* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: THE DA VINCI CODE
  • Availability : Available
  • Translators : AJIT THAKUR
  • ISBN : 9788177666960
  • Edition : 8
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 452
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : FICTION
Quantity
The Greatest Conspiracy Of The Past 2000 Years Is About To Unravel While in Paris on business, Harvard symbologist Robert Langdon receives an urgent late-night phone call: the elderly curator of the Louvre has been murdered inside the museum. Near the body, police have found a baffling cipher. Solving the enigmatic riddle, Langdon is stunned to discover it leads to a trail of clues hidden in the works of da Vinci... clues visible for all to see... and yet ingeniously disguised by the painter. Langdon joins forces with a gifted French cryptologist, Sophie Neveu, and learns the late curator was involved in the Priory of Sion-an actual secret society whose members included Sir Isaac Newton, Botticelli, Victor Hugo, and da Vinci, among others. The Louvre curator has sacrificed his life to protect the Priory`s most sacred trust: the location of a vastly important religious relic, hidden for centuries. In a breathless race through Paris, London, and beyond, Langdon and Neveu match wits with a faceless powerbroker who appears to work for Opus Dei-a clandestine, Vatican-sanctioned Catholic sect believed to have long plotted to seize the Priory`s secret. Unless Langdon and Neveu can decipher the labyrinthine puzzle in time, the Priory`s secret-and a stunning historical truth-will be lost forever. In an exhilarating blend of relentless adventure, scholarly intrigue, and cutting wit, symbologist Robert Langdon (first introduced in Dan Brown`s bestselling Angels & Demons ) is the most original character to appear in years. The Da Vinci Code heralds the arrival of a new breed of lightening-paced, intelligent thriller... surprising at every twist, absorbing at every turn, and in the end, utterly unpredictable... right up to its astonishing conclusion.
पॅरिसमधील लूव्ह्र या सुप्रसिद्ध संग्रहालयाच्या वयस्कर व्यवस्थापकाचा संग्रहालयामध्येच खून होतो. विचित्र गोष्ट अशी की, त्यांच्या मृतदेहाभोवती जमिनीवर गोंधळून टाकणारी काही चिन्हे आणि खुणा दिसतात. या खुणांचा शोध घेण्याची कामगिरी त्याचवेळी पॅरिसमध्ये आलेल्या रॉबर्ट लँग्डन या हॉर्वर्ड विद्यापीठातील चिन्हशास्रतज्ञावर सोपवली जाते. फ्रान्समधील निष्णात गुप्तलिपीतज्ज्ञ सोफी नेव्ह्यू हिच्या मदतीने लँग्डन या चित्रविचित्र खुणांमधून खुनाला वाचा फोडणारी काही दिशा मिळते का, याचा शोध घेतो. यातूनच मग काही वेगळेच रहस्य उजेडात येते. जगप्रसिद्ध चित्रकार लिओनार्दो दा विंचीच्या अनेक चित्रांमधून अत्यंत कौशल्यपूर्ण रीतीने दडवलेले संकेत दोघांना आश्चर्यचकित करतात. खून झालेले संग्रहालय-व्यवस्थापक ‘प्रायरी ऑफ सायन’ या पंथाशी संबंधित असतात, ही स्फोटक माहितीही त्यांना कळते. अत्यंत गुप्तपणे काम करणा-या या पंथामध्ये सर ऐझॅक न्यूटन, व्हिक्टर ह्यूगो आणि दा विंची अशा अनेक नामवंत व्यक्ती कार्यरत होत्या. संग्रहालय-व्यवस्थापकांनी मती गुंग करणारे एक ऐतिहासिक सत्य जिवापाड जपलेले असते. हा शोध घेत असताना एक अव्यक्त प्रतिगामी शक्ती सतत रॉबर्ट आणि सोफीचा पाठलाग करीत असते. अखेर प्राचीन काळापासून अस्तित्वात असलेले एक स्फोटक सत्य खुणा आणि संकेतांच्या भूलभुलैय्यातून बाहेर येते.
