* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: MY FAMILY IS ALL I HAVE
  • Availability : Available
  • Translators : CHITRA WALIMBE
  • ISBN : 9788184980660
  • Edition : 1
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 223
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : BIOGRAPHY
Quantity
THE EXTRAORDINARY TRUE STORY OF HOW ONE BRITISH WOMEN WAS TRAPPED IN EASTERN EUROPE FOR FIFTY YEARS, FIRST BY THE NAZIS AND THEN BY COMMUNISM, BUT NEVER STOPPED TRYING TO GET BACK HOME...HELEN-ALICE DEAR WAS ONLY FIFTEEN WHEN SHE LEFT LONDON TO VISIT BULGARIA ON A FAMILY HOLIDAY IN 1937- JUST WEEKS AFTER HER ARRIVAL, SHE FOUND HERSELF UNABLE TO LEAVE AND STRUGGLING TO SURVIVE IN AN INCREASINGLY HOSTILE AND TERRIFYING ENVIRONMENT. HER MARRIAGE TO A BULGARIAN MAN BORE HER FOUR CHILDREN BUT THEY WERE OFTEN HOMELESS, COLD AND HUNGRY. DESPITE THESE HARDSHIPS, HELEN REFUSED TO GIVE UP HOPE AND BRAVELY MANAGED TO PROTECT AND RAISE FOUR HAPPY CHILDREN. WHEN THE BERLIN WALL FELL IN 1989, HELEN WAS FINALLY ABLE TO FULFILL HER DREAM OF RETURNING TO HER HOMELAND. HER BEAUTIFULLY WRITTEN MEMOIR IS A HEART-WRENCHING TALE OF COURAGE AND RESILIENCE, PROVING JUST HOW INDOMITABLE THE HUMAN SPIRIT CAN BE.
ही सत्यकथा आहे एका ब्रिटिश स्त्रीची! ती पूर्व युरोपात तब्बल पन्नास वर्षं अडकून पडली. पहिल्यांदा नाझींच्या दृष्टचक्रात आणि मग साम्यवादाच्या विळख्यात! पण तिनं स्वत:च्या घरी परत जाण्याचं स्वप्न उराशी घट्ट कवटाळून ठेवलं. १९३७ मध्ये कौटुंबिक सहल म्हणून लंडनहून बल्गेरियाला निघालेली हेलन फक्त पंधरा वर्षांची होती. तिथे पोहोचली आणि काळाचं चक्र निराळ्याच गतीनं फिरू लागलं. परिस्थिती गंभीर बनली. बल्गेरियातून बाहेर पडणं मुश्किल झालं. रोजचं जगणंही कठीण बनलं होतं. तिला बल्गेरिअन माणसाशी लग्न करणं भाग पडलं. त्याच्यापासून हेलनला चार मुलं झाली. भुकेल्या, थंडीनं गठाळलेल्या मुलांबरोबर सतत आसरा शोधत फिरणं नशिबी आलं. समोर कष्टांचा डोंगरच होता. हेलननं मात्र धीर सोडला नाही. परिस्थितीच्या तडाख्यांना तोंड देत तिनं मुलांना वाढवलं. १९८९ मध्ये बर्लिनची भिंत पडली. स्वगृही जाण्याचं हेलनचं स्वप्न पुरं होण्याची वेळ जवळ आली होती. तिनं लिहिलेल्या आठवणी हृदयद्रावक आहेत... पण ही गोष्ट आहे तिच्या धीराची, आशावादाची आणि पराभव अमान्य करणा-या तिच्या कणखर मनाची!
पुणे मराठी ग्रंथालयातर्फे उत्कृष्ट अनुवादासाठी कै.ना.ह आपटे पुरस्कार २००९
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
"#MARATHIBOOKS#ONLINEMARATHIBOOKS#TRANSLATEDMARATHIBOOKS#TBC#TRANSLATEDBOOKS@50% #MYFAMILYISALLIHAVE #MYFAMILYISALLIHAVE #मायफॅमिलीइजऑलआयहॅव #BIOGRAPHY #TRANSLATEDFROMENGLISHTOMARATHI #CHITRAWALIMBE #HELEN-ALICEDEAR"
Customer Reviews
  • Rating StarKiran Borkar

