* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Availability : Available
  • ISBN : 9789353171476
  • Edition : 3
  • Publishing Year : JANUARY 1968
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 176
  • Language : MARATHI
  • Category : NON-FICTION
  • Available in Combos :V. P. KALE COMBO SET-52 BOOKS.
Quantity
Buying Options:
  • Ebooks:
  • Print Books:
VAPU’S FATHER, PUSHREE RELENTLESSLY COLOURED THE DRAPERY REQUIRED FOR DRAMA. VAPU ALWAYS WISHED TO DO SOME CONSTRUCTIVE WORK FOR THEATER AND ESPECIALLY LALITKALADARSHA. HE GAVE A WORD FORM TO BHALCHANDRA PENDHARKAR’S FLOURISHING CAREER IN DRAMA AND THEATER. THIS GAVE HIM SATISFACTION OF DOING SOMETHING CONCRETE FOR LALITKALADARSHA. PENDHARKAR WOULD RELATE HIS PAST EXPERIENCE AND VAPU, ALWAYS THE GIFTED WRITER, WOULD SENSE PENDHARKAR’S MINDSET DURING THOSE INCIDENCES AND WOULD PUT THEM ON PAPER FOR THE READERS.
पुरुषोत्तम काळे- ‘वपुं’चे वडील यांनी चाळीस वर्षे रंगभूमीसाठी पडदे रंगविण्याची सेवा केली. रंगभूमीविषयक काही कार्य व्हावं आणि तेही ‘ललितकलादर्श’साठी, ही ‘वपुं’ची फार दिवसांची इच्छा होती. भालचंद्र पेंढारकरांच्या नाटकीय कारकिर्दीच्या अनुभवांचं शब्दांकन करण्याचं काम ‘वपुं’कडून घडलं, तर ‘ललितकलादर्श’साठी काही कार्य केल्याचं समाधान मिळून, तीही एका अर्थानं रंगभूमीची सेवाच होईल, या भावनेनं त्यांनी हे लिहिलं. पेंढारकरांनी त्यांच्या गतजीवनातले प्रसंग सांगितले, पण त्यांची तेव्हाची मनःस्थिती कशी असेल, हे हेरून ‘वपुं’नी ते आपल्यापुढे आणले आहे.
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
25TH MARCH #SANVADINI #VAPU 85 #NAVRA MHANAVA AAPALA #MODEN PAN VAKNAR NAHI #ONE FOR THE ROAD #ZOPALA #MAYABAJAR #CHATURBHUJ #INTIMATE #GULMOHAR #VAPURVAI #HUNKAR #MI MANUS SHODHATOY #BAI BAYKO CALENDER #SWAR #BHULBHULAIYA #KA RE BHULALASI #VALAY #KARMACHARI #AIK SAKHE #GOSHTA HATATLI HOTI #TAPTAPADI #GHAR HARAVLELI MANASA #DOST #MAHOTSAV #KAHI KHAR KAHI KHOTA #SAKHI #RANG MANACHE #AAPAN SARE ARJUN #THIKARI #TU BHRAMAT AAHASI VAYA #HI VAT EKTICHI #PARTNER #DUNIYA TULA VISAREL #PREMAMAYEE #FANTASY EK PREYASI #PANPOI#NIMITTA #MAZA MAZYAPASHI? #PLEASURE BOX BHAG 1 #PLEASURE BOX BHAG 2 #KATHA KATHANACHI KATHA #VAPURZA #RANGPANCHAMI #SANGE VADILANCHI KIRTI #CHEERS #MANASA #JAPUN TAK PAUL #LALITKALECHYA SAHAWASAT #DAHAVYA RANGETUN #२५ मार्च #संवादिनी #वपु# ८५ # नवरा म्हणावा आपला #मोडेन पण वाकणार नाही #वन फॉर द रोड#झोपाळा #मायाबाजार #चतुर्भुज #इन्टिमेट #गुलमोहर #वपुर्वाई #हुंकार #मी माणूस शोधतोय #बाई, बायको, कॅलेंडर #स्वर #भुलभुलैय्या #का रे भुललासी #वलय #कर्मचारी #ऐक सखे #गोष्ट हातातली होती! #तप्तपदी #घर हरवलेली माणसं #दोस्त #काही खरं काही खोटं #सखी #महोत्सव #रंग मनाचे #आपण सारे अर्जुन #ठिकरी #तू भ्रमत आहासी वाया #"ही वाट एकटीची #(राज्य पुरस्कार १९७०-७१)" #पार्टनर #दुनिया तुला विसरेल #प्रेममयी #फॅण्टसी एक प्रेयसी #पाणपोई #निमित्त #माझं माझ्यापाशी? #प्लेझर बॉक्स भाग-१ #प्लेझर बॉक्स भाग-२ #कथाकथनाची कथा #वपुर्झा #रंगपंचमी #सांगे वडिलांची कीर्ती #चिअर्स #माणसं #जपून टाक पाऊल! # ललितकलेच्या सहवासातून #दहाव्या रांगेतून
Customer Reviews
  • Rating StarLOKPRABHA 19-04-2019

    नाट्यप्रवासाचा मागोवा... मराठी रंगभूमीच्या इतिहासात ‘ललितकलादर्श’ या नाट्यसंस्थेचे महत्त्वाचे योगदान आहे. संगीतसूर्य केशवराव भोसले यांनी स्थापन केलेल्या या संस्थेची जबाबदारी भोसले यांच्या पश्चात बापूराव पेंढारकर यांनी पाहिली. पेंढारकर यांच्यानंतर त्ांचे सुपुत्र, अभिनेते-गायक भालचंद्र पेंढारकर यांनी संस्थेची धुरा वाहिली. भालचंद्र पेंढारकर यांनी संस्थेची परंपरा जपत उत्तमोत्तम नाटके सादर केली. त्यांच्या या नाट्यप्रवासाचा मागोवा ‘जपून टाक पाऊल’ या पुस्तकात घेण्यात आला आहे. मात्र हे पुस्तक पेंढारकर यांचे आत्मचरित्र किंवा ‘ललितकलादर्श’चा इतिहास नाही. पेंढारकर यांच्या या नाट्यप्रवासाच्या आठवणींचे लेखन ज्येष्ठ साहित्यिक वपु काळे यांनी केले आहे. वपुंचे वडील आणि ज्येष्ठ नेपथ्यकार पु.श्री. काळे यांनी ‘ललितकलादर्श’साठी अनेक वर्ष नेपथ्यकार म्हणून काम केले होते. संस्थेच्या सुवर्णमहोत्सवाच्या निमित्ताने पुश्रींनी ‘ललितकलेच्या सहवासात हे पुस्तक, तर संस्थेच्या हीरक महोत्सवाच्या निमित्ताने वपु यांनी या पुस्तकाचे लेखन केले आहे. माझा मुलगा ज्ञानेश याला माझ्या नाट्यप्रवासातील काही अनुभव सांगावेत, त्यापासून निघणारा बोध कथन करावा एवढाच हेतू मनात धरला होता. पण त्यालाही काय सांगावे आणि काय सांगू नये, यालाही अपरिहार्य मर्यादा पडल्या. म्हणूनच माझे हे यथासांग चरित्र नव्हे की तपशीलवार इतिहास नव्हे, पण मला जे काही सांगायचे होते ते वसंतराव काळे यांनी अत्यंत समरसतेने शब्दबद्ध केले असल्याचे भालचंद्र पेंढारकर यांनी पुस्तकाच्या प्रारंभी म्हटले आहे. ‘जपून टाक पाऊल’ या पुस्तकात एकूण २८ प्रकरणे असून या सर्व प्रकरणांमधून ‘ललितकलादर्श’ आणि भालचंद्र पेंढारकर यांच्या आठवणींचा पट वपुंनी आपल्या खास शैलीत उलगडला आहे. ज्ञानेश हा अवघा सहा वर्षांचा असताना साहित्य संघाच्या ‘हाऊसफुल्ल’ झालेल्या सभागृहात ‘नारद’ म्हणून केलेला प्रवेश, त्याने गायलेले ‘रमरमण श्रीरंग जय जय’ हे गाणे आणि तेव्हाची आपली अवस्था हा प्रसंग पेंढारकर यांनी ‘ज्ञानेशनं मला स्वर दिला’ या प्रकरणात सांगितला आहे. सातत्याने मोठ्या भूमिकांचा अट्टहास धरण्यापेक्षा साध्या भूमिकेतसुद्धा माझी छाप हमखास पाडून दाखवेन, एकदा नाटक हाच व्यवसाय आपण पत्करायचा ठरल्यानंतर भूमिका हाच व्यवसाय आपण पत्करायचा ठरल्यानंतर भूमिका करणं हा त्या व्यवसायाचा धर्म आहे. अर्थात, एखादी भूमिका पत्करल्यानंतर आपल्या व्यक्तिमत्त्वाचीच कुचेष्टा होणार असेल, तर ती भूमिका पत्करू नकोस. एखादी भूमिका शेवटी व्यवहार म्हणून तू पत्करणार असलास, तर उगीचच एखाद्या संस्थेच्या चालकाचा जीव टांगून ठेवू नकोस. व्यवहार साधला जाणार असेल, तर पटकन हो म्हणत जा आणि मनाचा असा सरळपणा दाखवून त्या चालकाची चिंता कमी करत जा. आपलं महत्त्व वाढवायचं असतं ते प्रत्यक्ष रंगभूमीवर, प्रेक्षकांसमोर. आपण निर्माण केलेली प्रत्येक कलाकृती गाजेलच असे नाही, पण ‘गृहस्थ’ म्हणून नैतिकतेच्या या काही मर्यादा तू सांभाळल्यास तर ‘माणूस’ म्हणून तू किती श्रेष्ट ठरशील याला मर्यादा नाही, नटाचा व्यवसाय म्हटल्यानंतर रंगभूमीशी निष्ठा ठेवलीच पाहिजे. रंगभूमीवर एकदा प्रवेश केला की इतर सर्व गोष्टींचा विसर तुम्हाला पडलाच पाहिजे, वैयक्तिक हेवेदावे विसरलेच पाहिजेत, असा सल्लाही पेंढारकर यांनी दिला आहे. नाट्यसंस्था चालवायची म्हणजे ‘नारद’ ही भूमिका प्रत्यक्ष जीवनातही करावी लागते. ती यशस्वी होण्यासाठी भांडवल म्हणून निष्कपट हेतू आणि ज्याच्यावर हा प्रयोग करायचा त्याची गुरूकिल्ली अशा दोन गोष्टींची माहिती असणे गरजेचे आहे. याविषयी अधिक माहिती देताना पेंढारकर यांनी ‘पंडितराज जगन्नाथ’ या नाटकाच्या वेळची गोष्ट सांगितली आहे. ‘ललितकलादर्श’ संस्थेतर्फे सादर झालेल्या अनेक नाटकांच्या निमित्ताने संस्थेशी जोडले गेलेले विविध लेखक, कलाकार यांच्या आठवणींनाही पेंढारकर यांनी उजाळा दिला आहे. व्ही. शांताराम यांच्या ‘राजकमल’मध्ये काम करताना आलेला अनुभव, ‘ललितकलादर्श’ संस्थेसाठी काम केलेले छायाचित्रकार, व्यवस्थापक आणि गायक यांच्याबद्दलही त्यांनी कृतज्ञता व्यक्त केली आहे. गोविंदराव पटवर्धन यांची बोटे ऑर्गनवरून फिरायला लागली की स्वरांचा धबधबा सुरू होतो, बाहेर जेव्हा ‘हाऊसफुल्ल’चा बोर्ड लागतो तेव्हा प्रेक्षक फक्त खुर्च्याच अडवतात, पण आख्खं थिएटर ‘हाऊसफुल्ल’ वाटतं ते गोविंदरावांचा ऑर्गन सुरू झाल्यानंतर, प्रेक्षकांनी व्यापून उरलेल्या जागेचा कण आणि कण व्यापून खऱ्या अर्थानं ‘हाऊसफुल्ल’ करण्याची ताकद इथे दोन हातात आली आहे. जीवनातला एखादा क्षण हा असा असतो. बाकी सगळे क्षण मावल्यावरच उगवले होते, असं ध्यानात येतं, भविष्यकाळ भूतकाळात जमा झाल्यावरच त्याला वर्तमानकाळ नावाची अवस्था होती हे जाणवतं. अशी काही वपुशैलीतील वाक्येही पुस्तकात आहेत. भालचंद्र पेंढारकर आपल्या मुलाला (ज्ञानेश) नाट्यप्रवासातील कडू-गोड अनुभव सांगत आहेत, नाट्यव्यवसायाविषयी मार्गदर्शन करत आहेत, अशा प्रकारे पुस्तकातील सर्व लेख लिहिले आहेत. – शेखर जोशी ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review
