Cart
0 item(s)
* Front & back cover images are for illustration purposes only and the price of book is sold separately.
Quantity
Revised & enlarged edition with unpublished material and behindthescenes details of ‘THE CRUSADE AGAINST CORRUPTION: CHANGING PEOPLE’S DESITINY’ The saga of India’s first and the highest ranked woman officer in the Indian Police Service who pioneered a humane method of policing marked by willpower, devotion to duty, innovation, compassion and, above all, a neversaydie attitude The eyewitness account forthright and unsparing in this fully revised and updated edition provides a welldocumented exposé of the sabotage of police reforms (to be implemented as per a verdict of the Supreme Court of India) by certain bureaucrats and by some members of 106~’s own service. These persons also blocked her appointment as police commissioner. This kind of sabotage was the proverbial last straw that compelled her to ‘shake off the shackles’. After a long and rewarding innings (35 years in all), 106~ decided to move on. She believed that she could no longer work with persons who were keeping the system enslaved. She was clear in her mind that she was not going to be subordinated by this team of saboteurs. What direction and leadership would such persons provide except to create pygmies and stifle initiative and crush morale? She did not want to be a part of such dubious ‘history’. As she asserts: ‘My selfrespect, my innate sense of justice and my beliefs and values in life propelled me to throw off the “yokes” that were already obstructing my growth and I now made up my mind to set myself free and be a master of my own time.’ This is a noholdsbarred narrative packed with punch, spirit and vitality.
या सुधारित आणि विस्तारित आवृत्तीत, नोकरशहा आणि अधिकारी यांनीच पोलीसयंत्रणेमध्ये आवश्यक त्या सुधारणा करण्याच्या मार्गात अडथळे कसे निर्माण केले, याचे तपशीलवार कथन करण्यात आले आहे. विशेष म्हणजे याबाबतचा निकाल सुप्रीम कोर्टाने दिला होता. परंतु तसे न करता त्या व्यक्तींनी बेदी यांची पोलीस कमिशनरपदी नियुक्ती होऊ नये, यासाठी अडथळे निर्माण केले. या अडथळ्यांवर मात करत, ३५ वर्षांच्या प्रदीर्घ सेवेनंतर बेदी यांनी, सत्तेचा गैरवापर करणायांसोबत काम न करण्याचे ठरवले. अशा लोकांसमोर मान तुकवायची नाही, असा त्यांनी निर्धार केला. पण खरेच या व्यक्तींनी विकासाच्या मार्गात अडथळेअडचणी निर्माण करून, मनोधैर्य खच्ची करण्याचा प्रयत्न करून काय मिळवले? असे अनेक प्रश्न मागे उरतातच. किरण बेदी म्हणतात, ‘माझा आत्मसन्मान, न्यायबुद्धी आणि माझा विश्वास व मूल्ये यांनी माझ्या आत्मविकासामध्ये अडथळे निर्माण करणायांवर मात करण्याची प्रेरणा मला दिली. म्हणूनच मी कोणाच्याही बंधनात न राहण्याचा निर्णय घेतला.’ प्रेरक, अंतर्दृष्टी देणारे आणि जागरूक करणारे कथन!
Keywords
Customer Reviews