    1937 मध्ये कौटुंबिक सहल म्हणून इंग्लंडवरून हेलन आपल्या आजीला भेटायला आईबरोबर बल्गेरियाला आली .पण त्यानंतर परिस्थिती गंभीर बनत गेली . बल्गेरियातून बाहेरही पडता येत नाही आणि जगण्यासाठी रोजगार ही मिळत नाही .अश्या अवस्थेत आईने तिला सांभाळले.तिचा एक भाऊ ब्गेरियातून पळून गेला . परदेशी नागरिक म्हणून यांचा खूप छळ करण्यात आला . शेवटी यासर्व छळातून वाचण्यासाठी तिने नाईलाजाने बल्गेरियन मुलाशी लग्न केले . त्यापासून तिला चार मुले झाली .या चार मुलांना घेऊन गोठलेल्या थंडीत ती आयुष्यभर आसरा शोधत राहिली. दुर्दैवाने तिचा नवराही कुचकामी निघाला .त्यातच दुसरे महायुद्ध संपले आणि रशियनांनी बल्गेरियावर ताबा मिळवला.आधी नाझीवाद आणि आता साम्यवादाच्या दुष्टचक्रात ती भरडून निघाली . तब्बल पन्नास वर्षे तिने या देशात काढली . इंग्लंडला परत जाणाच्या आशा जवळजवळ नष्ट झाल्या होत्या . पण एके दिवशी 1989 ला बर्लिनची भिंत पाडली गेली.आणि तिचे स्वगृही जाणाच्या स्वप्नाला पुन्हा पालवी फुटली . खरेच गेली का ती परत स्वगृही .....??? एका स्त्रीची हृदद्रावक सत्यकथा .पण त्याचबरोबर जाणवतो आपल्या कुटुंबाबद्दल स्त्रीच्या मनात असलेली काळजी आणि जगण्यासाठी लागणारा कणखरपणा .तिने कधीच पराभव मान्य केला नाही . तिच्या असामान्य धीराची आणि सहनशील वृत्तीची ही कहाणी . प्रत्येक स्त्रीने वाचले पाहिजे असे पुस्तक. ...Read more

  • Rating StarVishal Mahangare

    नाझी आणि साम्यवादी राजवटीमध्ये साठ वर्षे केवळ आणि केवळ दुःखच पाहिलेल्या मनाने स्वगृही जाण्याचे 60 वर्षे उराशी बाळगलेले स्वप्न पूर्ण होतानाची ही हृदयद्रावक कहाणी........तिच्या धीराची, आशावादाची आणि लाढाऊ बाण्याची.

  • Rating StarDAINIK ANAND NAGARI 15-3-2010

    धीरोदात्त महिलांची कहाणी ‘माय फॅमिली इज ऑल आय हॅव’ हे मेहता पब्लिशिंग हाऊसचे दुसरे पुस्तक. हेही नाझी आणि साम्यवादी राजवटीमध्ये होरपळलेल्या एका स्त्रीचे आत्मनिवेदन आहे. हेलन अ‍ॅलीस डिअर ही १९३७ मध्ये आपल्या परिवाराबरोबर लंडनमधून बल्गेरियाला फिरायला गल्या होत्या. तिथे गेल्यावर त्यांचे असे लक्षात आले की, बल्गेरियातून बाहेर पडणे अशक्य आहे. साहजिकच जगण्यासाठी अत्यंत प्रतिकूल आणि विदारक परिस्थितीशी त्यांना झगडावे लागले. वयाच्या साठाव्या वर्षांपर्यंत त्यांनी त्या परिस्थितीशी सामना केला. आशा