LEE CHILD

About Author

Birth Date : 29/10/1954


LEE CHILD IS ONE OF THE WORLD’S LEADING THRILLER WRITERS : IT IS SAID THAT ONE OF HIS BOOKS IS BOUGHT EVERY FOUR SECONDS SOMEWHERE IN THE WORLD. HIS NOVELS FEATURING HIS HERO JACK REACHER CONSISTENTLY ACHIEVE THE NUMBER-ONE SLOT IN HARDBACK AND PAPER BACK ON BESTSELLER LISTS ON BOTH SIDES OF THE ATLANTIC, WIN PRIZES, AND ARE TRANSLATED INTO OVER FORTY LANGUAGES. BORN IN COVENTRY, HE NOW LIVES IN AMERICA. JACK REACHER, A MAJOR MOTION PICTURE STARRING TOM CRUISE, BASED ON THE NOVEL ONE SHOT, WAS RELEASED IN DECEMBER 2012.

१९५४ मध्ये इंग्लंडमधील कॉव्हेन्ट्री येथे जन्मलेल्या जिम ग्रॅन्ट या ब्रिटिश लेखकाने ली चाइल्ड या टोपण नावाने अमेरिकेत भटकणारा मिलिटरी पोलीस जॅक रीचर या नायकाच्या साहसकथा लिहिल्या आहेत. १९७४ मध्ये त्यांनी शेफिल्ड युनिव्हर्सिटीच्या लॉ स्कूलमध्ये नाव घातले, पण ग्रॅज्युएशननंतर १९७७ साली मॅन्चेस्टर येथील गॅ्रनडा टेलिव्हिजनसाठी प्रेझेन्टेशन डायरेक्टर म्हणून काम स्वीकारले. ब्राईड्सहेड, द ज्युवेल ऑफ द क्राऊन, प्राईम सस्पेक्ट या शोजशी त्यांचा संबंध होता. अठरा वर्षांच्या कारकीर्दीत त्यांनी ४०,००० तासांचे प्रोग्रॅमिंग केले, हजारो कमर्शिअल्स, नवीन कथा, ट्रेलर्स यांचे लेखन केले. १९९५ मध्ये ही नोकरी सुटली. १९९७ मध्ये त्यांनी किलिंग फ्लोअर ही त्यांची पहिली कादंबरी लिहिली. किलिंग फ्लोअर, डाय ट्रार्इंग, विदाऊट फेल, परसुएडर, द एनिमी, वन शॉट, बॅड लक अ‍ॅन्ड ट्रबल या त्यांच्या पुस्तकांना कुठले ना कुठले पुरस्कार लाभले आहेत. २००७ मध्ये त्यांनी चौदा सहलेखकांसह द चॉपिन मॅन्युस्क्रिप्ट या सतरा भागांच्या सिरीयलचे लेखन केले. २००८मध्ये शेफिल्ड युनिव्हर्सिटीत व्हिजिटिंग प्रोफेसरशिप घेतली आणि तिथल्या बावन्न विद्याथ्र्यांना जॅक रीचर स्कॉलरशिप साठी पैसेही पुरवले.
Sort by
Show per page
Items 1 to 3 of 3 total
NEVER GO BACK Rating Star
Add To Cart INR 550
TBC Classic Book
NOTHING TO LOSE Rating Star
Add To Cart INR 350
TBC Classic Book
ONE SHOT Rating Star
Add To Cart INR 340
TBC Classic Book

Latest Reviews

MARATHI DAULATICHE NARI SHILP
MARATHI DAULATICHE NARI SHILP by GOPAL DESHMUKH Rating Star
लोकसत्ता २२ जानेवारी २०२३.

