A COLLECTION OF SEVEN HUMOUR STORIES.
‘GABRU,’ THE FIRST STORY UNVEILS THROUGH THE NARRATION OF SURYAKANT SHENDURE, THE EDITOR/PUBLISHER. BALI GAIKWAD, AN AUTHOR FROM A RURAL BACKGROUND, APPROACHES HIM. HE WISHES THAT SURYAKANT WOULD PUBLISH THE DRAMA WRITTEN BY HIM. GAIKWAD IS ILLITERATE; HE HAS GOT IT WRITTEN BY HIS NEPHEW. THE LANGUAGE OF THE DRAMA IS TERRIBLE, AND THE TITLE IS MISSPELT, WHICH THE EDITOR CORRECTS. IT HAS NO REFERENCE (A CONSTABLE IS KILLED IN HIS HOUSE, BUT LATER, THERE IS NO REFERENCE TO THE KILLING). THE AUTHOR (ORIGINAL) HAS ELABORATELY PRESENTED THE HAPPENINGS IN THIS STORY. IT INCLUDES A DESCRIPTION OF THE PROCESSION OF JILHA PARISHAD CHAIRMAN SHAYMRAO KHAPE AND SURYAKANT SHENDE, SNACKS TIME, THE OVERALL ARRANGEMENT DURING THE PUBLICATION, SHYAMRAO’S SPEECH IN HIS TYPICAL STYLE, ETC. THE STORY ALSO DESCRIBES THE SUCCESS OF THE BOOK AND GAIKWAD’S INCREASING HAPPINESS.
‘गब्रू’ हा सात विनोदी कथांचा संग्रह आहे. ‘गब्रू’ कथेत एका ग्रामीण नाटककाराच्या नाटकाच्या लेखन-संपादन-प्रकाशनाचा ‘साद्यंत’ वृत्तान्त खेळकर शैलीत कथन केला आहे...तर ‘टिंबकटू’ कथेत एका लेखकाला शाळेत प्रमुख पाहुणा म्हणून बोलावतात आणि त्याचा कसा पोपट होतो याची हकिकत येते...‘लावलं क्याळ, आलं रताळ’ कथेत कॉटच्या पैशाची ‘वसुली’ करायला हिराबाईकडे गेलेल्या बोंगार्डेमामाच्या फजितीचं खुसखुसशीत चित्रण आहे...‘दरोडा’ कथेत रात्री गस्त घालणार्या तरुणांचे ‘उद्योग’ आणि चोरांनी त्यांना लावलेल्या वाटाण्याच्या अक्षता याचं खास शैलीतील वर्णन आहे...‘खेळी’ ही चावरेकर मास्तर आणि अन्य मास्तरांना ‘घोळात घेऊन’ ‘लुंगाडणार्या’ अव्वाची कथा आहे...तर ‘आफ्रिकन चुंबन’मध्ये सुंदर पत्नी नवर्याच्या मनसुब्यावर कसं पाणी फिरवते याची हकिकत आहे...‘क्याट’मध्ये एका फसलेल्या साहित्य संमेलनाचं हास्यचित्रात्मक कथन आहे... इरसाल व्यक्तिरेखा असलेल्या, अस्सल ग्रामीण भाषेतील खळखळून हसायला लावणार्या कथा