* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: SWAMI
  • Availability : Available
  • ISBN : 9788177666441
  • Edition : 36
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 436
  • Language : MARATHI
  • Category : HISTORICAL
  • Available in Combos :RANJIT DESAI COMBO 42 BOOKS
Quantity
"Swami (Master) The Maratha (non Muslim) empire established in Maharashtra by Chhatrapati Shivaji Maharaj (d. 1680) against all odds later passed into the hands of the Peshwas (prime minister) who became the supreme lords. The Maratha Empire which stretched across a sizeable portion of Western, Central and Northern India suffered a severe setback when the Marathas lost the (Third) Battle of Panipat in 1761. It was an immense loss of men, money, and material. The then Peshwa Nanasaheb could not bear the brunt of the casualties which included his eldest son and younger brother, and soon passed away. For the sixteen year old Madhavrao who succeeded Nanasaheb, it was not a piece of cake. The coffers were empty, the royal court was fraught with internal dissensions. Madhavrao could not go along with his uncle, Raghunathrao, who wanted to be the Peshwa, and went to any extent including looting his own subjects. The Nizam, Hyder, and the British had set their eyes on the Maratha empire. Swami is based on the life and character of Madhavrao who resurrected the Maratha empire. He revived the lost glory and pride. The extent of the empire was now wider than before. He contained the enemy. Swami sketches the personal life of the Peshwa and specially poignant are the parts covering the discomfort he feels when Raghunathrao is a thorn in his flesh, and his untimely death. The novel throws light on the political, social and cultural history of the mid Peshwa era. The portrayal of the bond between Madhavrao and his wife, Ramabai, is a special feature. Ranjit Desai (1928-1992) tackled the genre of novels with such ease that his collection includes all types of novels: historical, social, mythological, and biographical. He was also a playwright and has to his credit short stories. "
"""महाराष्ट्रातल्या जनतेला जिने मंत्रमुग्ध केले, अशी मराठी सारस्वतातील अजरामर साहित्यकृती. रणजित देसाई : मराठी साहित्याला समृद्ध करणारे थोर साहित्यिक. १९४६ साली `भैरव` या कथेला लघुकथास्पर्धेत वाचकांकडून एकमुखाने पहिले पारितोषिक. १९५२ मध्ये `रुपमहाल` हा पहिला कथासंग्रह प्रकाशित. त्यानंतर सातत्याने कथालेखन. ग्रामीण जीवनावरील व ऐतिहासिक व्यक्तिरेखांवरील लेखन अधिक रसरशीत.`स्वामी`ला साहित्य अकादमी पुरस्कार प्राप्त. मराठीमध्ये अतिशय लोकप्रिय असलेली व रसिकमान्यता पावलेली रणजित देसाई यांची कादंबरी. थोरले माधवराव पेशवे यांचे राजकीय जीवन, कर्तृत्व आणि त्यांचे वैयक्तिक करुणगंभीर जीवन याचे अतिशय उदात्त व प्रभावी चित्रण स्वामीत केलेले आहे. इतिहास आणि साहित्य ह्याचे एवढे उर्जस्वल नि रोमहर्षक रसायन मराठी भाषेत आजतागायत कोणी निर्माण करू शकलेले नाही.कादंबरीतील अतिशय उठावदार आणि कलात्मक व्यक्तिरेखा आहेत, माधवराव, रमाबाई आणि राघोबादादा यांच्या. सद्गुणी आणि तेजस्वी कर्तव्यदक्ष माधवराव, स्वार्थी, भोळसट, राजद्रोही राघोबा आणि सोशिक, त्यागी, साध्वी रमाबाई या तिन्ही चरित्ररेखा वाचकांच्या मनांवर विलक्षण परिणाम करतात. थोरल्या माधवराव पेशव्यांची ही चरित्रगंगा वाचताना करुणेने मन भरून येते. उदात्ततेने भारावून जाते आणि पूर्वजांच्या अभिमानाने मान ताठही होते. स्वामी वाचून वाचक दिपून जातो. दिग्मूढ होतो. इतिहास आणि ललितकृती या दृष्टींनी रसोत्कट असलेली शोकात्मिक कादंबरी. "" "
* राज्य पुरस्कार १९६२. * ह.ना.आपटे पुरस्कार १९६३. * साहित्य अकादमी पुरस्कार १९६४.
Keywords
#SWAMI #THEUR #SHRIMANT #SHANIWARVADA #DELHIDARVAJA #GANESH-MAHAL #PESHAVE #MADHAVRAO #RAMABAI #GOPIKABAI #RAGHOBADADA #ANANDIBAI #NARAYANRAO #VISHWASRAO #PANIPAT #PARVATI’ #MARATHESHAHI #RANJEET #DESAI #स्वामी #थेऊर #श्रीमंत #शनिवारवाडा #दिल्लीदरवाजा #गणेशमहाल #पेशवे #माधवराव #रमाबाई #गोपिकाबाई #राघोबादादा #आनंदीबाई #नारायणराव #विश्वासराव #पानिपत #पर्वती #मराठेशाही #रणजीत #देसाई
Customer Reviews
  • Rating StarYogesh Kokil

