Cart
0 item(s)
* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: Saarth
  • Availability : Available
  • Translators : Uma Kulkarni
  • ISBN : 9789386348164
  • Edition : 2
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 276
  • Language : Marathi
  • Category : Fiction
  • Available in Combos :S.L Bhyrappa & Uma Kulkarni Combo 14 Books
Quantity
Sartha literally means a trading caravan. In ancient India, such caravans would travel to distant lands to trade with them. Sartha is a remarkable novel, which works simultaneously on two planes. It is a physical journey across India, as well as a spiritual inward journey of an eighth-century scholar born to a tradition of Vedic studies. Nagabhatta, the scholar, is deputed by Amaruka, the king, to study the secrets of caravans of other lands in order to improve the economy of his kingdom. During his extensive travels, Nagabhatta becomes a witness to and comes under the influence of dozens of religious, social, and cultural modes. Unusual experiences and peoples are depicted in a historically changing time in the history of India. The novel is a result of a deep and extensive study of history and research conducted at actual locales, like Nalanda. It searches, creatively, the roots of conflicting religious beliefs which India is constantly facing. Bhyrappa is well known for his profound study of philosophical questions. In Sartha, he goes back in time to recreate the atmosphere of a bygone era with an authenticity that is his hallmark. Through this gripping narrative, a vast panorama of the past unfolds before us. It is a novel that abounds in details of eighth-century India, creating an experience that is rich and strange--strange to readers uninitiated into the wealth and diversity of the India of more than a thousand years ago. Sartha can be discussed at several levels. It is a historical novel par excellence, defying western critics` opinion that Indian fiction lacks historical sense. On another level, it is a Picaresque novel, in so far as it concerns itself with the escapades of the protagonist. On yet another plane it is a metaphysical novel, dealing with the philosophy of Advaitic thought. Finally, it is a romance, a very readable story about the true love of Nagabhatta and Chandrika.
आठव्या-नवव्या शतकात घडणारी कथा ‘सार्थ’. ‘सार्थ’ म्हणजे ‘व्यापारी तांडा’. कथेची सुरुवात होते ब्राह्मण नागभट्ट आणि राजा अमरुक यांच्यात असणा-या मैत्रीने. राजा अमरुक हा स्त्रीलंपट आहे. नागभट्टाचा हा बालपणीचा मित्र आहे. नागभट्टाच्या पत्नीला हस्तगत करता यावे म्हणून तो नागभट्टाला हेरगिरीच्या निमित्ताने सार्थांबरोबर राज्याबाहेर पाठवतो. वर्ष-दीड वर्ष सरल्यावर नागभट्टाला बातमी मिळते की, आपल्या पत्नीने आणि जिवलग मित्राने आपल्या विश्वासघात केला आहे. पुन्हा घराकडे न फिरकणे, हेच त्याला योग्य वाटते. भाषेवर प्रभुत्व असणारा नागभट्ट एका नाटक मंडळीच्या संपर्कात येतो. कृष्णावर आधारित असणा-या नाटकात त्याला मुख्य भूमिका साकारण्याची संधी मिळते. ‘कृष्णानंद’ नावाने त्याची कीर्ती सर्वदूर पसरते. बायकोने केलेल्या विश्वासघाताने खचलेला नागभट्ट त्याची नाटकातली सहकलाकार असणारी नटी ‘चंद्रिका’ हिच्या प्रेमात पडतो. परंतु ध्यानमार्गाचा अवलंब करणारी ‘चंद्रिका’ शरीर पातळीवरील प्रेम मानत नसते. नागभट्टावर प्रेम करत असूनही ती ते मान्य करत नाही. त्यामुळे नागभट्ट तिच्यापासून दूर जाण्याचे ठरवतो. एक ब्राह्मण असूनही तो तंत्रसाधनेचा मार्ग धरतो. अनेक अनुचित मार्ग तो अवलंबतो. पण तरीही एका वळणावर त्याची आणि चंद्रिकेची भेट होते. बौद्ध धर्माचा उदय, त्याला वैदिक धर्माचा विरोध, मुघलांची आक्रमणे यांच्या पार्श्वभूमीवर ही ‘सार्थ’ची कथा घडते.
