* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: NAGASAKI
  • Availability : Available
  • Translators : Jayashree Godase
  • ISBN : 9789353171193
  • Edition : 1
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 360
  • Language : Translated From ENGLISH to MARATHI
  • Category : BIOGRAPHY & TRUE STORIES
Quantity
This is the first book to piece together the story of the Japanese city pulverized by the greatest lethal force ever unleashed by man the events of a few days in August 1945 brought WWII to an end. They also destroyed the city of Nagasaki and killed 80,000 of its inhabitants, half of them instantly. Craig Collie is the first person to interview elderly survivors and descendants of the victims and to stitch together their recollections with contemporary diaries and letters and details from official documents. The result is a unique, unprecedented work of narrative reconstruction that follows ordinary Japanese in the hours after the blast to provide a gripping account of the decision-making, the denials, the devastation and the loss.
नागासाकी ही कादंबरी म्हणजे १९४५मध्ये अमेरिकेने जपानच्या हिरोशिमा आणि नागासाकीवर अणुबॉम्ब टाकला, त्याच्या पार्श्वभूमीची, परिणामांची आणि त्या अनुषंगाने येणाऱ्या अनेक बाबींची विस्तृत कहाणी आहे. १६ ते २९ जुलै आणि ५ ऑगस्ट १९४५ ते १० ऑगस्ट १९४५ या दिवसांतील राजकीय घडामोडींचं आणि हिरोशिमा, नागासाकीतील लोकांच्या दैनंदिन जीवनाचं चित्रण, असं सर्वसाधारणपणे या कादंबरीचं स्वरूप आहे. क्रेग कोली यांनी संशोधन करून, खूप संदर्भ अभ्यासून, प्रत्यक्षदर्शींच्या मुलाखती घेऊन ही कादंबरी सिद्ध केली आहे. जपानने पर्ल हार्बरवर केलेल्या हल्ल्याचा सूड म्हणून अमेरिकेने हा बॉम्बहल्ला केला. त्या हल्ल्यानंतर या शहरांमध्ये झालेल्या मृत्यूच्या तांडवाचं आणि जखमी लोकांच्या वेदनांचं प्राधान्याने चित्रण करणारी ही कादंबरी जरूर वाचली पाहिजे.
Keywords
HIROSHIMA#NAGASAKI$6AUGUST1945#
Customer Reviews
  • Rating StarAnjali Patwardhan

    काही चित्रं पाहिली की मन कळवळून जातं. वेदनेचा गहिवर मन पोखरत जातो. अशीच मानवी इतिहासात चिरंतन राहिलेली वेदना म्हणजे हिरोशिमा आणि नागासाकीवरचा अणुबॉम्ब हल्ला..या हल्ल्याची क्षणचित्रं पाहिली तरी थरकाप उठतो. पण इतिहासातल्या चुका पुन्हा होऊ नयेत म्हणून जन्या वेदनांचं स्मरण होत राहिलं पाहिजे. दुसऱ्या महायुद्धात अमेरिकेने हिरोशिमा आणि नागासाकी या जपानमधील दोन शहरांवर अणुबॉम्ब टाकला, ही जागतिक इतिहासातील सर्वांत भीषण आणि मानवतेला काळिमा फासणारी घटना होती. या दोन शहरांवर बॉम्ब टाकल्यानंतर तिथे मृत्यूचं जे तांडव झालं आणि जखमी लोकांना ज्या वेदनांना तोंड द्यावं लागलं, त्याचं साद्यंत वर्णन करणारी कादंबरी आहे ‘नागासाकी.’ या वर्णनाबरोबरच १६ ते २९ जुलै आणि ५ ऑगस्ट १९४५ ते १० ऑगस्ट १९४५ या दिवसांतील राजकीय घडामोडींचं आणि हिरोशिमा, नागासाकीतील लोकांच्या दैनंदिन जीवनाचं चित्रणही या कादंबरीत केलं आहे. क्रेग कोली यांनी संशोधन करून, खूप संदर्भ अभ्यासून, प्रत्यक्षदर्शींच्या मुलाखती घेऊन ही कादंबरी सिद्ध केली आहे. अनुवाद केला आहे डॉ. जयश्री गोडसे यांनी. अमेरिकेने हिरोशिमावर बॉम्ब टाकला तो दिवस होता, ६ ऑगस्ट १९४५. हा बॉम्ब पडल्यानंतर हिरोशिमात जो हलकल्लोळ माजतो, इथून या कादंबरीतील नाट्याला सुरुवात होते. मृत्यूच्या तांडवाचं, जखमी लोकांचं वर्णन वाचताना अंगावर शहारे येतात. उदा. हिरोशिमामध्ये कामानिमित्त आलेला नागासाकीचा यामागुची बॉम्बहल्ल्यामुळे जखमी होतो. तो नागासाकीला जाण्यासाठी रेल्वेस्टशनवर चाललेला असतो, त्यावेळचं हे वर्णन - ‘नदीत तरंगणाऱ्या प्रेतांवरून रांगतच त्याने नदी ओलांडण्याचा प्रयत्न केला. त्या प्रेतांवरून तो हात आणि गुडघे टेकत पुढे निघाला होता. एक मृतदेह त्याच्या वजनाने बुडाला आणि त्याच्या पाठोपाठ यामागुचीसुद्धा पाण्यात पडला. त्यामुळे त्याची भाजलेली त्वचा ओली होऊन वेदनांचा डोंब उसळला. मग परत कोरड्या जमिनीवर येऊन तो तसाच प्रवाहाच्या वरच्या बाजूने चालत राहिला. मग त्याला पूल सापडला. पूल फक्त एका खांबावर पण शाबूत होता. हळूहळू त्यावरून जाऊन त्याने दुसरा किनारा गाठला. प्रेतांचे ढीग रचण्याचे काम काही माणसे करत होती. त्यांच्यावर पेट्रोल, तेल टाकून ती जाळून टाकण्यात येत होती. त्यामुळे त्या धुळीच्या ढगात या जळणाऱ्या तेलाचा धूरही मिसळत होता.’ हिरोशिमावर बॉम्ब पडतो, तेव्हा नागासाकीतील ज्या व्यक्ती हिरोशिमामध्ये असतात, त्यात नागासाकीमधील ‘मिनयु’ या वर्तमानपत्राचे संपादक ताकेजिरो निशिओका यांचा आणि पत्रकार नाकामुरा यांचा समावेश असतो. नाकामुरा ओकायामाच्या डोमेई वर्तमानपत्राला हिरोशिमावर झालेल्या बॉम्बहल्ल्याच्या संदर्भात छोटा अहवाल पाठवतो आणि हिरोशिमावरील बॉम्बहल्ल्याची घटना निशिओका, नागासाकीचे राज्यपाल वाकामात्सु नागानो यांच्या कानावर घालतात; पण राज्यपाल त्यांच्यावर विश्वास ठेवत नाहीत. एकूणच, हिरोशिमावर बॉम्बहल्ला झाल्यावर अपरिमित भौतिक आणि जीवितहानी होऊनही प्रसारमाध्यमांपर्यंत ती घटना प्रभावीपणे पोहोचली नाही. हिरोशिमावर बॉम्ब टाकण्याआधी आणि नंतरही अमेरिकेने जपानला शरण येण्याचे आवाहन वारंवार केले होते; पण जपानने त्याकडे दुर्लक्ष केले आणि अमेरिकेने नागासाकीवर बॉम्ब टाकला. हिरोशिमापेक्षाही भयंकर हानी या बॉम्बमुळे झाली. असंख्य माणसे मृत्युमुखी पडली. असंख्य जखमी झाली. त्या संदर्भातील वर्णनं वाचताना मनाला खूप यातना होतात. उदा. ‘या स्फोटाच्या केंद्रापासून जवळजवळ एक किलोमीटर परिसर संपूर्णतः उद्ध्वस्त झाला होता. हिरोशिमाला याच अंतरावरच्या काही इमारती पडल्या नव्हत्या. पण येथे भूकंपातही पडू नयेत म्हणून विशिष्ट पद्धतीने बांधलेल्या काँक्रीटच्या इमारतीदेखील भुईसपाट झाल्या. माणसे आणि प्राणी तत्क्षणी मेले. माणसांच्या शरीरातील पाणी त्या उष्णतेच्या लाटेमुळे सुकून गेले. एक मुलगा एका विटांच्या वेअरहाउसच्या सावलीत उभा होता. जवळजवळ एक किलोमीटर अंतरावर त्याने उघड्यावर असलेली आई आणि तिचा मुलगा यांचा अक्षरशः धूर झालेला बघितला.’ अशा प्रकारची वर्णनं या कादंबरीत वारंवार येतात आणि इतका भीषण संहार झालेला असतानाही जपानच्या राज्यकत्र्यांपर्यंत तो पोहोचत नाही आणि जपानच्या राज्यकत्र्यांची ही अनभिज्ञता वाचकाला आश्चर्यचकित करते. रशिया-अमेरिका-ब्रिटन यांनी पोस्टडॅम येथे घेतलेली परिषद, त्यानंतर जारी केलेला जाहीरनामा, जपानच्या परराष्ट्रमंत्र्यांनी रशियाला मध्यस्थी करण्याची केलेली विनंती, ती विनंती फेटाळून रशियाने जपानवर केलेला हल्ला, हिरोशिमावर आणि नागासाकीवर बॉम्ब टाकण्याआधी अमेरिकेने केलेली तयारी, बॉम्ब टाकल्यानंतरची अमेरिकेची प्रतिक्रिया, जपानची राजकीय भूमिका या राजकीय घटनांचा तपशील या कादंबरीत साकल्याने आला आहे. नागासाकीवर बॉम्बहल्ला झाल्यानंतर एवढ्या विपरीत परिस्थितीतही डॉक्टर नागाई, परिचारिका सुगाको मुराई, अन्य डॉक्टर्स आणि काही नागरिक जखमींना जमेल तशी मदत करत असतात. या लोकांची माणुसकी आणि जपानमधील लोकांचं देशप्रेम या सकारात्मक बाबींचं दर्शन या कादंबरीतून घडतं. हिरोशिमा आणि नागासाकीवर झालेला बॉम्बहल्ला या ऐतिहासिक घटनेतील वेदनामय नाट्य ‘नागासाकी’ या कादंबरीतून अधोरेखित झालं आहे. एका बाजूला माणसाची क्रूरता, अहंमन्यता, उदासीनता, तर दुसऱ्या बाजूला मानवता, सेवाभाव, परोपकार अशा दोन्ही बाजूंचं दर्शन या कादंबरीतून घडतं. बॉम्बहल्ल्याच्या विनाशकारी परिणामांचं प्राधान्यानं चित्रण करणारी ही कादंबरी वाचलीच पाहिजे. ...Read more

  • Rating Starलोकमत २१.१०.१८

    निरपराध अज्ञातांची संहारकथा - सुप्रसिद्ध दूरचित्रवाणी निर्माता आणि दिग्दर्शक असलेल्या क्रेग कोली यांचे नागासाकी हे पुस्तक म्हणजे जपानच्या नागासाकी या दुसऱ्या महायुद्धकाळात होरपळलेल्या शहराचे वर्णन आहे. लेखकाने याबाबतच संशोधन करून, खूप संदर्भ अभ्यासून प्रत्यक्षदर्शींच्या मुलाखती घेऊन हे पुस्तक साकारले आहे. यात जपानी माणूस त्याचं जाज्वल्य राष्ट्रप्रेम आणि त्याची महत्वाकांक्षा यांचे सुरेख दर्शन घडते. ते घडवताना लेखकाने यातल्या अनेक व्यक्तिरेखा खूप समरसतेने साकारल्या आहेत. त्यांचे स्वभाव-विभाव आणि परस्परसंबंध एखाद्या चित्रकारासारखे चित्रित केले आहेत. त्यातून जपानी माणसांची शिस्त आणि संकटकाळी न डगमगता एकमेकांना मदत करण्याचा स्वभाव यांचे मनोज्ञ दर्शन घडते आणि बुद्धाला मानणाऱ्या या देशाबद्दल वाचकाच्या मनात करुणा जागी होते. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Latest Reviews

MAZE TALIBANI DIWAS
MAZE TALIBANI DIWAS by ABDUL SALAM ZAEEF Rating Star
DAINIK LOKSATTA (LOKRANG) 20-01-2019