    श्रीमान योगी नंतर वाचलेले रणजित देसाई यांचे हे उत्कृष्ठ पुस्तक. पानिपतानंतर खालावलेली मराठ्यांची परिस्थिती, विश्वासराव/सदाशिवराव यांसारखे कोणतेही खंदे वीर नसताना आलेली राज्याची जबाबदारी आणी रघुनाथरावांच्या अंतर्गत बंडाळीला तोंड देत श्रीमंत माधवराव पशव्यांनी राज्याला दिलेली स्थिरस्थावरता यावर चितारलेली रणजित देसाईंची ही कादंबरी.शनिवार वाड्याचे सुंदर वर्णन, पर्वती, थेऊर अगदी भवानी पेठेपर्यंत कादंबरीत सापडणारे पेशवेकालीन उल्लेख मनाला सुखावून जातात. रामशास्त्री, नाना फडणवीस, सखारामबापू ही राजकारणातील धुरंधर व्यक्तिमत्वे डोळ्यासमोर उभी करण्याची रणजितजीं ची हातोटी वारंवार दिसून येते. माधवरावांचा करारी राज्यपद्धती , शिस्तबद्ध राज्यकारभार, स्वामी म्हणजे छत्रपतींशी असलेली एकनिष्ठा,न्यायासनाबद्दलचे प्रेम आणी आदर या गोष्टी ठळकपणे समोर येतात. रमा-माधवां मधला अलवारपणे उलगडत जाणारा प्रेमसंवाद रणजित देसाईंनी खुप सुंदररित्या मांडला आहे. अनेक प्रसंग मनाचा ठाव घेऊन जातात. आळेगावला मराठ्यांमध्ये दुफळी नको म्हणून माधवराव राघोबादादांपुढे शरणागती पत्करतात आणी काकांचे जोडे छातीशी कवटाळून पेशव्यांचा जिरेटोप त्यांच्या चरणांशी बहाल करतात. माधवरावांचे राष्ट्रप्रेम डोळ्यात पाणी आणते.रामशास्त्रींना बोलावून त्यांना न्यायनिष्ठतेबद्दल गळ्यातला कंठा देणारे आणी न्यायपीठासमोर प्रसंगी पेशवे जरी आले तरी न्यायदानात कसूर करू नका म्हणून सांगणारे माधवरावांसारखे राज्यकर्ते विरळेच.राघोबादादांचे तीन चार वेळेला पारिपत्य करूनसुद्धा आपल्या काकांना हत्तीवरील अंबारीत बसवून पुण्यात आणणारे माधवराव केवळ वंदनीयच. निजाम, हैदर यांना बसवलेला वचक, कर्नाटक, राक्षसभुवनातील चढाया आणी माधवरावांचा पराक्रम केवळ अजोड. सदाशिवराव भाऊंच्या तोतया प्रकरणातील मुत्सद्देगिरी म्हणजे माधवरावांच्या शिरपेचात खोवलेला आणी एक तुरा. एवढ्या पराक्रमी योध्याची थेऊर मधील श्रीगणेशा समोरची करुणामय अखेर जीवाला चुटपुट लावून जाते. या वीर योद्धयाला आणी रणजित देसाईंच्या लेखनाला मानाचा मुजरा.... ...Read more

