOTING HIS OWN SUBJECTS. THE NIZAM, HYDER, AND THE BRITISH HAD SET THEIR EYES ON THE MARATHA EMPIRE. SWAMI IS BASED ON THE LIFE AND CHARACTER OF MADHAVRAO WHO RESURRECTED THE MARATHA EMPIRE. HE REVIVED THE LOST GLORY AND PRIDE. THE EXTENT OF THE EMPIRE WAS NOW WIDER THAN BEFORE. HE CONTAINED THE ENEMY. SWAMI SKETCHES THE PERSONAL LIFE OF THE PESHWA AND SPECIALLY POIGNANT ARE THE PARTS COVERING THE DISCOMFORT HE FEELS WHEN RAGHUNATHRAO IS A THORN IN HIS FLESH, AND HIS UNTIMELY DEATH. THE NOVEL THROWS LIGHT ON THE POLITICAL, SOCIAL AND CULTURAL HISTORY OF THE MID PESHWA ERA. THE PORTRAYAL OF THE BOND BETWEEN MADHAVRAO AND HIS WIFE, RAMABAI, IS A SPECIAL FEATURE. RANJIT DESAI (1928-1992) TACKLED THE GENRE OF NOVELS WITH SUCH EASE THAT HIS COLLECTION INCLUDES ALL TYPES OF NOVELS: HISTORICAL, SOCIAL, MYTHOLOGICAL, AND BIOGRAPHICAL. HE WAS ALSO A PLAYWRIGHT AND HAS TO HIS CREDIT SHORT STORIES. "
"""महाराष्ट्रातल्या जनतेला जिने मंत्रमुग्ध केले, अशी मराठी सारस्वतातील अजरामर साहित्यकृती. रणजित देसाई : मराठी साहित्याला समृद्ध करणारे थोर साहित्यिक. १९४६ साली `भैरव` या कथेला लघुकथास्पर्धेत वाचकांकडून एकमुखाने पहिले पारितोषिक. १९५२ मध्ये `रुपमहाल` हा पहिला कथासंग्रह प्रकाशित. त्यानंतर सातत्याने कथालेखन. ग्रामीण जीवनावरील व ऐतिहासिक व्यक्तिरेखांवरील लेखन अधिक रसरशीत.`स्वामी`ला साहित्य अकादमी पुरस्कार प्राप्त. मराठीमध्ये अतिशय लोकप्रिय असलेली व रसिकमान्यता पावलेली रणजित देसाई यांची कादंबरी. थोरले माधवराव पेशवे यांचे राजकीय जीवन, कर्तृत्व आणि त्यांचे वैयक्तिक करुणगंभीर जीवन याचे अतिशय उदात्त व प्रभावी चित्रण स्वामीत केलेले आहे. इतिहास आणि साहित्य ह्याचे एवढे उर्जस्वल नि रोमहर्षक रसायन मराठी भाषेत आजतागायत कोणी निर्माण करू शकलेले नाही.कादंबरीतील अतिशय उठावदार आणि कलात्मक व्यक्तिरेखा आहेत, माधवराव, रमाबाई आणि राघोबादादा यांच्या. सद्गुणी आणि तेजस्वी कर्तव्यदक्ष माधवराव, स्वार्थी, भोळसट, राजद्रोही राघोबा आणि सोशिक, त्यागी, साध्वी रमाबाई या तिन्ही चरित्ररेखा वाचकांच्या मनांवर विलक्षण परिणाम करतात. थोरल्या माधवराव पेशव्यांची ही चरित्रगंगा वाचताना करुणेने मन भरून येते. उदात्ततेने भारावून जाते आणि पूर्वजांच्या अभिमानाने मान ताठही होते. स्वामी वाचून वाचक दिपून जातो. दिग्मूढ होतो. इतिहास आणि ललितकृती या दृष्टींनी रसोत्कट असलेली शोकात्मिक कादंबरी. "" "
* राज्य पुरस्कार १९६२. * ह.ना.आपटे पुरस्कार १९६३. * साहित्य अकादमी पुरस्कार १९६४.

