Cart
0 item(s)

Pu la Ek Anandyatra by Shyam Bhurke

* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
Quantity
PuLa’s life was a one full of happiness. Though there were many other shades to it, the only one that always prevailed was that of content, satisfaction and bliss. He has spread happiness through his every act. He was a writer, a singer and a joker as well. Each role was played by him to perfection. A master mind, that is what one would want to call him. He presented literature in various forms; stories, travalogues, biographies, dramas, one-act plays and scripts as well. His anecdotes helped all to laugh and enjoy, right from the old people to the youngest generation. Mrs. and Mr. Bhurke together had compiled a program which consisted of many of this great writer’s literature, the song that he composed or directed, etc. Later, people would come forward and share their memories about PuLa. These memories were soon penned down by the couple. Soon, they were able to know more about PuLa from cine director Ram Gabale and Pandit Bhimsen Joshi. Shyam Bhurke has a style with words and prefers writing lined with humour rather than making it serious. A reader can enjoy any page from the book. There is hardly any need to follow the sequence. Throughout his life, PuLa earned a lot in terms of name, fame and wealth. But he did not keep anything for himself. He donated everything to a noble cause. He founded a trust and helped to help many. He spent every single rupee for the betterment of others. The great poet Mangesh Padgaonkar once had written that; ‘As PuLa touches one, all the sorrows run away, A new note starts playing the song, anxiety simply goes away, A smile of million dollars is seen on sad faces; grief and burden melts away… Even when PuLa was quite ill, his humour did not abandon him. He would lightly comment by saying, ‘until now I have received many Academy Awards, now is the time for Anatomy Awards.’ His knees would cause him severe pain in rainy season, especially in the cloudy weather. He would then switch of the radio if any song had the word cloud in it. He had also stopped reading the famous Sanskrit epic Meghdoot as the mere mention of clouds in it would cause him severe knee pain. He had lost his hearing ability and would say ‘my ears do not listen to what I say.’ Accepting the hypertension-high BP he would jokingly say-‘my blood is being pumped at a faster pace in a wrong age.’ Shyam Bhurke has presented many such small stories related to the great famous personality PuLa. Readers are sure to enjoy it.
‘पुलं’चे जीवन ही एक आनंदयात्रा आहे. आपल्या बहुरूपी व्यक्तिमत्त्वातून, आपल्या विविध कलाकृतींद्वारा त्यांनी साऱ्यांना निखळ आनंद दिला. विदूषक, गायक आणि लेखक या तीन भूमिका वठवून सर्वांचे मनोरंजन करण्यात पु.ल. आनंद मानत. प्रवासवर्णने, व्यक्तिचित्रे, चरित्रे, एकांकिका, नाटके, पटकथा अशा विविध अंगांनी त्यांनी आपली लेखनकला फुलविली. नातवापासून आजीपर्यंत साऱ्यांना आनंदित करणारे पु.लं.चे किस्से या पुस्तकात वाचायला मिळतात. ‘पुलं’चे साहित्य व जीवन यावरची व्याख्याने व ‘पुलं’नी संगीतबद्ध केलेली गाणी असा कार्यक्रम भुर्के दाम्पत्य सादर करत. कार्यक्रम झाल्यावर लोक ‘पुलं’च्या आठवणी सांगत. या आठवणी त्यांनी शब्दबद्ध केल्या. सिनेदिग्दर्शक राम गबाले आणि पंडित भीमसेन जोशी यांच्याकडूनही ‘पुलं’च्या काही आठवणी त्यांना ऐकायला मिळाल्या. श्याम भुर्के यांचे लिखाण विनोदी अंगाने जाणारे आहे. कुठूनही किस्से वाचायला घेतले तरी वाचकांना पु.लं.च्या संगतीत काही काळ आनंदात घालविल्याचा प्रत्यय येईल. पु.लं.चे गुडघे दुखत होते. ढग भरून आले की गुडघेदुखी वाढे. यावर ते गमतीत म्हणत, ‘नभ मेघांनी आक्रमिले हे गाणे रेडिओवर लागले तर ‘नको ते ढग’ म्हणून मी रेडिओची कळ फिरवित असे. ‘मेघदूता’मध्ये तर ढग इतक्या वेळा येतात की ‘मेघदूत’ वाचण्याचं मी बंद केलंय. सध्या ‘मेघदूत’ हाफरेटमध्ये विकायला काढलंय! एकंदरीत या गुडघेदुखीपुढे मी गुडघे टेकलेत.’ कानांना ऐकू कमी यायला लागलंय असं न म्हणता ते म्हणतात- ‘हल्ली कान माझं ऐकत नाहीत!’ ब्लडप्रेशरचा त्रास वाढलाय सांगताना म्हणणार, ‘नको त्या वयात रक्त उसळतंय.’ अशा अनेक चटकदार किस्सेवाचनाच्या आनंदडोहात बुडी मारण्याचे सुख घेण्याची संधी या पुस्तकाद्वारा श्याम भुर्के यांनी वाचकांना उपलब्ध केली आहे.
Keywords P. L. : Ek Anandyatra, Shyam Bhurke, Gadkari, Pratibha, Munj, Nakala, RainCoat, Pathankot, Ganara Pankha, Gangot, Wine, Sandali, Raktpipasu, Bai, Tisma ani P.L., Reki, Atireki, Dive nastana Ujed, Shantanurao, Vasuanna, Chini Corn Soup, Toorist, Safarchand, Shitti, Poorvaj, ‘Priye Paha’, Damuanna, Pulswamimi, Fuse, Confuse
Customer Reviews
  • Rating StarDAINIK AIKYA 08-10-2017