  • Rating StarYogesh Kokil

    श्रीमान योगी नंतर वाचलेले रणजित देसाई यांचे हे उत्कृष्ठ पुस्तक. पानिपतानंतर खालावलेली मराठ्यांची परिस्थिती, विश्वासराव/सदाशिवराव यांसारखे कोणतेही खंदे वीर नसताना आलेली राज्याची जबाबदारी आणी रघुनाथरावांच्या अंतर्गत बंडाळीला तोंड देत श्रीमंत माधवराव ेशव्यांनी राज्याला दिलेली स्थिरस्थावरता यावर चितारलेली रणजित देसाईंची ही कादंबरी.शनिवार वाड्याचे सुंदर वर्णन, पर्वती, थेऊर अगदी भवानी पेठेपर्यंत कादंबरीत सापडणारे पेशवेकालीन उल्लेख मनाला सुखावून जातात. रामशास्त्री, नाना फडणवीस, सखारामबापू ही राजकारणातील धुरंधर व्यक्तिमत्वे डोळ्यासमोर उभी करण्याची रणजितजीं ची हातोटी वारंवार दिसून येते. माधवरावांचा करारी राज्यपद्धती , शिस्तबद्ध राज्यकारभार, स्वामी म्हणजे छत्रपतींशी असलेली एकनिष्ठा,न्यायासनाबद्दलचे प्रेम आणी आदर या गोष्टी ठळकपणे समोर येतात. रमा-माधवां मधला अलवारपणे उलगडत जाणारा प्रेमसंवाद रणजित देसाईंनी खुप सुंदररित्या मांडला आहे. अनेक प्रसंग मनाचा ठाव घेऊन जातात. आळेगावला मराठ्यांमध्ये दुफळी नको म्हणून माधवराव राघोबादादांपुढे शरणागती पत्करतात आणी काकांचे जोडे छातीशी कवटाळून पेशव्यांचा जिरेटोप त्यांच्या चरणांशी बहाल करतात. माधवरावांचे राष्ट्रप्रेम डोळ्यात पाणी आणते.रामशास्त्रींना बोलावून त्यांना न्यायनिष्ठतेबद्दल गळ्यातला कंठा देणारे आणी न्यायपीठासमोर प्रसंगी पेशवे जरी आले तरी न्यायदानात कसूर करू नका म्हणून सांगणारे माधवरावांसारखे राज्यकर्ते विरळेच.राघोबादादांचे तीन चार वेळेला पारिपत्य करूनसुद्धा आपल्या काकांना हत्तीवरील अंबारीत बसवून पुण्यात आणणारे माधवराव केवळ वंदनीयच. निजाम, हैदर यांना बसवलेला वचक, कर्नाटक, राक्षसभुवनातील चढाया आणी माधवरावांचा पराक्रम केवळ अजोड. सदाशिवराव भाऊंच्या तोतया प्रकरणातील मुत्सद्देगिरी म्हणजे माधवरावांच्या शिरपेचात खोवलेला आणी एक तुरा. एवढ्या पराक्रमी योध्याची थेऊर मधील श्रीगणेशा समोरची करुणामय अखेर जीवाला चुटपुट लावून जाते. या वीर योद्धयाला आणी रणजित देसाईंच्या लेखनाला मानाचा मुजरा.... ...Read more