न सोडता धैर्य आणि चिकाटीने त्यांनी प्रत्येक प्रसंगाला तोंड दिले. १९८९मध्ये बर्लिनची भिंत पडल्यावर त्यांना आपल्या मायभूमीत अर्थात ब्रिटनमध्ये परतणे शक्य झाले. या सगळ्या घटनांचे निवेदन त्यांनी ‘माय फॅमिली इज ऑल आय हॅव’ या पुस्तकातून केले आहे. चित्रा वाळिंबे यांचा नितांतसुंदर अनुवाद वाचकाला खिळवून ठेवतो. पंधराव्या वर्षी बल्गेरियात आल्यानंतर तिथे नाईलाजाने राहणे आणि त्रासदायक होते त्याची जाणीव त्यांच्या लेखनातून पदोपदी होते. मूळ ब्रिटिश असणाऱ्या या स्त्रीला बल्गेरियन माणसाशी लग्न करावे लागते. त्याच्याशी लग्न करणे ही असाह्यता त्यांनी अत्यंत भावपूर्ण शब्दात चितारली आहे. जर्मन अधिकाऱ्याचा जाच हाट संपवणे हा हेलनपुढचा मुख्य प्रश्न होता. तिला बल्गेरियाचा व्लादिमीर यांच्याशी विवाह मनापासून करायचा होता असेही नव्हते. परंतु शेवटी परिस्थितीशी तडजोड करत तिने व्लादिमीरशी विवाह केला आणि एक सुखी संपन्न आयुष्य ती जगली. तिला झालेली मुले, त्यांनी विविध देशात जाऊन मिळवलेले नाव याचा तिला नंतर अभिमान वाटायला लागला. हेलन एक कृतार्थ जीवन जगली आणि २००२ मध्ये तिची प्राणज्योत मालवली हे स्पष्ट होते. मूळ ब्रिटिश. ब्रिटनचा त्या कळी जगावर असलेला दरारा त्यातून युद्धामुळे एकूणच झालेली वाताहत प्रथम नाझी राजवट आणि त्यानंतर साम्यवादी विचारसरणीच्या राजवटीत जीवन कंठणाऱ्या हेलनचे आत्मिक बळ मात्र जबरदस्त होते. संधी मिळाल्यानंतर तिने पुन्हा ब्रिटनला जायचे ठरवले आणि मातृभूमीतच देह ठेवला. ब्रिटिश असल्याची आणि ब्रिटिश रक्ताची जी गुणवैशिष्ट्ये आहेत ती गुणवैशिष्ट्ये तिच्यात पुरेपूर भरली होती हे तिच्या जीवनप्रवासावरून स्पष्टपणे लक्षात येते. चार मुले चार दिशांना आहेत याचे तिला आता वैश्यम नाही. किंबहुना, आम्ही सर्वजण वेगवेगळ्या ठिकाणी राहतो आणि काही प्रसंगी एकत्र येतो तेव्हा जागतिक संमेलन भरल्यासारखे वाटते, असे त्या म्हणतात. यावरून त्यांची आशावादी वृत्ती अधोरेखित होते. हेलन डिअर यांनी लिहिलेल्या आठवणी हृदयद्रावक आहेत. तशात त्या धीराच्या आणि आशावादाच्याही आहेत. पराभवावर मात करत कणखर मनाने जगण्याचे उदाहरण त्या स्वत:च्या जीवनातून देतात आणि संकटांना न घाबरता ध्येय साध्य करतात. खऱ्या अर्थाने त्यांचे जीवन म्हणजे यशाची एक गाथाच आहे. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