Keywords
Customer Reviews
  • Rating Starअमोल पालकर

    थरारक रहस्यकथा आवडणाऱ्या प्रत्येकाने वाचावी अशी ही कादंबरी आहे. कथेचा कॅनव्हास खूप मोठा आहे. ओपस डाय या कट्टर संघटनेचा अनुयायी सिलास प्रायरी ऑफ सायन च्या सेनापतीच्या हत्या करत सुटलाय.त्याला keystone हवाय.ज्याच्या मदतीनं 2000 हजार वर्षांपूर्वी च स रहस्य त्यांना नष्ट करायचंय ज्यामुळे कॅथलिक चर्च चा पायाच डळमळीत होईल.जाक सॉनिऐ व लँग्डन यांची पूर्व नियोजित भेट होण्या अगोदरच सॉनिऐ यांची हत्या होते. जाक सॉनिऐ हे पायरी चे ग्रँडमास्टर होते . मरताना संदेश लिहून ठेवतात. यात ते लँग्डन ला शोधा अस सोफी या त्यांच्या नातीला गुप्त संदेश देतात. त्यांना तिला तिच्या कुुुटंबा च रहस्य सांगायचं असत. लँग्डन हा पोलिसांच्या दृष्टीने सॉनिऐ चा खुनी आहे.पण लँग्डन हा चिन्हशास्त्रज्ञान सोफी ला मदत करतो. त्यांना सापडलेली चावी नंतर मिळविलेले क्रिपटेक्स..... टीबिंग हा होली ग्रेल चा इतिहास संशोधक त्यांना चर्च चा सगळं इतिहास समजून सांगतो. सांगरील कागदपत्रे, टेम्पलर सरदार त्यांचा इतिहास . मेरी मॅगडालीन तिची कहाणी..... बिशप मैनुएल अरिंगारोसा त्यांचा अनुयायी आणि गुरू याना का इतका रस आहे होली ग्रेल मध्ये....? रहस्याचा शोध घेत पॅरिस, ब्रिटन मधला चित्तथरारक प्रवास आपण वाचत वाचत अनुभवतो. मेरी मॅगडालीन चा राजवंश त्यांच रक्षक करणारी प्रायरी ऑफ सायन........त्यांची गुपिते..... .होली ग्रेल ला शोधणारे लोक....... पोलिसांचा ससेमिरा....... हा प्रवास कुठं पर्येंत जातो...... होली ग्रेल सापडत का? सोफी चा पायरी ऑफ सायन शी काय संबंध आहे..... अत्यन्त उत्कंठावर्धक अशी कादंबरी वेड लावते. डॅन ब्राउन यांचं लेखन दैवी आहे आपण फक्त त्यात चिंब भिजायचं......... ...Read more

  • Rating StarAmol Palkar

    थरारक रहस्यकथा आवडणाऱ्या प्रत्येकाने वाचावी अशी ही कादंबरी आहे. कथेचा कॅनव्हास खूप मोठा आहे. ओपस डाय या कट्टर संघटनेचा अनुयायी सिलास प्रायरी ऑफ सायन च्या सेनापतीच्या हत्या करत सुटलाय.त्याला keystone हवाय.ज्याच्या मदतीनं 2000 हजार वर्षांपूर्ी च अस रहस्य त्यांना नष्ट करायचंय ज्यामुळे कॅथलिक चर्च चा पायाच डळमळीत होईल.जाक सॉनिऐ व लँग्डन यांची पूर्व नियोजित भेट होण्या अगोदरच सॉनिऐ यांची हत्या होते. जाक सॉनिऐ हे पायरी चे ग्रँडमास्टर होते . मरताना संदेश लिहून ठेवतात. यात ते लँग्डन ला शोधा अस सोफी या त्यांच्या नातीला गुप्त संदेश देतात. त्यांना तिला तिच्या कुुुटंबा च रहस्य सांगायचं असत. लँग्डन हा पोलिसांच्या दृष्टीने सॉनिऐ चा खुनी आहे.पण लँग्डन हा चिन्हशास्त्रज्ञान सोफी ला मदत करतो. त्यांना सापडलेली चावी नंतर मिळविलेले क्रिपटेक्स..... टीबिंग हा होली ग्रेल चा इतिहास संशोधक त्यांना चर्च चा सगळं इतिहास समजून सांगतो. सांगरील कागदपत्रे, टेम्पलर सरदार त्यांचा इतिहास . मेरी मॅगडालीन तिची कहाणी..... बिशप मैनुएल अरिंगारोसा त्यांचा अनुयायी आणि गुरू याना का इतका रस आहे होली ग्रेल मध्ये....? रहस्याचा शोध घेत पॅरिस, ब्रिटन मधला चित्तथरारक प्रवास आपण वाचत वाचत अनुभवतो. मेरी मॅगडालीन चा राजवंश त्यांच रक्षक करणारी प्रायरी ऑफ सायन........त्यांची गुपिते..... .होली ग्रेल ला शोधणारे लोक....... पोलिसांचा ससेमिरा....... हा प्रवास कुठं पर्येंत जातो...... होली ग्रेल सापडत का? सोफी चा पायरी ऑफ सायन शी काय संबंध आहे..... अत्यन्त उत्कंठावर्धक अशी कादंबरी वेड लावते. डॅन ब्राउन यांचं लेखन दैवी आहे आपण फक्त त्यात चिंब भिजायचं......... ...Read more

  • Rating StarNEWSPAPER REVIEW 28-5-2006

