TARA PARKER-POPE

About Author


TARA PARKER-POPE AUTHOR OF THE ‘WELL’ COLUMN, IS ONE OF THE NEW YORK TIMES MOST POPULAR AND MOST E-MAILED JOURNALISTS. SHE WROTE FOR THE WALL STREET JOURNAL BEFORE MOVING TO THE TIMES. HER WORK IS REGULARLY FEATURED ON TELEVISION AND RADIO. SHE HAS APPEARED ON TODAY, GOOD MORNING AMERICA, CNN, CHARLIE ROSE AND NUMEROUS NATIONAL PUBLIC RADIO SHOWS.

तारा पार्कर-पोप या द न्यू यॉर्क टाइम्स वर्तमानपत्रात वाचकांचा आवडता, सुप्रसिद्ध स्तंभलेख वेल ब्लॉग लिहित असतात. यामधून दैनंदिन जीवनातल्या निर्णयांचा, उत्तम स्वास्थ्य राखण्यावर होणारा परिणाम या मुद्द्यावर अधिक भर दिला जातो. टाइम्स मध्ये कार्यरत होण्यापूर्वी, तारा पार्कर-पोप या द वॉल स्ट्रीट जर्नल मध्ये वैयक्तिक स्वास्थ्य या विषयाच्या स्तंभलेखक म्हणून काम करत होत्या. त्या द सेकंड सेन्चुरी अवॉर्ड फॉर एक्सलन्स इन हेल्थ केअर फ्रॉम द कोलंबिया युनिव्र्हिसटी स्कूल ऑफ नर्सिंगच्या मानकरी आहेत. टूडे शो, गुडमॉर्निंग अमेरिका, सीएनएन, एनपीआर या वाहिन्या व इतर काही प्रमुख वृत्तवाहिन्या यांमधून त्यांचे कार्यक्रम प्रक्षेपित होत असतात. त्यांची सुकन्या लॅनी, तीन कुत्रे आणि तीन मांजरी यांच्यासोबत पोन्सील्वेनिया राज्यातल्या बक्स काउन्टीमध्ये त्यांचं वास्तव्य असतं. वेल या स्तंभाच्या या लेखिका द न्यू यॉर्क टाइम्स मधल्या, नावाजलेल्या पत्रकारांपैकी एक पत्रकार म्हणून ओळखल्या जातात. वाचकांकडून त्यांना प्रशंसेच्या भर ई-मेल येणाऱ्यांमध्ये असतात. टाइम्स मध्ये रुजू होण्यापूर्वी त्या द वॉल स्ट्रीट जर्नल मध्ये लिखाण करत असत. त्यांच्या लिखाणावर रेडिओ व टीव्ही या माध्यमांमधून नियमितपणे अनेक कार्यक्रम होत असतात. टुडे, गुड मॉर्निंग अमेरिका, सीएनएन, चार्ली रोझ यांसारख्या कार्यक्रमांमधून त्या अनेकवेळा टीव्हीवर झळकल्या आहेत आणि नॅशनल पब्लिक रेडिओच्या अनेक कार्यक्रमांमध्येही त्या सहभागी झाल्या आहेत.
Sort by
Show per page
Items 1 to 1 of 1 total
SHUBH SHUBHMANGAL Rating Star
Add To Cart INR 395

Latest Reviews

MARATHI DAULATICHE NARI SHILP
MARATHI DAULATICHE NARI SHILP by GOPAL DESHMUKH Rating Star
लोकसत्ता २२ जानेवारी २०२३.

