Cart
0 item(s)

Maza Gaon by Ranjeet Desai

  • 2 Reviews
* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
Quantity
This novel presents the village life as in the first half of the twentieth century. The familiar facets of village life like the family feuds, assassinations etc. are certainly tribes of men who cherished values more than their own lives and devotedly worked for the good of their villages as a whole. The setting and the characters are rather conventional but the author is successful in creating powerful and convincing characters rendering situation unreal and life and making the reader feel the vintage aroma of the village life of yester years.
`माझा गाव` या माझ्या कादंबरीतील बरीच पात्रं आणि प्रसंग तर माझ्या घरचेच आहेत. कादंबरीतील वाडा हा अप्रत्यक्षपणे आमचाच आहे. जयवंताचं पात्र हे माझ्या प्रत्यक्षातील भावभावनांतून, अनुभवांतून आकाराला आलेलं आहे. इतर पात्रं मी प्रत्यक्ष पाहिलेली आहेत. त्यांचे स्वभाव मी हेरलेले आहेत; त्यांची मांडणी मात्र नव्यानं केली आहे. तिथंच तेवढं कल्पनेचं साहाय्य घेतलं आहे. कादंबरीतील मुख्य पात्र आहे अप्पासाहेब इनामदार. हे पात्र मी वास्तवातूनच उचललं आहे. माझ्या वडिलांवरून ते सुचलं. पण कादंबरीतील त्या पात्राच्या जीवनात घडणाया घटना माझ्या वडिलांच्या जीवनातील मुळीच नाहीत. त्यांतील काही मी ऐकलेल्या आहेत. काही पाहिलेल्या आहेत. स्वातंत्र्यपूर्व काळातील एक जुनं गाव उभं करावं, असा एक हेतू या कादंबरीलेखनामागं होता. जुन्या ग्रामरचनेतील माणूस कसा होता, कसा जगत होता, स्वत:ला समाजाशी कसा वाहून घेत होता, हे दाखविण्यासाठी मी ही कादंबरी लिहिली आहे. आज सगळं ग्रामजीवनच बदलत चाललं आहे. समाज बदलतो आहे, संस्कारही बदलत आहेत; पण हरवलेल्या जीवनाची रुखरूख मात्र मनात घर करून होती. ती वाढतच होती. ती रुखरूख हीच या कादंबरीलेखनामागची मूळ प्रेरणा आहे...
Keywords
Customer Reviews
  • Rating StarPratik Yetavadekar

    एक छान अशी कादंबरी यात वर्णन केलेले गाव म्हणजेच रणजित देसाई उर्फ दादांचे कोवाड यातला वाडा यातील जयवंताच पात्र म्हणजेच दादांचं लहानपणीचे प्रतिबिंब

  • Rating StarVivek Patil

    त्याकाळातील ग्रामीण भागात राहणारा माणूस कसा होता, कसा जगत होता, त्याचे परस्पर संबंध गाबाबद्दलची आत्मीयता कशी होती, संकटकाळी तो कसा वागत होता याचं प्रत्ययकारी दर्शन `माझा गाव` मधून घडत. हळूहळू जुन्या चांगल्या परंपरांचे समाजातून उच्चाटन होवू लागले आणित्याजागी कोणत्याच उच्च मुल्यांची स्थापना न झाल्यामुळे समाजाच्या विविध घटकात बेबनाव वाढत गेला. स्वार्थीपणा आणि भाऊबंदकी यामुळे माणसातील माणुसकीचा लोप होवू लागला. म्हणूनच जुन्या परंपरांमधील चांगुलपणाचे, गुणगान करण्याची एक मनस्वी ओढ लेखकाला वाटत आली आहे. यातूनच `माझा गाव` ची निर्मिती झाली आहे. या कादंबरीतले प्रत्येक पात्र जिवंत आहे, स्वाभाविक वाटणारे आहे. खेड्यातील पाटील-कुलकर्णी एकत्र आल्यावर गावाच्या उद्धारासाठी, गोर-गरीबांसाठी बरेच काही घडू शकते आणि पूर्वीच्या काळी ते घडतही होते याचा परिचय करून देणारी एक हृद्य कादंबरी. जुन्या पिढीतील परोपकारी व बुद्धीमान असे तात्या कुलकर्णी आणि गावावर जीवापाड प्रेम करणारे आप्पासाहेब इनामदार यांच्या परस्पर संबंधातून कादंबरीचे कथानक फुलत जाते. आजच्या संकुचित, स्वत:पुरते पाहणार्‍या मानसिकतेमुळे होणार्‍या सामाजिक र्‍हासाच्या पार्श्वभूमीवर आजही ह्या कादंबरीचे महत्त्व अधिक आहे. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Latest Reviews

