* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: KETKARVAHINI
  • Availability : Available
  • ISBN : 9788177666502
  • Edition : 4
  • Weight : 200.00 gms
  • Pages : 192
  • Language : MARATHI
  • Category : BIOGRAPHY & TRUE STORIES
  • Available in Combos :S.L BHYRAPPA & UMA KULKARNI COMBO 14 BOOKS
Quantity
This is a story of a city girl who goes to a small remote village in Konkan after marriage, with sweet dreams of a happy married life. Once there, she gets various experiences, fights against all the odds and adverse conditions. Meanwhile, her husband is murdered. Now she fights on legal backgrounds too, asking, pleading, demanding justice. This is the theme of the novel Ketkar Vahini. This is a true story of a woman`s life and her mental power and courage that depict all these things very interestingly and capture the reader`s mind. After the death of her husband, she not only brings up her children but gives them higher education, sending them at Baroda, Pune, for higher education. With a will to make them self-reliant. This was a Herculian task. But she did it! In the same way she wins most of the cases in various courts, which is a great achievement. In short, the novel is quite inspiring to those who always grumble against their poverty and odds arising out of it!
गेल्या शतकाचा पूर्वार्ध. स्त्रीशिक्षणाची सुरवात. शहरातली एक मुलगी लग्न करुन कोकणातल्या एका दुर्गम खेड्यात गेली, उराशी सुुंदर संसाराची स्वप्नं बाळगून. कडूगोड अनुभवांमधून जाताना तिच्या जीवनात वादळ आलं आणि मग सुरू झाला तिचा प्रतिकूल परिस्थितीशी झगडा. त्यातच मिसळली कायद्याची लढाई! ज्या कायद्याच्या लढाईत पतीची हत्या झाली, त्या युद्धभूमीला पाठ न दाखवता यशस्वीपणे लढतझगडत राहणाया केतकरवहिनींची कहाणी! गेल्या शतकातील स्त्रीजीवन आणि तिची आंतरिक शक्ती यांचं मनोज्ञ दर्शन घडवणारी वास्तव कहाणी! उमा कुलकर्णींच्या ओघवत्या शैलीत, त्यांची पहिलीच स्वतंत्र कलाकृती.
Video not available
Keywords
Customer Reviews
  • Rating StarRajendra Mantri

    जिंकण्याची दुर्दम्य इच्छा! ------------------------------ नुकतेच वाचून संपवलेले पुस्तक. या मालतीबाई माधवराव केतकर (पूर्वीच्या खरे. आमच्या मालाडच्या. येथे मी 25 वर्षे राहिलो, पण त्यांना भेटल्याचे मला स्मरत नाही. पण त्यांच्यापैकी कोणाचे तरी घड्याळाच दुकान मालाड स्टेशनजवळ असल्याचे मला स्मरते.) त्यांचं लग्न झाले 1938 साली. चिपळूणशेजारच्या करंबवणे गावच्या केतकरांशी. या केतकरांना दहा मुली व दोन मुलगे. त्यातील एका मुलाशी त्यांच लग्न झाले. बाई सातवी पास (व्ह. फा.) शिकल्या होत्या. त्यांचे सासरे कायद्याचे अभ्यासू , आणि नोंदी ठेवण्यात अत्यंत