* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
  • Original Book Title: IACOCCA
  • Availability : Available
  • Translators : Ashok Patharkar
  • ISBN : 9789386745088
  • Edition : 1
  • Weight : 0.00 gms
  • Pages : 376
  • Language : Translated into Marathi
  • Category : Autobiography
Quantity
"Iacocca: An Autobiography is the story of Lee Iacocca. He is an American businessman in the car industry and is known worldwide as the famous man who engineered various famous Ford cars. He is also for his personal skills, determination and acumen in reviving Chrysler Corporation from the brink of bankruptcy, in such a way that the world was left astounded at the after effects. The book contains different phases of Lee Iacocca`s life starting from his childhood to the various struggles and decisions he was faced with. Iacocca was from an Italian-immigrant family. His dreams of joining the army during the second World War was lost due to the rheumatic fever. Being a smart student, Iacocca joined the Lehigh University and finished the course in eight semesters. After getting a University degree, he was offered a job in the army. But soon after, he came into contact with the Ford company and began working there diligently, only to be kicked out on his 54th birthday. The book also tells you about the numerous challenges that Iacocca had to face when the Chrysler Corporation was on the brink of bankruptcy and how he managed to get a loan from the government under various conditions in order to save Chrysler and the way he turned around Chrysler on to the path of success. "
"सदर पुस्तक हे ‘फोर्ड कंपनी’चे माजी अध्यक्ष आणि ‘क्रायस्लर’ कंपनीचे अध्यक्ष ली आयकोका यांचे आत्मचरित्र आहे. या आत्मचरित्रात त्यांचे बालपण कौटुंबिक, शैक्षणिक वातावरण याबरोबरच त्यांचे व्यावसायिक जीवन यांचं त्यांनी वर्णन केलं आहे. हाडाचे व्यावसायिक असणाऱ्या ‘ली आयकोका’ यांना फोर्ड मोटार कंपनीत बऱ्याच संघर्षानंतर अध्यक्षपद मिळाले. कणखर व्यक्तिमत्त्व, चतुराई, योग्य निर्णयक्षमता, उच्च व्यावसायिक क्षमता यांच्या जोरावर त्यांनी अमाप यश मिळवले. त्यांनी त्यांच्या व्यावसायिक व वैवाहिक जीवनात अनेक चढ-उतार अनुभवले. फोर्ड मोटार कंपनीला यशाच्या शिखरावर पोहचवण्यात त्यांचा मोठा वाटा आहे. आपल्या आत्मचरित्रात त्यांनी ‘फोर्ड’विषयी त्यांना वाटणारे प्रेम आणि विक्षिप्त स्वभाव असणारा हेन्री फोर्ड याचाही उल्लेख केला आहे. ‘हेन्री फोर्ड’च्या या विक्षिप्त स्वभावाचा मोठा फटका ‘आयकोका’ यांना बसला. कोणतेही कारण नसताना अचानकच त्यांना