Ashi Mane Ase Namune
Ashi Mane Ase Namune by Shivaji Sawant Rating Star
सकाळ १५.१०.१७

सावंत यांच्या साहित्यविषयक वाटचालीत आजरा या गावाचं योगदान फार महत्वाचा आहे. याच गावात भेटलेल्या नमुनेदार व्यक्तींचं चित्रण सावंत यांनी केलं आहे. अतिशय सूक्ष्म निरीक्षण आणि सावंत यांची खास शैली यामुळं ही व्यक्तिचित्रण सुरेख झाली आहेत.

Pu la Ek Anandyatra
Pu la Ek Anandyatra by Shyam Bhurke Rating Star
DAINIK AIKYA 08-10-2017

पु.लंची विनोद यात्रा... मी मूळचा सातारचा. मी दहावीत असतानाची गोष्ट. आमच्या न्यू इंग्लिश स्कूल शाळेच्या मैदानावर अखिल भारतीय मराठी साहित्य संमेलन भरणार होतं. त्या संमेलनाच्या मदतीसाठी पु. ल.देशपांडे लिखित ‘तुझे आहे तुजपाशी’ या नाटकाचा प्रयोग झाला. त्ा नाटकातील पु. लं.च्या दर्जेदार विनोदाला मी इतका मनमुराद हसलो की तेव्हापासून अगदी आजतागायत त्या नाटकातील विनोदी वाक्ये मी मित्रमंडळींना सांगत आलो. पु. लं.चं साहित्य व जीवन या दोहोंबद्दल लोकांमध्ये खूप प्रेम आणि कुतूहल आहे. त्यावर मी व्याख्याने देऊ लागलो. पु.लं. नी संगीतबद्ध केलेली गाणी सौ. गीता भुर्के सादर करु लागली. मी व सौ. मिळून हा एक कार्यक्रमच सादर करु लागलो. त्याचं नामकरण झालं. ‘पु. ल. : एक आनंदयात्रा’ कार्यक्रम झाल्यावर लोक पु. लं. च्या आठवणी सांगत. या आठवणी शब्दबद्ध कराव्यात असं मनात आले. पण या आठवणी खऱ्या असतील का असा विचार मनात डोकावला. मोठ्या व्यक्तीबद्दल अनेक गोष्टी सांगण्याचा मोह त्यांच्या चाहत्यांचा होत असतो. पण या गोष्टी सर्वांपर्यंत गेल्या नाहीत तर सारे जण आनंदाला मुकतील. मग एकच धोरण ठेवले. आपले लाडके पु.ल. जसं कोणाला दुखवीत नसत तसंच या आठवणीत कोणाची निंदानालस्ती होणार नाही ना हे पाहायचं. बाकी सार्या आठवणी या पु. लं.च्या किंवा त्यांच्या नावावर त्यांच्या चाहत्यांनी खपविलेल्या! मी असता भाग्यवान की मला सिनेदिग्दर्शक राम गबाले आणि पंडित भीमसेन जोशी त्यांच्याकडून पु.लं.च्या काही आठवणी ऐकायला मिळाल्या. देशमुख आणि कंपनीमध्ये जायचो तेव्हा सुलोचनाबाई देशमुख यांच्याकडूनही काही माहिती मिळायची. याचाही उपयोग मला झाला. या साNया आठवणी शब्दबद्ध केल्यावर द. मा. मिरासदार यांनी या पुस्तकास प्रस्तावना लिहून दिली. आणीबाणीच्या काळात पु. ल. जसे जनता पक्षाच्या प्रचाराला बाहेर पडले, तसे द. मा.ही गावोगाव व्याख्याने फड गाजवीत होते. सुप्रसिद्ध व्यंगचित्रकार मंगेश तेंडुलकर यांनी पु.लं.ना त्यांच्या ऐंशीव्या वाढदिवसाला एक चित्र भेट दिले होते. चित्रात पु.ल बासरीप्रमाणे काठी वाजवीत आहेत असे दाखविले आहे. पु. लं. ना हे चित्र आवडले होते. ...Read more