PLEASE SEND YOUR AUDIO REVIEW ON editorial@mehtapublishinghouse.com

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

A-AMITABHCHA
A-AMITABHCHA by G.B. DESHMUKH Rating Star
प्रा. डॉ . वैशाली रवी देशमुख, अमरावती

वाचनाचे फायदे सांगताना प्रसिद्ध इंग्रजी लेखक फ्रान्सिस बेकन म्हणतो `रीडिंग मेकेथ अ फुल मॅन`. वाचनामुळे माणूस परिपूर्ण होतो. क्वचित एखादं असं पुस्तक हाती येतं जे वाचल्यानंतर ह्या परिपूर्णतेची , आत्यंतिक समाधानाची जाणीव होते . नुकतंच जी. बी. देशुख यांचं `अ- अमिताभचा` हे पुस्तक हाती पडलं एका बैठकीत ते वाचून संपवलं आणि काहीतरी माहितीपर तरीही दर्जेदार आणि साहित्यिक मूल्य असणारं पुस्तक वाचण्याचा आनंद प्राप्त झाला. सीमा आणि केंद्रीय उत्पादन शुल्क विभागात काम करून निवृत्त झालेल्या जीबी देशमुखांनी २०२० मध्ये अमिताभ बच्चनच्या कारकिर्दीच्या सुवर्ण महोत्सवी वर्षानिमित्त त्यांच्या विविध ५० सिनेमातील भूमिकांचे विश्लेषण करणारे साप्ताहिक सदर दैनिक सकाळ मध्ये प्रकाशित केले. कोरोना काळात लिहिलेल्या या लेखमालेला त्यावेळी प्रचंड प्रतिसाद मिळाला. केवळ ज्येष्ठच नाही तर तरुण वाचकांनीही या लेखमालिकेला पसंतीची पावती दिली. २०२२ मध्ये मेहता पब्लिकेशनने अमिताभ बच्चनच्या एकूण ६२ सिनेमांवर आधारित लेख `अ अमिताभचा` या पुस्तक रूपाने प्रकाशित केले. १९६९ पासून चित्रपटसृष्टीत पदार्पण करणाऱ्या अमिताभ बच्चनच्या कारकीर्दीला पाच दशकांपेक्षा अधिक काळ लोटला तरीही त्याचे सिनेरसिकांच्या भावविश्वावर असलेले अधिराज्य कायम आहे. ती जादू कमी ओसरण्याचं नावच घेत नाही तर ती दिवसेंदिवस वाढत आहे . किरकोळ शरीरयष्टी, भरमसाठ उंची आणि सौंदर्याच्या साचेबंद व्याख्येत न बसणारा चेहरा असलेला अमिताभ आणि त्याला मिळालेली अफाट लोकप्रियता याची सांगड घालणे सर्वसामान्य व्यक्तीच्या आकलनापलीकडचे आहे. अमिताभ बच्चनचे प्रचंड चाहते असलेले जी . बी देशमुख यांच्यासाठी `अ` हा अमिताभचाच आहे. परंतु केवळ एक चाहते म्हणून त्यांनी हे पुस्तक लिहिलेलं नाही तर अमिताभ बच्चनचे जे गारुड कित्येक दशकांपासून प्रेक्षकांच्या मनावर आहे त्यामागची नेमकी कारणे कोणती असू शकतात हे अत्यंत अभ्यासपूर्ण पद्धतीने शोधण्याचा प्रयत्न त्यांनी या पुस्तकात केलेला आहे. एक रसिक, चोखंदळ प्रेक्षक, अभ्यासक आणि समीक्षक म्हणून या पुस्तकात लेखक आपल्या समोर येतात. `बेमिसाल` पासून `झुंड` या चित्रपटा पर्यंत अमिताभ बच्चनच्या कारकीर्दीतील उत्तमोत्तम ६२ सिनेमांचा लेखकांनी या पुस्तकात परामर्ष घेतलेला आहे. या चित्रपटांमधील अमिताभ बच्चनच्या