कंपनीतून काढून टाकण्यात आले. त्या वेळी ‘क्रायस्लर’ कंपनीने त्यांना आपल्याबरोबर काम करण्याची संधी दिली. परंतु लवकरच ‘क्रायस्लर’ डबघाईला आली. ‘क्रायस्लर’सारख्या दिवाळं निघालेल्या कंपनीला सुस्थितीत आणून ‘आयकोका’ खऱ्या अर्थाने ‘हिरो’ झाले. या आत्मचरित्रातून त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचे अनेक पैलू पुढे येतात. आपल्या कुटुंबावर नितांत प्रेम करणारे आयकोका तत्त्व, निष्ठा, मूल्य यांचा आदर करतात. प्रामाणिकपणाला महत्त्व देणारे आयकोका एक अजब रसायन आहेत. आयकोका यांना मिळालेल्या प्रचंड यशाबद्दल जेव्हा विचारले जाते, तेव्हा ते आपल्या आई-वडिलांनी दिलेल्या शिकवणुकीबद्दल सांगतात. ते म्हणतात, ‘‘मन लावून काम करा. जितके शिकता येईल तितके शिका; पण काहीतरी करा. नुसते उभे राहू नका. काहीतरी करून दाखवा. ते काही सोपे नाही; पण प्रयत्न करत राहिलात, तर मुक्त समाजात तुमची इच्छा असेल तेवढे तुम्ही मोठे होऊ शकता, हे आश्चर्यकारक आहे! आणि अर्थात देवाने जे काही दिले असेल त्याबद्दल कृतज्ञ राहा!’’ "
Keywords
LEE LACOCCA, FORD MOTOR COMPANY, FAMILY, READERS DIGEST, ROBERT MCNAMARA, MUSTANG, CHRYSLER, HENRY FORD, MANAGEMENT, GENERAL MOTORS, BUILDING THE TEAM, BANK, UNITED STATES CONGRESS, DETROIT, K-CAR, RENULT, VOLKSWAGEN, GENERAL MANAGER, LOAN GRARANTEE, JAPAN, BEAN COUNTERS, ENGINEER, LABOUR
Customer Reviews
  • Rating StarMAHARASHTRA TIMES 22-04-2018

    प्रेरणादायी जीवनप्रवास... शालेय जीवनात घडलेल्या एका घटनेमुळे, ‘हे जीवन जगत असताना सत्याने चालतानाही यश मिळेलच असे नाही’ अशी खूणगाठ मनात बांधली असली तरी सत्याच्याच मार्गाने चालत राहून एका स्थलांतरिताचा मुलगा म्हणून जीवनप्रवास सुरू करून वाहन उद्योगात च्च पदे भूषविणारे ‘ली आयकोका’ यांनी त्यांचे सहलेखक विल्यम नोव्हाक यांच्या सहयोगाने लिहिलेल्या ‘आयकोका - एक आत्मचरित्र’ या पुस्तकातून आपल्या संपूर्ण जीवनप्रवासाचे वर्णन केले आहे. आयकोका यांनी आपला जीवनप्रवास उलगडताना त्याची चार भागांत विभागणी केली आहे. प्रथम कौटुंबिक व शालेय जीवन, नंतर फोर्ड कंपनीत केलेली सेवा, ‘क्रायस्लर’ या कंपनीमधील दिवस आणि शेवटी ‘सीधी बात’ या भागातून सामाजिक प्रबोधनपर कार्य आणि अमेरिकेला आर्थिक संकटातून बाहेर काढण्यासाठी केलेले प्रयत्न अशा बाबींचा परामर्श घेतला आहे. ली आयकोको यांनी आत्मकथनातून मांडलेली कौटुंबिक स्थिती आणि इंजिनिअर होण्यापर्यंत केलेला प्रवास यामधून त्यांनी शिक्षणादरम्यान आलेल्या अनुभवांचे चित्रण केले आहे. ‘फोर्डची कहाणी’ या भागामधून, सर्वसामान्य कामगार म्हणून फोर्ड कंपनीमध्ये रुजू झाल्यानंतर अगदी कमी अवधीत सर्वच आघाड्यांवर आपला ठसा कसा उमटवला, हे सांगताना हितशत्रूंशी दिलेल्या त्रासाची वर्णने येथे केली आहेत. यातून ‘मॅस्टंग नावाची कार बाजारात आणून