नीटनेटके होते. त्यांना मदत करताना केतकरवहिनी हळुहळू कायद्याची कामे शिकल्या. या दहा मुलिंपैंकी मोठ्या गोदूताई 1919 साली जन्मल्या. त्यानंतर इतर. परंतु इतक्या आडगावात राहुन यातील बहुतेक सर्व शिक्षणाकरता घराबाहेर पडुन स्वतःच्या पायावर उभ्या राहिल्या. केतकरवहिनींना चार अपत्ये झाली. त्यांच्या पतीचा अत्यंत निर्दयी रीतिने खून करण्यात आला. यातील अकरा जणांविरुद्ध खुनाचा आरोप ठेवण्यात आला. परंतु ते सगळे त्यातुन सुटले. सासऱ्यांनी या खटल्यावर निवेदन व उत्तर निवेदन अशा दोन पुस्तिका छापुन घेतल्या. उत्तर निवेदन ही पुस्तिका नव्वद पानांची असून त्यामध्ये या खटल्याची तपशीलवार माहिती दिली आहे. (मी ह्या दोन पुस्तिका वाचलेल्या नाहीत) कालांतराने सासू-सासरे वारले. परंतु केतकरवहिनींनी एकट्याने त्या मोठ्या वाड्यात राहुन मुलांना वाढवले, त्यांची लग्ने करुन दिली. सुमारे अडीचशे एकर जमिनीचे 25 खटले, व दीडशे केसेस त्यांनी एकट्यानी लढवल्या. सगळे वकीली मुद्दे त्या मराठीतून लिहुन वकीलाला समजावून द्यायच्या. करंबवण्याहुन बंदरापर्यंत अडीच किलोमिटर चालत, तेथूुन लाॅंचने गोवळकोट, तेथून चिपळूणपर्यंत चालत....काम आटपून पुन्हा माघारी. असा हा प्रवास आयुष्यभर या बाईंनी केला. केवळ जगण्याची, व जिंकण्याची दुर्दम्य इच्छा, आणि अभ्यासू वृत्ती यांनी काय चमत्कार घडु शकतो , याचे उदाहरण म्हणजे केतकरवहिनी.....त्यांच्या कर्तुत्वाला माझा सलाम.... हो, आणखी या पुस्तकाच्या प्रेमात पडण्याचे कारण म्हणजे पुस्तकाचे कव्हर. सुमारे 50 वर्षांपूर्वीची डिझाइन स्टाईल चंद्रमोहन कुलकर्णी यांनी सुंदर रीत्या पेश केली आहे. (खरं तर मली कव्हर आवडले. म्हणुन मी हे पुस्तक ग्रथालयातून रॅकवरून उचलले. प्रथम माझ्या बहिणिने वाचले. मस्त आहे. असा निरोप आला. मग तिच्या मैत्रिणी, मग माझी पत्नी असे करत दोन महिन्यांनी हे पुस्तक माझ्या हातात आले.) उमा कुलकर्णी यांनी काढलेला मलपृष्ठावरील केतकरवहिनींचा फोटोही लाजबाब. ...Read more

  • Rating Starश्वेता तांबोळकर

    नुकतेच खरेदि केले व एकादिवसात वाचुन संपवले. खोत म्हटले कि त्यांचा डौल,थाट तसेच कुळांवर अतोनात अत्याचार करणारे हेच चित्र डोळ्यासमोर आले. पण हे पुस्तक वाचायला घेतले आणी स्वच्छ काम करणारे मनापासुन खोत म्हणुन वावरणारे केतकर डोळ्यासमोर उभे राहिले. स्त्ीया वेळ आल्यावर कशा खंबीरपणे उभ्या रहातात याचे सुंदर व मोजक्या शब्दात लिहले वर्णन .आजुन काय लिहावे.त्यापेक्षा वाचुन ठरवावे. मला खुप आवडले. ...Read more

  • Rating StarDAINIK TARUN BHARAT 17-09-2006

