* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: PAPAER CRANES
  • Availability : Available
  • ISBN : 9788184983944
  • Edition : 1
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 256
  • Language : ENGLISH
  • Category : BIOGRAPHY
  • Sub Category :
  • Discount : Individual(Login to get best discount offers.)
Quantity
Drawing on Cheryl`s diary from the time, PAPER CRANES tells the story of Jonathan`s extraordinary courage and the koenig family`s unceasing drive to help him defy the ominous predictions. set against the backdrop of Cheryl`s heartfelt grief, denial and anger, the book outlines their desperate search for knowledge in the area of recovery from traumatic brain injury. At the same time she and her husband were forced to deal with the trials and tribulations of the legal system, in their search for justice for their son. This inspirational and uplifting story demonstrates that with right attitude it is possible to determine your own destiny regardless of what life throws in your path.
हि एका आईने आपल्या मुलाला भयंकर आजारातून वाचविण्यासाठी केलेल्या धडपडीची कहाणी आहे. एका अपघातात लेखिका शेरील यांचा मुलगा जोनाथनच्या मेंदूला जबर मार बसतो. अशा अतर्क्य परिस्थितीतून त्याला जगवण्यासाठी केलेल्या असामान्य धडपडीची कथा म्हणजे हे पुस्तक.
Video not available
No Records Found
No Records Found
Keywords
Customer Reviews
  • Rating StarMAHARASHTRA TIMES 18-05-2013

    एका आईच्या जिद्दीची कहाणी… मुलांच्या भल्याचा, उज्ज्वल भविष्याचा तिन्ही त्रिकाळ विचार करणाऱ्या पालकांनी या मुलांच्या बाबतीत काही विपरीत घडले तर काय, या शक्यतेची कल्पनाही केलेली नसते. पण तसे काही झालेच तर अशा संकटांना सामोरे जायचे बळ एकवटणे हाही पालकतवाचा अविभाज्य भागच असतो. शेरील क्रोएनिग या ऑस्ट्रेलियन महिलेचे ‘पेपर क्रेन्स’ हे आत्मकथन अशाच एका आईच्या जिद्दीची गोष्ट आहे. अपघातात शरीर व मेंदूलाही गंभीर दुखापत झालेल्या आपल्या मुलाला पुन्हा त्याच्या पायावर उभं करणं, त्याच्या आवडीच्या जवळ जवळ प्रत्येक गोष्टीत त्याला पुन्हा पारंगत कारणं, हे असाध्य काम साध्य करण्याचा प्रवास हे पुस्तक मांडलं. ऑस्ट्रेलियातील न्यू साऊथ वेल्स भागात राहणारे, शेरील आणि रॉबर्ट कोएनिग यांचं सुखवस्तू असं कुटुंब, स्वत:च्या कष्टांच्या जोरावर या टप्प्यावर येऊन पोहोचलेलं हे जोडपं जोनाथन आणि खिस या दोन वाढत्या वयाच्या मुलांच्या संगोपनात रमलेलं असतानाच ११९७ सालच्या उन्हाळी सुट्टीत १२ वर्षांच्या जोनाथानला घराजवळच्या रस्त्यावर कारची धडक बसली. त्यात जोनाथनच्या मेंदूच्या पेशींना गंभीर दुखापत झाली. अपघातानंतर लगेचच कोमामध्ये गेलेल्या जोनाथनच्या वाचण्याची, वाचला तरीही पुन्हा सर्वसामान्य आयुष्य जगण्याची आशा डॉक्टरांनी सोडूनच दिलेली असताना शेरील मात्र ही गोष्ट मान्य करायला तयार नव्हत्या. आपल्या मुलाला कसंही करून मृत्यूच्या तावडीतून सोडवून आणण्याचा निर्धार केल्यापासून पुढच्या पाच-सहा वर्षामध्ये त्याला खरोखरीच