    दा विंची जेव्हा मराठीत बोलतो!... रॉबर्ट लॅग्डनला ही भाषा जेवढी अनाकलनीय होती. तेवढीच अनाकलनीय असते कोणतीही परकीय भाषा. परक्या भाषेतील विचार कितीही चांगला असला, तरी तो आपल्या भाषेत येईपर्यंत त्याचा काही उपयोग नसतो. प्रेंâच, रशियन वा पोर्तुगीज भाषेतीलसाहित्य कितीही सकस असले, तरी मल्याळम्-तामिळ भाषिकाला काही ते वाचता येणार नाही आणि मल्याळम् - तामिळ भाषेतील पुस्तकांचा मराठी माणसाला काही उपयोग नाही. इंग्रजीची स्थिती वेगळी आहे, हे मान्य. मात्र, ती फार वेगळी नाही. जगावर राज्य करणाऱ्या इंग्रजी माणसांनी जगभर त्याची भाषा नेली आणि जागतिकीरणानंतर ती नव्या जगाची बोली झाली. आपल्यासारख्या वसाहतींना तर इंग्रजीची ओळख कितीतरी अगोदर झाली होती. जागतिकीरणाच्या झपाट्यात त्याचा पुरेपूर वापरही आपण करून घेतला. मात्र तरीही इंग्रजी ही काही आमच्या सर्वसामान्य माणसाची भाषा नाही. ती होऊ शकत नाही. होण्याचे कारण नाही. त्यामुळे जगाशी संपर्क ठेवण्यासाठीदेखील आपल्या माणसांची भाषा मराठीच आहे. तीच असायला हवी. केवळ इंग्रजी येत नाही म्हणून ज्ञानाचे दरवाजे बंद होण्याचे कारण नाही. इंगजी ही ज्ञानाची खिडकी आहे, वगैरे गौरवपूर्ण उल्लेख ठीक आहे. मात्र, एखाद्या समूहाने इंग्रजीसारख्या परक्या भाषेवर एवढे अवलंबून राहण्याचे कारण नाही. जगातील ज्ञानाचे वारे माझ्या भाषेतून माझ्यापर्यंत आले पाहिजे. विशेषत: मराठीसारख्या समृद्ध, सक्षम भाषेत संवाद साधणाऱ्या समूहाला तसे वाटण्यात काहीच गैर नाही. डॅन ब्राऊनची ही कादंबरी मराठीतच काय कोणत्याही भारतीय भाषेत आणणे तसे फार सोपे नाही. कारण या कादंबरीला असणारे संदर्भ अक्षरश: अफाट आहेत. ‘इंटेलिजन्ट थ्रिलर’ किंवा ‘मिक्स ऑफ मर्डर अँड मिथ’ एवढेच तिचे स्वरूप नाही. या कादंबरीत इतिहास आहे, धर्म आहे, संस्कृती आहे, भूगोल आहे, गणित आहे, भाषाविज्ञान आहे, चित्रकला आहे, गुन्हेगारी आहे! मुख्य म्हणजे मराठी माणसाला ठाऊक नसणाऱ्या संस्कृतीविषयी आणि प्रदेशाविषयी ती बोलते. ज्या लूव्हर म्युझियामध्ये क्यरेटरचा खून होतो आणि वाचक एका अद्भुत भुलभुलैय्यात सापडतो, ते संग्रहालय फ्रान्समध्ये, शोधासाठी तिथे दाखल होणारा लँग्डन अमेरिकन आणि ही शोधयात्रा येऊन ठेपते इंग्लंडपर्यंत. अशा तीन देशांशी संबंधित घटना, इंग्रजी, फ्रेंच, लॅटिन, ग्रीक, हिब्रू, इजिप्शियन अशा भाषांमधील गूढ शब्दांचा सुकाळ. शिवाय जी मिथके आहेत, ती खिस्ती धर्माशी संबंधित. त्यामुळे अनुवादासाठी आवाका हवा. लिओनार्दो दा विंचीच्या चित्रांपासून संगणकीय करामतीपर्यंत आणि भाषा विज्ञानापासून सांकेतिक चिन्हांपर्यंत असे बरेच काही कादंबरीच्या पानोपानी खच्चून भरले आहे. हे तपशील तसे कठीण आणि अनोळखी असल्याने मराठी वाचकांसाठी ते देताना कमालीची कसरत करावी लागणार, हे तर स्पष्टच. एवढे सारे करूनही पुन्हा ती कादंबरी कृत्रिम होणार नाही, हे भान बाळगणे सोपे नव्हते. अजित ठाकूरांनी केलेला अनुवाद वाचल्यानंतर मात्र, त्यांना दाद द्यावीशी वाटली. त्यांनी हे अफलातून काम केले आहे. मराठी अनुवादही मूळ कादंबरीप्रमाणेच वाचून संपविल्याशिवाय हातातून खाली ठेवला जात नाही. डॅन ब्राऊनची क्षमता प्रचंड आहे. त्याने कादंबरीला जो वेग दिला आहे, रहस्यातील आकर्षण कायम ठेवले आहे, त्याला तोड नाही. ही कादंबरी लिहिताना एकच ‘की’ मी मोकळेपणाने वापरली आणि ती म्हणजे ‘डिलीट’ असे तो म्हणतो. म्हणजे त्याने सुमारे बाराशे पाने लिहिली आणि तिच्याहून जास्त पाने उडविली! कादंबरी बांधेसूद करायची, तर त्याला पर्यायही नव्हता. नाहीतर, मूळ रहस्याची जादू ओसरली असती, आशय