    ‘‘स्त्रीमानसातील आत्मशक्तीचा स्तिमित करणारा आलेख’’... अभिजात कन्नड साहित्याचा मराठीत अनुवाद करणाऱ्या उमा कुलकर्णी यांची ‘केतकरवहिनी’ ही पहिलीच स्वतंत्र कलाकृती गेल्या शतकातील स्त्रीजीवनपद्धती व स्त्रीचे आंतरिक मनोबल यांचा मनोज्ञ वेध घेत आकारलेला हा ीवनलेख. स्त्रीशिक्षणाच्या सुरुवातीच्या टप्प्यावर परिश्रमपूर्वक शिक्षण घेऊन स्वत:च्या पायांवर उभ्या राहिलेल्या सुप्रसिद्ध केतकर सिस्टर्स, त्यांच्या मालतीबाई माधवराव केतकर या वहिनी. नित्याच्या जीवनातील कौटुंबिक समस्या व सभोवतालच्या सामाजिक परिस्थितीतून निर्माण होणारे संघर्ष यांना टक्कर देत, मालतीबाई समाजात आपले स्वतंत्र स्थान, स्वतंत्र अस्तित्व कसे निर्माण करतात याचे सत्यनिष्ठ, रोचक व रोमांचक दर्शन लेखिका घडवते. आत्मकथनात्मक शैलीतून ही जीवनकहाणी प्रवाहित झाल्यामुळे प्रसंग, जीवनघटना अधिक बोलक्या, सहजस्वाभाविक व नाट्यपूर्ण रूपात अभिव्यक्त होतात. केतकरवाहिनींच्या अनेकवार होणाऱ्या भेटी, सलगपणे दिवस न् दिवस मिळालेला त्यांचा सहवास, त्यातून त्यांच्याशी होणारा संवाद, जुनी हस्तलिखिते, जुने फोटो या साऱ्यांतून केतकरवहिनींच्या व्यक्तिमत्त्वाचे जे अनेकविध पैलू लेखिकेला दिसले; त्यांच्या मनाचे-विचारांचे जे तलम पदर उलगडत गेले त्यांचा ‘केतकरवहिनी’ हा आलेख, प्रासादिक सौंदर्याने नटला आहे. केतकरवहिनींचे विवाहपूर्व जीवन, त्यांचे आईवडील-भावंडं, आईवडिलांकडून त्यांना लाभलेले गुण व संस्कार, आर्थिकस्थिती, कौटुंबिक वातावरण यांचे कथन केतकरवहिनींच्या मनाची जडण-घडण कशी झाली, याचे हृद्य दर्शन घडवितात. विवाहानंतर केतकर कुटुंबातील सून या भूमिकेतून होणारे निवेदन, प्रसंगचित्रण कुटुंबातील नातेसंबंधांवर प्रकाश टाकीत केतकरपरिवाराची आर्थिक संपन्नता, सामाजिक प्रतिष्ठा यांचे भान देते. शिक्षणाला पराकोटीचे महत्त्व देणाऱ्या या घरात मुलींसाठी वेगळे कायदे सुनेसाठी वेगळे, असे बारकावे व्यक्तिमानसातील परस्परविरोधी प्रवृत्तीचे रेखांकन करीत व्यक्तिमानसातील वैचित्र्य स्पष्ट करतात. कर्तृत्वशाली- स्त्री-विषयक असलेल्या, सामाजिक मानसिकतेला छेद देत उभ्या राहिलेल्या स्त्री-मानसातील आत्मशक्तीचा हा आलेख स्तिमित करणारा आहे. तत्कालीन समाज, कोकणातील-करंबवण्यातील सामाजिक वातावरण व व्यक्तिमानसातील आदिम प्रवृत्तींचे गडद स्वरूप घटनाचित्रणातून प्रकट होते. वैमनस्य, क्रौर्य, शत्रुता, कपट, स्वार्थ, दाभिकता यांचे मानवी मनातील फिके रंग प्रसंगी कसे तीव्र, प्रख स्वरूप प्रकट करतात, याचे अत्यंत संयत रेखाटन लेखिका करते. स्वातंत्र्यानंतर बदललेले जमीनविषयक कायदे आणि त्यातून निर्माण झालेले खटले यातून पतीचा झालेला खून, मामंजींचे हरपलेले छत्र अशा खडतर परिस्थितीला टक्कर देत, स्वत:च्या विचाराने जीवनात खंबीर पावलं उचलणाऱ्या केतकरवहिनींचे व्यक्तिमत्त्व विकसित होते, ते प्रतिकूल परिस्थितीच्या रेट्यामुळेच! केतकरवहिनींचे फुलत जाणारे कर्तृत्व, सामाजिक मानसिक ताण-तणावासहित उभे करण्याचे सामर्थ्य लेखिकेच्या लेखणीत आहे. केतकरवहिनींचा स्वाभिमान, तर्कशुद्धता, व्यावहारिक-वस्तुनिष्ठ विचारसरणी, वस्तुस्थितीचा स्वीकार-आकलन-पारख करणारी वृत्ती, ज्यासाठी पतीचं रक्त सांडलं ते खटले व त्या जमिनी प्रामाणिकपणा, अन्यायाविरुद्ध लढत देऊन मिळविण्याची जिद्द इ. स्वभावविशेषांचे प्रकाशमय कवडसे या कथाप्रवाहात प्रकटतात. अगणित