वाहन उद्योगाचा चेहरामोहरा कसा बदलून टाकला याची वर्णने येथे केली आहेत. ‘हेन्री फोर्ड’ यांच्यासह काम करताना त्यांना आलेल्या अनेक विदारक अनुभवांची जंत्री येथे दिली आहे. यश मिळवण्यासाठी त्यांना खूप मोठ्या प्रमाणात मानसिक संषर्घ करावा लागला आहे हे यातून दिसून येते. ‘क्रायस्लरची कथा’ या भागामधून ‘ली आयकोका’ फोर्डमधून बाहेर पडल्यानंतर, त्यांनी बाहेर पडलेल्या अन्य व्यक्ती आणि काही निवृत्त अधिकारी यांना एकत्र घेऊन ‘क्रायस्लर’ या डबघाईला आलेल्या कंपनीला उर्जितावस्था प्राप्त करून देण्याचे प्रयत्न करताना सरकारला साकडे घालून आणि स्वत:मधील जिद्द आणि कल्पकता यांना परिश्रमाची जोड देऊन प्राप्त केलेल्या यशाची गाथा सांगितली आहे. वाहन उद्योगातील तत्कालीन महत्त्वाच्या ‘फोर्ड’ आणि ‘क्रायस्लर’ या दोन्ही कंपन्यांचे अध्यक्षपद भूषविण्याचे भाग्य लाभल्याचे नमूद करून आयकोका यांनी व्यवसायातील त्रुटी, सरकारी नियंत्रणाचा अतिरेक, ऊर्जेचे संकट आणि बाजारातील मंदी या कारणांमुळे तोट्यात गेलेल्या क्रायस्लर कंपनीला उभारी देण्यासाठी सुचविलेल्या उपाययोजनांच्या वर्णनातून त्यांची कामावर असलेली निष्ठा व दूरदृष्टी दिसून येते. ‘सीधी बात’ या शेवटच्या भागातून रस्ता सुरक्षेची उपाययोजना, समाजप्रबोधनासाठी केलेले कार्य आणि अमेरिकेला दिलेले आर्थिक सल्ले अशा विषयांचा ऊहापोह येथे केला आहे. सरकारने वेगवेगळ्या उद्योगांना दिलेली कर्जमाफी, संरक्षण क्षेत्रात होत असलेला खर्च, नासाचा अंतराळ कार्यक्रम, आंतरराष्ट्रीय नाणेनिधी अशा सर्व बाबी सविस्तरपणे स्पष्ट करून सरकारने करावयाच्या उपाययोजना सांगितल्या आहेत. आयकोका यांच्या या चरित्रातून कोणत्याही प्रसंगाकडे पाहण्याचा त्यांचा दृष्टिकोन, परिस्थिती हाताळण्याचे त्यांचे कसब आणि व्यवसाय करण्याचे त्यांचे तंत्र यांची मिळत असलेली माहिती उद्योजकांना प्रेरणादायी ठरेल अशीच आहे. आयकोका यांचे व्यक्तिमत्त्व ठळकपणे साकार होणाऱ्या या आत्मकथनाचा मराठी अनुवाद अतिशय वाचनीय आहेच परंतु स्वत: आयकोका रसिक वाचकांशी संवाद साधीत आहेत असे वाटणे यातच या अनुवादाचे यश आहे. -कमलाकर राऊत ...Read more

  • Rating Starसकाळ २५ फेब्रुवारी 2018

    क्रायस्लर कंपनीला दिवाळखोरीपासून वाचवल्याबद्दल ‘मीडिया स्टार’ बनलेले त्या कंपनीचे तत्कालीन अध्यक्ष, फोर्ड मोटर कंपनीचे तत्कालीन अध्यक्ष ली आयकोका यांचे हे आत्मचरित्र. उद्योगांतल्या घडामोडी ,त्यातले खाचखळगे ,युक्त्या अशा अनेक गोष्टी आयकोका यांनी अगदी िनधास्तपणे मांडल्या आहेत. उद्योगांमधली सत्तास्पर्धा ,आशा –निराशेचे हिंदोळे, चुका, कायदेशीर-तांत्रिक बाबी ,संघर्ष ,नेतृत्वाचा आदर्श अशा अनेक गोष्टींवर त्यांनी प्रकाश टाकला आहे. योग्य त्या ठिकाणी त्यांनी आपलं खास तत्वज्ञान ,विचारही मांडले आहेत. विल्यम्स नोव्हाक त्यांचे सहलेखक आहेत .अशोक पाथरकर यांनी अनुवाद केला आहे. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Latest Reviews

