SUNIL DANDEKAR

About Author

Birth Date : 10/09/1958


SUNIL DANDEKAR PASSED OUT IN 1980 FROM COLLEGE OF ENGINEERING PUNE IN MECHANICAL BRANCH. LATER ON, HE COMPLETED GRADUATESHIP IN INDUSTRIAL ENGINEERING FROM INDIAN INSTITUTE OF INDUSTRIAL ENGINEERING, POWAI, AND ALSO GRADUATESHIP IN COST AND WORKS ACCOUNTANCY FROM INSTITUTE OF COST AND WORKS ACCOUNTANTS. IN HIS FORTIES HE COMPLETED A COURSE IN INFORMATION TECHNOLOGY. HE HAS WORKED IN MANY ORGANIZATIONS IN VARIOUS DEPARTMENTS LIKE TOOL ROOM, PRODUCTION PLANNING AND CONTROL, INDUSTRIAL ENGINEERING, MAINTENANCE, INFORMATION SERVICES GROUP IN REPUTED COMPANIES IN PUNE AND ABROAD. HE RETIRED AS A SENIOR VICE PRESIDENT FROM A TIER 1 IT SERVICE PROVIDER ORGANIZATION. BECAUSE OF HIS DEEP LOVE FOR LITERATURE, SUNIL DANDEKAR HAS BEEN WRITING MARATHI STORIES, NOVELETTES FROM HIS COLLEGE DAYS. FOR LAST 5 YEARS HIS STORIES WERE GETTING REGULARLY PUBLISHED IN THE DIWALI EDITIONS OF REPUTED PUBLICATIONS. HE ALSO HAS WRITTEN ONE BOOK CALLED ‘नास्तिकयात्रा’ PUBLISHED BY RAJHANS PRAKASHAN, AND HE HAS THREE PUBLISHED BOOKS ON AMAZON KINDLE. SUNIL DANDEKAR’S INTERESTS ARE READING, WRITING, PLAYING MUSICAL INSTRUMENTS LIKE WOODEN FLUTE AND KEYBOARD, COMPOSING SONGS AND CODING FOR LEARNING NEW TECHNOLOGIES AND IMPLEMENT SOME OF HIS OWN IDEAS.

सुनील दांडेकर यांनी कॉलेज ऑफ इंजिनियरिंग पुणे येथून 1980 साली यांत्रिक अभियांत्रिकीची पदवी पूर्ण केली. त्यानंतर त्यांनी ICWA आणि IIIE यासांरख्या अग्रगण्य संस्थांमधून कॉस्ट ॲण्ड वर्क अकाउंटंसी आणि इंडस्टि्यल इंजिनिअरिंगमधून स्नातकाचे अभ्यासक्रम पूर्ण केले. त्यानंतर काही वर्षांनी नेटवर्क सेंटरड् कॉम्प्युटिंगचा अभ्यासक्रम पूर्ण केला. पुण्यातील आणि भारताबाहेरच्या अनेक अग्रगण्य संस्थांमध्ये त्यांनी अनेक क्षेत्रात काम केले. सुनील दांडेकर हे सिनियर व्हाईस प्रेसिडेंट म्हणून एका अग्रगण्य संस्थेतून निवृत्त झाले. साहित्यप्रेमामुळे सुनील दांडेकर आपल्या कॉलेज जीवनापासूनच सुनील दांडेकर यांच्या अनेक कथा वेगवेगळ्या नियतकालिकांमध्ये प्रसिद्ध होत गेल्या होत्या. गेल्या पाच एक वर्षांत मराठीतील अग्रगण्य दिवाळी अंकातून त्यांच्या अनेक कथा प्रसिद्ध झाल्या आहेत. राजहंस प्रकाशन तर्फे त्यांचे नास्तिकयात्रा हे पुस्तकही प्रकाशित झाले आहे. तसेच ॲमेझॉन किंडलवर त्यांचे तीन कथा संग्रहही प्रसिद्ध झाले आहेत. वाचन, लेखन, बासरी आणि कीबोर्ड वाजवणे, गाण्यांचे संगीत नियोजन करणे, स्वांत सुखाय नवीन नवीन तंत्रज्ञान शिकून घेणे आणि प्रोग्रामिंग करणे हे त्यांचे छंद आहेत.
Sort by
Show per page
Items 1 to 1 of 1 total
AAGAMAN Rating Star
Add To Cart INR 260

Latest Reviews

MARATHI DAULATICHE NARI SHILP
MARATHI DAULATICHE NARI SHILP by GOPAL DESHMUKH Rating Star
लोकसत्ता २२ जानेवारी २०२३.

