* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: AAPALYA PURVAJANCHE VIDNYAN
  • Availability : Available
  • ISBN : 9788190734431
  • Edition : 6
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 232
  • Language : MARATHI
  • Category : SCIENCE
  • Available in Combos :NIRANJAN GHATE COMBO OFFER - 16 BOOKS
Quantity
THE POWER OF PYRAMIDST, ATOM BOMBS, AEROPLANES IN THE TIMES OF THE MAHABHARAT, WHETHER OUR GODS WERE THE PERSONS COMING HERE FROM THE OTHER PLANETS? ARE TYPICAL QUESTIONS DEFINITELY ASKED DURING SCIENCE LECTURES. THE LECTURER TRIES TO REPLY THESE DEFINITE QUESTIONS ACCORDING TO HIS ABILITY AND CAPACITY; HE SAYS ALL THIS IS HUMBUG. HOWEVER, WHATEVER HE HAS READ IS USELESS, HE DARE NOT ADMIT. AFTER 1965, BOOKS MENTIONING THAT MOST OF THE SCIENCE THAT WE SEE AND EXPERIENCE TODAY WAS INVENTED AND DISCOVERED LONG BEFORE BY OUR ANCESTORS. THE BOOK BY GEORGE ADANSKI CONTAINS ALL THE TOPICS MENTIONED ABOVE. PEOPLE WHO BELIEVE IN THESE BOOKS, ARE NOT READY TO BELIEVE IN THOSE WHO ARE ACTUALLY DOING DEEP RESEARCH IN THIS FIELD. THEY ARE STUDYING THE THINGS THAT ARE FOUND IN THE EXCAVATION VERY CAREFULLY. SO, REALLY SPEAKING, WE SHOULD BELIEVE IN THESE SCHOLARS (EGYPTOLOGISTS, ARCHEOLOGISTS, POLYETOLOGISTS ETC;), AS THEY HAVE EVIDENCES AND PROOFS. HOW AND WHY? ALL THIS IS INCLUDED IN THE TWO BOOKS UNDER REVIEW VIZ. OUR ANCESTORS AND THEIR SCIENCE` AND `OUR ANCESTORS AND THEIR TECHNOLOGY` WRITTEN BY SHRI. NIRANJAN GHATE. SHRI. GHATE IS A WRITER NOT ONLY IN MARATHI BUT ALSO IN ENGLISH. A POST GRADUATE (M.SC. GEOLOGY) OF PUNE UNIVERSITY, HE HAS LOT OF PROFESSIONAL EXPERIENCE OF BEING AN EDITOR OF ABOUT 10 SCIENTIFIC WELL KNOWN MAGAZINES. HE HAS BEEN A MEMBER / ADVISOR TO MANY GOVT. EDUCATIONAL INSTITUTES AND AIR, PUNE CENTER. HE HAS BEEN AWARDED MANY AWARDS BY SCIENTIFIC AND GOVT. AGENCIES. OUT OF HIS 97 BOOKS, 28 BOOKS HAVE BEEN PUBLISHED BY MEHTA PUBLISHING HOUSE, PUNE. HIS TWO BOOKS MENTIONED ABOVE ARE GOOD EVIDENCE OF HIS SCHOLARLY KNOWLEDGE. IT SEEMS THAT HE HAS TAKEN STRENUOUS EFFORTS FOR EVERYTHING.