Keywords
Customer Reviews
  • Rating StarSHABD RUCHI, AUGUST 2017

    नव्या जाणिवांची ओळख घडविणारा सार्थाचा विलक्षण प्रवास... डॉ.एस.एल.भैरप्पा म्हणजे कर्नाटकी साहित्यातलं व्यासंगी नाव. आपल्या समग्र साहित्यात समाजजीवन आणि धार्मिकतेचे निरनिराळे कंगोरे डॉ.भैरप्पा स्पष्ट करतात. त्यांच्या लेखन अनुभूतीतून वाचकांना जीवन-आकलनचं नवं भान मिळतं. त्यांची सार्थ ही कादंबरीबी असचं नवं भान देणारी आहे. प्रस्तुत कादंबरीसाठी डॉ. एस. एल. भैरप्पा यांनी आठव्या शतकाची पार्श्वभूमी निवडली आहे. वैयक्तिक कारणासाठी नागभट्ट आपल्या गावाबाहेर पडतो आणि एका ‘सार्था’मध्ये सहभागी होऊन प्रवास करू लागतो. त्या निमित्ताने त्या काळचा भारतवर्ष अनेक धार्मिक आणि सामाजिक प्रश्न घेऊन त्याला सामोरा येतो. अनेक धर्म-पंथांमधले तात्त्विक मतभेदही त्याला सामोरे येतात. काही त्याच्या प्रश्नांमध्ये भर टाकतात, तर काही प्रश्नांची उकलही होते. हिंदू धर्मग्रंथातील अनेक संदर्भ नव्याने या पुस्तकात भेटीस येतात. स्त्री-पुरुष संबंधालाही वेगळंच परिमाण लाभल्याचा तो अनुभव घेतो. ‘सार्थ’ म्हणजे व्यापाऱ्यांचा तांडा. ज्या काळात या अर्थाने ‘सार्थ’ हा शब्द भारतात प्रचलित होता, त्या सातव्या-आठव्या शतकात ही कादंबरी आपल्याला नेते. तारावती या नगरातला नागभट्ट हा मंडनमिश्रांच्या गुरुकुलात वेदाध्ययन केलेला, समवयस्क अमरूक नावाच्या राजाच्या विश्वासातला, नुकतीच पंचविशी ओलांडलेला. राजा अमरूक नागभट्टावर काही कामगिरी सोपवून त्याला एका ‘सार्था’ बरोबर देशांतराला पाठवतो अन् तिथूनच विविधरंगी अनुभवचक्रात नागभट्ट गोवला जातो. मध्ययुगातील अनेक सत्य अन् कल्पित घटनांद्वारे या कादंबरीचा पट घट्ट होत जातो. कुमारिलभट्ट, मंडनमिश्र, त्यांची पत्नी भारतीदेवी, शंकराचार्य आदी व्यक्तींच्या विंâवा नालंदा विद्यापीठ, पूर्वेचे सूर्यमंदिर इत्यादी स्थलांच्या कथा येथे गुफुन घेतलेल्या आहेत. या निरनिराळ्या ऐतिहासिक कथा या कादंबरीचा प्रवाह सखोल करीत राहतात व कथानकाचा भावकल्लोळही तीव्र करतात. यातूनच कादंबरीचा वाचक मध्ययुगीन जीवनशैलीच्या अद्भुत, विस्तीर्ण अनुभवसागरात थेट खेचला जातो. भारतीय कीर्तीचे सिद्धहस्त कन्नड लेखक डॉ. भैरप्पा यांच्या इतर कादंबऱ्यांप्रमाणे ‘सार्थ’ ही कादंबरीही वाचकांना एका अजस्र, महाकाय अनुभवाला सामोरे जाण्यास भाग पाडते. ती धार्मिकतेवर भाष्य करताना मानवी प्रवृत्तींवरप्रकाश टाकते . नागभट्टचे गुरु सांगतात , ‘‘भरतखंडामध्ये सगळे देवालयं बांधतील. वैदिक-बौद्ध-जैन सगळ्या जाती-उपजातीतले लोक देवळं बांधत राहतील. पण तिकडून येणारे एक-एक करून त्या देवळांचा नाश करत राहतील. तू पाहिलेलं कुठलंही देवालय राहणार नाही. मंदिरं-चैत्य-स्तूप काहीही राहणार नाही. पण बांधायची प्रवृत्ती नाश पावणार नाही.’’ नागभट्टच्या या प्रवासात डॉ.भैरप्पा आयुष्यातल्या अनेक समस्यांची अध्यात्मिक मांडणी करतात. एका सार्थाचा प्रवास भारतातल्या अनेक धर्मांच्या विचारधारांवरही प्रकाश टाकतो. त्या विचारधारांकडे चिकित्सक पद्धतीने पाहणारी आणि त्यातून आयुष्याचे मोजमाप करणारी माणसं या कादंबरीत भेटतात. त्यांच्या अनेक विधानातून, संवादातून धर्मविषयक नवे पैलू उलगडले जातात . जसे ‘‘देवाला धर्माची गरज नाही. देव ही माणसाची गरज आहे. शिवाय आमच्याकडचे सगळे पंथ देवाला मानत नाहीत. जैन, बौद्ध आणि सांख्य हे तर देवाचा तिरस्कार करतात. पूर्व-मीमांसक देवाचा पुरस्कार करत असले, तरी त्यांनी देवाला मर्यादित अधिकार दिले आहेत. माणसाच्या धर्माचरणासाठी देवाची गरजही नाही, त्याच्यावर विश्वास ठेवायचीही गरज नाही, असं बरेच धर्म-पंथ सांगतात.’’ अशी वाक्यं सर्व धार्मिक संकल्पनांच नेमकं विश्लेषण मांडतात . डॉ.भैरप्पा यांचं जगण्याचं तत्त्वज्ञान उमा कुलकर्णी सहजसोप्या शब्दात मराठी वाचकांपर्यंत पोचवतात. सर्जनशीलतेची कास न सोडता आठव्या शतकातले ऐतिहासिक संदर्भ घेत भैरप्पांनी ही कादंबरी लिहिली आहे. त्यामुळे येथे तत्कालीन घटना आणि पात्र यांबरोबरच भैरप्पांनी निर्माण केलेली पात्रंही भेटत राहतात. ही पात्रे अनुवादातही तितकीच सक्षमपणे उतरतात. यात अनुवादकाच्या भाषाशैलीचा महत्त्वाचा वाटा आहे. मेहता पब्लिशिंग हाऊसने या कादंबरीच्या निमित्ताने डॉ.भैरप्पा यांच्या महत्त्वपूर्ण कादंबरीला मराठी वाचकांसमोर आणले आहे. डॉ.भैरप्पा यांच्या साहित्य प्रवासातील महत्त्वाचा दुवा म्हणजे ही कादंबरी आहे. ...Read more

  • Rating StarDAINIK SAKAL - SAPTRANG - 26-3-2017

    ज्येष्ठ कन्नड साहित्यिक एस.एल. भैरप्पा यांच्या ‘सार्थ’ याच नावाच्या कादंबरीचा हा अनुवाद. उमा कुलकर्णी यांनी तो केला आहे. या कादंबरीसाठी आठव्या शतकाची पार्श्वभूमी भैरप्पा यांनी निवडली आहे. तारावती या नगरातला नागभट्ट वैयक्तिक कारणांसाठी आपल्या गावाबाहे पडतो आणि एका ‘सार्था’मध्ये म्हणजे व्यापारी तांड्यामध्ये सहभागी होऊन प्रवास करु लागतो. त्यानिमित्तानं त्याला पडलेले प्रश्न, झालेलं आकलन अशा अनेक गोष्टी कवेत घेत कथा पुढे सरकते. मध्ययुगातल्या अनेक सत्य आणि कल्पित घटनांद्वारे या कादंबरीचा पट घट्ट होत जातो. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Latest Reviews

The Case of the Crooked Candle
The Case of the Crooked Candle by Erle Stanley Gardner Rating Star
दैनिक लोकसत्ता लोकरंग - ११ फेब्रुवारी २०१८