  • Rating StarDAINIK SAKAL (YUVA) 24-01-2002

    हे वाचायलाच हवं... आजच्या युवा पिढीबद्दल कोणीही बोलायला लागलं, की अगदी हमखास ऐकू येणारी वाक्य, ‘आजच्या तरुणांना कसलाही आदर्श नाही. कसलीही मूल्य नाहीत’ त्याचं सगळं आयुष्य स्वत:पुरतं पाहण्यातच जातं. ‘देशप्रेम, समाजाची बांधिलकी या गोष्टी नव्या पिढीला शकवायला हव्यात. आमच्या वेळी, आमच्या काळात, स्वातंत्र्यपूर्व काळात वगैरे वगैरे वगैरे. कोणत्याही समाजाला स्वत:च्या तरुण पिढीबद्दल अगदी हेच म्हणायचं असतं आणि गमतीची गोष्ट की, त्यांच्या आधीची पिढी त्यांच्याबद्दलही अगदी हेच म्हणत असते. उदा. ‘चांगली सरकारी नोकरी सोडून त्या गांधीच्या मागे धावायला निघालेत’ किंवा ‘माझ्या हपिसात चिकटवून देतो म्हटलं तर नको म्हणताहेत चिरंजीव’ किंवा ‘पैशाची किंमत नाही’ वगैरे वगैरे वगैरे थोडक्यात काय, कोणत्याच तरुण पिढीला हे चुकलेलं नाही. आणि तरीही एका बाबतीत मात्र आपल्या आधीची पिढी आपल्यापेक्षा अधिक भाग्यवान होती हे मात्र कबूल करावंच लागेल. समोर आदर्श ठेवावी, ज्यांच्यासारखं होण्याचा प्रयत्न करावा, ज्यांची मूल्यं, जीवननिष्ठ अंगी बाणवण्याचा प्रयत्न करावा अशी पहाडासारखी माणसं आपल्या आधीच्या पिढीला पाहायला मिळाली. आपल्याला आदर्शवत वाटतील अशी माणसं आज दुर्दैवाने फार थोडी आहेत. या अगदी हाताच्या बोटावर मोजता येणाऱ्या माणसांमध्ये एक स्वयंप्रकाशित नाव ताबडतोब उठून दिसणारं आहे डॉ. किरण बेदी. किरण बेदी यांचं नाव आपण खूप वेळा, खूप ठिकाणी आणि वेगवेगळ्या संदर्भात ऐकतो. वृत्तपत्रांमधून त्यांच्याबद्दल खूप वाचतोही त्यांच्या ठोस वागण्यामुळे निर्माण झालेले वादही आपल्या माहितीचे आहेत, परंतु हे निर्भय, कणखर व्यक्तिमत्व घडलं तरी कसं याबद्दल मात्र आपल्याला पुरेशी माहिती नसते. ही उणीव भरून काढणारं पुस्तक म्हणजे ‘आय डेअर’ हे किरण बेदीचं चरित्र. आशा कर्दळे यांनी या मूळ इंग्रजी पुस्तकाचा अतिशय सुरेख अनुवाद केला आहे. आशा कर्दळे यांना किरण बेदी यांच्याबद्दल वाटत असलेला आदर, कौतुक, अभिमान हा या सरस अनुवादाच्या पाठीशी असलेला प्रमुख आधार आहे, असं लगेच जाणवतं. किरण बेदीचं बालपण घरातली कठीण आर्थिक परिस्थती आई-वडिलांनी दिलेलं भरपूर प्रेम, मूल्यं आणि उत्तेजन, आई-वडिलांनी मुलींमध्ये संक्रमित केलेल्या जबरदस्त महत्त्वकांक्षा या सर्व गोष्टींबद्दलची सखोल माहिती मिळाली की मग किरण बेदीचं तडफदार, बाणेदार व्यक्तिमत्त्व कसं कसं घडत गेलं हे आपल्याला समजू लागतं. घरातल्या बिकट आर्थिक परिस्थितीमुळे किरणनं लहानपणीच ठरवलं, की आई-वडिलांनी आपल्यासाठी गुंतवलेल्या प्रत्येक पैशाचा जास्तीत जास्त उपयोग व्हायलाच हवा आणि मग तिनं शाळा-कॉलेजमधील टेनिस, एनसीसी, वादविवाद, भाषणे, नाटक, क्रीडास्पर्धा या सर्व उपक्रमांमध्ये मोठ्या हिरीरीनं भाग घेतला. किरणच्या शालेय जीवनातील एक महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे आपल्या पुढच्या आयुष्याचा नीट विचार करून आवश्यक तो विषय अभ्यासाला निवडता यावा म्हणून तिनं स्वत:च्या हिमतीवर शाळा बदलण्याचा घेतलेला निर्णय यामध्ये तिची जबाबदारीची जाणीव आणि त्या लहान वयातही पुढच्या आयुष्याचा तयार केलेला आराखडा हे तर जाणवतंच; शिवाय स्वत:च्या निर्णयक्षमतेचा आणि पुढच्या परिणामांना तोंड देण्याचा