GURUCHARAN SINGH GANDHI

About Author


GURUCHARAN SINGH GANDHI HAS TRAVERSED THE DUSTY ROAD FROM A LITTLE-KNOWN HAMLET IN JHARKHAND TO THE CORRIDORS OF THE CORPORATE WORLD. HE HAS STEADFASTLY REFUSED TO OUTGROW HIS SMALL-TOWN BOY IDENTITY WHILE NEGOTIATING THE MEGAPOLISES OF THE WORLD. HIS FRIENDS AND FOES REFER TO HIM AFFECTIONATELY AS ‘GURU’ WHICH HE FEELS GIVES HIM AN IMPORTANCE HE OTHERWISE LACKS. GURU CONSIDERS HIMSELF A FULL-TIME CORPORATE-WALLAH AND A PART-TIME WRITER. HE IS ALSO A REGULAR BLOGGER, WHEREIN HE OBSERVES LIFE ALONGSIDE LIVING IT (WWW.MONDAYMUSINGSBYGURU.BLOGSPOT.COM) HE RUNS MARATHONS TO CLEAR HIS MIND AND READS KABEER TO CLEANSE HIS SOUL. KABEER IS HIS SOUL MATE AND THEY OFTEN HAVE LONG CONVERSATIONS. GURU IS CURRENTLY VICE PRESIDENT, HEAD OF LEARNING AND DEVELOPMENT WITH A PREMIER CORPORATE. HIS INTERESTS INCLUDE INDIVIDUAL AND ORGANIZATIONAL CHANGE.

गुरुचरण सिंग गांधी यांचा प्रवास झिंकपानी जिल्ह्यातील छोट्याशा अनोळखी खेड्यापासून ते कॉर्पोरेट जगतातील मखमली दालनापर्यंत झाला आहे. जगातील मोठमोठ्या कॉर्पोरेट साम्राज्यांशी व्यवहार करतानादेखील त्यांनी आपली ‘गावाकडचा मुलगा’ही ओळख कटाक्षाने आणि खंबीरपणे जपली आहे. त्यांचे मित्र आणि सहकारी प्रेमाने त्यांना ‘गुरू’ असे संबोधतात, तेव्हा त्यांना आनंद होतो. आपल्याला एरवी मिळू शकत नाही ते महत्त्व या संबोधनातून मिळते, असे त्यांचे मत आहे. ‘गुरू’ स्वतःला पूर्णवेळ कॉर्पोरेट वल्ली आणि अर्धवेळ लेखक मानतात. ते नियमितपणे ब्लॉग (WWW.MONDAYMUSINGSBYGURU.BLOGSPOT.COM) लिहितात, जिथे ते आयुष्याकडे एका बहिःस्थ दृष्टिकोनातून बघतात. मनाला तजेला मिळावा म्हणून ते मॅरेथॉन स्पर्धांमध्ये धावतात आणि आत्म्याच्या शुद्धीसाठी कबीर वाचतात. कबीर हा त्यांचा जिवाभावाचा सवंगडी असून दोघेजण तासन्तास गप्पा मारत असतात. गुरू सध्या एका प्रतिष्टित कॉर्पोरेट कंपनीत उपाध्यक्ष तसेच शिक्षण आणि विकास विभागाचे प्रमुख म्हणून काम करतात. वैयाQक्तक आणि संस्थात्मक प्रगती हा त्यांच्या जिव्हाळ्याचा विषय आहे.
Sort by
Show per page
Items 1 to 1 of 1 total
KORPORATE KABEER Rating Star
Add To Cart INR 300