Adaptation TypeTitleLink
TV SerialSWAMI
Original LanguageTranslated LanguageTranslated ByWebsite
MARATHIENGLISHEka
MARATHIGUJRATHIMehta
Keywords
#8 APRIL # SWAMI # SHRIMAN YOGI # RADHEYA # MAZA GAON # ABHOGI # BARI # PRATIKSHA # SAMIDHA # PAVANKHIND # LAKSHYAVEDH # SHEKARA # MORPANKHI SAVALYA # SANKET # ASHADH # MADHUMATEE # MEKH MOGARI # KATAL # ROOPMAHAL # MEGH # PRAPAT # VAISHAKH # KAMODINI # GANDHALI # BABULMORA # AALEKH # KANCHANMRUG # SHRIMANYOGI (NATAK)# SANGEET TANSEN (NATAK)# SAVALI UNHACHI (NATAK)# HE BANDH RESHMACHE (NATAK)# PANKH JAHALE VAIRI (NATAK)# DHAN APURE (NATAK)# RAMSHASTRI (NATAK)# LOKNAYAK (NATAK)# SWAMI (NATAK)# VAARSA (NATAK)# TUZI VAT VEGALI (NATAK)# PANGULGADA (NATAK)# GARUDZEP (NATAK)# SNEHADHARA (NATAK)# (NATAK)# SANCHIT (NATAK) #८ एप्रिल #स्वामी (राज्य पुरस्कार १९६२,ह.ना. आपटे पुरस्कार १९६३) #साहित्य अकादमी पुरस्कार १९६४) #श्रीमान योगी #राजा रविवर्मा #राधेय #माझा गाव #अभोगी #बारी #प्रतिक्षा #समिधा #पावनखिंड #लक्ष्यवेध #शेकरा #मोरपंखी सावल्या #संकेत #आषाढ #मधुमती #मेख मोगरी #कातळ #रुपमहाल #रुपमहाल #मेघ #प्रपात #वैशाख #कमोदिनी #गंधाली #बाबुलमोरा #आलेख #कांचनमृग #श्रीमानयोगी-नाटक #संगीत तानसेन-नाटक #सावली उन्हाची –नाटक #हे बंध रेशमाचे –नाटक #पंख जाहले वैरी –नाटक #रामशास्त्री –नाटक #धन अपुरे –नाटक #लोकनायक –नाटक #स्वामी –नाटक #वारसा –नाटक #तुझी वाट वेगळी –नाटक #पांगुळगाडा –नाटक #पांगुळगाडा –नाटक #गरुडझेप –नाटक #स्नेहधारा –नाटक #संचित -नाटक
Customer Reviews
  • Rating StarVinod Karave