DHANA
DHANA by Ganesh Maanugade Rating Star
DAINIK SAKAL 19-08-2018

उत्कंठावर्धक कहाणी... पै. गणेश मानुगडे हे नाव समाजमाध्यमांवर कुस्ती या खेळाबद्दलच्या सातत्यपूर्ण लेखनामुळे अनेकांना परिचयाचे आहे. त्यांची ‘धना’ ही कादंबरी अलीकडेच मेहता पब्लिशिंग हाऊसने प्रसिद्ध केली आहे. पहिलवान असलेला धना आणि राजलक्ष्मी यांच्या परेमाची ही कहाणी आहे. राजलक्ष्मी ही सर्जेराव नामक तालेवाराची कन्या. या सर्जेरावचा धनाने कुस्ती खेळण्यास विरोध असल्याने आणि धनाला तो अमान्य असल्याने त्याचा धना-राजलक्ष्मी यांच्या लग्नास विरोध करतो. पुढे नरभक्षक वाघाला ठार करून धना आपले शौर्य दाखवतो. यात जखमी झालेल्या धनाला इस्पितळात दाखल केले जाते. इथून या कहाणीला वेगळेच वळण मिळते. याचे कारण यशवंत महाराज यांची माणसे धनाचे अपहरण करतात. ते धनाला त्यांच्या फौजेचे नेतृत्व देऊ करतात. मात्र, त्यासाठी धनाला राजलक्ष्मीचा त्याग करावा लागणार असतो. राजलक्ष्मीवर प्रेम असूनही धना ती अट मान्य करून फौजेचे नेतृत्व स्वीकारतो. दरम्यान वाघाच्या मृत्यूची चौकशी करण्यासाठी गावात सूर्याजी हा वन खात्याचा अधिकारी येतो. राजलक्ष्मीचे धनावरील प्रेम पाहून तो या दोघांना एकत्र आणण्याचा प्रयत्न करतो. मात्र, यात अनेक घटना घडत जातात, त्यातून फौजेची गुप्तता धोक्यात येऊ लागते, राजलक्ष्मी आणि सूर्याजी यांना संपवण्याचा आदेश धनाला दिला जातो... जे सारे कसे आणि का घडते, याचा उलगडा होण्यासाठी ही उत्कंठावर्धक कादंबरी वाचावी लागेल. ...Read more

SANVADU ANUVADU
SANVADU ANUVADU by Uma Kulkarni Rating Star
MAHARASHTRA TIMES १९-८-१८

अनुवादाने समृद्ध केलेले सहजीवन… उत्तमोत्तम कन्नड साहित्याचा मराठीत अनुवाद करणाऱ्या डॉ. उमा कुलकर्णी यांचं `संवादु अनुवादु` हे आत्मकथन अलीकडेच प्रसिद्ध झालं आहे. सर्जनशील व्यक्तीविषयी, त्याच्या कलाकृतीमागच्या प्रक्रियेविषयी वाचकांना नेहमीच कुतूहल असत. स्वतंत्र लेखनाइतकंच, किंबहुना काकणभर अधिक अवघड आणि तेवढ्याच सर्जनशील असणाऱ्या अनुवादाच्या क्षेत्रात गेली जवळजवळ साडेतीन दशकं काम करणाऱ्या उमाताईंनी अनुवादाच्या हातात हात घालून घडलेला आपल्या सहजीवनाचा प्रवास या आत्मकथनात मांडला आहे. त्यामुळेच अनुवादाच्या क्षेत्रात आपलं वैशिष्ट्यपूर्ण स्थान निर्माण करणाऱ्या, भाषेइतक्याच माणसांमध्येही रमणाऱ्या, त्यांच्यात जीव गुंतवणाऱ्या एका कुटुंबवत्सल स्त्रीचं समाधानी आयुष्यही या पुस्तकातून समोर आलेलं दिसतं. बेळगावात मध्यमवर्गीय कुटुंबात गेलेलं बालपण, पाच भाऊ आणि एक बहीण यांच्या सोबतीनं अनुभवलेलं बेळगावातलं शांत आयुष्य, देशस्थी नात्यांचा मोठा गोतावळा, विविध भाषा बोलणारे शेजारीपाजारी, जवळच्या मैत्रिणी, घरातून मनात रुजलेली संगीत आणि वाचनाची आवड, याविषयी उमाताईंनी समरसून लिहिलं आहे. लग्न होऊन