विज्ञान आणि तंत्रज्ञान क्षेत्रातील व्यक्तींबद्दल सामान्य माणसांच्या मनात नेहमीच कुतुहल असतं. शास्त्रज्ञांचा विक्षिप्तपणा, त्यांची एककल्ली वृत्ती संशोधकांची धडपड, पेटंट मिळाल्यानंतर एकाच पेटंटवर अमाप श्रीमंत बनलेल्या संशोधकांची कहाणी, ह्या गोष्टी सत्य हे कल्पनेपेक्षा अद्भुत असतं, हे पटवून देतात. त्यामुळं अशा व्यक्ती घडल्या कशा? हे जाणून घ्यायचीही आपल्या मनात इच्छा असते. ह्या पुस्तकामध्ये अशा मान्यवर शास्त्रज्ञ आणि संशोधकांच्या बाबतीतलं कुतुहल शमविण्याची क्षमता आहे. त्याच बरोबर ह्यामुळं तरुण वाचकांना आपणही; असं काहीतरी करायला काय हरकत आहे, असं वाटावं, ही अपेक्षाही लेखकाला वाटते. त्याच दृष्टीनं हे पुस्तक वाचावं, असं मात्र नाही. ह्या शास्त्रज्ञांची धडपड वाचून वाचकाची करमणूकही होईल. त्यामुळंही वाचकानं हे पुस्तक वाचायला हरकत नाही.
लोकमान्य सेवा संघ, पारले तर्फे गुरुवर्य कै.मा. सी. पेंढारकर पुरस्कार २००८-२००९
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
#NIRANJAN GHATE #JYACHKARAVBHALA #PARYAVARANPRADUSHAN #MARATHIBOOKS #VEDHPARYAVARNACHA #DNYANDEEP #FARFARVARSHAPURVI #ROBOTFIXING #DNYANDEEP#NIRANJAN GHATE# #ज्ञानदीप#निरंजन घाटे##SWAPNACHOURYA#ज्याचंकरावंभलं #निरंजन घाटे #कथासंग्रह #एकाप्रकरणाचीसुरुवात #ज्याचंकरावंभलं #आणखीएकविकेट #जीनचेमाप #आमचाज्ञानेश्वर #एकामहादेवाचीकृपा #शेवटचाहप्ता #उद्योजक #अनूचाराजा #अनंतानावाचीवल्ली #बाळ्या #डायव्हर्शननिबाळासाहेब #व्यवहारी #मराठीपुस्तके #मराठीप्रकाशक #JYACHAKARAVABHALA #NIRANJANGHATE #EKAPRAKANACHISURUVAT #AANKHIEKWICKET #JEENCHEMAP #AAMCHADNYANESHWAR #EKAMAHADEVACHIKRIPA #SHEVATACHAHAPTA #UDYOJAK #ANUCHA RAJA #ANANTANAVACHIVALLI #BALYA #DIAVARTIONNIBALASAHEB #VYAVHARI #MARATHIBOOKS #ONLINEMARATHIBOOKS #TRANSLATEDMARATHIBOOKS #TBC #TRANSLATEDBOOKS@50%
Customer Reviews
  • Rating StarMAHARASHTRA TIMES 26-7-2009

    `आपल्या पूर्वजांचे विज्ञान` या पुस्तकाच्या प्रारंभी लेखकाने आद्य रुग्णालयांची माहिती दिली आहे. शिकार करणे, दुसऱ्या प्राण्यांची केलेली शिकार चोरणे, फळे-कंदमुळे वेचणे हे माणसाचे पोट भरण्याचे मार्ग! शत्रू असल्याने मारामाऱ्याही! त्यामुळे जखमा बऱ्या व्हावयात म्हणून झाडपाला वापरणे, जखमी बांधवांची सेवा करणे यातून वैद्यकाचा पाया घातला गेला, असे मानले जाते. मानववंशशास्त्रज्ञ आणि पुरातत्त्वशास्त्रज्ञांच्या मते याचा ठाम पुरावा उत्तर इराकमधील गुहांमध्ये सापडला. हिप्पोव्रॅâटीसचा दृष्टीकोन