बाईचे विश्व हे चूल आणि मूल एवढय़ापुरतेच मर्यादित नसते याची उदाहरणे आपल्याला इतिहासातसुद्धा पाहायला मिळतात. इतिहासात डोकावून पाहिले तर स्त्रियांचे आयुष्य हजार बंधनांनी जखडलेले होते. लहान वयातच मुलींची लग्नं केली जात असत. सतीची चाल, विधवांना केशपनाची सक्ती, सती जाणाऱ्या स्त्रियांच्या मरणाइतकेच सती न जाणाऱ्या विधवांचे जगणे भयंकर होते. अशा समाजातच काही स्त्रिया अशासुद्धा होऊन गेल्या ज्यांनी आपल्या कार्याने, आपल्या धाडसाने, शौर्याने महाराष्ट्राच्या जडणघडणीत मोलाची भर टाकली. समाजाचा स्त्रीकडे बघण्याचा दृष्टिकोन बदलण्यात ज्यांचा मोलाचा वाटा आहे अशाच काही निवडक स्त्रियांचे चरित्र रेखाटन गोपाळ देशमुख यांनी ‘मराठी दौलतीचे नारी शिल्प’ या पुस्तकात केले आहे. जिजाऊमातेने बालशिवाजींची जडणघडण केली. अशा कर्तृत्ववान जिजाबाईंचे व्यक्तिचरित्र ‘राजमाता जिजाऊ’ या प्रकरणामध्ये सारांशरूपाने रेखाटण्याचा प्रयत्न लेखकाने केला आहे. तसेच शिवरायांच्या जीवनात ज्या आठ राण्या आल्या त्यांच्या जीवनकार्याचे वर्णन ‘राणीवसा’ या प्रकरणात येते. ‘महाराणी येसूबाई’ या प्रकरणात त्यांची स्वराज्यनिष्ठा व दूरदृष्टी कशी दिसून येते याचे वर्णन केले आहे. संकटसमयी संभाजी राजांना दिलेल्या सल्ल्यामुळे त्यांच्या कार्यात मदत कशी झाली याचेही वर्णन आले आहे. ताराबाई, उमाबाई दाभाडे, झाशीची राणी लक्ष्मीबाई यांनी युद्धभूमीवर शत्रूला तोंड कसे दिले. दर्याबाई निंबाळकर, पेशवा पत्नी गोपिकाबाई, रमाबाई, गंगाबाई यांनाही व्यक्तिगत सुखदु:खाबरोबरच मराठी दौलतीच्या वाटचालीत आपली भूमिका कशी पार पाडावी लागली याचीही माहिती पुस्तकात देण्यात आली आहे. दौलतीचा कारभार करताना अहिल्याबाईंना तीस वर्षे वैयक्तिक दु:खांना सामोरे जावे लागले. या साऱ्या दु:खांना बाजूला सारून उत्कृष्ट कार्य करून त्या ‘साध्वी पुण्यश्लोक अहिल्या’ कशा झाल्या याचा थोडक्यात आढावा घेतला आहे ‘अहिल्याबाई होळकर’ या प्रकरणात. तसेच पुतळाबाई आणि रमाबाई यांचे पतिनिष्ठेचे वर्णनही वाचायला मिळते. या सर्व व्यक्तिचरित्रांपैकी ‘राणी लक्ष्मीबाई’ यांचे चरित्र वाचताना त्यांची धाडसी वृत्ती, चिकाटी, येईल त्या प्रसंगाला न घाबरता शौर्याने सामोरे जाण्याची वृत्ती व शेवटी त्यांचा झालेला शोकात्मक शेवट आपल्या मनाला चटका लावून गेल्याशिवाय राहात नाही. वयाच्या चौदाव्या वर्षी गंगाधरराव यांच्याशी विवाह झाल्यानंतर आपल्या मुलाच्या आणि पतीच्या निधनानंतर शोक करत न बसता ही वीरांगना आपला दत्तक मुलगा दामोदर याला घेऊन ब्रिटिशांच्या कटू कारस्थानांना तोंड देण्यास सज्ज झाली होती. यातच तिला वीरमरण आले. हे वीरमरण येतानासुद्धा ती मोठय़ा शौर्याने अखेरच्या क्षणापर्यंत लढली आणि जेव्हा आपला देह आपल्याला साथ देत नाही हे लक्षात आले तेव्हा तिने आपल्या अनुयायांना आपला देह शत्रूच्या हातात पडता कामा नये, त्याला अग्नी द्या, असे सांगितले. अशा या वीरांगनेची गर्जना ‘मै मेरी झांसी नही दूंगी’ ही आजही अनेक स्त्रियांना आपल्या कामात प्रेरणा देणारी अशी आहे. राणी लक्ष्मीबाईच्या मरणाविषयी अनेक हकीकती उपलब्ध आहेत. त्यांचा उल्लेखही या पुस्तकात आला आहे. या पुस्तकातील स्त्रिया इतिहासकालीन असल्याने काही ठिकाणी ऐतिहासिक संदर्भाची पुनरावृत्ती झाल्यासारखे वाटते; पण ते येणेसुद्धा गरजेचे आहे. साध्या सोप्या भाषेत ही स्त्री चरित्रे आपल्याला वाचायला मिळतात. थोडक्यात असे म्हणता येईल की, इतिहासकाळातील थोर महिला विभूतींच्या जीवनकार्याचा अल्पांशाने सार वाचकांपुढे मांडण्याचा प्रयत्न लेखक गोपाळ देशमुख यांनी केला आहे, तो कौतुकास्पद आहे. ...Read more