अमेरिकी इंग्रजी रहस्यकथा वाचणाऱ्यांमध्ये ‘पेरी मेसन’ हे पात्र परिचयाचे असेलच. अर्ल स्टॅन्ले गार्डनर या कादंबरीकाराने एक निष्णात फौजदारी वकील म्हणून रंगवलेले हे पात्र. गार्डनरने इतर विविध प्रकारचे लेखन केलेले असले, विशेषत: त्याने उत्तम प्रवासवर्णने लिली असली, तरी तो मुख्यत: ओळखला जातो ते पेरी मेसन मालिकेतील कादंबऱ्यांसाठीच. १९३० च्या दशकात गार्डनरने उदयास आणलेले पेरी मेसन हे पात्र मेसन मालिकेतील रहस्यमय कादंबऱ्या आणि त्यांवरील सिनेमांमुळे एके काळी अमेरिकी वाचक-प्रेक्षकांनी डोक्यावर घेतले होते. याच मेसन मालिकेतील ‘द केस ऑफ द क्रुकेड कँडल’ ही बाळ भागवत यांनी अनुवादित केलेली कादंबरी मेहता पब्लिशिंग हाऊसने नुकतीच प्रकाशित केली आहे. निष्णात वकील असलेल्या पेरी मेसनची गुन्ह्य़ाचा शोध घेण्याची त्याची अशी खास शैली आहे. एका गुन्ह्य़ाबद्दल मिळालेल्या माहितीच्या आधारे त्याच्याशी निगडित दुसऱ्या मोठय़ा गुन्ह्य़ाचे धागे उसवत गुन्हेगारी प्रवृत्तींना कायद्याद्वारे शिक्षेपर्यंत पोहोचवणे ही मेसनची शोधशैली. ‘द केस ऑफ द क्रुकेड कँडल’ ही रहस्यमय चातुर्यकथाही मेसनच्या या शोधशैलीचा प्रत्यय देणारी आहे. या कादंबरीची सुरुवात होते ती एका गृहस्थाच्या गाऱ्हाण्याने. मेसनच्या कार्यालयात सकाळीच एक गृहस्थ आलेला असतो. ट्रकने दिलेल्या धडकेत या गृहस्थाच्या गाडीचे नुकसान झालेले असते. गाडीला धडकलेला ट्रकचालक पळून गेला असला तरी त्याच्या ट्रकवरील काही नोंदी या गृहस्थाने ध्यानात ठेवलेल्या असतात. तो त्या मेसनला सांगतो. मेसन तो ट्रक कोणत्या कंपनीचा आहे हे शोधणार तोच त्याला त्या कंपनीच्या वकिलाकडून फोन येतो. तो वकील हे प्रकरण मिटविण्यासाठी मेसनकडे आलेल्या गृहस्थाला चांगला मोबदला देण्याची तयारी दाखवतो. त्याने सांगितलेली रक्कम मेसन नाकारतो आणि वाढीव रकमेची मागणी करतो. मेसनची मागणी नाकारली जाईल असे वाटत असतानाच कंपनी ती मागणी स्वीकारते आणि तितक्या रकमेचा धनादेश त्या गृहस्थाला देते. कंपनीच्या या तत्परतेमुळे मेसनला यात काही काळेबेरे असल्याचा संशय येतो आणि तो त्या कंपनीचे काम नेमके काय सुरू आहे, कुठे सुरू आहे हे तपासण्यास सुरुवात करतो. नेमके त्याच वेळी मेसनला कळते, की एका असहाय अपघातग्रस्त महिलेला त्याच्या मदतीची गरज आहे. तिला झालेला अपघातही याच कंपनीतील एका व्यक्तीकडून झालेला असतो. त्याचीही भरपाई मिळवायची असे मेसन ठरवतो. त्याच वेळी मेसनचा साहाय्यक आणि खासगी गुप्तहेर पॉल ड्रेक त्याला येऊन भेटतो. ड्रेक मेसनला त्या कंपनीच्या विविध काळ्या कारवायांबद्दल सूचक माहिती देतो. इथून मेसनच्या डोक्यातील विचारचक्र चालू लागते. मेसन त्या कंपनीच्या सर्व भागीदारांची माहिती काढू लागतो. त्यातील एक भागीदार गायब झाला असल्याचे त्याला कळते. हा भागीदार नेमका कुठे गायब झाला आहे, याचा तपास करताना मेसन