शास्त्रीय होता. रुग्णाचे निरीक्षण करुन तो नोंदी ठेवे. खाण्यावर नियंत्रण आणि मोकळ्या हवेत व्यायाम हा आरोग्याचा पाया आहे, चालण्यासारखा व्यायाम नाही असे तो म्हणे. त्याने त्या काळात उपलब्ध असे सर्व वैद्यकीय ज्ञान संकलित केले. त्याने वैद्यांसाठी जी शपथ तयार केली ती आजही आधुनिक डॉक्टरांच्या नैतिकतेचा आधार मानली जाते. प्राचीन भारतात वैद्यक प्रगत अवस्थेत होते. इसपूर्व दुसऱ्या शतकापासून भारतीय वैद्यकानं जगाचे डोळे दिपवले. या वैद्यांची वैद्यकिय हत्यारे प्रगत झाली. सुश्रुत संहितेत अशा शंभरापेक्षा जास्त हत्यारांचे वर्णन आहे. शस्त्रक्रियेच्या साधनांचा पहिला पुरावा इजिप्त मध्ये मिळाला. शस्त्रक्रियेसाठी वापरली जाणारी हत्यारे खूप प्रगत होती. पिरॅमिड बांधताना इजिप्तमध्ये शल्यविशारदांना जास्त मागणी होती. एवढ्या प्रचंड बांधकामात अपघात होणे, त्यामध्ये मजूर जखमी होणे स्वाभाविकच होते. शस्त्रक्रियेची अवजारे तांब्याची होती. खरेतर आधुनिक वैद्यकातली बरीच औषधे प्राचीन वैद्यकाला माहीत होती पण या औषधाचे कार्य कसे चालते, याची माहिती नव्हती. त्यामुळे औषधाचा गुण येण्यासाठी देवाला आव्हानही करावे लागे. साठविलेले शिळे तुप जखमा बऱ्या करण्यासाठी फार पूर्वीपासून वापरले जाई. भाकरीवरची बुरशी जखमेवर लावली की जखम लगेच भरुन येते; हे इजिप्त मधील वैद्यांना तीन हजार वर्षांपूर्वी कळले होते. लेखकाने ही माहिती सरळ शैलीत समोर ठेवली आहे. यात कुठेही रुक्षता नाही. इसपूर्व ११६ ते इस २७ या काळातला व्हारी नावाचा रोमन वैद्य म्हणतो, दलदलीत वावरताना फार काळजी घ्यावी लागते कारण या दलदलीत सूक्ष्म प्राणी निर्माण होतात. ते साध्या डोळ्यांनी दिसत नाहीत. हे हवेत तरंगतात. तोंड व नाकावाटे शरीरात शिरतात व त्यांच्यामुळे गंभीर आजार होतात. अथर्ववेदातही दुष्ट तसेच हितकारक जंतूंचा उल्लेख आहे. दुष्ट जंतूंना सूर्यप्रकाश दूर करो, असेही त्यात म्हटले आहे. एकूण पन्नास लेखात कृत्रिम दात, कृत्रिम अवयव यांची माहिती तसेच वैयक्तिक स्वच्छता, दाढी, शिवणकाम, गोंदविणे, दागिने, फॅशन हे सर्व खजिन्यासारखे वाचकांच्या समोर येते. वाचक त्यात गुंगून जातो. ...Read more

  • Rating StarDAINIK SAKAL 11-1-2009

