KISAN DAGDU SHINDE

About Author

Birth Date : 01/10/1946


KISAN SHINDE BORN IN A SOCIALLY DEPRIVED FAMILY AT MAHALUNGE PADWAL. PASSED SSC EXAMINATION IN 1964 WITH THIRD RANK IN RESERVED CATEGORY IN ENTIRE MAHARASHTRA STATE. HE COMPLETED HIS COLLEGE EDUCATION AT S. P. COLLEGE, PUNE & COLLEGE OF ENGINEERING, AND PUNE. HE PASSED B.E (CIVIL) IN 1970 WITH FIRST CLASS FROM PUNE UNIVERSITY. SELECTED THROUGH MPSC EXAMINATION FOR CLASS 1 SERVICE OF STATE ENGINEERING SERVICES AND JOINED AS ASSISTANT ENGINEER CLASS 1 IN 1973. AFTERWARD, WORKED AS THE EXECUTIVE ENGINEER, SUPERINTENDING ENGINEER, CHIEF ENGINEER, AND EXECUTIVE DIRECTOR. WORKED ON KHADAKWASLA, KUKADI, MULA, CHASKAMAN, BHAMA ASKHED, NIRA DEVGHAR, WARNA, DUDHGANGA PROJECTS. HE RETIRED FROM SERVICE IN 2004. AFTER RETIREMENT STARTED READING & WRITING AS A HOBBY & PASSION. HIS THREE BOOKS HAS PUBLISHED.

किसन दगडू शिंदे यांचा जन्म पुणे जिल्ह्यातील महाळुंगे पडवळ इथे एका मागासवर्गीय कुटुंबात झाला. त्यांचं मॅट्रिकपर्यंतचं शिक्षणही याच गावात झालं. उच्च माध्यमिक शिक्षण एस.पी. कॉलेजमधून पूर्ण केल्यावर त्यांनी पुण्याच्या इंजिनिअरिंग कॉलेजमध्ये प्रवेश घेतला. १९७०मध्ये त्यांनी इंजिनिअरिंगची (स्थापत्य) पदवी प्राप्त केली. MPSCची परीक्षा देऊन १९७३मध्ये सहायक अभियंता म्हणून ते पाटबंधारे खात्यात रुजू झाले. त्यानंतर वेळोवेळी त्यांना बढती मिळत गेली. आपल्या नोकरी कालावधीत त्यांनी खडकवासला, कुकडी, मुळा, चासकमान, भामा आसखेड, नीरा देवघर, वारणा, दूधगंगा या प्रकल्पांवर काम केले. त्याचबरोबर दुसरा सिंचन आयोग, एमआयडीसी इत्यादी संस्थांमध्ये महत्त्वाची जबाबदारी पार पाडली. २००४मध्ये कृष्णा खोरे महामंडळाचे कार्यकारी संचालक म्हणून ते निवृत्त झाले. निवृत्तीनंतर लेखन-वाचनाचा छंद त्यांनी जोपासला आहे. ज्ञानेश्वरीचा भावगंध, बालसंस्कार नीती ही त्यांची पुस्तके प्रकाशित झाली आहेत. इंजिनिअरिंग (स्थापत्य) या विषयावरही काही पुस्तके त्यांनी लिहिली आहेत, जी संबंधित क्षेत्रातील लोकांसाठी मार्गदर्शक ठरू शकतात.
Sort by
Show per page
Items 1 to 1 of 1 total
JAICHI SUGANDHI PHULE Rating Star
Add To Cart INR 395

Latest Reviews

KULAMAMACHYA DESHAT
KULAMAMACHYA DESHAT by G.B. DESHMUKH Rating Star
अशोक वासुदेव बक्षी सातारा

आजच आपले ज्येष्ठ वनाधिकारी श्री रवींद्र वानखडे यांच्या अनुभवावर आधारित ` कुलामामाच्या देशात` हे पुस्तक वाचले वाचून आनंद झाला. सेंट्रल एक्साईज चा खाजगी नोकरीत काम करताना माझा २५ वर्षे संबंध आला. या काळात अनेक अधिकाऱ्यांशी अगदी शिपायापासून ते अपीलेट मिशनर पर्यंत अनेक लोक पाहिले. पण आपल्या सारखा रसिक लेखक एकही पाहण्यात आला नाही. आपण अशा रुक्ष खात्यात काम करूनसुद्धा आपली रसिकता जोपासली आणि तिचा आनंद वाचकांना आपण विविध पुस्तकांद्वारे आणि दैनिकातील लेखांद्वारे दिलात या बद्दल आपले अभिनंदन आणि आभार. २०११ साली मी कुपोषणासाठी काम करणाऱ्या एका NGO ने आयोजित केलेल्या आरोग्य शिबिरासाठी १० दिवस मेळघाटात राहिलो होतो. त्याच्या आठवणी जाग्या झाल्या. मेळघाट, तिथले प्राणी, तिथली माणसे आपण अगदी आपल्या लेखणीतून जिवंत केली आहेत. पुस्तक वाचल्यावर कुलामामाबद्दल आम्हाला प्रेम वाटू लागले. पुस्तकातली रेखाटने खूपच सुंदर आहेत आणि ती लेखाच्या परिणामकारकतेत भरच घालतात. पुस्तक वाचताना जणू काही श्री वानखडे साहेब आमच्याशी गप्पा मारताहेत असेच वाटत होते. वानखडेसाहेब आपल्या लेखणीतून आमच्याशी बोलले असेच श्री वानखडे साहेबाना आपण बोलते करून हे पुस्तक प्रकाशित केल्याबद्दल आपल्याला धन्यवाद द्यावेत तेवढे थोडेच आहेत. श्री वानखडे साहेबाना सुद्धा आमचे धन्यवाद सांगा. असेच लिहीत राहा आणि वाचकांना आनंद देत राहा. ...Read more