अडी-अडचणींनी व्यापलेल्या, केतकरवहिनींच्या करंबवण्यातील जीवनाला अर्थपूर्णता आणण्यात ज्यांचा हातभार लागला त्या व्यक्तिमत्त्वांच्या शलाका या जीवनपटात झळकत राहतात. कृष्णा पाटील, सानेदादा, शिर्के वकील, रमेश लाड, इन्स्पेक्टर खान तसेच कौटुंबिक परिघातील सासू-सासरे, आई-वडील, पती, नणंदा यांची व्यक्तिमत्त्वे जितकी वास्तववादी, तितकीच प्रत्ययकारी उतरली आहेत. ‘केतकरवहिनी’ ही एका संसारी स्त्रीची जीवनकहाणी असली तरी यातील घटनांवैचित्र्य व अनुभवविश्व केतकरवहिनींच्या जीवनव्यवहार विषयक, प्रगल्भ जाणिवांचा आवाका दर्शविते. कोर्टखटले, लेव्ही, जप्ती संदर्भातील अनुभव, भयानक, दूरगामी परिणाम करणाऱ्या घटनांच्या निर्मितीमागील वैरभाव, क्रूरता यांचे चित्रण जसे यात आकारते. तसेच गाईगुरांच्या मायेच्या मांजराच्या सोबतीच्या - जिव्हाळ्याच्या घटना केतकरवहिनींची भावांदोलने चित्रित करतात. केतकरवहिनी स्वप्नात रमणाऱ्या कधीच नसल्या तरी कोसळत्या पावसाच्या अंधाऱ्या रात्री पतीच्या खुनाची आठवण आणि दडपलेलं दु:ख, आर्त हंबरडा फुटण्याइतकं कसं उफाळून यायचं, याचे प्रत्ययकारी रेखांकन केतकरवहिनींच्या मनाचे हळवे कोपरे दर्शवीत घुसमटणाऱ्या मनाचे दर्शन घडविते. कोकणच्या निसर्गाचं, तेथील परिस्थितीचं, सामाजिक मानसिकतेचं भयचकित करणारं चित्रण, कुळकायदा म्हणजे काम, खाजणाची जमीन म्हणजे काय इ.चे स्पष्टीकरण आशयाला सखोलता प्रदान करतं. एकंदरीत, आत्मशक्ती विसरून गेलेली एक स्त्री विश्व हिंदू परिषदेतील मुलांसाठी वसतिगृहाची व्यवस्था करून गावातील लोकांसाठीही रस्ता, बससारख्या सुख-सुविधांची निर्मिती-आखणी-योजना करत व प्रेम-आत्मीयता, देत-घेत स्व-कुटुंबाकडून गावपरिसरालाच कुटुंब-परिवार कसा बनवते, कर्तृत्वपरिघाचा व्यास व व्याप्ती कशी विस्तृत करते, याचे अत्यंत प्रासादिक व सहज-सुंदर चित्र उभी करणारी ही कलाकृती प्रत्येकाने वाचावी, अशी आहे. -प्रा. डॉ. शुभदा शहा ...Read more

  • Rating StarDAINIK SAKAL 09-04-2006

    एका अखंड झगड्याची कहाणी... सर्व बाजूंनी प्रतिकूलता दाटून आल्यावरही हार न मानता झगडत राहणाऱ्या भारतीय स्त्रीच्या अनोख्या ताकदीचे दर्शन ‘केतकरवहिनी’ या पुस्तकातून घडते. अनुवादक म्हणून परिचित असणाऱ्या उमा कुलकर्णी यांची ही पहिलीच स्वतंत्र कलाकृती लक्षवधक ठरली आहे. ही कहाणी आहे लग्नापूर्वी मुंबईतील मालाडमध्ये आणि नंतर कोकणातल्या आडगावी राहणाऱ्या इंदू खरे ऊर्फ मालती केतकर या स्त्रीची! स्त्री शिक्षणाची नुकतीच सुरुवात झालेला गेल्या शतकाचा पूर्वार्ध! घरची परिस्थिती वडिलांच्या अकाली मृत्यूनंतर दोन वेळचे अन्न मिळण्याइतपत! शिक्षण सातवीपर्यंत झालेले! या पार्श्वभूमीवर कोकणातल्या करंबवणे नावाच्या आडगावच्या मानव केतकरांशी इंदू खरेचा १९३८मध्ये विवाह होतो. केतकर कुटुंब त्या काळात महाराष्ट्रभर प्रसिद्ध होते. माधव केतकरांच्या दहाही बहिणी घराबाहेर राहून ‘त्या सनातनी’ काळात उच्च शिक्षण घेत होत्या. शेकडो एकर जमिनीची मालकी केतकरांकडे