पातळ झाला असता. अशी बांधेसूद कादंबरी मराठीत तेवढ्याच ताकदीने बांधताना अनुवादकाचा कस लागला असणार. शिवाय, ब्राऊनने शब्दही नेमके वापरले आहेत. आणि अशा शब्दांच्या छाटा मराठीत आणताना अनुवादकाची काहीशी दमछाकही झाली असणार! म्हणजे ‘पासवर्ड’ला मराठी शब्द काय वापरणार? ‘मंत्र’ म्हणावे, तर त्याला वेगळा सांस्कृतिक संदर्भ आहे. ठाकुरांनी वापरलेला ‘परवलीचा शब्द’ हा खरे तर ‘पासवर्ड’ला चपखल पर्याय नाही. पण ही दमछाक स्वाभाविक आहे. शिवाय, या कादंबरीतील लँग्डन, सोफी किंवा सॉनिए ही सगळीच मंडळी भाषा ‘वापरण्यात’ निष्णात. अगदी कोट्या करण्यातही तरबेज. खेड्यात राहणाऱ्या खेडवळ लोकांबद्दल चर्चला एवढी भीती वाटत असे, की त्यातून म्हणजे खलनायक हा शब्द आला, अशासारखा भाषेचा विचार करणारा लँग्डन. मात्र, भाषेच्या या साऱ्या छटा अगदी सहजसोप्या आणि नैसर्गिक पद्धतींनी मराठीत आणल्या गेल्या आहेत. विशेषत: लँग्डनच्या खिशातील चकती साबणाच्या वडीत घुसविण्याचा प्रसंग असो, प्रायरी ऑफ सायन्सचा सोफाने पाहिलेला गुप्त विधी असो किंवा टीबिंग आणि लँग्डन-सोफी यांचे प्रसंग असोत, ही वर्णने चपखलपणे उतरली आहेत. झुरिच बँकेत घडलेले नाट्य तर अगदी मराठीतूनच घडले आहे, असे वाटण्याइतपत जमले आहे! ठाकुरांना फ्रेंच अवगत आहे, याचाही फायदा त्यांना झालाच असणार! चंद्रमोहन कुलकर्णींच्या देखण्या मुखपृष्ठाने पुस्तकाच्या श्रीमंतीत भर घातली, हेही वेगळे सांगायला हवे. मात्र, मूळ कादंबरीतील ‘फॅक्ट’ हे पान समाविष्ट का केले नाही, ते समजत नाही. इंग्रजी कधीही न वाचणाऱ्या बापड्या मराठी माणसाच्या तोंडावर तो चार-दोन नावे स्मार्टपणे फेकतो आणि त्याच्या वाचनाच्या व माहितीच्या माऱ्याने बिचारा मराठमोळा वाचक खचतो. मराठी पुस्तके व वाचनाला गौण मानणारा हा इंग्रजी समुदाय ‘हॅरी पॉटर’सारखी अतर्किक पुस्तके मात्र झपाटल्यागत वाचून काढतो. इंग्रजी शब्दांना मराठी प्रतिशब्द आठवत नाहीत याचे वाईट वाटण्याऐवजी कौतुक वाटणारी तरुणाई अशी अधांतरी हिंदोळते कारण त्यांना भाषाच नाही. सध्या तरी फक्त बाजाराची स्मार्ट भाषा त्यांना ठाऊक आहे. पण तुमचे अवघे जीवन पोसायला ती समर्थ नाही, हे त्यांच्या गावी नाही. सर्वसामान्य माणसापर्यंत विंची पोहोचल्यावर हेच ‘नवसाहेब’ म्हणतील की ब्राऊन हा तर सामान्य लेखक आहे. कालपरवापर्यंत विंचीवर होणारी यांची भाषणे थांबतील. कारण तो आता सर्वांचा झाला! ब्राऊन हा काही रूढार्थाने अभिजात साहित्यिक नव्हे. हे तर मान्यच आहे. म्हणून काही त्याच्या या भन्नाट कादंबरीला नाके मुरडण्याचे कारण नाही. सर्वांना समजते व आवडते ते हिणकसच असते. असे समजण्याचेही काहीच प्रयोजन नाही. मुख्य म्हणजे, जगात काय गाजते आहे, ते आमच्या मराठी माणसाला समजायलाच हवे. ‘प्रायरी ऑफ सायन’ अथवा ‘होली ग्रेल’ असली नावे तोंडावर फेकून मराठी माणसाची बोलती बंद करणाऱ्या या तथाकथित इंग्रजी वाचकांना पुरून ठरेल, एवढी माहिती त्यासाठी मराठी माणसाकडे असायला हवी, त्यालाही जग समजायला हवे. नवे काही मिळायला हवे. त्याचा तो अधिकार आहे. तो काही सामान्य भाषेचा नव्हे, मराठीचा नागरिक आहे. तो इंग्रजी वाचू लागला, तर आनंदच आहे. पण इंग्रजी वाचत नाही म्हणून त्याचे काही अडता कामा नये. मात्र, आज तरी ते अडते. मराठी माध्यमातून यूपीएससी परीक्षा देऊ इच्छिणाऱ्या महत्त्वाकांक्षी तरुणांपासून ते पत्रकारितेची पदवी घेणाऱ्या मराठी मुलांपर्यंत सर्वांना हा अनुभव येतो. अरे! महाराष्ट्र म्हणजे काही साधे राज्य नाही. जगातील केवळ अकरा देशांची लोकसंख्या महाराष्ट्रापेक्षा जास्त आहे. चीन, अमेरिका, रशिया, जपान असे दहा-अकरा