स्वत:च्या पायावर उभं करण्याच्या प्रवासातील अथक प्रयत्नांचे तपशील शेरील यांनी आपल्या पुस्तकात मांडले आहेत. मूल मोठं होताना, त्याने केलेली प्रत्येक पहिली गोष्ट आई-वडिलांसाठी अतीव आनंद देणारी असते. शेरील यांनी याच सगळ्या गोष्टी आपल्या लाडक्या मुलासाठी दुसऱ्यांदा पार पाडल्या. जोनाथनची कोमामधील अवस्था, त्यातून त्याचं बाहेर पडणं, आजूबाजूला पाहून लोकांना ओळखणं, हातपाय हलवणं, तोंडातून शब्द उच्चारणं, मान सावरणं या सगळ्या लहान लहान गोष्टी त्याने पुन्हा कराव्यात यासाठी घेतलेल्या मेहनतीबद्दल सांगतानाच, या सर्व प्रक्रियेमध्ये स्वत:ला जाणवणाऱ्या वेदनाही त्यांच्याकडून सहजच व्यक्त होतात. पण पुस्तकाच्या शीर्षकामध्ये म्हटल्याप्रमाणेच ही गोष्ट एका आईच्या जिद्दीची आहे. त्यामुळे या लहान लहान प्रयत्नांत यश मिळाल्यानंतर तिथेच न थांबता आपल्या मुलाला सायकल चालवणं, पोहणं, टेनिस खेळणं, धावणं, इतकेच नव्हे तर त्याचं शिक्षणही पुन्हा सुरू करणं या अशक्य कोटीतल्या गोष्टींसाठी त्या निरंतर प्रयत्न करताना दिसतात. या प्रवासात आलेले कुटुंबीयांचे, सुहृदांचे, डॉक्टर आणि प्रशिक्षकांचे आश्वासक अनुभव शेरील यांनी मांडले आहेत. जोनाथानला त्याच्या बरं होण्याच्या प्रयत्नांमध्ये त्याची शाळा, शिक्षक आणि शाळेतील इतर विद्याथ्र्यांच्या शुभेच्छा आणि मदतीचा खूप उपयोग झाला. या मुलांनी जोनाथनला वेळोवेळी लिहिलेल्या सुंदर पत्रांचा समावेशही या पुस्तकात केला आहे. त्यांनी शाळेच्या प्रार्थनागृहात लावलेल्या हजारो शुभेच्छादर्शक कागदी सारस पक्ष्यांवरूनच पुस्तकाचं नाव दिलं गेलं आहे. मात्र, त्याचवेळी अशा दुखण्याशी झगडणाऱ्या व्यक्तींबाबत असवेदनशीलता दाखवून, त्यांचा आधीच खचलेला आत्मविश्वास आणखी खच्ची करणाऱ्यांवर टीकाही केली आहे. जोनाथनच्या दुखण्याच्या सावलीमध्ये मोठा होणारा, आई-वडिलांचे काहीसे दुर्लक्षच होऊनही त्याचा कडवटपणा मनात न ठेवणरा, उमद्या स्वभावाचा धाकटा मुलगा खिस याचंही लोभस व्यक्तिचित्र शेरील यांनी आपल्या पुस्तकात चितारलं आहे. या सर्व अनुभवकथनामध्ये शेरील यांचे प्रसंगावधान प्रामुख्याने लक्षात राहते. अशा अपघातांमधून बऱ्या होणाऱ्या व्यक्तींना समजूतदारपणा किंवा नैराश्य अशा भावना जाणवू शकत नाहीत हे गृहीतक नाकारत अपघातांच्या आठवणीने कुढणाऱ्या आपल्या मुलासाठी मानसोपचार तज्ज्ञांची मदत त्या घेतात. मेंदूला होणाऱ्या दुखापतीबद्दलचे लिखित साहित्य, इंटरनेटवरील माहिती वाचणे, नव्या उपचारपद्धतीला सकारात्मक विचारांनिशी सामोरे जाणे या गोष्टी शेरील न थकता करताना दिसतात. वैद्यकीय उपचारांची दिशा ठरविताना, घेतलेले महत्त्वाचे निर्णय, परीक्षा घेणाऱ्या प्रसंगांमध्ये चित्त शांत ठेवण्याची वृत्ती, शेरील यांनी आपल्यावर ओढवलेल्या या संकटाशी झगडतानाच मिळवलेली आहे हे जाणवून त्यांच्या चिकाटीचे विशेष कौतुक वाटते. पूर्ण वेळ आपल्या मुलाच्या समुपदेशकाच्या भूमिकेत राहताना प्रसंगी स्वत:ला येणारे नैराश्य धिटाईने झटकून टाकणारी ही आई वाचकालाही प्रतिकूल परिस्थितीत टिकून राहण्याची प्रेरणा देते. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

SPEEDPOST
SPEEDPOST by SHOBHAA DE Rating Star
Trupti Kulkarni