बाईचे विश्व हे चूल आणि मूल एवढय़ापुरतेच मर्यादित नसते याची उदाहरणे आपल्याला इतिहासातसुद्धा पाहायला मिळतात. इतिहासात डोकावून पाहिले तर स्त्रियांचे आयुष्य हजार बंधनांनी जखडलेले होते. लहान वयातच मुलींची लग्नं केली जात असत. सतीची चाल, विधवांना केशपनाची सक्ती, सती जाणाऱ्या स्त्रियांच्या मरणाइतकेच सती न जाणाऱ्या विधवांचे जगणे भयंकर होते. अशा समाजातच काही स्त्रिया अशासुद्धा होऊन गेल्या ज्यांनी आपल्या कार्याने, आपल्या धाडसाने, शौर्याने महाराष्ट्राच्या जडणघडणीत मोलाची भर टाकली. समाजाचा स्त्रीकडे बघण्याचा दृष्टिकोन बदलण्यात ज्यांचा मोलाचा वाटा आहे अशाच काही निवडक स्त्रियांचे चरित्र रेखाटन गोपाळ देशमुख यांनी ‘मराठी दौलतीचे नारी शिल्प’ या पुस्तकात केले आहे. जिजाऊमातेने बालशिवाजींची जडणघडण केली. अशा कर्तृत्ववान जिजाबाईंचे व्यक्तिचरित्र ‘राजमाता जिजाऊ’ या प्रकरणामध्ये सारांशरूपाने रेखाटण्याचा प्रयत्न लेखकाने केला आहे. तसेच शिवरायांच्या जीवनात ज्या आठ राण्या आल्या त्यांच्या जीवनकार्याचे वर्णन ‘राणीवसा’ या प्रकरणात येते. ‘महाराणी येसूबाई’ या प्रकरणात त्यांची स्वराज्यनिष्ठा व दूरदृष्टी कशी दिसून येते याचे वर्णन केले आहे. संकटसमयी संभाजी राजांना दिलेल्या सल्ल्यामुळे त्यांच्या कार्यात मदत कशी झाली याचेही वर्णन आले आहे. ताराबाई, उमाबाई दाभाडे, झाशीची राणी लक्ष्मीबाई यांनी युद्धभूमीवर शत्रूला तोंड कसे दिले. दर्याबाई निंबाळकर, पेशवा पत्नी गोपिकाबाई, रमाबाई, गंगाबाई यांनाही व्यक्तिगत सुखदु:खाबरोबरच मराठी दौलतीच्या वाटचालीत आपली भूमिका कशी पार पाडावी लागली याचीही माहिती पुस्तकात देण्यात आली आहे. दौलतीचा कारभार करताना अहिल्याबाईंना तीस वर्षे वैयक्तिक दु:खांना सामोरे जावे लागले. या साऱ्या दु:खांना बाजूला सारून उत्कृष्ट कार्य करून त्या ‘साध्वी पुण्यश्लोक अहिल्या’ कशा झाल्या याचा थोडक्यात आढावा घेतला आहे ‘अहिल्याबाई होळकर’ या प्रकरणात. तसेच पुतळाबाई आणि रमाबाई यांचे पतिनिष्ठेचे वर्णनही वाचायला मिळते. या सर्व व्यक्तिचरित्रांपैकी ‘राणी लक्ष्मीबाई’ यांचे चरित्र वाचताना त्यांची धाडसी वृत्ती, चिकाटी, येईल त्या प्रसंगाला न घाबरता शौर्याने सामोरे जाण्याची वृत्ती व शेवटी त्यांचा झालेला शोकात्मक शेवट आपल्या मनाला चटका लावून गेल्याशिवाय राहात नाही. वयाच्या चौदाव्या वर्षी गंगाधरराव यांच्याशी विवाह झाल्यानंतर आपल्या मुलाच्या आणि पतीच्या निधनानंतर शोक करत न बसता ही वीरांगना आपला दत्तक मुलगा दामोदर याला घेऊन ब्रिटिशांच्या कटू कारस्थानांना तोंड देण्यास सज्ज झाली होती. यातच तिला वीरमरण आले. हे वीरमरण येतानासुद्धा ती मोठय़ा शौर्याने अखेरच्या क्षणापर्यंत लढली आणि जेव्हा आपला देह आपल्याला साथ देत नाही हे लक्षात आले तेव्हा तिने आपल्या अनुयायांना आपला देह शत्रूच्या हातात पडता कामा नये, त्याला अग्नी द्या, असे सांगितले. अशा या वीरांगनेची गर्जना ‘मै मेरी झांसी नही दूंगी’ ही आजही अनेक स्त्रियांना आपल्या कामात प्रेरणा देणारी अशी आहे. राणी लक्ष्मीबाईच्या मरणाविषयी अनेक हकीकती उपलब्ध आहेत. त्यांचा उल्लेखही या पुस्तकात आला आहे. या पुस्तकातील स्त्रिया इतिहासकालीन असल्याने काही ठिकाणी ऐतिहासिक संदर्भाची पुनरावृत्ती झाल्यासारखे वाटते; पण ते येणेसुद्धा गरजेचे आहे. साध्या सोप्या भाषेत ही स्त्री चरित्रे आपल्याला वाचायला मिळतात. थोडक्यात असे म्हणता येईल की, इतिहासकाळातील थोर महिला विभूतींच्या जीवनकार्याचा अल्पांशाने सार वाचकांपुढे मांडण्याचा प्रयत्न लेखक गोपाळ देशमुख यांनी केला आहे, तो कौतुकास्पद आहे. ...Read more