भूमिकेशी संबंधित सर्व बाबींचे अत्यंत अभ्यास पूर्वक रसग्रहण केलेले आहे. `अमिताभ बच्चन चांगला कलाकार आहे` किंवा `अमुक अमुक चित्रपट चांगला आहे` असं जेव्हा एखादा सर्वसामान्य प्रेक्षक म्हणतो त्यावेळेस हे आवडणं किंवा चांगलं असणं नेमकं का आहे याची उत्तरं देण्याचा प्रयत्न लेखकाने प्रत्येक लेखात केलेला आहे. प्रत्येक चित्रपटातील अमिताभ बच्चनच्या भूमिकेशी संबंधित हायलाइट्स जसे की, एखादा उत्कट प्रसंग, गाणे, नृत्य, मारामारीचे दृश्य यावर लेखकाने प्रकाश टाकलेला आहे. आपण जर तो चित्रपट पाहिला असेल तर लेखकाने वर्णन केलेले प्रसंग जसेच्या तसे डोळ्यासमोर उभे राहतात आणि बघितला नसेल तर तो चित्रपट आपण पाहिलाच पाहिजे अशी तीव्र इच्छा मनात निर्माण होते. उदाहरणार्थ, शोले या चित्रपटातील रसग्रहणात ,चेहऱ्यावरचे रेषाही ढळू न देता अमिताभने फेकलेले वन लाइनर्स, बुद्धीची चमक दाखवणारे शांतपणे केलेले विनोद, हळुवार प्रेमासाठी त्याचं आतल्या आत झुरणं , मित्राच्या मांडीवर प्राणत्यागाचे उत्कट दृश्य, आणि पिढ्यानपिढ्या लक्षात राहिलेला मावशी लीला मिश्रा सोबतचा विनोदी संवाद यांचे परिणामकारक वर्णन करून त्यांनी अमिताभची उत्तुंग अभिनय क्षमता उलगडून दाखवली आहे. या पुस्तकाला वाचनीय बनवणारा एक घटक म्हणजे लेखकाने वापरलेली भाषा. अत्यंत साध्या, सोप्या आणि अनुभवातून आलेल्या शब्दातून लेखकाने अमिताभ बच्चन भूमिकांचा उत्तरोत्तर चढत जाणारा आलेख शब्दांकित केला आहे. लेखकाच्या भाषा प्रभुत्वाचे साक्ष देणारी अनेक वाक्य पुस्तकांमध्ये जागजागी आढळतात. एका ठिकाणी ते लिहितात, `अमिताभने सिनेमातील विनोदाची सूत्र हाती घेतली तेव्हापासून विनोदी कलाकारांवर जणू बेकारीचं संकट कोसळलं होतं. प्रेक्षकांना दिलेल्या मनोरंजनाच्या वचनाशी `नमक हलाली` करणाऱ्या प्रकाश मेहरा आणि अमिताभ या जोडीने प्रेक्षकांना `और हम नाचे बिन घुंगरू के` असा आनंद दिला होता. असेच एक सुंदर वाक्य- `अमिताभचा उंट मनोरंजनाचा अख्खा तंबू व्यापून बसला होता`. लेखकाच्या ओघवत्या आणि मनाला भिडणाऱ्या भाषा शैलीचं एक उदाहरण मिली चित्रपटाच्या रसग्रहणातील या परिषदेतून दिसून येत: "शेखरच्या मनावर चढलेली उदासीची पुटं अमिताभच्या कसदार अभिनयामुळे आपल्याला अस्वस्थ,उदास करून सोडतात. दारूच्या नशेतील अमिताभचं एक दृश्य मस्त जमलं होतं . मोबाईल, टीव्ही इत्यादी आधुनिक साधनं व्यवहारात येण्याच्या आधीचा तो काळ होता. मिली आजारामुळे घरात बंदिस्त झाल्यानंतर त्या दोघात नोकराच्या माध्यमातून जो पत्र व्यवहार होतो तो आजच्या मोबाईल चॅटिंग पेक्षाही प्रभावी वाटतो. रोज मिलीला वरच्या मजल्यावरून खालच्या मजल्यावर गुलदस्ता पाठवणारा अमिताभ एका चिठ्ठीत लिहितो `जो गुलदस्ता बनके खुद आ जाऊ तो कहा रखुं . ` हे रोमँटिसिझम खूप वरच्या स्तराचं होतं. अमर्याद दुःखाची वीण