GABHULALELYA CHANDRABANAT
GABHULALELYA CHANDRABANAT by VISHWAS PATIL Rating Star
मृगा वर्तक

ते एका पानावर म्हणतात, `डाग लागलेली बाय म्हणजे बिना गोठ्याची गाय` आणि मला आठवत गेलं सगळं. लहानपणीपासूनच हसत मस्करीत झालेलं सगळं. भावनांचे शब्द अर्थ लक्षात येण्यापूर्वीच आपण किती काय काय अनुभवलेलं असतं. त्या भावना आपल्याला असणं चूक बरोबर प्रमाणित की नही हे ठरवण्याईतका विवेक मात्र विकसित झालेला नसतो. आई कित्येकदा हसत म्हणालीय, तुला हवे ते नखरे तू तुझ्या घरी गेल्यावर कर.. आणि मग मला भीती वाटायची, मला घर मिळालंच नाही तर? मग स्त्रीला घर नसतं का? ती कोणच्याही घरात उपरीच असते का? मोडून का काढत नाहीत या बायका ही जहरी विवाहसंस्था? आज तर ती आर्थिक दृष्ट्या सबल आहे, बऱ्याच घरात नवरा कमावता असूनही सगळं घर स्त्रियाच चालवतात, मग स्वतःच असं एक घर असण्यासाठी तिला पुरुष व्हावं लागेल का? त्यासाठी तिला डाग असण्याचीही आवश्यकता नाही. असो. मुद्दा तो नाही. तर हे पुस्तक. विश्वास पाटील म्हणजे एक उत्कृष्ट चित्रकार आहेत. माणसांचे स्वभावविशेष ते असे रंगवतात की त्यांची सगळी पात्र एकाच संवादात आणली तरी एकमेकांत ती अगदी बेमालूम मिसळून जातील. त्यांच्या लेखणीचा प्रवाह पकड घेणारा असल्याने सहज जाणवत नाही, पण एक सोशो-पॉलिटिकल रेषा संपूर्ण कथानक जोडून असते. व्यासपीठावरची त्यांची भूमिका मला काहीशी खटकट असली तरी लिहिताना मात्र ते रमतात, सगळी आवरणं बाजूला सारून स्वतःच्याच भूमिकेशी विद्रोह करत व्यक्त होत असतात. कादंबरीकार म्हणून खांडेकरांच्याही आधी मी त्यांचं नाव घेईन. तमाशा फड, वगनाट्य, लोककला असा विषय असला तरीही स्त्रिपुरुष संबंधातलं अर्थकारण आणि त्यामागचं राजकारण हे तिचं मर्म आहे. स्त्री सत्तेची लालची असते आणि तिला सत्ता पुरुषांवरच हवी असते. तिचा संघर्ष केवळ स्त्रीशी असतो. असे मला वाटते. तिला तिचं अवकाश शोधायला आवडतं. आणि हो, ती तिच्या सुखांचा आदर करते. स्त्रिपुरुषांनी घरात त्यांच्या आर्थिक भावनिक आणि इतरही गरजा आणि इच्छा सर्वप्रथम स्वीकारल्या आणि त्यानंतर जाहीर व्यक्त केल्या तर त्यांच्यात केव्हाच वाद होणार नाहीत. होतील का? झालेच तर कशावरून होतील? पूर्वी माझं असं व्हायचं, का हवा असतो पुरुष स्वयंसिद्ध स्त्रीला? पण नाही, हवा असतो. तेच विवाहसंस्थेचंही. ही भल्या भल्यांना आदर्श वाटणारी विवाहसंथा आत्मभान जागृत झालेल्या तेवढ्या स्त्रियांनाच का झोंबते? पण तरीही, ही व्यवस्थाही तिला हवी असते. आपली आयुष्य दसऱ्यासारखी असतात. एकमेकांचं सोनं रूपं लुटायचं असतं. एकमेकांना पार लुबाडायचं असतं. दोघेही समेवर येईपर्यंत. आणि पुढेही.. टीप. या कादंबरीत असे असंख्य विषय लपलेले आहेत, समलैंगिक संबंधापासून कलाकाराच्या आपल्या कलेकडे पाहण्याच्या दृष्टिकोनाबद्दल अनेक. मी केवळ एकच मांडला आहे. ...Read more