आत्मविश्वास हेही जाणवतं. गणवेषाबद्दल प्रेम निर्माण झालं आणि किरणनं पोलिसात भरती होण्याचा निर्णय घेतला. १९७२मध्ये आशियाई महिला विजेतेपद टेनिसमध्ये मिळवल्यानंतर हा खेळ कायम खेळता येणार नाही याची जाणीव ठेवून आपल्या व्यवसायाकडं लक्ष केंद्रित करण्याचा शहाणपणाही किरणनं दाखवला. पोलिसांसारख्या संपूर्णतया पुरुषी क्षेत्राच्या व्यवसायात प्रवेश घेतल्यानंतरचे किरणचे बरेवाईट अनुभव आणि त्या अनुभवांशी त्यांनी दिलेला सामना हे सारं मुळातून वाचण्यासारखं आहे. किरण बेदीचा विवाह आणि सहजीवन हेही सर्वसामान्य सहजीवनापेक्षा खूपच वेगळं आहे. त्यांच्या पोलिससेवेतील अत्युच्च पदापर्यंतचा प्रवास, मिळालेले धकके आणि पारितोषिकं त्यांच्यावर केले गेलेले आरोप, खटले आणि असंख्य मान-सन्मान, तिहार तुरुंगातील त्यांचे अनुभव आणि प्रयोग या सर्व गोष्टींबद्दलची अतिशय रंजक आणि तरीही विचारांना चालना देणारी माहिती ‘आय डेअर’ या त्यांच्या चरित्रामध्ये वाचायला मिळते आणि आजच्या खुज्या कोत्या समाजातील फार थोड्या उत्तुंग व्यक्तिमत्वापैकी एकाची ओळख झाल्याचा आनंद वाटतो. ...Read more

Write Your Own Review
  • Default typing language is Marathi. To type in English press Ctrl+G key combination
Submit Review

Latest Reviews

The Case of the Crooked Candle
The Case of the Crooked Candle by Erle Stanley Gardner Rating Star
दैनिक लोकसत्ता लोकरंग - ११ फेब्रुवारी २०१८

अमेरिकी इंग्रजी रहस्यकथा वाचणाऱ्यांमध्ये ‘पेरी मेसन’ हे पात्र परिचयाचे असेलच. अर्ल स्टॅन्ले गार्डनर या कादंबरीकाराने एक निष्णात फौजदारी वकील म्हणून रंगवलेले हे पात्र. गार्डनरने इतर विविध प्रकारचे लेखन केलेले असले, विशेषत: त्याने उत्तम प्रवासवर्णने लिली असली, तरी तो मुख्यत: ओळखला जातो ते पेरी मेसन मालिकेतील कादंबऱ्यांसाठीच. १९३० च्या दशकात गार्डनरने उदयास आणलेले पेरी मेसन हे पात्र मेसन मालिकेतील रहस्यमय कादंबऱ्या आणि त्यांवरील सिनेमांमुळे एके काळी अमेरिकी वाचक-प्रेक्षकांनी डोक्यावर घेतले होते. याच मेसन मालिकेतील ‘द केस ऑफ द क्रुकेड कँडल’ ही बाळ भागवत यांनी अनुवादित केलेली कादंबरी मेहता पब्लिशिंग हाऊसने नुकतीच प्रकाशित केली आहे. निष्णात वकील असलेल्या पेरी मेसनची गुन्ह्य़ाचा शोध घेण्याची त्याची अशी खास शैली आहे. एका गुन्ह्य़ाबद्दल मिळालेल्या माहितीच्या आधारे त्याच्याशी निगडित दुसऱ्या मोठय़ा गुन्ह्य़ाचे धागे उसवत गुन्हेगारी प्रवृत्तींना कायद्याद्वारे शिक्षेपर्यंत पोहोचवणे ही मेसनची शोधशैली. ‘द केस ऑफ द क्रुकेड कँडल’ ही रहस्यमय चातुर्यकथाही मेसनच्या या शोधशैलीचा प्रत्यय देणारी आहे. या कादंबरीची सुरुवात होते ती एका गृहस्थाच्या गाऱ्हाण्याने. मेसनच्या कार्यालयात सकाळीच एक गृहस्थ आलेला असतो. ट्रकने दिलेल्या धडकेत या गृहस्थाच्या गाडीचे नुकसान झालेले असते. गाडीला धडकलेला ट्रकचालक पळून गेला असला तरी त्याच्या ट्रकवरील काही नोंदी या गृहस्थाने ध्यानात ठेवलेल्या असतात. तो त्या मेसनला सांगतो. मेसन तो ट्रक कोणत्या कंपनीचा आहे हे शोधणार तोच त्याला त्या कंपनीच्या वकिलाकडून फोन येतो. तो वकील हे प्रकरण मिटविण्यासाठी मेसनकडे आलेल्या गृहस्थाला चांगला मोबदला देण्याची तयारी दाखवतो. त्याने