ANITA NAIR

About Author

Birth Date : 26/01/1966


ANITA NAIR IS AN INDIAN NOVELIST WHO WRITES HER BOOKS IN ENGLISH. SHE IS BEST KNOWN FOR HER NOVELS A BETTER MAN, MISTRESS, AND LESSONS IN FORGETTING.

अनिता नायर ह्या नामांकित भारतीय लेखिका आहेत. त्यांनी आपल्या अनेक पुस्तकांचे लेखन इंग्रजी भाषेत केले आहे. केरळ राज्यातील मुंडाकोट्टाकुरिसी येथे त्यांचा जन्म झाला. चेन्नई (मद्रास) येथून ‘इंग्रजी भाषा आणि साहित्य’ या विषयांत त्यांनी पदवी संपादन केली. त्यानंतर त्यांनी बेंगळरूमधील जाहिरात वंÂपनीत ‘क्रिएटिव्ह डायरेक्टर’ म्हणून यशस्वीपणे कार्यभार सांभाळला. त्याच काळात त्यांनी ‘सॅटर ऑफ सबवे’ हा आपला पहिला लघुकथा संग्रह लिहिला. तो पुढे हर-आनंद प्रेसला विवूÂन टाकला. पुढे ह्या लघुकथा संग्रहाला व्हर्जिनिया सेंटरच्या वतीने देण्यात येणारी ‘क्रिएटिव्ह आर्ट’ची पेÂलोशिपही प्राप्त झाली. प्रदीर्घ काळ लेखन केल्यामुळे त्यांची अनेक पुस्तवंÂ पुस्तकाच्या स्वरूपात आकाराला आली. त्यांच्या अनेक कथा आणि कविता संग्रहांना अफाट लोकप्रियता लाभल्यामुळे सर्वाधिक खपाची नोंद आहे. ‘द बेटर मॅन’ ह्या त्यांच्या कादंबरीचा २१ भाषांत अनुवाद झाला आहे. मूळ इंग्रजी भाषांतील त्यांची पुस्तवंÂ देश-विदेशातील अनेक भाषांमध्ये अनुवादित झाली आहेत. २००० साली ‘द बेटर मॅन’ ह्या पुस्तकाला युरोप आणि अमेरिकेत प्रसिध्दी मिळाली. त्यानंतर २००२ साली ‘मलबार माइंड’ ह्या कविता संग्रहालाही चांगलीच प्रसिध्दी मिळाली. २००१ मध्ये अनिता नायर यांची ‘लेडीज वूÂपे’ ही कादंबरी खूपच गाजली. २००२ सालच्या सर्वोत्कृष्ट पाच कादंबNयांमध्ये ह्या कादंबरीचा समावेश करण्यात आला. वाचनीय अशा ह्या कादंबरीचा जगातील तब्बल २५ भाषांमध्ये अनुवाद झाला आहे.
Sort by
Show per page
Items 1 to 2 of 2 total
LADIES COUPÉ Rating Star
Add To Cart INR 290
VISMARNATACHA SARVAKAHI Rating Star
Add To Cart INR 320