घट्ट करत जाताना किशोर कुमारच्या दर्दभऱ्या स्वरात `बडी सुनी, सुनी है जिंदगी ये जिंदगी` आणि `आये तुम याद मुझे गाने लगी हर धडकन` ही दोन गाणी वातावरण औदासिन्यानं भरून टाकतात. मनाचा चांगला पण लहानपणी आई वडिलांच्या बाबतीत घडलेल्या घटनेने आणि लोकांनी त्याकरिता डिवचल्यानं कच खाल्लेला, प्रेमाची आस लागलेला एक तरुण अमिताभने लाजवाब रंगवला होता. या पुस्तकाच्या रंजकतेत भर टाकणारा आणखी एक घटक म्हणजे लेखकाचे आत्मचरित्रात्मक निवेदन. प्रत्येक चित्रपटाच्या बाबतीत तो चित्रपट त्यांनी केव्हा पाहिला, कुणाबरोबर पाहिला,त्यावेळी ते किती वर्षांचे होते आणि त्या चित्रपटाचा त्यांच्या भावविश्वावर कसा परिणाम झाला याचा उल्लेख जागजागी केलेला आहे. लेखकाच्या पिढीतील वाचकांना यातून पुनः प्रत्ययाचा आनंद मिळतो. आणि आजच्या पिढीतील इतर वाचकांसाठीही ही बाब रंजक ठरते. पुस्तकाच्या मलपृष्ठावर लेखक म्हणतात, `1973 साली आम्ही पाचवीत असताना आम्हाला प्रथमच हिंदी सिनेमातील नायकाची `ये पोलीस स्टेशन है, तुम्हारे बाप का घर नही`, अशी आगळीवेगळी मिजास पडद्यावर बघायला मिळाली आणि आता निवृत्तीला आलो तर हाच अद्भुत माणूस आम्हाला `पिंक` या महिलाप्रधान सिनेमात `ना का मतलब सिर्फ ना होता है`, असं ठणकावतो, `बदला` ह्या रहस्यपटात तितक्याच जोरकसपणे `सबका सच अलग अलग होता है ,` असं तत्वज्ञान मांडतो आणि अगदी अलीकडच्या `झुंड` मध्ये झोपडपट्टीतील धटिंगण मुलांच्या घोळक्याला `झुंड नाही, टीम... `म्हणायची शिकवण देतो तेव्हा आजही त्याचं म्हणणं आमच्या हृदयात थेट उतरतं .` पुस्तक वाचत असताना लेखकाच्या अफाट निरीक्षणशक्तीचे आणि अभ्यासू वृत्तीचे दर्शन घडते . विविध दिग्दर्शकांनी अमिताभच्या अभिनयक्षमतेचा केलेला वापर , अमिताभच्या डोळ्यातून सशक्तपणे व्यक्त झालेले हृदयस्पर्शी भाव, वेगवेगळ्या चित्रपटात त्याने केलेला लाथेचा उपयोग, त्याची वैशिष्ट्यपूर्ण नृत्य, आणि भारदस्त आवाजातील संवाद आणि गाणी यांचं वर्णन वाचत असताना लेखकाची संशोधक वृत्ती तर जाणवतेच परंतु आपणही हे चित्रपट पाहून हा रसास्वाद घ्यायलाच हवा ही इच्छा वाचकांच्या मनात प्रकर्षाने निर्माण होते.यातच या पुस्तकाचे फार मोठे यश सामावले आहे हे नक्की! ...Read more

SAAD GHALATO KALAHARI
SAAD GHALATO KALAHARI by MARK & DELIA OWENS Rating Star
मोहन देशपांडे नागपुर

cry of kalahari ह्या पुस्तके अनुवाद हिंदी सर्वोत्तम (RD) मध्ये कित्येक वर्षापूर्वी वाचले होते. माझ्याजवळ, जपून ठेवलेल्या पुस्तकामधे ते पुस्तक गहाळ झाले. मग 4 वर्षापूर्वी हे पुस्तक मिळाले व विकत घेतले. ते अनेक वेळा वाचून काढले, तरी प्रत्येकवेळी वेगळा नंद होतो. ती तुमची रसाळ भाषेची किमया. ह्या मुळेच Deceiption valley एकदा तरी बघता यावी ही इच्छा तुमचे अभिनंदन व धन्यवाद... ...Read more