तालिबानचे अंतरंग... अफगाणिस्तान हा भारतीय उपखंडातील एक महत्त्वाचा देश. असंख्य समस्यांनी ग्रासलेला. राजेशाहीपासून साम्यवादी एकाधिकारशाहीपर्यंत सर्व प्रकारच्या राजवटींचे दशावतार पाहिलेला. या ना त्या कारणाने गेली तीन ते चार दशके सतत आंतरराष्ट्रीय स्तरार चर्चेत राहिलेला. अशा या देशातून सोव्हिएत आक्रमक फौजेला परतवून लावण्याच्या इराद्याने उभी राहिलेली कट्टर मुजाहिदीनांची संघटना- ‘तालिबान’! इस्लाममधील ‘जिहाद’च्या संकल्पनेची झिंग चढलेल्या या फौजेला अमेरिकेने पोसले नसते तरच नवल मानावे लागले असते. रशियन कैद्यांच्या शरीराची सालडी ते जिवंत असताना सोलणाऱ्या आणि त्या सैनिकांच्या आक्रोशात आसुरी आनंद मानणाऱ्या या तालिबान्यांना एके काळी अमेरिकेने गौरवलेदेखील. तथापि, एकदा सोव्हिएत फौजा माघारी परतल्यानंतर या मुजाहिदीनांना जाणीव झाली ती अमेरिका तिच्या राष्ट्रीय हितसंबंधांच्या रक्षणाच्या नावाखाली अफगाणिस्तानात करत असलेल्या घुसखोरीची. मग ते अमेरिकेच्या साम्राज्यवादाविरुद्धही त्याच त्वेषाने लढू लागले. अमेरिकेने लष्कर पाठवून आणि आपल्या मर्जीनुसार राज्य चालवायला तयार असणाऱ्या नेत्यांना सत्तास्थानांवर बसवून तालिबानचे आव्हान मोडून काढायचा बरीच वर्षे प्रयत्न केला, पण तो सपशेल फसला. त्या देशातून बाहेर कसे पडायचे, हा अमेरिकी प्रशासनाला भेडसावणारा एक मुख्य प्रश्न आहे. अफगाणिस्तानच्या ७० टक्के प्रदेशावर तालिबानची हुकमत तरी आहे किंवा धोक्याचे सावट तरी आहे. अशी ही संघटना, तिची ध्येयधोरणे, तिची अंतर्गत रचना आणि सत्तासंघर्षांबद्दल आपल्याला पुरेशी माहितीच नसते. विशेषत: पाकिस्तानबरोबर या संघटनेचे नेमके संबंध कसे आहेत, याबद्दल भले भले राजकीय नेतेही अंधारात चाचपडताना दिसतात. त्या दृष्टीने अब्दुल सलाम झैफ या तालिबानी राजनैतिक अधिकाऱ्याचे आत्मकथन- ‘माझे तालिबानी दिवस!’ हे अनुवादित स्वरूपात का होईना, मराठी वाचकांना आता उपलब्ध झाले आहे. ‘माय लाइफ विथ द तालिबान’ हे मूळ इंग्रजी पुस्तक २०१० सालीच प्रसिद्ध झाले होते आणि चर्चेतही होते. पुस्तकाच्या प्रारंभीच झैफची अवघ्या सात ओळींची, परंतु ‘स्वातंत्र्य’ आणि ‘लोकशाही’ या दोन मूल्यांच्या व्यावहारिक आविष्कारातील प्रचंड अंतर्विरोधांवर अत्यंत तीव्र, बोचरी टीका करणारी कविता वाचायला मिळते. ग्वान्टानामो तुरुंगात असताना झैफने लिहिलेल्या या कवितेचा प्रमोद जोगळेकरांनी केलेला उत्कृष्ट भावानुवाद झैफबद्दल आस्था निर्माण करतो. पुढे मूळ पुस्तकाच्या संपादकांनी लिहिलेला प्रदीर्घ परिचयपर लेख आहे. त्यात झैफचे कंदहार शहराशी, त्या शहराचे अफगाण इतिहासाशी, त्या शहरात जन्मलेल्या तालिबान चळवळीच्या मूळच्या व नंतर बदलत गेलेल्या स्वरूपाचे त्या अभागी देशातल्या रक्तरंजित संघर्षांशी असणारे जवळचे नाते उलगडून सांगितले आहे. त्यापाठोपाठ असलेली पुस्तकातील पात्रांची यादी वैशिष्टय़पूर्ण आहे. त्यानंतर न्यू यॉर्क विद्यापीठातील ‘आंतरराष्ट्रीय सहकार्य केंद्रा’तील एक तज्ज्ञ बार्नेट रुबिन यांची प्रस्तावना थोडक्यात झैफच्या या आत्मकथनाचे महत्त्व स्पष्ट करते. पाठोपाठ वाचायला मिळते खुद्द झैफची भूमिका. या नऊ पानी निवेदनात ज्या चार कारणांसाठी तो हे आत्मकथन लिहायला तयार झाला, त्या कारणांचे स्पष्टीकरण मिळते. यापुढील मुख्य पुस्तकाच्या २२ प्रकरणांमध्ये झैफने अफगाणिस्तानातील संघर्षांचे असंख्य कंगोरे उलगडून दाखवले आहेत. त्या निवेदनात त्याच्या वैयक्तिक जीवनाचे