देश वगळले, तर महाराष्ट्राएवढी लोकसंख्या कोणत्याही देशाची नाही! एवढा मोठा हा समुदाय. दोन-चार टक्के इंग्रजी वाचणारे-बोलणारे सोडले तर प्रामुख्याने सर्वांची भिस्त मराठीवर. जागतिकीकरण म्हणजे झेरॉक्सीकरण नव्हे. इंग्रजीच्या वळचणीला बसून दिवस काढणे म्हणजेही जागतिकीकरण नव्हे. ही वसाहतवादी मानसिकता काय कामाची?... आमच्या राज्याची साक्षरता आता वाढू लागली आहे. सर्वांसाठी शिक्षण खुले झाले आहे. काल हमाली करणाऱ्या एखाद्या धोंडूचा पोरगाही आता नव्या दिशेने झेपावंत आहे. रांधा-वाढा-उष्टी काढा याच संस्कारात वाढलेली बाईदेखील आता नव्या तेस्विनीच्या रूपात नवे क्षितिज धुंडाळते आहे. नवी स्वप्ने पाहणारे नवे डोळे उदयाला येत आहेत. त्या डोळ्यांना वाचायचे आहे, जग जाणून घ्यायचे आहे. त्यासाठी डॅन ब्राऊनच काय, प्रत्यक्ष दा विंचीलाही मराठीतून बोलायला भाग पाडले पाहिजे! -संजय आवटे ...Read more

  • Rating StarDAINIK SAKAL 28-05-2006

    चव्वेचाळीस भाषांमधून अनुवाद आणि चार कोटी प्रतींच्या विक्रीचा उच्चांक. एक रहस्यकथा जगभर गाजते आहे. शेकडो लेख या कादंबरीवर लिहिले गेले. पुस्तकेही लिहिली गेली. ही कादंबरी वादग्रस्त ठरली. त्यावरचा चित्रपट वादात सापडला. डॅन ब्राऊन यांनी लिहिलेली ही थरारकथ अजित ठाकूर यांनी आता मराठीत आणली आहे. ही गूढकथा आहे तरी काय? हावर्ड युनिव्हर्सिटीतील धार्मिक प्रतीकशास्त्राचा प्राध्यापक रॉबर्ट लँग्डन पॅरिसमध्ये व्याख्यान देण्यासाठी आलेला असतो. मध्यरात्री त्याला फोन येतो व पाठोपाठ एक पोलीस अधिकारीही. पॅरिसमधल्या लूव्हर या प्रसिद्ध संग्रहालयाच्या वयस्कर व्यवस्थापकाचा - जॅक्विस सॅनिफ यांचा त्याच रात्री खून झालेला असतो. चित्रकार लिओनार्दो दा विंची याच्या ‘व्हिटुव्हियन मॅन’ या चित्राप्रमाणे त्यांचा नग्न मृतदेह जमिनीवर पसरला होता. त्यांच्या शरीरावर व पार्थिवावर आसापास काही रहस्यमय चिन्हे होती, सांकेतिक भाषेत लिहून ठेवल्यासारखी. सॉनिफच्या व्यक्तिगत डायरीत रॉबर्ट लँग्डन यांची त्या सायंकाळी भेट ठरल्याचा उल्लेख होता. तिथल्या नोंदीच अशा होत्या, की पोलिसांची संशयी नजर लँग्डनकडे वळली. आता कादंबरी आणखी वेग घेते. लँग्डन पोलिसांपासून दूर पळतो. सांकेतिक चिन्हांचे अर्थ उलगडण्याच्या शास्त्रातील तज्ज्ञ व सॉनिफचीच नात असलेली सोफी नेव्ह्यू हिच्यासह लँग्डन संकेत चिन्हांचे माग काढतो. खुनाचे रहस्य उलगडू पाहतो. त्यांची ही वाट अनेक गूढ धार्मिक संकेत, श्रद्धा, समजुती, पंथांचे विचार, आग्रह, दुराग्रह अशा प्रदेशातून जाते. खुनाचा उद्देश स्पष्ट होत ती खुन्यापाशी पोहोचते. या साऱ्या प्रवासात शेकडो वर्षे लपवलेली धार्मिक रहस्ये लँग्डन व सोफीच्या हाती येतात. ‘होली ग्रेल’ - पवित्र प्यालाचा शोध, लिओनार्दो दा विंची, याच्या ‘मोनालिसा’ व ‘द लास्ट सपर’ या पेंटिंग्जमागचे अर्थ उलगडायचा प्रयत्न होतो. पोपच्या नेतृत्वाखालील कॅथलिक धर्माधिकाऱ्यांच्या उतरंडीत स्त्रियांना वर्चस्व नाकारण्याच्या उद्देशने मेरी मॅग्डालेनच्या संबंधातली सत्य नाकारण्याचा परंपरागत प्रयत्न, तिच्या वंशाविषयीचे गुपित जपणाऱ्या ‘प्रायरी ऑफ द सायन’ या गुप्त संघटनेची माहिती, या गुप्त धर्ममताला हिंस्रपणे विरोध करणारा ‘ओपस डाय’ पंथ व त्याची गूढ व्यवस्था या साऱ्याचाच लँग्डन व सोफीला उलगडा होतो. ऑर्थर हेलीप्रमाणे एका व्यापक पटातील बारीकसारीक तपशील ही कादंबरी देते. जेफ्री आर्चरच्या कादंबरीसारखी मनाची पकड कायम ठेवते. फ्रेडरिक पोर्सिथच्या थरारक कादंबरीइतकीच ती थरार व रंजन याचा अनुभव देते; पण तरीही ती केवळ गूढरहस्य जपणारी रंजक कादंबरी