होती. घराच्या सांदीकोपऱ्यात वैभव नांदत होते. काळाच्या ओघात इंदू केतकर ‘केतकरवहिनी’ म्हणून परिचित होतात. तीन मुली आणि एक मुलगा, असे त्यांचे स्वत:चे कुटुंब तयार होते. गावात गैरसोयी अनेक. वीज नाही, कुठलंही दुकान नाही, घराला शेजार नाही, संपर्काचे साधन नाही, प्रचंड ऊन आणि तुफानी पाऊस, फारसा कस नसलेली जमीन याशिवाय घनदाट झाडीतून दर्शन देणारी वन्य श्वापदे, साप! पण स्वातंत्र्यानंतर बदललेले जमीनविषयक कायदे आणि त्यातून निर्माण झालेले खटले यांमुळे केतकर कुटुंबाची वाताहत होते. संरक्षित कूळकायदा आल्यावर अडाणी, अर्धशिक्षित कुळांना चुकीची माहिती देऊन, चिथवणी देऊन त्रास देणारेही निर्माण झाले. केतकर कुटुंबीयांवर दडपण, ताण, भीती, हल्ले अशा संकटांची मालिका सुरू होते. मात्र कायदेशीर लढायांत केतकरांची सरशी होऊ लागल्यावर कुळांना भडकवणारे अधिक चिडले. हळूहळू धमक्या, धाकधपटशा यांचे सत्र सुरू झाले आणि एके दिवशी माधवरावांचा क्रूर पद्धतीने खून झाल्याची बातमी येते. केतकरवहिनींवर आकाश कोसळते. पदरात चार मुले आणि सासू-सासऱ्यांसह घरादाराची जबाबदारी केतकरवहिनींवर पडते. जगण्यासाठीचे इतर मार्ग खुंटल्यावर नाइलाजाने वहिनी अपुऱ्या खटल्यांमध्ये लक्ष घालतात आणि संघर्ष करत लढत राहतात. वर्षामागून वर्षे उलटतात. सर्व मुले मार्गी लागतात; पण वहिनींचे खटले संपत नाहीत. वयाची ८० वर्षे उलटली तरी! लग्नानंतर ‘मला इथे करमत नाही.’ म्हणणाऱ्या केतकरवहिनी त्यानंतर ६५ वर्षे झाली तरी तिथेच राहतात. कोकण, त्यातले खेडे, शेती, अडचणी... काहीच ठाऊक नसलेल्या वहिनी तिथल्या असंख्य अडचणींसह जगताना तिथल्याच होऊन जातात. त्यांच्या अतूट संघर्षाची ही कहाणी उमा कुलकर्णी यांनी अतिशय प्रत्ययकारी पद्धतीने शब्दबद्ध केली आहे. छोटी वाक्ये, सुटसुटीत रचना आणि प्रभावी निवेदनशैली यामुळे हे पुस्तक वाचनीय बनले आहे. -जयश्री बोकील ...Read more

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

सरोज काळे

#पुस्तकाचं शीर्षक वाचूनच अस वाटलं की यात काहीतरी वेगळं असेल...म्हनून वाचायला घेतलं ...सुरुवात रावणाच्या युद्धा तील अंताने होते...नंतर फ्लॅशबॅक ने (मराठी शब्द सापडला नाही ) कथा पुढे जाते ...रावण हा राक्षस कुळातील असला तरी महर्षी विश्रवाचा पुत्र आणि मर्षी पुलस्तीचा नातू असल्याने ज्ञानी होता..त्यामुळे युद्धाच्या शेवटी रावण मरणोन्मुख अवस्थेत असताना रामाने लक्ष्मणाला सांगितले की,दशाननाचा शिष्य होऊन त्याच्यापासून ज्ञान प्राप्त करून घे,नाही तर आपला जन्म वाया गेल्या सारखे आहे...