  • Rating StarManoj Mohale

    .जेव्हा पासुन हि कादंबरी हाती घेतली तेव्हा पासून सोडावी वाटली नाही शेवटी मुदाम काही पान वाचायचे राहिले असता राहू दिले नंतर वाचले संपवा नाही असं सारख वाटत होतं.लिखाण अप्रतिम.माधवराव पेशवे व त्याच्या कुटुंबा बदल लिहलं आहे..प्रसंग जसे जसे वाचतो तसे तसे गळं काही डोळ्या पुढं उभं राहतं..रणजित देसाई याचं मी पहिलंच लिखाण वाचत आहे त्यामुळे मला छान वाटलं..मला त्यांची लिहयाची श्यली खुप आवडली..नक्की वाचा वाचाल तर वाचाल..🙏 धन्यवाद.. ...Read more

  • Rating StarRagesh Murali

    Please translate Swami to English. We are waiting for the English translation of the book

  • Read more reviews
Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Related Books

People Who Bought This Item Also Bought

Latest Reviews

SATTANTAR
SATTANTAR by VYANKATESH MADGULKAR Rating Star
Mayur Sarkale

व्यंकटेश माडगूळकर हे फार `पट्टीचे` कथालेखक म्हणून प्रसिद्ध आहेत.त्यांच्या कथा वाचताना आणि आपल्या डोळ्यासमोर घडताना त्यांची प्रतिभा आणि वरील वाक्य सतत जाणवत राहते. माडगूळकरांनी त्यांच्या एकंदरीत लेखन प्रपंचात २०० हून अधिक कथा लिहिल्या, याव्यतिरिक्त ८कादंबऱ्या देखील त्यांच्या नावावर आहेत, त्यापैकीच एक म्हणजे "सत्तांतर" होय.आपल्याला कादंबरी म्हणल्यावरती ३००-४०० पानांचा आराखडा - गठ्ठा समोर येतो. सत्तांतर ही केवळ ६३ पानांमध्ये घडते. मराठी साहित्य क्षेत्रात आणि त्यातला त्यात कादंबरीच्या प्रांतात अशी कादंबरी माझ्यामते फक्त पाश्चिमात्य साहित्यात पाहायला मिळेल. (असावी. उदा. अँनिमल फार्म -जाँर्ज ओरवेल). सत्तांतर ला साहित्य अकादमीचा पारितोषिक तर आहेच पण त्याहून या पुस्तकाच्या धाटणीचा ( आताच्या भाषेत प्लॉट ) चं अधिक कौतुक केलं गेलं होतं. मला ह्या धाटणीचा निवडीपेक्षा माडगूळकरांच्या विषयनिवडीच, धाडसाचं कौतुक वाटतं. सत्तांतर ही संपूर्ण कथा माणसाच्या पूर्वजांमध्ये माकडांमध्ये घडते. सत्तांतर मधील वानरांची जात ही `हनुमान लंगुर` ही आहे. समाजामध्ये संघर्ष हा सतत पेटता असतो फक्त त्याला थोडीफार वाऱ्याची झुळूक लागली की मग तो उफाळून उग्रता दाखवतो, ४ हात भाजवतो, डोळ्यांत भीती निर्माण करतो आणि प्रसंगी तर जीव ही चाखून,चाटून -पुसून खातो. लेखक कथेतील वानरांच्या टोळ्यांना, त्यांच्या प्रमुखांना त्यांच्या शरीरवैशिष्टानुसार नावे देखील देतात त्यामुळे कथेतील रंजगता सतत आपल्याला धरून ठेवते. समाज आणि जगणं म्हणलं की संघर्ष हा आलाच आणि त्यातल्या त्यात त्यामध्ये साम्राज्यवादाची झळ असेल,भूमिका असेल,उद्देश असेल तर मग हे सत्तांतर अटळच आहे. संघर्ष करून एखादा स्वतःचा असा प्रदेश तयार करतो, आपली स्वतःची माणसं तयार करतो,आपली ताकत वाढवण्यासाठी तो हवे ते करतो हे सर्व कोणी ना कोणी पाहत असत त्याला हे सर्व आवडत असतं इथपर्यंत हिथपर्यंत ठीक पण त्याला हेच सर्व जेव्हा हवंहवंसं वाटू लागतं तेव्हा घडतं " "सत्तांतर" सत्तांतर म्हणजे सत्तेमधला बदल. दुसऱ्याची उलथवून आपली उभी करणं म्हणजे सत्तांतर. लेखकाच्या बाकी ७ कादंबऱ्याना प्रस्तावना नाही. सत्तांतरला आहे कारण त्यावर लेखकाची अप्रतिम छाप पडलेली आहे. सत्तांतर मागे लेखकाचा खरा कस जाणवतो. प्रस्तावनेमध्ये त्यांनी विषयाची पार्श्वभूमी ही अगदी १८३६ पासून मांडली आहे. सत्तांतरसाठीचे विविध शास्त्रज्ञांनी लिहून ठेवलेली संदर्भ, त्यांची निरीक्षण आणि "लंगूर्स ऑफ अबू" या ग्रंथाचा त्यांना झालेला उपयोग असं बरंच त्यांनी लिहिलेलं आहे. माडगूळकरांची स्वतः ची काही महिन्यांची अभयारण्यातली निरीक्षण,छायाचित्र ही सत्तांतर मधून,त्या निवेदनामधून अक्षरशः बोलतात,उभी राहतात समोरासमोर. मला वाटत पुस्तकाची प्रस्तावना एक पूर्ण वेगळी कथा आणि पुस्तकातली कथा अश्या वेगळ्या गोष्टी असतात. त्यामुळे प्रस्तावणेच वेगळं भाष्य करायचं प्रयत्न केला. एका बैठकीत संपूर्ण होईल आणि आपण अजब आणि जंगलामध्ये फिरून आलो की काय ? असा अनुभव आपल्यालाही येईल अशी अपेक्षा. ...Read more