दुसऱ्याच एका भानगडीत सापडतो. सुरुवातीला झालेला अपघात हा मामुली वाटावा असा वेगळाच प्रकार या कंपनीतील रहस्यमयरीत्या गायब झालेल्या भागीदाराच्या बाबतीत घडलेला असतो. विदेशामध्ये खासगी बोटी घेऊन खासगी तलावांमध्ये सुट्टीच्या दिवशी मासेमारी करण्याचा छंद अनेक जण जोपासतात. मोठय़ा कंपन्यांतील बडी मंडळी हमखास आपले काही खासगी व्यवहार अशा वेळी या बोटींवर करीत असतात. मेसन शोधत असलेल्या कंपनीचा गायब झालेला भागीदारही असाच व्यवहार करायला गेलेला असताना त्याची हत्या झालेली असते. या खुनाचा आळ ज्या व्यक्तीवर आलेला असतो, त्याची मुलगी आपल्या वडिलांना वाचविण्यासाठी वेगळे पुरावे उभी करू लागते. मात्र असे करताना त्या शहरातील काही मान्यवरही त्यात अडकण्याची शक्यता निर्माण होतेच, पण तिच्या वडिलांबाबतही संशय निर्माण होतो. आपले वडील निरपराध आहेत, हे दाखविण्यासाठीचा तिचा आटापिटा आणखी गुंता वाढवत जातो. मात्र अखेर त्या कंपनीची कृष्णकृत्ये मेसन उघड करतो. एका क्षुल्लक गोष्टीच्या आधारे मेसन खुनाचा छडा लावतो, एका निरपराध व्यक्तीला त्या खुनाच्या आरोपातून सोडवतो आणि त्या जखमी असहाय महिलेला घसघशीत नुकसानभरपाई मिळवून देतो. मेसनचा हा सारा यशस्वी शोधप्रवास वाचकाला गुंग करून सोडणारा आहे. डॅन ब्राऊन, ली चाइल्ड, फ्रेडरिक फॉर्सिथ, विल्बर स्मिथ यांसारख्या लेखकांच्या कादंबऱ्या अनुवादित करणाऱ्या बाळ भागवत यांनी गार्डनरची ही कादंबरी अनुवादित करून पेरी मेसनच्या सृष्टीचा परिचय करून घेण्याची संधी वाचकांना उपलब्ध करून दिली आहे. ...Read more

Radheya
Radheya by Ranjeet Desai Rating Star
Pranav Unhale

"मी योद्धा आहे. जखमाची क्षिती बाळगून भागायचं नाही. जन्माबरोबरच सुरू झालेलं हे युद्ध अखेरच्या क्षणापर्यंत मला चालवलं पाहिजे. त्यातच माझ्या जीवनाचं यश सामावलं आहे." - राधेय महाभारतातील एक योद्धा `कर्ण`. सूर्य आणि कुंतीपुत्र असलेल्या कर्णाचे पालपोषण ज्या मातेने केले तिचे नाव `राधाई` असे होते आणि म्हणूनच कर्णाला `राधेय` असे म्हणत. `कर्ण दानशूर होता` हे आपण सर्व जाणतो. मात्र केवळ `एक दानशूर पुरुष` एवढीच कर्णाची ओळख नाही हे मला `राधेय` वाचतांना समजलं. वाईट गोष्टींपासून परावृत्त करणारा, धर्मभावाची जाणीव असलेला, दिलेल्या वचनाला जागणारा, विश्वास सार्थ करणारा, पराजयाच्या भीतीने सत्याकडे पाठ न फिरवणारा कर्ण मी `राधेय` मध्ये बघितला. "आपल्याकडे जी वस्तू नाही त्यासाठी इतरांकडे हात पसरायचे नाहीत, लाचार व्हायचं नाही, मिंध तर मुळीच व्हायचं नाही. आपल्याला हवी असलेली गोष्ट स्वकर्तृत्वावर मिळवायची" हे माझ्या आईने मला लहानपणी सांगितलं होतं. आईने सांगितलेली प्रत्त्येक गोष्ट शहाण्या बाळासारखं मी ऐकायचोच असं नाही, पण