उभे-आडवे धागे असे विणले गेले आहेत, की हे पुस्तक एकाच वेळी दोन स्तरांवरील घटनाचक्राचे बहुमिती चित्रण करते आहे असे आपल्याला जाणवते. आपण त्यात अधिकाधिक गुंतत जातो. असंख्य प्रसंगांतले थरारनाटय़ पोहचवण्यात अनुवादक चांगलेच यशस्वी झाले आहेत. प्रत्येक पानावरील मजकुराशी संबंधित संपादकीय टिपा त्याच पानावर तळटिपांच्या स्वरूपात वाचायला मिळत असल्यानेही वाचकांची बरीच सोय झाली आहे. अफगाणिस्तानच्या भू-सामरिक महत्त्वामुळे गेली कित्येक दशके तो देश बडय़ा देशांच्या सत्तासंघर्षांत तर पिसला गेला आहेच; परंतु प्रत्येक सत्तांतरानंतर सत्ताधारी अफगाण नेत्यांच्या विरोधात काही अफगाण नेते उभे राहिलेच आहेत. या अंतर्गत यादवीमुळे त्या देशात निर्माण झालेली विदारक स्थिती पुस्तकभर एखाद्या पार्श्वभूमीप्रमाणे सतत आपल्याला जाणवत राहते. अफगाणिस्तानातील परस्पर विरोधी गटांपैकी कुणाला तरी हाताशी धरून आपापले राष्ट्रीय स्वार्थाचे घोडे पुढे दामटू पाहणारे अन्य देशांचे नेते झैफच्या संतापाचे लक्ष्य बनावेत यात नवल नाही. परंतु पाकिस्तानचे लष्करशाह जनरल मुशर्रफ यांच्याबद्दल झैफने या पुस्तकात लिहिले आहे, ते अत्यंत महत्त्वाचे आहे. झैफ पाकिस्तानमध्ये तालिबानचा वकील म्हणून काम करत होता, तेव्हा त्याची मुशर्रफ यांच्याशी एकूण चार वेळा भेट झाली होती. त्या चारही भेटींचे अगदी थोडक्यात वर्णन करून झाल्यावर झैफने अवघ्या एका परिच्छेदात मुशर्रफ यांच्या हिडीस राजवटीबद्दल जी आगपाखड केली आहे, ती मुळातूनच वाचण्याजोगी आहे. ‘पाकिस्तान बीफोर एव्हरीथिंग’ या आत्मकथनपर पुस्तकात मुशर्रफ यांनी तालिबान्यांना व इतरही काही मुसलमानांना आपण कसे निर्दयपणाने वागवले, याची कबुली दिली होती. मुशर्रफ यांनी पैशाच्या मोबदल्यात अनेक अफगाण मुजाहिदीनांना अमेरिकेला विकले होते. ते लोक ग्वान्टानामोत खितपत पडले होते. त्या यमयातना भोगाव्या लागलेल्या अफगाणी कैद्यांमध्ये खुद्द अब्दुल झैफचाही समावेश होता आणि तब्बल चार वर्षांच्या तशा तुरुंगवासातून काही मित्रांच्या प्रयत्नांमुळे २००५ साली तो सुटला. हा संदर्भ लक्षात घेतला म्हणजे २०१० साली लिहिलेल्या या आत्मकथनात झैफने ‘मुशर्रफ म्हणजे पाकिस्तानच्या इतिहासाला लागलेला काळा डाग आहे’ असे म्हटल्याबद्दल मुळीच आश्चर्य वाटत नाही. मुशर्रफना ‘इस्लामशी गद्दारी करणारा ढोंगी, क्रूर नेता’ असे म्हणणारा झैफ अमेरिकेवरील विध्वंसक हल्ल्याबद्दल चुकूनही पश्चात्ताप व्यक्त करत नाही, हेही लक्षात घेण्याजोगे आहे. इस्लामचा नारा देत पुढे सरसावणारे सर्व जण एकाच झेंडय़ाखाली एकत्र उभे ठाकत नाहीत. त्या झुंडीत अनेक जण आपापले स्वतंत्र झेंडे मिरवत पुढे घुसण्याच्या प्रयत्नात असतात, हे वास्तव झैफच्या आत्मकथनामुळेही पुन्हा प्रकर्षांने पुढे येते. असे अनेक मुद्दे विचारासाठी समोर येत जातात आणि तालिबान हे प्रकरण कसे आणि का जगावेगळे आहे, हे हळूहळू समजू लागते. हे या आत्मकथनाचे यश आहे. -आनंद हर्डीकर ...Read more

VANSHVRUKSHA
VANSHVRUKSHA by S. L. Bhairappa Rating Star
Smita Pawar

Vachla ahe...nice book👌