    मराठीमध्ये अतिशय लोकप्रिय असलेली व रसिकमान्यता पावलेली रणजित देसाई यांची `स्वामी` ही कादंबरी. थोरले माधवराव पेशवे यांचे राजकीय जीवन, कर्तृत्व आणि त्यांचे वैयक्तिक करुणगंभीर जीवन यांचे अतिशय प्रभावी चित्रण `स्वामी`त केलेले आहे. कादंबरीतील अतिशय उठावदर आणि कलात्मक व्यक्तिरेखा आहेत माधवराव, रमाबाई आणि राघोबादादा यांच्या. सद्गुणी आणि तेजस्वी कर्तव्यदक्ष माधवराव, स्वार्थी, भोळसट, हलक्या कानाचा, राजद्रोही राघोबा आणि सोशिक, त्यागी, साध्वी रमाबाई या तिन्ही चरित्ररेखा वाचकांच्या मनांवर विलक्षण परिणाम करतात. पानिपतच्या लढाई नंतर अवघे १६ वर्षाचे असताना पेशवाईची जबाबदारी अंगी येऊन पडलेल्या माधवराव पेशव्यांनी स्वतःचा गृहकलह सोडवत मराठी दौलतीसाठी केलेल्या भराऱ्या उल्हसित करुन जातात. आपल्या २८ वर्षांच्या अल्प आयुष्यात त्यांनी मराठी सत्तेचा वचक पुन्हा एकदा दिल्लीवर बसवला. बारा वर्षांच्या कारकिर्दीत त्यांनी पानिपतच्या पराभवानंतर कोलमडलेल्या राज्याची पुन्हा उभारणी केली. *पानिपतावर मराठी फौजांची बेसुमार कत्तल करणा-या रोहिल्यांचा आणि पठाणांचा संपूर्ण पराभव करून हे यश संपादन केलं आणि पानिपतचा पराजय धुवून काढला. हैदर अली, निजाम यांसारखे शत्रू आणि रघुनाथरावसारखा सत्तेची लालसा असलेला चुलता यांना वठणीवर आणून राज्यात शिस्त व कार्यक्षम प्रशासनव्यस्था निर्माण केली आणि अल्पावधीतच मराठयांचा दरारा पुन्हा एकदा सर्वत्र निर्माण केला.* अवघ्या सोळाव्या वर्षी मराठा साम्राज्याच्या पेशवे पदाची जबाबदारी अंगावर पडल्यावर एक पोरसवदा वय असलेला एक तरूण अचानक एका प्रौढात बदलतो. राज्याच्या शत्रूपेक्षा ज्याला स्वतःच्या परिवारातील व्यक्ती (राघोबा) बरोबरच वैचारिक आणि राजकीय युद्ध लढावे लागते आणि अशा सततच्या मानसिक आघातांमुळे शेवटी असाध्य असा राजयक्ष्मा (क्षयरोग) आजार होऊन मरणाला सामोरे जावे लागते हीच काय ती या थोरल्या पेशव्यांची शोकांतिका. *माधवरावांच्या मृत्यूसमयी आणि मृत्यूनंतरही माधवरावांची सख्खी आई गोपिकाबाई स्वतःच्या मुलाला पाहायला येत नाही हा तर या शोकांतिकेचा कळस ठरतो. माधवरावांच्या अकाली मृत्यूनंतर मराठी सत्तेच्या -हासाच्या प्रक्रियेस प्रारंभ झाला. ...Read more

  • Rating StarAbhijit Kalane

    `स्वामी` वाचून झाल्यावर एक अनामिक हुरहूर लागून राहते.. रमा-माधव प्रति मन करुणा भाकीत राहते.. जर-तर च्या तर्कांनी डोकं सुन्न होऊन जाते.. जर माधवरावांना स्वकीयांनी त्रास दिला नसता तर.. जर माधवरावांना दीर्घ आयुष्य लाभले असते तर.. जर माधवरावांना रमाबाईंच खंबीर साथ मिळाली नसती तर.. कादंबरीच्या पहिल्या ओळीपासून सुरु झालेला वाचन प्रवास शेवटच्या ओळीपर्यंत कधी येऊन संपतो ते कळतसुद्धा नाही. मराठी साहित्य विश्वाचे मुकुटमणी अर्थात रणजित देसाई यांनी स्थळ, वेळ, काळाचे इतके जिवंत वर्णन केले आहे कि घडलेल्या सगळ्या घटनांचे आपण साक्षीदार आहोत असा भास होऊ लागतो.. ...Read more