या एका गोष्टीचं पालन नकळत माझ्याकडून झालं. माझं स्वतःचं एक उदाहरण देऊ इच्छितो, वाचल्यानंतर कदाचित आपल्याला हसू देखील येईल, "माझ्याकडे Two Wheeler Bike नाही, आणि माझ्या सर्व मित्रांकडे आहे", या गोष्टीचं मला नेहमीच दुःख व्हायचं. अनेकांना स्वतःकडे नसलेली गोष्ट इतरांकडे मागण्याची सवय असते, ती मला कधीच नव्हती आणि आताही नाही, आणि याचाच परिणाम म्हणून आजसुद्धा मला Two Wheeler Bike चालवताच येत नाही कारण कधी प्रयत्नच केला नाही. आणि ही गोष्ट मला माझा कमीपणा नाही तर माझा Uniqueness वाटतो. हे उदाहरण येथे देण्यामागचे तात्पर्य असे की, माझ्यासारखे अनेक लोक असे असतील ज्यांना एखादी वस्तू आपल्याकडे नाही याचं दुःख असेल त्यांनी `राधेय` वाचावे. `जी गोष्ट आईने १८ वर्षांपूर्वी सांगितली होती, तो कर्णाचा Attitude होता, स्वाभिमान होता.` हे `राधेय` वाचल्यावर समजलं. `राधेय` वाचतांना मी स्वतःला कर्णाच्या जागी बघितलं. कारण कर्णाने कधीच कोणासमोर हात पसरले नाहीत आणि कोणाचं दानही स्वीकारलं नाही. आपल्याला हवी असलेली गोष्ट स्वपराक्रमावर मिळवायची त्यासाठी लाचार व्हायचं नाही. हे `राधेय` सांगतो. आपण कोणाचे मित्र असू तर आपण कर्णाप्रमाणे असावे, आणि आपला कोणी मित्र असावा तर तो कर्णासारखाच असावा. `राधेय` मध्ये नेमकं काय आहे हे सांगण्यापेक्षा `राधेय` वाचकांना काय शिकवेल, `राधेय` मुळे कोणते सकारात्मक बदल होतील हे सांगणं मला जास्त योग्य वाटतं, मी एक तरुण असल्यामुळे मला जाणवलेली सगळ्यात पहिली गोष्ट अशी की, • जो तरुण `राधेय` वाचेल आणि ज्याला कर्णाचा स्वाभिमान समजेल तो तरुण स्वतःचा `ज़मीर` मारून मुलींच्या मागे धावणार नाही. स्वकर्तृत्वाने स्वतःला असे सिद्ध करायचे की, आपल्याला हवी असलेली व्यक्ती स्वतःहून चालत आपल्याकडे यायला हवी. हे `राधेय` शिकवतो. • `राधेय` मधील कर्ण समजणारा पुरुष हा कधी स्त्री वर हात उचलणार नाही. केवळ स्त्रीच नव्हे तर, शारिरीकरित्या, मानसिकरित्या आणि आर्थिकरित्या दुर्बल असलेल्या कोणत्याही व्यक्तीला त्रास देण्यात पुरुषार्थ नसतो, हे `राधेय` शिकवतो. ● `राधेय` मधील एक परिच्छेद मला फार आवडला, त्यातील भाषा ही फार अलंकारिक आहे, समजण्यास सुकर व्हावे म्हणून मी माझ्या पद्धतीने त्यात बदल करून इथे लिहीत आहे, या जगात काही लोक ऐश्वर्यसंपन्न जीवन जगतात, भोगतात. पूर्वजांनी जमवलेले द्रव्य खर्च करण्यासाठीच ते जन्माला येतात, अशा लोकांचा लौकिक हा त्यांच्या अस्तित्वाबरोबरच नष्ट होतो. पण काही लोक स्वतःचा लौकिक चिर:काळापर्यंत टिकवण्यासाठी जन्माला येतात. आपल्या कष्टानं, त्यागानं दुसऱ्याचं जीवन संपन्न करतात. त्यांच्या आठवणीनं जगण्याचं बळ मिळतं, तेच खरं जीवनाचं यश आहे. ...Read more