विरुपाक्ष कुलकर्णींच्या कानडी, कडक सोवळं-ओवळं पाळणाऱ्या कुटुंबात उमाताई गेल्या. अर्थात इंजिनीअर असलेल्या विरुपाक्षांच्या नोकरीमुळे त्या पुण्यात भाड्याच्या घरात स्थायिक झाल्या. या घरी सतत असणारा सासर-माहेरच्या माणसांचा राबता, कानडी बोलायला शिकण्यासाठी विरुपाक्षांनी केलेला आग्रह, याचा सुरुवातीला वाटणारा धाक आणि हळूहळू मनातली भीती जाऊन जिभेवर रुळलेली कानडी भाषा, आसपासच्या कुटुंबांशी झालेली जवळीक, दररोज संध्याकाळी विरूपाक्षांसह चालायला जाण्याचा नेम, राजकीय भाषणं, साहित्यिक कार्यक्रम आणि सांगीतिक मैफलींना आवर्जून जाण्याचा दोघांचा छंद, येता-जाता होणाऱ्या गप्पा आणि यातून फुलत गेलेलं नातं, या सगळ्याविषयी उमाताईंनी अतिशय प्रांजळपणे आणि साध्या-सरळ शैलीत निवेदन केलं आहे. उमाताईंनी केलेले कन्नड-मराठी अनुवाद आणि विरुपक्षांनी केलेले मराठी-कन्नड अनुवाद यामुळे या दोघांच्या सहजीवनाला आणखी एक रेशमी पदर मिळाला आणि त्यानं या दोघांना परस्परांमध्ये अधिक गुंतवलं, हे खरंच. पण मुळातही एकमेकांपर्यंत पोचण्यासाठी दोघांनी समजुतीचे धागे अगदी सहज विणले होते, असं उमाताईंच्या लेखनातून जाणवत राहतं. त्यांनी म्हटलंय, "आमच्या वयात दहा-साडे दहा वर्षांचं अंतर असल्यामुळे मी यांचं `मोठेपण` मान्य करून टाकलं होतं आणि माझं `लहानपण` यांनाही ठाऊक असल्यामुळे चुका करायचा मला जणू परवानाच मिळाला होता. मनातलं बोलून टाकायचा स्वभाव असल्यामुळे मनात काही ठेवायचं नाही, ही मानसिकता कायमचीच राहिल्यामुळे संसारात `तू-तू, मैं-मैं `चे प्रसंग कधीच आले नाहीत. आम्ही दोघांनी नेहमीच आपला `मोठेपणा`चा आणि `लहानपणा`चा हट्ट कायम सांभाळला." पुढे सतत अनुभवाला येत गेलेलं विरुपाक्षांचं हे मोठेपण उमाताईंनी अतिशयोक्तीचा दोष बाजूला ठेवून आत्मकथनात अतिशय प्रांजळपणे पुनःपुन्हा नोंदवलं आहे. डॉ. शिवराम कारंत यांच्या `मुकज्जीची स्वप्ने` या कादंबरीला मिळालेल्या ज्ञानपीठ पुरस्काराची बातमी वाचून ती समजून घेण्याची तीव्र इच्छा झाल्यावर विरुपाक्षांनी धारवाडच्या मित्राकरवी ती मागवणं, कानडी बोलता येत असलं तरी वाचता येत नसल्यामुळे, उमाताईंना कादंबरी वाचून दाखवणं, पुढच्या कादंबऱ्यांच्या अनुवादासाठी उमाताईंच्या नावानं कानडी लेखकांना पत्रं पाठवणं, ऑफिसमधून आल्यावर दररोज संध्याकाळी पुस्तक वाचून उमाताईंसाठी रेकॉर्ड करून ठेवणं आणि हा नेम तीन-साडे तीन दशकं चालू ठेवणं इथपासून ते सुरुवातीच्या दिवसात माहेरच्या आठवणीने रडणाऱ्या उमाताईंना दुसऱ्याच दिवशी बसमध्ये बसवून देणं, स्वयंपाकाची आणि बँक, पोस्ट यांसारख्या बाहेरच्या कामांची ओळख नसणाऱ्या उमाताईंना निरनिराळे पदार्थ आणि व्यवहार शिकवणं, त्यांना अनुवादाला पुरेसा वेळ मिळावा म्हणून निवृत्तीनंतर सकाळच्या नाश्त्याची जबाबदारी घेणं, अपत्यहीनतेच्या उणिवेचा बाऊ न करणं आणि उमाताईंनाही या दुःखाला गोंजारु न देणं हे सगळे प्रसंग