* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: SHRIMANYOGI (NATAK)
  • Availability : Available
  • ISBN : 9788171616886
  • Edition : 2
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 80
  • Language : MARATHI
  • Category : PLAY
  • Available in Combos :RANJEET DESAI COMBO SET - 42 BOOKS
Quantity
SHIVAJI MAHARAJ SPENT HIS ENTIRE LIFE WITH SINGLEMINDED DETERMINATION TO ACHIEVE NOT ONLY FREEDOM, BUT ALSO ESTABLISH A STATE WITH GOOD GOVERNANCE. WITH THE GOOD OF HIS SUBJECTS CONSTANTLY ON HIS MIND, HE COULD NOT DEVOTE SUFFICIENT TIME TO ADDRESS THE CONFLICTS AND RESENTMENT WITHIN HIS FAMILY. HE COULD GROOM AN EXCEPTIONAL CADRE OF MEN WHO WERE ALL READY TO LAY DOWN THEIR LIVES FOR HIM; BUT HE COULD NOT NURTURE THE MIND OF HIS IMPETUOUS, INTENSE SON SHAMBHU MAHARAJ WHO GREW UP DEPRIVED OF A MOTHER’S LOVE. ALL HIS LIFE SHIVAJI MAHARAJ NURTURED THE DREAM OF SEEING TOTAL ROUT OF AURANGZEB IN DELHI, AND THE HINDU FLAG OF SOVEREIGNTY FLYING HIGH. BUT GOD HAD SOMETHING ELSE IN MIND –
स्वराज्याला सुराज्य करण्याच्या एकाच जिद्दीने शिवाजीमहाराज धडपडत राहिले. अहोरात्र रयतेची काळजी करणारे छत्रपती शिवाजीराजे घरातील असंतोष, दुजाभाव थोपवायला पुरेसा वेळ देऊ शकले नाहीत. शिवाजीमहाराजांनी एकाहून एक जिवाला जीव देणारी माणसं जोडली; परंतु आईविना पोरक्या, हट्टी, मनस्वी स्वभावाच्या शंभूराजांचं, आपल्या लाडक्या पुत्राचं मन सांभाळणं महाराजांच्या आवाक्याबाहेरचं ठरलं. दिल्लीत औरंगजेबाचा सपशेल पराभव करून ‘हिंदू स्वराज्याचा झेंडा’ फडकवायचं स्वप्नं हयातभर शिवाजीमहाराजांनी मनी बाळगलं. परंतु परमेश्वरी संकेत काही वेगळाच होता
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
#8 APRIL # SWAMI # SHRIMAN YOGI # RADHEYA # MAZA GAON # ABHOGI # BARI # PRATIKSHA # SAMIDHA # PAVANKHIND # LAKSHYAVEDH # SHEKARA # MORPANKHI SAVALYA # SANKET # ASHADH # MADHUMATEE # MEKH MOGARI # KATAL # ROOPMAHAL # MEGH # PRAPAT # VAISHAKH # KAMODINI # GANDHALI # BABULMORA # AALEKH # KANCHANMRUG # SHRIMANYOGI (NATAK)# SANGEET TANSEN (NATAK)# SAVALI UNHACHI (NATAK)# HE BANDH RESHMACHE (NATAK)# PANKH JAHALE VAIRI (NATAK)# DHAN APURE (NATAK)# RAMSHASTRI (NATAK)# LOKNAYAK (NATAK)# SWAMI (NATAK)# VAARSA (NATAK)# TUZI VAT VEGALI (NATAK)# PANGULGADA (NATAK)# GARUDZEP (NATAK)# SNEHADHARA (NATAK)# (NATAK)# SANCHIT (NATAK) #८ एप्रिल #स्वामी (राज्य पुरस्कार १९६२,ह.ना. आपटे पुरस्कार १९६३) #साहित्य अकादमी पुरस्कार १९६४) #श्रीमान योगी #राजा रविवर्मा #राधेय #माझा गाव #अभोगी #बारी #प्रतिक्षा #समिधा #पावनखिंड #लक्ष्यवेध #शेकरा #मोरपंखी सावल्या #संकेत #आषाढ #मधुमती #मेख मोगरी #कातळ #रुपमहाल #रुपमहाल #मेघ #प्रपात #वैशाख #कमोदिनी #गंधाली #बाबुलमोरा #आलेख #कांचनमृग #श्रीमानयोगी-नाटक #संगीत तानसेन-नाटक #सावली उन्हाची –नाटक #हे बंध रेशमाचे –नाटक #पंख जाहले वैरी –नाटक #रामशास्त्री –नाटक #धन अपुरे –नाटक #लोकनायक –नाटक #स्वामी –नाटक #वारसा –नाटक #तुझी वाट वेगळी –नाटक #पांगुळगाडा –नाटक #पांगुळगाडा –नाटक #गरुडझेप –नाटक #स्नेहधारा –नाटक #संचित -नाटक
Customer Reviews
  • Rating StarA.M Patil

