* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
Quantity
THIS IS A STORY OF A CITY GIRL WHO GOES TO A SMALL REMOTE VILLAGE IN KONKAN AFTER MARRIAGE, WITH SWEET DREAMS OF A HAPPY MARRIED LIFE. ONCE THERE, SHE GETS VARIOUS EXPERIENCES, FIGHTS AGAINST ALL THE ODDS AND ADVERSE CONDITIONS. MEANWHILE, HER HUSBAND IS MURDERED. NOW SHE FIGHTS ON LEGAL BACKGROUNDS TOO, ASKING, PLEADING, DEMANDING JUSTICE. THIS IS THE THEME OF THE NOVEL KETKAR VAHINI. THIS IS A TRUE STORY OF A WOMAN`S LIFE AND HER MENTAL POWER AND COURAGE THAT DEPICT ALL THESE THINGS VERY INTERESTINGLY AND CAPTURE THE READER`S MIND. AFTER THE DEATH OF HER HUSBAND, SHE NOT ONLY BRINGS UP HER CHILDREN BUT GIVES THEM HIGHER EDUCATION, SENDING THEM AT BARODA, PUNE, FOR HIGHER EDUCATION. WITH A WILL TO MAKE THEM SELF-RELIANT. THIS WAS A HERCULIAN TASK. BUT SHE DID IT! IN THE SAME WAY SHE WINS MOST OF THE CASES IN VARIOUS COURTS, WHICH IS A GREAT ACHIEVEMENT. IN SHORT, THE NOVEL IS QUITE INSPIRING TO THOSE WHO ALWAYS GRUMBLE AGAINST THEIR POVERTY AND ODDS ARISING OUT OF IT!
गेल्या शतकाचा पूर्वार्ध. स्त्रीशिक्षणाची सुरवात. शहरातली एक मुलगी लग्न करुन कोकणातल्या एका दुर्गम खेड्यात गेली, उराशी सुुंदर संसाराची स्वप्नं बाळगून. कडूगोड अनुभवांमधून जाताना तिच्या जीवनात वादळ आलं आणि मग सुरू झाला तिचा प्रतिकूल परिस्थितीशी झगडा. त्यातच मिसळली कायद्याची लढाई! ज्या कायद्याच्या लढाईत पतीची हत्या झाली, त्या युद्धभूमीला पाठ न दाखवता यशस्वीपणे लढतझगडत राहणाया केतकरवहिनींची कहाणी! गेल्या शतकातील स्त्रीजीवन आणि तिची आंतरिक शक्ती यांचं मनोज्ञ दर्शन घडवणारी वास्तव कहाणी! उमा कुलकर्णींच्या ओघवत्या शैलीत, त्यांची पहिलीच स्वतंत्र कलाकृती.
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
#TADA #DR.S.L.BHYRAPPA #UMAKULKARNI #PARV #VANSHVRUKSHA #KAATH #AAVARAN #20JULY1931 #MANDRA #SAKSHI #UTTARKAND
Customer Reviews
  • Rating StarPriya Mahajan

    हे पुस्तक खुप छान आहे तात्कालीन रुढी सामाजिक परीस्थिती वर प्रकाश. टाकणारे

  • Rating StarMeghna Deshpande

    छान आहे हे पुस्तक..

  • Rating StarMohini Pitke

    अप्रतिम पुस्तक !

  • Rating StarNarendra Gaikwad

    ठाकुर , पाटिल , देशमुख , खोत , ही मंडळी आपल्याला मराठी साहित्यात दिसतात ती खलनायक म्हणून्ं....प्रिंट मिडिया खुप जुना असल्याने ...व मिडियातुन केलेला प्रचार चटकन सामान्य माणसाला खरा वाटतो....या न्यायाने ही मंडळी आपणाला खरोखरच दुष्ट व शोषक वाटतात ....पण1930च्या काळात 7वी पास झालेली इंदू सुन म्हणून पार मुंबई च्या मालाड मधून कोकणातल्या करंबवणे या चिपळून जवळच्या दुर्गम खेड्यात खोतीण म्हणून प्रवेश करतात....आणि घरकाम करणारी सामान्य स्त्री या भूमिकेत सुखात रहात असताना...त्यांच्या मालकीच्या जमिनी कूळकायद्यानुसार कुळानी बळकावण्याचा प्रयत्न केल्याने कोर्ट कचेरी च्या वादात पतिचा खून होतो...म्हातारे सासू सासरे एकापाठोपाठ मरण पावतात...व एकटी स्त्री अवाढव्य जमिनिची मालकीण होते...पदरात तीन मुले...जमिनी कुठे आहेत ,किती आहेत,कोन कसतो आहे..याची काडीचीदेखिल माहिती नसताना...आपल्या संपत्तीचे रक्षण एक निराधार विधवा कशी करते.....हे मुळातुन वाचताना मला अधिरता म्हणजे नक्की काय याची जाणिव झाली.मी पुस्तक संपेपर्यंत खाली ठेवलेच नाही ...Read more

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

MRUTYUNJAY - EBOOK
MRUTYUNJAY - EBOOK by SHIVAJI SAWANT Rating Star
Datta Shinde Patil