दोघांच्या समंजस सहजीवनाची वाटचाल स्पष्ट करणारे आहेत. उमाताईंच्या आत्मकथनाचं वैशिष्ट्य म्हणजे, त्यांची संयत शैली. टीका, कडवटपणा, अहंकार यांचा तिला पुसटसाही स्पर्श नाही. कुठलाही अभिनिवेश न बाळगता, कुठलेही दोषारोप किंवा न्यायनिवाडा न करता त्यांनी आपलं जगणं वाचकांसमोर ठेवलं आहे. सुरुवातीला अनुवादाच्या प्रकाशनासाठी आलेले नकार किंवा अनुवादकाला दुय्यम लेखणारी मानसिकता यांचा उल्लेखही त्यांनी वस्तुनिष्ठपणे केला आहे. समीक्षकांनी अनुवाद या साहित्यप्रकाराची पुरेशी दखल घेतली नसल्याची खंत बोलून दाखवतानाच मूळ लेखकापेक्षाही अनुवादकाच्या वाट्याला येणाऱ्या भाग्याचा उच्चारही त्यांनी केला आहे. पुरस्कारांमुळे झालेला आनंद जसा त्यांनी निरागसपणे सांगितला आहे, त्याच साधेपणाने काही क्लेशकारक प्रसंगांचा उल्लेख केला आहे. अनुवादामुळे मिळालेला नावलौकिक आणि पुरस्कार यांच्याइतकीच कारंत, भैरप्पा, अनंतमूर्ती, गिरीश कार्नाड, पूर्णचंद्र तेजस्वी, वैदेही यांच्यासारखे प्रख्यात कन्नड साहित्यिक आणि अनेक मराठी लेखक आणि विद्वान मंडळींचा सहवास ही उमाताईंसाठी मोठी मिळकत असल्याचं त्यांच्या लेखनातून जाणवत राहतं. थोरामोठ्यांच्या सहवासानं आपलं आयुष्य उजळून निघाल्याची भावना उमाताईंनी पुनःपुन्हा व्यक्त केली आहे. सर्जनशील माणसासाठी असणारं या समृद्धीचं मोल त्यांच्या आत्मकथनानं अधोरेखित केलं आहे. आपल्या सहजीवनाच्या बरोबरीनं उमाताईंनी स्वतःच्या वैचारिक वाटचालीचा एक धागाही आत्मकथनात पुढे नेला आहे. देव आणि धर्म या संकल्पना असोत, स्त्री-पुरुष संबंध असोत, स्त्रियांची आंतरिक ताकद असो, किंवा नातेसंबंध आणि त्यातली गुंतागुंत असो, किंवा जगण्यातली क्लिष्टता असो, अनुवादाचं बोट धरून जगताना या सगळ्याच बाबतीतली समजूत कशी गाढ होत गेली, हे उमाताईंनी आत्मकथनात सांगितलं आहे. मूळ लेखक कोणत्याही राजकीय विचारधारेचा असला तरी त्याच्या कथा-कादंबरीचा अनुवाद करताना, आपण स्वतः आहे त्या जागेवरून आणखी पुढे गेलो की नाही, हे तपासत राहिल्यामुळे आपली मतं कठोर-कडवट राहिली नाहीत, असंही उमाताईंनी स्पष्ट केलं आहे. मुख्य म्हणजे, अनुवादामुळे आपल्या आकलनाचा, समजुतीचा आणि संवेदनशीलतेचा परीघ विस्तारला आणि एकूण मानवतेची जाणीवच व्यापक होत गेल्याचं त्यांनी सांगितलं आहे. उत्तम अनुवादक हा आधी संवेदनशील वाचक असतो, याची प्रचिती उमाताईंचं आत्मकथन वाचताना येत राहते. कादंबरी समजून घ्यावी म्हणून निर्हेतुकपणे केलेला अनुवाद, मग इतरांपर्यंत ती पोचवावी म्हणून केलेला अनुवाद आणि नंतर जगण्याचा एक आवश्यक आणि अपरिहार्य भाग झालेला अनुवाद, असा प्रदीर्घ प्रवास मांडताना त्याच प्रवाहात मिसळून गेलेलं आपलं कौटुंबिक आयुष्य उलगडणारं उमाताईंचं आत्मकथन मराठी वाचकांना तर आवडेलच, पण स्त्रियांना स्वतःमध्ये डोकावून आपल्या आंतरिक सामर्थ्याची ओळख करून घेण्यासाठी प्रेरितही करू शकेल! ... ...Read more