AND THE MOUNTAINS ECHOED
AND THE MOUNTAINS ECHOED by Khaled Hosseini2 Rating Star
लोकसत्ता 17 मार्च 2019

विपरीततेची परीकथा... अफगाणिस्तान हा एक दुर्दैवी देश. धर्माधतेची परिणती कशात होते, हे अफगणिस्तानकडे बघून कळतं... आपण बहुतांश पौर्वात्य आपली घट्ट विणलेली कुटुंबसंस्था आणि शिस्तबद्ध पितृसत्ताक व्यवस्था याविषयी अभिमान बाळगतो. पण हे मजबूत वाटणारे धागे मळापासून गदागदा हलवले, उचकटून फेकून दिले तरीही उरतं माणसा-माणसांमधलं निखळ प्रेम, ममता आणि माणूसकी. हीच मूल्यं शेवटी महत्त्वाची असतात, हे ‘अ‍ॅण्ड द माऊंटन्स एकोड’ या कादंबरीत सांगितलंय. ‘द काईट रनर’ या गाजलेल्या कादंबरीचे लेखक खालिद हुसनी यांची ही तिसरी कादंबरी. अफगाणिस्तान हा एक दुर्दैवी देश. धर्माधतेची परिणती कशात होते, हे अफगणिस्तानकडे बघून कळतं. आपण अफगणिस्तानच्या भीषण अवस्थेकडे नीट पाहायला हवं. आपल्याला आपल्या सुस्थित घराची, अजूनही बऱ्यापकी घट्ट विण असलेल्या कुटुंबपद्धतीची कदर वाटत नाही. हे सगळं कायम असणार आहे असं गृहीत धरून आपण जगतो. मात्र, अचानक एके दिवशी कुटुंबातील आपलं सगळ्यात जवळचं असलेलं माणूस गमावणं ही कमालीची भयावह गोष्ट असते. अचानक एके दिवशी आपल्याला आपला देशच नसणं ही अत्यंत भीषण गोष्ट असते. ‘अ‍ॅण्ड द माऊंटन्स एकोड’ ही या अशा भयानकतेची कादंबरी आहे. देश, भाषा, रक्त यांच्या आयुष्यभराच्या शोधाची ही कादंबरी आहे. या कादंबरीत चितारलेला काळाचा पट मोठा आहे. प्रदेशविस्तार अफाट आहे. तीत अनेक पात्रं आहेत. मात्र, मूळ कथा आहे अब्दुल्ला व परी या भावा-बहिणीची. दहा-बारा वर्षांचा अब्दुल्ला हा तीन-चार वर्षांच्या परीचा भाऊ नसून जणू आईच आहे. त्यांची आई परीच्या जन्माच्या वेळेस वारली आहे. परवाना ही त्यांची सावत्र आई आहे. ती सावत्रपणा करत नसली तरी त्यांच्याशी तुटकपणे वागते. आपल्या अपत्यांमध्ये ती रमली आहे. अत्यंत गरिबीत हे कुटुंब कसंतरी जगतं आहे. अब्दुल्ला व परीच्या सावत्रमामाच्या कृपेनं परीचं आयुष्य बदलायची संधी चालून येते. नबी हा सावत्रमामा काबूलमधल्या अतिश्रीमंत सुलेमान वाहदाती परिवाराचा नोकर आहे. त्याची मालकीण- सुलेमानची