  • Rating StarPurva Kulkarni

    " स्वामी " हे माधवराव पेशव्यांवरील रणजित देसाईची ऐतिहासिक कादंबरी नुकतीच वाचण्यात आली. त्यावरील प्रतिक्रिया ---- पूर्वा कुलकर्णी . _*उपभोगशुन्य स्वामी*_ काही दिवसांपूर्वीच रणजित देसाई यांनी लिहिलेली स्वामी ह कादंबरी वाचण्यात आली. *श्रीमंत पेशवे माधवराव भट्ट* यांच्या जीवनावरील हे पुस्तक मनाला स्पर्श करून गेले. अगदी लहानवयापासून ते आत्तापर्यंत शालेय इतिहासाच्या पुस्तकातही उपेक्षित राहिलेले पेशवे माधवराव अशा पद्धतीने समोर येऊन मनात घर करून जातील असे वाटलेही नव्हते. वयाच्या अवघ्या 15-16 व्या वर्षी पेशवाईची वस्त्रे त्यांना मिळाली. अटकपासून कटक ते थेट तंजावर पर्यंतचे साम्राज्य आणि त्यात पानिपत मुळे झालेले नुकसान त्याचे ओझे अवघ्या 15 व्या वर्षी आपल्या खांद्यावर झेलणारे माधवराव! आणि पुढच्या 10 वर्षातच पानिपतचे सर्व नुकसान भरून काढणारे माधवराव मला खूपच प्रेरित करून गेले. माधवरावांची बुद्धिबळाप्रमाणे युद्धनीति आणि राजकीय कुशाग्रता पाहूनच मराठ्यांच्या इतिहासाबद्दल जाणून घेण्याचे कुतूहल माझ्या मनात निर्माण झाले. 16व्या वर्षी तोरणा जिंकून स्वराज्याचे तोरण बांधणारे छत्रपती शिवाजी महाराज, 16व्या वर्षी स्वातंत्र्याची प्रतिज्ञा घेणारे स्वातंत्र्यवीर सावरकर हे मला ठाऊकच होते; मात्र 16 व्या वर्षी एवढे मोठे साम्राज्य निर्भिडपणे चालवणारे माधवराव हे खरंच ग्रेट होते! निजाम ,हैदर अली,टिपु सुलतान यांना पराजित करणाऱ्या माधवरावांमुळे मराठे आणि महाराष्ट्राबद्दलचा अभिमान माझ्या मनात हजारो पटींनी वाढला. जर या महापुरुषाचा क्षय रोगामुळे (T.B.) 29 व्या वर्षी मृत्यू झाला नसता तर कदाचित इंग्रजांच्या पारतंत्र्यात भारत कधी गेलाही नसतात. माधवरावांचा मृत्यू हे मराठा साम्राज्य आणि संपूर्ण भारतावर आलेले सर्वात मोठे संकट होय. अशा या महान पुरुषाला ,मर्द मराठ्याला पेशवा माधवरावांना माझा मानाचा त्रिवार मुजरा!🙏🙏 जय भारत! जय महाराष्ट्र! जय पेशवा माधवराव!!!🙏 पूर्वा प्रशांत कुलकर्णी इयत्ता :-दहावी छत्रे न्यू इंग्लिश स्कुल, मनमाड ...Read more

  • Rating StarMakarand Oak

    स्वामी पानिपत च्या लढाई नंतर अवघे १६ वर्षाचे असताना पेशवाई ची जबाबदारी अंगी येऊन पडलेल्या माधवराव पेशव्यानी स्वतःचा गृहकलह सोडवत मराठी दौलतीसाठी केलेल्या भरार्या,आपल्या अल्प आयुष्यात त्यांनी मराठी सत्तेचा दरारा पुन्हा एकदा बसवला. पिता समान असणारा काा राघोबा त्यांचा सत्तेवर मोह, त्यासाठी प्रसंगी स्वकीयांचा घात करण्याची त्यांची वृत्ती, मराठी राजकारणातील डावपेच, उतार-चढाव यांचे एक अनोखे दर्शन या कादंबरीत आहे. माधवरावांचा करारीपणा, त्यांची कर्तव्यनिष्ठा, दूरदृष्टी, गणेशभक्ती; रमाबाईंचा भावूक स्वभाव व पतिवरील निर्लेप प्रेम याच वर्णन अफाट आहे. पुस्तकाची शेवटची ३०-४० पान म्हणजे डोळ्यातून अखंड गंगा-जमुना.त्यात रमा बाईंचा सति जाण्याच वर्णन म्हणजे त्याला शब्द कमी पडतील..पेशवे म्हटले की लोकांना बाजीराव माहीती पण डोक्यावर वडीलांचे छत्र नसताना त्यात मातोश्री शनिवारवाडा सोडून जाणे आणि सत्ते साठी हाव असलेले काका ह्या सगळ्यावर मात करून ११ वर्षे ज्यांनी पेशवाई जपली, वाढवली असा, संभाजी राजा नंतर गृहकलाहला बळी पडलेला दुसरा मराठी योद्धा, श्रीमंत माधवराव पेशवे त्यांच्या खडतर आयुष्यावर असलेली कादंबरी "स्वामी" म्हणजे प्रत्येक मराठी माणसाला अभिमान वाटेल अशीच आहे.. -अॅड.मकरंद ओक ...Read more