त्याच्या बरोबर त्याचे ज्ञान लुप्त झाले तर आपण अपराधी ठरू,त्याचे ज्ञान समग्र मानव जातीला वंदनीय आहे, म्हणून लक्ष्मण रावणाकडे गेला आणि त्याला ज्ञान सांगण्यास सांगितले ,पण रावणाने ज्ञान सांगण्यास नकार दिला,लक्ष्मण परत रामकडे आला तेव्हा रामाने विचारले की,"तू कुठे उभा होतास" लक्ष्मण म्हणाला रावणाच्या चेहर्या जवळ,"नाही ज्ञान घेताना गुरुपदी लिन व्हावे म्हणून तू त्याच्या पायथ्याकडे उभा रहा आणि विनंती कर"त्याप्रमाणे धर्मानुसार लक्ष्मण याने हातात दर्भ घेतला आणि दशननाचा पायथ्याशी उभे राहून ज्ञान देण्याची विनंती केली,तेव्हा रावणाने धर्मनीती,अर्थनीती,आणी राजनीती याबद्दल ज्ञान सांगितले... रावणाची ही दुसरी स्वच्छ बाजू याच पुस्तकात वाचायला मिळाली नाहीतर आपण सीतेला पळविणारा दुष्ट रावणा बद्दल वाचलेले आहे 🌼🌼 #१) #राजनीती हाच मूलभूत सिद्धांत आहे की,जोवर देहात जीव आहे,तोवर शत्रुत्वाचा अंत झाला असे समजणे भोळेपणाचे ठरेल ... कधीही कोणावरही विश्वास ठेवायचा नसतो...हाच राजनीतीचा सर्वात पहिला पाठ आहे...पिता, पुत्र,भ्राता हे एकही नाते विश्वास ठेवण्याजोगे नसते *** #सुग्रीव हा वालीचा भ्राता होता आणि बिभीषण हा रावणाचा,पण दोघानि भावांना दगा देऊन राज्य सिहासन मिळविले.. राजनीतीमध्ये स्वहिता पलीकडे दुसरे काहीच नसते, आणि त्या हिताच्या रक्षणा साठी जे काही केले जाते तोच धर्म तोच न्याय,तीच नीती ठरते 🏵️🏵️ 2)#अर्थनीती श्रीलंका सोन्याची आहे,जेव्हा की रावण राक्षस होता, अधर्म,अन्याय,अनितीचा अवतार होता...पण राम हा न्यायाने वागणारा होता,मग अयोध्या गरीब कशी काय?समृध्दीला काही कारण लागत नाही...लक्ष्मी अति चंचल असते,ती केव्हा कुठे वास करील आणि केव्हा तिथून निघून जाईल हे कोणीच सांगू शकत नाही, लक्ष्मी चंचलतेचे उदाहरण म्हणजे आपल्या बुद्धी कौशल्यामुळे आणि अविश्रांत परिश्रमामुळे लक्ष्मीची प्राप्ती झाली असे जे मानतात ते निव्वळ बुद्धीहीन,गर्विष्ठ असतात ... उलट आपल्या दुर्भाग्यमुळे लक्ष्मी प्राप्त झाली नाही असे म्हणणारे निषफलता झाकण्याचा दुर्बळ आणि निर्बुद्ध प्रयत्न करतात, कोणीही ,कधीही लक्ष्मीचा स्वामी होवू शकणार नाही...देवाच्या संपत्तीचा कुबेर जसा देवलोकच्या कल्याणासाठी वापर करतो,स्वतः त्या संपत्तीचा उपभोग घेत नाही, तसेच समाजातही समृद्धी जपणार्यांनी तिचा विनियोग "बहुजन हिताय , बहुजन सुखाय "या पद्धतीने केला पाहिजे...रावणाने सांगितलेले हे ज्ञान मात्र आत्ताच्या काळात पुरेपूर लागू होते,लंकेने ही नीती अनुसरली होति म्हणून लंका सोन्याची होती 🌷🌷 #रावणाचे हे ज्ञान लक्ष्मणाच्या कल्पने पलीकडचे अतर्क्य होते, रावण महान योद्धा होता, शिवभक्त होता, लंकेत रोज प्रभातकाली यज्ञवेदीमध्ये मंत्रोच्चारासह आहुती दिली जात असे *** १)#तिसरे ज्ञान धर्मनीती -निर्भेळ असा धर्म आजपर्यंत कोणाला उपलब्ध झाला नाही,स्वतःचा प्रत्येक हेतू न्याय्य ठरविण्यासाठी आणि व्यापक जनसवर्धन मिळवण्यासाठी समर्थ माणूस धर्माचा आश्रय घेत असतो,धर्माचा अर्थ केवळ एकच, माझ्या कार्यात ज्यावेळी मला हे साहाय्यभूत ठरेल त्याचे समर्थन शोधून काढणे म्हणजे धर्म। 💐💐 #४)#मनुष्यनीती एक व्यक्ती एकाच माणसाशी एकदा जसा व्यवहार करते,ती दुसऱ्या वेळीही अगदी तसाच व्यवहार करेल असे मानणे व्यर्थ आहे,येथे कोणी कोणाचा स्वजन नाही. खरे तर माणूस स्वतःही स्वतःला ओळखू शकत नाही...