तरुण बायको नीला वाहदाती अर्धी फ्रेंच आहे. ती अत्यंत सुंदर, बंडखोर आणि स्वैर स्त्री आहे. ती अपत्यहीन आहे. तिला काही वैद्यकीय कारणामुळे मूल होऊ शकत नाही. नीला उत्तम कवी आहे. नबी परीला नीलाला देऊन तिच्या आयुष्यातली पोकळी भरू पाहतो. सुलेमान, नबी आणि नीला हा एक विचित्र प्रेमाचा त्रिकोण आहे. त्या काळात अफगाणिस्तानात समलैंगिक असणं हे केवळ गुपितच असू शकतं. सुलेमानचं नबीवर अव्यक्त प्रेम आहे. नबी नीलावर अव्यक्त प्रेम करतो. नीला मात्र फक्त स्वतवर प्रेम करते. नशिबाचे फासे असे पडतात, की नीला परीला घेऊन पॅरिसला कायमची निघून जाते. सतानी तालिबानच्या उदयापूर्वी हे घडतं. परी आणि नीलाची कथा पॅरिसमध्ये पुढे सुरू राहते. नीला वाहदाती, जुलिन आणि परी यांचाही प्रेमत्रिकोण आहे. नीला वाहदाती हे पात्र लेखक हुसनी यांनी फार प्रेमाने लिहिलंय. नीला मनस्वी, आत्मघाती प्रवृत्तीची आहे. दुसऱ्याच्या आयुष्यात पोकळी निर्माण करून स्वतची पोकळी भरता येत नाही, याची जाणीव नीलाला फार उशिरा होते. नबी आणि सुलेमानची कथा काबूलमध्ये सुरू राहते. पुढे अफगाणिस्तानात तालिबानी येतात. अपार विध्वंसानंतर पुन्हा जीवन सुरू होतं. सुलेमान आता वारला आहे. नबी वाहदातींच्या खिळखिळ्या हवेलीचा मालक बनला आहे. मार्कोस वर्वरीस हा ग्रीक प्लास्टिक सर्जन नबीकडे भाडेकरू म्हणून येतो. मार्कोसची एक वेगळीच कथा आहे. थालिया ही त्याची घट्ट बालमत्रीण. थालियाचा लहानपणीच कुत्र्याने जबडा फाडला आहे. ती भीषण कुरूप आहे. ओडेलिया ही मार्कोसची आई. ती शिक्षिका होती. ती खंबीर व कणखर विधवा बाई आहे. थालिया ही ओडेलियाच्या बालमत्रिणीची मुलगी आहे. या दुर्दैवी मुलीला तिची अभिनेत्री आई चक्क ओडेलियाकडे टाकून पळून जाते. स्वतच्या कुरुपतेशी झगडणारी, तीक्ष्ण वैज्ञानिक बुद्धीची थालिया, भटक्या वृत्तीचा छायाचित्रकार (आता प्लास्टिक सर्जन झालेला) मार्कोस आणि आयुष्यभर मार्कोस व थालियावर मूक प्रेम करणारी ओडेलिया हादेखील नातेसंबंधांचा एक विलक्षण त्रिकोण म्हणायला हवा. या एका कादंबरीत अनेक कादंबऱ्या वेगवेगळ्या काळांत सुरू आहेत. तीत कॅलिडोस्कोपप्रमाणे प्रत्येक