    ‘आद्य रूग्णालये’ या प्रकरणात चीनमधील लो-यांग नावाच्या विद्यापीठाचे काही उल्लेख बांबूच्या चोयट्यांवर लिहिलेले सापडल्याचे उल्लेख येतात. हा काळ इसवीसन ४९३ मधील आहे. त्या काळी शासकीय वैद्यांना वैद्यकीय प्रशालांमधून खास प्रशिक्षण देण्यात येत असे. निवृत्त ैद्यकीय प्राध्यापकांच्या जागी नवे प्राध्यापक नेमताना कोणती काळजी घ्यावी, त्याबाबतचे आदेश या लेखांत आढळतात. ‘शस्त्रक्रिया’ या प्रकरणात इसवीसन १४ ते ३७ या काळात रोमनसम्राट टायबेरियस याच दरबारी वैद्य कॉर्नेलिअस सेल्सस याने मोतीबिंदूवरील शस्त्रक्रियेविषयीचे तपशीलवार वर्णन लिहिल्याचा उल्लेख आहे. भूल देण्याच्या पद्धती, इजिप्त मध्ये इसवीसनपूर्व ३९०० मध्ये केला जाणारा आरशांचा वापर, स्वाहिली भाषेचे संस्कृत भाषेशी असलेले साम्य आदी रंजक माहिती या पुस्तकात वाचायला मिळेल. ...Read more

  • Rating StarDAINIK LOKSATTA 26-4-2009

    `विज्ञानाचा ऐतिहासिक ठेवा` विज्ञानाशी संबंधित सर्वच क्षेत्रांमध्ये विज्ञानाची घोडदौड चालू आहे. सर्वसामान्य माणसांचा संबंध विज्ञानाशी येतो तो त्यांच्या नित्य वापरातील वस्तू/उपकरणांमुळे, पण या विज्ञानाच्या मुळाशी जाण्याचा, त्याचा इतिहास जाणून घेण्याा प्रयत्न फारसे कोणी करत नाही. हजारो वर्षांपूर्वी या विज्ञानाचा वापर नकळत का होईना आपलया जगभरातील पूर्वजांनी केला. विज्ञानाचा हा इतिहास विज्ञानविषयक लेखनात माहीर असणाऱ्या निरंजन घाटे यांनी ‘आपल्या पूर्वजांचे विज्ञान’ या पुस्तकात अतिशय रंजक पद्धतीने मांडला आहे. मानवी जीवनाशी निगडित असलेल्या विज्ञानाच्या अनेक क्षेत्रांचा परामर्श या पुस्तकात घेण्यात आला आहे. यामध्ये वैद्यकीय उपचार, सौंदर्यसाधना, शिवणकाम/फॅशन, उद्यानशास्त्र, प्राणिसंग्रहालये, खेळ यांसारख्या अनेक क्षेत्रांचा समावेश आहे. विज्ञानाचा हा जो इतिहास उलगडत गेला तो आर्किऑलॉजी (पुरातत्व) आणि पॉलिएंटॉलॉजीच्या (पुराजीवशास्त्र) अभ्यासकांनी केलेल्या उत्खननातून पुढे आलेलया पुराव्यांतून! सर्व जगभरात झालेल्या उत्खननातून हेच लक्षात येतं की एखाद्या कृतीमागचे वैज्ञानिक तत्त्व माहीत नसतानादेखील मानवाच्या पूर्वजांनी केलेली प्रगती आपल्याला थक्क करणारी आहे. पुस्तकातील सुरुवातीची प्रकरणे वैद्यक आणि मानवी आरोग्याशी संबंधित आहेत. त्यामध्ये रुग्णांचे औषधोपचार, रुग्णालये, शस्त्रक्रिया, शस्त्रक्रियेची उपकरणे, प्राचीन औषधे, औषधांचे बाजार, कुटुंबनियोजन व कुटुंबनियोजनाची साधने यांसारख्या विषयांचा समावेश आहे. हजारो वर्षांपूर्वीदेखील वैद्यकशास्त्र किती प्रगत होते याची जाणीव आपल्याला ही प्रकरणे वाचत असताना होत जाते. प्लॅस्टिक सर्जरीतील ‘पेडिकल फ्लॅप’ या नावाने ओळखला जाणाऱ्या तंत्राच्या सूचना भारतीय वैद्यकशास्त्राचा जनक सुश्रुत याने आपल्या ग्रंथात त्यातील बारकाव्यांसह सांगितलेल्या आढळतात. प्राचीन भारतीय वैद्यकात ‘ऱ्हिनोप्लॅस्टी’ या आधुनिक तंत्राचा वापरही आढळतो. अगदी उत्तर अश्मयुगीन काळातही कवटी उघडून मेंदूवर यशस्वीरीत्या शस्त्रक्रिया पार पाडल्यानंतर एक व्यक्ती जगल्याचा पुरावाही आहे. आजच्या शल्यशास्त्रज्ञांना हेवा वाटेल इतकी उत्कृष्ट वैद्यकीय हत्यारे त्या काळी वापरली जात. प्राचीन काळात अद्ययावत रुग्णालये तर होतीच, त्याचबरोबर कृत्रिम दात, कृत्रिम अवयव, कुटुंबनियोजन यांसारख्या विषयातील तज्ज्ञदेखील इ.