शोभा डे लिखित, अपर्णा वेलणकर अनुवादित ‘स्पीडपोस्ट’ या मेहता पब्लिशिंग हाऊस (पुणे) यांनी प्रकाशित केलेल्या या पुस्तकातल्या ‘पेज थ्री आई’ या पात्राला ‘प्रणव कुलकर्णी’ यांनी लिहिलेले पत्र. _________________ झगमगत्या दुनियेतून मुलांच्या भावविश्वात अगद उतरता येणाऱ्या पेज थ्री पण तितक्याच हळव्या आईस, तब्बल सहा मुलांचं नेटानं संगोपन करताना वेगवेगळ्या टप्प्यांवर पत्ररूपानं त्यांच्यासमोर तू अनुभवांची शिदोरी खुली केलीस. ही पत्रं तुला प्रकाशित का करावीशी वाटली माहीत नाही; पण ती केलीस हे उत्तम झालं. कसंय, अडनेडी वयातल्या प्रत्येकालाच कधीतरी वाटतं की `आई आपल्याला पुरेसा वेळच देत नाही आणि आपल्यावर तिचं मुळी थोडंफारही प्रेम नाहीये. इतरांच्या आया बघा.` तुलनेचं हे वादळ आई आणि मुलाच्या नात्यात आलं की जहाजावर कितीही रसद असली तरी आपल्याला सुखी ठेवण्यासाठी झटणाऱ्या फूटभर अंतरावरल्या चेहऱ्यावरच्या गाजदार लाटाही मग, मन ओळखेनासं होतं. नात्यांमधले अडथळे असो वा नातं सुशेगात वल्हवणारी वल्ही, दुनियेत सगळीकडे थोड्याफार प्रमाणात सारखीच असतात; पण बंडखोर वयात हे सांगणार तरी कोण आणि कसं? तू लिहिलेली पत्रं केवळ तुझ्या सहा मुलांपुरती मर्यादित न राहता कितीतरी टीनएजर्सच्या मनांचा अचूक ठाव घेतात ती तू हे सांगतेस म्हणूनच. सतत चेहऱ्यावर मेकअपची मागणी करणारं जग, लेखिका म्हणून सगळी व्यवधानं विसरून वाचकांना आवडणाऱ्याच साच्यात शाई ओतायला सांगणारा कागद, वैवाहिक आयुष्याच्या स्वतःच्या म्हणून असलेल्या स्वतंत्र अपेक्षा आणि या सगळ्याला पुरून उरत मुलांना पत्रांतून आयुष्य उत्फुल्लपणे जगायला शिकवणारी तू. आमच्या आया पेज थ्री कल्चरच्या नसतीलही, स्वतःच्या मनातलं कागदावर मुक्तपणे लिहिणं त्यांना कदाचित कॉलेजनंतर जबाबदाऱ्यांच्या धबडग्यात जमलंही नसेल, पण म्हणून त्यांनी आमच्यासाठी आयुष्यासोबत केलेल्या तडजोडीचं महत्त्व थोडीच कमी होतं? `स्पीडपोस्ट` वाचताना प्रत्येकजण आईसोबतच्या आपल्या नात्याचे अर्थ पानापानांवरच्या अवकाशात शोधत राहतो. प्रत्यक्ष ओळीं इतकंच बिटविन दि लाईन्स लिहिणाऱ्या तुझ्या लेखणीचं हे खरं यश. मुलांपाशी व्यक्त होताना तू इतका कमालीचा मोकळेपणा कसा राखू शकतेस याचं कॉलेजात हे पुस्तक वाचल्यावर प्रचंड आश्चर्य वाटलेलं (पुढं `स्पाउज`सारख्या पुस्तकांतून मात्र तुझ्या जगण्याची फिलॉसॉफी गवसली). जे विषय बोलताना आम्हीही संकोचतो तेसुद्धा तू किती सुंदरपणे हाताळले आहेत. जबाबदारीपूर्ण जगण्यासाठी मुलांची मानसिक बैठक घडवताना कुठलाच विषय तू गौण मानला नाहीस. जगण्याबद्दल तू आमच्या भाषेत बोललीस आणि कितीतरी गुंते झरझर सुटले. स्वतःच्याच विश्वात मुलं हरवलेली असताना आई म्हणून खंबीर स्टँड मांडलास आणि जाणवू देत नसली तरी आईचंही स्वतंत्र आयुष्य असतं हे मान्य करायला शिकवलंस तू आणि हेही शिकवलंस की स्वतंत्र आयुष्य असूनसुद्धा मुलंच तिच्या आयुष्याचा ड्रायव्हिंग फोर्स असतात. असंख्य टिनएजर्सच्या मनांतलं द्वंद्व शांत करत आयुष्याला स्थिरत्व आणि दिशा देणाऱ्या तुझ्या या दीपस्तंभरूपी `स्पीडपोस्ट`ला म्हणूनच हे प्रतिपत्र. आयांवर कितीही रुसलो तरी त्यांच्याशी असलेले अतूट बंध जाणणारी आम्ही मुलं ...Read more

FAR FAR VARSHAPURVI