नातेसंबंधांची नक्षी अलग आहे. त्यामुळे मुख्य पात्रांखेरीज अनेक पात्रं येतात. अमेरिकेत स्थलांतरित होऊन यशस्वी आयुष्य जगणारे तमूर बशिरी आणि डॉ. इद्रिस बशिरी हे दोघे चुलतभाऊ आहेत. घरगुती भांडणात संपूर्ण कुटुंब गमावलेली आणि मेंदूवर घाव झेलून उभी राहिलेली लहानगी रोशी आहे. इस्टेटीच्या कामासाठी इद्रिस आणि तमूर काबूलमध्ये येतात. योगायोगाने रोशीला भेटतात. इद्रिस रोशीवर माया करू लागतो. पण तिला मदतीची गरज असते तेव्हा मात्र काहीच करत नाही. स्वार्थी वाटणारा तमूर मात्र रोशीला अमेरिकेत येऊन उपचारांसाठी, जगण्यासाठी मदत करतो. अब्दुल्ला आणि परीची सावत्र आई परवाना, वडील सबूर आणि परवानाची जुळी, देखणी बहीण मासुमाची एक वेगळीच कथा आहे. परवाना क्रूर स्वभावची स्त्री आहे. हा प्रेमाचा त्रिकोण मासुमाला आयुष्यभराचं पांगळेपण देतो. एकेकाळी अब्दुल्ला आणि परीचं जिथं घर होतं, ती जागा बळकावून तिथे हवेली बांधून राहणारा शादबागमधला अफू माफिया बाबाजान व त्याचा निरागस मुलगा आदेल आहे. या सगळ्यांचे आपापसातले नातेसंबंध आणि कडय़ा जुळवताना वाचकाची पार दमछाक होते. अर्थात कादंबरी हा साहित्यातील बडा ख्याल असतो. सुरांच्या अनेक लडय़ा उलगडत जाव्यात तशी कादंबरी उलगडत जायला हवी. कधी कधी मात्र कादंबरी वाचकाच्या संयमाची परीक्षा बघते. या ३७० पृष्ठांच्या कादंबरीचा अनुवाद वैजयंती पेंडसे यांनी केला आहे. अनुवाद प्रवाही आहे. परीकथेपासून सुरू होणारी ही कथा वास्तव आयुष्यदेखील परीकथेपेक्षा कमी चमत्कारिक नसतं हे सांगते. लेखक खालिद हुसनी यांनी ११ वर्षांचे असताना अफगाणिस्तान सोडला. काही र्वष त्यांनी फ्रान्समध्ये काढली. नंतर ते अमेरिकेत गेले आणि तिथेच डॉक्टर होऊन स्थायिक झाले. २००१ नंतर स्वतच्याच देशात ते एखाद्या पर्यटकासारखे फिरले. तिथे त्यांना त्यांच्या कादंबऱ्या सापडल्या. अशावेळी परवीन कुमार अश्क यांचा एक शेर आठवतो : ‘तमाम धरती पे बारूद बिछ चुकी है खुदा, दुआ जमीन कही दे तो घर बनाऊ मैं’ ..आणि ‘अ‍ॅण्ड द माऊंटन्स एकोड’ ही संपूर्ण मानवजातीच्या निर्वासितपणाच्या दुखाची आणि ताटातुटीची कादंबरी होते. - जुई कुलकर्णी ...Read more