    पु.लंची विनोद यात्रा... मी मूळचा सातारचा. मी दहावीत असतानाची गोष्ट. आमच्या न्यू इंग्लिश स्कूल शाळेच्या मैदानावर अखिल भारतीय मराठी साहित्य संमेलन भरणार होतं. त्या संमेलनाच्या मदतीसाठी पु. ल.देशपांडे लिखित ‘तुझे आहे तुजपाशी’ या नाटकाचा प्रयोग झाला. त्ा नाटकातील पु. लं.च्या दर्जेदार विनोदाला मी इतका मनमुराद हसलो की तेव्हापासून अगदी आजतागायत त्या नाटकातील विनोदी वाक्ये मी मित्रमंडळींना सांगत आलो. पु. लं.चं साहित्य व जीवन या दोहोंबद्दल लोकांमध्ये खूप प्रेम आणि कुतूहल आहे. त्यावर मी व्याख्याने देऊ लागलो. पु.लं. नी संगीतबद्ध केलेली गाणी सौ. गीता भुर्के सादर करु लागली. मी व सौ. मिळून हा एक कार्यक्रमच सादर करु लागलो. त्याचं नामकरण झालं. ‘पु. ल. : एक आनंदयात्रा’ कार्यक्रम झाल्यावर लोक पु. लं. च्या आठवणी सांगत. या आठवणी शब्दबद्ध कराव्यात असं मनात आले. पण या आठवणी खऱ्या असतील का असा विचार मनात डोकावला. मोठ्या व्यक्तीबद्दल अनेक गोष्टी सांगण्याचा मोह त्यांच्या चाहत्यांचा होत असतो. पण या गोष्टी सर्वांपर्यंत गेल्या नाहीत तर सारे जण आनंदाला मुकतील. मग एकच धोरण ठेवले. आपले लाडके पु.ल. जसं कोणाला दुखवीत नसत तसंच या आठवणीत कोणाची निंदानालस्ती होणार नाही ना हे पाहायचं. बाकी सार्या आठवणी या पु. लं.च्या किंवा त्यांच्या नावावर त्यांच्या चाहत्यांनी खपविलेल्या! मी असता भाग्यवान की मला सिनेदिग्दर्शक राम गबाले आणि पंडित भीमसेन जोशी त्यांच्याकडून पु.लं.च्या काही आठवणी ऐकायला मिळाल्या. देशमुख आणि कंपनीमध्ये जायचो तेव्हा सुलोचनाबाई देशमुख यांच्याकडूनही काही माहिती मिळायची. याचाही उपयोग मला झाला. या साNया आठवणी शब्दबद्ध केल्यावर द. मा. मिरासदार यांनी या पुस्तकास प्रस्तावना लिहून दिली. आणीबाणीच्या काळात पु. ल. जसे जनता पक्षाच्या प्रचाराला बाहेर पडले, तसे द. मा.ही गावोगाव व्याख्याने फड गाजवीत होते. सुप्रसिद्ध व्यंगचित्रकार मंगेश तेंडुलकर यांनी पु.लं.ना त्यांच्या ऐंशीव्या वाढदिवसाला एक चित्र भेट दिले होते. चित्रात पु.ल बासरीप्रमाणे काठी वाजवीत आहेत असे दाखविले आहे. पु. लं. ना हे चित्र आवडले होते. ...Read more