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

Ashwini Surve

कथा परिणामकारकतेनं कथन करता येणं ही एक कला आहे. ही कला एखाद्या व्रतासारखी जोपासताना आलेल्या अनुभवांचं कथन म्हणजेच वपुंच ‘कथाकथनाची कथा’ हे पुस्तक. प्रसिद्ध कवी ‘प्रवीण दवणे’ यांनी त्यांच्या फेसबुक वॉल वर सांगितलेला हा ‘वपुं’चा एक किस्सा.. कॉलेजमध्ये असताना एका वर्षाला, ‘प्रवीण दवणे’ सर, त्यांच्या कॉलेजच्या मराठी वाङमय मंडळाचे प्रमुख होते; तेव्हा सर्व मुलांनी ‘वपुं’ना कार्यक्रमाला आणण्याचा आग्रह धरला. कथाकार आणि कथाकथनकार म्हणून वपुंनी लोकप्रियतेचे शिखर काबीज केले होते (अर्थात, अजूनही वपु तितकेच लोकप्रिय आहेत आणि राहतील). तर, दवणे सरांनी, वपुंना कार्यक्रमाला बोलविण्यासाठी प्रयत्न करायचे ठरवले. त्यांनी वपुंना फोन करून कार्यक्रमाबद्दल सांगितलं. वपुंचे मानधन कॉलेजला परवडणारे नसेल याची त्यांना भीती होतीच; आणि ती भीती खरी ठरली. मानधन अपेक्षेपेक्षा १० पटीने अधिक होते! कॉलेजला तर ते अशक्यच होते! दवणे सर वपुंना एवढेच म्हणाले, “वपु, विद्यार्थ्यांना मला लेखकातील हिमालय दाखवायचेत, आपण नाही आलात तर ते स्पीडब्रेकरला हिमालय समजतील!” १० सेकंदांचा विराम गेला; नि एकदम वपु म्हणाले, “मी येतो! तयारीला लागा”. दवणे सर पुढे लिहितात, मित्रहो; त्या दिवशी आम्ही वपूर्वाई अनुभवली! खरंच, काय लिहिलंय प्रवीण सरांनी! “स्पीडब्रेकर ला हिमालय समजतील”! अगदी, सर्वांच्या मनातले भाव व्यक्त केलेत. ‘वपु आहेतच हिमालय!’ असे अनुभव वाचताना, अंगावर काटा येतो! आपल्या आवडत्या लेखकाला भेटणं, त्यांचे अनुभव ऐकता येणं, ही खरंच भाग्याची गोष्ट आहे. इथे सांगायचं मुद्दा हा की, प्रत्यक्षरित्या नाही पण वपुंच्या ‘कथाकथनाची कथा’ या पुस्तकामधून असाच अनुभव मला ही मिळाला. अगदी योगायोगाने हे पुस्तक हाती आलं आणि एखादा खजिना सापडल्यासारख झालं. आमचा ‘येथे कविता लिहून मिळतील‘ हा कार्यक्रम सादर करण्यासाठी या पुस्तकामुळेच बळ मिळालंय. या पुस्तकात वपुंनी, त्यांच्या ‘कथाकथन’ कार्यक्रमानिमित्त त्यांना आलेले चांगले वाईट-अनुभव अगदी दिलखुलासपणे मांडले आहेत. त्यानिमित्ताने, वपुंच्या आयुष्यातील मोठमोठ्या व्यक्तींची, त्या व्यक्तींच्या विचारांशी आपलीही ओळख होते; आणि एखाद्या कलेसाठी स्वतःला “झोकून देणे” म्हणजे काय, हे कळतं. तुम्ही कथाकथनकार, कवी, लेखक किंवा कलाकार असाल, तर हे पुस्तक एकदा तरी वाचाच. सामान्य वाचक म्हणून देखील आपल्या आवडत्या लेखकाच्या आयुष्यातील हे अनुभव तुम्हाला हसवतील, अंतर्मुख करतील, कलाकाराने स्टेजमागे खाल्लेल्या टक्केटोणप्यांची जाणीव करून देतील आणि तुमचं अनुभवविश्व समृद्ध करतील. कलेच्या क्षेत्रात काम करताना येणाऱ्या विविध परिस्थितींना कसं सामोरं जायचं, वातावरणनिर्मिती कशी करावी, एखादा कार्यक्रम करताना काय खबरदारी घ्यावी, कथा कशी निवडावी, ती सादर कशी करावी अशा अनेक प्रश्नांची उत्तरं उदाहरणांसहित यात मिळतील. त्यांच्या पहिल्याच तिकीट लावून झालेल्या प्रयोगाला, ‘वसंताचा कार्यक्रम रुपया देऊन कसला ऐकायचा?’ असं म्हणत मित्रमंडळी आली. त्यातल्या एका मित्राने रुपया दिला पण दोन दिवसांनी, “परवा काही एवढी मजा नाही आली बुवा; रुपया वाया गेला” म्हणत तो रुपया पण परत घेतला. गावोगावी प्रवास करताना, तिकीटांच्या सोयीपासून, राहण्याची व्यवस्था, बुडवलेले मानधन, काही आयोजकांचा तर्हेवाईकपणा, फुकटात प्रयोग करत नाहीत म्हणून किंवा असूयेने पसरवलेल्या अफवा यांबद्दल सांगतानाच, श्रोत्यांकडून भरभरून मिळालेल्या दानाबद्दलही ते मोकळेपणाने लिहितात. वपु म्हणतात, “आपला श्रोता हाच आपला देव. बालगंधर्वांप्रमाणे मी जरी ‘मायबाप हो’ अशी हाक मारली नाही, तरी मनात भाव तोच आहे”. ‘कथाकथनाने काय दिलं?, असं विचारलं की वपु म्हणतात, ते शब्दात कसं मोजता येईल ?’ पण कृष्णामाईच्या चार हजारांवर श्रोत्यांची उपस्थिती असलेल्या उत्सवात, ‘आपण प्रचंड मोठा मंडप उभारू शकतो, हा इथल्या कार्यकर्त्यांचा गर्व तुम्ही उतरवलात’, असे सांगत एका वृद्ध गृहस्थाने व्यक्त केलेला आनंद, वपुंची ‘गार्गी’ कथा ऐकल्यानंतर, ‘माझ्या मुलाला मराठी माध्यमाच्या शाळेत घातलं, ह्याचा मला अभिमान वाटतो’, हे सांगताना एक डॉक्टरच्या चेहऱ्यावरचा आनंद ,’तुम्ही स्त्रीला ज्या उंचीवर नेऊन ठेवलंय, तसं इतर कोणीच करू शकत नाही’, हा एका स्त्रीचा अभिप्राय, एका टॅक्सीवाल्याने दिवसभर ऐकवलेल्या वपुंच्याच कथा, एका दुकानदाराने वपुंसमोरच, त्यांना न ओळखता, “तुम्ही अगदी वपुंसारखे बोलता’ ही दिलेली दाद त्याचसोबत थोरामोठ्यांची संगत, त्यांनी दिलेली शाबासकीची थाप, अशा अनेक आठवणी या पुस्तकातून आपल्याला भेटतात आणि दवणे सरांना वपु ‘हिमालय’ का वाटले हे कळतं. जेवढ्या व्यक्ती तेवढ्या प्रवृत्ती, हे म्हणतात ते खरंच आहे. एखादी व्यक्ती कशी आहे, हे फक्त वरवर पाहून कसं कळणार? वपुंच्या शब्दात सांगायचं तर, ‘माणूस जन्माला येतो तो कोरी पानं घेऊन. त्या पुस्तकाला रॅपर्स चढवली जातात. एकदा हे बुक-जॅकेट चढलं की पोशाखी जगात मुखपृष्ठाकडे पाहूनच ग्रह करून घेतले जातात. पुस्तकाची पुष्कळशी पानं इतरांसाठीच राखून ठेवलेली असतात. स्वतःला हवा तोच मजकूर लिहिण्याचं भाग्य कोट्यवधी माणसांत एखाद्याचंच’. अशाच अनेक पुस्तकांपैकी ‘वपु’ एक पुस्तक. आपल्याला त्यांना वाचता येतंय हे आपलं भाग्यच म्हणायचं,नाही का? तुमच्या आहेत का अशा, आवडत्या लेखकांच्या भेटीच्या आठवणी? जमलं तर खाली कॉमेंटमध्ये सर्वांसोबत शेयर करा. ...Read more