स.पूर्व काळात कार्यरत होते. सौंदर्यसाधनेत, प्रसाधन करण्यात, विविध प्रकारचे केसांचे टोप वापरण्यात प्राचीन काळातील स्त्रिया–पुरुष वाकबगार होते. मेसापोटेमियात चार हजार वर्षांपूर्वी साबण वापरला जात होता असे पुरावे आहेत. त्याच सुमारास धातूच्या आरशांच्या जोडीलाच काचेचे आरसे करण्याची कला खूपच विकसित झाली होती. नखे वाढविणे, रंगविणे, चेहरा गोरा दिसण्यासाठी शिशाची संयुगे वापरणे स्त्रियांमध्ये प्रचलित होते. वैयक्तिक स्वच्छता आणि सौंदर्य याविषयी रोमन साम्राज्यातील सर्वसामान्य नागरिकसुद्धा खूप काळजी घेत. दागिने करणे व ते वापरणे याबाबतीत प्राचीन काळातील लोक चांगलेच पुढारलेले होते. मौल्यवान दागिन्यांची नक्कल करून नकली दागिने, नकली रत्ने सर्रास वापरली जात. एवढेच नाही तर त्या काळातील जवाहिर्यांना वेगवेगळ्या हलक्या धातूंवर सोन्याचा मुलामा कसा द्यावा, याचंही तंत्र ठाऊक होतं. याच काळात वस्त्र विणण्याची कलाही विकसित झाली होती. त्या त्या हवामानात योग्य असे वस्त्रांचे प्रकार मानवाने निर्माण केले. सुमारे बावीस हजार वर्षांपूर्वी माणूस नेढं असलेल्या सुया वापरत असे. तागापासून, कापसापासून कापड विणले जात असे. इ.स.पू. ३००० च्या आसपास रेशीम उत्पादनासाठी रेशीमकिडे पाळले जात असलयाचे पुरावे उपलब्ध आहेत. वस्त्रांच्या बरोबरच फॅशनचीही सुरुवात झाली. बिकिनीची फॅशन दोन हजार वर्षांपूर्वी अस्तित्वात होती यावर आपला आज विश्वास बसणार नाही. वनस्पतीशास्त्राचादेखील तेव्हा पद्धतशीर अभ्यास झाला होता. प्राचीन काळात उद्यानशास्त्र अतिशय प्रगत असल्याचे दाखले मिळतात. सुमारे दोन हजार वर्षांपूर्वी रोमचं वैभव तिथल्या विविध प्रकारच्या बगीच्यांमध्ये मोजलं जात होतं. या बागा अगदी शास्त्रशुद्ध पद्धतीने निर्माण केल्या जात. ‘झाडे लावा, देश वाचवा’ ही घोषणाही प्राचीन काळातलीच! प्राणिसंग्रहालयेही प्राचीन काळापासून अस्तित्वात होती. प्राणी पाळले जात होते, तशीच प्राण्यांसाठी राखीव अरण्येही होती. विविध प्रकारचे खेळ, त्यांच्या स्पर्धा यांचा उगमही इ.