FAR FAR VARSHAPURVI by NIRANJAN GHATE Rating Star
Shrikant Adhav

फार वर्षांपूर्वी म्हणजे सुमारे लाखो व कोटी वर्षांपूर्वीची ही गोष्ट आहे. एका गोष्टीत रहस्य आहे, गुढ आहे, विज्ञान आहे, संशोधन आहे शिवाय उत्तरही आहेत. निरंजन घाटे यांचे हे पुस्तक अशाच लाखो-करोडो वर्षांपासून पडलेल्या विविध प्रश्नांची वैज्ञानिक उत्तरेपल्याला देतं. निरंजन घाटे हे हाडाचे विज्ञानलेखक. त्यामुळे विज्ञानाच्या दृष्टिकोनातून त्यांनी लिहीलेले सर्वच लेख आपल्याला मानववंशशास्त्र, पुराणवास्तुशास्त्र, हवामान शास्त्र व इतिहासाची माहिती करून देतात. पृथ्वीचा इतिहास हा करोडो वर्षांचा असला तरी बहुतांशी तो फक्त मागील दोन हजार वर्षांचाच पुस्तकात मांडलेला दिसतो. परंतु, तत्पूर्वी मनुष्य जीवन कसे होते? व त्यांनी प्रगतीची पावले कशी पुढे टाकली? याचे वर्णन निरंजन घाटे यांनी या पुस्तकात केले आहे. मानववंशशास्त्र व पुरातनवास्तूशास्त्र या विज्ञानशाखा किती सखोल आहे, त्याची प्रचिती हे पुस्तक देतं. संशोधन कसं करावं व त्याला किती विविध पैलू असू शकतात? या प्रश्नांची उत्तरेही आपल्याला विविध घटनांतून मिळतात. पुस्तकातील काही महत्त्वाच्या मुद्द्यांना याठिकाणी मांडत आहे. पुरातन काळी मनुष्य हा मांसाहारी, शाकाहारी होता की प्रेताहरी? याचं सप्रमा स्पष्टीकरण त्यांनी या पुस्तकात दिलं आहे. आदिमानवाचा शेती विषयक, पर्यावरण विषयक, आरोग्यविषयक प्रवास कशा प्रकारे झाला? समुद्रात शेकडो मैलांवर असणाऱ्या इस्टर आयलँड वरील पुतळ्यांचं गूढ काय? चंद्रावती नावाचं अतिसुंदर शहर भारतात होतं. परंतु परकीय आक्रमकांनी त्याची नासधूस करून विद्रूप करून टाकलं. उत्खननात सापडलेली हाडे ही मानवशास्त्रात अभ्यास करण्यासाठी सर्वात मोठा पुरावा मानले जातात. त्यांचे महत्त्व व रोमांचकारी इतिहास इथे मांडला आहे. चिली व दक्षिण अमेरिकेत अनेक प्राचीन कलाकृती आहेत. माया संस्कृतीत बनवलेल्या या कलाकृतींचे रहस्य काय? ऑस्ट्रेलियातील डायनासोर्स संशोधन. डायनासोर, ट्रायनोसॉर म्हणजे काय? चीनमधल्या ड्रॅगनच्या हाडांच्या शोधामागचा रोमांचकारी प्रवास. युरोपातल्या प्राचीन अटलांटिस शहराच्या समृद्धीतेची वर्णने आजही केली जातात. ते पाण्याच्या तळाशी स्थित आहे. वृक्षवर्तुळावरून वृक्षांचे वय व त्या काळची हवामान स्थिती ओळखण्याची अचूक शास्त्र. व्हिएतनाम, कंबोडिया मध्ये एकेकाळी हिंदू राजे राज्य करीत होते. परंतु परकीय आक्रमकांमुळे त्यांची संस्कृती लयास गेली. आजही त्यांच्या सांस्कृतिक पाऊलखुणा दोन्ही देशात सापडतात. मानवशास्त्रज्ञ डग्लस औसली यांनी आजवर सर्वाधिक अचूकतेने या विज्ञानाचा वापर करून दाखवला आहे. रेण्विक पुरानशास्त्र म्हणजे काय? त्याचा वापर कसा करता येतो? आदिमाता अर्थात आपल्या सर्वांच्या एकमेव मातेचा शोध कसा घेतला गेला याची कहाणी. आपण सारे होमोसेपियन एकाच आईची लेकरे आहोत. पण आज लाख वर्षानंतर आपापसात कितीतरी भेदभाव तयार झालेत. आफ्रिके पासून अलिप्त असणाऱ्या अमेरिका खंडात मानव पोहोचला कसा? याचे शास्त्रीय उत्तर. अशा विविध प्रकारची माहिती व त्याची उत्तरे निरंजन घाटे यांनी या पुस्तकात दिली आहेत. पारंपरिक इतिहास व विज्ञानापलीकडे जाऊन वाचण्यासारखे हे निश्चितच वेगळे पुस्तक आहे. ...Read more