बाईचे विश्व हे चूल आणि मूल एवढय़ापुरतेच मर्यादित नसते याची उदाहरणे आपल्याला इतिहासातसुद्धा पाहायला मिळतात. इतिहासात डोकावून पाहिले तर स्त्रियांचे आयुष्य हजार बंधनांनी जखडलेले होते. लहान वयातच मुलींची लग्नं केली जात असत. सतीची चाल, विधवांना केशपनाची सक्ती, सती जाणाऱ्या स्त्रियांच्या मरणाइतकेच सती न जाणाऱ्या विधवांचे जगणे भयंकर होते. अशा समाजातच काही स्त्रिया अशासुद्धा होऊन गेल्या ज्यांनी आपल्या कार्याने, आपल्या धाडसाने, शौर्याने महाराष्ट्राच्या जडणघडणीत मोलाची भर टाकली. समाजाचा स्त्रीकडे बघण्याचा दृष्टिकोन बदलण्यात ज्यांचा मोलाचा वाटा आहे अशाच काही निवडक स्त्रियांचे चरित्र रेखाटन गोपाळ देशमुख यांनी ‘मराठी दौलतीचे नारी शिल्प’ या पुस्तकात केले आहे. जिजाऊमातेने बालशिवाजींची जडणघडण केली. अशा कर्तृत्ववान जिजाबाईंचे व्यक्तिचरित्र ‘राजमाता जिजाऊ’ या प्रकरणामध्ये सारांशरूपाने रेखाटण्याचा प्रयत्न लेखकाने केला आहे. तसेच शिवरायांच्या जीवनात ज्या आठ राण्या आल्या त्यांच्या जीवनकार्याचे वर्णन ‘राणीवसा’ या प्रकरणात येते. ‘महाराणी येसूबाई’ या प्रकरणात त्यांची स्वराज्यनिष्ठा व दूरदृष्टी कशी दिसून येते याचे वर्णन केले आहे. संकटसमयी संभाजी राजांना दिलेल्या सल्ल्यामुळे त्यांच्या कार्यात मदत कशी झाली याचेही वर्णन आले आहे. ताराबाई, उमाबाई दाभाडे, झाशीची राणी लक्ष्मीबाई यांनी युद्धभूमीवर शत्रूला तोंड कसे दिले. दर्याबाई निंबाळकर, पेशवा पत्नी गोपिकाबाई, रमाबाई, गंगाबाई यांनाही व्यक्तिगत सुखदु:खाबरोबरच मराठी दौलतीच्या वाटचालीत आपली भूमिका कशी पार पाडावी लागली याचीही माहिती पुस्तकात देण्यात आली आहे. दौलतीचा कारभार करताना अहिल्याबाईंना तीस वर्षे वैयक्तिक दु:खांना सामोरे जावे लागले. या साऱ्या दु:खांना बाजूला सारून उत्कृष्ट कार्य करून त्या ‘साध्वी पुण्यश्लोक अहिल्या’ कशा झाल्या याचा थोडक्यात आढावा घेतला आहे ‘अहिल्याबाई होळकर’ या प्रकरणात. तसेच पुतळाबाई आणि रमाबाई यांचे पतिनिष्ठेचे वर्णनही वाचायला मिळते. या सर्व व्यक्तिचरित्रांपैकी ‘राणी लक्ष्मीबाई’ यांचे चरित्र वाचताना त्यांची धाडसी वृत्ती, चिकाटी, येईल त्या प्रसंगाला न घाबरता शौर्याने सामोरे जाण्याची वृत्ती व शेवटी त्यांचा झालेला शोकात्मक शेवट आपल्या मनाला चटका लावून गेल्याशिवाय राहात नाही. वयाच्या चौदाव्या वर्षी गंगाधरराव यांच्याशी विवाह झाल्यानंतर आपल्या मुलाच्या आणि पतीच्या निधनानंतर शोक करत न बसता ही वीरांगना आपला दत्तक मुलगा दामोदर याला घेऊन ब्रिटिशांच्या कटू कारस्थानांना तोंड देण्यास सज्ज झाली होती. यातच तिला वीरमरण आले. हे वीरमरण येतानासुद्धा ती मोठय़ा शौर्याने अखेरच्या क्षणापर्यंत लढली आणि जेव्हा आपला देह आपल्याला साथ देत नाही हे लक्षात आले तेव्हा तिने आपल्या अनुयायांना आपला देह शत्रूच्या हातात पडता कामा नये, त्याला अग्नी द्या, असे सांगितले. अशा या वीरांगनेची गर्जना ‘मै मेरी झांसी नही दूंगी’ ही आजही अनेक स्त्रियांना आपल्या कामात प्रेरणा देणारी अशी आहे. राणी लक्ष्मीबाईच्या मरणाविषयी अनेक हकीकती उपलब्ध आहेत. त्यांचा उल्लेखही या पुस्तकात आला आहे. या पुस्तकातील स्त्रिया इतिहासकालीन असल्याने काही ठिकाणी ऐतिहासिक संदर्भाची पुनरावृत्ती झाल्यासारखे वाटते; पण ते येणेसुद्धा गरजेचे आहे. साध्या सोप्या भाषेत ही स्त्री चरित्रे आपल्याला वाचायला मिळतात. थोडक्यात असे म्हणता येईल की, इतिहासकाळातील थोर महिला विभूतींच्या जीवनकार्याचा अल्पांशाने सार वाचकांपुढे मांडण्याचा प्रयत्न लेखक गोपाळ देशमुख यांनी केला आहे, तो कौतुकास्पद आहे. ...Read more