स. पूर्व काळातीलच! चष्मे, छत्र्या, तंबाखू याही आपल्याला मिळालेल्या पुरातनकालीन देणग्याच आहेत. तर असा हा उत्खननशास्त्र आणि पुरातनशास्त्राच्या साहाय्याने सिद्ध झालेल्या अतिशय रंजक आणि ज्ञानात भर घालणारा असा विज्ञानाचा इतिहास! इतिहास हा फक्त राजे, युद्ध, सनावळ्यांचा नसतो तर प्रत्येक विषयाच्या मागे पूर्वजांचे जे संशोधन व कर्तृत्व असते त्याचाही असतो. हा विज्ञानाचा इतिहास आपल्यापुढे या पुस्तकाद्वारे सहज उलगडत जातो. एरवी बऱ्याच जणंना कंटाळवाणा वाटणारा ‘इतिहास’ हा विषय अगदी वेगळ्या स्वरूपात आपल्यासमोर येतो. सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे यातील प्रत्येक लेखाला दिलेली उत्तम चित्रांची आणि सुस्पष्ट रेखाटनांची जोड. उदा. सुश्रुताने वर्णन केलेलया नाकाच्या प्लॅस्टिक सर्जरीची रेखाचित्रे, आरशात बघून ओठ रंगविणाऱ्या इजिप्शियन युवतीचे रेखाचित्र. या चित्रांतील रेखांकनामुळे लेखकाला जे सांगावयाचे आहे त्या माहितीचे आकलन वाचकाला अगदी सहजपणे होते. विविध विषयांच्या विभागवार मांडणीमुळे वाचनाची लयही चांगली सांभाळली गेली आहे. उत्कृष्ट छपाई, चंद्रमोहन कुलकर्णींचे विषयाला अनुरूप असे आकर्षक मुखपृष्ठ ही पुस्तकाची आणखी एक जमेची बाजू. दर्जेदार प्रकाशनासाठी प्रसिद्ध असलेल्या मेहता प्रकाशनाने साप्ताहिक मार्मिकमधील निरंजन घाटे यांची ही वाचकप्रिय लेखमाला पुस्तकरूपाने प्रकाशित केल्याबद्दल धन्यवाद! मार्मिकमधील निरंजन घाटे यांची ही लेखमाला न वाचलेल्या वाचकांना या पुस्तकामुळे वेगळ्याच वाचनानंदाचा लाभ होईल! ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

MRUTYUNJAY - EBOOK
MRUTYUNJAY - EBOOK by SHIVAJI SAWANT Rating Star
Datta Shinde Patil

एक वेळ अवश्य वाचावं असं पुस्तक

AKOOPAR
AKOOPAR by DHRUV BHATT Rating Star
Sumit Dutte Jain

गुजरात मधील घनदाट अरण्यात एक रेल्वे स्टेशन होते. आता आजूबाजूचा परिसर, घनदाट अरण्याने वेढलेला असल्यावर आपण कल्पना करु शकतो कि, त्या स्टेशनवर जास्त गर्दि कधीच नसणार. नव्हतीही..! स्टेशनवरच कशाला, तर ज्या गावात स्टेशन आहे, तो भागही दुर्गम व विरळ वस्तीचा.दिवसभरात मोजून पंधरा-वीस माणसाचं दर्शन व्हायचा, ऐवढा निर्मनुष्य. दिवसातून एक रेल्वेगाडी यायची व तीच परत जायची. अशाच एका छोट्याशा रेल्वेस्टेशनला एक करेळचा मनुष्य स्टेशनमास्तर ह्या पोस्टवर येतो. साहजिकच सर्वात मोठी अडचण होते ते भाषेची..! एक तर त्याला मल्याळम व इंग्रजीसोडुन काही येत नव्हत, अन त्या गावातल्या आदिवासीला गुजरातीही नीट येत नव्हती. ते त्यांच्याच स्वत:च्या भाषेत बोलायचे. मग ह्या दोघांत संभाषण कसं होणार...? शिवाय, साप विंचवासोबत खेळणारे आदिवासी लेकर ह्या सुटाबोटातील माणसाला पाहीले कि पळून जायचे. ते रेल्वे स्टेशन होत सिंहासाठी आजही प्रसिद्ध