आपण सदैव एकाच प्रकारचे वर्तन करू असे कोणीच ठामपणे सांगू शकत नाही ही झाली मनुष्यनीती 🌸🌸 #सुमाली हा राक्षस कुळातील होता त्याने विश्वकर्मा कडून सोन्याची लंका तयार करून घेतली ,परंतु देवांना ते आवडले नाही,त्यांनी लंकेवर स्वारी करून ती उध्वस्त केली,सुमाली वनात राहायला लागला,तेव्हा वनात फिरत असताना त्यांना महर्षी विश्रवा यांचा आश्रम दिसला,आपल्या मुली साठी हे योग्य वर आहेत असा त्यांचा मनात विचार आला,त्यांची मुलगी केकसी हिने विश्रवाना विनांती केल्यावरून त्यांनी तिच्याशी विवाह केला...त्यांची पहिली पत्नी देववर्णीचा पुत्र वैश्रव ण होता,आता केकसी पासून त्यांना एक मुलगा झाला...तो जन्मला तेव्हा त्याच्या बारशाच्या दिवशी महाराणी चित्रदेवी भेटायला आली, तिच्या गळ्यात नवरत्नजडीत हार होता तो तीने बाळाच्या गळ्यात घातला,त्याक्षणी त्या रत्नांची प्रभा बाळाच्या मुखावर पडून प्रत्येक रत्नांचे रंगीबेरंगी प्रतिबिंब दिसू लागले...बाळाची जणू एक ऐवजी दहा मुखे असावीत असा संभ्रम निर्माण झाला ...नऊ प्रतिबिंबाच्या मध्यभागी त्याचा स्वतःचा मोहक असा चेहरा असावा असे भासत होते म्हणून त्या बाळाचे नाव दशानन ठेवण्यात आले 🌼🌼 #वैश्रवन हा पुलस्तीकडे ज्ञान घेऊन आल्यावर त्याच्या मुखावर तेज दिसायला लागले,हे पाहून दशाननाच्या मनात वादळ उठले, परंतू दशननाने पिता विश्रवा कडून ज्ञान संपादन केले होते,पण त्यावर त्याचे समाधान झाले नव्हते, दशाननाला दोन भाऊ कुंभकर्ण आणि बिभीषण आणि बहीण शूर्पणखा हे होते 🌹🌹 #विश्रवाणे लंका वैश्रवनाला दिली पण ती अन्याय समजून दशननाने ती परत घेतली,कारण त्याचे आजोबा सुमाली याने लंकेची निर्मिती केली होती,ती दशाननाने हस्तगत केली,ज्या नितिशून्य व्यवस्थेने हे वर्णभेद निर्माण केले त्या वर्णभेदा विरुद्ध मीही आता निव्वळ पाशवी बळाचाच वापर करेन, न्याय,नीती,धर्म केवळ शस्त्र बळानेच प्रस्थपित होणार असतील तर मीही पाशवी बळाचाच वापर करीन ,भ्रष्ट मापदंड प्रमाण मानणाऱ्या एकूण एकाला त्यांच्या भाषेत प्रत्युत्तर द्यायला मी मागेपुढे पाहणार नाही ,त्यासाठीच मी कटिबद्ध आहे असा दशाननाचा निर्णय झाला ** #तो राजांचा पराभव करीत सुटला पराजित राजांना आपले दास्य स्वीकारायला लावण्यात त्याला धन्यता वाटू लागली,ऋषींच्या यज्ञात जाऊन तिथे विध्वंस करणे यात त्याला समाधान वाटायला लागले, त्यातच वनात असताना शूर्पणखाने रामाकडे लग्नाची मागणी केली, त्याला नकार मिळताच ती चिडली लक्ष्मणाने रागाने तिचे नाक,कान कापून पाठवले,त्याचा राग येऊन ती रावणाकडे गेली व रामाचा सूड म्हणून त्याने कपटाने सीताहरण केले...रामाने सुग्रीव,बिभीषण व इतर वानर यांच्या मदतीने लंकेवर हल्ला केला आणि पापी रावणाचा वध करून सीतेची सुटका केली , तिने अग्निपरीक्षा दिली परंतु रामाचे मन शांत नव्हते...तेव्हा ते ऋषी वाशिष्ठकडे गेले व त्याचे कारण विचारले,ते म्हणाले "रामा तू म्हणालास त्याप्रमाणे तू केलेला रावनवध म्हणजे अधर्माशी, अनितीशी दिलेला लढा होता,लोक एव्हढेच समजतात की,आपली पत्नी परत मिळविण्यासाठी रामाने हजारो सैनिकांचे प्राण घेतले. परंतू हे पूर्ण सत्य नाही,याची तू लोकांना प्रचिती आणून दे,त्यासाठी तुला सीतेचा त्याग करावा लागेल, त्या प्रमाणे लक्ष्मण सीतेला वनात सोडून आला 💐💐 #पण लक्ष्मणाला तो आपला अपराध वाटला,आणि त्याने शरयू नदीत आपला देह अर्पण केला आणि त्यानंतर रामाने सुद्धा शरयू नदीत आपला देह अर्पण करून आपले अवतार कार्य संपविले ...Read more