Latest Reviews

SARTH
SARTH by DR. S. L. BHYRAPPA Rating Star
हेमंत सांबरे

गेल्या तीन दिवसांत ही कादंबरी वाचून पूर्ण झाली .. ही कादंबरी वाचून होताच मन अगदी सुन्न होऊन गेले आहे . त्याचबरोबर अनेक संमिश्र भावना मनात दाटून आल्या आहेत . #आवरण ही जगप्रसिद्ध कादंबरी वाचल्यानंतर भैरप्पा यांच्या बद्दल मनात खूप आदरभाव निर्माण झाला होा . त्यानंतर त्यांचे हे दुसरे पुस्तक म्हणजे #सार्थ आज वाचून पूर्ण केले. या कादंबरीची कथा सातव्या शतकात घडत असते . *नागभट्ट* हा कादंबरीचा नायक आहे . हा नागभट्ट तुमच्या माझ्या सारखा एक सर्वसामान्य मनुष्य आहे . भैरप्पा यांनी त्याच्या नजरेतून त्या काळात घडत असलेल्या अनेक घटनांचा सूक्ष्म आढावा आपल्या समोर अतिशय समर्थपणे मांडला आहे . हे सातवे शतक म्हणजे असे होते की वैदिक धर्माचा प्रभाव जरी जनमानसात असला तरी , बौद्ध धर्माने ही आपली पाळेमुळे पूर्ण निदान उत्तर भारत , पूर्व भारत या भागात पसरवली होती . एक सामान्य मनुष्य म्हणून नागभट्टच्या मनात सुरू असलेली विविध द्वंद , त्याची वैदिक धर्म की बौद्ध धर्म याविषयी झालेली द्विधा मनस्थिती ही लेखकाने अचूक टिपली आहे . अनेक चर्चांमधून बौद्ध तत्त्वज्ञान , वैदिक तत्त्वज्ञान यांची ओळख अतिशय सोप्या भाषेत लेखक आपल्याला करून देतात , ते वाचताना आपल्या चित्ताला एक वेगळेच समाधान मिळत राहते .. या सर्व तत्त्वज्ञानाची प्रदीर्घ चर्चा , नायकाला येत असलेले वेगवेगळे अनुभव यातून आपणही समृध्द होत जातो . मधल्या काळात नायक मथुरेला येऊन राहतो . तेव्हा तिथल्या एका नाटक मंडळींबरोबर ओळख होऊन नायकाला त्यांच्या एका नाटकात प्रत्यक्ष *कृष्णाची* भूमिका करायला मिळते . तेव्हा त्याचे नाव *कृष्णानंद* असे होते . या भूमिकेमुळे नायकाला त्या भागात प्रचंड प्रसिध्दी मिळते . या नाटकातील असलेली त्याची नायिका चंद्रिका या सुंदर स्त्री बरोबर त्याचा विशेष स्नेह होऊन त्यांचे प्रेम ही जुळते . एखादी गोष्टीचा प्रचंड अभ्यास करून त्याला मांडणे यात भैरप्पा यांचा हात कदाचित फार कमी लेखक धरू शकतील . ही कादंबरी वाचतानाही प्रत्यही जाणवत राहते . याच काळात आद्य शंकराचार्य व मंडणमिश्र यांच्यातील झालेल्या जगप्रसिद्ध वादावर दोन ते तीन प्रकरणे या पुस्तकात आली आहे . या दोन दिग्गज वैदिक ऋषी बद्दल मी इतर अनेक ठिकाणी खूप ओझरते उल्लेख ऐकले होते , पण या कादंबरीत विस्तृत माहिती मिळाली , व एक वेगळेच समाधान मिळाले . कादंबरीचा शेवट आपल्याला पुस्तकातील आधीच्या अनेक कथावस्तू पासून एका वेगळ्याच दुनियेत घेऊन जातो .. याच सातव्या शतकात वायव्येकडून अरब लोकांची आक्रमणे सुरू झाली होती . तोपर्यंत भारतवर्षात लढली जाणारी युद्ध फक्त रणांगणावर लढली जात , त्याचा सामान्य जनतेला कुठलाही त्रास होत नसे . पण अरबांनी केलेल्या आक्रमण मुळे भारताचा सांस्कृतिक ढाचा कसा उद्ध्वस्त होऊ लागला याचे अचूक व सत्य वर्णन भैरप्पा यांनी केले आहे . ते वाचताना तेव्हाही हिंदूंची सद्गुण विकृती ( अनावश्यक असलेली अती सहिष्णुता ) कशा प्रकारे हिंदूंचा नाश करते हे ही त्यांनी सांगितले आहे . ती सर्व शेवटची प्रकरणे आपण सर्व हिंदूंनी मुळातच वाचण्यासारखी व अभ्यास करण्यासारखी आहे . एका प्रसंगात जेव्हा काही राजे एकत्र येऊन अरबांवर आक्रमण करण्याचे योजतात , तेव्हा धूर्त अरब त्या गावातील सूर्यमंदीर भ्रष्ट करायची धमकी देऊन त्या गावातील लोकांना युद्ध करण्यापासून व बाहेरून आलेल्या सैनिकांना सहाय्य न करण्याचे वचन घेतात . त्यामुळे जे नको तेच होते , व हळूहळू तो प्रदेश अरबांच्या ताब्यात जाऊन तेथला बौद्ध , वैदिक हिंदू धर्म नष्ट होऊ लागतो , याचे विदारक वर्णन आपल्यासमोर येते . हे वाचताना मला १७५१ साली नानासाहेब पेशव्यांनी काशी वर आक्रमण करून ते क्षेत्र मुक्त करण्याच्या प्रसंगाची आठवण झाली . तेव्हाही काशी मधील जनतेने नानासाहेब पेशव्यांना रोखले होते , नाहीतर तेव्हाचा ज्ञानवापी मंदीर मुक्त झाले असते ... तेव्हाही हिंदूंची सद्गुण विकृती आड आली जशी ती सातव्या शतकात ही आड आली होती .. असो --- अनेक अद्भुत प्रसंगातून आपल्याला ही कादंबरी घेऊन जात राहते ..सातव्या शतकातील भारताचे वर्णन वाचून आपण त्यावेळच्या राजांची वृत्ती , जनतेचा स्वभाव , साधू तसेच बौद्ध भिक्खू यांचे स्वभाव, त्यांचे विचार आपल्याला कळत जातात . लेखक आपल्याला नालंदा विद्यापीठ देखील दाखवून आणतो . त्याकाळात तेथील अध्ययन कसे चालत असे , हेदेखील आपल्याला वाचायला मिळते . पुस्तकाला कादंबरीची मोकळीक असली तरी आपल्याला ऐतिहासिक दृष्टिकोन ही मिळतो , हे नक्की ! ही कादंबरी वाचून होताच, भैरप्पा यांच्या इतर सर्व कादंबऱ्या व पुस्तके वाचण्याची उत्सुकता निर्माण झाली आहे , व ती इच्छा ही लवकरच पूर्ण होईल ही आशा! ...Read more