एवढ्याच पातळीवर राहत नाही. कारण ती केवळ मर्डर मिस्टरी नाही. प्राचीन काळापासून अस्तित्वात असलेले एक स्फोटक सत्य पुढे आलेले असते. ही कादंबरी पूर्णत: काल्पनिक नाही. या पुस्तकावर टीका होऊ लागल्यावर बँटम प्रेसने चित्रे-छायाचित्रे असलेली विशेष आवृत्ती प्रसिद्ध केली. या थरार कथेचा आधार ऐतिहासिक पुरावे आहेत हे स्पष्ट केले. मायकेल बेजंट व रिचर्ड ले यांनी संशोधन करून ‘होली ब्लड अ‍ॅण्ड द होली ग्रेल’ या पुस्तकात काही माहिती मांडली होती. त्या माहितीचाही डॅन ब्राऊनने सुरेख उपयोग केला आहे. त्यामुळेच थरारप्रधान मनोरंजक कादंबरीच्या पुढे ती जाते. अजित ठाकूर यांनी अनुवादात ही सारी वैशिष्ट्ये जपली आहेत. धर्मशास्त्रातील संकेत किंवा अन्य काही तपशील वर्णनाच्या ओघातच दिला जातो. त्यामुळे वाचनाचा ओघ मंदावत नाही की अडखळत नाही. अशा कादंबरीत आवश्यक असणारा वेग-आवेग अनुवादातही राखण्यात आला आहे. डॅन ब्राऊन यांच्या शैलीचाही अनुवाद करणे ठाकूर यांना जमले आहे. जगभर गाजत असलेली ही रहस्यकथा मराठीतही पूर्ण ताकदीने उतरली आहे. ...Read more

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

SATTANTAR
SATTANTAR by VYANKATESH MADGULKAR Rating Star
Mayur Sarkale

व्यंकटेश माडगूळकर हे फार `पट्टीचे` कथालेखक म्हणून प्रसिद्ध आहेत.त्यांच्या कथा वाचताना आणि आपल्या डोळ्यासमोर घडताना त्यांची प्रतिभा आणि वरील वाक्य सतत जाणवत राहते. माडगूळकरांनी त्यांच्या एकंदरीत लेखन प्रपंचात २०० हून अधिक कथा लिहिल्या, याव्यतिरिक्त ८कादंबऱ्या देखील त्यांच्या नावावर आहेत, त्यापैकीच एक म्हणजे "सत्तांतर" होय.आपल्याला कादंबरी म्हणल्यावरती ३००-४०० पानांचा आराखडा - गठ्ठा समोर येतो. सत्तांतर ही केवळ ६३ पानांमध्ये घडते. मराठी साहित्य क्षेत्रात आणि त्यातला त्यात कादंबरीच्या प्रांतात अशी कादंबरी माझ्यामते फक्त पाश्चिमात्य साहित्यात पाहायला मिळेल. (असावी. उदा. अँनिमल फार्म -जाँर्ज ओरवेल). सत्तांतर ला साहित्य अकादमीचा पारितोषिक तर आहेच पण त्याहून या पुस्तकाच्या धाटणीचा ( आताच्या भाषेत प्लॉट ) चं अधिक कौतुक केलं गेलं होतं. मला ह्या धाटणीचा निवडीपेक्षा माडगूळकरांच्या विषयनिवडीच, धाडसाचं कौतुक वाटतं. सत्तांतर ही संपूर्ण कथा माणसाच्या पूर्वजांमध्ये माकडांमध्ये घडते. सत्तांतर मधील वानरांची जात ही `हनुमान लंगुर` ही आहे. समाजामध्ये संघर्ष हा सतत पेटता असतो फक्त त्याला थोडीफार वाऱ्याची झुळूक लागली की मग तो उफाळून उग्रता दाखवतो, ४ हात भाजवतो, डोळ्यांत भीती निर्माण करतो आणि प्रसंगी तर जीव ही चाखून,चाटून -पुसून खातो. लेखक कथेतील वानरांच्या टोळ्यांना, त्यांच्या प्रमुखांना त्यांच्या शरीरवैशिष्टानुसार नावे देखील देतात त्यामुळे कथेतील रंजगता सतत आपल्याला धरून ठेवते. समाज आणि जगणं म्हणलं की संघर्ष हा आलाच आणि त्यातल्या त्यात त्यामध्ये साम्राज्यवादाची झळ असेल,भूमिका असेल,उद्देश असेल तर मग हे सत्तांतर अटळच आहे. संघर्ष करून एखादा स्वतःचा असा प्रदेश तयार करतो, आपली स्वतःची माणसं तयार करतो,आपली ताकत वाढवण्यासाठी तो हवे ते करतो हे सर्व कोणी ना कोणी पाहत असत त्याला हे सर्व आवडत असतं इथपर्यंत हिथपर्यंत ठीक पण त्याला हेच सर्व जेव्हा हवंहवंसं वाटू लागतं तेव्हा घडतं " "सत्तांतर" सत्तांतर म्हणजे सत्तेमधला बदल. दुसऱ्याची उलथवून आपली उभी करणं म्हणजे सत्तांतर. लेखकाच्या बाकी ७ कादंबऱ्याना प्रस्तावना नाही. सत्तांतरला आहे कारण त्यावर लेखकाची अप्रतिम छाप पडलेली आहे. सत्तांतर मागे लेखकाचा खरा कस जाणवतो. प्रस्तावनेमध्ये त्यांनी विषयाची