DHUMARE
DHUMARE by MADHAVI DESAI Rating Star
Prasad Salunkhe

धुमारे - माधवी देसाई म्हणतात ना `don`t judge a book by its cover` तसं काहीसं या पुस्तकाबाबत झालं. पुस्तक घेऊन फार दिवस झाले पण वाचायचा योग काही येत नव्हता. एक तर छोटं पुस्तक आहे नंतर वाचून काढू असं करत ते मागे राहिलं. आणि दुसरं म्हणजे त्याचं ओकंबों मुखपृष्ठ. ते पाहून उगाच गैरसमज होतो की काहीतरी उदासीभरं आहे हे प्रकरण. त्यात माधवी देसाईंचं `नाच गं घुमां` आधी वाचलेलं त्याचा ठसा मनावर निश्चित होता, त्या वातावरणात काही पूर्वग्रह किंवा अपेक्षा ठेवून मला हे पुस्तक हाती घ्यायचं नव्हतं. नंतर एकदोन ठिकाणी लोकांना या पुस्तकाबद्दल भरभरून बोलतांना, लिहितांना पाहिलं आणि चूक माझ्या लक्षात आली. मग पुढच्या एक दिवसात हे पुस्तक वाचून काढलं. `धूमारे` या पुस्तकात गोयच्या भूमीवर लिहिलेले पंधरा लेख आहेत. गोवा म्हणजे फेसाळती बियर, उघडेबागडे फोरेनर्स एवढंच मर्यादित नाहीये याची आपल्याला नव्याने जाणीव हे पुस्तक करून देतं. आपण गोव्याच्या अंतरंगात माधवी ताईंचं बोट धरून शिरतो. त्यांच्या संवेदनशील नजरेने इथला निसर्ग, इथली माणसं आपण पाहतो. हे सरधोपट प्रवासवर्णन असं नाहीये. एखाद्या ठिकाणी आपण बराच काळ राहिलो तर त्या भूमीशी त्या वास्तूंशी आपले बंध तयार होतात, तिथे आपली मूळं आपसूक रुजतात, तिथल्या झाडापेडांशी आपलं हितगूज सुरू होतं. आपुलकीची जी माणसं भेटतात आपण त्यांना आणि ती आपल्याला अंतर्बाह्य ओळखत असतात, त्या डोळ्यात स्नेह असतो, आपलं एक पान त्या डोळ्यात दडलेलं असतं, नुसतं डोळ्यात पाहून आपण स्वतःला वाचू शकतो. गाईडच्या भूमिकेत एखादी वास्तू, निसर्ग, तारीखवार इतिहास सांगणं वेगळं आणि आपल्या मनातील या साऱ्या सभोवतालाविषयीचे प्रामाणिक भाव व्यक्त करणं वेगळं. १९९० साली म्हणजे जवळपास तीस वर्षांनी माधवी ताई त्यांच्या बांदोडा या गावी परतल्या. जागा तीच पण वयाच्या १६ व्या वर्षी पाहिलेलं गोवा आणि साठीत समजलेलं गोवा या दोन्ही गोष्टी त्यांनी कुतुहलाने तोलून पहिल्या, आणि मांडल्याही. गोवा म्हणजे विविध संस्कृतीची सरमिसळ. त्याचे समाजावर झालेले बरेवाईट परिणाम या पुस्तकात मांडले आहेत. परकीय राजवट असून आणि आता स्वतंत्र घटक राज्य असून जपलेल्या चालीरीती, समाजात परकीय राजवटीमुळे आलेला एक मोकळेपणा सारं त्यांच्या लेखणीतून झरझर उतरतं. त्यांचं लिखाण समुद्राच्या पाण्यासारखं नितळ, ओघवत्या शैलीचं, गजाली गप्पांच्या लाटाच जणू. म्हणून पुस्तक एकदा वाचायला घेतलं की खाली ठेववत नाही. देवचार, कोपेल, पायलट, तळी, पालखी, फुलराणी लेखांच्या नुसत्या नावावर नजर फिरवली तरी काहीतरी वेगळेपणा असणार लेखात हे कळतं. गमतीची बाब म्हणजे सलमान, संजय दत्त, चंकी पांडे, दिव्या भारती विषयी त्याकाळी भाबड्या लोकांना असलेलं आकर्षण, गजालीत सिनेमा, राजकारण, दाऊद इब्राहिम हे आलेले विषय, तिथल्या लोकांची त्यावर गमतीदार टिपण्णी हे सारं वाचायला मस्त वाटतं. डोना पॉला ची प्रतिक्षा त्यांनी आपल्या शब्दात मांडली आहे. गोवन स्त्रियांमधला काळानुरूप झालेला बदल काही ठिकाणी त्या अधोरेखित करतात. पूर्वीचं गावपण कसं मागे पडत गेलं हे त्या सांगतात, तरी जे काही शिल्लक आहे ते निराशाजनक निश्चित नाही अन्यथा त्यांच्या जीवनाच्या अंतिम टप्प्यातील विश्वासाने विसवायचं ठिकाण म्हणून त्यांनी हे गाव निवडलं नसतं. इथल्या भाषेतली मौजेची गोलाई आणि माधुर्य माधवी ताई न टिपतात तर नवल. पुस्तक वाचून झालं तरी काय बरं ते गाणं होतं म्हणून पानं पुन्हा चाळली जातात आणि गुणगुणायचा प्रयत्न होतो. ... आलयली डोलयली पंटी पालयली सांग गे बाये, तुका कोणे चोरून वेल्यान गो बाये ... आंव तुजो सदाच मोग करतलो गे बाये आणि तुका हाव केन्नाच विसरचो ना गे बाये - प्रसाद साळुंखे ...Read more

THE GUNS OF NAVARONE
THE GUNS OF NAVARONE by ALISTAIR MACLEAN Rating Star
Mahesh S

दुसऱ्या महायुद्धात ‘खेरोस’ या छोट्या बेटावर १२०० ब्रिटिश सैनिक अडवून पडले होते. हे बेट तुर्कस्तानच्या जवळ होते. त्यांना सोडवायला जाणाऱ्या बोटींना नॅव्हारन बेटावरील महाकाय तोफांचा अडथळा होता. त्या तोफा त्यांच्या समोरच्या समुद्रातील कोणतेही जहाज सहज बुवू शकत होत्या. नॅव्हारनवर एक भक्कम किल्ला होता. तिथे जर्मन व इटालियन सैन्य होते. अशा या तोफा नष्ट करायला मूठभर माणसांची तुकडी बेटाच्या मागच्या कड्यावरून चढून वर पोचली. खेरोस बेटावरील सैनिकांना सोडविण्यास येणारे ब्रिटिश आरमार, तोफांचे त्यावर धरले जाणारे नेम आणि त्या नष्ट करण्यासाठी पुढे सरकलेली ती मूठभर घातपात्यांची तुकडी यांच्यात शर्यत लागली. शेवटी कोण जिंकले? ...Read more