  • Rating StarDAINIK SAKAL (SAPTRANG) 08-10-2017

    बहुपैलू प्रतिभावंत पु.ल. देशपांडे यांच्या आयुष्यातल्या वेगवेगळ्या किश्श्यांचं हे संकलन प्रा. श्याम भुर्के यांनी केलं आहे. पुलंनी वेळोवेळी केलेले अनेक शाब्दिक विनोद, हजरजबाबी उत्तरं, काही प्रसंगनिष्ठ विनोद यांची मेजवानीच या पुस्तकात आहे. प्रा. भुर्के ांनी केवळ संबंधित किस्सा सांगितलेला नाही, तर त्याची पार्श्वभूमी, त्या विनोदाचं महत्त्व याही गोष्टी समजावून सांगितल्या आहेत. हे संदर्भ समजावून सांगितल्यामुळं त्या विनोदांची खुमारी आणखी वाढते. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Latest Reviews

Mahamanav Sardar Patel
Mahamanav Sardar Patel by Dinkar Joshi Rating Star
रसिक साहित्य जानेवारी, २०१८

सरदार पटेलांचं अभ्यासपूर्ण स्मरण गुजराथी भाषेत चरित्रांची संख्या कमी आहे. वल्लभभाई पटेलांच्या जीवनावर ‘महामानव सरदार पटेल’ ही चरित्रात्मक कादंबरी लिहून दिनकर जोषींनी चारित्र्यांच्या दालनात भर घातली आहे. सुषमा शाळिग्राम यांनी या कादंबरीचा मराठीत अनुवद केला आहे. बेचाळीसाव्या वर्षी राजकारणात आलेल्या वल्लभभाई पटेलांच्या जीवनातला १९४५-१९५० हा कालखंड संघर्षमय होता. कादंबरीत या संघर्षमय कालखंडाचं चित्रण प्राधान्याने करण्यात आलं आहे. समतोलपणे विचार करण्याची शक्ती असूनही अन्य महत्त्वाच्या लोकांच्या दूराग्रहामुळे, एककल्लीपणामुळे सरदारांना इच्छा असूनही स्वतंत्र भारताचं सुनिश्चित आणि चांगलं भविष्य घडवण्यापासून वंचित राहावं लागलं. एकूणच भारतीय स्वातंत्र्य लढ्यात आणि नंतर भारत स्वतंत्र झाल्यावरही सरदारांनी घेतलेले काही निर्णय त्या त्या वेळेच्या परिस्थितीला सकारात्मक कलाटणी देणारे आणि भविष्याच्या दृष्टीने लाभकारक ठरले. उदाहरणार्थ, नौदलांच्या सैनिकांचं शमवलेलं बंड, संस्थानांचं विलीनीकरण, गृहमंत्री पदावरून न हटण्याचा निश्चय अशा त्यांच्या या कार्यकर्तृत्वाबद्दल भारत सरकारनं त्यांच्या मृत्यू नंतर ४१ वर्षांनी त्यांना भारत रत्न देऊन त्यांच्या कार्याची दखल घेतली. उशिरा का होईना त्यांच्या कार्याचं स्मरण भारत सरकारला झालं म्हणून आनंद मानायचा का त्यांच्या कार्याचं महत्त्व इतक्या उशिरा आपल्या राज्यकत्र्यांच्या लक्षात आल्याबद्दल खेद वाटून घ्यायचा हा प्रश्चन आहे. तर सरदारांच्या जीवनाला रूढार्थानं न भिडता त्यांच्या जीवनातल्या महत्त्वाच्या कालखंडाचं प्राधान्यानं चित्रण करणारी ही चरित्रात्मक कादंबरी वाचनीय आणि अभ्यासनीय आहे. या चारित्र्याला कादंबरीचं स्वरूप जरी दिलं असलं; तरी इतिहासाशी प्रामाणिक राहूनच दिनकर जोषींनी लेखन केलं आहे. अभ्यासकांबरोबर सर्व सामान्यांनाही वल्लभभाई पटेलांच्या चारित्र्याच्या निमित्ताने भारतीय इतिहासातल्या एका महत्त्वाच्या कालखंडाविषयी संदर्भात्मक माहिती मिळते. या पुस्तकाची प्रस्तावना त्या दृष्टीने महत्त्वाची ठरावी. सुषमा शाळिग्राम यांनी केलेला उत्तम अनुवाद! ...Read more

Kshitijsparsh
Kshitijsparsh by V. S. Khandekar Rating Star
DAINIK NAVARASHTA - JANUARY 2018