पार्श्वभूमी ही अगदी १८३६ पासून मांडली आहे. सत्तांतरसाठीचे विविध शास्त्रज्ञांनी लिहून ठेवलेली संदर्भ, त्यांची निरीक्षण आणि "लंगूर्स ऑफ अबू" या ग्रंथाचा त्यांना झालेला उपयोग असं बरंच त्यांनी लिहिलेलं आहे. माडगूळकरांची स्वतः ची काही महिन्यांची अभयारण्यातली निरीक्षण,छायाचित्र ही सत्तांतर मधून,त्या निवेदनामधून अक्षरशः बोलतात,उभी राहतात समोरासमोर. मला वाटत पुस्तकाची प्रस्तावना एक पूर्ण वेगळी कथा आणि पुस्तकातली कथा अश्या वेगळ्या गोष्टी असतात. त्यामुळे प्रस्तावणेच वेगळं भाष्य करायचं प्रयत्न केला. एका बैठकीत संपूर्ण होईल आणि आपण अजब आणि जंगलामध्ये फिरून आलो की काय ? असा अनुभव आपल्यालाही येईल अशी अपेक्षा. ...Read more

AND THE MOUNTAINS ECHOED
AND THE MOUNTAINS ECHOED by Khaled Hosseini2 Rating Star
लोकसत्ता 17 मार्च 2019

विपरीततेची परीकथा... अफगाणिस्तान हा एक दुर्दैवी देश. धर्माधतेची परिणती कशात होते, हे अफगणिस्तानकडे बघून कळतं... आपण बहुतांश पौर्वात्य आपली घट्ट विणलेली कुटुंबसंस्था आणि शिस्तबद्ध पितृसत्ताक व्यवस्था याविषयी अभिमान बाळगतो. पण हे मजबूत वाटणारे धागे मळापासून गदागदा हलवले, उचकटून फेकून दिले तरीही उरतं माणसा-माणसांमधलं निखळ प्रेम, ममता आणि माणूसकी. हीच मूल्यं शेवटी महत्त्वाची असतात, हे ‘अ‍ॅण्ड द माऊंटन्स एकोड’ या कादंबरीत सांगितलंय. ‘द काईट रनर’ या गाजलेल्या कादंबरीचे लेखक खालिद हुसनी यांची ही तिसरी कादंबरी. अफगाणिस्तान हा एक दुर्दैवी देश. धर्माधतेची परिणती कशात होते, हे अफगणिस्तानकडे बघून कळतं. आपण अफगणिस्तानच्या भीषण अवस्थेकडे नीट पाहायला हवं. आपल्याला आपल्या सुस्थित घराची, अजूनही बऱ्यापकी घट्ट विण असलेल्या कुटुंबपद्धतीची कदर वाटत नाही. हे सगळं कायम असणार आहे असं गृहीत धरून आपण जगतो. मात्र, अचानक एके दिवशी कुटुंबातील आपलं सगळ्यात जवळचं असलेलं माणूस गमावणं ही कमालीची भयावह गोष्ट असते. अचानक एके दिवशी आपल्याला आपला देशच नसणं ही अत्यंत भीषण गोष्ट असते. ‘अ‍ॅण्ड द माऊंटन्स एकोड’ ही या अशा भयानकतेची कादंबरी आहे. देश, भाषा, रक्त यांच्या आयुष्यभराच्या शोधाची ही कादंबरी आहे. या कादंबरीत चितारलेला काळाचा पट मोठा आहे. प्रदेशविस्तार अफाट आहे. तीत अनेक पात्रं आहेत. मात्र, मूळ कथा आहे अब्दुल्ला व परी या भावा-बहिणीची. दहा-बारा वर्षांचा अब्दुल्ला हा तीन-चार वर्षांच्या परीचा भाऊ नसून जणू आईच आहे. त्यांची आई परीच्या जन्माच्या वेळेस वारली आहे. परवाना ही त्यांची सावत्र आई आहे. ती सावत्रपणा करत नसली तरी त्यांच्याशी तुटकपणे वागते. आपल्या अपत्यांमध्ये ती रमली आहे. अत्यंत गरिबीत हे कुटुंब कसंतरी जगतं आहे. अब्दुल्ला व परीच्या सावत्रमामाच्या कृपेनं परीचं आयुष्य बदलायची संधी चालून येते. नबी हा सावत्रमामा काबूलमधल्या अतिश्रीमंत सुलेमान वाहदाती परिवाराचा नोकर आहे. त्याची मालकीण- सुलेमानची तरुण बायको नीला वाहदाती अर्धी फ्रेंच आहे. ती अत्यंत सुंदर, बंडखोर आणि स्वैर स्त्री आहे. ती अपत्यहीन आहे. तिला काही वैद्यकीय कारणामुळे मूल होऊ शकत नाही. नीला उत्तम कवी आहे. नबी परीला नीलाला देऊन तिच्या आयुष्यातली पोकळी भरू पाहतो. सुलेमान, नबी आणि नीला हा एक विचित्र प्रेमाचा त्रिकोण आहे. त्या काळात अफगाणिस्तानात समलैंगिक असणं हे केवळ गुपितच असू शकतं. सुलेमानचं नबीवर अव्यक्त प्रेम आहे. नबी नीलावर अव्यक्त प्रेम करतो. नीला मात्र फक्त स्वतवर प्रेम करते. नशिबाचे फासे असे पडतात, की नीला परीला घेऊन पॅरिसला कायमची निघून जाते. सतानी तालिबानच्या उदयापूर्वी हे घडतं. परी आणि नीलाची कथा