    श्रीमानयोगी- रणजित देसाई एक राजा जो जनतेसाठी जगला. एक योद्धा जो अन्यायाविरुद्ध आणि लोकहितासाठी लढला. *श्री छत्रपती शिवाजी महाराज* भोसले कुळातील या सुपुत्राने विजापूरच्या आदिलशाहीविरुद्ध आणि मोगल साम्राज्याविरुद्ध ऐतिहासिक संघर्ष करून हिंदवी स्वराजय स्थापन केले.या बलाढ्य सत्तांचे राज्य कोरत महाराजांनी शुन्यातुन आपले स्वराज्य उभारण्यास सुरुवात केली.अवघ्या पंधराव्या वर्षी स्वराज्याचं तोरण बांधलं.संपुर्ण आयुष्य परदास्यातुन सुटका व्हावी,या भूमीवर श्रींच राज्य नांदावं हे स्वप्न साकार करण्यासाठी लढले. निश्चयाचा महामेरू । बहुत जनांसी आधारू । अखंड स्थितीचा निर्धारू । श्रीमंतयोगी । यशवन्त कीर्तिवंत । सामर्थ्यवंत वरदवंत । पुण्यवन्त नीतिवन्त । जाणता राजा । समर्थ रामदासांनी वर्णिलेलं शिवरायांचं हे उदात्त, दिव्यभव्य रूप म्हणजे प्रत्येक मराठी मनानं पूजलेला शक्तीरूप आदर्श. भारताच्या इतिहासातील तेजानं लखलखणारा दीपस्तंभ. पितृसहवासाला मुकलेल्या राजांना जिजाऊंनी कर्तृत्ववान बनवलं.जिजाऊंनी आणि दादोजींनी केलेल्या संस्कारांमुळे जाणता राजा रयतेला मिळाला. अनेक संकटांची धाड एकामागोमाग येत असतानाही हिंदवी स्वराज्याच्या स्वप्नानं पछाडलेेेले शिवबाचे हजारो मावळे आनंदानं जोहार करत होते.बाजीप्रभू,तानाजी,शिवा न्हावी,रामजी,मुरारबाजी,प्रतापराव असे असंख्य हिरे धारातीर्थी पडले. मृत्युच्या दाढेत जावं तसे राजे आग्र्याला गेले आणि आलमगीरच्या कैदेत अडकले. मोरोपंत,प्रतापराव,अनाजी,तानाजी अशा कितीतरी जणांनी त्या परिस्थितितही न खचता पुरंधरच्या तहातून वाचलेलं राज्य राजे नसतानाही धीरानं सांभाळलं.केवढी अमर्याद निष्ठा! अफजल वध, शाहिस्तेखानाची मोहीम,आग्र्याच्या कैदेतुन सुटका,पन्हाळ्यावरुन सुटका,सुरतेची बेसुरत सगळे पराक्रम करणारे राजे वाचताना खुप अभिमान वाटतो. शहाजीराजे,सईबाईंचं अकाली जाणं, मासाहेबांचं जाणं,संभाजी राजांचं वागणं, सोयराबाईंचे शब्द यांमुळे राजांच्या मनाला होणार्या वेदनांची जाणीव वाचताना होते. शंभुराजांना मिर्झाराजांच्या कडे पाठवताना,शिवपिंडीसमोर शिरकमल अर्पण करण्याचा प्रसंग,शंभुराजे मोगलांना मिळाल्याचा प्रसंग, पितृतुल्य फिरंगोजींना तोफेच्या तोंडी देण्याच्या निर्णयाचा प्रसंग,गढीच्या पाटलीणीला न्याय देताना चा प्रसंग असे कितीतरी प्रसंग वाचताना कंठ दाटुन येतो. शिवाजी राजांच्या सहवासातील कित्तेकांना राजे किती मोठया मनाचे होते हे कधी समजलंच नाही याची खंत वाटते.शिवाजी राजांना आयुष्याच्या शेवटच्या काळात पडलेल्या असंख्य प्रश्नांबद्दल वाचताना खुप वाईट वाटतं आणि खरंच राजेपण सर्वांना दिसतं पण त्याच्या वेदना किती भयंकर असतात हे श्रीमानयोगी वाचतानाच समजतं.मनात अढळ स्थान प्राप्त करणारी ही कादंबरी आहे हे निश्चित. ...Read more