Latest Reviews

THE DA VINCI CODE
THE DA VINCI CODE by DAN BROWN Rating Star
V. Pawar

खूप छान कादंबरी आहे. अगदी मनाला गुंतवून ठेवणारी. 👌👌

RADHEYA
RADHEYA by RANJEET DESAI Rating Star
स्वप्निल सोनवडेकर

#वाचनवेडा लेखक रणजित देसाई यांचा मी खूप मोठा चाहता आहे. त्यांची लेखन शैली मला वेगळ्या जगात घेऊन जाते. त्यांच्या पुस्तकात शब्दसंपत्ती मुबलक लाभते.ओघवते लिखाण कांदबरीची पुढील पानं झपझप पलटवतात.त्यांच्या प्रत्येक कादंबरीतलं अलवार लिखाण मनाला भिडणारं असत.राधेय हि अशी कादंबरी आहे,जी प्रत्येक पुस्तकप्रेमीने वाचली आहे.राधेय पुस्तकाचे वैशिष्ट्य असं आहे की आपल्या वाढत्या वयाच्या परिपक्वतेवर ही कादंबरी पुन्हा पुन्हा वाचावी वाटते.जेवढी नव्याने वाचावी ती अजून उलगडत जाते. राधेय वाचताना कर्ण,दुर्योधन,शकुनी तथा महाभारताचा खरा राजकारणी कृष्ण यांची प्रतिमा मेहंदीसारखी रंगू लागते.कारण ती वाचकांच्या ओंजळीत रणजीत देसाई यांनी रेखाटलेली असते. एखाद्या लेखकाने कादंबरी लिहावी आणि ती अजरामर व्हावी ती ही अशी... महाभारतात उपेक्षित ठरलेला योद्धा म्हणजे कर्ण.जन्मानंतर ज्याला स्वतःच्या आईनेच स्वतःपासून दूर केलं असा कर्ण आयुष्यात कधी कुणाचा कसा झाला असता..! सूतपुत्र म्हणून आयुष्यभर हिणवल्या गेलेल्या कर्णाला तो राधेय नाही तर कौंतेय आहे हे कृष्णाकडून उमगतं तेव्हा तो भावविभोर नं होता रोरांवत्या प्रश्नांच्या वादळात गुरफटून जातो.धरणीकंप व्हावा आणि हे सत्य असं ज्वालारसाप्रमाणे बाहेर यावं.ह्या ज्वालारसातील दाह कसा कोणी सहन करावा..! अर्ध आयुष्य जगल्यानंतर,नात्यांची मूळं खोल शिरल्यानंतर हे सत्य ऐकून काय बदलणार होत.?कानात तळपता रस टाकल्याप्रमाणे या सत्याचा त्रासच अधिक होईल. हे सत्य कळल्यानंतर देखील आपल्या मैत्रीला जपणाऱ्या ह्या वीर योद्धाची जीवनगाथा रणजीत देसाई यांनी या पुस्तकात काय सुंदर मांडली आहे. राधेय कादंबरी वाचताना उलगडत जाणारा कर्ण हा उगवत्या इंद्रधनुष्यप्रमाणे वाटू लागतो. त्याच्या व्यक्तिमत्वातील विविध छटा आपल्या मनाला स्पर्श करू लागतात. द्रौपदी स्वयंवर आणि द्रौपदी चीरहरण प्रसंग काय सुंदर मांडले आहेत या कादंबरीत.या पुस्तकातील काही ओळी मला फार भावतात. `हे नरेंद्र धर्म वाकवावा तसा तो वाकतो.` हे वाक्य वाचलं आणि सध्याचं राजकारण डोळ्यांसमोर तरळतं . `अग्रपूजेचा मान बलानं तोलला जात नाही,तो अधिकार धारण करणाऱ्या पुरुषांच्या ठायी सत्वगुणांचा अधिकार असावा लागतो.`ह्या वाक्याला देखील काय सुंदर अर्थ आहे. द्युतपटात तरबेज असणारा शकुनी म्हणतो.`नाना देशींच्या बरोबर मी फासे घोळवले आहेत.प्रियकराला आपल्या सखीची अंगप्रत्यंग जाणवावी तशा कोरलेल्या मुद्रा माझ्या सरावलेल्या हातांना रात्री अंधारातही जाणवतात.` द्रौपदीचे चीरहरण होत असताना तिची अब्रू वाचवायला आलेला कृष्ण उर्मट दुर्योधनाला म्हणतो.`सामर्थ्यशाली पुरुषाला दुर्बलांच्या सभेत प्रवेश करण्यास आमंत्रणाची आवश्यकता नसते.` या पुस्तकातील बरीच वाक्य मी अधोरेखित करून ठेवली आहेत, सगळ्याच ओळी इथे लिहायला गेलो तर अर्ध पुस्तकच लिहावे लागेल. रणजीत देसाई यांच्या कांदबरीवर समीक्षण पोस्ट लिहिणारा मी कोण! ही पोस्ट समीक्षण पोस्ट नसून कौतुक लिखाण आहे. तर राधेय पुस्तकाच्या तुमच्या आठवणी काय आहेत हे नक्की कमेंट्स मध्ये लिहा. ...Read more