असलेल्या गिर अभयारण्यात. मध्यवर्ती भागात.!! ह्या एकांतवासात जीवन कसं जगायच..? ह्यावर त्याने एक उपाय काढला. तो जास्तीत जास्त प्राण्यां सोबत मैत्री करु लागला. प्राण्यांच्या आवडी निवडी जाणू लागला. त्यांच्यासाठी त्याने स्टेशनवरच एक पाणवठा तयार केला. अक्षरक्ष: चित्ता देखील त्याचा मित्र झाला. अरण्याला खेटुन असणाऱ्या समुद्रात एका विशिॆष्ट मोसमात परदेशातून ,लांबून मासे येत असत. ईथे ते फक्त प्रजनन करण्यासाठी यायचे. स्थानिक मासेमारी करणारे ते मासे पकडुन जास्तीत जास्त उत्पन्न करत असत. परंतु त्या माश्याचा नैसर्गिक पर्यावरणावर, समु्द्री जीवनावर कसा वाईट परिणाम होतो ह्याची त्या मच्छमाऱ्याच्या प्रमुख असलेल्या स्त्रिला कळत, तेव्हा " ते मासे म्हणजे बाळांतपणासाठी माहेरी आलेली माहेरवाशीण असते. अशा माहेरवासीणीला मारुन आपण दोन जीवाचा बळी घेत आहोत." अस म्हणून ती इतरांना समजावून सांगते. तेव्हा ते आपल्या मोठ्या उत्पन्नावर पाणी सोडतात. रोज दोन वेळेस येणाऱ्या रेल्वेमुळे आपल पंगु पोरगं चालायला लागल, म्हणून रेल्वेच्या इंजिनालाच देव मानून त्याची मनोभावे पूजा करणाऱ्या आदिवासी बाया... विदेशातून आलेल्या अभ्यासु पर्यटकासोबत फिरताना स्थानिक गाईडचं वागण, वेळप्रसंगी जीवही धोक्यात घालण... गिरमध्ये सिंहाबरोबरच, सिंह ज्या प्राण्यावर जीवन जगतो ते प्राणी जगले पाहीजे. त्यासाठी मर्यादित क्षेत्राच्या पलिकडे कोणीही आपली म्हैस, गाय चरायला न्यायची नाही. तिकडील कुरण हे जंगली हरिण, निलगाय ह्यासाठी राखीव ठेवणारे आदिवासी..`स्थानिक राजाकडुन गिरला काही त्रास होऊ नये, त्यांनी काही हस्तक्षेप करु नये म्हणून, दोन टेकड्यांच लग्न देखील लावतात.` हि कथाही वाचनीय आहे. गिरच जंगल हे स्वत:मध्येच एक अद्भूत जीवन आहे. त्याला त्याची वेगळी भाषा, संस्कृती आहे.. गिरच्या जंगलात राहणारे आदिवासी, त्यांची जंगलाकडे पाहण्याची नजर, सिंहाबद्दल प्रेम, आपुलकी, निसर्गाबद्दलच ज्ञान , ह्या सर्वाबद्दल श्री धुव्र भट्ट ह्यांनी आपल्या "अकुपार" ह्या कांदबरीमध्ये वर्णन केल आहे. अस वाचनीय पुस्तक "अकुपार" पर्यावरण, मनुष्य आणि इतर प्राणी ह्यांच्यामधील संबध ह्यांच्यासंबधी विचार करायला लावणारी एक गुढकथा...!! ज्यात, आपल्याला कथानायक कथा सांगत असतो. पण शेवटपर्यंत त्यांच नाव आपल्याला कळत नाही. दुसरी महत्वाची लेखकाबद्दल गोष्ट म्हणजे, हे लेखक कथा जरी काल्पनिक लिहीत असले तरी त्यांच्या कथेमध्ये वर्णन केलेल्या भागात ते वर्षानुवर्ष राहतात. त्याचा अभ्यास करुनच लिहतात. त्यामुळे कथेमध्ये वास्तवतेच दर्शन वाचकाला होत असत. ...Read more