FOUR SEASONS
FOUR SEASONS by SHARMILA PHADKE Rating Star
ASHUTOSH DIWAN

-"फोर सीझन्स ही कादंबरी वाचून संपली.अलिकडे वाचलेली ही मला सर्वात जास्त आवडलेली कादंबरी आहे. मानवी मनाचे(मुलगी-स्त्री जास्त करुन)खोल गुंते उलगडण्याचा यात एक बय्रापैकी यशस्वी प्रयत्न केला आहे. निसर्गाची,व चित्रकलेची वर्णने यात या कादंबरीचा एक आशयाची रज या अर्थाने जैव भाग म्हणून आहेत.इतर वेळा दिसतात तशी उपयोगी ठिगळे म्हणून येत नाहीत. पर्यावरण संवर्धन(व त्याची नितांत गरज) व मानवी जगण्याच्या गरजा(व गरजा बनत चाललेल्या सुखसोयी) यांच्यातील संघर्ष व त्याच्या अपरिहार्य पणाचे आयाम ही कादंबरी बय्राच प्रमाणात शोधू पाहते. निसर्गाच्या सानिद्ध्यात एकरूप होऊन जगण्याने आयुष्यांच्या अवघड प्रश्नांची उकल होण्याचा मार्ग सापडतो,आपण वास्तवाला उघड्या डोळ्यांनी व खुल्या मनाने सामोरे जातो असे सुचवले जाते. ही एक बय्रापैकी काॅन्शसली,कसब वापरुन रचलेली कादंबरी आहे.मानसीक प्रक्रीयांचा खोल अनुभव शारिरीक वर्णनातून(म्हणजे नुसत्या मनुष्य शरिराच्या नव्हे,दृश्य ज्ञानेंद्रियांना कळणाय्रा)पोचवण्याची त्यांची क्षमता प्रचंड आहे.इतकी प्रचंड मनस्वीता कशी अशी काठावर उभारुन वर्णता येते याचा विस्मय वाटतो. अश्या अनेकच गोष्टी आहेत.सगळ्या लिहत नाही.आपल्या आपण प्रत्यय घेतल्यास नवेनवेच कोणाकोकोणाला दिसेल. एकंदरीत फारच वाचनीय व महत्वाची कादंबरी आहे हे नक्की. जाता जाता काही त्रूटी वाटल्या पण त्या अगदीच नगण्य आहेत. मागे माझे अत्यंत आवडते लेखक मकरंद साठे यांना मी एक पत्र लिहून,काय तुमची यमू?,स्टाॅकींग करणाय्रा बाईला कटवायला “बाई”कडे जायचे हा उपाय!वगैरे विचारले.त्यांनी पत्र लिहीले की तुम्ही गोष्ट पाहताय.त्यामागचा आशय विचारात घ्या.खरे आहे(म्हणजे असावे).या कादंबरीची गोष्टही कोणाला कमी वाटू शकेल. थोडी रिपीटीशन जाणवत राहते.समजा सरकारी यंत्रणांची अनास्था वगैरे. शेवटच्या वीसएक पानात सगळे थोड्या प्रयत्नाने गुंडाळल्यासारखे वाटते.ते कदाचीत थोडे आधी स्पेस करुन शेवटचा फोकस थोडा जास्त शार्प करता आला असता.निरवानिरवीची कुरतड फार प्रतिकात्मक वाटते(विहान).वगैरे. सारांश-एकतर आपल्या खास मराठी भावनादी गोष्टी दुसय्रा भाषेत अनुवादीत करता येतच नाहीत.मुद्दाम दुसय्रा भाषेत लिहीणारे आपले एक्झाॅटीक शो करुन विकण्याच्या प्राथमिक भानगडीत असतात.आणी वर आपल्याकडे मराठी इंग्रजी अनुवाद कला नाहीच.या कादंबरीचा चांगला इंग्रजी अनुवाद बुकर साठी शाॅर्टलीस्ट तरी नक्की होईल असे वाटत राहते. ...Read more