सांगितलेली रक्कम मेसन नाकारतो आणि वाढीव रकमेची मागणी करतो. मेसनची मागणी नाकारली जाईल असे वाटत असतानाच कंपनी ती मागणी स्वीकारते आणि तितक्या रकमेचा धनादेश त्या गृहस्थाला देते. कंपनीच्या या तत्परतेमुळे मेसनला यात काही काळेबेरे असल्याचा संशय येतो आणि तो त्या कंपनीचे काम नेमके काय सुरू आहे, कुठे सुरू आहे हे तपासण्यास सुरुवात करतो. नेमके त्याच वेळी मेसनला कळते, की एका असहाय अपघातग्रस्त महिलेला त्याच्या मदतीची गरज आहे. तिला झालेला अपघातही याच कंपनीतील एका व्यक्तीकडून झालेला असतो. त्याचीही भरपाई मिळवायची असे मेसन ठरवतो. त्याच वेळी मेसनचा साहाय्यक आणि खासगी गुप्तहेर पॉल ड्रेक त्याला येऊन भेटतो. ड्रेक मेसनला त्या कंपनीच्या विविध काळ्या कारवायांबद्दल सूचक माहिती देतो. इथून मेसनच्या डोक्यातील विचारचक्र चालू लागते. मेसन त्या कंपनीच्या सर्व भागीदारांची माहिती काढू लागतो. त्यातील एक भागीदार गायब झाला असल्याचे त्याला कळते. हा भागीदार नेमका कुठे गायब झाला आहे, याचा तपास करताना मेसन दुसऱ्याच एका भानगडीत सापडतो. सुरुवातीला झालेला अपघात हा मामुली वाटावा असा वेगळाच प्रकार या कंपनीतील रहस्यमयरीत्या गायब झालेल्या भागीदाराच्या बाबतीत घडलेला असतो. विदेशामध्ये खासगी बोटी घेऊन खासगी तलावांमध्ये सुट्टीच्या दिवशी मासेमारी करण्याचा छंद अनेक जण जोपासतात. मोठय़ा कंपन्यांतील बडी मंडळी हमखास आपले काही खासगी व्यवहार अशा वेळी या बोटींवर करीत असतात. मेसन शोधत असलेल्या कंपनीचा गायब झालेला भागीदारही असाच व्यवहार करायला गेलेला असताना त्याची हत्या झालेली असते. या खुनाचा आळ ज्या व्यक्तीवर आलेला असतो, त्याची मुलगी आपल्या वडिलांना वाचविण्यासाठी वेगळे पुरावे उभी करू लागते. मात्र असे करताना त्या शहरातील काही मान्यवरही त्यात अडकण्याची शक्यता निर्माण होतेच, पण तिच्या वडिलांबाबतही संशय निर्माण होतो. आपले वडील निरपराध आहेत, हे दाखविण्यासाठीचा तिचा आटापिटा आणखी गुंता वाढवत जातो. मात्र अखेर त्या कंपनीची कृष्णकृत्ये मेसन उघड करतो. एका क्षुल्लक गोष्टीच्या आधारे मेसन खुनाचा छडा लावतो, एका निरपराध व्यक्तीला त्या खुनाच्या आरोपातून सोडवतो आणि त्या जखमी असहाय महिलेला घसघशीत नुकसानभरपाई मिळवून देतो. मेसनचा हा सारा यशस्वी शोधप्रवास वाचकाला गुंग करून सोडणारा आहे. डॅन ब्राऊन, ली चाइल्ड, फ्रेडरिक फॉर्सिथ, विल्बर स्मिथ यांसारख्या लेखकांच्या कादंबऱ्या अनुवादित करणाऱ्या बाळ भागवत यांनी गार्डनरची ही कादंबरी अनुवादित करून पेरी मेसनच्या सृष्टीचा परिचय करून घेण्याची संधी वाचकांना उपलब्ध करून दिली आहे. ...Read more

Radheya
Radheya by Ranjeet Desai Rating Star
Pranav Unhale

"मी योद्धा आहे. जखमाची क्षिती बाळगून भागायचं नाही. जन्माबरोबरच सुरू झालेलं हे युद्ध अखेरच्या क्षणापर्यंत मला चालवलं पाहिजे. त्यातच माझ्या जीवनाचं यश सामावलं आहे." - राधेय महाभारतातील एक योद्धा `कर्ण`. सूर्य आणि कुंतीपुत्र असलेल्या कर्णाचे पालपोषण ज्या मातेने केले तिचे नाव `राधाई` असे होते आणि म्हणूनच कर्णाला `राधेय` असे म्हणत. `कर्ण दानशूर होता` हे आपण सर्व जाणतो. मात्र केवळ `एक दानशूर पुरुष` एवढीच कर्णाची ओळख नाही हे मला `राधेय` वाचतांना समजलं. वाईट गोष्टींपासून