CHAKACHI KHURCHI
CHAKACHI KHURCHI by NASEEMA HURZUK Rating Star
Avinash Jadhav

संघर्ष म्हणजे काय हे जाणून घ्यायचे असेल तर हे आत्मचरित्र जरूर वाचावे, प्रत्येक प्रसंग विचार करायला भाग पाडतो आपल्याला... गेल्या काही दिवसांपूर्वी वाचनासाठी एक आत्मचरित्र पर पुस्तक घेतलं. अतिशय थक्क करणारी कहाणी आपल्याला अपंगत्व आले पाहून न थकणारी, आजाराला जुमाणणारी ध्येय गाठण्यासाठी येईल त्या प्रसंगावर मात करणारी एक "स्त्री" आहे. यावर विश्वास बसणे कठीण आहे. हॉस्पिटलमध्ये आजार पणात आपल्या कमरे खाली मुंग्याचं थारोळ झालं आहे, हे कळल्यावर किती तो जीव कासावीस झाला असे, ते वाचूनच अंगावर शहारे आले. अपंगत्वासाठी अनेक प्रवास दौरे मान्यवरांच्या भेटी असे अनेक प्रसंग आणि त्यातील वर्ण हे अचंबित करतात. आपल्याला आलेल्या अपंगत्ववर मात करून दुसऱ्यासाठी जगणारी ती दुसरी "मदर तेरेसा" आहे हे म्हटलेलं सुध्दा वावग नाही. अपंग संस्थे मार्फत अनेकांना त्याच्या स्वाभिमानच आयुष्य जगता यावे आणि त्यांना धौर्य,चिकाटी, प्रेरणा मिळावी. आशा अनेक गोष्टींची उकल नेहमी बाळगून आहे. आशा अनेक अपंगांची "आई" एक "स्त्री" खूप साध्या व सोप्या भाषेत अनेक गोष्टी शिवून बळ देण्याचं काम करते. प्रत्येकाला आपल्या चाकाच्या खुर्चीतुन जग दाखवण्याचं काम करणाऱ्या स्वतःला अभिमानन जगायला लावणाऱ्या या चाकाच्या खुर्ची तुन एक नवीन उमेद,चिकाटी,बळ,प्रेरणा देणार आत्मचरित्र नसून "नवसंजीवनी" देणारं अमृत प्यालाच आहे. ...Read more