  • Rating StarNeeta Andhale

    शिवाजी महाराजांच्या जीवनावर योग्य रितीने प्रकाश टाकणारे पुस्तक

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

DHUMARE
DHUMARE by MADHAVI DESAI Rating Star
Prasad Salunkhe

धुमारे - माधवी देसाई म्हणतात ना `don`t judge a book by its cover` तसं काहीसं या पुस्तकाबाबत झालं. पुस्तक घेऊन फार दिवस झाले पण वाचायचा योग काही येत नव्हता. एक तर छोटं पुस्तक आहे नंतर वाचून काढू असं करत ते मागे राहिलं. आणि दुसरं म्हणजे त्याचं ओकंबों मुखपृष्ठ. ते पाहून उगाच गैरसमज होतो की काहीतरी उदासीभरं आहे हे प्रकरण. त्यात माधवी देसाईंचं `नाच गं घुमां` आधी वाचलेलं त्याचा ठसा मनावर निश्चित होता, त्या वातावरणात काही पूर्वग्रह किंवा अपेक्षा ठेवून मला हे पुस्तक हाती घ्यायचं नव्हतं. नंतर एकदोन ठिकाणी लोकांना या पुस्तकाबद्दल भरभरून बोलतांना, लिहितांना पाहिलं आणि चूक माझ्या लक्षात आली. मग पुढच्या एक दिवसात हे पुस्तक वाचून काढलं. `धूमारे` या पुस्तकात गोयच्या भूमीवर लिहिलेले पंधरा लेख आहेत. गोवा म्हणजे फेसाळती बियर, उघडेबागडे फोरेनर्स एवढंच मर्यादित नाहीये याची आपल्याला नव्याने जाणीव हे पुस्तक करून देतं. आपण गोव्याच्या अंतरंगात माधवी ताईंचं बोट धरून शिरतो. त्यांच्या संवेदनशील नजरेने इथला निसर्ग, इथली माणसं आपण पाहतो. हे सरधोपट प्रवासवर्णन असं नाहीये. एखाद्या ठिकाणी आपण बराच काळ राहिलो तर त्या भूमीशी त्या वास्तूंशी आपले बंध तयार होतात, तिथे आपली मूळं आपसूक रुजतात, तिथल्या झाडापेडांशी आपलं हितगूज सुरू होतं. आपुलकीची जी माणसं भेटतात आपण त्यांना आणि ती आपल्याला अंतर्बाह्य ओळखत असतात, त्या डोळ्यात स्नेह असतो, आपलं एक पान त्या डोळ्यात दडलेलं असतं, नुसतं डोळ्यात पाहून आपण स्वतःला वाचू शकतो. गाईडच्या भूमिकेत एखादी वास्तू, निसर्ग, तारीखवार इतिहास सांगणं वेगळं आणि आपल्या मनातील या साऱ्या सभोवतालाविषयीचे प्रामाणिक भाव व्यक्त करणं वेगळं. १९९० साली म्हणजे जवळपास तीस वर्षांनी माधवी ताई त्यांच्या बांदोडा या गावी परतल्या. जागा तीच पण वयाच्या १६ व्या वर्षी पाहिलेलं गोवा आणि साठीत समजलेलं गोवा या दोन्ही गोष्टी त्यांनी कुतुहलाने तोलून पहिल्या, आणि मांडल्याही. गोवा म्हणजे विविध संस्कृतीची सरमिसळ. त्याचे समाजावर झालेले बरेवाईट परिणाम या पुस्तकात मांडले आहेत. परकीय राजवट असून आणि आता