एक वेळ अवश्य वाचावं असं पुस्तक

AKOOPAR
AKOOPAR by DHRUV BHATT Rating Star
Sumit Dutte Jain

गुजरात मधील घनदाट अरण्यात एक रेल्वे स्टेशन होते. आता आजूबाजूचा परिसर, घनदाट अरण्याने वेढलेला असल्यावर आपण कल्पना करु शकतो कि, त्या स्टेशनवर जास्त गर्दि कधीच नसणार. नव्हतीही..! स्टेशनवरच कशाला, तर ज्या गावात स्टेशन आहे, तो भागही दुर्गम व विरळ वस्तीचा.दिवसभरात मोजून पंधरा-वीस माणसाचं दर्शन व्हायचा, ऐवढा निर्मनुष्य. दिवसातून एक रेल्वेगाडी यायची व तीच परत जायची. अशाच एका छोट्याशा रेल्वेस्टेशनला एक करेळचा मनुष्य स्टेशनमास्तर ह्या पोस्टवर येतो. साहजिकच सर्वात मोठी अडचण होते ते भाषेची..! एक तर त्याला मल्याळम व इंग्रजीसोडुन काही येत नव्हत, अन त्या गावातल्या आदिवासीला गुजरातीही नीट येत नव्हती. ते त्यांच्याच स्वत:च्या भाषेत बोलायचे. मग ह्या दोघांत संभाषण कसं होणार...? शिवाय, साप विंचवासोबत खेळणारे आदिवासी लेकर ह्या सुटाबोटातील माणसाला पाहीले कि पळून जायचे. ते रेल्वे स्टेशन होत सिंहासाठी आजही प्रसिद्ध असलेल्या गिर अभयारण्यात. मध्यवर्ती भागात.!! ह्या एकांतवासात जीवन कसं जगायच..? ह्यावर त्याने एक उपाय काढला. तो जास्तीत जास्त प्राण्यां सोबत मैत्री करु लागला. प्राण्यांच्या आवडी निवडी जाणू लागला. त्यांच्यासाठी त्याने स्टेशनवरच एक पाणवठा तयार केला. अक्षरक्ष: चित्ता देखील त्याचा मित्र झाला. अरण्याला खेटुन असणाऱ्या समुद्रात एका विशिॆष्ट मोसमात परदेशातून ,लांबून मासे येत असत. ईथे ते फक्त प्रजनन करण्यासाठी यायचे. स्थानिक मासेमारी करणारे ते मासे पकडुन जास्तीत जास्त उत्पन्न करत असत. परंतु त्या माश्याचा नैसर्गिक पर्यावरणावर, समु्द्री जीवनावर कसा वाईट परिणाम होतो ह्याची त्या मच्छमाऱ्याच्या प्रमुख असलेल्या स्त्रिला कळत, तेव्हा " ते मासे म्हणजे बाळांतपणासाठी माहेरी आलेली माहेरवाशीण असते. अशा माहेरवासीणीला मारुन आपण दोन जीवाचा बळी घेत आहोत." अस म्हणून ती इतरांना समजावून सांगते. तेव्हा ते आपल्या मोठ्या उत्पन्नावर पाणी सोडतात. रोज दोन वेळेस येणाऱ्या रेल्वेमुळे आपल पंगु पोरगं चालायला लागल, म्हणून रेल्वेच्या इंजिनालाच देव मानून त्याची मनोभावे पूजा करणाऱ्या आदिवासी बाया... विदेशातून आलेल्या अभ्यासु पर्यटकासोबत फिरताना स्थानिक गाईडचं वागण, वेळप्रसंगी जीवही धोक्यात घालण... गिरमध्ये सिंहाबरोबरच, सिंह ज्या प्राण्यावर जीवन जगतो ते प्राणी जगले पाहीजे. त्यासाठी मर्यादित क्षेत्राच्या पलिकडे कोणीही आपली म्हैस, गाय चरायला न्यायची नाही. तिकडील कुरण हे जंगली हरिण, निलगाय ह्यासाठी राखीव ठेवणारे आदिवासी..`स्थानिक राजाकडुन गिरला काही त्रास होऊ नये, त्यांनी काही हस्तक्षेप करु नये म्हणून, दोन टेकड्यांच लग्न देखील लावतात.` हि कथाही वाचनीय आहे. गिरच जंगल हे स्वत:मध्येच एक अद्भूत जीवन आहे. त्याला त्याची वेगळी भाषा, संस्कृती आहे.. गिरच्या जंगलात राहणारे आदिवासी, त्यांची जंगलाकडे पाहण्याची नजर, सिंहाबद्दल प्रेम, आपुलकी, निसर्गाबद्दलच ज्ञान , ह्या सर्वाबद्दल श्री धुव्र भट्ट ह्यांनी आपल्या "अकुपार" ह्या कांदबरीमध्ये वर्णन केल आहे. अस वाचनीय पुस्तक "अकुपार" पर्यावरण, मनुष्य आणि इतर प्राणी ह्यांच्यामधील संबध ह्यांच्यासंबधी विचार करायला लावणारी एक गुढकथा...!! ज्यात, आपल्याला कथानायक कथा सांगत असतो. पण शेवटपर्यंत त्यांच नाव आपल्याला कळत नाही. दुसरी महत्वाची लेखकाबद्दल गोष्ट म्हणजे, हे लेखक कथा जरी काल्पनिक लिहीत असले तरी त्यांच्या कथेमध्ये वर्णन केलेल्या भागात ते वर्षानुवर्ष राहतात. त्याचा अभ्यास करुनच लिहतात. त्यामुळे कथेमध्ये वास्तवतेच दर्शन वाचकाला होत असत. ...Read more