पॅरिसमध्ये पुढे सुरू राहते. नीला वाहदाती, जुलिन आणि परी यांचाही प्रेमत्रिकोण आहे. नीला वाहदाती हे पात्र लेखक हुसनी यांनी फार प्रेमाने लिहिलंय. नीला मनस्वी, आत्मघाती प्रवृत्तीची आहे. दुसऱ्याच्या आयुष्यात पोकळी निर्माण करून स्वतची पोकळी भरता येत नाही, याची जाणीव नीलाला फार उशिरा होते. नबी आणि सुलेमानची कथा काबूलमध्ये सुरू राहते. पुढे अफगाणिस्तानात तालिबानी येतात. अपार विध्वंसानंतर पुन्हा जीवन सुरू होतं. सुलेमान आता वारला आहे. नबी वाहदातींच्या खिळखिळ्या हवेलीचा मालक बनला आहे. मार्कोस वर्वरीस हा ग्रीक प्लास्टिक सर्जन नबीकडे भाडेकरू म्हणून येतो. मार्कोसची एक वेगळीच कथा आहे. थालिया ही त्याची घट्ट बालमत्रीण. थालियाचा लहानपणीच कुत्र्याने जबडा फाडला आहे. ती भीषण कुरूप आहे. ओडेलिया ही मार्कोसची आई. ती शिक्षिका होती. ती खंबीर व कणखर विधवा बाई आहे. थालिया ही ओडेलियाच्या बालमत्रिणीची मुलगी आहे. या दुर्दैवी मुलीला तिची अभिनेत्री आई चक्क ओडेलियाकडे टाकून पळून जाते. स्वतच्या कुरुपतेशी झगडणारी, तीक्ष्ण वैज्ञानिक बुद्धीची थालिया, भटक्या वृत्तीचा छायाचित्रकार (आता प्लास्टिक सर्जन झालेला) मार्कोस आणि आयुष्यभर मार्कोस व थालियावर मूक प्रेम करणारी ओडेलिया हादेखील नातेसंबंधांचा एक विलक्षण त्रिकोण म्हणायला हवा. या एका कादंबरीत अनेक कादंबऱ्या वेगवेगळ्या काळांत सुरू आहेत. तीत कॅलिडोस्कोपप्रमाणे प्रत्येक नातेसंबंधांची नक्षी अलग आहे. त्यामुळे मुख्य पात्रांखेरीज अनेक पात्रं येतात. अमेरिकेत स्थलांतरित होऊन यशस्वी आयुष्य जगणारे तमूर बशिरी आणि डॉ. इद्रिस बशिरी हे दोघे चुलतभाऊ आहेत. घरगुती भांडणात संपूर्ण कुटुंब गमावलेली आणि मेंदूवर घाव झेलून उभी राहिलेली लहानगी रोशी आहे. इस्टेटीच्या कामासाठी इद्रिस आणि तमूर काबूलमध्ये येतात. योगायोगाने रोशीला भेटतात. इद्रिस रोशीवर माया करू लागतो. पण तिला मदतीची गरज असते तेव्हा मात्र काहीच करत नाही. स्वार्थी वाटणारा तमूर मात्र रोशीला अमेरिकेत येऊन उपचारांसाठी, जगण्यासाठी मदत करतो. अब्दुल्ला आणि परीची सावत्र आई परवाना, वडील सबूर आणि परवानाची जुळी, देखणी बहीण मासुमाची एक वेगळीच कथा आहे. परवाना क्रूर स्वभावची स्त्री आहे. हा प्रेमाचा त्रिकोण मासुमाला आयुष्यभराचं पांगळेपण देतो. एकेकाळी अब्दुल्ला आणि परीचं जिथं घर होतं, ती जागा बळकावून तिथे हवेली बांधून राहणारा शादबागमधला अफू माफिया बाबाजान व त्याचा निरागस मुलगा आदेल आहे. या सगळ्यांचे आपापसातले नातेसंबंध आणि कडय़ा जुळवताना वाचकाची पार दमछाक होते. अर्थात कादंबरी हा साहित्यातील बडा ख्याल असतो. सुरांच्या अनेक लडय़ा उलगडत जाव्यात तशी कादंबरी उलगडत जायला हवी. कधी कधी मात्र कादंबरी वाचकाच्या संयमाची परीक्षा बघते. या ३७० पृष्ठांच्या कादंबरीचा अनुवाद वैजयंती पेंडसे यांनी केला आहे. अनुवाद प्रवाही आहे. परीकथेपासून सुरू होणारी ही कथा वास्तव आयुष्यदेखील परीकथेपेक्षा कमी चमत्कारिक नसतं हे सांगते. लेखक खालिद हुसनी यांनी ११ वर्षांचे असताना अफगाणिस्तान सोडला. काही र्वष त्यांनी फ्रान्समध्ये काढली. नंतर ते अमेरिकेत गेले आणि तिथेच डॉक्टर होऊन स्थायिक झाले. २००१ नंतर स्वतच्याच देशात ते एखाद्या पर्यटकासारखे फिरले. तिथे त्यांना त्यांच्या कादंबऱ्या सापडल्या. अशावेळी परवीन कुमार अश्क यांचा एक शेर आठवतो : ‘तमाम धरती पे बारूद बिछ चुकी है खुदा, दुआ जमीन कही दे तो घर बनाऊ मैं’ ..आणि ‘अ‍ॅण्ड द माऊंटन्स एकोड’ ही संपूर्ण मानवजातीच्या निर्वासितपणाच्या दुखाची आणि ताटातुटीची कादंबरी होते. - जुई कुलकर्णी ...Read more