स्वतंत्र घटक राज्य असून जपलेल्या चालीरीती, समाजात परकीय राजवटीमुळे आलेला एक मोकळेपणा सारं त्यांच्या लेखणीतून झरझर उतरतं. त्यांचं लिखाण समुद्राच्या पाण्यासारखं नितळ, ओघवत्या शैलीचं, गजाली गप्पांच्या लाटाच जणू. म्हणून पुस्तक एकदा वाचायला घेतलं की खाली ठेववत नाही. देवचार, कोपेल, पायलट, तळी, पालखी, फुलराणी लेखांच्या नुसत्या नावावर नजर फिरवली तरी काहीतरी वेगळेपणा असणार लेखात हे कळतं. गमतीची बाब म्हणजे सलमान, संजय दत्त, चंकी पांडे, दिव्या भारती विषयी त्याकाळी भाबड्या लोकांना असलेलं आकर्षण, गजालीत सिनेमा, राजकारण, दाऊद इब्राहिम हे आलेले विषय, तिथल्या लोकांची त्यावर गमतीदार टिपण्णी हे सारं वाचायला मस्त वाटतं. डोना पॉला ची प्रतिक्षा त्यांनी आपल्या शब्दात मांडली आहे. गोवन स्त्रियांमधला काळानुरूप झालेला बदल काही ठिकाणी त्या अधोरेखित करतात. पूर्वीचं गावपण कसं मागे पडत गेलं हे त्या सांगतात, तरी जे काही शिल्लक आहे ते निराशाजनक निश्चित नाही अन्यथा त्यांच्या जीवनाच्या अंतिम टप्प्यातील विश्वासाने विसवायचं ठिकाण म्हणून त्यांनी हे गाव निवडलं नसतं. इथल्या भाषेतली मौजेची गोलाई आणि माधुर्य माधवी ताई न टिपतात तर नवल. पुस्तक वाचून झालं तरी काय बरं ते गाणं होतं म्हणून पानं पुन्हा चाळली जातात आणि गुणगुणायचा प्रयत्न होतो. ... आलयली डोलयली पंटी पालयली सांग गे बाये, तुका कोणे चोरून वेल्यान गो बाये ... आंव तुजो सदाच मोग करतलो गे बाये आणि तुका हाव केन्नाच विसरचो ना गे बाये - प्रसाद साळुंखे ...Read more

THE GUNS OF NAVARONE
THE GUNS OF NAVARONE by ALISTAIR MACLEAN Rating Star
Mahesh S

दुसऱ्या महायुद्धात ‘खेरोस’ या छोट्या बेटावर १२०० ब्रिटिश सैनिक अडवून पडले होते. हे बेट तुर्कस्तानच्या जवळ होते. त्यांना सोडवायला जाणाऱ्या बोटींना नॅव्हारन बेटावरील महाकाय तोफांचा अडथळा होता. त्या तोफा त्यांच्या समोरच्या समुद्रातील कोणतेही जहाज सहज बुवू शकत होत्या. नॅव्हारनवर एक भक्कम किल्ला होता. तिथे जर्मन व इटालियन सैन्य होते. अशा या तोफा नष्ट करायला मूठभर माणसांची तुकडी बेटाच्या मागच्या कड्यावरून चढून वर पोचली. खेरोस बेटावरील सैनिकांना सोडविण्यास येणारे ब्रिटिश आरमार, तोफांचे त्यावर धरले जाणारे नेम आणि त्या नष्ट करण्यासाठी पुढे सरकलेली ती मूठभर घातपात्यांची तुकडी यांच्यात शर्यत लागली. शेवटी कोण जिंकले? ...Read more