परावृत्त करणारा, धर्मभावाची जाणीव असलेला, दिलेल्या वचनाला जागणारा, विश्वास सार्थ करणारा, पराजयाच्या भीतीने सत्याकडे पाठ न फिरवणारा कर्ण मी `राधेय` मध्ये बघितला. "आपल्याकडे जी वस्तू नाही त्यासाठी इतरांकडे हात पसरायचे नाहीत, लाचार व्हायचं नाही, मिंध तर मुळीच व्हायचं नाही. आपल्याला हवी असलेली गोष्ट स्वकर्तृत्वावर मिळवायची" हे माझ्या आईने मला लहानपणी सांगितलं होतं. आईने सांगितलेली प्रत्त्येक गोष्ट शहाण्या बाळासारखं मी ऐकायचोच असं नाही, पण या एका गोष्टीचं पालन नकळत माझ्याकडून झालं. माझं स्वतःचं एक उदाहरण देऊ इच्छितो, वाचल्यानंतर कदाचित आपल्याला हसू देखील येईल, "माझ्याकडे Two Wheeler Bike नाही, आणि माझ्या सर्व मित्रांकडे आहे", या गोष्टीचं मला नेहमीच दुःख व्हायचं. अनेकांना स्वतःकडे नसलेली गोष्ट इतरांकडे मागण्याची सवय असते, ती मला कधीच नव्हती आणि आताही नाही, आणि याचाच परिणाम म्हणून आजसुद्धा मला Two Wheeler Bike चालवताच येत नाही कारण कधी प्रयत्नच केला नाही. आणि ही गोष्ट मला माझा कमीपणा नाही तर माझा Uniqueness वाटतो. हे उदाहरण येथे देण्यामागचे तात्पर्य असे की, माझ्यासारखे अनेक लोक असे असतील ज्यांना एखादी वस्तू आपल्याकडे नाही याचं दुःख असेल त्यांनी `राधेय` वाचावे. `जी गोष्ट आईने १८ वर्षांपूर्वी सांगितली होती, तो कर्णाचा Attitude होता, स्वाभिमान होता.` हे `राधेय` वाचल्यावर समजलं. `राधेय` वाचतांना मी स्वतःला कर्णाच्या जागी बघितलं. कारण कर्णाने कधीच कोणासमोर हात पसरले नाहीत आणि कोणाचं दानही स्वीकारलं नाही. आपल्याला हवी असलेली गोष्ट स्वपराक्रमावर मिळवायची त्यासाठी लाचार व्हायचं नाही. हे `राधेय` सांगतो. आपण कोणाचे मित्र असू तर आपण कर्णाप्रमाणे असावे, आणि आपला कोणी मित्र असावा तर तो कर्णासारखाच असावा. `राधेय` मध्ये नेमकं काय आहे हे सांगण्यापेक्षा `राधेय` वाचकांना काय शिकवेल, `राधेय` मुळे कोणते सकारात्मक बदल होतील हे सांगणं मला जास्त योग्य वाटतं, मी एक तरुण असल्यामुळे मला जाणवलेली सगळ्यात पहिली गोष्ट अशी की, • जो तरुण `राधेय` वाचेल आणि ज्याला कर्णाचा स्वाभिमान समजेल तो तरुण स्वतःचा `ज़मीर` मारून मुलींच्या मागे धावणार नाही. स्वकर्तृत्वाने स्वतःला असे सिद्ध करायचे की, आपल्याला हवी असलेली व्यक्ती स्वतःहून चालत आपल्याकडे यायला हवी. हे `राधेय` शिकवतो. • `राधेय` मधील कर्ण समजणारा पुरुष हा कधी स्त्री वर हात उचलणार नाही. केवळ स्त्रीच नव्हे तर, शारिरीकरित्या, मानसिकरित्या आणि आर्थिकरित्या दुर्बल असलेल्या कोणत्याही व्यक्तीला त्रास देण्यात पुरुषार्थ नसतो, हे `राधेय` शिकवतो. ● `राधेय` मधील एक परिच्छेद मला फार आवडला, त्यातील भाषा ही फार अलंकारिक आहे, समजण्यास सुकर व्हावे म्हणून मी माझ्या पद्धतीने त्यात बदल करून इथे लिहीत आहे, या जगात काही लोक ऐश्वर्यसंपन्न जीवन जगतात, भोगतात. पूर्वजांनी जमवलेले द्रव्य खर्च करण्यासाठीच ते जन्माला येतात, अशा लोकांचा लौकिक हा त्यांच्या अस्तित्वाबरोबरच नष्ट होतो. पण काही लोक स्वतःचा लौकिक चिर:काळापर्यंत टिकवण्यासाठी जन्माला येतात. आपल्या कष्टानं, त्यागानं दुसऱ्याचं जीवन संपन्न करतात. त्यांच्या आठवणीनं जगण्याचं बळ मिळतं, तेच खरं जीवनाचं यश आहे. ...Read more