हस्तिदंती छोटा ताजमहाल... मराठी साहित्य क्षेत्रात असे अनेक साहित्यिक होऊन गेले ज्यांच्या लेखणीतून सकार झालेल्या साहित्यकृतींनी मराठी भाषेचे वैभव वाढविले. आपल्या या मराठी भाषेमध्ये शब्दरूपी रत्नांची खाण उधळून देणारे जे अनेक साहित्यिक आहेत त्यात वि. स खांडेकर यांचे नाव आदराने घेतले जाते. ज्ञानपीठ पुरस्कार मिळविणारे खांडेकर हे स्वत: एक मोठे शब्दांचे विद्यापीठ होते असे म्हटले तर वावगे ठरणार नाही. त्यांनी प्रत्येक साहित्य प्रकारात विपूल लेखन केले आहे. वि. स. खांडेकर यांच्या रूपककथांचा ‘क्षितिजस्पर्श’ हा संग्रह नुकताच माझ्या वाचनात आला. एका मोठ्या साहित्यिकाच्या लेखनाची समीक्षा करण्याचा आजच्या लेखाचा हेतू नाही. तर जे जे आपणासी ठावे ते ते इतरांसी सांगावे... इतकाच या लेखाचा हेतू. क्षितिजस्पर्श या पुस्तकात खांडेकर यांच्या पूर्वी विविध ठिकाणी प्रकाशित झालेल्या निवडक ४६ रूपककथांचा समावेश आहे. यातल्या अनेक कथा तर खूप छोट्या-छोट्या आहेत. पण आजही त्या वाचकाला खूप मोठा अर्थ समजावण्याचा प्रयत्न करताना दिसतात. उदाहरणार्थ – खांडेकर यांची दोन प्रवासी की रूपककथा यात दोन प्रवासी अमावस्येच्या रात्री निर्जन मार्गाने चालले आहेत. यात पहिला प्रवासी तरुण आहे तर दुसरा प्रवासी वृद्ध आहे. तरुणाला आशा, स्वप्ने, प्रीती आणि यौवन वेगाने पुढे नेत होती. तो गीत गुणगुणत चालला आहे. तर वृद्ध प्रवासी निराशा, स्वप्नभंग, एकलेपण आणि वार्धक्य यांच्या भाराने वाकून तो ओणवा झाला होता. तो कण्हत इतकी मंद पावले टाकीत होता की, तो पुढे जात आहे की नाही हेच कळत नव्हते. पहिला तरुण एकदम थांबतो आणि मागे वळून म्हणतो की, ‘‘किती सुंदर मार्ग आहे. हा! नाही? जिकडंतिकडं चांदण्याच चांदण्या.’ मागे राहिलेला वृद्ध प्रवासी त्याला उत्तर देताना म्हणतो की, काय भयंकर रस्ता हा. जिथंतिथं काटेकुटें आणि खाचखळगे!’’ इथे ही कथा संपते. याच्यातून तुम्ही काय घ्यायचे आणि काय समजायचे हा निर्णय वाचकावर सोडलेला असतो. आता या कथेमधून निघाणारे अर्थ शोधायचे झाल्यास माणसाच्या दृष्टिकोनातला फरक ही कथा आपल्याला सांगते- हा झाला एक अर्थ. तर दुसरीकडे तारुण्य आणि वार्धक्य यावरही ही कथा भाष्य करते. ऐन उमेदीचा काळ आणि दुसरी मरणासन्न अवस्था जिथे जगण्याचा आधारच उरलेला नाही. कमी पण प्रभावी अशा शब्दांत वि. स. खांडेकर यांच्या रूपककथा आपल्याला खूप काही सांगून जातात. फक्त ते शब्दांच्या पलीकडले समजून घेण्याची वाचकाची वृत्ती हवी. खांडेकर एक उत्कृष्ट लेखक होते याचे दाखले आपल्याला त्यांच्या प्रत्येक साहित्यकृतीतून मिळत राहतात. नदी, चंद्र, इंद्रधनुष्य, सूर्य, समुद्र इत्यादी निसर्गप्रतिमांचे सुंदर वर्णन आणि शब्दांचा अचूक वापर करत एखादा प्रसंग सुंदर पद्धतीने लोकांसमोर मांडणे किंवा उभा करणे ही कला प्रत्येक लेखकाने शिकण्यासारखी आहे. रूपककथांना खांडेकर ‘हस्तिदंती छोटा ताजमहल’ का म्हणत असतील हे या पुस्तकावरून कळते. -साधना दीपक राजवाडकर ...Read more